[B7] 3x13 Terminal
Wouter Valentijn
Avon gedraagt zich weer eens bijzonder geheimzinnig en hij geeft Zen het
bevel om koers te zetten naar een locatie waarvan het hem ook niet helemaal
duidelijk is wat er nu precies aan de hand is. De rest van de bemanning
wordt volledig in het duister gehouden en kan slechts raden wat er aan de
hand is. Ze staan volledig machteloos aangezien Avon Zen specifieke
instructies gaf daarover. Van de koers mag niet worden afgeweken, of
anders!!! Of anders wat? Dan gaat het o, zo belangrijke contact verloren.
Eenmaal daar aangekomen krijgt Avon vanuit een onbekende bron wederom
aanwijzingen. Aangezien één en ander verloopt via een soort relais satelliet
is niet te achterhalen waar het signaal telkens vandaan komt.
Uiteindelijk komt de Liberator in een gebied terecht waarin zich een wolk
met vloeistofdeeltjes bevindt die met geen mogelijkheid te analyseren zijn.
Van koers veranderen kan en mag niet, dus het schip vliegt er gewoon
doorheen. Nou, ja, gewoon. De deeltjes hebben een bepaalde energielading en
de trip door de wolk is alles behalve vlotjes. En de ellende van die
deeltjes begint erger te worden zodra ze de wolk verlaten hebben. Men ziet
dat de romp van de Liberator aangetast begint te worden als ware het een
soort zuur or een soort 'vleesetende' bacterie die zich te goed doet aan het
schip [I]
Aangezien de sensoren aan de buitenkant als eerste sneuvelen hebben de
bemanningsleden niet direct het benul dat er iets zeer ernstigs aan de hand
is.
Duidelijk is ook dat er toch weer die kloof zit tussen Avon en de rest. Vila
vond het niet bijster slim om door zo'n wolk te vliegen en Zen had er ook al
tegen geadviseerd. Tarrant doet nog het meest opstandig, maar Avon serveert
hem af met de mededeling dat hij werkelijk de minste is die er iets aan zou
kunnen doen.
Ten lange leste komt het schip aan bij haar eindbestemming. Het blijkt de
kunstplaneet Terminal te zijn. Het ding werd 411 jaar geleden gebouwd door
een consortium wetenschappers van de United Planets ergens buiten de baan
van Mars. Men had de kunstwereld besprenkeld met organische materialen en ze
hoopten dat daar ooit uit zichzelf leven zou ontstaan. [II]
Destijds dacht men dat de kunstplaneet uit elkaar was gevallen, maar nu is
dat ding dus hier opgedoken vele lichtjaren van ons zonnestelsel.
Het mysterieuze signaal waardoor Avon werd gelokt blijkt daar vandaan te
komen en Avon besluit er alleen op af te gaan. Hij zal elk uur contact
opnemen en als hij één keer zich niet meldt moeten ze maar zonder hem
vertrekken.
Tarrant wil ook meegaan, maar Avon vindt dat de rest er niets mee te maken
heeft. Dayna vindt van wel en Vila is bereidt om hem not matter what te
steunen. Cally is van mening dat Avon te belangrijk is om zomaar alleen te
gaan.
Avon laat zich niet ompraten en zegt toch te gaan. Mochten anderen hem
volgen, dan zal hij hen doden!
Ik vind hem af en toe best rechtlijnig en koppig. :-)
Als Avon eenmaal vertrokken is besluiten Tarrant en Cally hem toch te
volgen, maar vanzelfsprekend niet openlijk.
Avon wordt vanaf zijn aankomst in de gaten gehouden door twee mensen genaamd
Toron en Reeval, maar hijzelf merkt daar nog niets van.
Hij komt bij een soort langwerpige piramide die een soort bol bevat met een
navigatiesysteem [III]
De bol herkent hem aan de hand van zijn palmafdruk en zijn stem en leidt hem
naar de ingang van een ondergronds complex.
De bespieders van Avon worden op hun beurt bespiet door Tarrant en Cally en
op een minder subtiele wijze door wezen genaamd 'Links' [IV]
Toron en Reeval worden verscheurd door de wezens. Op hun lichamen ontdekken
Tarrant en Cally een sleutel waarmee ze het ondergrondse complex in kunnen
en ze kunnen maar net ontsnappen aan de Links.
Aan boorde van de Liberator hebben ze minstens even grote problemen. De
enzymen zijn bezig grote delen van het schip aan te tasten en de
automatische reparatiesystemen zijn niet bij machte snel genoeg de zaak te
repareren. De energiebanken worden in een bijzonder eng tempo geleegd en
Vila en Dayna zijn volslagen machteloos. Orac kan hen niet helpen aangezien
Avon de sleutel had meegenomen en Zen wordt zelf ook ernstig aangetast.
Vila geeft op een gegeven moment het controversiële bevel om de reparatie te
staken en alle computerkracht te wijden aan het oplossen van het probleem.
Avon verkent het ondergrondse complex en komt bij een computerterminal uit
waarin hij gegevens leest over...... Blake!
De gegevens zeggen dat hij nog in leven is en aan de beterende hand. Kort
daarop wordt Avon met een verdovend pijltje neergeschoten.
Als hij eenmaal bij bewustzijn komt ontdekt hij een soort intensive care
machine met daarin een bebaarde Roj Blake.
Avon denkt dat de berichten die hem lokten van Blake afkomstig waren en hij
wil Blake meenemen en bovenal wil hij dat geheimzinnige iets hebben dat hen
rijk en onoverwinnelijk zal maken. Een groot probleem is echter dat Blake
niet zonder de machine kan en een teleportatie zou hij niet overleven.
