Zwarte muziek is dood?
Maurice
is dat het echt helemaal voorbij is met de zwarte muziek. Heel vroeger had
je nog wel eens de grootheden als Marvin Gaye, Otis Redding, Curtis
Mayfield, en natuurlijk niet te vergeten de blueshelden als Robert Johnson,
John Lee Hooker, noem ze allemaal maar op. Maar die zo'n beetje allemaal
dood. Wat rest is seksistische en geweldadige negermuziek in wat men noemt
rap en R&B. Walgelijk natuurlijk. Een beetje muziekliefhebber vind dat niks,
daarom lees je in nl.muziek hier ook nooit iets over. En met Ritme en Blues
heeft het al weinig te maken, maar ... OK, in de jaren tachtig kon je nog
zeggen dat hiphop innovatieve muziek was, maar ook dit genre sterft een
akelige, eenzame dood. Wat dance music betreft, het lijkt er op dat de
meeste zwarte DJ's zich volledig storten op de blanke gitaarherrie. Neem nu
bijvoorbeeld een Tricky of Faithless, je kunt dat moeilijk zwarte muziek
noemen. Kortom: waar is de echte soul gebleven?
--
Maurice
Cp: Johnny Dowd - Temporary Shelter
Mark van Ketel
> [knip] Wat dance music betreft, het lijkt er op dat de
> meeste zwarte DJ's zich volledig storten op de blanke gitaarherrie. Neem nu
> bijvoorbeeld een Tricky of Faithless, je kunt dat moeilijk zwarte muziek
> noemen. Kortom: waar is de echte soul gebleven?
Zoveel gitaren gebruiken Tricky en Faithless niet, en zeker geen
gitaarherrie ;-)
Mark
cp: Nightwish - Wishmaster
--
eigen website - http://www.purmerend.org/mvketel/
nl.muziek FAQ - http://nlmuziek.cjb.net
Henk Dolleman
wrote:
>Misschien eindelijk weer eens tijd voor een leuke discussie!
<g> Leuke vraagstelling.
>Kortom: waar is de echte soul gebleven?
Kweenie?
Maar. Wedervraag. Is de blues dood dan? Volgens mij niet hoor. De
geachte afgevaardigde uit Eindhoven kan daar een beter licht over
laten schijnen dan ik het kan.
h
--
"You'll never hear vloerbedekking again" - Zappa.
ron.b...@cyberpopbureau.nl
wrote:
>Kortom: waar is de echte soul gebleven?
In Erykah Badu ;-)
Ron
------------
Bands, Artiesten en Muzikanten klik hieronder voor hét Muziekforum
Registratie niet verplicht!
http://www.cyberpopbureau.nl/muziek4um/
Dolfy
Mmmm mischien moet je zelf nog maar eens de geschiedenis nalezen van
deze muziekstylen (R&B en Rap). Maar waarom noem je geen blues, jazz en
Gospel die worden tegenwoordig toch veel gedraaid. Ik vindt het pure
racisme om te zeggen dat zwarte geen rock mogen maken en blanke mensen
geen blues. Ik vindt helemaal triest dat je vindt dat de echte
muziekliefhebber de Rap & R&B niks vinden ik vindt dat alle muziekstylen
leuk. Zo vindt ik de melodien van klassieke muziek vaak heel mooi maar
de keuze van de instrumenten vindt ik niks maar dat is mijn menig.
Een beetje echte muziekliefhebber houdt juist van allerei muzieksoorten.
En ook wordt er in deze ng best wel gesproken over Rap.
> seksistische en geweldadige negermuziek
Deze zin vindt ik stuitent je moet maar eens wat beter luiteren naar
bevoorbeeld metal daar vindt die zelfde teksten terug maar dan door
blanke. Ook grote blues artiesten maken soms zeer seksistische leidjes.
Maar ook bij de gewone popmuziek worden er seksistische en geweldadige
opmerkingen gemaakt.
Misschien een tip luister wat meer divers dan 538.
--
Dolfy
Riny
"Maurice" <mau...@kindamuzik.net> wrote in message
news:9k47vu$cc2$1...@nl-news.euro.net...
>Kortom: waar is de echte soul gebleven?
Terry Callier leeft nog!
Riny
cp: Fred Neil & Vince Martin - Tear Down The Walls
Dolfy
> >Kortom: waar is de echte soul gebleven?
>
> Terry Callier leeft nog!
James Brown ook nog!
--
Dolfy
Maurice
"Henk Dolleman"
> Maar. Wedervraag. Is de blues dood dan? Volgens mij niet hoor. De
> geachte afgevaardigde uit Eindhoven kan daar een beter licht over
> laten schijnen dan ik het kan.
De blues is niet echt dood, maar de blues ziet wel wat bleekjes.
--
Maurice
Jack Vervoort
etc
Kortom: er is nog voldoende soul!!
Maurice <mau...@kindamuzik.net> schreef in berichtnieuws
9k47vu$cc2$1...@nl-news.euro.net...
dIMITRI
<mau...@kindamuzik.net> writes
>OK, in de jaren tachtig kon je nog
>zeggen dat hiphop innovatieve muziek was, maar ook dit genre sterft een
>akelige, eenzame dood.
Waar is deze stelling op gebaseerd?
--
dIMITRI
Henk Dolleman
wrote:
Okee. Net als bij jazz is het puur etnische karakter er af. Dat klopt.
So what?
Maurice
"Dolfy"
> Mmmm mischien moet je zelf nog maar eens de geschiedenis nalezen van
> deze muziekstylen (R&B en Rap). Maar waarom noem je geen blues, jazz en
> Gospel die worden tegenwoordig toch veel gedraaid.
Blues, jazz, gospel, zijn allemaal oergenres die echt zelden worden gedraaid
op de hedendaagse radio.
>Ik vindt het pure
> racisme om te zeggen dat zwarte geen rock mogen maken en blanke mensen
> geen blues.
Ik vinD dat ook, maar dat heb ik dus ook niet gezegd. Ik had wel verwacht
dat iemand het nodig vind om zo'n vage term als rascisme te gebruiken als
argument, maar het heeft dus helemaal niets met rassenhaat te maken.
>Ik vindt helemaal triest dat je vindt dat de echte
> muziekliefhebber de Rap & R&B niks vinden ik vindt dat alle muziekstylen
> leuk.
Ik constateer dat. Als je hier de nieuwsgroep leest, lees je alleen over
blanke muziek: Muse, Radiohead, Tool, enzovoorts. Ik zeg niet dat daar iets
mis mee is, maar het is een constatering.
>Zo vindt ik de melodien van klassieke muziek vaak heel mooi maar
> de keuze van de instrumenten vindt ik niks maar dat is mijn menig.
VinD jij. Mag jij ook vinden, maar wat heeft dat met deze discussie te
maken?
> Een beetje echte muziekliefhebber houdt juist van allerei muzieksoorten.
> En ook wordt er in deze ng best wel gesproken over Rap.
Dat is absoluut niet waar. Ik luister veel muziek, maar ik vinD lang niet
alles goed. Veel van dat soort extreme genres als gabber, death metal,
gangsterrap, enzo gaat aan mij voorbij, om maar iets te noemen.
> > seksistische en geweldadige negermuziek
> Deze zin vindt ik stuitent je moet maar eens wat beter luiteren naar
> bevoorbeeld metal daar vindt die zelfde teksten terug maar dan door
> blanke. Ook grote blues artiesten maken soms zeer seksistische leidjes.
> Maar ook bij de gewone popmuziek worden er seksistische en geweldadige
> opmerkingen gemaakt.
Oh ja, dat sommige blues en heavy metal gaat over seks ben ik met je eens,
maar dat is een kleine gedeelte van het grote geheel. Het lijkt wel alsof
alle zwarte muziek over bitches en niggers gaat. Als ik naar TMF kijk, zie
ik dan ook alleen maar halfnaakte, schreeuwerige negers, maar dat was je
vast ook wel opgevallen?
> Misschien een tip luister wat meer divers dan 538.
Ik luister eigenlijk nooit radio, dus ook geen Radio 538.
--
Maurice
Joyce van den Bogaard
mau...@kindamuzik.net said...
>
> "Dolfy"
>
> > Mmmm mischien moet je zelf nog maar eens de geschiedenis nalezen van
> > deze muziekstylen (R&B en Rap). Maar waarom noem je geen blues, jazz en
> > Gospel die worden tegenwoordig toch veel gedraaid.
>
> Blues, jazz, gospel, zijn allemaal oergenres die echt zelden worden gedraaid
> op de hedendaagse radio.
Een leuk tegenargument: op radio 3, KinkFM, radio 538 en aanverwante
artikelen hoor ik ook nooit country of Americana. Ik neem niet aan dat
je nu gaat beweren dat die stroming ook stervende is?
Joyce
Dolfy
> > Mmmm mischien moet je zelf nog maar eens de geschiedenis nalezen van
> > deze muziekstylen (R&B en Rap). Maar waarom noem je geen blues, jazz en
> > Gospel die worden tegenwoordig toch veel gedraaid.
>
> Blues, jazz, gospel, zijn allemaal oergenres die echt zelden worden gedraaid
> op de hedendaagse radio.
Zoals gezegd het is wel veel gedraaid het is er altijd wel maar zoals je
zelf al gezegd heb luister je niet vaak naar de radio.
> >Ik vindt het pure
> > racisme om te zeggen dat zwarte geen rock mogen maken en blanke mensen
> > geen blues.
>
> Ik vinD dat ook, maar dat heb ik dus ook niet gezegd. Ik had wel verwacht
> dat iemand het nodig vind om zo'n vage term als rascisme te gebruiken als
> argument, maar het heeft dus helemaal niets met rassenhaat te maken.
> >Ik vindt helemaal triest dat je vindt dat de echte
> > muziekliefhebber de Rap & R&B niks vinden ik vindt dat alle muziekstylen
> > leuk.
>
> Ik constateer dat. Als je hier de nieuwsgroep leest, lees je alleen over
> blanke muziek: Muse, Radiohead, Tool, enzovoorts. Ik zeg niet dat daar iets
> mis mee is, maar het is een constatering.
Toch maar beter lezen (kijk naar bevoorbeeld de discussie over
Brainpower.)
>
> >Zo vindt ik de melodien van klassieke muziek vaak heel mooi maar
> > de keuze van de instrumenten vindt ik niks maar dat is mijn menig.
>
> VinD jij. Mag jij ook vinden, maar wat heeft dat met deze discussie te
> maken?
Het was om duidelijk te maken dat ik meer dan allen naar popmuziek
luister en dat niet altijd even mooi vindt maar het even goed hoor
>
> > Een beetje echte muziekliefhebber houdt juist van allerei muzieksoorten.
> > En ook wordt er in deze ng best wel gesproken over Rap.
>
> Dat is absoluut niet waar. Ik luister veel muziek, maar ik vinD lang niet
> alles goed. Veel van dat soort extreme genres als gabber, death metal,
> gangsterrap, enzo gaat aan mij voorbij, om maar iets te noemen.
En toch ken je het.
Ik luister soms ook muziek die ik niks aan vind maar het toch maar even
wil horen hoe muziekaal het klinkt en of er nog geluidtjes er inzitten.
En vaak blijkt het best goed in elkaar te zitten maar dat betekent nog
niet dat ik het ook mooi vind.
> > > seksistische en geweldadige negermuziek
>
> > Deze zin vindt ik stuitent je moet maar eens wat beter luiteren naar
> > bevoorbeeld metal daar vindt die zelfde teksten terug maar dan door
> > blanke. Ook grote blues artiesten maken soms zeer seksistische leidjes.
> > Maar ook bij de gewone popmuziek worden er seksistische en geweldadige
> > opmerkingen gemaakt.
>
> Oh ja, dat sommige blues en heavy metal gaat over seks ben ik met je eens,
> maar dat is een kleine gedeelte van het grote geheel. Het lijkt wel alsof
> alle zwarte muziek over bitches en niggers gaat. Als ik naar TMF kijk, zie
> ik dan ook alleen maar halfnaakte, schreeuwerige negers, maar dat was je
> vast ook wel opgevallen?
Ook niet waar, je ziet net als alle andere muziekstylen hoor je maar een
klein gedeelte maar je hebt gelijk de harde rap is op dit moment in maar
ja dat is tijdsbeeld. En trouwens ik moet al jaren ook kijken naar half
naakte blanke rockers en die kunnen ook hard schreeuwen.
Maar het is jouw mening dat Rap & Dance niet goed zijn en die van alle
muziekliefhebbers.
> > Misschien een tip luister wat meer divers dan 538.
>
> Ik luister eigenlijk nooit radio, dus ook geen Radio 538.
Daarom zie en hoor je te weinig om z'n stelling te geven lijkt me.
--
Dolfy
Maurice
"Joyce van den Bogaard"
> Een leuk tegenargument: op radio 3, KinkFM, radio 538 en aanverwante
> artikelen hoor ik ook nooit country of Americana. Ik neem niet aan dat
> je nu gaat beweren dat die stroming ook stervende is?
Nee, maar daar zijn ook weer andere kanalen voor en bovendien is dat nooit
echt populair geweest. Wat ik bedoel is dat er weinig vernieuwds gebeurd in
de zwarte muziek. Misschien dat een James Brown kunstmatig in leven wordt
gehouden, maar dan heb je het wel zo'n beetje gehad.
--
Maurice
Cp: Phil Ochs - Bracero (live)
Dolfy
> > Een leuk tegenargument: op radio 3, KinkFM, radio 538 en aanverwante
> > artikelen hoor ik ook nooit country of Americana. Ik neem niet aan dat
> > je nu gaat beweren dat die stroming ook stervende is?
>
> Nee, maar daar zijn ook weer andere kanalen voor en bovendien is dat nooit
> echt populair geweest.
Nooit echt populair? in Nederland misschien ja maar in Amerika toch echt
een populaire muzieksoorten.
> Wat ik bedoel is dat er weinig vernieuwds gebeurd in
> de zwarte muziek. Misschien dat een James Brown kunstmatig in leven wordt
> gehouden, maar dan heb je het wel zo'n beetje gehad.
Beter luisteren is mijn advies en niet zo blijven hangen bij de oudjes.
--
Dolfy
Maurice
"Henk Dolleman"
> Okee. Net als bij jazz is het puur etnische karakter er af. Dat klopt.
> So what?
Waarschijnlijk bedoel je dat als retorische vraag. Maar is het dan niet zo
dat iets van de essentie verloren gaat. Blues kenmerkt zich als de sound van
'the men working on the chain'. Als ik dan zo'n afgestudeerde Groninger met
zijn gitaartje bezigt ziet, kan dat mij niet echt overtuigen. Niet altijd.
--
Maurice
Cp: Phil Ochs - Ballad of the Carpenter
Maurice
"Dolfy"
> Nooit echt populair? in Nederland misschien ja maar in Amerika toch echt
> een populaire muzieksoorten.
Americana? Wel nee! Dat is ook in de U.S.A. nauwelijks populair. De
doelgroep is misschien wel iets groter, maar je komt het niet tegen in de
charts.
--
Maurice
Dolfy
> > Okee. Net als bij jazz is het puur etnische karakter er af. Dat klopt.
> > So what?
>
> Waarschijnlijk bedoel je dat als retorische vraag. Maar is het dan niet zo
> dat iets van de essentie verloren gaat. Blues kenmerkt zich als de sound van
> 'the men working on the chain'. Als ik dan zo'n afgestudeerde Groninger met
> zijn gitaartje bezigt ziet, kan dat mij niet echt overtuigen. Niet altijd.
Dan ben je een echte hokjes denker wat wel triest is moeten al blues
artiesten dan allemaal weer aan die "chain" om die muziek puur of echter
te maken? lijkt mij een erg fouten gedachte jij niet dan?
--
Dolfy
Dolfy
> Americana? Wel nee! Dat is ook in de U.S.A. nauwelijks populair. De
> doelgroep is misschien wel iets groter, maar je komt het niet tegen in de
> charts.
Nah dan moet je maar eens de hitlijst kijken van New Mexico en Texas
enzo daar kun je wel die hoge verkopen zien.
--
Dolfy
Rob Hoveling
>Maurice <mau...@kindamuzik.net> wrote:
>> Waarschijnlijk bedoel je dat als retorische vraag. Maar is het dan niet zo
>> dat iets van de essentie verloren gaat. Blues kenmerkt zich als de sound van
>> 'the men working on the chain'. Als ik dan zo'n afgestudeerde Groninger met
>> zijn gitaartje bezigt ziet, kan dat mij niet echt overtuigen. Niet altijd.
>
>Dan ben je een echte hokjes denker wat wel triest is moeten al blues
>artiesten dan allemaal weer aan die "chain" om die muziek puur of echter
>te maken? lijkt mij een erg fouten gedachte jij niet dan?
De gedachte is net zo fout als de gedachte dat zwarte muziek dood is.
