[DW] 10x03 Frontier in Space
Niek
twaalfdelig verhaal maar dat ze toch maar in twee keer zes delen
hebben opgedeeld. Planet of de Daleks (het vervolg dus) heb ik
nog niet gezien dus ik weet niet of het nou een zinnige
beslissing is geweest.
Wel weet ik dat in Frontier of Space ontzettend veel gebeurt.
Zoveel dat het ondoenlijk is om dat allemaal hier te gaan
beschrijven. Het belangrijkste is dat de Master samenwerkt met
de Daleks (iets dat we pas aan het einde van deel 6 helemaal
zeker weten) om de aardlingen en de Draconions tegen elkaar op
te zetten zodat zij oorlog gaan voeren en elkaar zo verzwakken
dat de Daleks de macht makkelijk kunnen grijpen.
De Doctor weet de Draconions en de aardlingen er van te
overtuigen dat zij worden gebruikt door een derde partij en
vertrekken zij naar de planeet van de Ogrons (jaja, de knechtjes
van de Daleks zijn vol in beeld) maar hier wordt de Doctor door
de Master neergeschoten en weet Jo hem nog net de TARDIS binnen
te slepen waar de Doctor een noodsignaal naar de Time Lords uitzend.
Dat is toch wel een enorme cliffhanger voor het vervolg verhaal
en ik ben dan ook benieuwd hoe de Doctor zich hier uit gaat redden.
In het begin van dit verhaal moest ik opeens heel erg aan B7
denken. Het duurde even voordta ik realiseerde dat dit door de
muziek kwam. Nu hebben wel meer makers van DW in die tijd ook
aan B7 gewerkt dus heel raar is het niet.
De Drakonias zagen er geweldig uit met hun geel/groene kleur,
hoog voorhoofd, puntige oren, schubbige huid en opkrullende
schouderstukken. De kostuummakers en make-up artiesten hebben
zich hier behoorlijk mogen uitleven. En het resultaat vind ik
echt fantastisch.
De Master wordt helaas voor het allerlaatst gespeeld door
Delgado omdat hij niet lang daarna omkomt in een
verkeersongeluk. Dit verklaart wellicht ook dat aan het einde
het verdwijnen van de Master wat plotseling is. In de rest van
het verhaal vind ik hem weer weergaloos. Zoals hij The War of
the Worlds zit te lezen terwijl hij Jo en de Doctor gevangen
houdt in het ruimteschip waar ze in zitten. En dan die
veiligheidsgordel die hij daar om heeft, hahahahaha.
Hij is ook zeker van plan om de Doctor uiteindelijk om te
brengen als hij de Doctor voor zijn plannen gebruikt heeft. Dit
is wel een andere houding dan we eerder hebben gezien waarin hij
nog de Doctor aan zijn zijde probeerde te krijgen. De Master is
ook het hele verhaal zo ontzettend zelfverzekerd dat zelfs als
hij gevangen wordt gezet, hij heel ontspannen een dutje gaat
doen. Prachtig.
De ruimteschepen die hier gebruikt worden, vond ik zeer
opmerkelijk van vorm. Niet de standaard raketuitvoering maar
meer met allerlei toeters en bellen er aan. Ook leuk om eens te
zien. Al is het maar de vraag of het wel zo praktisch is tijdens
het ruimtereizen.
Deel 5 begint met een heel vreemd intromuziekje, super
synthesizer gejengel en ik ben dan ook blij dat dat maar
eenmalig was.
De Doctor is ook erg grappig als de Master tegen de Dracion
heerser beweert dat hij zijn leven wil geven voor vrede en
harmonie. Hierop vraagt de Doctor bezorgd aan de Master: Are you
all right, old chap? ROTFLOL!
Schokkend was het moment waarop de Doctor een wapen ter hand nam
en zo schietgraag was dat hij in UNIT niet had misstaan. In mijn
ogen een foutje van de schijvers en heel erg onnodig. Maar ja,
er gebeurt zo veel dat dit wel weer snel vergeten was.
De Doctor en Jo reizen wat af van een ruimteschip naar de aarde,
naar de maan, naar een ruimteschip, naar de planeet van de
Draconions, met een ruimteschip naar de aarde en van daar naar
de planeet van de Ogrons. Het lijkt alsof ze de helft van de
tijd gevangen zitten en toch verveelt het niet.
Knap geschreven en goed uitgevoerd.
We hebben al een glimp van de Daleks kunnen opvangen aan het
einde van deel 6 dus nu op naar de Planet of the Daleks.
--
Niek
Gert-Jan Kramer
> Zoveel dat het ondoenlijk is om dat allemaal hier te gaan
> beschrijven.
Het waren volgens mij vooral variaties op ontsnappen en weer
achter de tralies belanden. ;) Soms vond ik het iets vermoeiend
maar toch verveelt het niet echt, want ik heb alle 6 delen achter
elkaar gekeken.
> Het belangrijkste is dat de Master samenwerkt met de Daleks
> (iets dat we pas aan het einde van deel 6 helemaal zeker weten)
De Daleks kwamen heel laat in beeld, maar dat lijkt mij hier alleen
een opstapje naar Planet of the Daleks.
