Kan er iemand mij raad geven.
Ik ben van plan om een Gibson te kopen
maar ik weet niet goed welke de verschillen zijn tussen
de verschillende Les Paul modellen en dan nog
bv onder de verschillende Studio Modellen
Mijn interessen ligt vooral bij de Gibson Les Paul Studio
Hopelijk kunnen jullie mij wat types geven over wat deze
verschillende gitaren van elkaar scheid en of deze gitaren
echt onder en tov andere gitaren het prijsverschl waard zijn
Alvast hartelijk bedankt,
Mvg Glenn(Moolensc...@hotmail.com)
Ik denk dat ik een Les Paul studio ga kopen.
Kunnen jullie mij wat info geven over wat deze gibson
gitaren van elkaar scheid en van andere gitaren en of
dit het prijsverschil waard is?
Alvast hartelijk bedankt
Mvg Glenn
Heb je al eens op een LP studio gespeeld of denk je gewoon dat het om
bijv. het imago een LP moet worden? Kijk eens op de Gibson website
http://www.gibson.com daar staat veel informatie over de verschillende
modellen.
Overigens denk ik dat de prijs niet (meer) in verhouding staat tot de
kwaliteit bij Gibson en ook bij de duurdere modellen laat de afwerking
nog wel eens te wensen over.
--
groeten, Remco
homepage: http://nmig.musiceert.nl
Mail : remco at isgitarist dot nl
De Studio is eigenlijk een iets goedkopere uitvoering van de Standard en
heeft bijvoorbeeld geen binding op de body en de neck. Afhankelijk van het
jaar en type kunnen je verschillende pickups aantreffen. De Classic - een
Standard met open humbuckers, "oud" ogende halsinleg en een smallere neck -
is ook een fraai model. Naar mijn ervaring is er geen klankmatig verschil
tussen de Studio en de Standard (althans niet meer dan tussen Standards en
Studio's onderling). Een nmm onderschat model is de Les Paul Standard DC =
Double Cutaway, die vlgs mij een iets gevarieerdere klank heeft. Ook is deze
een stuk lichter dan de gewone Les Paul en dat is duidelijk een voordeel als
je er hem een paar uur aan je schouder hebt hangen.
Bedenkt wel dat de Les Paul zeker geen allround gitaar is, maar dankzij het
volle humbuckergeluid met name geschikt is voor stijlen als rock, blues.
Of ze hun prijs waard zijn kan alleen jij zelf beoordelen. Wat mij betreft
zijn ze dat wel, zeker als je in overweging neemt dat ze een aanzienlijk
betere restwaarde houden dan veel andere merken (mits goed behandeld).
Koop zo'n gitaar niet (alleen) omdat'ie er cool uitziet en je favoriete
gitarist er op speelt. Ga eerst eens uitgebreid (liefst een paar keer)
vergelijken bij een goed gesorteerde winkel of het geluid en de 'feel' je
aanstaan.
Good lick, eh luck
Martin
Zie ook de vorige reacties op jouw vraag:
* Beantwoord eerst overtuigend - vooral voor jezelf - de vraag waarom je
eigenlijk een Gibson LP (Studio) wilt kopen. Zoals gezegd: een LP is niet
voor elke toepassing even geschikt. Bedenk tevoren wat voor jou belangrijk
is: klank, speelgevoel, uiterlijk, status/uitstraling, toeters en bellen
(bijv. afwijkende elementen), uniciteit ("limited edition" en zo, voor wat
het waard is), de associatie met bepaalde gitaarhelden.
*Als je een (min of meer beginnend) gitarist bent: niet doen, wacht met het
kopen van een dure gitaar zoals een Gibson LP.
* Bepaal tevoren je budget, en ga daar niet overeen. Gibson's zijn niet
goedkoop. Tussen de ene en de andere Gibson (LP) zit vaak een flink
prijsverschil. Idem tussen nieuwe en tweedehands. Denk serieus na over een
Epiphone LP: het tweede merk van Gibson, minder duur (maar nog steeds niet
goedkoop) en in veel opzichten (bijna) net zo goed als een "echte" Gibson -
sommige gitaristen verkiezen hun Epiphone zonder meer boven een Gibson).
