Storm
andre
windvlagen 41 kts ) .
Nu het zo waait vraag ik me welleens af hoe werden de stormen op zee
beleefd door de bemanningen ?
Andre
@xs4all.nl Hans H.
Kijken of alles vast staat en waar nodig dicht, geen losse dingen op tafels
zonder stormlatten, en veel geduld met de schrijfmachine:
Wanneer de zwaartekracht bij het slingeren harder aan de wagen trekt dan de
ingebouwde veer, komen alle letters op ��n plaats terecht.
Verder went (bijna) alles.
HH
Juul
Juul
Peter de Wit
> Waakzaam en lijdzaam.
> Kijken of alles vast staat en waar nodig dicht, geen losse dingen op tafels
> zonder stormlatten, en veel geduld met de schrijfmachine:
> Wanneer de zwaartekracht bij het slingeren harder aan de wagen trekt dan de
>
> Verder went (bijna) alles.
Tja, ik heb me wel eens afgevraagd of computers in zo'n geval nog
zouden werken. Tekstverwerking, atomatisering etc..
Geven de generatoren tijdens storm een stabiele spanning? Voor dat de
generatoren gek gaan doen is "plaatjes draaien" al niet meer mogelijk.
En waarschijnlijk geen soep eten, koffie uit een halfvolle mok, shit
hoe zet je koffie in zo'n heksenketel?
PdW
Herman Uit Gent
wrote:
Peter,
Computers die kunnen een wisselende spanning aan tussen 110 V AC en
230 V AC want pc's hebben en schakelende voeding en die werkt net
iets anders als en gewone 12 V DC voeding waar de spanning wel grote
rol speel of die al dan niet stabiel is en blijft
Dus ik denk dat het geen probleem zou mogen zijn als de generator wat
schommeld in spanning. En als je bv een lap top gebruikt die kunnen
toch op hun eigen stroom werken dan is er zeker niks aan de hand ,
maar als je bv het on,geluk heb dat die net moet worden opgeladen
tijdens een storm misschien dat je dan wel een klein probleempje
hebt ?
Maar ik ben nu ook geen pc expert dat zou je dus een aan een
technieker moeten vragen die kan je daar vast wel een antwoord op
geven
Je zou eens met iemand moeten praten die bv de lange vaart zit die zal
ook wel af en toe en zware storm mee maken denk je niet ? Die zal je
dat wel kunnen vertellen
Herman
leendert vingerling
wrote:
Het hangt er van af op welk schip je zit en dan nog specifieker waar
je je bevindt. Midscheeps is prettiger dan in het vooronder liggen te
pitten, waarbij je om de paar golven vier meter omhoog en weer omlaag
gaat. Prettig is een storm natuurlijk nooit. Het kan een leuke
afwisseling zijn, maar de ravage die door het gebeuk van de golven
wordt veroorzaakt is desastreus. Hoe goed je alles ook vast zet er
gaat altijd wel iets mis.
Zo was er in de begin periode van radio Monique niet echt een
discotheek in de studio aanwezig. Platen, tapes etc zaten in bakken op
planken en vloer. De ravage na een storm laat zich raden. Ik heb
tijdens een boordperiode toen maar een platenkast getimmerd met
opstaande randjes.
Slapen doe je ook slecht tijdens het gebulder van wind en golven.
Alles piept, kraakt en ratelt. Een kakofonie van geluiden, waarvan je
onmogelijk in slaap kan vallen.De volgende dag ben je dan ook helemaal
gebroken.
De mens mag dan wat minder funktioneren, de scheepsapparatuur
ondervindt weinig hinder. Een schip is nu eenmaal uitgerust met
motoren,generatoren, pompen etc die 'schommelbestendig' zijn. De
stroomvoorziening valt namelijk zelden uit. Ook zijn er geen
stroomwisselingen. Speciale apparatuur zorgt er voor dat fluctuaties
worden opgevangen en de spanning stabiel blijft. Het enige apparaat
dat niet mocht draaien was de wasmachine. De trommel zou weleens last
kunnen krijgen van het slingeren en gelanceerd kunnen worden.
Dus eten en drinken gaan gewoon door. Alleen heeft het niet zo veel
zin als de gehaktballen een meter boven je bord gaan dansen als het
schip weer eens een paar meter naar beneden duikt. Tijdens een storm
is er daarom geen gezamenlijk diner. Ieder voor zich duikt de koelkast
in om zich te voeden. Over het algemeen wordt erniet zo veel gegeten,
want het kan er met dezelfde vaart weer uitkomen.Zeeziekte ligt op de
loer.