> De Doctor weet de Draconions en de aardlingen er van te
> overtuigen dat zij worden gebruikt door een derde partij en
> vertrekken zij naar de planeet van de Ogrons (jaja, de knechtjes
> van de Daleks zijn vol in beeld)
En hoe! We horen de Ogrons zelfs praten. :) Jij zei toch in een vorige
posting dat ze geļnspireerd waren op de apensoldaten in Planet of the
Apes? Zou Jo de gevangen Ogron daarom een banaantje geven? Dat
lijkt mij een vette knipoog naar de apenplaneet.
> maar hier wordt de Doctor door de Master neergeschoten en weet
> Jo hem nog net de TARDIS binnen te slepen waar de Doctor een
> noodsignaal naar de Time Lords uitzend.
Cliffhanger van jewelste. ;) De Master was ditmaal echt op het bloed
van de Doctor uit, maar gelukkig wil hij 'm op "charmante" wijze naar
de eeuwige tijdheervelden sturen zodat hij steeds elke kans aangrijpt
om de Doctor toch levend in handen te krijgen om zich dan enorm te
verkneukelen. Dat levert altijd geweldige een-tweetjes op tussen die
twee.
> In het begin van dit verhaal moest ik opeens heel erg aan B7
> denken. Het duurde even voordta ik realiseerde dat dit door
> de muziek kwam.
Volgens mij komt dat ook door de setting en die Servalan-achtige
presidente. Die droeg eenzelfde soort kraag als Servalan. Alleen in
een andere kleur.
> De Drakonias zagen er geweldig uit met hun geel/groene kleur,
> hoog voorhoofd, puntige oren, schubbige huid en opkrullende
> schouderstukken. De kostuummakers en make-up artiesten hebben
> zich hier behoorlijk mogen uitleven. En het resultaat vind ik
> echt fantastisch.
Helemaal mee eens. Die Draconians zijn schitterend gedaan. Het
blijven tweebenige aliens die Engels praten, maar dit is toch meer
dan een homp klei op een hoofd plakken. Prachtige make-up en
"maskers" met die bobbeltjes. Zelfs het nekvel van het masker is
hier overtuigend. Prachtige creaties.
> De Master wordt helaas voor het allerlaatst gespeeld door
> Delgado omdat hij niet lang daarna omkomt in een
> verkeersongeluk.
Een groot verlies.
> Dit verklaart wellicht ook dat aan het einde het verdwijnen van
> de Master wat plotseling is.
Ja, hij was plotseling verdwenen. Al flikt de Master dat wel meer.
Zodra hij weet dat hij de situatie niet langer kan beheersen glipt-ie
weg als een dief in de nacht om later terug te keren.
> het verhaal vind ik hem weer weergaloos. Zoals hij The War of
> the Worlds zit te lezen terwijl hij Jo en de Doctor gevangen
> houdt in het ruimteschip waar ze in zitten. En dan die
> veiligheidsgordel die hij daar om heeft, hahahahaha.
En hoe hij die volumeknop zachter draait als Jo blijft doorkakelen
zodat-ie rustig kan lezen.
> De Master is ook het hele verhaal zo ontzettend zelfverzekerd
> dat zelfs als hij gevangen wordt gezet, hij heel ontspannen een
> dutje gaat doen. Prachtig.
Het mooie is die interactie tussen hem en de Doctor. Ze staan elkaar
regelmatig naar het leven, maar op zulke momenten gedragen ze zich
vilein vrolijk jegens elkaar. De Doctor die vraagt of de Master soms
nog gewekt wil worden met een kopje thee. De Master: "How very
kind of you." Er zijn talloze van zulke gouden momentjes.
> De ruimteschepen die hier gebruikt worden, vond ik zeer
> opmerkelijk van vorm. Niet de standaard raketuitvoering maar
> meer met allerlei toeters en bellen er aan. Ook leuk om eens te
> zien. Al is het maar de vraag of het wel zo praktisch is tijdens
> het ruimtereizen.
De Draconiaanse schepen zagen er mooi uit. Er zaten ditmaal leuke
modelshots in. Thunderbirds-achtig. Al lijken de ruimtewandelingen
van de Doctor mij nogal ongemakkelijk met al die draden. ;)
> Deel 5 begint met een heel vreemd intromuziekje, super
> synthesizer gejengel en ik ben dan ook blij dat dat maar
> eenmalig was.
Geen idee of dat destijds zo is uitgezonden. Kan het mij echt niet
voorstellen, want dit klonk als een jarentachtig-synthesizerdeuntje
van de herkenningstune.
> De Doctor is ook erg grappig als de Master tegen de Dracion
> heerser beweert dat hij zijn leven wil geven voor vrede en
> harmonie. Hierop vraagt de Doctor bezorgd aan de Master: Are you
> all right, old chap? ROTFLOL!
LOL. Dat was een goeie. :) Jo komt op het hof van de Draconians ook
helemaal tot haar recht als ze te horen krijgt dat vrouwen er niet mogen
spreken en al helemaal niet rechtstreeks tegen de keizer. Ze houdt toch
haar mond niet. Go, girl!