* Orienteer je tevoren goed, o.a. op de Gibson webstek. Neem daarna de tijd
om in verschillende gitaarzaken (geen enkele zaak heeft alle modellen en
kleuren op voorraad) verschillende modellen en exemplaren uit te proberen.
Als je toch een smak geld uit gaat geven, doe het dan weloverwogen.
* Doe geen concessies. Als het0% goed voelt: niet kopen. Het is erg jammer
als je achteraf denkt: "eigenlijk veel teveel geld aan uitgegeven", "toch
jammer van de kleur", ëigenlijk had ik liever een SG willen hebben", o.i.d.
Zelf heb ik vorig jaar een Gibson LP Studio gekocht. Waarom?
Omdat het - al sinds dat ik gitaar speel - een grote-jongensdroom van me was
om een LP te bezitten.
Omdat ik misschien toch een beetje een gitaarsnob ben.
Omdat ze - inderdaad, zonder twijfel een vrouw - verleidelijk wijnrood hing
te glimmen aan de muur van een gitaarzaak.
Omdat haar houtwerk bijzonder fraai gevlamd was.
Omdat ik graag "ze bloes and nozzing but ze bloes" (bedankt Frans) speel.
Omdat ik wat extra centen van mijn baas had gekregen (niet genoeg om een
Gibson LP aan te schaffen overigens).
Omdat die Studio maar liefst zo'n 700 Euro goedkoper was dan de LP Standard
die er naast hing, en ik natuurlijk wel 700 Euro wilde "verdienen".
(Terzijde, zo'n binding heeft vooral een sierfunctie. Daarom heet een
'Studio' ook zo: in een studio (zonder publiek) is de sierrand van de LP
Standard natuurlijk weinig functioneel. Overigens verkoos een vriend van me
voor de prijs van een (nieuwe) LP Studio een tweedehands "echte" LP
Standard. Oud NMIG-spreekwoord: zoveel gitaristen, zoveel gitaren...)
Omdat ze bijzonder lekker aanvoelde en net zo klonk.
Omdat ik verliefd was.
Ik heb weken lang geaarzeld. Te duur. Ik wil geen snob zijn. Eerst maar
eens goed gitaar leren spelen. Ik heb al een Telecaster (waar ik trouwens
nog steeds dagelijks op speel). Te riskant: voor je het weet beschadigt die
LP, of wordt-ie een keer gejat. Maar ze speelde wel errug fijn...
Kortom: beslist niet kopen die Gibson LP, tenzij je hopeloos verliefd
bent...
Martin
hoi Glenn,
een LP is een mooie gitaar met alle voor en nadelen, zolas elke plank.
Wat ik van de studio weet is dat het prijsverschil minder opvalt, omdat de
basis gewoon goed is.
check de gibson site en bijv. musik produktiv eens om wat prijzen vs
modellen te vergelijken.
Natuurlijk wel even in de winkel spelen ( liefs met je eigen versterker).
Veel plezier met de "jacht"
Arjan
( trotse eigenaar van een LP custom en een LP Jimmy Page )
Ook ik ben vanwege de prijs terecht gekomen bij een Epi, wel geen LP, maar
een Dot. Maar dat maakt op zich niet zoveel uit. Nou ja, vooruit... ook voor
de looks natuurlijk :-))
>
>>
> Omdat ik graag "ze bloes and nozzing but ze bloes" (bedankt Frans) speel.
En nog steeds vlekken in de lakens? :-))
Graag gedaan :-)
Mooi verhaal Martin. Heel herkenbaar.
Frans
cp: John Mayall - The blues alone
--
"Ze bloes en nozzing but ze bloes"
Martin
cp: Ana Popovic - Hush!
> > "Martin B." schreef
> >>
> >> Omdat ik graag "ze bloes and nozzing but ze bloes" (bedankt Frans)
speel.
> >
> > En nog steeds vlekken in de lakens? :-))
> >
> Eh.... ;-))
>
Dat was de ondertitel van het boek :-)
Dit even voor de mensen die het niet kennen :-)
Frans
cp: Johnny Winter - I'm a bluesman