Avon verlaat de kamer, maar wordt snel gevonden door bewakers. Snel verliest
hij weer het bewustzijn.
Dan blijkt dat alles één grote manipulatie is. Avon heeft zich de hele tijd
in een machine bevonden die hem een soort Blake visioen heeft bezorgd.
Degenen die hem bewerkten halen hem uit de machine en leggen hem in een gang
weg waarvan hij dacht toen hij was toen hij zogenaamd een gesprek met Blake
had. Maar Avon is er zich niet van bewust dat hij gemanipuleerd is.
Hij wordt ruw gewekt en gebracht naar het genie achter de hele operatie:
Servalan!
Avon is op zich niet verbaasd haar te zien. Alleen zij zou zo'n val kunnen
bedenken. Na het uitwisselen van wat beleefdheden gaat het bedrog nog
dieper.
Avon zegt Blake gesproken te hebben en Servalan doet geschokt hierover. Dat
was helemaal de bedoeling niet!
Wel stelt Servalan een deal voor. Avon mag Blake en de geheimzinnige
ontdekking hebben in ruil voor de Liberator.
Tarrant en Cally komen terecht in de kamer waarin Avon zijn Blake droom
kreeg voorgeschoteld en krijgen weer verbinding met de Liberator waar de
zaken alleen maar erger worden. Zen is er niet in geslaagd een oplossing te
bedenken en is praktisch stervende en begint zowat wartaal uit te slaan.
Zijn laatste daad is energie reserveren voor het teleportsysteem en zijn
laatste woorden: "I have failed you. I am sorry. I have--..."
Het valt Vila op dat Zen voor het eerst het woord 'ik' heeft gebruikt.
Avon en Servalan bespreken verder hun 'overeenkomst'. Dayna, Tarrant en
Cally moeten ook naar beneden komen en Vila moet de teleport bedienen om
Servalan en haar mensen aan boord te halen. Avon krijgt Blake, medische
instructies en dat grote geheim.
Avon zegt het toe, maar zodra hij contact opneemt met Vila aan boord van de
Liberator geeft hij het bevel om /onmiddellijk/ te vertrekken op maximale
snelheid [V].
Het lijkt beter te gaan voor Servalan als blijkt dat haar mensen Tarrant en
Cally gevangen hebben genomen. Tarrant geeft onmiddellijk toe aan Servalans
eisen en tot Avons ontzetting zegt hij dat ze zich maar beter kunnen
overgeven.
Dayna wordt naar beneden gestraald en Vila haalt Servalan en haar mensen
naar boven.
Voordat ze vertrekt vertelt ze de waarheid over de situatie. Het schip dat
ze voor hen achterlaat is een nogal neergestort exemplaar, er is geen
mysterieus super ding dat hen rijk en onoverwinnelijk zal maken en Avon
heeft helemaal niet met Blake gesproken. Servalan zegt ook dat ze zelf heeft
gezien dat Blake dood is en gecremeerd.
Eenmaal aan boord begint Servalan met het grotendeels negeren van Vila. Het
enige wat ze over hem zegt is dat hij naar beneden moet worden gestraald en
ze gaat vervolgens naar het flightdeck.
Vila bewijst echter zeer wakker te zijn en vraagt Kostos [VI] of hij zijn
kunstwerkje mag meenemen naar beneden. Het stelt niet zoveel voor, maar Vila
is er nogal aan gehecht en zou het zij zich willen houden. Kostos strijkt
met haar hand over haar hart en laat die 'sullige' Vila zijn kunstwerkje
meenemen.
Kostos heeft echter geen flauw benul wat Vila meeneemt: Orac!
Uit dankbaarheid geeft hij haar nog het advies mee dat ze altijd goed moet
opletten bij de aanschaf van een tweede hands ruimteschip.
Avon is in zak en as en geeft zichzelf de schuld ervan dat de Liberator nu
van Servalan is. Tarrant troost hem door te zeggen dat ze allemaal
verliezers zijn.
Servalan is niet helemaal op de hoogte daarvan en geeft het bevel om met
maximum stuwing te vertrekken. De arme Liberator kan dat in haar huidige
toestand niet meer trekken en het schip trekt zichzelf uit elkaar en
ontploft. Kostos verdwijnt in een gat in het flightdeck en Servalan
verdwijnt richting teleport.
Vanaf de planeet Terminal heeft de Liberator bemanning de explosie
waargenomen en ze gaan aan de slag om van de planeet weg te komen.
Avon veroorlooft zich een glimlachje.
Toen ik meer dan 20 jaar geleden deze aflevering voor het eerst zag voelde
het aan als een stomp in de maag. Dit was even erg als de dood van Gan
destijds en, hoewel de productiewaarde van de serie niet bijster hoog is,
kan men toch wel stellen dat op het gebied van SF TV series er hier grote
doorbraken gemaakt zijn.
Ook kan men denk ik concluderen dat Terry Nation, bedenker van de serie en
schrijver van deze aflevering, geen bijster hoge pet op heeft van de
mensheid. :)
En....
Wat vonden jullie?
[I] De deeltjes worden omschreven als enzymen en dat kennen we natuurlijk
van de spijsvertering. Een soortgelijk verhaal werd ook vertelt bij The Next
Generation. En wat mij ook hieraan doet denken zijn die mieren waar ze in
Texas zoveel last hebben dezer dagen.
[II] Doet me denken aan de Genesis Device ergens, maar dan primitiever.
