[Survivor] verslag Team Water - ronde 2
Andrea! en Saskia
De avond ervoor hebben ze hun kamp op het strand opgeslagen en elkaar tot
diep in de nacht verhalen verteld. Marcus probeerde nog te zingen maar daar
werd snel een stokje voor gestoken. Gezellige avonden of niet, er moest een
wedstrijd gewonnen worden en de Organisatie heeft laten doorschemeren dat er
een verrassing zou zijn voor het Team dat als eerste het eiland Palm zou
bereiken. Aeryn en Starbuck rammelen George en Cole wakker terwijl Marcus op
Odo's emmer klopt. Het is tijd voor een snel ontbijt van vis en kokosnoten
en om snel verder te gaan.
Na enige tijd langs het strand te hebben gelopen, trekt Team Water richting
de bergen voor de kortste route naar de andere kant van het eiland. De
Organisatie heeft hen verteld dat hoewel er maar 1 dorp op de kaart staat,
ze ongetwijfeld enclaves en dorpen kunnen tegenkomen waarvan niets bekend is
en het dus ook niet duidelijk is hoever de culturele ontwikkeling is.
Voorzichtigheid is dus geboden bij interacties met onbekende gemeenschappen.
"Dus jij kunt iedere vorm aannemen die je maar wilt?", Cole is nieuwsgierig
naast Odo gaan lopen. Odo kijkt geërgerd opzij.
"Ja, voor de zoveelste keer...".
Cole lijkt zich niks van Odo's irritatie aan te trekken en vraagt
door. "Iedere vorm?"
"JA!"
"Gaaf... dus je zou jezelf nu ook in een mooie vrouw kunnen veranderen. Doe
Phoebe es? Of oh! Oh! Die mooie elf uit The Lord of the Rings, ken je die
film? Moooooi. Galadriel, die met die haren! Doe die!"
"Zeg, ik ben hier niet om jullie te entertainen. Ik heb moeite genoeg om
mijn huidige vorm vast te houden dus ga iemand anders vervelen wil je!".
Cole besluit de 'hint' maar te nemen en begint om Aeryn heen te springen.
Die vuurt echter zo'n woeste blik op hem af dat hij afdruipt. "Wat deed jij
daar eigenlijk bij die Charmed Ones? Ze dood vervelen?" snuift ze hem na.
Starbuck en Marcus, die vooruit zijn gelopen, komen de anderen tegemoet
sluipen.
"Shhhht, er is daar verderop een klein dorp, we zagen woningen en
vreemdsoortige gebouwen. Het ziet er technologisch aardig ontwikkeld uit,
dus laten we even observeren en dan eens kijken wat we met die nagels hier
kunnen doen, misschien kunnen we een voertuig kopen", stelt Starbuck voor.
Iedereen voelt daar wel wat voor en ze verstoppen zich achter wat rotsen
nabij de ingang van het dorp.
"Ik zie niemand", fluistert George.
"Nee ik ook niet, maar ik hoor wel geluiden, dus er is íemand", zegt Aeryn.
"Ik stel voor dat we het er op wagen".
"Goed, maar ik denk dat er een paar moeten achterblijven, voor het geval
dat", antwoordt Odo. Hij en Marcus besluiten achter te blijven en de rest
loopt voorzichtig richting dorp. Marcus gaat er gemakkelijk bij liggen.
"Sigaartje, Odo?" Odo werpt hem een afkeurende blik toe en gromt iets over
rare humanoïden.
"Dan niet", Marcus haalt vrolijk zijn schouders op en maakt het zich
gemakkelijk met een dikke sigaar van Starbuck en een meegesmokkelde
zakflacon whisky. -
Intussen zijn de anderen bij de grens van het dorp aangekomen en lopen naar
binnen. Odo en Marcus staren met stomme verbazing naar beneden, want op het
moment dat de vier anderen het dorp binnenlopen verdwijnen ze?..
Odo en Marcus staren in opperste verbazing naar de plek waar ze hun
teamgenoten in lucht hebben zien opgaan. "Z-z-z-zag je dat", stamelt Marcus.
Odo gromt en denkt na. "Ok, we hebben weinig keus, we zullen achter ze aan
moeten." "Je bedoelt.... het dorp in? Ben je gek geworden?" Marcus ziet het
niet zitten maar na enige tijd besluit hij dat er inderdaad niks anders op
zit. Het tweetal klautert naar beneden, naar de ingang van het dorp.
