In de eerste tien minuten zien we:
- Hoe Nyssa voor het verhaal wordt uitgerancheerd omdat ze voor
dit seizoen een contract heeft voor 24 afleveringen en dus in 2
niet mee kan spelen. Een beetje vaag wat er met haar aan de hand
is en ik denk dat Gert-Jan hier ook niet zo blij mee zal zijn.
- Tegan valt in slaap door de tonen van een groot windorgel dat
midden in het bos hangt.
- De Doctor en Adric worden ondertussen door een soort van robot
naar het onderzoekscentrum van een vreemd trio, dat uit twee
militairen en een wetenschapper bestaat, gedreven.
Ik zat werkelijk ademloos te kijken naar al deze snelle
gebeurtenissen. En het verhaal gaat verder.
De potentiele kolonisten hebben twee oorspronkelijke inwoners
van de planeet gevangen genomen onder het mom van standaard
procedure. Hahaha, het zat vol met dit soort waanzinnige uitspraken.
Deze Kinda blijken een dubbele helix als halsketting te dragen,
wat de Doctor doet vermoeden dat zij veel ontwikkelder zijn dan
ze lijken.
Ondertussen is Tegan in een soort van hallucinerende wereld
gekomen waar in de eerste plaats haar bestaan wordt ontkent om
vervolgens met vele malen zichzelf geconfronteerd te worden.
Wooooow, wat vreselijk angstaanjagend, wat sfeervol, wat
waanzinnig gespeeld door Janet Fielding.
In het onderzoekscentrum draait ondertussen Hindle helemaal door
terwijl Sanders erop uit trekt en daarbij in aanraking komt met
Panna. Oh, Panna, wat een geweldig hoofd heeft zij en wat een
heerlijke teksten mag zij uitspreken. Het doosje dat Panna aan
Sanders geeft, heeft een wonderlijke uitwerking op hem, hij is
opeens vriendelijk en onderdanig.
Hindle heeft de macht gegrepen waarbij hij ook de twee Kinda
onder zijn controle heeft gekregen door ze in een spiegel te
laten kijken. Hindle wordt steeds maffer waarbij hij zelfs komt
tot het bouwen van een ministad met minipoppetjes.
Tegan geeft het op en laat Mara, een kwade macht die in de
droomwereld de zwakkere van geest kan overreden, toe waardoor
hij in de werkelijke wereld kan komen. Daar gaat hij al snel
over op een van de Kinda en probeert de potentiele kolonisten
uit te roeien. De Doctor weet dit de Mara uit die ene Kinda te
verjagen door hem te omringen met spiegels, want het kwaad kan
zichzelf niet in de ogen kijken, hihi.
Eind goed, al goed.
Het verhaal zit boordevol verwijzingen naar het Boeddhisme maar
daar kan Gert-Jan ons veel meer over vertellen.
In ieder geval vind ik dit een uitstekend DW-verhaal welke op
vele niveaus te bekijken is dus werkelijk interessant voor het
hele gezin.
--
Niek
> Woooooooooooow, hier ben ik werkelijk van onder de indruk. Het
> verhaal is boeiend, de acteurs spelen grandioos, het verveelt
> voor geen moment. Wat willen we nog meer? Betere speciale
> effecten misschien maar ach, dat is nou ook zo zijn charme van
> Doctor Who.
De quest naar betere special effects heb ik na 1 seizoen al opgegeven. Het
gaat om het verhaal en we kijken wel langs de ritsen en het groene
bubbeltjesplastic heen ;)
> Ondertussen is Tegan in een soort van hallucinerende wereld
> gekomen waar in de eerste plaats haar bestaan wordt ontkent om
> vervolgens met vele malen zichzelf geconfronteerd te worden.
> Wooooow, wat vreselijk angstaanjagend, wat sfeervol, wat
> waanzinnig gespeeld door Janet Fielding.
Heel mooi gedaan dit onderdeel en ik moet deze aflevering in mijn jeugd
gezien hebben want ik kon me die slang die 'oversteekt' via de arm nog
herinneren!