[III] Tom Tom is nog steeds actief in hun tijd! ;-)
[IV] Als in 'Missing Links' denken we aanvankelijk. Later zegt Servalan dat
het wezens betreft waarin wij mensen zullen evolueren. Dit is in tegenstrijd
met 'Moloch' natuurlijk, maar dat zegt op zich niets. Evolutie leidt tot
whatever works. Bovendien neem ik wat zij zegt met een grote korrel zout.
Het kan ook zijn dat ze in een wat melige bui was.
[V] Avon weet natuurlijk niet dat het schip intussen zo is aangetast dat
zelfs een geringe versnelling het schip uit elkaar zal laten vallen.
[VI] De operationele leidster van Servalans operatie en een opvallende
verschijning.
--
Wouter Valentijn
www.wouter.cc
www.nksf.nl
www.zeppodunsel.nl
liam=mail
"Damn the torpedoes, full speed ahead!"
Order given by David Farragut at the Battle of Mobile Bay
Geert-Jan van Leeuwen
"Wouter Valentijn" <li...@valentijn.nu> schreef in bericht
news:46587$483430e8$541a2a4d$9...@cache5.tilbu1.nb.home.nl...
Noem dat maar het meest opstandig. Avon houdt een vuurwapen tegen Tarrant en
iedereer realiseerd zich dat Avon op het punt heeft gestaan daadwerkelijk te
schieten. Als dat geen bewijs is van de onderlinge verhouding die zich heeft
ontwikkeld.
> Ten lange leste komt het schip aan bij haar eindbestemming. Het blijkt de
> kunstplaneet Terminal te zijn. Het ding werd 411 jaar geleden gebouwd door
> een consortium wetenschappers van de United Planets ergens buiten de baan
> van Mars. Men had de kunstwereld besprenkeld met organische materialen en
> ze hoopten dat daar ooit uit zichzelf leven zou ontstaan. [II]
Aangezien Blake's 7 zich , volgens mij, ruim 800 jaar in onze toekomst
bevindt zijn we dus over 400 jaar in staat om Terminal te creëren?
:-)
> Destijds dacht men dat de kunstplaneet uit elkaar was gevallen, maar nu is
> dat ding dus hier opgedoken vele lichtjaren van ons zonnestelsel.
>
> Het mysterieuze signaal waardoor Avon werd gelokt blijkt daar vandaan te
> komen en Avon besluit er alleen op af te gaan. Hij zal elk uur contact
> opnemen en als hij één keer zich niet meldt moeten ze maar zonder hem
> vertrekken.
> Tarrant wil ook meegaan, maar Avon vindt dat de rest er niets mee te maken
> heeft. Dayna vindt van wel en Vila is bereidt om hem not matter what te
> steunen. Cally is van mening dat Avon te belangrijk is om zomaar alleen te
> gaan.
> Avon laat zich niet ompraten en zegt toch te gaan. Mochten anderen hem
> volgen, dan zal hij hen doden!
Ook hier weten ze dat hij het meent.
> Ik vind hem af en toe best rechtlijnig en koppig. :-)
Neen, vind je?
;-)
> Als Avon eenmaal vertrokken is besluiten Tarrant en Cally hem toch te
> volgen, maar vanzelfsprekend niet openlijk.
> Avon wordt vanaf zijn aankomst in de gaten gehouden door twee mensen
> genaamd Toron en Reeval, maar hijzelf merkt daar nog niets van.
> Hij komt bij een soort langwerpige piramide die een soort bol bevat met
> een navigatiesysteem [III]
> De bol herkent hem aan de hand van zijn palmafdruk en zijn stem en leidt
> hem naar de ingang van een ondergronds complex.
>
> De bespieders van Avon worden op hun beurt bespiet door Tarrant en Cally
> en op een minder subtiele wijze door wezen genaamd 'Links' [IV]
> Toron en Reeval worden verscheurd door de wezens. Op hun lichamen
> ontdekken Tarrant en Cally een sleutel waarmee ze het ondergrondse complex
> in kunnen en ze kunnen maar net ontsnappen aan de Links.
>
> Aan boorde van de Liberator hebben ze minstens even grote problemen. De
> enzymen zijn bezig grote delen van het schip aan te tasten en de
> automatische reparatiesystemen zijn niet bij machte snel genoeg de zaak te
> repareren. De energiebanken worden in een bijzonder eng tempo geleegd en
> Vila en Dayna zijn volslagen machteloos.
Dat is dus het nadeel van een hoog geavanceerde machine als Zen. Liberator
heeft zo'n hoge graat van automatisering. Liberator kan bestuurd worden met
een absluut minimum aan bemanning. Avon heeft eens tegen Blake gezegd dat
hij Liberator wilde hebben en dat hij het alleen kon besturen. Liberator kan
alle schade hestellen en daar was het mee bezig. Schade was slechts
oppervlakkig en niets dat de zelfrepair niet aankon. Probleem is echter dat
de reparatie langzamer gaat als het verval en daar ligt dus het probleem.
Zen rapporteert dat niet en ze komen en pas achter als ze zelf op zoek gaan.
Tsja ... en dan is het te laat.
> Orac kan hen niet helpen aangezien Avon de sleutel had meegenomen en Zen
> wordt zelf ook ernstig aangetast.
> Vila geeft op een gegeven moment het controversiële bevel om de reparatie
> te staken en alle computerkracht te wijden aan het oplossen van het
> probleem.
Dat verbaasde me dus een beetje. Ze wisten toch dat Liberator word
afgebroken door een soort enzyme?
> Avon verkent het ondergrondse complex en komt bij een computerterminal uit
> waarin hij gegevens leest over...... Blake!
> De gegevens zeggen dat hij nog in leven is en aan de beterende hand. Kort
> daarop wordt Avon met een verdovend pijltje neergeschoten.
