[STTOS] 2x04 (34) Who Mourns for Adonais?
Wouter Valentijn
Productievolgorde: 34
Uitzendvolgorde: 31
DVD: Disc 1, titel 3.
Deze titel is een hint in de goede richting, maar tegelijkertijd ook heel
erg misleidend!
Meer zeg ik hier nog niet over. :-)
--
Wouter Valentijn www.j3v.net
http://www.nksf.scifics.com/startrek.html
Buffy: This is the Initiative Xander. Military guys and scientists do not
make out with each other.
Xander: Well maybe that's what's wrong with the world. Ever think about
that?
'Buffy the Vampire Slayer 4x14: Goodbye Iowa'
liam=mail
Niek
Het begint allemaal met een in mijn ogen volstrekt bizarre sc�ne waarin
een vrouwelijk bemanningslid bij de mannen op een zestiger jaren wijze
over de tong gaat. Star Trek mag dan wel vooruitstrevend hebben geheten,
na vijftig jaar is het behoorlijk verouderd.
Dan worden we getracteerd op een schitterende groene hand in de ruimte
die de Enterprise in zijn greep houdt. Hele mooie opening.
Mij ontging waarom Spock niet mee mocht naar de planeet om Apollo te
aanbidden. Was dit omdat hij niet van Aarde kwam?
Het was maar goed ook, anders hadden we die zeer vermakelijke sc�ne met
Uhura gemist waarbij ze beiden met hun hoofd in een controlepanel zitten.
Op de planeet zien we wat meer van Scotty zijn opvliegende karakter en
de wijsheid die Chekov in zijn pacht blijkt te hebben. Leuk om daar wat
meer van te ontdekken.
Apollo hield mij een tijd in zijn greep omdat ik een tepel miste.
Gelukkig bij storm werd duidelijk dat hij nog wel een linkertepel bezat.
Mark die met mij meekeek, had dezelfde ervaring. Ook waren wij onder de
indruk hoe het kleedje van de luitenant bleef zitten bij weer en ontij.
De eindsc�ne waarin Apollo besefte dat de andere Goden gelijk hadden
gehad en de mensheid hem niet meer nodig had, vond ik bijzonder
ontroerend. Kirk en McCoy waren er duidelijk ook van onder de indruk.
Apollo was geen slechterik op zich.
Leuk, leuk, leuk.
--
Niek
Wouter Valentijn
"Niek" <Ni...@nksf.nl> schreef in bericht
news:85teah...@mid.individual.net...
> Een harde les voor een onnodig geworden God. Mooi thema.
>
> Het begint allemaal met een in mijn ogen volstrekt bizarre sc�ne waarin
> een vrouwelijk bemanningslid bij de mannen op een zestiger jaren wijze
> over de tong gaat. Star Trek mag dan wel vooruitstrevend hebben geheten,
> na vijftig jaar is het behoorlijk verouderd.
Ook ergens in contradictie met 'Balance of Terror'. Daar werd niet gezegd
dat de vrouw die zou gaan trouwen de dienst moest verlaten. Binnen de ST
realiteit zou men dit hier in WMFA misschien kunnen beschouwen als een
persoonlijke situatie van Palomas en niet een regel voor vrouwen in het
algemeen.
En ja, voor wat betreft de jaren '60 in onze realiteit klopt het wel. Werkte
men als vrouw in die tijd bij bijvoorbeeld een gemeente, dan stopte de vrouw
met werken zodra ze ging trouwen. Primitieve tijd!
>
> Dan worden we getracteerd op een schitterende groene hand in de ruimte die
> de Enterprise in zijn greep houdt. Hele mooie opening.
Een mooi gevormd energieveld.
>
> Mij ontging waarom Spock niet mee mocht naar de planeet om Apollo te
> aanbidden. Was dit omdat hij niet van Aarde kwam?
Hij deed Apollo denken aan Pan. En die mocht hij niet zo.
> Het was maar goed ook, anders hadden we die zeer vermakelijke sc�ne met
> Uhura gemist waarbij ze beiden met hun hoofd in een controlepanel zitten.