> In het onderzoekscentrum draait ondertussen Hindle helemaal door
> terwijl Sanders erop uit trekt en daarbij in aanraking komt met
> Panna. Oh, Panna, wat een geweldig hoofd heeft zij en wat een
> heerlijke teksten mag zij uitspreken. Het doosje dat Panna aan
> Sanders geeft, heeft een wonderlijke uitwerking op hem, hij is
> opeens vriendelijk en onderdanig.
> Hindle heeft de macht gegrepen waarbij hij ook de twee Kinda
> onder zijn controle heeft gekregen door ze in een spiegel te
> laten kijken. Hindle wordt steeds maffer waarbij hij zelfs komt
> tot het bouwen van een ministad met minipoppetjes.
Ja, dat was, euhm, vaag.
> Tegan geeft het op en laat Mara, een kwade macht die in de
> droomwereld de zwakkere van geest kan overreden, toe waardoor
> hij in de werkelijke wereld kan komen. Daar gaat hij al snel
> over op een van de Kinda en probeert de potentiele kolonisten
> uit te roeien. De Doctor weet dit de Mara uit die ene Kinda te
> verjagen door hem te omringen met spiegels, want het kwaad kan
> zichzelf niet in de ogen kijken, hihi.
Hehe, dat was grappig gedaan en toch wel geloofwaardig. Het was ook mooi om
te zien hoe de hele stam samenwerkte om de vijand te verslaan.
> Eind goed, al goed.
Precies, een mooie aflevering die veel goeds belooft voor de rest van het
seizoen. Wanneer ging Adric ook al weer de serie uit? ;)
--
Random
Het heeft bij jou ook niet lang geduurd voordat je het
anti-Adric-virus hebt gekregen, hihi. Maar wees gerust, dit is
zijn laatste seizoen.
--
Niek
> In de eerste tien minuten zien we:
> - Hoe Nyssa voor het verhaal wordt uitgerancheerd omdat ze voor dit
> seizoen een contract heeft voor 24 afleveringen en dus in 2 niet mee
> kan spelen. Een beetje vaag wat er met haar aan de hand is en ik denk
> dat Gert-Jan hier ook niet zo blij mee zal zijn.
Ik dacht al dat er een "echte wereld" reden was voor dat
schoonheidsslaapje.
> In het onderzoekscentrum draait ondertussen Hindle helemaal door
> terwijl Sanders erop uit trekt en daarbij in aanraking komt met
> Panna. Oh, Panna, wat een geweldig hoofd heeft zij en wat een
> heerlijke teksten mag zij uitspreken. Het doosje dat Panna aan Sanders
> geeft, heeft een wonderlijke uitwerking op hem, hij is opeens
> vriendelijk en onderdanig.
> Hindle heeft de macht gegrepen waarbij hij ook de twee Kinda onder
> zijn controle heeft gekregen door ze in een spiegel te laten
> kijken. Hindle wordt steeds maffer waarbij hij zelfs komt tot het
> bouwen van een ministad met minipoppetjes.
Ik had eerst een nogal standaard Dr Who waanzinnige basis-commandant
verwacht en dan werd dat mooi omgedraaid.
--
Caedite eos! Novit enim Dominus qui sunt eius!
Hij wordt met elke aflevering onuitstaanbaarder. Voor de zoveelste
keer loopt hij over naar de tegenstander, en op het einde probeert hij
dan nog superieur te doen tegen Tegan over zijn sterkere geest die wel
tegen de Mara had opgekund.
Hoe eerder hij ergens op een verlaten eiland wordt achtergelaten hoe
beter. Die oude zeemansstraffen hebben wel iets.
Wees gerust, hij verlaat de serie met een flinke klap ;-)
Black orchid hebben we gehad, dus nog maar 4 afleveringen........
<Adric>
> Hoe eerder hij ergens op een verlaten eiland wordt achtergelaten hoe
> beter. Die oude zeemansstraffen hebben wel iets.