> Als hij eenmaal bij bewustzijn komt ontdekt hij een soort intensive care
> machine met daarin een bebaarde Roj Blake.
> Avon denkt dat de berichten die hem lokten van Blake afkomstig waren en
> hij wil Blake meenemen en bovenal wil hij dat geheimzinnige iets hebben
> dat hen rijk en onoverwinnelijk zal maken. Een groot probleem is echter
> dat Blake niet zonder de machine kan en een teleportatie zou hij niet
> overleven.
> Avon verlaat de kamer, maar wordt snel gevonden door bewakers. Snel
> verliest hij weer het bewustzijn.
> Dan blijkt dat alles één grote manipulatie is. Avon heeft zich de hele
> tijd in een machine bevonden die hem een soort Blake visioen heeft
> bezorgd.
> Degenen die hem bewerkten halen hem uit de machine en leggen hem in een
> gang weg waarvan hij dacht toen hij was toen hij zogenaamd een gesprek met
> Blake had. Maar Avon is er zich niet van bewust dat hij gemanipuleerd is.
Aanzien men over 800 jaar nog steeds geen holodeck heeft is dit een geniale
manipulatie.
> Hij wordt ruw gewekt en gebracht naar het genie achter de hele operatie:
> Servalan!
> Avon is op zich niet verbaasd haar te zien. Alleen zij zou zo'n val kunnen
> bedenken. Na het uitwisselen van wat beleefdheden gaat het bedrog nog
> dieper.
> Avon zegt Blake gesproken te hebben en Servalan doet geschokt hierover.
> Dat was helemaal de bedoeling niet!
> Wel stelt Servalan een deal voor. Avon mag Blake en de geheimzinnige
> ontdekking hebben in ruil voor de Liberator.
>
> Tarrant en Cally komen terecht in de kamer waarin Avon zijn Blake droom
> kreeg voorgeschoteld en krijgen weer verbinding met de Liberator waar de
> zaken alleen maar erger worden. Zen is er niet in geslaagd een oplossing
> te bedenken en is praktisch stervende en begint zowat wartaal uit te
> slaan. Zijn laatste daad is energie reserveren voor het teleportsysteem en
> zijn laatste woorden: "I have failed you. I am sorry. I have--..."
> Het valt Vila op dat Zen voor het eerst het woord 'ik' heeft gebruikt.
Dat verbaasde mij ook. Het lijkt erop dat Zen plotseling een bewustzijn en
geweten krijgt. Het 'spijt hem'? Dat is niet iets dat een computer snel zal
zeggen. Van Orac had ik het kunnen verwachten. Van Zen verbaast het me.
> Avon en Servalan bespreken verder hun 'overeenkomst'. Dayna, Tarrant en
> Cally moeten ook naar beneden komen en Vila moet de teleport bedienen om
> Servalan en haar mensen aan boord te halen. Avon krijgt Blake, medische
> instructies en dat grote geheim.
> Avon zegt het toe, maar zodra hij contact opneemt met Vila aan boord van
> de Liberator geeft hij het bevel om /onmiddellijk/ te vertrekken op
> maximale snelheid [V].
Ik begrijp niet dat hij niet verbaast is dat Liberator er nog is. Hij had
gezegd elk uur contact op te nemen en als hij 1 oproep zou missen dat ze weg
moesten gaan. Volgens Dayna aan Tarrant hadden ze al enkele uren geprobeerd
hen te bereiken. Nou heeft de bemanning een hele hoop sterke punten, bevelen
opvolgen hoort daar niet bij.
;-)
> Het lijkt beter te gaan voor Servalan als blijkt dat haar mensen Tarrant
> en Cally gevangen hebben genomen. Tarrant geeft onmiddellijk toe aan
> Servalans eisen en tot Avons ontzetting zegt hij dat ze zich maar beter
> kunnen overgeven.
Dat moet inderdaad een enorme schok voor hem geweest zijn.
:-)
> Dayna wordt naar beneden gestraald en Vila haalt Servalan en haar mensen
> naar boven.
> Voordat ze vertrekt vertelt ze de waarheid over de situatie. Het schip dat
> ze voor hen achterlaat is een nogal neergestort exemplaar, er is geen
> mysterieus super ding dat hen rijk en onoverwinnelijk zal maken en Avon
> heeft helemaal niet met Blake gesproken. Servalan zegt ook dat ze zelf
> heeft gezien dat Blake dood is en gecremeerd.
>
> Eenmaal aan boord begint Servalan met het grotendeels negeren van Vila.
> Het enige wat ze over hem zegt is dat hij naar beneden moet worden
> gestraald en ze gaat vervolgens naar het flightdeck.
Hier bewijst Servelan enorm arrogant en zelfingenomen te zijn. Ze is zo
zeker van haar zaak en ingenomen over zichzelf dat ze Villa inderdaad geen
blik waardig keurt en zo met oogkleppen meteen onderweg gaat naar het
flightdeck dat ze niet eens de beschadigingen opmerkt. Wat ik alleen niet
begrijp is dat ze denkt Liberator meteen te kunnen besturen. In een vorige
aflevering is haar commandoprofiel al eens in Zen opgeslagen, maar dat heeft
Avon daarna, volgens mij, meteen verwijderd. Hoe kan Servelan denken dat ze
Liberator meteen kan besturen?
> Vila bewijst echter zeer wakker te zijn en vraagt Kostos [VI] of hij zijn
> kunstwerkje mag meenemen naar beneden. Het stelt niet zoveel voor, maar
> Vila is er nogal aan gehecht en zou het zij zich willen houden. Kostos
> strijkt met haar hand over haar hart en laat die 'sullige' Vila zijn
> kunstwerkje meenemen.
