Begrafenismuziek
Piet Wester
het denken. Langszamerhand wordt ik zo oud dat het graf in de verte
opdoemt. En dan doet zich de vraag voor van de muziek tijdens de
plechtigheid.
Ik vind dat vermeden moet worden vind ik dat de familie kiest voor de
Air van Bach (dan nog liever de Badinerie zou ik zeggen) want pa hield
toch zo van klassieke muziek. Maar uit ervaring weet ik dat die muziek
door de bidders ter keuze wordt voorgelegd, naast Mieke Telkamp en nog
zo wat klassiekers.
Jarenlang heb ik gedacht dat Purcell's muziek voor de begrafenis van
Queen Mary voor mij ook wel wat zou zijn. Maar Händels treurmars wil
ik ook wel horen als ik in de kist lig. Zijn er in deze nieuwsgroep
misschien nog meer suggesties?
Als je er over nadenkt is het toch een complexe materie. Welke muziek
is aan te raden? En welke af te raden? Welke mkan absoluut niet? Wat
zijn de eisen die worden gesteld? Is er een maximale duur? Moet je
muziek spelen die de overledene aanspreekt, of juist de nabestaanden?
Moet de muziek treurig zijn (en wat is dat dan) of mag vrolijk ook?
Wel of geen zang?
Ik heb eens meegemaakt dat een kennis van de overledene viool speelde.
Het was zo vals dat het de droefheid deed vergeten. Maar is zo'n
persoonlijke uitvoering toch niet beter dan het afspelen van een CD?
Zijn er artiesten die beter zijn bij dit soort gelegenheden dan
andere?
Mag je "Ich wünsche mir den Tod" van Bach spelen of is dat smakeloos?
Moet je wel over je dood heen bepalen wat er gespeeld wordt?
Vele vragen dus. Als deze nieuwsgroep daarop antwoorden zou willen
geven kan ik straks met een gerust hart overlijden.
Piet Wester
Rinze Mozes
wrote:
>Vandaag hoorde ik de treurmars uit Händels Saul en dat zette me aan
>het denken. Langszamerhand wordt ik zo oud dat het graf in de verte
>opdoemt. En dan doet zich de vraag voor van de muziek tijdens de
>plechtigheid.
Piet, ik heb niet de antwoorden op al je vragen, maar ik hoop voor jou
en je familie dat het uur van scheiden nog lang op zich laat wachten.
In r.m.c.r. werd zo'n drie jaar ook de vraag gesteld welke muziek te
draaien bij de uitvaart. Het bericht van de poster kon zo gelezen
worden dat hij binnenkort iemands begrafenis moest regelen. Het werd
een aardige draad, maar de poster liet niets meer van zich horen.
Later bleek dat hij de vraag gesteld had i.v.m. zijn eigen begrafenis.
Het is inderdaad oppassen geblazen bij de crematoria. Ze hebben Bachs
Jesu Joy of man's Desiring (Jesus bleibet meine Freude) meestal wel
liggen, en dat is een stuk dat heel goed kan. Wat ik daar ook wel eens
hoorde, is het zgn. Largo van Handel. Inmiddels heb ik uit de groep
begrepen dat deze muziek oorspronkelijk die van een aria is waarin een
tenor zijn liefde voor een plataan bezingt. Dus dat kan nu niet meer.
Bij Vestdijks begrafenis in 1971 heb ik gehoord: het eerste deel van
de Mondscheinsonate, een prelude uit het WTK, en Mahlers _Ich bin der
Welt abhanden gekommen_ (uit de Rückertlieder) Ik vind dat wel een
smaakvol geheel.
Ik denk zelf aan Bach (vooral WTK), nocturnes van Chopin, Delius
(mogelijk een componist die jij niet kent, zijn hoofdthema is het
afscheid, van de zomer, van elkaar etc.)
Uitstekend geschikt zijn ook de adagio's van Willem Pijper. Van de zes
heb ik een voorkeur voor de laatste twee.
Rinze Mozes
Jan Hoving
"Piet Wester" <pwe...@xs4all.nl> schreef in bericht
news:cqlt9tkd935ncvdpn...@4ax.com...
Tis maar vanuit welk perspectief je de dood beziet. Er zijn mensen die de
dood zien als een overgang van het vergankelijke naar het onvergankelijke
leven. Voor hen moet de dood op z'n minst gevierd worden met de ontkurking
van een fles champagne. De tijd ontbreekt me om er passende muziek bij te
zoeken maar iets joyeus uit de Barok (Purcell?) lijkt me vanzelfsprekend.
Als de dood daarentegen het absolute einde betekent, kom je inderdaad al
gauw terecht bij stemmige muziek van Bach of Handel. Dat laatste past ook
wel een beetje in onze cultuur waarin de dood (doorgaans) met veel droefheid
en weemoed wordt ontvangen. In een aantal West-Afrikaanse landen (Nigeria
bijv.) is het gebruikelijk de dood met veel gejuich en gestamp te begroeten.
In Suriname viert men op eigen, onnavolgbare wijze een aantal dagen feest.
Zeg maar wat de dood voor jou betekent, vervolgens zullen wij er iets
passends bij zoeken.
JH
Sybrand Bakker
"Piet Wester" <pwe...@xs4all.nl> wrote in message
news:cqlt9tkd935ncvdpn...@4ax.com...
De uitvaartverzorger zal al snel proberen de familie in een bepaalde
richting te duwen, waarbij de totale duur van de muziekstukken het
belangrijkste criterium lijkt te zijn, namelijk niet meer dan zo'n 10 tot 15
minuten, aangenomen dat je een dienst hebt, hetzij in de aula, hetzij elders
(op het laatste zijn ze overigens niet dol). 'Levende' muziek is natuurlijk
ook uitgesloten tenzij je dat zelf van te voren geregeld hebt.
Bij de uitvaarten die de afgelopen jaren heb meegemaakt, was er 2 keer
sprake van een kerkdienst (dus niet in de aula), in een ander geval vond de
dienst plaats in de aula zelf. Zo'n dienst dient over het algemeen niet
langer te duren dan 30 a 45 minuten.
Bij de eerste dienst heb ik gehoord impromptu in ges van Schubert, het
adagietto uit de 5e van Mahler, en een adagio uit een hoboconcert van
Albinoni.