Wat hij in ieder geval wel doet is bij de meeste mensen het
slechtste in hun naar boven halen. Is toch ook een gave.
--
Niek
Die reuzenslang was toch genieten? :)
> In de eerste tien minuten zien we:
> - Hoe Nyssa voor het verhaal wordt uitgerancheerd omdat ze voor dit
> seizoen een contract heeft voor 24 afleveringen en dus in 2 niet mee kan
> spelen. Een beetje vaag wat er met haar aan de hand is en ik denk dat
> Gert-Jan hier ook niet zo blij mee zal zijn.
Nyssa heeft hoofdpijn of zoiets en moet uitrusten in de TARDIS. Vond
het een beetje vreemd, maar blijkbaar was er buiten de serie een reden
voor. In ruil krijgen we meerdere Tegans. Ik vond de "slechte Tegan"
die met appels gooit opeens veel boeiender en broeiierig (lees: sexy ;))
als ik eerlijk ben.
> - Tegan valt in slaap door de tonen van een groot windorgel dat midden in
> het bos hangt.
En komt in een heel enge "droomwereld" terecht! Dat vond ik wel erg
spooky gedaan met die fel belichte nachtmerriepersonages. Primitieve
SFX wellicht maar toch... ENG! Een pluim voor de geluidsknutselaars
die dat windorgel mooi lieten tingeltangelen. :)
> - De Doctor en Adric worden ondertussen door een soort van robot naar het
> onderzoekscentrum van een vreemd trio, dat uit twee militairen en een
> wetenschapper bestaat, gedreven.
Haha. Van die typisch Britse legerofficieren. Vooral Sanders zat tegen
het karikaturale van een sergeant-majoor aan wat dat betreft, maar erg
leuk om te zien. Hindle die compleet doordraait en zelfs tegen papieren
poppetjes gaat praten. Toch blijft dat wel geloofwaardig en wordt het
niet belachelijk. Je moet er wel om lachen maar hij is echt krankzinnig
geworden van angst en dat maakt het onbehagelijk. Vond ik ook erg
goed gespeeld. En een knoeperd van een cliffhanger als de Doctor in
het cachot dat doosje moet openen. Eerst zo'n ijselijke gil van die ene
vrouw (was ook goed, maar ben ff d'r naam vergeten) en dan meteen
die tune erachteraan. Toch een van de betere cliffhangers in de laatste
afleveringen.
> In het onderzoekscentrum draait ondertussen Hindle helemaal door terwijl
> Sanders erop uit trekt en daarbij in aanraking komt met Panna. Oh, Panna,
> wat een geweldig hoofd heeft zij en wat een heerlijke teksten mag zij
> uitspreken.
Panna was perfect gecast. Ze deed me met die "ringen" onder haar nek
een beetje denken aan zo'n giraffenvrouw uit Thailand/Birma.
> Het verhaal zit boordevol verwijzingen naar het Boeddhisme maar daar kan
> Gert-Jan ons veel meer over vertellen.
Dat kan Shannon Sullivan ook:
Bailey used many Buddhist words and ideas in writing Kinda. Most of the
Kinda and dream-sequence characters have names with Buddhist meanings,
including Mara (temptation), Dukkha (pain), Panna (wisdom), Karuna
(compassion), Anicca (impermanence) and Anatta (egolessness). Additionally,
Jhana (also spelt Jana in the scripts) refers to meditation. Anicca and
Anatta, the two draughtplayers met by Tegan in her vision, were intended by
Bailey to be Tegan's perception of Adric and Nyssa, who are seen playing
draughts in the opening scenes. Their unusual caravan, similarly, is meant
to represent the TARDIS.
Mara is ook de bozerik die de Boeddha van de verlichting wilde afhouden
door te proberen hem uit zijn meditatie onder de bodhiboom te halen met
verstorende wereldse illusies (bloeddorstige demonen, wulpse dames etc.).