Villa's moment of glory. Geniaal !
> Kostos heeft echter geen flauw benul wat Vila meeneemt: Orac!
> Uit dankbaarheid geeft hij haar nog het advies mee dat ze altijd goed moet
> opletten bij de aanschaf van een tweede hands ruimteschip.
>
> Avon is in zak en as en geeft zichzelf de schuld ervan dat de Liberator nu
> van Servalan is. Tarrant troost hem door te zeggen dat ze allemaal
> verliezers zijn.
> Servalan is niet helemaal op de hoogte daarvan en geeft het bevel om met
> maximum stuwing te vertrekken. De arme Liberator kan dat in haar huidige
> toestand niet meer trekken en het schip trekt zichzelf uit elkaar en
> ontploft. Kostos verdwijnt in een gat in het flightdeck en Servalan
> verdwijnt richting teleport.
>
> Vanaf de planeet Terminal heeft de Liberator bemanning de explosie
> waargenomen en ze gaan aan de slag om van de planeet weg te komen.
> Avon veroorlooft zich een glimlachje.
Het idee om Servelan eindelijk kwijt te zijn is beter dan het feit dat ze
het beste schip van hun sterrenstelsel kwijt zijn en dat ze op een desolate
planeet zijn opgesloten?
> Toen ik meer dan 20 jaar geleden deze aflevering voor het eerst zag voelde
> het aan als een stomp in de maag. Dit was even erg als de dood van Gan
> destijds en, hoewel de productiewaarde van de serie niet bijster hoog is,
> kan men toch wel stellen dat op het gebied van SF TV series er hier grote
> doorbraken gemaakt zijn.
Me2. Mee eens.
> Ook kan men denk ik concluderen dat Terry Nation, bedenker van de serie en
> schrijver van deze aflevering, geen bijster hoge pet op heeft van de
> mensheid. :)
Na het verlies van Blake dacht ik wat is Blake's 7 zonder Liberator? B7 zal
nooit meer herzelfde worden.
:-(
> En....
> Wat vonden jullie?
Prachtige aflevering. Prachtig slot van een prachtig seizoen.
> [I] De deeltjes worden omschreven als enzymen en dat kennen we natuurlijk
> van de spijsvertering. Een soortgelijk verhaal werd ook vertelt bij The
> Next Generation. En wat mij ook hieraan doet denken zijn die mieren waar
> ze in Texas zoveel last hebben dezer dagen.
>
> [II] Doet me denken aan de Genesis Device ergens, maar dan primitiever.
>
> [III] Tom Tom is nog steeds actief in hun tijd! ;-)
>
> [IV] Als in 'Missing Links' denken we aanvankelijk. Later zegt Servalan
> dat het wezens betreft waarin wij mensen zullen evolueren. Dit is in
> tegenstrijd met 'Moloch' natuurlijk, maar dat zegt op zich niets. Evolutie
> leidt tot whatever works. Bovendien neem ik wat zij zegt met een grote
> korrel zout. Het kan ook zijn dat ze in een wat melige bui was.
>
> [V] Avon weet natuurlijk niet dat het schip intussen zo is aangetast dat
> zelfs een geringe versnelling het schip uit elkaar zal laten vallen.
>
> [VI] De operationele leidster van Servalans operatie en een opvallende
> verschijning.
Ze hebben teveel naar Wilders gekeken hoe hij zijn hoofd heeft geblondeerd.
blijkbaar wordt hij over 800 jaar nog steeds verafgood.
;-)
GJ2
Wouter Valentijn
> "Wouter Valentijn" <li...@valentijn.nu> schreef in bericht
> news:46587$483430e8$541a2a4d$9...@cache5.tilbu1.nb.home.nl...
>> Een bijzonder dramatische aflevering!
<knip>
> Aangezien Blake's 7 zich , volgens mij, ruim 800 jaar in onze toekomst
> bevindt zijn we dus over 400 jaar in staat om Terminal te creėren?
> :-)
Ongeveer. Wellicht ietsjes later?
<knip>
[... aantasting van de Liberator ....]
> Zen rapporteert
> dat niet en ze komen en pas achter als ze zelf op zoek gaan. Tsja ...
> en dan is het te laat.
Ik denk niet dat een eerdere rapportage van Zen echt geholpen zou hebben.
Die enzymen waren nogal hardnekkig.
>
>> Orac kan hen niet helpen aangezien Avon de sleutel had meegenomen en
>> Zen wordt zelf ook ernstig aangetast.
>> Vila geeft op een gegeven moment het controversiėle bevel om de
>> reparatie te staken en alle computerkracht te wijden aan het
>> oplossen van het probleem.
>
> Dat verbaasde me dus een beetje. Ze wisten toch dat Liberator word
> afgebroken door een soort enzyme?
Dat wel. Maar een goede snelle oplossing daarvoor hadden ze niet. De
reguliere autoreparatiesystemen legden het gewoon af tegen de infectie.
<knip>
>> Het valt Vila op dat Zen voor het eerst het woord 'ik' heeft
>> gebruikt.
>
> Dat verbaasde mij ook. Het lijkt erop dat Zen plotseling een
> bewustzijn en geweten krijgt. Het 'spijt hem'? Dat is niet iets dat
> een computer snel zal zeggen. Van Orac had ik het kunnen verwachten.
> Van Zen verbaast het me.
Zen was meer een soort butler die zichzelf wegcijferde. Hij had wel degelijk
een persoonlijkheid, maar liet dat niet zo blijken. Hij was denk ik ook niet
zo gecharmeerd van Orac.