Afhankelijk van de windrichting en de zeegang ben je erg alert of het
anker niet gaat krabben en of alle reddingvesten wel binnen handbereik
zijn. Ik kan me herinneren dat op de Ross Revenge er voorafgaand aan
een stormwaarschuwing evacuatieoefeningen werden gehouden. Wat moest
men doen als de alarmbel drie keer rinkelde; waar te verzamelen en wat
te doen.
Oefeningen die ik op geen enkel ander schip ooit had meegemaakt.
Op de tender was het weer een heel ander verhaal. Kleinere scheepjes
die bij storm beter binnen moeten blijven. Maar als je op zee zit en
het gaat waaien, dan is een klein bootje een regelrechte ramp. Je kunt
helemaal niets meer. Het is bijvoorbeeld onmogelijk om naar het
toilet te gaan voor een plas. Op de Windy werd er daarom tijdens storm
in een plastic zak geplast. Daarover nog een anekdote.
Op een woelige trip bleven de discjockey's in het slaapvertrek in het
vooronder. Eentje moest heel nodig en had zijn behoefte in een plastic
zak gedaan en was weer gaan slapen. Degene die onder die discjockey
lag te slapen werd op een zeker moment wakker . Het voelde nattigheid
in zijn bed en dacht dat het zeewater door het dek sijpelde , totdat
hij ontdekte dat de geur en kleur anders waren . De plastic zak bleek
een miniscuul gaatje te hebben en was gaan lekken...
Salut
Leendert
@xs4all.nl Hans H.
> On Nov 18, 4:09 pm, Peter de Wit <verkeersschoolclar...@gmail.com>
> wrote:
>>> Waakzaam en lijdzaam.
>>> Kijken of alles vast staat en waar nodig dicht, geen losse dingen
>>> op tafels zonder stormlatten, en veel geduld met de schrijfmachine:
>>> Wanneer de zwaartekracht bij het slingeren harder aan de wagen
In de eenpersoons DJ-hutten in het ruim van de Mebo, boven de studio's, lag
je kooi/bed dwarsscheeps. Zolang de storm met volle kracht woedde, stampte
het schip voornamelijk, zodat je wel wat omhoog en omlaag ging, maar
eigenlijk wel stabiel lag. Wel voelde je bij iedere nieuwe golf tegen de
boeg een immense diepe siddering door het schip gaan. Dat hing volgens mij
samen met de zware veerconstructie op het voordek, waaraan de enorme
ankerketting was bevestigd. Die sidderingen zorgden aan het begin van iedere
storm wel voor hartkloppingen, maar uiteindelijk kwam de slaap weer.
Totdat de storm ging liggen, en de sterke stroom van het Noordzeetij de
overhand kreeg. Vooral wanneer bij een zware noordwesterdeining het schip
dwars op de golven kwam te liggen, ging het enorm slingeren. Men had wel
berekend dat 37 graden slagzij de grens was, en in de studio hing een grote
houten slinger waarop je dat kon aflezen. Hij kwam vaak dicht in de buurt.
Grapjassen hadden bij dat getal het woord OVER! geschilderd.
In je kooi had je die slinger niet nodig. Schoof je met je voeten tegen de
wand van de hut, en stond je even later bijna op je hoofd, en duurde het
even voordat het schip terugslingerde, dan had je dus in de buurt van dat
kapseizen gezeten.
Slapen was bij die omstandigheid een zoet verlangen.
Hans H.
Nico Steenbergen
.
> In je kooi had je die slinger niet nodig. Schoof je met je voeten tegen de
> wand van de hut, en stond je even later bijna op je hoofd, en duurde het
> even voordat het schip terugslingerde, dan had je dus in de buurt van dat
> kapseizen gezeten.
En pas na een paar jaar kwam het besef dat we daar in die hutten
midden in het schip als ratten in de val zaten.
De enige uitweg was achterop en dan moest je ook nog een trap op. Het
luik op het voordek werd bij storm gesloten en aan de buitenkant,
jawel, vastgezet. Een ander, ook tamelijk ernstig ongemak was dat het
eten van soep tijdens de lunch een heel gedoe was.
leendert vingerling
> En pas na een paar jaar kwam het besef dat we daar in die hutten
> midden in het schip als ratten in de val zaten.
> De enige uitweg was achterop en dan moest je ook nog een trap op. Het
> luik op het voordek werd bij storm gesloten en aan de buitenkant,
> jawel, vastgezet. Een ander, ook tamelijk ernstig ongemak was dat het
> eten van soep tijdens de lunch een heel gedoe was.
Mooi verhaal Nico.Dat besef dat je als ratten in de val zat, kwam dus
pas jaren later. Als je jong bent dan denk je daar niet zo over na.
Eigenlijk denk je nergens over na en 'doe' je gewoon dingen.