"STARBUCK! AERYN!" roept Marcus. Stilte. "GEORGE! COLE!" Odo probeert het
ook. En dan, ineens, klinkt er vanuit het niets "Ik ben hie-hier!" "Verrek",
roept Odo verbaasd uit. "Dat is George! GEORGE! Waar ben je dan? We zien
jullie niet meer". Nu klinkt het wat dichterbij: "maar ik zie jullie nog
wel, alleen de anderen niet meer. Whooooa dit is maaaaf!" "Probeer eens naar
buiten te komen, George, misschien word je buiten het dorp wel weer gewoon
zichtbaar", is Odo's voorstel. "Ok! Ik loop nu naar de uitgang. Ik loop er
nu do... AU! Hrmpf! Niet dus. Het lijkt wel alsof er een soort krachtveld is
dat me verhindert naar buiten te gaan. Nee, dit is geen optie, ik ga even
wat rondlopen hier en kijken of ik nog iets kan ontdekken en de anderen kan
vinden".
George loopt voorzichtig in de richting van iets dat er als een belangrijk
gebouw uitziet. "Au! Hee!" Iets botst tegen haar op. Het gilt. Het is een
bekende gil. Het is Aeryn.
"Wat, wat de frell is hier in godsnaam allemaal aan de hand en wie is dit",
roept ze verward. "Ik ben het, George. Au! HEY!" Weer een botsing. "Dit
begint me te vervelen, wie loopt er nu weer tegen me op?" Het blijkt Cole te
zijn, die in een deuk ligt van het lachen. "Ik kom niet meer bij, ben al
tegen van alles en nog wat opgebotst, zit ongetwijfeld al onder de blauwe
plekken maar ik vind het wel humor". Aeryn is minder geamuseerd. "Dit is
geen humor, dit is mateloos irritant. Iedere minuut die we hier verliezen is
een minuut achterstand op de andere teams. Ik stel voor dat wij bij elkaar
blijven, de anderen gaan zoeken en dan zo snel mogelijk een manier verzinnen
hier uit te komen". Het drietal loopt hand in hand verder richting het
gebouw. "Hey! Laat dat!" roept George uit.
"Wat is er?"
"Cole loopt me te betasten!"
Er klinkt alleen wat gegrinnik uit de richting waar Cole ongeveer staat.
Tijdens de wandeling botst één van de drie tegen Starbuck op en sneller dan
verwacht zijn ze weer compleet, met uitzondering van Marcus en Odo die
buiten druk staan te overleggen.
De onzichtbaren zijn ook druk in overleg, wat erg onhandig is als je elkaar
niet kunt zien. Er worden heel wat onbedoelde klappen en duwen uitgedeeld
wat veel ergernis tot gevolg heeft. Dan krijgt Starbuck ineens een enorme
duw waardoor hij achterover in de modder valt. Terwijl hij spartelend
overeind komt beginnen de anderen onbedaarlijk te lachen want wat ze zien is
een zwevend hoopje modder met menselijke vorm. "Starbuck! Ik kan je zien!
Wat een vondst!" Cole volgt onmiddellijk zijn voorbeeld en begint in de
modder te rollen, al snel gevolgd door de anderen. Een enorm moddergevecht
is het gevolg. Als het viertal elkaar volledig heeft ingesmeerd met modder
en elkaar weer kan zien gaat het op onderzoek in het dorp. Als ze het
belangrijk uitziende gebouw naderen klinken er steeds duidelijker stemmen
uit die richting komen. De hoop groeit en ze lopen vlug naar het gebouw waar
ze voorzichtig door de deuropening gluren. Maar ze zien niets. Ze horen
echter wel van alles, en vooral stemmen! Ze besluiten maar naar binnen te
gaan. Veel slechter dan nu kan hun situatie toch niet worden en ze hebben
hulp nodig, besluiten ze.
"Onzichtbaarheidsfeest???" Dat is wel het meest krankzinnige dat ik ooit
gehoord heb", zegt Odo terwijl hij en Marcus stomverbaasd naar de springende
hoopjes modder staan te kijken aan de andere kant van het hek.
"Ja lachen he?" roept George uit. "Het is één of ander ritueel feest, dat ze
ieder jaar vieren sinds de sjamaan van het dorp 100 jaar eerder een spreuk
heeft ontdekt dat ze onzichtbaar maakt. Vroeger werd hier dankbaar gebruik
van gemaakt door andere dorpen te plunderen en gemakkelijk op dieren te
jagen. Later werd besloten de spreuk hier niet meer voor te gebruiken en het
nog maar 1 keer per jaar toe te wenden voor een dag feest."
"Denk je eens in wat voor een lol je kunt hebben als je allemaal onzichtbaar
bent", roept Cole uit.
Het wordt even stil, we horen ze denken.
We denken zelf ook.
En we gaan weer verder.
"De spreuk werkt op ieder levend mens en dier binnen de dorpsgrens en het
sluit de weg van binnen naar buiten af, uit veiligheidsoverwegingen. Wij
kunnen er tot vanavond niet uit, dus jullie kunnen net zo goed binnenkomen,
de sjamaan heeft ons uitgenodigd met ze mee te feesten", legt Starbuck uit.