>
>> Avon en Servalan bespreken verder hun 'overeenkomst'. Dayna, Tarrant
>> en Cally moeten ook naar beneden komen en Vila moet de teleport
>> bedienen om Servalan en haar mensen aan boord te halen. Avon krijgt
>> Blake, medische instructies en dat grote geheim.
>> Avon zegt het toe, maar zodra hij contact opneemt met Vila aan boord
>> van de Liberator geeft hij het bevel om /onmiddellijk/ te
>> vertrekken op maximale snelheid [V].
>
> Ik begrijp niet dat hij niet verbaast is dat Liberator er nog is. Hij
> had gezegd elk uur contact op te nemen en als hij 1 oproep zou missen
> dat ze weg moesten gaan. Volgens Dayna aan Tarrant hadden ze al
> enkele uren geprobeerd hen te bereiken. Nou heeft de bemanning een
> hele hoop sterke punten, bevelen opvolgen hoort daar niet bij.
> ;-)
Vandaar ook dat hij niet zo verbaasd is. :-)
<knip>
> Hier bewijst Servelan enorm arrogant en zelfingenomen te zijn. Ze is
> zo zeker van haar zaak en ingenomen over zichzelf dat ze Villa
> inderdaad geen blik waardig keurt en zo met oogkleppen meteen
> onderweg gaat naar het flightdeck dat ze niet eens de beschadigingen
> opmerkt. Wat ik alleen niet begrijp is dat ze denkt Liberator meteen
> te kunnen besturen. In een vorige aflevering is haar commandoprofiel
> al eens in Zen opgeslagen, maar dat heeft Avon daarna, volgens mij,
> meteen verwijderd. Hoe kan Servelan denken dat ze Liberator meteen
> kan besturen?
Omdat ze die deal gesloten had nam ze aan dat dat al goed geregeld was in
haar voordeel.
<knip>
>> Vanaf de planeet Terminal heeft de Liberator bemanning de explosie
>> waargenomen en ze gaan aan de slag om van de planeet weg te komen.
>> Avon veroorlooft zich een glimlachje.
>
> Het idee om Servelan eindelijk kwijt te zijn is beter dan het feit
> dat ze het beste schip van hun sterrenstelsel kwijt zijn en dat ze op
> een desolate planeet zijn opgesloten?
Ik denk dat ze gewoon blij zijn het overleefd te hebben.
Ik begrijp niet waarom Servalan hen niet liet vermoorden. Toch een soort van
eergevoel?
<knip>
>> [VI] De operationele leidster van Servalans operatie en een
>> opvallende verschijning.
>
> Ze hebben teveel naar Wilders gekeken hoe hij zijn hoofd heeft
> geblondeerd. blijkbaar wordt hij over 800 jaar nog steeds verafgood.
> ;-)
>
Noem me gek, maar ik vond die vrouw toch mooier uitzien dan Wilders.
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail
Niek
> Een bijzonder dramatische aflevering!
Dat kun je wel stellen ja.
> Avon gedraagt zich weer eens bijzonder geheimzinnig en hij geeft Zen het
> bevel om koers te zetten naar een locatie waarvan het hem ook niet helemaal
> duidelijk is wat er nu precies aan de hand is.
Hij vraagt de anderen om hem te vertrouwen. Daarmee begint hij wel erg op
Blake te lijken. En het wonderlijke vind ik dat iedereen er in meegaat. Het
woord vertrouwen in Avon zijn mond is dan ook wel iets bijzonders.
> Men ziet dat de romp van de Liberator aangetast begint te worden als ware het een
> soort zuur or een soort 'vleesetende' bacterie die zich te goed doet aan het
> schip
Wat een gruwelijk gezicht. De Liberator wordt helemaal weggevreten en wij
kunnen alleen maar lijdzaam toezien.
> Duidelijk is ook dat er toch weer die kloof zit tussen Avon en de rest. Vila
> vond het niet bijster slim om door zo'n wolk te vliegen en Zen had er ook al
> tegen geadviseerd. Tarrant doet nog het meest opstandig, maar Avon serveert
> hem af met de mededeling dat hij werkelijk de minste is die er iets aan zou
> kunnen doen.
Dit vind ik toch wel de interessantste gedeelten van de serie, de interactie
tussen de bemanningsleden. Hoe inconsequent het bij tijd en wijlen dan ook is.
> Het mysterieuze signaal waardoor Avon werd gelokt blijkt daar vandaan te
> komen en Avon besluit er alleen op af te gaan. Hij zal elk uur contact
> opnemen en als hij één keer zich niet meldt moeten ze maar zonder hem
> vertrekken.
Men protesteert hier tegen. Dat vind ik dan weer maf. Eerst gaan ze mee hem te
vertrouwen en nu zijn ze opeens niet van plan hem ooit nog in de steek te
laten. Avon maakt toch wel erg veel indruk op ze.
> Als Avon eenmaal vertrokken is besluiten Tarrant en Cally hem toch te
> volgen, maar vanzelfsprekend niet openlijk.
Het is mij niet duidelijk waarom ze hem nu perse willen volgen.
> Hij komt bij een soort langwerpige piramide die een soort bol bevat met een
> navigatiesysteem
Hihi, wat zag dat er waanzinnig mooi uit. Dit vind ik nou genieten. De Tomtom
van de toekomst.
> Avon verkent het ondergrondse complex en komt bij een computerterminal uit
> waarin hij gegevens leest over...... Blake!
Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah!
Toch leuk dat die weer even terugkomt.