R&B en hiphop leven als nooit te voren. Het is niet mijn koppie thee,
maar het is niet te negeren iig...
Gr.R., merkt dat keer op keer als hij weer een clipkanalen
langsstruint..
cp: Brighter Hell
--
If the music's right
you'll whisper
"This is
Kieteldood"
Rob Hoveling
>noemen. Kortom: waar is de echte soul gebleven?
Bij Danny Greaves, de zanger van The Watchmen...
Gr.R., plugt weer eens ongegeneerd
Henk Dolleman
wrote:
>"Henk Dolleman"
>
>> Okee. Net als bij jazz is het puur etnische karakter er af. Dat klopt.
>> So what?
>
>Waarschijnlijk bedoel je dat als retorische vraag.
Yep.
>Maar is het dan niet zo
>dat iets van de essentie verloren gaat. Blues kenmerkt zich als de sound van
>'the men working on the chain'.
Deels waar. Maar de city blues dan? Goin' to city? Is dat niet de
minstens deels de sound van 'men working on the assembly line?'
Platenmaatschappijen hadden niet het niet op met kritische teksten,
maar in de nodige nummers speelt het leven in de grote stad wel een
rol.
>Als ik dan zo'n afgestudeerde Groninger met
>zijn gitaartje bezigt ziet, kan dat mij niet echt overtuigen. Niet altijd.
Mee eens. Maar er zijn er ook de nodige die me wel kunnen overtuigen.
Enne, veel zwarte bluesmuzikanten kunnen me ook niet overtuigen.
Discussie zonder einde wat mij betreft. In nmig is zojuist ook weer
eens een discussie geweest of blanken bluesgitaar kunnen spelen. Over
harmonica ken ik de discussies ook. In mijn ogen is het een
vruchteloze discussie om 'm langs etnische lijnen te willen voeren.
Anders gezegd. De oorsprong van veel muziekstijlen is zonder meer
etnisch gedetermineerd, maar de verdere ontwikkeling en de ervan
toekomst toch niet?
Hans de Heer
"Maurice" <mau...@kindamuzik.net> schreef in bericht
news:9k47vu$cc2$1...@nl-news.euro.net...
> Wat rest is seksistische en geweldadige negermuziek in wat men noemt
> rap en R&B. Walgelijk natuurlijk.
Dat lijkt me geen feit maar een mening.
> Een beetje muziekliefhebber vind dat niks,
> daarom lees je in nl.muziek hier ook nooit iets over.
Ah, kijk eens aan. Wat is de wereld toch eigenlijk simpel he?
Groet, Hans
w8in
>Misschien eindelijk weer eens tijd voor een leuke discussie! Wat mij opvalt
>is dat het echt helemaal voorbij is met de zwarte muziek.
Nou...ehm...helemaal ? "De zwarte muziek" vind ik overigens nogal
vaag, maar daar kom ik later nog op terug.
>Heel vroeger had
>je nog wel eens de grootheden als Marvin Gaye, Otis Redding, Curtis
>Mayfield, en natuurlijk niet te vergeten de blueshelden als Robert Johnson,
>John Lee Hooker, noem ze allemaal maar op. Maar die zo'n beetje allemaal
>dood.
In deze constatering kan ik me helemaal vinden.
> Wat rest is seksistische en geweldadige negermuziek in wat men noemt
>rap en R&B.
Er rest anders nog meer, hoor. Die kwijlerige R&B zonder geweld etc.
is vaak ook nog steeds zwart. Verder hebben we nog zoals elders al
genoemd D'Angelo, Eryka Baduh, Macy Gray, Lauryn Hill, etc.
>Walgelijk natuurlijk. Een beetje muziekliefhebber vind dat niks,
>daarom lees je in nl.muziek hier ook nooit iets over.
Deze gaat bij mij de boeken in als meest lachwekkende uitspraak van
het jaar tot nu toe. Kom op nou, zeg....
> En met Ritme en Blues
>heeft het al weinig te maken, maar ... OK, in de jaren tachtig kon je nog
>zeggen dat hiphop innovatieve muziek was, maar ook dit genre sterft een
>akelige, eenzame dood.
Als je afgaat op de radio-hiphop, kun je inderdaad zeggen dat het
weinig innovatief meer is. Maar ondertussen zijn er nog steeds
collectieven als WuTang Clan, Cypress Hill, DeLaSoul, etc. die op de
achtergrond nog best wel aan de weg timmeren. Met eigen
gereedschappen, wel te verstaan. Maar ene Theo R, kan je hier veel
meer over vertellen, denk ik :)
>Wat dance music betreft, het lijkt er op dat de
>meeste zwarte DJ's zich volledig storten op de blanke gitaarherrie. Neem nu
>bijvoorbeeld een Tricky of Faithless, je kunt dat moeilijk zwarte muziek
>noemen. Kortom: waar is de echte soul gebleven?
De soul vind je, hoe vreemd het ook klinkt toch nog best wel terug in
(het relatief harde) techno, hoor. Carl Cox vind ik hier een goed
voorbeeld van.
In de hele house/techno scene zwerven toch heel wat zwarte top-dj's
rond die alom gewaardeerd worden voor hun producties en mixen. Dat jij
ze niet hoort, betekent niet dat het niet bestaat.
En..nog steeds...in house en techno zit meer soul dan men vaak wil
aannemen.
Goed...de soul van de sixties en seventies is er nagenoeg niet meer.
Maar datzelfde geldt in zekere mate ook voor andere genres en popmuzek
in het algemeen.
w8in
cp : Vast - Here
--
http://nlmuziek.cjb.net - de site van nl.muziek
"This is a turntable...do not confuse it with a sewing machine"
gillet
> is dat het echt helemaal voorbij is met de zwarte muziek.
De rest van je verhaal heb ik maar weg geknipt want dat deed bijna pijn aan
m'n ogen. Wat een ongelovelijk hoop onzin weet jij in een paar zinnen uit te
kramen zeg!! R&B en rap zijn op het moment juist zo'n beetje de enige muzikale
stromingen waar er sprake is van opwindende en vernieuwende dingen: arties-
ten als Destiny's Child, Dr Dre, Aaliyah, Missy Elliott, N*E*R*D, Eminem zijn
dé avant-garde van het moment. Wie zit er in hemelsnaam te wachten op het
zoveelste gezelschap blanke mannen met gitaren die de beatles (of de byrds of
neil young of weet ik veel wie) voor de honderdmiljoenste keer na komen
spelen?? (Alleen het stelletje ouwelullen dat zich op plekken als nl.muziek
ophoudt blijkbaar...) Juist de R&B en rap van het moment klinkt als absoluut
*niets* dat er vroeger al gemaakt is. En het mooie is dat ze er nog grote hits
mee scoren ook. Ik heb eigenlijk een beetje medelijden met je, dat je zo in
het verleden leeft...
groeten
Joris Gillet
Herman Nijhuis
>Nah dan moet je maar eens de hitlijst kijken van New Mexico en Texas
>enzo daar kun je wel die hoge verkopen zien.
Url's?
Herman
Media Voice Productions
Maurice wrote:
>
> Misschien eindelijk weer eens tijd voor een leuke discussie! Wat mij opvalt
> je nog wel eens de grootheden als Marvin Gaye, Otis Redding, Curtis
> Mayfield, en natuurlijk niet te vergeten de blueshelden als Robert Johnson,
> John Lee Hooker, noem ze allemaal maar op. Maar die zo'n beetje allemaal
> rap en R&B. Walgelijk natuurlijk. Een beetje muziekliefhebber vind dat niks,
> daarom lees je in nl.muziek hier ook nooit iets over. En met Ritme en Blues
> heeft het al weinig te maken, maar ... OK, in de jaren tachtig kon je nog
> zeggen dat hiphop innovatieve muziek was, maar ook dit genre sterft een
> meeste zwarte DJ's zich volledig storten op de blanke gitaarherrie. Neem nu
> bijvoorbeeld een Tricky of Faithless, je kunt dat moeilijk zwarte muziek
> noemen. Kortom: waar is de echte soul gebleven?
>
> Maurice
> Cp: Johnny Dowd - Temporary Shelter
Er zit veel waarheid in jouw stelling, vooral omdat je nou net een rijtje
wereldberoemde lijken opnoemde ;-). Wat ik overigens nog immer niet begrijp is
waarom soulmuziek tegenwoordig R&B wordt genoemd. De term R&B staat immers voor
Rhythm & Blues, en dan is zwarte muziek niet direct aan de orde.
Goeie R&B voorbeelden zijn namelijk The Eagles, Little River Band enz.
Edo Peters
Henk Dolleman
<in...@mediavoice.nl> wrote:
>Goeie R&B voorbeelden zijn namelijk The Eagles
Je maakt een grapje. Vast. Zeker.
w8in
our screens:
>De rest van je verhaal heb ik maar weg geknipt want dat deed bijna pijn aan
>m'n ogen. Wat een ongelovelijk hoop onzin weet jij in een paar zinnen uit te
>kramen zeg!!
Jij kan er anders ook wat van ;)
> R&B en rap zijn op het moment juist zo'n beetje de enige muzikale
>stromingen waar er sprake is van opwindende en vernieuwende dingen:
Dit is wel erg subjectief. Ik vind er doorgaans geen hol aan, eerlijk
gezegd en ik vind de muziek ook niet opwindend en vernieuwend. Ik
spreek dan met name over de R&B..hiphop kan ik stukken beter
waarderen.
>arties-
>ten als Destiny's Child, Dr Dre, Aaliyah, Missy Elliott, N*E*R*D, Eminem zijn
>dé avant-garde van het moment.
Het ligt er maar net aan in welke wereld je leeft. Maurice vindt
Americana de creme de la creme, ik vind downtempo heerlijk en
vernieuwend, etc., etc.
Ik vind de waarde van je uitspraak dan ook een beetje twijfelachtig.
Hiermee zeg ik niet dat het allemaal rotzooi is, maar je hangt er nu
een labeltje aan dat alleen die naam heeft als je het ook
daadwerkelijk vindt.
> Wie zit er in hemelsnaam te wachten op het
>zoveelste gezelschap blanke mannen met gitaren die de beatles (of de byrds of
>neil young of weet ik veel wie) voor de honderdmiljoenste keer na komen
>spelen??
Vind je dat zelf ook niet een beetje kort door de bocht ? Er is naast
de R&B en hiphop een breed scala van stijlen, en de namen die jij hier
nu opnoemt worden volgens mij niet echt geīmiteerd.
Grapig overigens dat je hier nu allemaal blanken opnoemt, daar waar
Maurice het had over zwarte muziek ;)
>(Alleen het stelletje ouwelullen dat zich op plekken als nl.muziek
>ophoudt blijkbaar...)
Ik kijk niet raar op wanneer je met deze uitspraak een hoop mensen
beledigt. Ik vind hem in ieder geval erg ongepast en vooral niet
gehinderd door enig inzicht.
>Juist de R&B en rap van het moment klinkt als absoluut
>*niets* dat er vroeger al gemaakt is.
Dat was ook een beetje Maurice's punt, denk ik. Het komt er uit voort,
maar er is nagenoeg niets meer van over gebleven. En da's jammer.
>En het mooie is dat ze er nog grote hits
>mee scoren ook.
Da's leuk voor ze, inderdaad.
> Ik heb eigenlijk een beetje medelijden met je, dat je zo in
>het verleden leeft...
Volgens mij doet Maurice dat niet, hoor. Ik denk echter dat hij wel
een sterk gevoel voor de (Amerikaanse) "roots" heeft. En da's
misschien wel gewoon bewonderenswaardig.
w8in
cp : Amon Tobin - Sordid
dIMITRI
<gil...@dds.nl> writes
>Juist de R&B en rap van het moment klinkt als absoluut
>*niets* dat er vroeger al gemaakt is.
O, ik dacht juist vaak oude liedjes in de R&B en rap van tegenwoordig te
herkennen, maar dan zal ik me wel vergissen ;)
--
dIMITRI
Andre van der Hoek
news:3B65F2C6...@mediavoice.nl...
> De term R&B staat immers voor Rhythm & Blues, en dan is zwarte muziek niet
direct aan de orde.
>
> Goeie R&B voorbeelden zijn namelijk The Eagles, Little River Band enz.
*Say what*?
Andre
cp: v/a - Studio One Singles (Eric, bedankt!)
Dolfy
> >Nah dan moet je maar eens de hitlijst kijken van New Mexico en Texas
> >enzo daar kun je wel die hoge verkopen zien.
>
> Url's?
Er was 2 jaar geleden ofzo nog een top50 van Texas met beschrijving van
de muziekstyle (anders had ik het niet geweten hoor) maar zoals meestal
met die lokalen hitlijsten weer gauw verdwenen, je kan ook even op
http://www.lanet.lv/misc/charts/ kijken en even zoeken naar een hitlijst
of playlist.
--
Dolfy
Twan van Knippenberg
> Wat ik overigens nog immer niet begrijp is
> waarom soulmuziek tegenwoordig R&B wordt genoemd. De term R&B staat immers voor
> Rhythm & Blues, en dan is zwarte muziek niet direct aan de orde.
> Goeie R&B voorbeelden zijn namelijk The Eagles, Little River Band enz.
En The Who natuurlijk! :)
Ja, dat heb ik ook nooit begrepen.. om een of andere reden is die term
ineens voor een hele andere soort muziek gebruikt. Erg vervelend ook,
want ik wist dat op een gegeven moment (nog) niet en dat heeft wat
verwarring teweeg gebracht. Is het nou gewoon gebrek aan originaliteit
ofzo?
Then again.. waarom heet nu-metal nu-metal? Het heeft toch ook niets met
metal te maken? :(
-Twan
--
E-mail: T.L.vanKn...@spam.kub.nl (remove spam if you reply)
homepage: http://stuwww.kub.nl/~s893188
"Very funny, Scotty, now beam up my clothes!"
Breyten Ernsting
<9k4b4e$d3s$1...@nl-news.euro.net>:
>> muziekliefhebber de Rap & R&B niks vinden ik vindt dat alle
>> muziekstylen leuk.
>
>Ik constateer dat. Als je hier de nieuwsgroep leest, lees je alleen
>over blanke muziek: Muse, Radiohead, Tool, enzovoorts. Ik zeg niet
>dat daar iets mis mee is, maar het is een constatering.
Dat zegt toch alleen iets over de mensen die posten in nl.muziek en
niet over muziekliefhebbers in het algemeen ?
>> Een beetje echte muziekliefhebber houdt juist van allerei
>> muzieksoorten. En ook wordt er in deze ng best wel gesproken over
>> Rap.
>
>Dat is absoluut niet waar.
Onderbouw dat eens ?
<snip>
>Als
>ik naar TMF kijk, zie ik dan ook alleen maar halfnaakte,
>schreeuwerige negers, maar dat was je vast ook wel opgevallen?
Zet dan de TV eens uit en de radio aan, misschien dat je dan ook
daadwerkelijk gaat luisteren.
Breyten
Breyten Ernsting
<9k47vu$cc2$1...@nl-news.euro.net>:
>Misschien eindelijk weer eens tijd voor een leuke discussie!
Oh, dus een leuke discussie krijg je alleen door er maar wat op los te
OH-en ?
>Wat rest is
>seksistische en geweldadige negermuziek in wat men noemt rap en R&B.
Jou wereldbeeld is nogal vertroebelt. Ik zou bijv. iets als TLC en
Destiny's Child niet sexistisch noemen.
>Een beetje muziekliefhebber vind dat niks,
Tsk, tsk.
>en Blues heeft het al weinig te maken, maar ... OK, in de jaren
>tachtig kon je nog zeggen dat hiphop innovatieve muziek was, maar
>ook dit genre sterft een akelige, eenzame dood.
Waar baseer je dit op ?
>Wat dance music
>betreft, het lijkt er op dat de meeste zwarte DJ's zich volledig
>storten op de blanke gitaarherrie.
Nou moe ?
Het zou je op zich wel sieren als je je daadwerkelijk verdiept had in
de 'zwarte muziek' (zoals jij het noemt), want nu heb je een aantal
dingen ingeklopt die werkelijk geen hout snijden.
Breyten
Andre van der Hoek
news:slrn9mcs8s.f8t.T...@kubstu2.kub.nl...
> Ja, dat heb ik ook nooit begrepen.. om een of andere reden is die term
> ineens voor een hele andere soort muziek gebruikt.
R&B is van oorsprong zwarte rock & roll. Maar in 't rassenscheidende Amerika
van de jaren '50 mocht dat niet zo heten, want R&R was immers blanke muziek,
nietwaar? De blanke kindertjes mochten eens naar negergekrijs gaan luisteren
en daardoor bedorven worden...
Daarom zijn namen als Chuck Berry, Little Richard, Bo Diddley etc. onder de
rhythm & blues geschaard... en kreeg je covers als Tutti Frutti door Pat
"Bad Motherfucker" Boone... die wel mochten worden gedraaid op de 'witte'
zenders en dus grotere hits werden dan de superieure originelen.