Tegenwoordig zijn we beter geïnformeerd en zijn de
veiligheidsvoorschriften ook veel strenger. En gelukkig maar. Ik zal
een voorbeeld aanhalen.
Zo was er in 1985 aan boord van de tender Windy een oliekachel die
brandde in de slaapvertrekken. De uitlaatpijp raakte op een zeker
moment verstopt en zo kon het gebeuren dat 'mijn liefje'
ternauwernood aan de dood door koolmonoxide vergiftiging ontsnapte. Ze
was op de Windy meegegaan, omdat ik op de Ross was achtergebleven ivm
met een boot die voor 50.000 gulden dierselolie zou leveren. Die boot
kwam helaas niet opdagen, maar dat terzijde. De Windy lag na aankomst
al enige tijd langs de Ross, maar Marjo was nog altijd niet bovendeks.
Ik was druk bezig en had niets in de gaten. Marjo kwam wel vaker
ietsje later, omdat ze dan nog lag te slapen.
Ad Roberts ging eens een kijkje nemen en heeft haar half bewusteloos
aangetroffen en toen naar buiten gesleept. Ze kon niet meer op haar
benen staan en zag de wereld voor een 'doedelzak' aan. Na een paar uur
frisse lucht en rustig ademhalen kwam ze er weer boven op. Sindsdien
werd de oliekachel vervangen door een elektrische. Tegenwoordig mag
geen enkel schip meer een op olie gestookte binnenkachel hebben.
Over veiligheid gesproken. Slaapvertrekken op schepen moeten
tegenwoordig een nooduitgang hebben. De Mebo was een 'oud schip' en
voldeed dus niet aan die norm.
Maar als we van te voren alles hadden geweten, dan hadden we niet
verder gekomen dan onze brievenbus. Soms moet je in het leven maar
niet teveel 'nadenken'...
Salut
Leendert
bert
schip met de boeg in de wind te houden ? Onbegrijpelijk dat men zo�n groot
schip laat gieren achter het anker. Die paar mijl stroming doen weining
kwaad als er serieuze golven staan. En zo�n hellingshoek is zelfs met een
zeilschip als de mijne geen pretje...
"Hans H." <hogendhWegSpam @xs4all.nl> schreef in bericht
news:4b053004$0$22934$e4fe...@news.xs4all.nl...
leendert vingerling
> Hoi Hans, je zou toch verwachten dat er een drijfanker aan boord is om zo´n
> schip met de boeg in de wind te houden ? Onbegrijpelijk dat men zo´n groot
> schip laat gieren achter het anker. Die paar mijl stroming doen weining
> kwaad als er serieuze golven staan. En zo´n hellingshoek is zelfs met een
> zeilschip als de mijne geen pretje...
Bert, op zee heb je soms geen andere keuze. De Communicator (jou wel
bekend) heeft dit ooit uitgeprobeerd. Het drijfanker was in principe
een lichter anker dat werd uitgegooid. De Communicator lag dus aan
twee ankers vast, eentje aan bakboord, en eentje aan stuurboord.
Helaas zorgde de stroming, wind en golven er voor dat de twee
ankerkettingen in elkaar raakten. Dat is levensgevaarlijk en al snel
werd besloten het drijfanker te lichten.
Salut
Leendert
bert
ongeschikt en levensgevaarlijk. Als de golfrichting verandert lig je zo maar
dwars op de golven en geen (zout)water sporter die dat wil.
Het drijfanker wat ik bedoelde is een "anker" dat gemaakt is van doek en
dat aan het steven vast zit. Door de dempende werking wordt voorkomen dat
de boeg niet meer in de wind ligt.
Met lange ankerkettingen, en dus verhoogde kans op gieren, is het altijd
aan te bevelen om een drijfanker te gebruiken maar bij grotere schepen is
het vaak lastig. Maar de mannen op de noordzee lagen daar (over het
algemeen :-) ) voor wat langere tijd, dus daar kon het wel zolang de
drijfankerlijn maar iets korter is als de lengte van het schip. Dat laatste
is ook op mijn bescheiden bootje van toepassing.
vrgr Bert
"leendert vingerling" <leendert....@club-internet.fr> schreef in
bericht
news:8d3fae65-a8ec-4ea4...@u7g2000yqm.googlegroups.com...
Willem Steentjes
> Hoi Leendert, het drijfanker.... drijft. Een tweede anker is volstrekt
> ongeschikt en levensgevaarlijk. Als de golfrichting verandert lig je zo maar
> dwars op de golven en geen (zout)water sporter die dat wil.