Odo gromt dat dit allemaal onzin is, maar Marcus is al onderweg.
* * *
Als team Water de volgende ochtend met wat katerige blikken het dorp uit
komt lopen staat daar Tom Paris tegen zijn shuttle geleund.
"Ik ben eruit gestemd", stamelen George, Starbuck en Cole in koor.
Tom knikt verontschuldigend. "Het is Cole geworden."
Het afscheid is wat ongemakkelijk. De band tussen de teamleden is immers nog
niet zo heel sterk, en vooral bij George en Starbuck is ook een stukje
opluchting merkbaar. Cole laat de bemoedigende schouderklopjes en
afscheidswensen wat gelaten over hem heen komen.
Terwijl hij met Cole richting shuttle loopt doet Tom zijn best om Cole wat
op te beuren. "Eruit gestemd worden is niets om je voor te schamen hoor.
Vorige keer werd Kathryn Janeway er als eerste uitgestemd, dus je bent
bepaald in goed gezelschap. En als je wilt kan je nog dik een maand op
kosten van De Organisatie vakantie houden op Risa, en ..." Als Cole niet
regaeert geeft Tom het maar op. Even later vertrekt de shuttle, nagestaard
door een zwijgend Team Water.
* * *
Lees dit verslag na en bekijk de fotos op http://survivor.nksf.nl
--
Andrea! en Saskia
Randomcybrarian
> Lees dit verslag na en bekijk de fotos op http://survivor.nksf.nl
Fantastisch verslag!!
--
Random
George van Hal
Andrea! en Saskia wrote:
<knip>
Leuk verslag weer! Tot nu toe ontwikkeld George zich erg goed in Team
Water. Ze lijkt toch een belangrijkere rol in het team te gaan spelen
dan ik van te voren gedacht zou hebben.
Aeryn blijkt nog steeds wat nukkig en lijkt koste wat kost te willen
winnen. Het is maar goed dat ze al zo veel fans had toen ze aan Survivor
begon, want anders had zo'n houding haar in een wedstrijd die net zoveel
op populariteit berust als op overlevingsvermogen vast geen goed gedaan.
Marcus, Odo en Starbuck blijven allemaal nog wat op de achtergrond.
Nuttige mannen, maar ze hebben zich nog niet echt geprofileerd.
Maargoed, wat niet is, kan nog komen.
Al met al weer een leuk verslag, maar mijn favoriete team blijft toch
nog steeds Team Lucht...
Mazzel,
George
--
Steun FvS2004[tm]! Neem nu een kijkje op
<http://home.planet.nl/~hal00055/FvS2004[tm]> !
OE-gebruikers: http://home.planet.nl/~hal00055/FvS2004%5btm%5d/
"Can I say something about destiny? Screw destiny! If this evil thing
comes, we'll fight it, and we'll keep fighting it until we whip it.
Because destiny's just another word for inevitable, and nothing's
inevitable as long as you stand up, look it in the eye, and say you're
evitable... Well, you catch my drift."
- Fred in 'Offspring' (3ADH07)
Niek
>
>
> Andrea! en Saskia wrote:
>
> <knip>
>
> Leuk verslag weer!
Die journalisten zijn niet de eerste de beste, dat blijkt maar weer.
> Tot nu toe ontwikkeld George zich erg goed in Team
> Water. Ze lijkt toch een belangrijkere rol in het team te gaan spelen
> dan ik van te voren gedacht zou hebben.
Eh belangrijke rol? Wat heeft zij gedaan dan? Een beetje tegen
een onzichtbare muur opgelopen vind ik toch niet heel
bewonderingswaardig.
> Aeryn blijkt nog steeds wat nukkig en lijkt koste wat kost te willen
> winnen. Het is maar goed dat ze al zo veel fans had toen ze aan Survivor
> begon, want anders had zo'n houding haar in een wedstrijd die net zoveel
> op populariteit berust als op overlevingsvermogen vast geen goed gedaan.
Je weet niet hoe dol mensen op nukkigheid zijn. Kijk naar Avon
die zijn charmes toch het meest te danken heeft (voor mij dan)
aan zijn onaflaatbare humeurigheid. Daarnaast is willen winnen
natuurlijk wel de bedoeling, deelnemers die alleen maar meedoen
met het idee dat het 'maar een spelletje' is daar zitten we toch
niet op te wachten? Daar komt niets spannends van. Nee die Aeryn
is een dame naar mijn hart.
> Marcus, Odo en Starbuck blijven allemaal nog wat op de achtergrond.
> Nuttige mannen, maar ze hebben zich nog niet echt geprofileerd.