Dus als je The Who R&B noemt doe je eigenlijk hetzelfde als wat je boven
aanklaagt. Misschien dat hun hele oude werk nog wel R&B-invloeden heeft,
maar om de band met hun gehele oeuvre nou onder de goeie R&B-voorbeelden te
scharen... nee.
Groet,
Andre
cp: Lee Perry - The Upsetter Shop Vol. 2
Media Voice Productions
Henk Dolleman wrote:
>
> On Mon, 30 Jul 2001 23:50:50 GMT, Media Voice Productions
> <in...@mediavoice.nl> wrote:
>
> >Goeie R&B voorbeelden zijn namelijk The Eagles
>
> Je maakt een grapje. Vast. Zeker.
>
afkorting van Rhythm & Blues en dat heeft niets te maken met de muziekstroming
die momenteel R&B wordt genoemd en mijns inziens gewoon 'soul' is met een nieuw
(onterecht) naampje.
Maar wellicht dat het 'lenen' van andere muzikanten, en recyclen van oude hits
dat tegenwoordig zo ongelooflijk vaak gebeurt, nu ook heeft geleid tot het lenen
van een term voor een heel andere muzieksoort.
Ik kan me nauwelijks voorstellen dat het aan creativiteit ontbreekt bij de
hedendaagse componisten, maar daar had dan wel een betere term voor kunnen
worden toegepast misschien... wie doet een suggestie? ;-)
Edo
tetraplan
>Misschien eindelijk weer eens tijd voor een leuke discussie! Wat mij opvalt
>is dat het echt helemaal voorbij is met de zwarte muziek.
Fout.
> Heel vroeger had
>je nog wel eens de grootheden als Marvin Gaye, Otis Redding, Curtis
>Mayfield, en natuurlijk niet te vergeten de blueshelden als Robert Johnson,
>John Lee Hooker, noem ze allemaal maar op. Maar die zo'n beetje allemaal
>dood. Wat rest is seksistische en geweldadige negermuziek in wat men noemt
>rap en R&B.
[sic]
Is dat polemish bedoelt of denk je er echt zo over?
> Walgelijk natuurlijk.
Hoezo?
> Een beetje muziekliefhebber vind dat niks,
>daarom lees je in nl.muziek hier ook nooit iets over.
Verklaar die gedachtengang.
> En met Ritme en Blues
>heeft het al weinig te maken, maar ... OK, in de jaren tachtig kon je nog
>zeggen dat hiphop innovatieve muziek was, maar ook dit genre sterft een
>akelige, eenzame dood.
Voorlopig nog even niet.
> Wat dance music betreft, het lijkt er op dat de
>meeste zwarte DJ's zich volledig storten op de blanke gitaarherrie.
Fout.
> Neem nu
>bijvoorbeeld een Tricky of Faithless, je kunt dat moeilijk zwarte muziek
>noemen. Kortom: waar is de echte soul gebleven?
Beter opletten.
np: dromenland, dat roept
--
=====================================================
email: dwaes(at)dds(dot)nl
/\/\/\
\/ The owls are not what they seem
tetraplan
wrote:
>Als ik naar TMF kijk, zie
>ik dan ook alleen maar halfnaakte, schreeuwerige negers, maar dat was je
>vast ook wel opgevallen?
Ze vallen niet zo op tussen de halfnaakte, schreeuwerige blanken.
np: um...
tetraplan
wrote:
>
>"Joyce van den Bogaard"
>
>> Een leuk tegenargument: op radio 3, KinkFM, radio 538 en aanverwante
>> artikelen hoor ik ook nooit country of Americana. Ik neem niet aan dat
>> je nu gaat beweren dat die stroming ook stervende is?
>
>Nee, maar daar zijn ook weer andere kanalen voor en bovendien is dat nooit
>echt populair geweest. Wat ik bedoel is dat er weinig vernieuwds gebeurd in
>de zwarte muziek.
Alle popmuziek (Engelse definitie) is zwarte muziek. Er is genoeg
vernieuwing.
> Misschien dat een James Brown kunstmatig in leven wordt
>gehouden, maar dan heb je het wel zo'n beetje gehad.
Vind je dat vernieuwing?
np: aanstaande zonsopgang
tetraplan
Tricky is de nieuwe hoop voor de blues.
np: vleermuisje
tetraplan
wrote:
M.a.w.: Amerikana is op sterven na dood.
np: nix, eigenlijk
Henk Dolleman
<in...@mediavoice.nl> wrote:
>Henk Dolleman wrote:
>>
>> On Mon, 30 Jul 2001 23:50:50 GMT, Media Voice Productions
>> <in...@mediavoice.nl> wrote:
>>
>> >Goeie R&B voorbeelden zijn namelijk The Eagles
>>
>> Je maakt een grapje. Vast. Zeker.
>>
>Nee, sorry. Sla de eerste de beste popencyclopedie er maar eens op na. R&B is de
>afkorting van Rhythm & Blues en dat heeft niets te maken met de muziekstroming
>die momenteel R&B wordt genoemd en mijns inziens gewoon 'soul' is met een nieuw
>(onterecht) naampje.
Dat laatste is zeker waar. Daarom heb ik ook The Little River Band
weggehaald die je als tweede voorbeeld noemde. Da's in mijn oren een
mooi voorbeeld van R&B. Maar Eagles R&B? Nee zeg. Ze zijn begonnen als
representant van de countryrock. Zeg maar stijltje Poco, Byrds, New
Riders of the Purple Sage etc. Dat dat wat verwaterde in de loop der
tijd moge duidelijk zijn, maar daarom kan je dat toch geen R&B meer
noemen?
Media Voice Productions
Henk Dolleman wrote:
>
> On Tue, 31 Jul 2001 11:28:30 GMT, Media Voice Productions
> <in...@mediavoice.nl> wrote:
>
> >Henk Dolleman wrote:
> >>
> >> On Mon, 30 Jul 2001 23:50:50 GMT, Media Voice Productions
> >> <in...@mediavoice.nl> wrote:
> >>
> >> >Goeie R&B voorbeelden zijn namelijk The Eagles
> >>
> >> Je maakt een grapje. Vast. Zeker.
> >>
> >Nee, sorry. Sla de eerste de beste popencyclopedie er maar eens op na. R&B is de
> >afkorting van Rhythm & Blues en dat heeft niets te maken met de muziekstroming
> >die momenteel R&B wordt genoemd en mijns inziens gewoon 'soul' is met een nieuw
> >(onterecht) naampje.
>
> Dat laatste is zeker waar. Daarom heb ik ook The Little River Band
> weggehaald die je als tweede voorbeeld noemde. Da's in mijn oren een
> mooi voorbeeld van R&B. Maar Eagles R&B? Nee zeg. Ze zijn begonnen als
> representant van de countryrock.
Dat noemen we nu (en zeker niet toen) countryrock. Maar ik ben ook de beroerdste
niet en geef mijn mening altijd graag voor een betere ;-))
Edo Peters
Henk Dolleman
<in...@mediavoice.nl> wrote:
>Henk Dolleman wrote:
Bij mijn allerbeste weten heette het ook toen al countryrock.
Andre van der Hoek
news:qgadmt8hl3sdnkpnn...@4ax.com...
> Bij mijn allerbeste weten heette het ook toen al countryrock.
Die term bestaat al minimaal sinds "Sweetheart of the Rodeo". Gram Parsons
zelf had 't liever over 'cosmic american music', maar die term is nooit
doorgebroken.
Groet,
Andre
cp: Link Wray - Walking With Link
frans
"Maurice" wrote:
>
> >Misschien eindelijk weer eens tijd voor een leuke discussie!
>
> <g> Leuke vraagstelling.
>
> >Kortom: waar is de echte soul gebleven?
>
> Kweenie?
Op bluesfestivals kom je nog regelmatig artiesten tegen die een stevige pot
echte soul kunnen brengen. Ik denk dan bij voorbeeld aan Shemekia Copeland,
Angela Brown of Sista Monica. Alle drie zwarte "bluesmama's" met een
voortreffelijke strot. Ze zijn ook nog vrij jong, dus daar kunnen we nog
lang plezier aan beleven. Wat mannen betreft vrees ik dat we het moeten doen
met de oude garde. Er is een behoorlijke club die zich beweegt in het grijze
gebied tussen blues en soul. Meesten van hen zijn niet zo bekend en je hoort
ze niet op de radio. Nappy Brown en Frankie Lee zijn goede voorbeelden.
>
> Maar. Wedervraag. Is de blues dood dan? Volgens mij niet hoor. De
> geachte afgevaardigde uit Eindhoven kan daar een beter licht over
> laten schijnen dan ik het kan.
Blues is niet dood en gaat ook nooit dood. De populariteit wisselt wel. Toch
denk ik niet dat we momenteel in een dip zitten. De festivals en concerten
worden goed bezocht. Maurice heeft echter wel een punt als het gaat om
zwarte muziek. Op de grote bluesfestivals neemt het aantal zwarte artiesten
schrikbarend af. Afgelopen zondag op het Bluesplein 2001 5 bands gezien,
maar niet een zwarte. Ook op het driedaagse BRBF in Peer waren er van de 18
acts slechts 4 zwarten. Van de ene kant is het natuurlijk een trieste zaak
dat blanken de blues overeind moeten houden, aan de andere kant geloof ik
niet dat de blues alleen iets is voor zwarten. Het is wel bekend dat de
zwarte Amerikaanse jeugd zich niet meer aangetrokken voelt tot de blues,
maar zich meer bezig houdt met rap en slappe R&B. Desondanks geloof ik wel
dat het wel weer goed komt. Er duiken nog steeds jonge negers op die blues
willen spelen, en ik denk dan aan Corey Harris, Guy Davis, Keb Mo en Alvin
Youngblood Hart.
Frans
cp: Kaz Lux - Guitar - vocal
--
"Ze bloes en nozzing but ze bloes"
frans
>
> "Henk Dolleman"
>
> > Okee. Net als bij jazz is het puur etnische karakter er af. Dat klopt.
> > So what?
>
> Waarschijnlijk bedoel je dat als retorische vraag. Maar is het dan niet zo
> dat iets van de essentie verloren gaat. Blues kenmerkt zich als de sound
van
> 'the men working on the chain'. Als ik dan zo'n afgestudeerde Groninger
met
> zijn gitaartje bezigt ziet, kan dat mij niet echt overtuigen. Niet altijd.
Wat dat laatste betreft heb je gelijk. Maar dat geldt voor heel veel
stijlen. En je zegt het goed: Niet altijd. Want ik kan me voorstellen dat er
wel een Groninger is die je kan overtuigen.
Met je eerste bewering dat er iets van essentie verloren gaat, ben ik het
niet mee eens. Blues is een feeling en de kunst is om dat gevoel over te
brengen naar het publiek en of je blank of zwart bent en of je op de
plantages kantoen hebt gepicked maakt niet uit. Zelfs technisch je
instrument beheersen is niet eens altijd nodig.
De discussie of blanken de blues kunnen zingen is al jaren achterhaald.
Draai nog maar eens Michael de Jong of een Hans Theessink.
Frans
cp: Kaz Lux - Guitar - vocal (Kan het ook :-))
frans
> Anders gezegd. De oorsprong van veel muziekstijlen is zonder meer
> etnisch gedetermineerd, maar de verdere ontwikkeling en de ervan
> toekomst toch niet?
Helemaal mee eens Henk. Kort en bondig, maar duidelijk geformuleerd.
Evolutie wordt nogal eens over het hoofd gezien. Muziek leeft.
Frans
cp: Kaz Lux - Guitar - vocal
--
frans
> > Een beetje muziekliefhebber vind dat niks,
> > daarom lees je in nl.muziek hier ook nooit iets over.
Ik meen dat ik toch regelmatig recensies post over bluesconcerten.
frans
> Dus als je The Who R&B noemt doe je eigenlijk hetzelfde als wat je boven
> aanklaagt. Misschien dat hun hele oude werk nog wel R&B-invloeden heeft,
> maar om de band met hun gehele oeuvre nou onder de goeie R&B-voorbeelden
te
> scharen... nee.
Ik ben het helemaal met je eens Andre, maar toch een paar kanttekeningen:
voor mij was in de jaren 60 toen ik met R&B in aanraking kwam niet de muziek
van Chuck, Bo en Fats. Dat waren voor mij rock and rollers. Geen onderscheid
tussen zwarte en blanken. R&B was voor mij de elektrische Chicagoblues van
Muddy , The Wolf en Elmore James. Pas later, toen ik hoorde wie er allemaal
op de platen van Chuck en Bo mee speelden besefte ik pas dat dat ook
bluesmannen waren.
Wat The Who betreft: ik ben het helemaal met je eens. Ironie is wel dat de
verzamelbox van ze "30 years of maximum R & B" heet ;-)
M. Renes
> Misschien eindelijk weer eens tijd voor een leuke discussie!
En wat jij hier allemaal schrijft vraagt daar ook inderdaad om! :-)
> Wat mij opvalt
> is dat het echt helemaal voorbij is met de zwarte muziek.
Ach welnee... Wat denk je van de huidige lading nieuwe soul-artiesten? Macy
Gray, Angie Stone, Jill Scott, Bilal, Musiq Soulchild... noem ze maar op.
d'Angelo! The Roots, Guru, Common, en zo kan ik nog ff doorgaan. Okee, ze halen
de mosterd bij de ouden vandaan, maar wat maakt dat nou uit? Wat ze doen is
goed, en ze geven er wel een eigen draai aan.
> Heel vroeger had
> je nog wel eens de grootheden als Marvin Gaye, Otis Redding, Curtis
> Mayfield, en natuurlijk niet te vergeten de blueshelden als Robert Johnson,
> John Lee Hooker, noem ze allemaal maar op. Maar die zo'n beetje allemaal
> dood.
Tja... dat zijn iconen inderdaad. En die zijn er nu niet echt.
Hoewel ik vind, dat Wyclef Jean wel redelijk in de buurt komt... die geniet toch
behoorlijk wat aanzien bij zowel artiesten als zwarte muziekliefhebbers (die ook
van de huidige zwarte muziek houden).
Maar laten we nou eens kijken naar huidige grootheden in wat we noemen "blanke
muziek"? Dan houd je toch ook alleen Madonna, U2 en de Rolling Stones als echte
iconen over.
> Wat rest is seksistische en geweldadige negermuziek in wat men noemt
> rap en R&B. Walgelijk natuurlijk.
Voor jou misschien...
Er blijft toch echt wel meer over dan seksistische en gewelddadige negermuziek.
Maar dat moet je wel (willen) horen. En volgens mij hoor jij dat ook wel, maar
zit je de boel bewust een beetje op stang te jagen. Jij snaak! :-)
> Een beetje muziekliefhebber vind dat niks,
> daarom lees je in nl.muziek hier ook nooit iets over.
Je chargeert. En dat weet jij donders goed :-).
En voor het geval je het echt meent (ik twijfel dus toch een beetje): wat is
jouw definitie van "een beetje muziekliefhebber" dan?
Voor mij is dat "iemand die van muziek houdt". Wat voor muziek dan ook. Dat kan
muziek zijn die ik zelf geen klap aan vind, en muziek die ik zelf als
"nepmuziek" betitel; maar dan nog weet ik, dat dat mijn mening is, en niet de
geldende regel.
> Kortom: waar is de echte soul gebleven?
Die is er. Alleen hoor jij hem misschien niet. Beluister "Guru's Jazzmatazz:
Street soul" van Guru maar eens. Of de nieuwe plaat van d'Angelo (titel wil me
ff niet te binnen schieten). Daar wordt met hart en ziel muziek gemaakt. Gewoon
lekker.
Groetjes,
Theo
ms: "Anchorless" - De-Phazz (van CD "Godsdog")
Dit is werkelijk prachtig. Wat een mooie voorganger van "Death by chocolate"!
--
Het leven is als een neus. Je moet eruit halen wat er in zit.
M. Renes
> >Ik vindt helemaal triest dat je vindt dat de echte
> > muziekliefhebber de Rap & R&B niks vinden ik vindt dat alle muziekstylen
> > leuk.
>
> Ik constateer dat. Als je hier de nieuwsgroep leest, lees je alleen over
> blanke muziek: Muse, Radiohead, Tool, enzovoorts. Ik zeg niet dat daar iets
> mis mee is, maar het is een constatering.
Ach welnee. Dan moet je toch echt beter lezen.
Brainpower kwam hier laatst nog voorbij. Ik post zelf ook nog wel eens wat over
rap. En zo zijn er nog wel meer zwarte muziekstijlen die hier voorbij komen,
hoor.
> > > seksistische en geweldadige negermuziek
>
> > Ook grote blues artiesten maken soms zeer seksistische leidjes.
> > Maar ook bij de gewone popmuziek worden er seksistische en geweldadige
> > opmerkingen gemaakt.