Bij de tweede dienst was ik directe nabestaande (de overledene was mijn
vader) en heb ik de dienst mee moeten regelen. Ik heb toen ervaren dat je
het al zeer beperkt moet houden. Wij hebben gekozen voor (uit het Liedboek
van de Kerken), ps. 139, gezang 13, 270 en 280) en bij de uitgang de romanze
uit het klarinetconcert van Mozart (zij het op orgel), omdat mijn vader op
zijn sterfbed bijna niets anders meer draaide.
Ik heb zelf nog niets geregeld, maar ik zou proberen te vermijden dat mijn
nabestaanden er mee aan de haal gaan.
Bij een keuze zou ik allereerst denken aan de Actus Tragicus van Bach, in
het volle besef dat je dat integraal niet mogelijk is. Ik zou dan kiezen
voor het duet
In deine Haende - Heute wirst du mit mir ins Paradies sein.
Ook kantate 56 is wel geschikt, en wat ik per se zou willen vermijden is
kantate 82 (Schlummert ein, ihr matten Augen)
Vrgr,
Sybrand Bakker
Joyce Maier
Rinze Mozes:
(knip)
> Bij Vestdijks begrafenis in 1971 heb ik gehoord: het eerste deel van
> de Mondscheinsonate...
Precies, daar heb je het al. De Mondscheinsonate als begrafenismuziek, tja.
Niet kan ik me niet kan voorstellen dat iemand het kiest bij een begrafenis,
dat zeker wel, maar de vermoedelijke gedachte erachter, daar klopt dus
waarschijnlijk niks van.
Joyce Maier
www.ademu.com/Beethoven
Rigoletto
begrafenis of crematie, hoeft niet te beteken dat het dan ook om
begrafenismuziek gaat. De keuze wordt steeds vaker gemaakt door
degene die daat 'ligt' en is steeds vaker muziek die voor de
overlede om de een of andere reden geliefd is geweest. Alleen als
niemand een voorkeur heeft, kiest een ander. Er is een top tien
van 'begrafenismuziek' in de branche. Daar is muziek bij, die niet
als begrafenismuziek is gedacht, maar inmiddels wel zo wordt
beleefd. En dat heeft niks met het gespeelde tempo te maken. Een
voorbeeld: het langzame deel van dat pianoconcert van Mozart, het
21e geloof ik.
Joyce van den Bogaard
> Vandaag hoorde ik de treurmars uit Händels Saul en dat zette me aan
> het denken. Langszamerhand wordt ik zo oud dat het graf in de verte
> opdoemt. En dan doet zich de vraag voor van de muziek tijdens de
> plechtigheid.
> Zijn er artiesten die beter zijn bij dit soort gelegenheden dan
> andere?
Volgens mij is dat nogal erg persoonlijk. Ik zou zelf willen dat mijn muziek
gedraaid wordt, ongeacht wat de achterblijvers daar nou van vinden, maar ja,
als je er niet meer bent, kunnen ze doen wat ze willen. En mijn
muziekcollectie is zo groot, daar kan je nogal veel uit halen dat ik niet op
mijn uitvaart zou willen horen.
Een klassiek stuk dat ik me herinner van de begrafenis van mijn schoonvader
(geen idee overigens wie dat toen had uitgekozen en waarom) is een stuk van
Handel. Het heette Lass die Tranen (oh, hoe toepasselijk ;-)) (een aria) en
het is stuk is van zo'n treurigheid dat het eigenlijk wel goed paste.
Joyce
Joyce Maier
> Sorry Joyce, maar het laten horen van een muziekstuk bij een
> begrafenis of crematie, hoeft niet te beteken dat het dan ook om
> begrafenismuziek gaat.
Nee, maar de sfeer van het stuk is wel belangrijk. De meeste mensen zullen
het eerste deel van de Mondscheinsonate als droevige muziek ervaren en om
die reden passend bij een begrafenis. Dat is dus waarschijnlijk een
vergissing en dat bedoelde ik.
> Daar is muziek bij, die niet
> als begrafenismuziek is gedacht, maar inmiddels wel zo wordt
> beleefd.
Precies!
Joyce Maier
www.ademu.com/Beethoven
---
return address is invalid, use:
jev at kabelfoon dot nl
Tineke Mocking
Rinze Mozes <classi...@my-deja.com> schreef in berichtnieuws
91fu9t86aplnna135...@4ax.com...
> On Fri, 02 Mar 2001 00:32:12 +0100, Piet Wester <pwe...@xs4all.nl>
> wrote:
>
> >Vandaag hoorde ik de treurmars uit Händels Saul en dat zette me aan
> >het denken. Langszamerhand wordt ik zo oud dat het graf in de verte
> >opdoemt. En dan doet zich de vraag voor van de muziek tijdens de
> >plechtigheid.
>
> Piet, ik heb niet de antwoorden op al je vragen, maar ik hoop voor jou
> en je familie dat het uur van scheiden nog lang op zich laat wachten.
>
> In r.m.c.r. werd zo'n drie jaar ook de vraag gesteld welke muziek te
> draaien bij de uitvaart. Het bericht van de poster kon zo gelezen
> worden dat hij binnenkort iemands begrafenis moest regelen. Het werd
> een aardige draad, maar de poster liet niets meer van zich horen.
> Later bleek dat hij de vraag gesteld had i.v.m. zijn eigen begrafenis.
>
> Het is inderdaad oppassen geblazen bij de crematoria. Ze hebben Bachs
> Jesu Joy of man's Desiring (Jesus bleibet meine Freude) meestal wel
> liggen, en dat is een stuk dat heel goed kan. Wat ik daar ook wel eens
> hoorde, is het zgn. Largo van Handel. Inmiddels heb ik uit de groep
> begrepen dat deze muziek oorspronkelijk die van een aria is waarin een
> tenor zijn liefde voor een plataan bezingt. Dus dat kan nu niet meer.
Ik vind dat het Largo van Händel heel mooi is, ook voor een begrafenis.
Ik heb het zelf al vaak gezongen. De liefde voor een plataan is de liefde
voor de natuur. En waar is de cyclus van leven en sterven mooier in terug te
vinden. Ik ben het er dus niet mee eens dat die aria niet zou kunnen. Maar
er zijn nog wel andere, prachtige aria's ook, zoals van Purcell uit de opera
Dido en Aeneas, When I am Laid (hele mooie tekst)of een klein lied van
Robert Kranz, Gute Nacht (ook al zo'n mooie tekst) of van Schumann uit de
serie Frauenliebe und Leben, Nun hast du mir den ersten Schmerz getan(hier
bezingt een vrouw haar gestorven geliefde).
