[STTOS] 2x02 (32) Metamorphosis
Wouter Valentijn
Productievolgorde: 32
Uitzendvolgorde: 38
DVD: Disc 3, titel 1.
Mooie aflevering.
Interessant ook met het oog op een bepaalde TNG film.
--
Wouter Valentijn www.j3v.net
http://www.nksf.scifics.com/startrek.html
Buffy: This is the Initiative Xander. Military guys and scientists do not
make out with each other.
Xander: Well maybe that's what's wrong with the world. Ever think about
that?
'Buffy the Vampire Slayer 4x14: Goodbye Iowa'
liam=mail
Niek
> Mooie aflevering.
Mwoah. Die ervaring heb ik toch niet zo met dit verhaal.
Als eerste worden we opgescheept met een zeer vervelend mens die aan
niets anders lijkt te kunnen denken dan anderen de schuld geven van haar
eigen ongeluk en dat terwijl haar baan is het voorkomen van oorlogen.
Dat onze helden nog zo beleefd tegen haar blijven, vind ik onverstandig.
Iemand die zich zo gedraagd mag wel eens tegen gesproken worden.
Dat we later ervaren dat zij nooit de liefde heeft gekend, is dan ook
niet zo verwonderingswaardig. Wie houdt het vol met zo'n egocentrisch kreng?
Cochram, de grote held van de mensheid, heeft ook iets van zijn verstand
verloren in de 150 jaar dat hij op die planeet ronddoolt. Eerst is hij
de entiteit die hem in leven houdt en het leven heeft gered, zeer
dankbaar maar zodra hij weet dat de entiteit van hem houdt, wil hij
niets meer van haar weten. Wat een gek! Alleen als de entiteit
samensmelt met het stervend kreng en verandert in een 'mooie' vrouw, is
hij opeens wel weer ge�nteresseerd. Wat een oppervlakkigheid.
Van een groot man als Cochram had ik toch wel beter verwacht.
Ik heb de Enterprise met Scotty, Sulu, Uhura en Chechov wel gemist.
Hopelijk zien we die in de volgende aflevering wel weer terug.
--
Niek
Ninia
> Wouter Valentijn wrote:
>> Mooie aflevering.
>
> Mwoah. Die ervaring heb ik toch niet zo met dit verhaal.
>
> Als eerste worden we opgescheept met een zeer vervelend mens die aan
> niets anders lijkt te kunnen denken dan anderen de schuld geven van
> haar eigen ongeluk en dat terwijl haar baan is het voorkomen van
> oorlogen.
> Dat onze helden nog zo beleefd tegen haar blijven, vind ik
> onverstandig. Iemand die zich zo gedraagd mag wel eens tegen
> gesproken worden.
> Dat we later ervaren dat zij nooit de liefde heeft gekend, is dan ook
> niet zo verwonderingswaardig. Wie houdt het vol met zo'n egocentrisch
> kreng?
Maar er was toch wel een soort van inkeer op haar ziekbed. In ieder
geval een moment van zelfinzicht. Dus kon ze makkelijk overgenomen
worden door de companion die met dit lichaam kennelijk wel de potentie
had om lief te hebben en Cochrane vrij te laten. Dus ik vond het toch
niet zo'n gekke deal.
> Cochram, de grote held van de mensheid, heeft ook iets van zijn
> verstand verloren in de 150 jaar dat hij op die planeet ronddoolt.
> Eerst is hij de entiteit die hem in leven houdt en het leven heeft
> gered, zeer dankbaar maar zodra hij weet dat de entiteit van hem
> houdt, wil hij niets meer van haar weten. Wat een gek! Alleen als de
> entiteit samensmelt met het stervend kreng en verandert in een
> 'mooie' vrouw, is hij opeens wel weer geï¿œnteresseerd. Wat een
> oppervlakkigheid.
> Van een groot man als Cochram had ik toch wel beter verwacht.
Haha ja dat was wel een beetje rare wending van hem dat hij de
companion ineens walgelijk vond. Maar dat was omdat hij geen vrije
keuze had. Later had hij wel een vrije keuze en hij vond het kreng van
begin af aan al erg mooi. Heeft haar nooit als kreng gekend. Nee ik
vind dat je te hard oordeelt over hem en oppervlakkigheid. Hij deed ook
een offer, nl om bij haar te blijven omdat zij niet wegkon daar. Hij
had ook best wel strange new worlds en civilizations willen willen
ontdekken, maar hij koos voor haar. Ik bedoel wat is het voor
liefdesrelatie voor een human being om in zo'n electrische bubbel te
staan. En nu ging hij een vijgeboompje planten, dus dat werd toch nog
wel wat.
>
> Ik heb de Enterprise met Scotty, Sulu, Uhura en Chechov wel gemist.
> Hopelijk zien we die in de volgende aflevering wel weer terug.