>
> Oh ja, dat sommige blues en heavy metal gaat over seks ben ik met je eens,
> maar dat is een kleine gedeelte van het grote geheel.
Misschien wel groter dan jij denkt...
> Het lijkt wel alsof
> alle zwarte muziek over bitches en niggers gaat.
Het LIJKT wel, ja.
> Als ik naar TMF kijk, zie
> ik dan ook alleen maar halfnaakte, schreeuwerige negers, maar dat was je
> vast ook wel opgevallen?
Maurice, jij weet toch net zo goed als ik dat TMF nauwelijks een goede
afspiegeling geeft van wat er allemaal gedraaid wordt. Daar zie je ook alleen
maar de Li'l Kims, Foxy Browns en da Brats van tegenwoordig. Dat is nou eenmaal
wat hitgevoelig is, en dus draaien ze dat.
Er is echter veel meer dan dat. En daar weet jij helemaal niets van af. Dus kun
je dit soort onbekookte uitspraken nooit gefundeerd doen.
> > Misschien een tip luister wat meer divers dan 538.
>
> Ik luister eigenlijk nooit radio, dus ook geen Radio 538.
Waarop baseer je je mening dan?
Groetjes,
Theo
ms: "Heartfixer" - De-Phazz (van CD "Death by chocolate")
M. Renes
> > > Mmmm mischien moet je zelf nog maar eens de geschiedenis nalezen van
> > > deze muziekstylen (R&B en Rap). Maar waarom noem je geen blues, jazz en
> > > Gospel die worden tegenwoordig toch veel gedraaid.
> >
> > Blues, jazz, gospel, zijn allemaal oergenres die echt zelden worden gedraaid
> > op de hedendaagse radio.
>
> Zoals gezegd het is wel veel gedraaid het is er altijd wel maar zoals je
> zelf al gezegd heb luister je niet vaak naar de radio.
Vandaar ook mijn vraag waar Maurice zijn mening op baseert. Hij meent te weten dat
gospel en jazz nooit worden gedraaid, maar geeft vervolgens aan dat-ie nooit naar
de radio luistert...
> > > > seksistische en geweldadige negermuziek
> >
> > > je moet maar eens wat beter luiteren naar
> > > bevoorbeeld metal daar vindt die zelfde teksten terug maar dan door
> > > blanke. Ook grote blues artiesten maken soms zeer seksistische leidjes.
> >
> > Oh ja, dat sommige blues en heavy metal gaat over seks ben ik met je eens,
> > maar dat is een kleine gedeelte van het grote geheel. Het lijkt wel alsof
> > alle zwarte muziek over bitches en niggers gaat.
>
> Ook niet waar, je ziet net als alle andere muziekstylen hoor je maar een
> klein gedeelte
Precies wat ik ook vind, Dolfy! Wat je op TMF ziet, is een gedeelte van wat er is.
De rest kent Maurice volgens mij niet. People under the stairs, dat kent hij denk
ik niet. Nou, als dat geen voorbeeld is van hoe rap intelligent kan zijn (zonder
dat er halfnaakte teven en wijven voorbij komen vliegen), dan weet ik het niet
meer!
> En trouwens ik moet al jaren ook kijken naar half
> naakte blanke rockers en die kunnen ook hard schreeuwen.
Zoals die sukkels van Crazy Town (zo heten die jongens van dat gare nummer "Come
my lady, come come my lady, hear my butter fly, sugar, baby" toch?).
Groetjes,
Theo
ms: "Nu chic" - De-Phazz (van CD "Death by chocolate")
Mirella
<mau...@kindamuzik.net> wrote:
>Misschien eindelijk weer eens tijd voor een leuke discussie! Wat mij opvalt
>is dat het echt helemaal voorbij is met de zwarte muziek.
Wat is 'de' zwarte muziek? Als je alleen op de huidskleur van de
artiesten afgaat, staat zwarte muziek nog volop in de belangstelling.
Zappend tussen hitprogramma's, MTV en TMF, lijk ik zelfs minder blanke
mensen te zien dan mensen met andere kleuren. Maar je zult de klank
wel bedoelen. Persoonlijk hoor ik niet bij iedereen de huidskleur. Er
zijn wel stemmen die 'men' typisch zwart noemt, maar eerlijk gezegd
hoor ik zulke stemmen ook wel eens door blanken, en andersom.
> Heel vroeger had
>je nog wel eens de grootheden als Marvin Gaye, Otis Redding, Curtis
>Mayfield, en natuurlijk niet te vergeten de blueshelden als Robert Johnson,
>John Lee Hooker, noem ze allemaal maar op. Maar die zo'n beetje allemaal
>dood.
Ik ken de muziek wel, maar zou niet weten welke kleur die mensen
hadden.
>Wat rest is seksistische en geweldadige negermuziek in wat men noemt
>rap en R&B. Walgelijk natuurlijk. Een beetje muziekliefhebber vind dat niks,
Een beetje muziekliefhebber is op zijn minst geīnteresseerd naar wat
er nog meer 'te halen' valt op muziekgebied, naast zijn beperkte of
ruime 'eigen smaak'. Ik zie niet meer geweld bij zwarte artiesten dan
bij blanken, als ik mag afgaan op clips of videoteksten. Geweld zie of
hoor ik eerlijk gezegd helemaal niet veel. Je kunt Eminem of Limp
Bizkit geweld noemen als je niet naar de teksten luistert, maar die
zijn blank.
Sexy uitingen zie je misschien wel veel, maar dat wijt ik eerder aan
mode dan aan kleur. Er zijn nu eenmaal veel (nieuwe) stromingen
waarbij het gewoonte is om auto's en blote mensen te showen, en ook in
de tekst geen blad voor de mond te nemen. Zelf vind ik het niet
storend. Het merendeel is liefdesliedjes, en dan kom je al snel bij
sex terecht ook.
>daarom lees je in nl.muziek hier ook nooit iets over. En met Ritme en Blues
dat is niet helemaal waar. Ik noemde misschien pas het nummer Geef Me
Dat Ding, van Keeyel. Dat is een voorbeeld van de nieuwe
Nederlandstalige rap en R&B/reggea uit de (naar ik meen) Surinaamse
hoek. Verfrissend, taboeloos, leuk om mee te zingen en grappig
bovendien. Af en toe een vreemd gebruik van het Nederlands
(bijvoorbeeld uit Doekoe: 'de Kralingse Bos' in plaats van 'het'),
maar dat geeft het juist extra charme, vind ik.
Ander voorbeeld, waar ik inderdaad nog niet over geschreven had:
gisteren ben ik voor het eerst naar Street Dance geweest; dat is een
soort aerobics in de vorm van dansen op muziek. De muziek daarbij zou
ik ook zwart noemen, met als omschrijving 'stoere ghettomuziek'. Ik
ben er helaas nog niet genoeg in thuis om namen te noemen of stijlen.
Een beetje funky, hip hop achtig.
Ik wil me daar graag in verdiepen en als ik uitvind wat het precies
was, zal ik daar zeker niet over zwijgen in nl.muziek.
Het merendeel van de posters hier is al tijden voornamelijk pop, rock-
en gitaar-geörienteerd. Dat verander je niet snel.
>heeft het al weinig te maken, maar ... OK, in de jaren tachtig kon je nog
>zeggen dat hiphop innovatieve muziek was, maar ook dit genre sterft een
>akelige, eenzame dood. Wat dance music betreft, het lijkt er op dat de
>meeste zwarte DJ's zich volledig storten op de blanke gitaarherrie.
Als je naar de verslagen kijkt van bijvoorbeeld een Love Parade, valt
dat nog reuze mee, mijns inziens. Ook op Dance Valley zal binnenkort
weinig gitaar te horen zijn, verwacht ik.
> Neem nu
>bijvoorbeeld een Tricky of Faithless, je kunt dat moeilijk zwarte muziek
>noemen. Kortom: waar is de echte soul gebleven?
Waarom zou je het zwarte muziek noemen? Omdat enkele bandleden een
kleurtje hebben?
In verband met mijn (al is het een lichte) kleur mag ik officieel ook
niet naar gitaarherrie luisteren, geloof ik ;) En dan laat ik Jimi H
of Doug Pinnick even weg, anders klopt de theorie niet meer ;) ;)
groetjes,
Mirella :)
M. Renes
> In Erykah Badu, Lauryn Hill,
Mag ik bij deze mijn opmerking over de iconen weer gedeeltelijk terugtrekken?
Lauryn Hill en Erykah Badu, dat zijn de huidige iconen. En zij hebben het mijns
inziens helemaal in zich om dat ook te blijven.
En ik wil mijn opmerking dus gedeeltelijk terugtrekken, want even feitelijk
bekeken moeten Badu en Hill hun houdbaarheid nog bewijzen, natuurlijk. Maar ik
denk dat die houdbaarheid er is.
Groetjes,
Theo
ms: "Sabbatical" - De-Phazz (van CD "Death by chocolate")
Jan Peter
> Neem nu
> bijvoorbeeld een Tricky of Faithless, je kunt dat moeilijk zwarte muziek
> noemen.
Ik vind Tricky anders vrij donkere muziek maken ;-)
(Je vergat trouwens Andre Williams te noemen in je tirade.)
Jan Peter
cp Groep Jezus - Turn up Speed or Show me Love
Jay
21:02:06 GMT, Mirella wrote in nl.muziek:
> zijn wel stemmen die 'men' typisch zwart noemt, maar eerlijk gezegd
> hoor ik zulke stemmen ook wel eens door blanken, en andersom.
Ik vind Anastacia een goed voorbeeld.
Jay
--
Voor het gemak: de hansworst, de dubbeltjesplatte figuur van NES,
dat ben ik. (Jaap Verhoeven - nl.eeuwig.september - 22/07/2001)
M'n homepage: http://www.crosswinds.net/~encoreunefois/jay
ron.b...@cyberpopbureau.nl
> want even feitelijk
>bekeken moeten Badu en Hill hun houdbaarheid nog bewijzen, natuurlijk. Maar ik
>denk dat die houdbaarheid er is.
Badu heeft zich op het north sea jazz bewezen.
Wat vondt de pers ervan:
Erykah Badu verscheen ten tonele als een ongenaakbare ijsprinses. Ze
ontdooide in de loop van het anderhalf uur durende concert echter tot
een soul- en jazzvocaliste, die haar gehoor in het hart wist te raken
met onderkoeld gefluister en keiharde uithalen. (Algemeen Dagblad)
de zelfverzekerde kroondraagster van de nu-soul. (Trouw)
Ondanks werkelijk briljante momenten in de eerste helft laat Badu zich
beter genieten in de huiskamer, waar haar neigingen tot
zelfoverschatting ook minder opvallen. (NRC Handelsblad)
Ze scat, zingt, rapt en babbelt soepel. Mooi, maar net iets te
routineus Een mooi maar geen geweldig optreden. (de Volkskrant)
Overweldigend [Erykah] nam vanaf de allereerste seconde iedereen voor
zich in. (De Telegraaf)
Het was goed, maar niet fantastisch. De zangeres dwong respect af,
maar wist geen koude rillingen op te roepen. (Het Parool)
Badu kwam niet verder dan wat preken en wanneer ze tot zingen
overging, bleken de beperkingen van haar stem. (Haagse Courant)
Stevige langzame soul wisselt ze af met verstilde momenten (Metro)
hypnotiserend optreden (Sp!ts)
Goed genoeg voor mij :)
Ron (was er helaas niet bij)
------------
Bands, Artiesten en Muzikanten klik hieronder voor hét Muziekforum
Registratie niet verplicht!
http://www.cyberpopbureau.nl/muziek4um/
M. Renes
> > En met Ritme en Blues
> >heeft het al weinig te maken, maar ... OK, in de jaren tachtig kon je nog
> >zeggen dat hiphop innovatieve muziek was, maar ook dit genre sterft een
> >akelige, eenzame dood.
>
> Als je afgaat op de radio-hiphop, kun je inderdaad zeggen dat het
> weinig innovatief meer is.
Hmm. Destiny's Child vind ik anders wel redelijk innovatief. Hun manier van doen
wordt door velen gekopieerd.
Overigens was Aaliyah ook weer degene die verantwoordelijk gehouden zou kunnen
worden voor het geluid dat Destiny's Child heeft, aangezien zij het "knippen en
plakken" binnen de R&B groot heeft gemaakt.
> Maar ondertussen zijn er nog steeds
> collectieven als WuTang Clan, Cypress Hill, DeLaSoul, etc. die op de
> achtergrond nog best wel aan de weg timmeren.
En zo is het maar net!
> Maar ene Theo R, kan je hier veel
> meer over vertellen, denk ik :)
Zal ik?
Ja. Ik zal.
Rap is tot nog toe het meest vernieuwende genre dat we de afgelopen twee
decennia hebben mogen begroeten. En waarom vernieuwend? Tot dan toe maakte
niemand muziek met draaitafels, en "ritmisch praten over de muziek" was al
helemaal nooit vertoond! De manier van muziek maken was radicaal anders dan wat
in de tijd van het ontstaan van rap "normaal" werd gevonden. En feitelijk is het
dat nog steeds. Het is ook het blijvendste genre gebleken! Het ontstond in de
jaren '70. In de jaren '80 kwam het tot volle bloei. En in de jaren '90 bleef
het recht overeind staan, en bloeide het alleen maar verder. En nee, rap kwam
niet telkens terug. Er is nooit sprake geweest van een herwaardering van rap, of
een sterk dalende populariteit ervan. Rap begon voorzichtig in de jaren '70 aan
haar opmars in hitland, en heeft altijd van zich doen spreken. Een constante
dus, die gedurende de jaren alleen maar populairder is geworden. Rap heeft zich
nooit hoeven te laven aan herwaarderingen om opnieuw populair te worden.
Noem mij een genre dat is ontstaan in de afgelopen twee decennia waarvan
hetzelfde gezegd kan worden! Ik zou het heel knap vinden als je dat kunt. Neem
disco. Enorm populair in de jaren '70 en een gedeelte van de jaren '80. Maar
daarna? Verre van populair. Nu is er wel weer een herwaardering van deze muziek,
maar het is geen constant aanwezig genre gebleken. Bovendien: er wordt
tegenwoordig nog maar bar weinig "echte" disco gemaakt. Wat nu wordt gemaakt, is
vaak een afspiegeling van wat disco ooit was. Let wel: ik zeg niet dat dat
slecht is!! Ik vind het zelfs heerlijk. "Never enough" van Boris Dlugosch vind
ik prachtig, en grijpt helemaal terug op de disco van toen. (Net als zijn remix
van "Sing it back" van Moloko overigens.)
Maar kijk eens naar rap! Dit ontwikkelde zich gestaag voort, en sloeg telkens
nieuwe wegen in. Wat begon als disco-georiënteerde muziek eind jaren '70 (let
wel, ik heb het dus over de periode dat rap ook grootschalig op plaat/single
werd uitgebracht, niet over wat er gebeurde toen het nog ondergronds was), werd
in de jaren '80 een muzieksoort met een geheel eigen geluid en manier van muziek
maken. "Two turntables and a microphone"! Tot dan toe nog nooit vertoond in
popland: muziek maken met draaitafels. Waar rap in het begin nog vooral
feestmuziek was, werd het in de jaren '80 een belangrijke spreekbuis voor vele
zwarte mensen. Hun ideeën, hun visies, hun denkbeelden werden erin verwoord. Met
als hoogtepunt het verschijnen van "Yo! Bum rush the show" van Public Enemy; het
eerste politieke rap-album dat verscheen. De politiek bewuste rap was geboren.
Maar de ontwikkelingen hielden daar niet op. Want ook de ongenuanceerde gangsta
rap deed van zich spreken, bij monde van het debuut van N.W.A.: "Straight outta
Compton." Er werd op onverbloemde wijze verhaald over het leven van de straat.
Aanstootgevend? Ja. Grof? Ja. De waarheid? Helaas wel. En de waarheid mag gezegd
worden.
Dan krijgen we eind jaren '80, na de hoogtijdagen van de hardere vormen van rap,
ineens een kentering. Rap mag ook "vriendelijk" zijn. Getuige De la Soul, a
Tribe called Quest, de Jungle Brothers. Oftewel: de gehele Native
Tongue-beweging. Die op haar beurt weer navolging kreeg in de vorm van groepen
als de Dream Warriors, Black Sheep en P.M. Dawn. Bovendien bedienen zij zich van
een muzikaal veel bredere invloed, wat muzikaal gezien z'n sporen enorm nalaat.
Alles lijkt wel met rap vermengd te kunnen worden. Een ontwikkeling die in de
jaren '80 begon, en die we in de jaren '90 gecontinueerd zien: klassiek (Xzibit,
verzamelaar "The rapsody", jazz (Us 3, Guru, Gang Starr, a Tribe called Quest),
rock (Run D.M.C., Cypress Hill, Urban Dance Squad), gospel (M.C. Hammer,
C.M.C.'s), house (de Jungle Brothers), ALLES kan met rap worden vermengd.