Bianca Castafiore
martijn reneman
Hoi Piet,
Wat een vragen: enige gedachten
Ooit hoorde ik een schokkende aria uit een cantate van Bach (nummer vergeten)
'Willkommen wil ich sagen wenn die Tod ans Bette tritt' gezongen door een
jongenssopraan die zeker te jong was om te begrijpen waar dit om ging. Ook mijn
begrip ging het toendertijd te boven, en ook nu, 20 jaar later blijven dit soort
teksten een fenomeen waar ik graag naar luister, maar zeker niet op een
begrafenis.
Het Deutsches Requiem van J. Brahms biedt een aantal mooie koren en troostrijke
aria's
De uitvaart top50 van november 2000, te vinden op deze site
http://www.rtvwest.nl/rtv/programma/uitvaarttop50/indexm.html
er zit maar erg weinig klassieke muziek bij! Ave maria. Ave verum. Carmina
Burana (diverse uitvoeringen). Ik vraag me daarom af hoe deze top50 tot stand
gekomen is. Waarschijnlijk is enige voorselectie door de uitvaartbranche
toegepast en is de repertoirekennis in die branche klein.
Van de Carmina Burana begrijp ik al helemaal niet hoe het in deze top50 terecht
kan komen.
Enige tijd geleden is dit onderwerp ook in deze ng. 'langsgekomen'. Misschien
interessant om dat nog eens bij Deja te bekijken?
Martijn R.
Arno Woesthoff
om lekker te janken dan het gewandhausorkest met Jessey Norman of andersom.
Arno Woesthoff
martijn reneman <m.re...@geenspam.hccnet.nl> schreef in berichtnieuws
97nvm5$ipv$1...@news.hccnet.nl...
Rinze Mozes
wrote:
>
>Ik vind dat het Largo van Händel heel mooi is, ook voor een begrafenis.
>Ik heb het zelf al vaak gezongen. De liefde voor een plataan is de liefde
>voor de natuur. En waar is de cyclus van leven en sterven mooier in terug te
>vinden. Ik ben het er dus niet mee eens dat die aria niet zou kunnen.
Xerxes zingt dit (zoals hij gewoon was in het Italiaans) tegen de boom
als hij geniet van de beschutting tegen de zon:
Tender and beautiful fronds
of my beloved plane tree,
Let Fate smile upon you .
May thunder, lightning, and storms
never bother your dear peace,
Nor may you by blowing winds be profaned.
Never was made
A vegetable (a plant)
more dear and loving or gentle.
Rinze Mozes
R.Martins
alleen maar de 'Atom Heart Mother Suite' van Pink Floyd gedraaid worden.
"Piet Wester" <pwe...@xs4all.nl> schreef in bericht
news:cqlt9tkd935ncvdpn...@4ax.com...
marcel raman
ik, qua muziek, misschien kiezen voor het wellustig triomfantelijke
"Requiem" van Mozart. Qua tekst echter uitgesloten, vermits een
Requiem al bij al christelijk is en blijft.
Dan maar het eerste van de 4 ernstige gezangen van Brahms: "het gaat
met mensen zoals met vee" (sinds de mond-en klauwzeercrisis zeer
toepasselijk) of Wolfgang Rihm: "Ich habe dich geliebt, ich liebe dich
nicht mehr"?
Maar ik zie in het geheel geen noodzaak voor muziek of tekst of
schouwspel bij mijn begrafenis. Dood en leven zijn even natuurlijk,
even alledaags, even zinloos. Ik loop bij leven toch ook niet de hele
dag te zingen en te musiceren.
Of laat het ons anders stellen: muziek beluisteren is voor mij (bij
leven) een aangenaam tijdverdrijf.
Een het einddoel bereikt, is er geen tijdverdrijf meer nodig.
Ouder wordend hoop ik soms dat er iemand Kaddiesj zal lezen op mijn
graf. Zoniet, dan zal ik er ook niet van wakker liggen. :-)
--
marcel raman
http://users.pandora.be/m.r-f.x.gcv
--
cp: Lament on the death of Josquin (Vinders)
johan nota
Arno Woesthoff heeft geschreven in bericht
<97o1gi$2vel$1...@buty.wanadoo.nl>...
>Uit de 4 letzte lieser Van Richard Strauss natuurlijk : Im Abendrot.... en
>om lekker te janken dan het gewandhausorkest met Jessey Norman of andersom.
>
>Arno Woesthoff
>
als je met zijn 2-en bent!
Nu denk ik meer aan Fratres (de celli-versie) van Part, 2e deel concert voor
orkest (Bartok) en ter afsluiting het 5e deel van de Sinfonietta van
Janacek. En vooral geen gelul.
Maar ik verwacht nog veel tijd te hebben om van gedachten te veranderen.
Johan Nota
cp: Maarten van Noorden - Bring in da Fonk
Nico Koolsbergen
en het hoeft dus geen betoog dat al lang vast ligt welke muziek bij mijn
begrafenis zal klinken. Dat is - ik sluit me bij Joyce aan - mijn muziek,
ongeacht wat anderen daarvan vinden. Wat ik precies gekozen heb, is niet zo
relevant maar ik heb die keuzes wel voorzien van een toelichting van een of
twee zinnen. Dat geeft ook houvast aan de onvermijdelijke sprekers :-) Niet
onbelangrijk: het mag niet te lang duren en het lijkt me ook minder geslaagd
larmoyante symfonische muziek te laten klinken. Dat klinkt voor geen meter
uit een geluidsinstallatie en al helemaal niet in een aula of kerk. Ook niet
té romantisch want voor je het weet zit iedereen te snikken. Dus (voor mij
dan): Bach.
Nico Koolsbergen
Rigoletto
Wiet van Helmond
Nu hebben we van een hele serie mensen muziekadviezen gehoord over wat
begrafenismuziek voor hen inhoud. Maar is het niet belangrijker dat je
gewoon
wat muziek kiest die je nu al mooi vind en veel draait. Is dat niet veel
persoonlijker?
W.
"Piet Wester" <pwe...@xs4all.nl> schreef in bericht
news:cqlt9tkd935ncvdpn...@4ax.com...
Joyce van den Bogaard
> Eigenlijk heeft Jan D. de vraag al beantwoord. Het is niet onlogisch
> om muziek te draaien die jezelf mooi vindt, hoewel ter verbreding van
> de horizon er af en toe wel een onbekend en op het eerste gehoor
> ontoegankelijk werkje doorheen mag glippen, maar is het logisch om
> muziek te spelen die een overledene mooi vond?