Oh die zagen we toch nog wel even (op Chekov na) Nee die heb ik niet
gemist hoor. Ik vond de aflevering wel aardig en gelukkig geen kloon
van een andere zoals in de vorige aflevering. Heb ook erg genoten van
het pleidooi van Kirk toen de bubbel het allemaal nog niet zo begreep.
--
Ninia
Niek
> Niek schreef:
> Maar er was toch wel een soort van inkeer op haar ziekbed. In ieder
> geval een moment van zelfinzicht. Dus kon ze makkelijk overgenomen
> worden door de companion die met dit lichaam kennelijk wel de potentie
> had om lief te hebben en Cochrane vrij te laten. Dus ik vond het toch
> niet zo'n gekke deal.
En die oorlog dan die op het punt staat uit te breken? Heeft ze daar
geen verantwoorlijkheid voor? In de shuttle maakte ze daar nogal een
punt van en later zeiden ze langs hun neus weg dat ze wel iemand anders
vonden. Hmmmmm.
> Hij deed ook een offer, nl om bij haar te blijven omdat zij niet wegkon daar. Hij had ook best wel
> strange new worlds en civilizations willen willen ontdekken, maar hij
> koos voor haar. Ik bedoel wat is het voor liefdesrelatie voor een human
> being om in zo'n electrische bubbel te staan. En nu ging hij een
> vijgeboompje planten, dus dat werd toch nog wel wat.
Volgens mij had hij eigenlijk helemaal geen zin in al die nieuwe
beschavingen en nieuwe werelden. Het kwam hem wel mooi uit zo. Het was
niet voor niets dat hij niet wilde dat Kirk verder zou vertellen dat hij
nog leefde.
Ik heb niet zo'n goed gevoel bij die man, zoals je wel merkt. ;-)
--
Niek
Wouter Valentijn
> Wouter Valentijn wrote:
>> Mooie aflevering.
>
> Mwoah. Die ervaring heb ik toch niet zo met dit verhaal.
Jammer voor je!
>
> Als eerste worden we opgescheept met een zeer vervelend mens die aan
> niets anders lijkt te kunnen denken dan anderen de schuld geven van
> haar eigen ongeluk en dat terwijl haar baan is het voorkomen van
> oorlogen.
Ze is een commissaris van de Federatie. Een beetje een tegenhanger van de
Hoge Commissarissen van onze Verenigde Naties.
> Dat onze helden nog zo beleefd tegen haar blijven, vind ik
> onverstandig. Iemand die zich zo gedraagd mag wel eens tegen
> gesproken worden. Dat we later ervaren dat zij nooit de liefde heeft
> gekend, is dan ook
> niet zo verwonderingswaardig. Wie houdt het vol met zo'n egocentrisch
> kreng?
Ze zat op een strak schema om een oorlog te voorkomen en was heel er ziek,
praktisch was ze bezig te sterven.
Ik zou het haar vergeven.
> Cochram, de grote held van de mensheid, heeft ook iets van zijn
> verstand verloren in de 150 jaar dat hij op die planeet ronddoolt.
> Eerst is hij de entiteit die hem in leven houdt en het leven heeft gered,
> zeer
> dankbaar maar zodra hij weet dat de entiteit van hem houdt, wil hij
> niets meer van haar weten. Wat een gek! Alleen als de entiteit
> samensmelt met het stervend kreng en verandert in een 'mooie' vrouw,
> is hij opeens wel weer ge�nteresseerd. Wat een oppervlakkigheid.
> Van een groot man als Cochram had ik toch wel beter verwacht.
Cochrane!
Zefram Cochrane. Inderdaad een grote held van de mensheid, afkomstig van
(een planeet bij) Alpha Centauri.
Ik zeg dus: Vergeet Star Trek First Contact! :-)
Hij was 87 jaar oud toen hij verdween en dat was 150 jaar geleden. Zijn
geboorte kan men dan stellen op 237 jaar voor deze aflevering.
De serie speelt zich ongeveer 200 jaar af na de jaren 1990 (zie 'Space
Seed') en dus kan men schatten dat zijn geboortejaar ongeveer de jaren 1960,
of op zijn vroegst zo rond 1959. Hij is dus onder ons! :-) Aan de andere
kant, niemand van ons kan zich die derde Wereldoorlog herinneren (the
Eugenics War) van de jaren 1992-1996. :-)
Voor wat betreft zijn oppervlakkigheid tov van de Companion: Hij was een man
van onze tijd en zijn specialisme was natuurwetenschappen en
ruimtevaarttechnologie. Ik denk dat hij zich niet hoefde bezig te houden met
maatschappelijke kwesties.
>
> Ik heb de Enterprise met Scotty, Sulu, Uhura en Chechov wel gemist.
> Hopelijk zien we die in de volgende aflevering wel weer terug.
Zoals Ninia al zei waren Scotty, Sulu (en Lesley) wel degelijk van de
partij.
Ik vond het Star Trek pur sang.
Cochrane zet zich over zijn vooroordelen heen en mag nu samenleven met een
dubbelwezen Nancy / Companion die van hem houdt.