En nog staat de ontwikkeling van rap niet stil. De Beastie Boys (die inmiddels
al meer dan 15 jaar bestaan) hebben zich tot nu toe nog altijd doorontwikkeld.
En artiesten als de Roots, Common, People under the stairs, Reflection Eternal,
Mos Def, Black Star en Dr. Dre laten horen dat er nog steeds veel mogelijk is
binnen rap. Ze zijn allen vrij nieuwe loten aan de rap-stam (behalve Dr. Dre
natuurlijk), en hebben elk een geheel eigen geluid waardoor zij de nieuwe
lichting van het genre zijn die de boel goed kunnen dragen. Hun stijl is
vernieuwend, de manier waarop zij met rap omgaan is ook vernieuwend.
Maar dat moet je echt horen om te kunnen bevestigen, en ik denk ook dat je
daarvoor redelijk wat van rap als genre moet weten om dat te kunnen horen.
Waarbij ik mezelf niet op de borst wil kloppen, hoor. Maar ik kan bijvoorbeeld
weinig zeggen over de ontwikkeling van blues van tegenwoordig, want daar weet ik
niets van. Frans weet dat. Die kan daarom ook horen wat blues-artiesten van
elkaar onderscheidt. Snap je wat ik bedoel?
Om dan nog even terug te komen op de voorbeelden die W8in' noemt. De Wu-Tang
Clan is één van de meest invloedrijke rap-groepen die er op dit moment zijn.
Hetzelfde geldt voor Cypress Hill; wat zij op hun debuut lieten horen, was tot
dan toe nog niet vertoond. Bij hen ging het om meer dan de raps alleen; het was
de combinatie van de muziekstijl van hun D.J. (D.J. Muggs) en de rap-stijl van
B-Real die hen groot maakte. Vette geprononceerde baslijnen, voortstuwend. Een
stijl die ze continueerden op "Black Sunday", en die met "III: Temples of boom"
een hele sinistere kant op ging. Cypress Hills muziek klonk duister,
onheilspellend. Zeer apart! En op hun laatste CD, "Skull & bones", klinken ze
muzikaal gezien weer anders dan op "Black Sunday", om maar wat te noemen.
Bovendien heeft Cypress Hill een grote lans gebroken voor Latijns-Amerikaanse
invloeden in de rap. Hun geluid is toonaangevend voor een behoorlijke stroom
rap-groepen. Zonder hen zou een groep als Delinquent Habits misschien niet eens
hebben bestaan.
En De la Soul? Dat is nou nog eens een groep die niet stil zit. Het debuut "3
feet high and rising" was een mijlpaal. Op de opvolger "De la Soul is dead"
klonken ze weer anders dan op het debuut. "Buhloone mind state" betekende alweer
een afwijking van stijl; De la Soul ging steeds meer flirten met jazz en soul,
en dat album klinkt als geheel totaal anders als "De la Soul is dead" (en is
helaas het meest ondergewaardeerde De la-album). Toen kwamen ze met "Stakes is
high". En ook dit was weer van een geheel andere orde. De la Soul bleek ook vrij
rauwe, harde rap te kunnen maken, met kale bassen en ritmes, zonder al teveel
muzikale opsmuk. En ja, ook dit ging ze uitstekend af. En dan de laatste
boreling uit de De la Soul-buik: "Art official intelligence: Mosaic thump". Dit
lijkt in niets op "Stakes is high". De la Soul laat merken dat ze moderne
rap-muziek kunnen maken, niet vies zijn van een flinke dosis soul en (lekkere)
R&B.
Zwarte muziek staat stil? Verre van, zou ik zeggen. Ik heb het dan alleen nog
over rap, dat zich als meest vernieuwende genre de afgelopen twee decennia
inmiddels wel heeft bewezen, en waarvan de ontwikkeling nog steeds niet stopt.
Let wel: ook de populaire rap-artiesten als Puff Daddy, Li'l Kim, da Brat,
Eminem (juist hij, want als we dan toch in termen van "zwarte" en "blanke
muziek" praten, dan maakt hij als blanke wel degelijk zwarte muziek) dragen hun
steentje bij. Zij zorgen ervoor dat rap nu vet scoort in de hitlijsten, en ook
zal blijven scoren naar ik vermoed (hoe vervelend ik hun nummers vaak ook vind).
Ik kan ook nog wel gaan beginnen over de opmars van de huidige (zwarte!)
soul-artiesten, maar dat laat ik even achterwege. Ik denk dat ik mijn punt wel
zo'n beetje gemaakt heb... :-)
Groetjes,
Theo
ms: "Trash box" - De-Phazz (van CD "Death by chocolate")
Dolfy
> Rap is tot nog toe het meest vernieuwende genre dat we de afgelopen twee
> decennia hebben mogen begroeten. En waarom vernieuwend? Tot dan toe maakte
> niemand muziek met draaitafels, en "ritmisch praten over de muziek" was al
> helemaal nooit vertoond! De manier van muziek maken was radicaal anders
> dan wat in de tijd van het ontstaan van rap "normaal" werd gevonden. En
> feitelijk is het dat nog steeds. Het is ook het blijvendste genre
> gebleken! Het ontstond in de jaren '70. In de jaren '80 kwam het tot volle
> bloei.
Klein puntje Rap is ontstaan in het Caribisch eilanden (o.a. Jamaica)
daar was in om er door de nummers te praten (Gewoon een soort blues
teksten alleen dan gesproken) langzaam werdt het rappen zoals we het uit
de jaren 1970 kennen.
--
Dolfy
Andre van der Hoek
news:3B6725F8...@wxs.nl...
> Rap is tot nog toe het meest vernieuwende genre dat we de afgelopen twee
> decennia hebben mogen begroeten. En waarom vernieuwend? Tot dan toe maakte
> niemand muziek met draaitafels, en "ritmisch praten over de muziek" was al
> helemaal nooit vertoond!
Zal ik 's wat jaren '60 muziek uit Jamaica voor je branden? 8)
Zo nieuw is 't ook weer niet... zoek 's naar termen als 'sound system' en
'toasters'.
Groet,
Andre
cp: Baptist Generals - Dog
Andre van der Hoek
news:996607186.13127....@news.demon.nl...
> Ik ben het helemaal met je eens Andre, maar toch een paar kanttekeningen:
> voor mij was in de jaren 60 toen ik met R&B in aanraking kwam niet de
muziek
> van Chuck, Bo en Fats. Dat waren voor mij rock and rollers. Geen
onderscheid
> tussen zwarte en blanken.
Da's 't nadeel (of misschien wel een voordeel) van hokjes; aan de ene kant
kan dezelfde term voor twee mensen een totaal andere lading hebben, aan de
andere kant kan één band/artiest/song door verschillende mensen onder
verschillende noemers worden geschaard.
Zo begrijp ik nog steeds de americana/country/al.country/no
depressiondiscussie niet. 8)
Maar historisch gezien: de term rhythm & blues is in de jaren '50 door de
Amerikanse platenmaatschappijen aan (bij gebrek aan een betere term) 'zwarte
rock & roll' gehecht om te voorkomen dat de rock & rollminnende blanke jeugd
aan 't negergekrijs zou gaan. Ik heb nog wel ergens een plaatje van een
poster die ouders oproept "Don't let your children listen to negro records".
't Heeft niet geholpen. 8)
> R&B was voor mij de elektrische Chicagoblues van Muddy , The Wolf en
Elmore James.
Terwijl menigeen de Chicagoblues juist als 'de' blues zou betitelen. Al was
't alleen maar omdat de Britse blanke bluesboom uit de jaren '60 zich
voornamelijk op die stroming entte.
Of, zoals (meen ik) Sonny Boy Williamson eens gezegd heeft: "Them white boys
wanted to play the blues so bad.... and man, did they play it bad." 8)
> Pas later, toen ik hoorde wie er allemaal op de platen van Chuck en Bo mee
speelden besefte ik pas dat dat ook
> bluesmannen waren.
Op een hoop van die grote Berryhits speelt Willy Dixon. Zo'n beetje as
bluesy as you can get.
> Wat The Who betreft: ik ben het helemaal met je eens. Ironie is wel dat de
> verzamelbox van ze "30 years of maximum R & B" heet ;-)
De band die pretentieuze conceptplaten als 'Tommy' maakte maximum r&b.
Puh-leeeze. 8)
G Flater
"Andre van der Hoek" <dc_a...@hetnet.nl> wrote:
> Zal ik 's wat jaren '60 muziek uit Jamaica voor je branden? 8)
> Zo nieuw is 't ook weer niet... zoek 's naar termen als 'sound system' en
> 'toasters'.
the toasters zijn gewoon heel cool
daarnaast ook nog the skatalites, lee perry, black uhuru timmeren nog
stevig aan de weg
en andere zoek opties blue beat, dancehall
cl: dr. ring ding & the seniour all stars (niet lang meer hoop ik dan of
nuclear rabbit of element of surprise)
mijnheer guust
always keep yer mouth open when you insulot a lady - e.hitler
M. Renes
> > Rap is tot nog toe het meest vernieuwende genre dat we de afgelopen twee
> > decennia hebben mogen begroeten. En waarom vernieuwend? Tot dan toe maakte
> > niemand muziek met draaitafels, en "ritmisch praten over de muziek" was al
> > helemaal nooit vertoond!
>
> Zal ik 's wat jaren '60 muziek uit Jamaica voor je branden? 8)
> Zo nieuw is 't ook weer niet... zoek 's naar termen als 'sound system' en
> 'toasters'.
Da's geen echte "rap". Een rap is een tekst. Een complete tekst, met een
verhaaltje. En dat deden die toasters niet, als je het mij vraagt.
Groetjes,
Theo
ms: "De keuzes die je maakt" - Van Dik Hout (van CD "Het beste van 1994-2001")
M. Renes
> > Rap is tot nog toe het meest vernieuwende genre dat we de afgelopen twee
> > decennia hebben mogen begroeten. En waarom vernieuwend? Tot dan toe maakte
> > niemand muziek met draaitafels, en "ritmisch praten over de muziek" was al
> > helemaal nooit vertoond!
>
> Klein puntje Rap is ontstaan in het Caribisch eilanden (o.a. Jamaica)
> daar was in om er door de nummers te praten (Gewoon een soort blues
> teksten alleen dan gesproken)
Niet helemaal.
Overigens: ik schreef al in mijn bericht dat ik het niet had over de
ontstaansgeschiedenis van de rap, maar dat ik me zou beperken tot het eerste
commerciële verschijnen van rap. En dat was in 1979 ("Rapper's delight" van de
Sugarhill Gang).
Even in het kort:
Rap en Jamaica hebben wel veel met elkaar te maken, maar het rappen zelf is niet
in Jamaica ontstaan. Dat was in New York.
Er was een D.J., D.J. Kool Herc, die vanuit Jamaica naar New York reisde, en
zich daar vestigde. Hij draaide op feesten, waarop hij een techniek op
draaitafels presenteerde: hij wist nummers naadloos in elkaar over te mixen, en
zo zijn eigen muziek te creëren van andere nummers. Deze feesten namen een vrij
grote vlucht, en verwerden tot de zogenaamde "block parties". Gratis
toegankelijk, en het was goed en leuk. Voor de arme bevolking van New York een
uitkomst! Ze konden even de ellende vergeten, even weg uit de sleur. De feesten
waren gratis, dus men kon ook eens feesten!
Dit New Yorkse fenomeen groeide. D.J.'s draaiden hun muziek, en pasten hierop de
technieken van D.J. Kool Herc toe. Op een gegeven moment kwamen hier ook mensen
bij, die het publiek opzweepten, in de maat van de muziek. Met kreten als "Just
throw ya hands in the air" en "Say ho!!" vergrootten zij de feestvreugde voor
het publiek. Deze mensen werden de masters of ceremonies genoemd: de MC's. En
vanuit deze ritmisch meegeschreeuwde kreten is de rap ontstaan. De kreten
evolueerden tot volledige teksten.
> langzaam werdt het rappen zoals we het uit
> de jaren 1970 kennen.
En daarmee had ik mijn verhaal willen afsluiten :-).
Groetjes,
Theo
ms: "De keuzes die je maakt" - Van Dik Hout (van CD "Het beste van 1994-2001")
Andre van der Hoek
> Da's geen echte "rap". Een rap is een tekst.
Praatjes over plaatjes, ja. 8)
> Een complete tekst, met een verhaaltje. En dat deden die toasters niet,
als je het mij vraagt.
Hm. De rap die ik ken (en ik geef onmiddelijk toe dat ik als
niet-rapliefheber niet veel ken) voldoet toch niet allemaal aan je criteria,
terwijl ik wel toasterplaten heb waarin toch een verhaal wordt neergezet.
Maar even een knuppel voor in 't hoenderhok: is de all time classic "Ice Ice
Baby" van de reeds bij leven legendarische Vanilla Ice rap volgens jou? 8)
Andre (benieuwd)
cp: Lee "Scratch" Perry - Upsetter Shop Vol. 2
Ton Maas
"Riny" <dude...@hotmail.com> wrote:
>"Maurice" <mau...@kindamuzik.net> wrote in message
>news:9k47vu$cc2$1...@nl-news.euro.net...
>>Kortom: waar is de echte soul gebleven?
>
>Terry Callier leeft nog!
Amen...
en trouwens:
Ben E. King, Solomon Burke en Arthur Conley bevinden zich ook nog steeds
onder de levenden!
Ton
Ton Maas
Henk Dolleman <hen...@wanadoo.nl> wrote:
>Dat laatste is zeker waar. Daarom heb ik ook The Little River Band
>weggehaald die je als tweede voorbeeld noemde. Da's in mijn oren een
>mooi voorbeeld van R&B. Maar Eagles R&B? Nee zeg.
Voor "witte" R&B kan men goed terecht bij mensen als Joe Cocker, John
Martyn, Tim Hardin (sommige latere albums) en niet te vergeten natuurlijk
the Average White Band. De link met zowel de Eagles als the Little River
Band ontgaat mij ten enen male. Hoe zit het dan met bands als Buffalo
Springfield, Poco, the Youngbloods en Steely Dan, one wonders...?
Ton
M. Renes
> > Een complete tekst, met een verhaaltje. En dat deden die toasters niet,
> > als je het mij vraagt.
>
> Hm. De rap die ik ken (en ik geef onmiddelijk toe dat ik als
> niet-rapliefheber niet veel ken) voldoet toch niet allemaal aan je criteria,
Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen. Maar ik denk dat veel rap toch echt
wel verhalend is. Verhalender dan jij denkt. Er zit in elk geval een kop en een
staart aan.
> terwijl ik wel toasterplaten heb waarin toch een verhaal wordt neergezet.
Dat kan (daar weet ik weer te weinig van).
Maar dan nog: het toasten kun je niet gaan vergelijken met rap zoals het nu is.
Want dat rappen is ontstaan in New York.
D.J. Kool Herc toastte namelijk niet zelf over zijn platen heen, voor zover ik
begrepen heb. En het lijkt mij stug dat die arme New Yorkers waar ik over
schreef kennis hadden van Jamaicaanse muziek... Het zou wel kunnen zijn, dat die
D.J. Kool Herc uitlegde hoe men de dingen op Jamaica deed. Vervolgens gaven een
aantal mensen (M.C.'s) daar weer een eigen interpretatie aan.
Maar da's filosoferen van mijn kant.
> Maar even een knuppel voor in 't hoenderhok: is de all time classic "Ice Ice
> Baby" van de reeds bij leven legendarische Vanilla Ice rap volgens jou? 8)
Ja. Zoals ook Foxy Brown rap is. Of M.C. Hammer.
> Andre (benieuwd)
:-)
Je hebt natuurlijk goede rap en slechte rap. Vanilla Ice vond ik goed; inmiddels
niet. Foxy Brown vind ik slechte rap.
Maar het blijft rap.
Groetjes,
Theo
ms: "Packing blankets" - Eels (van CD "Daisies of the galaxy")
Andre van der Hoek
> Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen. Maar ik denk dat veel rap toch
echt
> wel verhalend is. Verhalender dan jij denkt. Er zit in elk geval een kop
en een
> staart aan.
Ik bestrijd niet dat veel rap verhalend is, ik opper enkel dat jouw verschil
tussen rap en de jamaicaanse oervorm daarvan is dat rap per definitie
verhalend is en toasten per definitie niet wat kort door de bocht is, wat
mij betreft.
> Dat kan (daar weet ik weer te weinig van).
> Maar dan nog: het toasten kun je niet gaan vergelijken met rap zoals het
nu is.
> Want dat rappen is ontstaan in New York.
Eh... is dit een sluitende redenatie? 8)
> D.J. Kool Herc toastte namelijk niet zelf over zijn platen heen, voor
zover ik
> begrepen heb. En het lijkt mij stug dat die arme New Yorkers waar ik over
> schreef kennis hadden van Jamaicaanse muziek...