Is het logisch om uberhaupt muziek te draaien, dat vraag ik me dan af? Wat
is de reden er precies van? Als het is om de overledene te herdenken, dan is
het m.i. logisch om muziek te draaien die hij of zij mooi vond, en niet
muziek die de achterblijvers mooi vonden. Die hebben nog tijd genoeg om
thuis die CD's te luisteren die ze zelf willen. De gedraaide muziek moet
m.i. een weerspiegeling zijn van (het karakter of het leven van) de
overledene. En dan kom je al snel uit bij de muziek die hij of zij zelf mooi
vond.
In januari vorig jaar overleed een vriend van me plotseling, 32 jaar oud.
Hij was een groot muziekliefhebber, maar zijn ouders waren al een dagje
ouder en die wisten dat wel, maar wat hij voor muziek in zijn platenkast
had, daar hadden ze geen verstand van. Ze hebben een krat vol CD's aan mij
en een vriend gegeven en ons gevraagd daar de juiste keuzes uit te maken en
er een CD van te branden om in de kerk te draaien.
Nade mis en tijdens de koffietafel kwam iedereen de ouders vertellen hoe
mooi ze de muziek hadden gevonden en hoezeer de muziek ze aan hun zoon deed
denken. Dat vond ik zelf wel heel prettig, dat ik dat nog voor ze heb kunnen
doen.
Joyce
Samuel Vriezen
wrote:
>
>"Wiet van Helmond" <l...@worldonline.nl> wrote in message
>news:97t60v$fm8$1...@nereid.worldonline.nl...
>> Hi,
>>
>> Is het niet logischer om muziek te draaien die je zelf mooi vind voor je
>> begrafenis dan
>> muziek te draaien die een ander mooi vind voor je begrafenis?
>
>Ik hoor net nog die ronkende AVRO-omroeper zeggen dat het veel prettiger is
>om muziek levend te horen. Is er eigenlijk iets bekend over hoe het is om
>muziek dood te horen?
>
Wel over hoe het is om als dode nog door te componeren, dacht ik.
--
Samuel
(I am beginning to forget everything on this island. If only I had been
allowed to bring my ten favorite books with me--
Uit: John Ashbery, 'The Skaters' deel 3
Samuel Vriezen
wrote:
> en ter afsluiting het 5e deel van de Sinfonietta van
>Janacek. En vooral geen gelul.
Wow! Mag ik op jouw begrafenis komen?
Samuel Vriezen
wrote:
>Vandaag hoorde ik de treurmars uit Händels Saul en dat zette me aan
>het denken. Langszamerhand wordt ik zo oud dat het graf in de verte
>opdoemt. En dan doet zich de vraag voor van de muziek tijdens de
>plechtigheid.
Lijkt me altijd goed om over na te denken. Immers, je kunt ook gewoon
onder een tram komen.
Dat soort contexten kunnen ook verschil maken. Je hebt van die
begrafenissen a la 'het leven gaat door mensen neem het ervan we
bouwen een leuk feestje' - bij een totaal onverwacht autoongeluk is
het sterk de vraag of zo'n opzet wel overkomt. Bij iemand die vier
jaar kanker heeft ligt dat misschien anders.
Bij Huub Kerstens (totaal onverwacht 'freak accident') was het de
Requiem Canticles (in geval van een muzikaal ontwikkelde
kennissenkring...), en het Koor Nieuwe Muziek zong een Psalm van Ives
en - niet uit je strot te krijgen op zo'n moment - 'Un Beau Baiser'
van Louis Andriessen.
Bij mijn moeder's begrafenis waren geen sprekers. We deden alleen
muziek: de cantorij waar zij lid van was geweest, en ik speelde wat
fragmenten Requiem van Ockeghem, vooral omdat ik dat prachtige muziek
vind die ik haar graag nog eens had laten horen.
Ik zou zelf het niet zo nodig vinden om een plechtige stemming na te
streven, of mensen over de dood te laten reflecteren. Ik heb ook wel
eens een tijdje gedacht: bij mijn graf spelen we Nancarrow, maar ik
ben bang dat dat de mensen wel erg rauw op hun dak zou vallen. Ik geef
de voorkeur aan iets zonder directe aanwezigheid van de dood (of het
moest 'Socrate' van Satie zijn) en zeker zonder sentimentele
reflectie: eerder Morton Feldman's 'O'Hara Songs' ('Who'd have thought
that snow falls....'). Mijn vriendin hoorde Cage's 'Ryoanji', een van
zijn mooiste stukken, eentonig maar in de orkestuitvoering tegelijk
heel klankrijk, met iets bijna ritueels, ze zei meteen 'Dit is de
muziek voor mijn begrafenis'.
Goed dan. Als ik voor de volgende thread van dit soort overlijd, dan
wordt het programma bij mijn graf:
John Cage - The Seasons
Morton Feldman - O'Hara Songs
Beethoven - Kwartet op. 135
Als de Feldman niet gevonden kan worden doen we, pak hem beet,
Intemerata Dei Mater van Ockeghem.
Hm... laat ik nog maar even niet doodgaan, ik kan vast nog een sterker
programma verzinnen...
Samuel Vriezen
<geenma...@wxs.nl> wrote:
>In januari vorig jaar overleed een vriend van me plotseling, 32 jaar oud.
>Hij was een groot muziekliefhebber, maar zijn ouders waren al een dagje
>ouder en die wisten dat wel, maar wat hij voor muziek in zijn platenkast
>had, daar hadden ze geen verstand van. Ze hebben een krat vol CD's aan mij
>en een vriend gegeven en ons gevraagd daar de juiste keuzes uit te maken en
>er een CD van te branden om in de kerk te draaien.
>Nade mis en tijdens de koffietafel kwam iedereen de ouders vertellen hoe
>mooi ze de muziek hadden gevonden en hoezeer de muziek ze aan hun zoon deed
>denken. Dat vond ik zelf wel heel prettig, dat ik dat nog voor ze heb kunnen
>doen.
Niet om te willen bagatelliseren, maar mensen horen ook vaak wat ze
willen horen. Dat doet niks af aan jouw 'prestatie', om het zo te
noemen, het is meer dat mensen bij een graf plotseling enorm flexibel
kunnen blijken, meer dan als iedereen nog leeft. [Zo verbaast het me
altijd wat de dood van iemand (ik denk nu aan een musicus) doet met de
manier waarop ik naar die muziek luister: vaak veel opener, want het
is van hier af gewoon wat het is en niet, zoals vaak bij levenden,
muziek die zoveel meer zou moeten zijn].
