Gisteravond gekeken en ik weet nog steeds niet helemaal wat ik nu gezien
heb.
Om nog even in de oude waarheid te blijven, keek ik naar deze compilatie
van Gallifrey and the Time Lords
https://youtu.be/RgjV-iOfkrI.
Zo is het zoals wij geleerd hadden hoe het zat met de
ontstaansgeschiedenis van de Time Lords.
Maar nu is alles anders. De Master heeft ontdekt hoe het werkelijk zit
en ook dat de Doctor eigenlijk geen Time Lord is of sterker nog, alle
Time Lords is. Hoe bizar om dat te bedenken.
Lang, lang geleden is de Doctor als weesje gevonden op Gallirey en vanaf
het moment dat duidelijk was dat zij niet kon sterven maar regenereerde,
is er net zo lang op de Doctor geëxperimenteerd tot het geheim van
regeneratie ontfutseld kon worden. En daarmee zijn alle toekomstige Time
Lords behebt geraakt waardoor ze ook konden regenereren.
Dit roept natuurlijk bergen vragen op zoals bijvoorbeeld waarom de
limiet van 12 keer regenereren?
Het heeft wel de vraag opgelost van de Ruth Doctor. Men heeft er
namelijk voor gezorgd dat zij niet meer weet dat zij de sjabloon is voor
de Time Lords en daarmee zijn ook heel wat regeneraties van haar in haar
vergetelheid geraakt. Dat kan me nog wat worden voor de toekomst. Dit
opent de mogelijkheid tot een ontelbaar nieuwe Doctors. Ik vind het heel
erg gewaagd dat ze de mythe van de Time Lords zo hebben durven wijzigen.
Alleen is het nog wel even kauwen, doorslikken en verwerken.
Ik hoop wel dat de Master in de vorm van Sacha Dhawan, heeft weten te
ontsnappen. Dat weet hij meestal wel. Ik vind hem een waanzinnig goeie
versie van de Master. Zeer geloofwaardig in zijn haat tegen de Doctor en
ook ergens die roep om erkenning en gezien worden. Supergoed neergezet.
En wat een idee om de dode Time Lords in Cybermenomhulsels te doen zodat
wanneer ze worden neergeschoten, zij regenereren in Cybermasters.
Hahahaha. Gelukkig dat dit niet gaat gebeuren (alhoewel er altijd eentje
kan ontsnappen natuurlijk) omdat als het goed is ze allemaal door de het
doodsdeeltje omgekomen zijn, nou ja, het organische gedeelte dan.
De companions waren helaas weer weinig bijzonder in beeld behalve dan
als grappenmakers om de boel wat luchtiger te houden misschien. Maar Ko
Sharmus vond ik op zichzelf al veel meer impact hebben met zijn
uitstraling en optreden dan de drie companions bij elkaar. Ik hoop dat
dit in een volgend seizoen wel gaat verbeteren anders kan de Doctor haar
fam beter thuislaten wat mij betreft. Het voelt nu meer als een moetje
als ze in beeld komen.
Het einde was wel weer heel grappig omdat het een heel oud einde van de
tiende Doctor echode. What? What?? What??! Hihihi.
Na alles wat er net gebeurd is komen de Judoon de Doctor ophalen om een
eeuwige straf uit te zitten in een door de ruimte zwevende gevangenis.
Mooi einde van dit seizoen.
Ik mag die Chris Chibnall wel als show runner. Er zijn wat
maatschappijkritische onderwerpen die aan bod komen en hij durft het aan
de Doctor Who-sage een nieuwe wending te geven. Gewaagd en wat mij
betreft geslaagd.
--
Niek