> Het drijfanker wat ik bedoelde is een "anker" dat gemaakt is van doek en
> dat aan het steven vast zit. Door de dempende werking wordt voorkomen dat
> de boeg niet meer in de wind ligt.
> Met lange ankerkettingen, en dus verhoogde kans op gieren, is het altijd
> aan te bevelen om een drijfanker te gebruiken maar bij grotere schepen is
> het vaak lastig. Maar de mannen op de noordzee lagen daar (over het
> algemeen :-) ) voor wat langere tijd, dus daar kon het wel zolang de
> drijfankerlijn maar iets korter is als de lengte van het schip. Dat laatste
> is ook op mijn bescheiden bootje van toepassing.
> vrgr Bert
>
> berichtnews:8d3fae65-a8ec-4ea4...@u7g2000yqm.googlegroups.com...
> On Nov 19, 8:53 pm, "bert" <b-hendr...@planet.nl> wrote:
>
> > Hoi Hans, je zou toch verwachten dat er een drijfanker aan boord is om
> > zo´n
> > schip met de boeg in de wind te houden ? Onbegrijpelijk dat men zo´n groot
> > schip laat gieren achter het anker. Die paar mijl stroming doen weining
> > kwaad als er serieuze golven staan. En zo´n hellingshoek is zelfs met een
> > zeilschip als de mijne geen pretje...
>
> Bert, op zee heb je soms geen andere keuze. De Communicator (jou wel
> bekend) heeft dit ooit uitgeprobeerd. Het drijfanker was in principe
> een lichter anker dat werd uitgegooid. De Communicator lag dus aan
> twee ankers vast, eentje aan bakboord, en eentje aan stuurboord.
> Helaas zorgde de stroming, wind en golven er voor dat de twee
> ankerkettingen in elkaar raakten. Dat is levensgevaarlijk en al snel
> werd besloten het drijfanker te lichten.
>
> Salut
> Leendert
Leuk, al die ankertheorie.
De praktijk op de Mi Amigo voor de kust van NL:
Noordzeestroming altijd zo sterk dat je onherroepelijk een keer dwars
op de golven komt te liggen.
Gelukkig kon de MV dat hebben en bleef vrij rustig liggen.
Had daarom weinig last van zeeziekte.
Storm van 1 dag is te doen, maar meerdere dagen achter elkaar bracht
een paar keer het tenderen in gevaar.
Spullen overtrekken in een dinky had als resultaat brood geweekt in
zout water.
Goed voor de lijn, maar niet voor de smaak.
Aflossen van personeel kun je dan ook vergeten. Des te meer tijd voor
training vd zeebenen.
Tender durfde niet te dichtbij komen, logisch.
En dan blijkt waterslang tekort.
Wordt verlengd met de olievulslang.
Engelsen gaan geen thee drinken, voorzien van rijk olielaagje. dus met
z'n allen aan de drank (what's new?).
Plus nog wat blowen en voila ruzie tussen de 2 nationaliteiten.
Appeltaart met cream brengt sussende werking.
Edoch homesick personen zijn gedoemd om te blijven.
Water raakt op. Douchen kan niet meer.
Tandenpoetsen met zeewater of cola, of Bacardi.
Dat laatste meestal diep in de nacht.
Olie raakt ook bijna op.
Niet vergeten de dagtank goed vol te houden, wan als ie bijna leeg
is, kan door de onbehoorlijke grote deining vh schip de
aanvoerleiding naar generator lucht gaan happen. (Overigens konstant
toerental is belangrijker dan varierende spanning, aangezien de 60Hz
stabiel moet zijn voor de draaitafels.)
Kortom iedereen die niet zeeziek is dient alert te zijn en slaapt ook
nog eens weinig.
Voerdsel raakt bijna op. Nog wel voldoende diepvrieskippen en slaolie.
Dat wordt gefrituurde kip, ipv de meestal gekookte , meer door de
Engelsen gewaardeerde versie.
Frituren (bloedlink) lukt nog net, dankzij ijzeren rand rond fornuis,
en niet te volle oliepan.
Dan breekt eindelijk na dagen storm, 'smorgens beter weer aan.
Dankzij de nauwelijks ge-oliede caroline-organisatie zou het nog 3
dagen duren voordat de tender kwam.
En die werd met open armen ontvangen.
Groeten van Willem.
Peter de Wit
Ook vandaag staat er weer storm op het menu.
Op de Mebo hing er in de studio dus een slinger die aangaf wat de
maximale hellingshoek mocht zijn. Ik las 37 graden. Gaan we dan uit
van kapseizen of zou de mast dan breken?
Lijkt me wel spannend om die slinger te zien in de studio.
Was het op andere schepen ook berekend? Ik hoorde een getal van 45
graden op de Ross.
PdW