Bij mijn moeder's begrafenis deed ik gewoon waar ik zin in had. Ze had
ook eigenlijk geen wensen, behalve dat die cantorij er een rol in zou
hebben en bij voorkeur dat ze een 'O Magnum Mysterium' zouden zingen.
Die titel sprak haar erg aan. Is er niet van gekomen, want het stond
net niet op het repertoire. Dus hebben we maar wat in elkaar geflanst.
En na afloop hoorde ik van iedereen dat het zo 'in haar geest' was
geweest. En dat lijkt iets tegenstrijdigs te hebben, maar eigenlijk
klopte het wel.
johan nota
Samuel Vriezen heeft geschreven in bericht
<3aa26050...@news.xs4all.nl>...
>On Fri, 2 Mar 2001 22:18:54 +0100, "johan nota" <jn...@asz-home.nl>
>wrote:
>
>> en ter afsluiting het 5e deel van de Sinfonietta van
>>Janacek. En vooral geen gelul.
>
>Wow! Mag ik op jouw begrafenis komen?
>
>
>--
>Samuel
>
maar ik beloof niet dat ik vervolgens ook op die van jou kom :-)
cp: Sjostakovich - celloconcert 1
johan nota
Samuel Vriezen heeft geschreven in bericht
Als het Socrate was geworden had ik er nog een keer over willen nadenken.
Johan Nota
cp: Sjostatovich - celloconcert 1 (deel 2)
Joyce van den Bogaard
> "Joyce van den Bogaard" <geenma...@wxs.nl> wrote:
> >Nade mis en tijdens de koffietafel kwam iedereen de ouders vertellen hoe
> >mooi ze de muziek hadden gevonden en hoezeer de muziek ze aan hun zoon
deed
> >denken. Dat vond ik zelf wel heel prettig, dat ik dat nog voor ze heb
kunnen
> >doen.
>
> Niet om te willen bagatelliseren, maar mensen horen ook vaak wat ze
> willen horen.
Tuurlijk, daar heb je gelijk in. Maar dat doet niets af aan het feit dat die
ouders heel blij waren met de reacties op de gedraaide muziek. Ik bedoel,
mensen *hoeven* daar tenslotte niks over te zeggen. En dat het eerste waar
je bij hun zoon aan dacht de muziek was, dat werd zo heel mooi tot
uitdrukking gebracht.
Kweenie, je gaat stiekem toch ook wel denken: ja, zo zou hij het wel gewild
hebben. En ook bij het samenstellen van die CD zijn we heel precies te werk
gegaan. Het was het laatste wat we konden doen, muziek had een emotionele
lading voor hem, en dus moest het goed gebeuren, zoiets.
Joyce
Rinze Mozes
Vriezen) wrote:
>
>Goed dan. Als ik voor de volgende thread van dit soort overlijd, dan
>wordt het programma bij mijn graf:
>
>John Cage - The Seasons
>Morton Feldman - O'Hara Songs
>Beethoven - Kwartet op. 135
En wat dacht je van 4'33" tot slot? :-)
Rinze Mozes
Jan Depondt
"Joyce van den Bogaard" <geenma...@wxs.nl> wrote in message
news:97toiu$pk8qc$1...@ID-74406.news.dfncis.de...
Je zou je eigenlijk moeten afvragen wat überhaupt de functie is van het
laten horen van muziek tijdens een begrafenis of crematie. Als dat is: "iets
ten gehore brengen dat doet denken aan de overledene" of herinneringen op te
roepen aan zijn/haar beste momenten of kanten, dan is er natuurlijk veel
voor te zeggen om iets te laten horen dat de overledene zelf erg waardeerde
of mooi vond.
Maar ik denk dat de functie meer gelegen is in het "verklanken" van datgene
dat niet onder woorden is te brengen ten behoeve van de verwerking en de
aanvaarding van het verlies door de nabestaanden. Als dit kan met behulp van
muziek die de overledene dierbaar was, is dat mooi meegenomen, maar dat
lijkt me geen vereiste. De nabestaanden willen aan dat moment troost
ontlenen, of de gedachten aan de overledene "zuiveren", of diep ontroerd
worden.
En: als het maar niet te lang duurt.
Jan Depondt
marcel raman
Rinze Mozes <classi...@my-deja.com> schreef in berichtnieuws
> En wat dacht je van 4'33" tot slot? :-)
>
Beste keuze uit de hele draad.
Kan de overledene nog een paar eeuwen laten nadreunen in zijn oren.
Samuel Vriezen
Hmmm... dat zou een wel heel onidiomatische lading krijgen...
interessante gedachte...
johan nota
Rinze Mozes heeft geschreven in bericht ...
>
>En wat dacht je van 4'33" tot slot? :-)
>
>Rinze Mozes
>
En dan op repeat.
Johan Nota
cp:Gorecki - s3 (eigenlijk ook wel geschikt)
Leo te Braake
Piet Wester <pwe...@xs4all.nl> schreef in berichtnieuws
cqlt9tkd935ncvdpn...@4ax.com...
> Vandaag hoorde ik de treurmars uit Händels Saul en dat zette me aan
> het denken. Langszamerhand wordt ik zo oud dat het graf in de verte
> opdoemt. En dan doet zich de vraag voor van de muziek tijdens de
> plechtigheid.
>
Statistisch bezien ga ik nog 25 jaar mee, maar het probleem van de eventuele
begrafenismuziek houdt me al bezig sinds drie sterfgevallen in de
familiekring van dertigers, nu zo'n 20 jaar geleden.
Mijn zus liet uit de platencollectie van mijn zwager een en ander horen,
o.a. Father and Son, van Cat Stevens. Door deze muziekkeuze leerde ik mijn
zwager (andere kant van 't land) alsnog wat beter kennen. Dat kan een
functie zijn van begrafenismuziek.
Het stuk mag ook op mijn uitvaartklinken, en om dezelfde reden.
Bij die gelegenheid echter merkte ik ook, dat de muziek niet al te tragisch
behoort te zijn, en niet te veel.
Een andere functie is om door muziek te zeggen wat je zelf niet uit je strot
krijgt bij zo'n gelegenheid. Muziek die jezelf en je nabestaanden goed
kennen en waarderen is dan een goede keuze: Het geeft herkenning, en je
gezin weet zeker dat het stuk de juiste snaar beroert.