Halverwege de jaren '70 was reggae behoorlijk in in het altijd hippe New
York.
> Het zou wel kunnen zijn, dat die
> D.J. Kool Herc uitlegde hoe men de dingen op Jamaica deed. Vervolgens
gaven een
> aantal mensen (M.C.'s) daar weer een eigen interpretatie aan.
> Maar da's filosoferen van mijn kant.
En wat is daar mis mee? 8)
> > Maar even een knuppel voor in 't hoenderhok: is de all time classic "Ice
Ice
> > Baby" van de reeds bij leven legendarische Vanilla Ice rap volgens jou?
8)
>
> Ja. Zoals ook Foxy Brown rap is. Of M.C. Hammer.
Maar: vind je dat nummer, of de hits van MC Hammer (Foxy Brown ken ik niet)
verhalend?
Zo ja: dan is veel getoast minstens even verhalend als het pikjemeten van
Ice & Hammer. Het aftroeven van je concurrent was zeer gangbaar tussen de
Jamaicaanse soundsystems onderling.
Zo nee: dan herzie je je definitie van rap.
We are awaiting your next move with much anticipation. 8)
Groet,
Andre
cp: Sadies - Precious Moments
M. Renes
> > Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen. Maar ik denk dat veel rap toch
> >echt
> > wel verhalend is. Verhalender dan jij denkt. Er zit in elk geval een kop
> >en een
> > staart aan.
>
> Ik bestrijd niet dat veel rap verhalend is, ik opper enkel dat jouw verschil
> tussen rap en de jamaicaanse oervorm daarvan is dat rap per definitie
> verhalend is en toasten per definitie niet wat kort door de bocht is, wat
> mij betreft.
Okee. Er zijn misschien uitzonderingen wat dat toasten betreft (kan makkelijk;
ik ken er weinig van, en weet ook alleen maar wat ik erover gelezen heb).
Maar rap is wel degelijk verhalend.
> > Dat kan (daar weet ik weer te weinig van).
> > Maar dan nog: het toasten kun je niet gaan vergelijken met rap zoals het
> > nu is.
> > Want dat rappen is ontstaan in New York.
>
> Eh... is dit een sluitende redenatie? 8)
Ja. Want ik schrijf het ;-).
Maarreh... dit kun je vinden in alle geschiedenissen over rap.
> > > Maar even een knuppel voor in 't hoenderhok: is de all time classic "Ice
> > > Ice
> > > Baby" van de reeds bij leven legendarische Vanilla Ice rap volgens jou?
> > > 8)
> >
> > Ja. Zoals ook Foxy Brown rap is. Of M.C. Hammer.
>
> Maar: vind je dat nummer, of de hits van MC Hammer (Foxy Brown ken ik niet)
> verhalend?
Ja. Kijk maar naar de tekst van "dat nummer van M.C. Hammer" ("U can't touch
this" bedoel je waarschijnlijk).
Niet dat het hele nummer over één onderwerp gaat, maar in elk van de coupletten
zitten kleine verhaaltjes.
Zo ook in "Ice ice baby" van Vanilla Ice.
Let wel: ik vat het begrip "verhalend" redelijk breed op, hoor. Het kan een echt
verhaaltje zijn ("Er was eens..." :-) ), maar ook het zogenaamde opscheppen ("Ik
ben de beste, de vetste, ik ben wreed, goed, 't zit nou eenmaal in m'n
bloed...").
> Zo ja: dan is veel getoast minstens even verhalend als het pikjemeten van
> Ice & Hammer. Het aftroeven van je concurrent was zeer gangbaar tussen de
> Jamaicaanse soundsystems onderling.
Dat kan wel zijn, maar toasting is gewoon geen rap... Niet zoals het in New York
ontstond. Luister maar eens naar wat rap uit de jaren '80 of van nu of zo.
Rap werd (en wordt) al pratend over de muziek gedaan. En als ik het wel heb,
gaat toasten altijd nog op de wijs van de melodie. (Redelijk) Op toon dus.
("Redelijk", want als ik Lee "Scratch" Perry zo af en toe hoor... :-) ).
> Zo nee: dan herzie je je definitie van rap.
Ammenooitnie!! :-)
> We are awaiting your next move with much anticipation. 8)
Hier is-ie dan.
Weet je? Volgens wij weet ik te weinig van toasten af, en jij te weinig van
rap...
Met wat ik ken van de toast-muziek meen ik echter wel te moeten concluderen dat
toasten geen rappen is.
Bak anders eens wat MP3-tjes voor me als voorbeeld, als je wilt. En dan het
toasten dat volgens jou heel erg op rappen lijkt.
Groetjes,
Theo
ms: "Tubular bells" - The Royal Philharmonic Orchestra & Mike Oldfield (van LP
"The orchestral "Tubular bells"")
M. Renes
Dat Maurice een discussie opstart waarin hij van alles beweert
over de zwarte muziek, maar vervolgens gaat hij er niet meer op
in...
Maurice, kom op jongen! Laat je mening horen. Reageer op de
berichten die hier zijn geplaatst! :-)
Groetjes,
Theo (zou zo'n uitdaging niet uit de weg gaan)
ms: "Tubular bells" - The Royal Philharmonic Orchestra & Mike
Oldfield (van LP "The orchestral "Tubular bells"")
Andre van der Hoek
> Okee. Er zijn misschien uitzonderingen wat dat toasten betreft (kan
makkelijk;
> ik ken er weinig van, en weet ook alleen maar wat ik erover gelezen heb).
> Maar rap is wel degelijk verhalend.
Toasten dus minstens evenzo, naar ik volgens mij inmiddels heb aangetoond.
Wist je trouwens dat de door jou aangevoerde D.J. Kool Herc Jamaicaans was?
> > > Dat kan (daar weet ik weer te weinig van).
> > > Maar dan nog: het toasten kun je niet gaan vergelijken met rap zoals
het
> > > nu is.
> > > Want dat rappen is ontstaan in New York.
> >
> > Eh... is dit een sluitende redenatie? 8)
>
> Ja. Want ik schrijf het ;-).
ALL HAIL THEO!! 8)
> Maarreh... dit kun je vinden in alle geschiedenissen over rap.
De (weinige) rapgeschiedenissen die ik ken (uit algemene muziekboeken, ik
heb geen boeken die enkel over rap gaan) noemen alle de Jamaicaanse
oorsprong van het praten over platen (en de afrikaanse griotten, als je nog
verder teruggaat).
> > Maar: vind je dat nummer, of de hits van MC Hammer (Foxy Brown ken ik
niet)
> > verhalend?
>
> Ja. Kijk maar naar de tekst van "dat nummer van M.C. Hammer" ("U can't
touch
> this" bedoel je waarschijnlijk).
U gaat door voor de Verzilverde Asbak. 8)
> Niet dat het hele nummer over één onderwerp gaat, maar in elk van de
coupletten
> zitten kleine verhaaltjes.
> Zo ook in "Ice ice baby" van Vanilla Ice.
Hm. Ik zie qua materie nog geen verschil met toasten.
> Let wel: ik vat het begrip "verhalend" redelijk breed op, hoor. Het kan
een echt
> verhaaltje zijn ("Er was eens..." :-) ), maar ook het zogenaamde
opscheppen ("Ik
> ben de beste, de vetste, ik ben wreed, goed, 't zit nou eenmaal in m'n
> bloed...").
Beide gaan ook op over toasten. U hebt me nog steeds niet met overweldigende
argumenten om de oren geslagen. 8)
> > Zo ja: dan is veel getoast minstens even verhalend als het pikjemeten
van
> > Ice & Hammer. Het aftroeven van je concurrent was zeer gangbaar tussen
de
> > Jamaicaanse soundsystems onderling.
>
> Dat kan wel zijn, maar toasting is gewoon geen rap... Niet zoals het in
New York
> ontstond. Luister maar eens naar wat rap uit de jaren '80 of van nu of zo.
> Rap werd (en wordt) al pratend over de muziek gedaan. En als ik het wel
heb,
> gaat toasten altijd nog op de wijs van de melodie. (Redelijk) Op toon dus.
Nope. 8)
Luister maar 's naar 'Judge Dread' van de reeds bij leven legendarische
Prince Buster.
Het verschil tussen toasters en rappers zou nog wel kunnen zijn dat de
meeste toasters ook nog behoorlijk kunnen zingen.... 8)
> ("Redelijk", want als ik Lee "Scratch" Perry zo af en toe hoor... :-) ).
Geen kwaad woord over Pipecock Jackson. 8)
> > Zo nee: dan herzie je je definitie van rap.
>
> Ammenooitnie!! :-)
Hup, de loopgraven in! 8)
> > We are awaiting your next move with much anticipation. 8)
>
> Hier is-ie dan.
> Weet je? Volgens wij weet ik te weinig van toasten af, en jij te weinig
van
> rap...
Puntje. 8)
> Met wat ik ken van de toast-muziek meen ik echter wel te moeten
concluderen dat
> toasten geen rappen is.
Dat betwijfel ik ook niet, ik vind toasten wel leuk om naar te luisteren en
de meeste rap niet. 8)
De discussie gaat er (IMHO, tenminste) over dat volgens jou het onderscheid
tussen rap & toasten is dat rap altijd per definitie verhalend is en toasten
per definitie niet. En ik bestrijd dat met alle mij ter beschikking staande
middelen. 8)
> Bak anders eens wat MP3-tjes voor me als voorbeeld, als je wilt. En dan
het
> toasten dat volgens jou heel erg op rappen lijkt.
Oh god... ik zou al een hele hoop mp3 voor je bakken, ooit (Keith Richards
enzo).... tijdgebrek en rock&roll, zong De Dijk al...
Ik zal m'n best doen... 8)
Andre
cp: George Jones - White Lightning
G Flater
"Andre van der Hoek" <dc_a...@hetnet.nl> wrote:
> Nope. 8)
> Luister maar 's naar 'Judge Dread' van de reeds bij leven legendarische
> Prince Buster.
king of blue beat mag wel weer eens naar nederland komen :)
helaas heb ik dit nummer niet :((
> Het verschil tussen toasters en rappers zou nog wel kunnen zijn dat de
> meeste toasters ook nog behoorlijk kunnen zingen.... 8)
>
> > ("Redelijk", want als ik Lee "Scratch" Perry zo af en toe hoor... :-) ).
>
> Geen kwaad woord over Pipecock Jackson. 8)
hehe
nix mis met lee perry toch?
cl: bad brains (live - the youth are getting restless) wat heeft H.R.
toch een geweldige zangstem
Andre van der Hoek
news:guust-A6126F....@reader02.wxs.nl...
> king of blue beat mag wel weer eens naar nederland komen :)
> helaas heb ik dit nummer niet :((
Hebben? 8)
Geef maar een gil, het hoort in ieders huishouden thuis. Evenals 'Barrister
Pardon', het vervolg.
> > Geen kwaad woord over Pipecock Jackson. 8)
> hehe
> nix mis met lee perry toch?
Hij heeft wel een paar hele slechte platen gemaakt, maar de vele
hoogtepunten maken dat meer dan goed. Perry rules!
Groet,
Andre
cp: Robbie Fulks - 13 Hillbilly Giants
G Flater
"Andre van der Hoek" <dc_a...@hetnet.nl> wrote:
> > king of blue beat mag wel weer eens naar nederland komen :)
> > helaas heb ik dit nummer niet :((
>
> Hebben? 8)
> Geef maar een gil, het hoort in ieders huishouden thuis. Evenals 'Barrister
> Pardon', het vervolg.
andre dit si vragen om een reeds bekend antwoord :)
> > > Geen kwaad woord over Pipecock Jackson. 8)
> > hehe
> > nix mis met lee perry toch?
>
> Hij heeft wel een paar hele slechte platen gemaakt, maar de vele
> hoogtepunten maken dat meer dan goed. Perry rules!
absoluut, en heb nog geen echt slechte van perry gehoord, ben ook
begonnen mety die twee triple lp boxen uitgebracht door trojan
cl: kid dynamoite, shorter, faster, louder
M. Renes
> > Okee. Er zijn misschien uitzonderingen wat dat toasten betreft (kan
> > makkelijk;
> > ik ken er weinig van, en weet ook alleen maar wat ik erover gelezen heb).
> > Maar rap is wel degelijk verhalend.
>
> Toasten dus minstens evenzo, naar ik volgens mij inmiddels heb aangetoond.
Oh ja. Ik moet je MP3-tje nog beluisteren. Ik heb 'm inmiddels al wel
binnengehaald, dus je kunt 'm van de site afhalen! Dankjewel :-).
> Wist je trouwens dat de door jou aangevoerde D.J. Kool Herc Jamaicaans was?
Jazeker. Dat postte ik ook al in deze draad.
> > Maarreh... dit kun je vinden in alle geschiedenissen over rap.
>
> De (weinige) rapgeschiedenissen die ik ken (uit algemene muziekboeken, ik
> heb geen boeken die enkel over rap gaan) noemen alle de Jamaicaanse
> oorsprong van het praten over platen (en de afrikaanse griotten, als je nog
> verder teruggaat).
En die geschiedenissen die ik ken, reppen allemaal over die ene Jamaļcaanse D.J.
(D.J. Kool Herc dus) die aan de wieg stond van wat we nu rap noemen.
Die Jamaļcaanse invloeden zullen er dus ongetwijfeld zijn. Alleen (en daar blijf
ik echt bij) is wat we nu onder rap verstaan toch echt in New York
uitgevonden...
> > Let wel: ik vat het begrip "verhalend" redelijk breed op, hoor. Het kan
> > een echt
> > verhaaltje zijn ("Er was eens..." :-) ), maar ook het zogenaamde
> > opscheppen ("Ik
> > ben de beste, de vetste, ik ben wreed, goed, 't zit nou eenmaal in m'n
> > bloed...").
>
> Beide gaan ook op over toasten. U hebt me nog steeds niet met overweldigende
> argumenten om de oren geslagen. 8)
Ga rap luisteren!
Zo. Dat zorgt er wel voor dat ik geen last meer van je heb.
;-)
> > > Zo ja: dan is veel getoast minstens even verhalend als het pikjemeten
> > > van
> > > Ice & Hammer. Het aftroeven van je concurrent was zeer gangbaar tussen
> > > de
> > > Jamaicaanse soundsystems onderling.
> >
> > Dat kan wel zijn, maar toasting is gewoon geen rap... Niet zoals het in
> > New York
> > ontstond. Luister maar eens naar wat rap uit de jaren '80 of van nu of zo.
> > Rap werd (en wordt) al pratend over de muziek gedaan. En als ik het wel
> > heb,
> > gaat toasten altijd nog op de wijs van de melodie. (Redelijk) Op toon dus.
>
> Nope. 8)
> Luister maar 's naar 'Judge Dread' van de reeds bij leven legendarische
> Prince Buster.
Kun je dat als MP3 op je site zetten? Dan pluk ik 'm daar wel van af. Ik ben
heel benieuwd.
> > Met wat ik ken van de toast-muziek meen ik echter wel te moeten
> > concluderen dat toasten geen rappen is.
>
> De discussie gaat er (IMHO, tenminste) over dat volgens jou het onderscheid
> tussen rap & toasten is dat rap altijd per definitie verhalend is en toasten
> per definitie niet.
Ja. Dat is waar. Dat is waar deze discussie over gaat. Dat is ook door mij erbij
gehaald als argument voor mijn mening dat toasten geen rap is. Nou blijkt dat
argument waarschijnlijk niet juist te zijn, maar daarom kan mijn mening nog wel
juist zijn... U heeft de slag gewonnen, maar de oorlog nog geenszins :-).
Maar weet je waarom ik vind dat rap ontstaan is in New York? Omdat er in vrijwel
alle rap-geschiedenissen wordt gesproken over de "publiekophitsers" tijdens de
"block parties" van toen. Die mensen (M.C.'s genaamd) die het publiek opzweepten
met kreten als "Just throw ya hands in the air, and wave 'em like you just don't
care". En van daaruit is het rappen zoals we dat nu kennen, ontstaan.
Ik weet echter te weinig van de geschiedenis van het toasten. Wellicht heeft dat
wel dezelfde ontstaansgeschiedenis?
Want als we dat dan zouden koppelen aan de Jamaļcaanse afkomst van D.J. Kool
Herc, die de block parties naar New York bracht, waarbij op een gegeven moment
ook M.C.'s kwamen kijken, dan zou het rappen zoals we dat nu kennen dus
feitelijk in Jamaica zijn ontstaan.
> En ik bestrijd dat met alle mij ter beschikking staande
> middelen. 8)
"En garde!"
:-)
Groetjes,
Theo
ms: "Incantations [Part two]" - Mike Oldfield (van LP "Incantations")
Henk Dolleman
>Ik weet echter te weinig van de geschiedenis van het toasten. Wellicht heeft dat
>wel dezelfde ontstaansgeschiedenis?