> Avon denkt dat de berichten die hem lokten van Blake afkomstig waren en hij
> wil Blake meenemen en bovenal wil hij dat geheimzinnige iets hebben dat hen
> rijk en onoverwinnelijk zal maken.
Zal dat werkelijk Avon zijn grondreden zijn geweest? Ik verdenk hem toch van
sentiment.
> Hij wordt ruw gewekt en gebracht naar het genie achter de hele operatie:
> Servalan!
LOL! Het blijft prachtig haar steeds weer te zien opduiken.
> Zen is er niet in geslaagd een oplossing te
> bedenken en is praktisch stervende en begint zowat wartaal uit te slaan.
> Zijn laatste daad is energie reserveren voor het teleportsysteem en zijn
> laatste woorden: "I have failed you. I am sorry. I have--..."
> Het valt Vila op dat Zen voor het eerst het woord 'ik' heeft gebruikt.
Hartverscheurend!
> Servalan zegt ook dat ze zelf heeft gezien dat Blake dood is en gecremeerd.
Wanneer kun je nu weten wanneer deze superbitch de waarheid spreekt? Zo'n
opmerking zou ik na al het gelieg ook maar met een korrel zout nemen.
> Kostos heeft echter geen flauw benul wat Vila meeneemt: Orac!
Wat een slimmerd is die Vila toch (ondanks wat men van hem beweert).
> De arme Liberator kan dat in haar huidige
> toestand niet meer trekken en het schip trekt zichzelf uit elkaar en
> ontploft.
Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah, het mooiste ruimteschip ooit in stukken! Poeh, poeh.
> Vanaf de planeet Terminal heeft de Liberator bemanning de explosie
> waargenomen en ze gaan aan de slag om van de planeet weg te komen.
> Avon veroorlooft zich een glimlachje.
Hahahahahahaha.
> Ook kan men denk ik concluderen dat Terry Nation, bedenker van de serie en
> schrijver van deze aflevering, geen bijster hoge pet op heeft van de
> mensheid. :)
Dat was toch wel vanaf aflevering 1 al duidelijk en maakt het juist
interessant om naar te blijven kijken.
> En....
> Wat vonden jullie?
Ik vond het geweldig. Allerlei elementen komen bij elkaar en grote verliezen
worden geleden. Veel spanning en sensatie.
> [IV] Als in 'Missing Links' denken we aanvankelijk. Later zegt Servalan dat
> het wezens betreft waarin wij mensen zullen evolueren. Dit is in tegenstrijd
> met 'Moloch' natuurlijk, maar dat zegt op zich niets. Evolutie leidt tot
> whatever works. Bovendien neem ik wat zij zegt met een grote korrel zout.
> Het kan ook zijn dat ze in een wat melige bui was.
LOL! Ik had nog niet zo ver gedacht dat ze daar ook nog eens over zou kunnen
liegen. Maar nu je het zegt is dat zeker een optie.
--
Niek
Niek
> Wat ik alleen niet begrijp is dat ze denkt Liberator meteen te kunnen besturen. In een vorige
> aflevering is haar commandoprofiel al eens in Zen opgeslagen, maar dat heeft
> Avon daarna, volgens mij, meteen verwijderd. Hoe kan Servelan denken dat ze
> Liberator meteen kan besturen?
Dat is precies de gedachten waar ik ook mee speelde.
--
Niek
Niek
> Ik begrijp niet waarom Servalan hen niet liet vermoorden. Toch een soort van
> eergevoel?
Dat heb ik me al vele malen afgevraagd. Voor haar zou het toch ook veel
makkelijker zijn als ze van hen af was. Aan de andere kant hebben de B7-ers
Servalan ook tig malen in leven gelaten terwijl ze haar beter uit de weg
hadden kunnen ruimen.
>> Ze hebben teveel naar Wilders gekeken hoe hij zijn hoofd heeft
>> geblondeerd. blijkbaar wordt hij over 800 jaar nog steeds verafgood.
>> ;-)
>>
>
> Noem me gek, maar ik vond die vrouw toch mooier uitzien dan Wilders.
Gek!
--
Niek
Wouter Valentijn
> Wouter Valentijn wrote:
>> Een bijzonder dramatische aflevering!
<knip>
>> Het mysterieuze signaal waardoor Avon werd gelokt blijkt daar
>> vandaan te komen en Avon besluit er alleen op af te gaan. Hij zal elk uur
>> contact opnemen en als hij één keer zich niet meldt moeten ze maar zonder
>> hem
>> vertrekken.
>
> Men protesteert hier tegen. Dat vind ik dan weer maf. Eerst gaan ze
> mee hem te vertrouwen en nu zijn ze opeens niet van plan hem ooit nog
> in de steek te laten. Avon maakt toch wel erg veel indruk op ze.
Ook en vooral natuurlijk wegens zijn deskundigheid.
>
>> Als Avon eenmaal vertrokken is besluiten Tarrant en Cally hem toch te
>> volgen, maar vanzelfsprekend niet openlijk.
>
> Het is mij niet duidelijk waarom ze hem nu perse willen volgen.
Om hem bij te kunnen staan als dat nodig mocht zijn?
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail
Niek
Terwijl hij uitdrukkelijk gezegd heeft niet gevolgd te willen worden en hen
zelfs neer zou schieten als ze dat wel zouden proberen? Hmmm.
--
Niek
Wouter Valentijn
Denk aan Cally's woorden.
Ze vond hem onmisbaar (zoiets) voor het schip.
Maar bij haar vermoed ik ergens ook nog een persoonlijke motivatie.
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail
marbel
> Wouter Valentijn wrote:
>> Vanaf de planeet Terminal heeft de Liberator bemanning de explosie
>> waargenomen en ze gaan aan de slag om van de planeet weg te komen.