Dan draaie men inderdaad iets uit Purcell's music for Queen Mary's Funeral
o.l.v. Philip Herreweghe. Het was de eerste CD die ik aanschafte, en
gelukkig kunnen CD's niet slijten.
Befrafenismuziek mag ook best een statement zijn: Dit vond _ik_ mooi, en
jullie nemen daar maar eens kennis van.
Al ruim 35 jaar vind ik de mooiste zangstem toebehoren aan Kathleen Ferrier.
Ze zong -op een singletje- de Engelse versie van Che Faro sensa Euridice
Gluck's Orpheo e Euridice. Eigenlijk wil ik op mijn uitvaart dan Brahms' Alt
Rhapsodie van haar horen, maar die duurt een kwartier. Uiterst passend
alternatief: Ich bin der Welt abhanden gekommen uit de Rückert-lieder van
Mahler.
Om dezelfde reden zou ik Sweelinck's Miserere Mei willen horen. In mijn
vorige koor (ontbonden) stond het op het repertoire. Er zit een passage in
met een voor de (amateurs!) altpartij waanzinnig moeilijk interval. Daarom
een liever goede opname, en niet live door het koor waar ik nu in zing: dat
krijgen ze niet snel genoeg onder de knie. Zelfs als niemand uit het gehoor
de fout hoort, hoort het koor het zelf, en waarom zou je ze die kans
opdringen? Dat vind ik in het algemeen het nadeel van musiceren door mensen
die de overledene nabij waren. Probleem: ik ken geen opname van dit miserere
Mei
.
Als koorzanger ben ik geneigd alleen vocale muziek te kiezen. Toch zou ik
makkelijker liggen in mijn kist bij nog 1x een stukje uit Schubert's Der Tod
und das Mädchen. Dat hoorde ik op een vrijdagavond laat op de autoradio, en
zaterdag voor 11 uur lag de CD in mijn speler. Nadeel is, dat veel mensen
deze muziek uitermate treurig en emotionerend vinden: ik mag deze plaat
niet draaien binnen gehoorsafstand van mijn vrouw. Dat betekent voor mij,
dat zij ook een veto over deze muziek mag uitspreken voor bij mijn
begrafenis. Want soms is de wil van de overlevenden belangrijker dan die van
de doden.
Omdat het leven meer is dan begrafenissen, niet alleen kommer en kwel,
behoort bij het verlaten van kerk of aula en tijdens de koffie achteraf een
optimistisch stukje barok te klinken, liefst italiaans. Gemakkelijke keus is
dan de 4 jaargetijden van Vivaldi. Wie het herkent mag er een aansporing in
zien, dat ze vooral moeten doorgaan met leven. Wie het niet kent, wordt er
weer wat blijer/minder droevig van. Ook bv wat Concerti Grossi van Haendel
zijn geschikt.
Als de koffie lang duurt, zijn we we daarna toe aan Tommy van the Who, dat
stuk met een fenomenale solo van de drummer.. Mijn dochter weet wel waarom,
maar zij noch ik kunnen dat omschrijven. Mijn andere dochter zal dan toch
California Dreaming willen draaien. Door de Seekers, of door de Mama's
&Papa's maakt haar niet uit, zolang er maar haarzuiver gezongen wordt. "Want
goed gezongen pop vond pa ook leuk, heus niet alleen maar klassiek".
In het algemeen vind ik, dat de branche te veel alleen maar klassieke muziek
ter keuze voorlegt, ook als overledene noch familie daar iets mee heeft. Dan
krijg je inderdaad het obligate rijtje geheide krakers die ik niet uit mijn
pen krijg, en het Mieke Telkamp repertoire.
Ze zouden er van uit moeten gaan, dat de meest geschikte muziek te vinden is
in de platenkast van de overledene, en de nabestaanden moeten helpen daaruit
te kiezen. Alleen als er geen platen zijn, mag het middle of the
road-repertoire van de branche aangeboden worden.
Ik hoop dat naast de enigszins academische discussie die zich in het weekend
al blijkt te hebben afgespeeld er nog wat beargumenteerde persoonlijke
uitvaartlijstjes zullen worden gepost.
Leo
Joyce Maier
> Ik hoop dat naast de enigszins academische discussie die zich in het
weekend
> al blijkt te hebben afgespeeld er nog wat beargumenteerde persoonlijke
> uitvaartlijstjes zullen worden gepost.
Nou vooruit, laat ik je hoop niet de bodem in slaan. Dit is mijn keuze:
Sympathy for the devil van de Stones. Want ik, godsloochenaar, kom toch
niet in de hemel en dan kan ik maar beter alvast goede maatjes met mijn
nieuwe baas proberen te worden.
Jan Hoving
"Joyce Maier" <jo...@nowhere.here.com> schreef in bericht
news:97vtr7$j2e$1...@faraday.a2000.nl...
> Leo te Braake:
>
> > Ik hoop dat naast de enigszins academische discussie die zich in het
> weekend
> > al blijkt te hebben afgespeeld er nog wat beargumenteerde persoonlijke
> > uitvaartlijstjes zullen worden gepost.
>
> Nou vooruit, laat ik je hoop niet de bodem in slaan. Dit is mijn keuze:
> Sympathy for the devil van de Stones. Want ik, godsloochenaar, kom toch
> niet in de hemel >
> www.ademu.com/Beethoven
> ---
> return address is invalid, use:
> jev at kabelfoon dot nl
>
> en dan kan ik maar beter alvast goede maatjes met mijn
> nieuwe baas proberen te worden.
Dat doe je echt niet door naar de Stones te luisteren hoor ;-)
JH
Joyce Maier
> > Nou vooruit, laat ik je hoop niet de bodem in slaan. Dit is mijn
keuze:
> > Sympathy for the devil van de Stones. Want ik, godsloochenaar, kom
toch
> > niet in de hemel
> > en dan kan ik maar beter alvast goede maatjes met mijn
> > nieuwe baas proberen te worden.
>
>
> Dat doe je echt niet door naar de Stones te luisteren hoor ;-)
Nou, Jan, als ik Eltjo en Ferd mag geloven, is luisteren naar de Stones
toch wel een aardige introductie tot een goede relatie met de duivel :-)
Jan Hoving
diabolische aspiraties...
Jh
Joyce Maier
(knip)
> > > Dat doe je echt niet door naar de Stones te luisteren hoor ;-)
> >
> > Nou, Jan, als ik Eltjo en Ferd mag geloven, is luisteren naar de
Stones
> > toch wel een aardige introductie tot een goede relatie met de duivel
:-)
> Absoluut! Maar ik verwacht van jou, ook als godloochenaar, toch geen
> diabolische aspiraties...