In die mythe veranderen de wapens van de demonen in bloemen en roept
de Boeddha de aarde op tot zijn getuige om al de ongein van Mara te laten
verdwijnen. Die nadruk op de natuur zit ook wel in Kinda. Al is dat visoen
over cyclische tijd boeddhistischer vond ik. Het einde is weer het begin. In
feite is er geen begin of einde. Ook de overdracht van het bewustzijn van de
oude zieneres naar het kind zou je boeddhistisch kunnen noemen. Een vorm
van reïncarnatie zoals je dat kan terugvinden in Tibetaans boeddhisme met
grote meesters die als kind terugkomen op aarde. Daar zit ook dat idee
achter dat er geen onderscheid is tussen ik-ander en dat het ik dat wij
ervaren geen onveranderlijk, onafhankelijk iets is maar een continuum
in tijd en ruimte dat constant in wording is. Dat idee zit sowieso in DW
met die regeneraties van de Doctor waarna ie anders en toch hetzelfde
is omdat zijn bewustzijn voortgaat in dat nieuwe lichaam.
> In ieder geval vind ik dit een uitstekend DW-verhaal welke op vele niveaus
> te bekijken is dus werkelijk interessant voor het hele gezin.
Yep. Alleen jammer van Adric die ook hier weer behoorlijk irritant bezig
is. Gaat ie een beetje in die machine zitten om de kinda lek te schieten. ;)
Affijn, op naar Black Orchid.
--
GJ
"An apple a day keeps the... ah, no, never mind."
- The Doctor
> En komt in een heel enge "droomwereld" terecht! Dat vond ik wel erg
> spooky gedaan met die fel belichte nachtmerriepersonages. Primitieve
> SFX wellicht maar toch... ENG!
Heel erg eng en enorm sfeervol. Jezelf dan ook nog een tig keer
tegen komen en niet weten welke nou de echte ik is, is ook om de
rillingen van te krijgen.
> Haha. Van die typisch Britse legerofficieren. Vooral Sanders zat tegen
> het karikaturale van een sergeant-majoor aan wat dat betreft, maar erg
> leuk om te zien. Hindle die compleet doordraait en zelfs tegen papieren
> poppetjes gaat praten. Toch blijft dat wel geloofwaardig en wordt het
> niet belachelijk.
Dat vond ik ook heel erg knap gedaan. Inderdaad meer
angstaanjagend dan absurd.
>>Het verhaal zit boordevol verwijzingen naar het Boeddhisme maar daar kan
>>Gert-Jan ons veel meer over vertellen.
> Dat kan Shannon Sullivan ook:
Ja maar ik hoor het toch liever van jou.
> Al is dat visoen over cyclische tijd boeddhistischer vond ik. Het einde is weer het begin. In
> feite is er geen begin of einde.
Een heel erg intrigerend beeld vind ik dat en ook heel goed
weergegeven in dit verhaal.
> Ook de overdracht van het bewustzijn van de
> oude zieneres naar het kind zou je boeddhistisch kunnen noemen. Een vorm
> van reïncarnatie zoals je dat kan terugvinden in Tibetaans boeddhisme met
> grote meesters die als kind terugkomen op aarde. Daar zit ook dat idee
> achter dat er geen onderscheid is tussen ik-ander en dat het ik dat wij
> ervaren geen onveranderlijk, onafhankelijk iets is maar een continuum
> in tijd en ruimte dat constant in wording is. Dat idee zit sowieso in DW
> met die regeneraties van de Doctor waarna ie anders en toch hetzelfde
> is omdat zijn bewustzijn voortgaat in dat nieuwe lichaam.
Goh daar heb ik nooit aan gedacht. Leuke kijk op de dingen.
>>In ieder geval vind ik dit een uitstekend DW-verhaal welke op vele niveaus
>>te bekijken is dus werkelijk interessant voor het hele gezin.
> Yep. Alleen jammer van Adric die ook hier weer behoorlijk irritant bezig
> is. Gaat ie een beetje in die machine zitten om de kinda lek te schieten. ;)
Ach ja.
> Affijn, op naar Black Orchid.
Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa.
--
Niek