>Want als we dat dan zouden koppelen aan de Jamaïcaanse afkomst van D.J. Kool
>Herc, die de block parties naar New York bracht, waarbij op een gegeven moment
>ook M.C.'s kwamen kijken, dan zou het rappen zoals we dat nu kennen dus
>feitelijk in Jamaica zijn ontstaan.
Ik weet geen bal van rap ende zo, maar weet wel dat het begeleid door
ritmes vertellen van verhalen al véél ouder is als de weg naar Rome.
De blues heeft ook dergelijke roots. En waar gaat dat naar terug? Usw.
Ik denk dat het handig zou zijn om er wat antropologie op na te slaan.
Orale overlevering van tradities en herinneringen van vorige
generaties als sleutel?
h
--
"You'll never hear vloerbedekking again" - Zappa.
Andre van der Hoek
> andre dit si vragen om een reeds bekend antwoord :)
Righty-o. We regelen wel even wat. 8)
> > Hij heeft wel een paar hele slechte platen gemaakt, maar de vele
> > hoogtepunten maken dat meer dan goed. Perry rules!
> absoluut, en heb nog geen echt slechte van perry gehoord, ben ook
> begonnen mety die twee triple lp boxen uitgebracht door trojan
Mmm... er is een stel jaren '80 platen geweest waar je niet echt vrolijk van
wordt. Maar 't zij hem vergeven. Zeker als je die Trojanboxen hoort.
Groet,
Andre
cp: David Olney - True Lies
Andre van der Hoek
news:i456ntonp1em0h0cc...@4ax.com...
> Ik denk dat het handig zou zijn om er wat antropologie op na te slaan.
> Orale overlevering van tradities en herinneringen van vorige
> generaties als sleutel?
Ik heb de afrikaanse griottentraditie al eerder genoemd. Je zou ook kunnen
denken aan de West-Europese minstrelen die ook vaak als rondreizende
nieuwsdienst functioneerden.
Andre van der Hoek
> andre dit si vragen om een reeds bekend antwoord :)
Mail me maar even direct...
Henk Dolleman
<an...@insource.nl> wrote:
>"Henk Dolleman" <hen...@wanadoo.nl> wrote
>> Ik denk dat het handig zou zijn om er wat antropologie op na te slaan.
>> Orale overlevering van tradities en herinneringen van vorige
>> generaties als sleutel?
>
>Ik heb de afrikaanse griottentraditie al eerder genoemd.
Ah, die verwijzing had ik gemist.
>Je zou ook kunnen
>denken aan de West-Europese minstrelen die ook vaak als rondreizende
>nieuwsdienst functioneerden.
Yep.
Andre van der Hoek
> >Ik heb de afrikaanse griottentraditie al eerder genoemd.
>
> Ah, die verwijzing had ik gemist.
Posting van 8/8.
> >Je zou ook kunnen
> >denken aan de West-Europese minstrelen die ook vaak als rondreizende
> >nieuwsdienst functioneerden.
>
> Yep.
En ook van die tradities is een hoop bij de blues terechtgekomen. Luister er
John Lee Hooker's "Tupelo" maar 's op na.
Groet,
Andre
cp: v/a - Rockers soundtrack
Andre van der Hoek
> Oh ja. Ik moet je MP3-tje nog beluisteren. Ik heb 'm inmiddels al wel
> binnengehaald, dus je kunt 'm van de site afhalen! Dankjewel :-).
Hoe vond je 'm?
> > Wist je trouwens dat de door jou aangevoerde D.J. Kool Herc Jamaicaans
was?
>
> Jazeker. Dat postte ik ook al in deze draad.
Check.
> En die geschiedenissen die ik ken, reppen allemaal over die ene
Jamaļcaanse D.J.
> (D.J. Kool Herc dus) die aan de wieg stond van wat we nu rap noemen.
> Die Jamaļcaanse invloeden zullen er dus ongetwijfeld zijn. Alleen (en daar
blijf
> ik echt bij) is wat we nu onder rap verstaan toch echt in New York
> uitgevonden...
Maar: dat bestrijd ik niet? Toch?
> > > Let wel: ik vat het begrip "verhalend" redelijk breed op, hoor. Het
kan
> > > een echt
> > > verhaaltje zijn ("Er was eens..." :-) ), maar ook het zogenaamde
> > > opscheppen ("Ik
> > > ben de beste, de vetste, ik ben wreed, goed, 't zit nou eenmaal in m'n
> > > bloed...").
> >
> > Beide gaan ook op over toasten. U hebt me nog steeds niet met
overweldigende
> > argumenten om de oren geslagen. 8)
>
> Ga rap luisteren!
>
> Zo. Dat zorgt er wel voor dat ik geen last meer van je heb.
>
> ;-)
Oke, je vraagt erom:
Ga toast luisteren! 8)
(over 'Judge Dread' van Prince Buster):
> Kun je dat als MP3 op je site zetten? Dan pluk ik 'm daar wel van af. Ik
ben
> heel benieuwd.
Zal op z'n vroegst maandag worden, maar ik zal m'n best (weer 's) doen.
8)
> > > Met wat ik ken van de toast-muziek meen ik echter wel te moeten
> > > concluderen dat toasten geen rappen is.
> >
> > De discussie gaat er (IMHO, tenminste) over dat volgens jou het
onderscheid
> > tussen rap & toasten is dat rap altijd per definitie verhalend is en
toasten
> > per definitie niet.
>
> Ja. Dat is waar. Dat is waar deze discussie over gaat. Dat is ook door mij
erbij
> gehaald als argument voor mijn mening dat toasten geen rap is. Nou blijkt
dat
> argument waarschijnlijk niet juist te zijn, maar daarom kan mijn mening
nog wel
> juist zijn... U heeft de slag gewonnen, maar de oorlog nog geenszins :-).
Ik houd wel van mensen die niet gehinderd door enige realiteitszin
volhouden. 8)
> Maar weet je waarom ik vind dat rap ontstaan is in New York? Omdat er in
vrijwel
> alle rap-geschiedenissen wordt gesproken over de "publiekophitsers"
tijdens de
> "block parties" van toen. Die mensen (M.C.'s genaamd) die het publiek
opzweepten
> met kreten als "Just throw ya hands in the air, and wave 'em like you just
don't
> care". En van daaruit is het rappen zoals we dat nu kennen, ontstaan.
Dit heeft dus rechtstreekse antecedenten in de sound systems op Jamaica,
waar de meeste mensen te arm waren om zelf een
geluidsinstallatie/platencollectie aan te schaffen. Zelfs 't in de
rap/hiphopwereld gangbare afplakken van platenlabels om te voorkomen dat de
concurrentie dezelfde platen aanschaft is daar ontstaan.
> Ik weet echter te weinig van de geschiedenis van het toasten. Wellicht
heeft dat
> wel dezelfde ontstaansgeschiedenis?
Zie boven. I love it when I'm right. 8)
> Want als we dat dan zouden koppelen aan de Jamaļcaanse afkomst van D.J.
Kool
> Herc, die de block parties naar New York bracht, waarbij op een gegeven
moment
> ook M.C.'s kwamen kijken, dan zou het rappen zoals we dat nu kennen dus
> feitelijk in Jamaica zijn ontstaan.
Kijk. We komen er wel. 8)
> > En ik bestrijd dat met alle mij ter beschikking staande
> > middelen. 8)
>
> "En garde!"
>
> :-)
Tientje op mezelf. 8)
Groet,
Andre
cp: Dan Penn - Do Right Man
Groet,
M. Renes
> >Ik weet echter te weinig van de geschiedenis van het toasten. Wellicht heeft dat
> >wel dezelfde ontstaansgeschiedenis?
> >Want als we dat dan zouden koppelen aan de Jamaļcaanse afkomst van D.J. Kool
> >Herc, die de block parties naar New York bracht, waarbij op een gegeven moment
> >ook M.C.'s kwamen kijken, dan zou het rappen zoals we dat nu kennen dus
> >feitelijk in Jamaica zijn ontstaan.
>
> Ik weet geen bal van rap ende zo, maar weet wel dat het begeleid door
> ritmes vertellen van verhalen al véél ouder is als de weg naar Rome.
Vergeet Methusalem niet :-).
> De blues heeft ook dergelijke roots. En waar gaat dat naar terug? Usw.
In Afrika gebeurde het ritmisch vertellen van verhalen ook al. Tamtam en zo.
Maar het gaat hier toch meer om de combinatie van muziek maken en het rappen dat in
New York ontstond. Een D.J. als begeleidingsband die allerlei muziek en platen aan
elkaar mixt en scratcht, en daaroverheen dan iemand die verbaal tekeer gaat. Dat is
wat rap is.
Echter: je hebt wel een punt. Chuck D. (de frontman van Public Enemy; een vrij
bekende naam die je misschien wat zegt) heeft dit ook al meerdere malen gezegd in
interviews (en hij niet alleen overigens, ook andere rap-mensjes).
> Ik denk dat het handig zou zijn om er wat antropologie op na te slaan.
Nou... ehhh... ik houd het liever op internet en muziekencyclopedieėn... :-)
Groetjes,
Theo
ms: "Raise the roof [Part I]" - Raise the roof! (van CD "Groove shot")
M. Renes
> > Oh ja. Ik moet je MP3-tje nog beluisteren. Ik heb 'm inmiddels al wel
> > binnengehaald, dus je kunt 'm van de site afhalen! Dankjewel :-).
>
> Hoe vond je 'm?
Donders, vergeten.
Ik ga 'm zo opzetten (wanneer de CD die ik nu draai afgelopen is).
> > En die geschiedenissen die ik ken, reppen allemaal over die ene
> > Jamaďcaanse D.J.
> > (D.J. Kool Herc dus) die aan de wieg stond van wat we nu rap noemen.
> > Die Jamaďcaanse invloeden zullen er dus ongetwijfeld zijn. Alleen (en daar
> > blijf
> > ik echt bij) is wat we nu onder rap verstaan toch echt in New York
> > uitgevonden...
>
> Maar: dat bestrijd ik niet? Toch?
Nee nee, inderdaad niet! Zo bedoel ik het ook niet, hoor.
Wij hadden het over mijn bewering dat ritmisch praten op muziek weinig voorkwam.
> (over 'Judge Dread' van Prince Buster):
>
> > Kun je dat als MP3 op je site zetten? Dan pluk ik 'm daar wel van af. Ik
> > ben heel benieuwd.
>
> Zal op z'n vroegst maandag worden, maar ik zal m'n best (weer 's) doen.
Perfect :-).
Als ik ooit wat voor jou kan doen!
> > Maar weet je waarom ik vind dat rap ontstaan is in New York? Omdat er in
> > vrijwel
> > alle rap-geschiedenissen wordt gesproken over de "publiekophitsers"
> > tijdens de
> > "block parties" van toen. Die mensen (M.C.'s genaamd) die het publiek
> > opzweepten
> > met kreten als "Just throw ya hands in the air, and wave 'em like you just
> > don't
> > care". En van daaruit is het rappen zoals we dat nu kennen, ontstaan.
>
> Dit heeft dus rechtstreekse antecedenten in de sound systems op Jamaica,
> waar de meeste mensen te arm waren om zelf een
> geluidsinstallatie/platencollectie aan te schaffen.
En ziedaar: een grote parallel met het ontstaan van rap! Want in New York had je
exact dezelfde situatie. Ze hadden geen centen om echte instrumenten te kopen en
al helemaal niet om naar feesten te gaan. Dus die block parties waren erg
populair: feestgangers konden er gewoon naar toe, even weg van de ellende. En
platen, platenspelers en (goedkope) geluidsinstallaties waren nou eenmaal een
stuk goedkoper dan drumstellen, gitaren en basgitaren. Dus arme mensen die iets
in de muziek wilden doen, konden dat dan toch doen met hun draaitafels en
platen, en op die manier hun eigen muziek creëren.
Kortom: goedkoop, gratis, iedereen blij... het werd daarom al snel populair.
> Zelfs 't in de
> rap/hiphopwereld gangbare afplakken van platenlabels om te voorkomen dat de
> concurrentie dezelfde platen aanschaft is daar ontstaan.
Ja! Klopt. Dat is iets wat destijds inderdaad gebeurde in de rap-wereld.
> > Ik weet echter te weinig van de geschiedenis van het toasten. Wellicht
> > heeft dat
> > wel dezelfde ontstaansgeschiedenis?
>
> Zie boven. I love it when I'm right. 8)
Hannibal :-).
> > Want als we dat dan zouden koppelen aan de Jamaďcaanse afkomst van D.J.
> > Kool
> > Herc, die de block parties naar New York bracht, waarbij op een gegeven
> > moment
> > ook M.C.'s kwamen kijken, dan zou het rappen zoals we dat nu kennen dus
> > feitelijk in Jamaica zijn ontstaan.
>
> Kijk. We komen er wel. 8)
Dan blijft het feit dat ik toasten geen rappen vind, maar het heeft grote
overeenkomsten, zo blijkt. Leuk, zeg :-).
We kunnen dan toch in elk geval zeggen dat Jamaďca een kiem heeft gelegd voor
wat uiteindelijk rap is geworden.
Groetjes,
Theo
ms: "Naima" - Raise the roof! (van CD "Groove shot")
Simone
"M. Renes" <m.r...@wxs.nl> schreef in bericht
news:3B741BB1...@wxs.nl...
> ms: "Naima" - Raise the roof! (van CD "Groove shot")
Hee, daar ben ik afgelopen zaterdag geweest! Nog nooit van gehoord,
hartstikke leuke band, zat 'm van de week Joyce nog aan te smeren via mail!
:-) Nog een ruil?? :-)
Simone
Jan Peter
>Wij hadden het over mijn bewering dat ritmisch praten op muziek weinig voorkwam.
Volgens mij moet jij steeds verder terugkrabbelen in deze discussie:
mag ik The Last Poets als argument bij bovenstaand citaat brengen?
>We kunnen dan toch in elk geval zeggen dat Jamaďca een kiem heeft gelegd voor
>wat uiteindelijk rap is geworden.
Right. Dan is dit misschien het punt om te vertellen wanneer het
begrip 'rap' gemunt werd?
Jan Peter
cp Smog - Knock Knock
M. Renes
> > ms: "Naima" - Raise the roof! (van CD "Groove shot")
>
> Hee, daar ben ik afgelopen zaterdag geweest!
Ha! Top, nietwaar? Ik zag ze vorig jaar hier in Amersfoort, tijdens de
Jazzdriedaagse hier. Was een geweldig optreden. De band speelde enorm goed,
lekker strak, en de solo's waren om te zoenen zo prachtig...
En die DJ die ze erbij hebben! D.J. I.Q.. Die had tijdens de pauze geen zin om
stil te zitten, maar ging achter zijn draaitafels een vette rap-set zitten
draaien! Prachtig. Alles lekker strak ingemixt, en alleen maar goede rap. Man,
wat heb ik genoten :-).
En: het is ook nog eens een Amersfoortse band!
> Nog nooit van gehoord,
> hartstikke leuke band, zat 'm van de week Joyce nog aan te smeren via mail!
Ha. Mijn stadsgenoten worden nog wel eens beroemd :-).
> :-) Nog een ruil?? :-)
Prima. We hebben het er via e-post wel ff over.
Groetjes,
Theo
ms: "I got rhythm" - Mike Oldfield (van LP "Platinum")
M. Renes
> >Wij hadden het over mijn bewering dat ritmisch praten op muziek weinig voorkwam.
>
> Volgens mij moet jij steeds verder terugkrabbelen in deze discussie:
Terugkrabbelen? Nee. Mijn mening herzien. Dat wel.
> mag ik The Last Poets als argument bij bovenstaand citaat brengen?
Uiteraard, maar helaas houdt het geen stand wanneer het bedoeld is om aan te tonen
dat rap al eerder bestond dan ik aangaf. Bovendien werd er (hoe je het ook wendt of
keert) verdomd weinig gepraat (ritmisch of niet) in muziek destijds... Mijn bewering
dat "praten over muziek nog nooit was vertoond" is dan wel niet 100% juist, maar het
feit blijft dat het vrijwel nauwelijks gebeurde. Dus okee, ritmisch praten kwam voor,
maar wel erg weinig. Sla de muziekgeschiedenissen er maar eens op na, zou 'k zeggen.
Maar wat betreft de Last Poets: zij worden gezien als inspiratoren van rap-muzikanten
(Public Enemy is nog wel het bekendste voorbeeld, en ook de Tribe called Quest; die
zelfs een nummer van hen sampleden op het nummer "Excursions" van hun tweede CD, "The
low end theory"). Ze lazen gedichten voor op muziek, maar deden dit niet ritmisch. Ze
praatten gewoon in plaats van te rappen. Derhalve is dit geen rap.