Ik hoop daarbeneden in de hel Beethoven tegen te komen voor een goed
gesprek bij een goed glas wijn. Opdat ik hem alsnog de oplossingen van die
raadseltjes die hij het mensdom heeft opgegeven, kan ontfutselen. Want
Beethoven zit niet in de hemel, zo als sommigen wel eens schijnen te
denken. Hij moet echt nog wel een paar eeuwtjes boeten voor wat hij aan
sommige tijdgenoten heeft misdreven. Maar goed, nu even serieus en
on-topic (hoewel?), ik wil helemaal geen muziek bij m'n begrafenis.
Sterker nog, ik wil helemaal geen begrafenis. Ik schenk m'n lijk aan een
academisch ziekenhuis. Opdat de studenten geneeskunde erop kunnen oefenen.
Joyce van den Bogaard
> sommige tijdgenoten heeft misdreven. Maar goed, nu even serieus en
> on-topic (hoewel?), ik wil helemaal geen muziek bij m'n begrafenis.
> Sterker nog, ik wil helemaal geen begrafenis. Ik schenk m'n lijk aan een
> academisch ziekenhuis. Opdat de studenten geneeskunde erop kunnen oefenen.
Maar ook dan zal er toch hopelijk wel een soort van afscheidsceremonie zijn,
waar muziek gedraaid zou kunnen worden, mocht je dat willen? En nadat men op
je geoefend heeft, zul je toch alsnog gecremeerd moeten worden o.i.d.?
Joyce
Rigoletto
Gelukkig wil je die niet opzadelen met je keus. Hou je je lijf wel
in conditie? Ook medische studenten hebben zo hun wensen.....
Samuel Vriezen
<jo...@nowhere.here.com> wrote:
>Maar goed, nu even serieus en
>on-topic (hoewel?), ik wil helemaal geen muziek bij m'n begrafenis.
>Sterker nog, ik wil helemaal geen begrafenis. Ik schenk m'n lijk aan een
>academisch ziekenhuis. Opdat de studenten geneeskunde erop kunnen oefenen.
>
En wat voor muziek zou je willen dat die studenten als
arbeidsvitaminen draaien?
Joyce Maier
Samuel Vriezen:
> >Maar goed, nu even serieus en
> >on-topic (hoewel?), ik wil helemaal geen muziek bij m'n begrafenis.
> >Sterker nog, ik wil helemaal geen begrafenis. Ik schenk m'n lijk aan een
> >academisch ziekenhuis. Opdat de studenten geneeskunde erop kunnen
oefenen.
> >
>
> En wat voor muziek zou je willen dat die studenten als
> arbeidsvitaminen draaien?
Leuke vraag. Heb ik eerlijk gezegd nog nooit over nagedacht. Heeft weinig
zin trouwens, want op zo'n snijzaal liggen minstens tien lijken en vaak nog
meer. Stel je voor dat aan de muzikale wensen van al die mensen zou moeten
worden voldaan! En dan zeker ook tegelijk. Arme studenten.
Joyce Maier
www.ademu.com/Beethoven
Joyce Maier
> Een begrafenis is er feitelijk alleen voor de nabestaanden.
> Gelukkig wil je die niet opzadelen met je keus. Hou je je lijf wel
> in conditie? Ook medische studenten hebben zo hun wensen.....
De dames en heren studenten hebben maar blij te zijn met wat ze krijgen.
Trouwens, veel maakt het niet uit. Als je ziet hoe zo'n lijk erbij ligt op
snijzaal..... brrr. In mijn tijd bij de faculteit geneeskunde in Utrecht heb
ik het uitvoerig mogen bestuderen allemaal. Ik weet dan ook precies wat me
te wachten staat en hoe onsmakelijk dat is. Maar ja, ook zo nuttig. Goed,
terug naar de muziek. Inderdaad is een begrafenis er eigenlijk maar voor de
nabestaanden. Daarom zou ik ook geen muziek "voorschrijven" als ik wel me
liet begraven, dan wel cremeren. De nabestaanden doen maar waar ze zin in
hebben, met of zonder muziek. Ik hoor het toch niet meer. Maar als ik dan
toch per se zou moeten kiezen: Beethovens Grosse Fuge. (Sympathy for the
devil was maar een grapje, hoor.)
Joyce Maier
www.ademu.com/Beethoven
Joyce Maier
Joyce van den Bogaard:
> > Maar goed, nu even serieus en
> > on-topic (hoewel?), ik wil helemaal geen muziek bij m'n begrafenis.
> > Sterker nog, ik wil helemaal geen begrafenis. Ik schenk m'n lijk aan een
> > academisch ziekenhuis. Opdat de studenten geneeskunde erop kunnen
oefenen.
>
> Maar ook dan zal er toch hopelijk wel een soort van afscheidsceremonie
zijn,
> waar muziek gedraaid zou kunnen worden, mocht je dat willen? En nadat men
op
> je geoefend heeft, zul je toch alsnog gecremeerd moeten worden o.i.d.?
Vreselijk off-topic, maar nou ja, moet kunnen soms. Als je dat graag wilt,
kan er een afscheidsceremonie geregeld worden, echter pas nadat de studenten
ermee hebben gestoeid. En dat is meestal een jaar o.i.d. later. Eerst moet
het lijk een hele tijd in de formaline dobberen en dan pas gaat er een
jaargang studenten mee aan de slag. De meeste nabestaanden hebben tegen die
tijd geen behoefte meer aan die ceremonie. Inderdaad wordt het geheel uit
elkander genomen lijk dan alsnog gecremeerd en als ze dat willen, mogen ze
erbij zijn. Ze willen het maar zelden. De reden waarom er geen ceremonie
gehouden kan worden voordat erin gesneden gaat worden, heeft te maken met
het hoge tempo waarin het lijk moet worden geprepareerd, d.w.z. alle bloed
eruit, formaline erin en vervolgens in dat bad met formaline. Binnen een
paar uur na het overlijden gaat zo'n preparateur ermee aan de slag. Een paar
dagen wachten is er niet bij.
Joyce Maier
www.ademu.com/Beethoven
Samuel Vriezen
wrote:
Oh, maar wij Experimentele Componisten hebben daar goede ervaringen
mee anders, zie bv. een van de mooiste stukken van de 20e eeuw: Ives
4e symfonie.