>> Avon veroorlooft zich een glimlachje.
>
> Hahahahahahaha.
Volgens mij was dat omdat hij het haatte dat zij gewonnen had - en nu
had hij dus uiteindelijk gewonnen. Voor Avon is dat belangrijk!
Verder wat Geert-Jan zegt ;)
Marjolein
Lieven Marchand
> Aangezien Blake's 7 zich , volgens mij, ruim 800 jaar in onze toekomst
> bevindt zijn we dus over 400 jaar in staat om Terminal te creėren?
> :-)
Als het al zo lang duurt. Technologie werkt vrij cumulatief in
tegenstelling tot de meeste andere vakgebieden.
> Dat is dus het nadeel van een hoog geavanceerde machine als Zen. Liberator
> heeft zo'n hoge graat van automatisering. Liberator kan bestuurd worden met
> een absluut minimum aan bemanning. Avon heeft eens tegen Blake gezegd dat
> hij Liberator wilde hebben en dat hij het alleen kon besturen. Liberator kan
> alle schade hestellen en daar was het mee bezig. Schade was slechts
> oppervlakkig en niets dat de zelfrepair niet aankon. Probleem is echter dat
> de reparatie langzamer gaat als het verval en daar ligt dus het probleem.
> Zen rapporteert dat niet en ze komen en pas achter als ze zelf op zoek gaan.
> Tsja ... en dan is het te laat.
Gewoon een blunder van de makers van de Liberator, nodig voor het
plot. Zelfs nu bouwen we in allerhande systemen al triggers in die
rapporteren wanneer verschillende drempels van resource gebruik
overschreden worden.
>> Orac kan hen niet helpen aangezien Avon de sleutel had meegenomen en Zen
>> wordt zelf ook ernstig aangetast.
>> Vila geeft op een gegeven moment het controversiėle bevel om de reparatie
>> te staken en alle computerkracht te wijden aan het oplossen van het
>> probleem.
>
> Dat verbaasde me dus een beetje. Ze wisten toch dat Liberator word
> afgebroken door een soort enzyme?
Ik veronderstel dat Zen zocht naar een tegenmiddel of andere oplossing.
> Het idee om Servelan eindelijk kwijt te zijn is beter dan het feit dat ze
> het beste schip van hun sterrenstelsel kwijt zijn en dat ze op een desolate
> planeet zijn opgesloten?
Hij heeft gewonnen. Al de rest is collateral damage.
--
The method of "postulating" what we want has many advantages; they are
the same as the advantages of theft over honest toil. - Russell
Lieven Marchand
> Duidelijk is ook dat er toch weer die kloof zit tussen Avon en de rest. Vila
> vond het niet bijster slim om door zo'n wolk te vliegen en Zen had er ook al
> tegen geadviseerd. Tarrant doet nog het meest opstandig, maar Avon serveert
> hem af met de mededeling dat hij werkelijk de minste is die er iets aan zou
> kunnen doen.
De vakantie heeft duidelijk niet veel van hun problemen opgelost. Nu
weet Tarrant tenminste eens hoe het is mee te werken met een geweer op
je gericht.
> Toen ik meer dan 20 jaar geleden deze aflevering voor het eerst zag voelde
> het aan als een stomp in de maag. Dit was even erg als de dood van Gan
> destijds en, hoewel de productiewaarde van de serie niet bijster hoog is,
> kan men toch wel stellen dat op het gebied van SF TV series er hier grote
> doorbraken gemaakt zijn.
Er blijven er steeds minder over van Blake's originele 7.
> [IV] Als in 'Missing Links' denken we aanvankelijk. Later zegt Servalan dat
> het wezens betreft waarin wij mensen zullen evolueren. Dit is in tegenstrijd
> met 'Moloch' natuurlijk, maar dat zegt op zich niets. Evolutie leidt tot
> whatever works. Bovendien neem ik wat zij zegt met een grote korrel zout.
> Het kan ook zijn dat ze in een wat melige bui was.
Evolutie heeft geen doel of richting. Als ze dat experiment 20 keer
zouden herhalen zou je hoogst verschillende dingen kunnen te zien
krijgen.
Lieven Marchand
> Wouter Valentijn wrote:
>> Ik begrijp niet waarom Servalan hen niet liet vermoorden. Toch een
>> soort van eergevoel?
>
> Dat heb ik me al vele malen afgevraagd. Voor haar zou het toch ook
> veel makkelijker zijn als ze van hen af was. Aan de andere kant hebben
> de B7-ers Servalan ook tig malen in leven gelaten terwijl ze haar
> beter uit de weg hadden kunnen ruimen.
Dat is nou eenmaal een conventie van dit soort verhalen.
Wouter Valentijn
> "Wouter Valentijn" <li...@valentijn.nu> writes:
<knip>
>> [IV] Als in 'Missing Links' denken we aanvankelijk. Later zegt
>> Servalan dat het wezens betreft waarin wij mensen zullen evolueren.
>> Dit is in tegenstrijd met 'Moloch' natuurlijk, maar dat zegt op zich
>> niets. Evolutie leidt tot whatever works. Bovendien neem ik wat zij
>> zegt met een grote korrel zout. Het kan ook zijn dat ze in een wat
>> melige bui was.
>
> Evolutie heeft geen doel of richting. Als ze dat experiment 20 keer
> zouden herhalen zou je hoogst verschillende dingen kunnen te zien
> krijgen.
Ja, vandaar ook 'whatever works'. :-P
www.nksf.scifics.com/nksfseries.html
liam=mail