Hahaha, nuttige mannen. Marcus is toch wel een gangmaker al
willen de andere niet altijd mee met zijn gang. Wat Odo en
Starbuck betreft, geef ik je helemaal gelijk. Daar zal toch wat
meer uit moeten komen om tot de finale te kunnen komen.
> Maargoed, wat niet is, kan nog komen.
Laten we daar maar vanuit gaan.
> Al met al weer een leuk verslag, maar mijn favoriete team blijft toch
> nog steeds Team Lucht...
Ik ging eens kijken welk team eigenlijk mijn favoriet is en zag
tot mijn schrik dat door Cole een dikke vette rode streep is
gezet. Dat is bruut zeg. En ik heb niet eens wat met die Cole!!!
Mijn favoriete team is toch wel duidelijk Team Aarde met de
onweerstaanbare Kirk, de onverschrokken Faith, de sarcastische
Avon, de handige Kaylee, de heerlijk schreeuwende Crichton en
met mijn allergrootste favoriet GABRIELLE.
--
Niek
The Doctor
>
> Leuk verslag weer! Tot nu toe ontwikkeld George zich erg goed in Team
> Water. Ze lijkt toch een belangrijkere rol in het team te gaan spelen
> dan ik van te voren gedacht zou hebben.
Blijkbaar kijkt de organisatie geen Dead like Me :P
> Aeryn blijkt nog steeds wat nukkig en lijkt koste wat kost te willen
Neej, de organisatie kijkt ook geen Farscape...
//Doc.
--
"Wees jezelf, er zijn al zoveel anderen" - Loesje
begin Your_MS_program_incorrectly_interprets_this_as_an_attachment.txt
Wouter Valentijn
"Andrea! en Saskia" <surv...@geenspam.nksf.nl> schreef in bericht
news:cf4leeu3wu90$.14rnth8q76irq.dlg@40tude.net...
<knip>
>
> * * *
>
> Lees dit verslag na en bekijk de fotos op http://survivor.nksf.nl
>
Fascinerend verslag.
Hieruit blijkt duidelijk dat er best wel intelligente en creatieve geesten
in het team aanwezig zijn.
De manier waarop er met de onzichtbaarheid werd omgegaan... Puik werk! ;)
--
Wouter Valentijn
www.zeppodunsel.nl www.nksf.nl
http://survivor.nksf.nl
www.zeppodunsel.nl/Survivor2004Favorieten.htm
Kirk, Malcolm, Willow, Faith, Marcus, Odo, Kaylee, Fred, Wesley, Crichton,
Aeryn, Gabrielle, Avon, Picard.
Saskia
Survivor of geen Survivor:
PLOINK.
Zo, wordt het tenminste weer gezellig.
--
Saskia
Andrea!
> The Doctor zei:
>
> Survivor of geen Survivor:
>
> PLOINK.
>
> Zo, wordt het tenminste weer gezellig.
Oh, ik was het serieus aan het overwegen, jij doet het gewoon. :)
En dan doe ik het ook.
*ploink!*
--
Andrea!
Niek
Wat een heerlijk geluid is dat toch. Het klinkt ook zo feestelijk.
"Ploink"
--
Niek die meer van gezelligheid dan van eindeloos zieken houdt
marbel
<surv...@geenspam.nksf.nl> wrote:
> Lees dit verslag na en bekijk de fotos op http://survivor.nksf.nl
Foto's maken het toch af vind ik. Kunnen jullie de link niet bovenaan de
post zetten, voor het gelijk doorklikken?
/me is lui.....
Heerlijk verhaal. Onzichtbaarheidsspreuk, dat is wel handig om te leren
ook. Of proberen ze niet om zelf wijzer te worden? en lopen er tunnels
onder het water door? Arme Cole - maar ik denk dat hij het met Tom wel kan
vinden en op die manier heeft Tom ook iets anders om zich mee bezig te
houden.
marjolein
--
Lees (en kijk) waarom Malcolm de ultieme survivor is, op
http://www.noyce.nl/tijdelijk/survivor2004/intromaloverzicht.html
The Doctor
> The Doctor zei:
>
> Survivor of geen Survivor:
>
> PLOINK.
>
> Zo, wordt het tenminste weer gezellig.
If you can't take the heat, get out of the kitchen.
Wouter Valentijn
"The Doctor" <D...@freemail.nl> schreef in bericht
news:40F43F80...@freemail.nl...
> Saskia wrote:
> > The Doctor zei:
> >
> > Survivor of geen Survivor:
> >
> > PLOINK.
> >
> > Zo, wordt het tenminste weer gezellig.
>
> If you can't take the heat, get out of the kitchen.
Huh...
They are the chefs!
They actually *do* the cooking ;-)
The Doctor
>>If you can't take the heat, get out of the kitchen.
>
> They actually *do* the cooking ;-)
Dan zou je toch verwachten dat ze wel een warm fornuis gewend zijn...