Ferd Op de Coul
>
> On Fri, 2 Mar 2001 22:18:54 +0100, "johan nota" <jn...@asz-home.nl>
> wrote:
>
> > en ter afsluiting het 5e deel van de Sinfonietta van
> >Janacek. En vooral geen gelul.
>
> Wow! Mag ik op jouw begrafenis komen?
>
> --
> Samuel
>
Ferd Op de Coul
Je kunt toch een mooie, Beethoveniaanse versie laten maken van
dat Mieke Tel(uit je winst)kamp- liedje? Altijd beter dan die
herrie van de
...;-)?
Joyce Maier
Ferd Op de Coul:
(knip)
> Je kunt toch een mooie, Beethoveniaanse versie laten maken van
> dat Mieke Tel(uit je winst)kamp- liedje? Altijd beter dan die
> herrie van de
> ...;-)?
Jasses, Ferd, wat maak je me nou. Ik hoor nog liever het complete oeuvre van
de Stones van voren naar achteren en weer terug (hoewel liever niet), dan 1x
naar Teldinges te moeten luisteren, hoe Beethoveniaans ook verpakt.
Joyce Maier
www.ademu.com/Beethoven
Samuel Vriezen
wrote:
>
Ik ben toevallig hardstikke goed in analyseren, en ik denk dat ik die
deun met enige creativiteit wel in de meeste werken van Beethoven kan
aantonen. ;-)
Joyce Maier
Samuel Vriezen:
(knip)
> >Jasses, Ferd, wat maak je me nou. Ik hoor nog liever het complete oeuvre
van
> >de Stones van voren naar achteren en weer terug (hoewel liever niet), dan
1x
> >naar Teldinges te moeten luisteren, hoe Beethoveniaans ook verpakt.
>
> Ik ben toevallig hardstikke goed in analyseren, en ik denk dat ik die
> deun met enige creativiteit wel in de meeste werken van Beethoven kan
> aantonen. ;-)
Zit wat in. Het zou me niets verbazen, gezien de simpele deuntjes waar
Beethoven een zwak voor had. Weet je wat, schrijf er een artikel over. Weet
ik nog wel leuk blaadje voor je om het in te publiceren: The Beethoven
Journal. Daarin wijdt men pagina's uit over wat Beethoven zoal 's avonds op
z'n bord wilde zien, dus waarom niet over zijn geheime relatie met Mieke?
Joyce Maier
www.ademu.com/Beethoven
Rinze Mozes
wrote:
> Ik hoor nog liever het complete oeuvre van
>de Stones van voren naar achteren en weer terug (hoewel liever niet), dan 1x
>naar Teldinges te moeten luisteren, hoe Beethoveniaans ook verpakt.
Als je de Stones van "achteren en weer terug" draait, hoor je dan ook
allerlei satanische teksten? :-)
Rinze Mozes
Jan Hoving
> On Tue, 6 Mar 2001 08:33:59 +0100, "Joyce Maier" <j...@kabelfoon.nl>
> wrote:
>
> > Ik hoor nog liever het complete oeuvre van
> >de Stones van voren naar achteren en weer terug (hoewel liever niet), dan
1x
> >naar Teldinges te moeten luisteren, hoe Beethoveniaans ook verpakt.
>
> >
>
>Als je de Stones van "achteren en weer terug" draait, hoor je dan ook
allerlei satanische teksten? :-)<
Hoeft niet, daar hebben ze "Their Satanic Majesties Request" voor.
JH
Piet Wester
gemakkelijker op geworden. Inmiddels is er zoveel dat ik uitgevoerd
wil hebben dat één keer begraven niet voldoende is. En mijn familie
wil vast geen twee of drie keer.
Het meest fascinerend vond ik de top-50 begrafenismuziek op de site
van Radio West
(http://www.rtvwest.nl/rtv/programma/uitvaarttop50/indexm.html)
aangedragen door Martijn Reneman.
Toevallig las ik dit weekend weer even in "Een grote bruine envelop"
van Karel van het Reve. Daarin staat een stuk Mijn Eigen Dood, een
beschouwing over waar je allemaal tegen aan loopt als je over je dood
gaat nadenken. (Zoals alles van Karel zeer de moeite waard - wat mij
betreft is hij een veel interessantere schrijver dan zijn broer.) Hij
schrijft daarin:
"Het moeilijkste is de muziek. Daar is het min of meer een traditie
dat met de voorkeur van de overledene rekening wordt gehouden. Je gaat
geen Mahler spelen bij de uitvaart van iemand die Mahler niet kon
uitstaan. Soms denk ik: laat ik DAT dan in elk geval doen, een stukje
muziek kiezen, niet te kort, niet te lang, niet te treurig, niet te
opgewekt, niet te voor de hand liggend, niet te gezocht. Het moet
bovendien iets zijn dat reproduceerbaar is op de installatie van zo'n
crematorium. Maar ik kan maar steeds geen keuze maken, en straks is
het te laat."
Karel van het Reve is inmiddels overleden, en wat er bij zijn crematie
is gespeeld weet ik niet.
Opvallend vond ik dat niemand Mozart's Grabmusik (KV 42) noemde. Ik
ken het niet - is het misschien te Vrijmetselaarachtig?
Piet Wester
Ferd Op de Coul
Je kunt je ook laten invriezen, heer Vriezen. En het lijkt me alleszins
passend, daarbij gedeelten uit de prachtige opera van
je collega Klas Torstensen: "The Expedition" te laten draaien, die
juist dezer dagen op cd is uitgebracht...;-)
Ferd Op de Coul
Samuel Vriezen
Ach! Misschien ga ik dat wel kopen. Ik vond in dat stuk zijn
stijlmenging - gebracht als een 'bekering' tot de sentimentele kant
van de muziek - een beetje geforceerd. Hij componeerde met een
Torstensson-stijl en daarnaast een lyrische stijl die hij geleend had.
Toch kwamen er ook dingen heel sterk over. Ik heb wel een zwak voor
zijn muziek, misschien omdat hij in mijn stad woont... (Haarlem)
cp Ashley - How Can I Tell The Difference?
Frans Curvers
<f.opd...@chello.nl> wrote:
>
>
> Je kunt je ook laten invriezen, heer Vriezen. En het lijkt me alleszins
>passend, daarbij gedeelten uit de prachtige opera van
>je collega Klas Torstensen: "The Expedition" te laten draaien, die
>juist dezer dagen op cd is uitgebracht...;-)
>
>Ferd Op de Coul
Hoera!!! Eindelijk!!! Bij Donemus?
Frans Curvers