Rap ontstond echter wel in de stad waar de Last Poets vandaan kwamen; New York. Dit
zou echter pas later gebeuren. Toen rap
> >We kunnen dan toch in elk geval zeggen dat Jamaďca een kiem heeft gelegd voor
> >wat uiteindelijk rap is geworden.
>
> Right. Dan is dit misschien het punt om te vertellen wanneer het
> begrip 'rap' gemunt werd?
1979. "Rapper's delight" - The Sugarhill Gang. Doet dat een belletje rinkelen? De
eerste echte (commercieel uitgebrachte) rap-single, en sowieso de eerste commerciële
uiting van rap. (En dan tel ik "King Tim III" van de Fatback Band dus niet mee, want
dat was een b-kant van een single van hen, niet bedoeld als "dubbele a-kant".)
Overigens was dit niet het begin van rap, uiteraard. Daarvoor waren er al vele
rappers die in de marge werkten, en singles persten in eigen beheer. Dat werd
destijds gezien als "gaaf", "stoer". Een rapper die zijn eigen single had! Maar het
ging hier altijd om kleine oplagen, en geen enkele platenmaatschappij deed hier ooit
wat mee. Totdat Sylvia Robinson haar Sugarhill Records oprichtte.
Maar de term "rap" is in 1979 algemeen ingeburgerd geraakt, bekend geworden bij een
groter publiek. Het begrip bestond echter al langer. Als ik me niet vergis wordt er
in 1974 al gesproken over rap, bij die mensen die het destijds kenden dan (en dat
waren er maar bar weinig vergeleken met nu).
Groetjes,
Theo
ms: "Sheba" - Mike Oldfield (van LP "Q.E.2")
Andre van der Hoek
> Maar de term "rap" is in 1979 algemeen ingeburgerd geraakt, bekend
geworden bij een
> groter publiek. Het begrip bestond echter al langer. Als ik me niet vergis
wordt er
> in 1974 al gesproken over rap, bij die mensen die het destijds kenden dan
(en dat
> waren er maar bar weinig vergeleken met nu).
De vroegste vermelding die ik uit m'n hoofd in de collectie heb is van Lee
Perry (uit Jamaica, ja; hallo Theo!! 8) ) uit '72 (de exacte songtitel ben
ik even kwijt). Maar ik zou er m'n James Brown ook even op na moeten slaan.
Grt,
Andre
cp: Bunny Livingstone - Sings the Wailers
M. Renes
> > Maar de term "rap" is in 1979 algemeen ingeburgerd geraakt, bekend
> > geworden bij een
> > groter publiek. Het begrip bestond echter al langer. Als ik me niet vergis
> > wordt er
> > in 1974 al gesproken over rap, bij die mensen die het destijds kenden dan
> > (en dat
> > waren er maar bar weinig vergeleken met nu).
>
> De vroegste vermelding die ik uit m'n hoofd in de collectie heb is van Lee
> Perry (uit Jamaica, ja; hallo Theo!! 8) ) uit '72 (de exacte songtitel ben
> ik even kwijt).
Dat zou heel makkelijk kunnen.
Volgens mij is D.J. Kool Herc ook rond die tijd afgereisd naar New York. Eerder
zelfs: eind jaren '60 zo'n beetje.
Weet je wat? Ik kijk het even na.
En ja hoor... een zoektocht op Google bracht het volgende (zeer interessante)
stukje op:
"Modern day rap music finds its immediate roots in the toasting and dub talk
over elements of reggae music."
Kijk eens aan! Het toasten is zelfs van directe invloed geweest op rap zoals we
dat nu kennen. En dat wist ik niet eens (hoewel ik eerder in deze draad dit
vermoeden al uitte, en dat vermoeden werd mij uiteraard ingegeven door Andre,
die dat vermoeden volgens mij al had :-).)
Maar in Jamaica kwam destijds dus geen rap voor. Wel toasten, maar geen rappen.
Rappen is vanuit het toasten ontstaan. En D.J. Kool Herc heeft daarin een hele
belangrijke rol gespeeld:
"In the early 70's, a Jamaican dj known
as Kool Herc moved from Kingston to NY's West Bronx. Here, he attempted to
incorporate his Jamaican style of dj which involved reciting
improvised rhymes over the dub versions of his reggae records. Unfortunately,
New Yorkers weren't into reggae at the time. Thus Kool Herc adapted
his style by chanting over the instrumental or percussion sections of the day's
popular songs."
Let wel: het gaat hier over "chanting", dus hoogstwaarschijnlijk paste D.J. Kool
Herc nog altijd een vorm van toasten toe. Pas later ontstond het rappen. Dat is
ook te lezen op de site waar ik de info vandaan heb geplukt. Kijk maar op
http://www.geocities.com/HotSprings/1392/KoolHerc.html.
Leuk zeg. Zo leer ik nog eens wat over de muziek waarvan ik dacht dat ik de
geschiedenis al wel zo'n beetje kende :-).
Groetjes,
Theo
ms: "Grandmix 1983" - Ben Liebrand (van CD "Grandmix 1983")
Andre van der Hoek
> > De vroegste vermelding die ik uit m'n hoofd in de collectie heb is van
Lee
> > Perry (uit Jamaica, ja; hallo Theo!! 8) ) uit '72 (de exacte songtitel
ben
> > ik even kwijt).
>
> Dat zou heel makkelijk kunnen.
> Volgens mij is D.J. Kool Herc ook rond die tijd afgereisd naar New York.
Eerder
> zelfs: eind jaren '60 zo'n beetje.
Ik geloof je ogenblikkelijk. 8)
> Weet je wat? Ik kijk het even na.
> En ja hoor... een zoektocht op Google bracht het volgende (zeer
interessante)
> stukje op:
>
> "Modern day rap music finds its immediate roots in the toasting and dub
talk
> over elements of reggae music."
A-*ha*!! 8)
> Kijk eens aan! Het toasten is zelfs van directe invloed geweest op rap
zoals we
> dat nu kennen. En dat wist ik niet eens (hoewel ik eerder in deze draad
dit
> vermoeden al uitte, en dat vermoeden werd mij uiteraard ingegeven door
Andre,
> die dat vermoeden volgens mij al had :-).)
Hoor ik daar een voorzichtig "je had gelijk"? Kom maar, je kan 't. 8)
> Maar in Jamaica kwam destijds dus geen rap voor. Wel toasten, maar geen
rappen.
Praatjes over plaatjes, dus. 8)
> Rappen is vanuit het toasten ontstaan. En D.J. Kool Herc heeft daarin een
hele
> belangrijke rol gespeeld:
> "In the early 70's, a Jamaican dj known
> as Kool Herc moved from Kingston to NY's West Bronx. Here, he attempted to
> incorporate his Jamaican style of dj which involved reciting
> improvised rhymes over the dub versions of his reggae records.
Unfortunately,
> New Yorkers weren't into reggae at the time. Thus Kool Herc adapted
> his style by chanting over the instrumental or percussion sections of the
day's
> popular songs."
Ik val in herhalingen, maar: praatjes over plaatjes, dus. 8)
Grt,
Andre
cp: the complete Hank Williams - disc 3
M. Renes
> > Kijk eens aan! Het toasten is zelfs van directe invloed geweest op rap
> > zoals we
> > dat nu kennen. En dat wist ik niet eens (hoewel ik eerder in deze draad
> > dit
> > vermoeden al uitte, en dat vermoeden werd mij uiteraard ingegeven door
> > Andre,
> > die dat vermoeden volgens mij al had :-).)
>
> Hoor ik daar een voorzichtig "je had gelijk"? Kom maar, je kan 't. 8)
Ho ho... de discussie was dat er al voor de rap-muziek "ritmisch gepraat werd
over plaatjes". En daarin heb je gelijk! Over de invloeden hadden we het niet...
Daar waren we nog naar aan het vissen; we hadden het vermoeden dat die er waren.
En nu blijken die er ook nog te zijn.
Groetjes,
Theo (geeft zich niet snel gewonnen :-) )
ms: "Grandmix 1985" - Ben Liebrand (van CD "Grandmix 1985")
Andre van der Hoek
> > Hoor ik daar een voorzichtig "je had gelijk"? Kom maar, je kan 't. 8)
>
> Ho ho... de discussie was dat er al voor de rap-muziek "ritmisch gepraat
werd
> over plaatjes". En daarin heb je gelijk!
Kijk 's aan. Hij is overstag. And there was much rejoicing. 8)
> Over de invloeden hadden we het niet...
Dat kun je toch niet los van elkaar zien?
> Daar waren we nog naar aan het vissen; we hadden het vermoeden dat die er
waren.
> En nu blijken die er ook nog te zijn.
Kijk. Dat wilde ik even horen. 8)
> Groetjes,
>
> Theo (geeft zich niet snel gewonnen :-) )
Toe maar. 8)
Groet,
Andre
cp: Charlie Feathers - Uh Huh Honey
Werner de Bruijn
de ontstaansgeschiedenis van Amerikaanse rap en de traditie van Jamaicaanse
toasters (die daar overigens juist DJ's genoemd worden, om de zaken nog wat
verwarrender te maken ;-) :
Deze discussie is al ongeveer zo oud als Amerikaanse rap zelf, waarbij 'reggae'
mensen er uiteraard op blijven hameren dat rap een bijna 100% rip-off is van het
Jamaicaanse toasten en waarbij hiphoppers de neiging hebben deze invloed vaak
wat bagatelliseren.
Zoals vaak ligt de waarheid waarschijnlijk in het midden.
Van de ene kant kan het niet ontkend worden dat in het ontstaan van rap
Jamaicaanse invloeden erg belangrijk zijn geweest (niet alleen Kool Herc was
Jamaicaans, de old skool hiphop zat vol met mensen van Jamaicaanse afkomst en er
was een behoorlijke Jamaicaanse gemeenschap in New York met grote concentraties
in met name de Bronx waar mensen als Herc en Grandmaster Flash woonden).
Van de andere kant lijkt het me ook weinig realistisch om te ontkennen dat
rap/hiphop nooit had kunnen worden wat het is zonder de 'locale' Amerikaanse
invloeden (denk aan mensen als The Last Poets, Gil Scott-Heron etc wat betreft
rap, en muziek als funk wat betreft het muzikale gedeelte).
Grappig om te zien dat de laatste jaren het omgekeerde proces het geval is:
Amerikaanse hiphop die van grote invloed is op de hedendaagse Jamaicaanse muziek
(hoewel Jamaicanen altijd al erg gefocussed zijn geweest op de US. Zo zijn de
vroegste Jamaicaanse platen bijna letterlijke imitaties van Amerikaanse R&B)
En zeer recentelijk gaat het ook weer de andere kant op: produkties van mensen
als Timbaland, Missy Elliot etc lenen juist weer veel elementen uit dancehall.
Een boeiend proces ;-)
Laatste punt, om nog even mijn duit in het zakje te doen over het
oorspronkelijke subject van deze thread:
Zwarte muziek dood? Een dergelijke uitspraak duidt wat mij betreft voornamelijk
op een nogal beperkt blikveld...... (geldt trouwens voor de hele discussie:
volgens mij is er door niemand met een woord gerapt, sorry: gerept, over zwarte
muziek anders dan die uit de USA......)
Werner.
*************************************************
"Strickly Drum an' Bass mek yu wine up yu waist!"
*************************************************
M. Renes
> Deze discussie is al ongeveer zo oud als Amerikaanse rap zelf, waarbij 'reggae'
> mensen er uiteraard op blijven hameren dat rap een bijna 100% rip-off is van het
> Jamaicaanse toasten en waarbij hiphoppers de neiging hebben deze invloed vaak
> wat bagatelliseren.
Nou, dat doe ik inmiddels niet meer, hoor :-).
Ik wist het gewoonweg niet. Wel dat D.J. Kool Herc van Jamaica kwam (en overigens
ook toastte (iets waar ik dus net achter ben gekomen), dus vandaar dat-ie een D.J.
(het Jamaicaanse begrip) werd genoemd natuurlijk!), dus ja, er zullen wel wat
Jamaicaanse invloeden op rap zijn geweest, maar dat dat zo rechtstreeks en zo
duidelijk was, wist ik niet. Sterker nog: de link tussen toasten en rap had ik niet
eens gelegd.
Zo leer je nog 's wat!
> Zoals vaak ligt de waarheid waarschijnlijk in het midden.
> Van de ene kant kan het niet ontkend worden dat in het ontstaan van rap
> Jamaicaanse invloeden erg belangrijk zijn geweest.
> Van de andere kant lijkt het me ook weinig realistisch om te ontkennen dat
> rap/hiphop nooit had kunnen worden wat het is zonder de 'locale' Amerikaanse
> invloeden.
Ja! Helemaal mee eens. En vanuit die mengelmoes van stijlen en invloeden is dan
ontstaan wat we nu rap noemen.
En dat is dus in New York geboren. (Ik ben blij dat dat in elk geval nog wel klopt,
anders heb ik al die jaren een compleet verkeerde rap-geschiedenis gekend... :-) ).
> Grappig om te zien dat de laatste jaren het omgekeerde proces het geval is:
> Amerikaanse hiphop die van grote invloed is op de hedendaagse Jamaicaanse muziek
Oh ja? Goh. Wist ik niet.
Welke Amerikaanse muzieksoorten zijn dat?
> En zeer recentelijk gaat het ook weer de andere kant op: produkties van mensen
> als Timbaland, Missy Elliot etc lenen juist weer veel elementen uit dancehall.
Hmmmm. Ja. Nu je het zegt. Daar had ik niet eens zo bij stilgestaan.
> Een boeiend proces ;-)
Zeker :-).
> Zwarte muziek dood? Een dergelijke uitspraak duidt wat mij betreft voornamelijk
> op een nogal beperkt blikveld...
Ach, ik denk dat Maurice het chargerend bedoelde. Wat ik echter wel erg jammer vind,
is dat Maurice zich verder niet meer heeft laten zien in deze discussie (misschien
zijn daar goede redenen voor, hoor, zoals vakantie of zo, maar toch jammer).
> ... (geldt trouwens voor de hele discussie:
> volgens mij is er door niemand met een woord gerapt, sorry: gerept, over zwarte
> muziek anders dan die uit de USA......)
Tja, dat is gewoon hoe de discussie is gelopen, zeg maar. Ik denk wel dat er hier
veel mensen zijn die verstand hebben van zwarte muziek buiten de VS. Maar op een
gegeven moment ging de discussie over op rap, en dat is een muziekstroming die in
Amerika ontstond. En waarvan ik nu weer meer weet qua invloeden en zo.
Maarreh... waardevolle bijdrage! Goed hoor. Post hier 's wat vaker, zou 'k zeggen
:-).
Groetjes,
Theo
ms: "Grandmix 1987" - Ben Liebrand (van CD "Grandmix 1987")
Werner de Bruijn
> Wel dat D.J. Kool Herc van Jamaica kwam (en overigens
> ook toastte (iets waar ik dus net achter ben gekomen), dus vandaar dat-ie een D.J.
> (het Jamaicaanse begrip) werd genoemd natuurlijk!),
Hm, ik denk dat hij toch voornamelijk DJ was in de Amerikaanse zin van het woord (dwz:
degene die de plaatjes draait, hetgeen op Jamaica dan weer 'selector' zou heten...)
(Jamaicaanse toasters noemen zichzelf nooit "DJ X")
> > Grappig om te zien dat de laatste jaren het omgekeerde proces het geval is:
> > Amerikaanse hiphop die van grote invloed is op de hedendaagse Jamaicaanse muziek
>
> Oh ja? Goh. Wist ik niet.
> Welke Amerikaanse muzieksoorten zijn dat?
Amerikaanse hiphop dus. En R'nB (van bijna elke grote US hiphop en R'nB hit wordt wel
een (of meer) reggae cover gemaakt op Jamaica).
> > Zwarte muziek dood? Een dergelijke uitspraak duidt wat mij betreft voornamelijk
> > op een nogal beperkt blikveld...
>
> Ach, ik denk dat Maurice het chargerend bedoelde.
Ja, dat snap ik wel. Het is alleen zo dat een dergelijke uitspraak mij altijd vrij
makkelijk prikkelt, gevoed door het feit dat als je als reggae liefhebber iemand
probeert te wijzen op een geweldige nieuwe reggae plaat je nogal eens reakties krijgt in
de sfeer van: "reggae? Bob Marley is toch dood?" :-)
> Maarreh... waardevolle bijdrage!
Merci.
> Goed hoor. Post hier 's wat vaker, zou 'k zeggen
> :-).
Heh heh, ik denk dat de meesten hier erg snel genoeg zouden krijgen van al die reggae
posts, of ik van het gebrek aan respons daarop..... ;-)
Ik kwam hier eigenlijk alleen maar even binnengeslopen om te kijken of er nog wat
interessante Lowlands nieuwtjes waren (waar dit jaar geen noemenswaardige reggae komt,
maar waar ik me toch prima ga vermaken.... ;-)
Werner.
cp: Prince Alla-Glory (Jah Warrior records)