> Schokkend was het moment waarop de Doctor een wapen ter hand nam
> en zo schietgraag was dat hij in UNIT niet had misstaan.
O? Dat is mij niet zo opgevallen. Wanneer was dat dan? Toen het schip
werd geėnterd door de Ogrons?
> Maar ja, er gebeurt zo veel dat dit wel weer snel vergeten was.
Precies.
--
GJ
Niek
> "Niek":
>
> Het waren volgens mij vooral variaties op ontsnappen en weer
> achter de tralies belanden. ;) Soms vond ik het iets vermoeiend
> maar toch verveelt het niet echt, want ik heb alle 6 delen achter
> elkaar gekeken.
Dat zegt toch wel wat!
>>De Doctor weet de Draconions en de aardlingen er van te
>>overtuigen dat zij worden gebruikt door een derde partij en
>>vertrekken zij naar de planeet van de Ogrons (jaja, de knechtjes
>>van de Daleks zijn vol in beeld)
> En hoe! We horen de Ogrons zelfs praten. :) Jij zei toch in een vorige
> posting dat ze geïnspireerd waren op de apensoldaten in Planet of the
> Apes? Zou Jo de gevangen Ogron daarom een banaantje geven? Dat
> lijkt mij een vette knipoog naar de apenplaneet.
Eh dat was niet ik die dat zei, ik denk dat dat Random is
geweest. Maar geen verkeerde observatie.
>>In het begin van dit verhaal moest ik opeens heel erg aan B7
>>denken. Het duurde even voordta ik realiseerde dat dit door
>>de muziek kwam.
> Volgens mij komt dat ook door de setting en die Servalan-achtige
> presidente. Die droeg eenzelfde soort kraag als Servalan. Alleen in
> een andere kleur.
Nou vond ik haar niet echt een Servalan-achtig type, daar was ze
veels te weinig doortrapt voor. Nee, het was echt de muziek.
>>De Drakonias zagen er geweldig uit met hun geel/groene kleur,
>>hoog voorhoofd, puntige oren, schubbige huid en opkrullende
>>schouderstukken. De kostuummakers en make-up artiesten hebben
>>zich hier behoorlijk mogen uitleven. En het resultaat vind ik
>>echt fantastisch.
> Helemaal mee eens. Die Draconians zijn schitterend gedaan. Het
> blijven tweebenige aliens die Engels praten, maar dit is toch meer
> dan een homp klei op een hoofd plakken. Prachtige make-up en
> "maskers" met die bobbeltjes. Zelfs het nekvel van het masker is
> hier overtuigend. Prachtige creaties.
Ze mogen zo in de top tien van mooiste aliens.
>>Dit verklaart wellicht ook dat aan het einde het verdwijnen van
>>de Master wat plotseling is.
> Ja, hij was plotseling verdwenen. Al flikt de Master dat wel meer.
> Zodra hij weet dat hij de situatie niet langer kan beheersen glipt-ie
> weg als een dief in de nacht om later terug te keren.
Helemaal waar. Toch zie je dan meestal nog wel een scene waarin
hij wegsluipt en dat was nu ook afwezig.
> En hoe hij die volumeknop zachter draait als Jo blijft doorkakelen
> zodat-ie rustig kan lezen.
Hahahahahahaha.
> Het mooie is die interactie tussen hem en de Doctor. Ze staan elkaar
> regelmatig naar het leven, maar op zulke momenten gedragen ze zich
> vilein vrolijk jegens elkaar. De Doctor die vraagt of de Master soms
> nog gewekt wil worden met een kopje thee. De Master: "How very
> kind of you." Er zijn talloze van zulke gouden momentjes.
Yes!
Dit zullen we dan ook helaas gaan missen.
> De Draconiaanse schepen zagen er mooi uit. Er zaten ditmaal leuke
> modelshots in. Thunderbirds-achtig. Al lijken de ruimtewandelingen
> van de Doctor mij nogal ongemakkelijk met al die draden. ;)
Ah joh, hihi.
>>Deel 5 begint met een heel vreemd intromuziekje, super
>>synthesizer gejengel en ik ben dan ook blij dat dat maar
>>eenmalig was.
> Geen idee of dat destijds zo is uitgezonden. Kan het mij echt niet
> voorstellen, want dit klonk als een jarentachtig-synthesizerdeuntje
> van de herkenningstune.
Ik geloof dat het een experiment was maar dat toch niet in de
smaak viel en snel weer is laten vallen. Het is wel degelijk uit
de jaren zeventig als ik me goed heb laten informeren.
>>Schokkend was het moment waarop de Doctor een wapen ter hand nam
>>en zo schietgraag was dat hij in UNIT niet had misstaan.
> O? Dat is mij niet zo opgevallen. Wanneer was dat dan? Toen het schip
> werd geënterd door de Ogrons?
Nee, ergens buiten. Ik heb het even niet meer helemaal helder
voor ogen maar hij schiet wel wat al te graag Ogrons neer. En
dat terwijl hij dondersgoed weet dat zij ook alleen maar doen
wat ze gezegd wordt.
--
Niek