Uhura mogen we zeker niet missen! Ze kan meer dan alleen de hailing
frequencies openen.
En Spock weet dat ook.
Kleine bijdrages ook van Kyle en Lesley.
>
> Op de planeet zien we wat meer van Scotty zijn opvliegende karakter en de
> wijsheid die Chekov in zijn pacht blijkt te hebben. Leuk om daar wat meer
> van te ontdekken.
Wijsheid van Chekov? rofl
Hij probeert af en toe ook wat wereldwijs over te komen, tot het moment dat
Kirk hem vraagt wat zijn leeftijd is: 22. ;-p
>
> Apollo hield mij een tijd in zijn greep omdat ik een tepel miste. Gelukkig
> bij storm werd duidelijk dat hij nog wel een linkertepel bezat. Mark die
> met mij meekeek, had dezelfde ervaring. Ook waren wij onder de indruk hoe
> het kleedje van de luitenant bleef zitten bij weer en ontij.
Dat kwam door de Machten van de Censuur.
Goed opletten op navels enzo. Die mochten in die tijd ook niet in beeld
worden gebracht.
>
> De eindsc�ne waarin Apollo besefte dat de andere Goden gelijk hadden gehad
> en de mensheid hem niet meer nodig had, vond ik bijzonder ontroerend. Kirk
> en McCoy waren er duidelijk ook van onder de indruk. Apollo was geen
> slechterik op zich.
Alleen zwaar nostalgisch. Hij wilde de oude tijden laten herleven. En hij
wist gewoon dat de mensheid hem op een gegeven moment weer zou vinden.
>
> Leuk, leuk, leuk.
Zeker!
Voor mij een top 10 aflevering.
Wellicht ook aansprekend voor liefhebbers van Von D�niken en Stargate.
Ninia
> Een harde les voor een onnodig geworden God. Mooi thema.
Heel mooi. Eindelijk gezien deze aflevering. Ik loop wat achter.
Beetje rare titel wel met dat Adonais, Adonai gebruik je nooit als
meervoud. Waarom niet Who mourns for the gods? Zouden ze daar nog een
bedoeling mee gehad hebben?
[...]
> Mij ontging waarom Spock niet mee mocht naar de planeet om Apollo te
> aanbidden. Was dit omdat hij niet van Aarde kwam?
"But do not bring that one. The one with the pointed ears. He is much
like Pan. And Pan always bored me."
[...]
>
> Apollo hield mij een tijd in zijn greep omdat ik een tepel miste.
Het is me niet opgevallen. Wel dat zijn lichaam zwaar geschminkt was
dus die tepel zal wel weggeschminkt zijn.
> Gelukkig bij storm werd duidelijk dat hij nog wel een linkertepel
> bezat. Mark die met mij meekeek, had dezelfde ervaring.
o je bedoelt de bedekte tepel..?
> Ook waren wij
> onder de indruk hoe het kleedje van de luitenant bleef zitten bij
> weer en ontij.
Mij viel juist weer op dat dat kleedje aan één kant wel heel ver naar
beneden liep, tot ver onder haar middel. Verder kon ze zomaar
verdwijnen en verschijnen net als Apollo, best wel vreemd eigenlijk.
Ik vond de scène tussen haar en Kirk, waarin hij haar probeert te
overtuigen van haar menselijkheid en verbondenheid met de rest van de
mensheid ook wel mooi.
>
> De eindscène waarin Apollo besefte dat de andere Goden gelijk hadden
> gehad en de mensheid hem niet meer nodig had, vond ik bijzonder
> ontroerend. Kirk en McCoy waren er duidelijk ook van onder de indruk.
> Apollo was geen slechterik op zich.
Vaak is er dan geen leuk praatje op het schip meer, als de eindscène
indrukwekkend was en dat was deze. Laatst hadden we er ook zo een, een
goeie aflevering zonder eindpraatje. City on the Edge of Forever,
schiet me ineens te binnen. Zo'n grappige dialoog was nu aan het begin
gezet, maar die kon jij niet zo waarderen :)
>
> Leuk, leuk, leuk.
Ja, ja, ja.
--
Ninia