[DW] 10x05 The Green Death
Niek
zeer spetterende afsluiter voor een seizoen en voor het afscheid
van een zeer gewaardeerde compaan.
Een bedrijf heeft een manier gevonden om nog betere brandstof te
produceren. Het feit dat het daarbij dodelijke groene slijm als
afvalstof genereert, maakt de milieubeweging onder leiding van
professor Jones furieus. Ook maakt dit groene goedje dat maden
muteren in agressieve reuze maden die kunnen ontpoppen in
gigantische vliegende insecten die ook niet al te vriendelijk
zijn. Ondertussen is de computer (BOSS) van het bedrijf bezig
met een machtsovername met als uiteindelijk doel de wereld te
veroveren.
En alsof dit allemaal nog niet genoeg is, wordt Jo verliefd op
professor Jones en zien we deze geliefde companion afscheid
nemen van de Doctor. Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah.
Oke rustig. Even terug naar begin.
De Doctor heeft nu echt zijn zinnen gezet om naar Metebelis 3 af
te reizen maar weet Jo niet te enthousiasmeren om mee te gaan.
Dit was natuurlijk meteen al een veeg teken. Hebben we ooit
eerder een companion gezien die niet onmiddellijk bij de Doctor
in de TARDIS sprong zodra hij van plan was te vertekken?
En man, man, man. Die beelden van de Doctor op Metebelis 3 waren
hilarisch! Al het hele seizoen heeft de Doctor het over deze
blauwe planeet die zo prachtig zou moeten zijn en waarin komt
hij terecht? Jawel een blauwe hel. De afwissling van de Doctor
zijn avonturen op Metebelis 3 met de gebeurtenissen op aarde,
vond ik prachtig ge-edit. En dan de Doctor terug op aarde die
onmiddellijk de telefoon opnam en het even niet uitmaakte wie
hij te spreken zou krijgen. Geweldig!
De Brig mag in dit verhaal ook weer zijn partijtje meespelen en
al is hij niet zo doortastend als we hem wel eens gezien hebben,
toch blijft hij een genot om naar te kijken. Vooral in
situatie's waarbij hij door een meerdere overruled wordt en hij
dit allemaal met geknepen billen over zich heen laat komen. Ook
leuk om de Brig eens in ontspannen toestand te zien zoals bij
het etentje in de Nuthutch.
De Doctor probeert Jo steeds nog voor zich te winnen en gaat
zelfs zo ver dat hij de jonge professor bij Jo weglokt zodat zij
niet samen zullen zijn. Doctor toch! Eigenlijk wist hij meteen
al dat het een verloren zaak was en ik had eigenlijk gehoopt dat
hij het wat sportiever zou opvatten.
Een vreemde scene vond ik waarin Fell zelfmoord pleegt door van
een verdieping af te springen en we dan getrakteerd worden op
liefelijk vogelgezang. Zouden ze dat nou echt zo met opzet
hebben gekozen? Het was zo raar in contrast dat ik me afvroeg of
ik het wel goed gezien had.
Voor het eerst heb ik me helemaal niet gestoord aan Yates. In de
rol van spion kwam hij veel beter uit de verf dan anders, in
mijn ogen.
De Doctor kan zich dit keer ook eens uitleven in andere rollen
zoals die van melkman en als poetsvrouw. Knap neergezet, vooral
die melkman. Het duurde zelfs even voordat ik goed doorhad dat
dit de Doctor was.
En natuurlijk moet ik nog iets zeggen over BOSS. Wat een
fantastische computer. Oke, hij was niet erg mensvriendelijk en
eigenlijk een standaard mechalomane machtswellusteling maar zijn
vrolijke gehum van deuntjes en gezellige gekletst, gaf hem toch
wel iets meer dan het standaard werk. Ik heb echt in een deuk
gelegen toen Stevens druk bezig was om de laatste hand te leggen
aan het plan om de wereld over te nemen en BOSS bijna kinderlijk
vrolijk voor zich uit zat te zingen.
Tja en dan het afscheid van Jo. Ik gunde het haar zo ontzettend.
Eindelijk wat rust en hopelijk veel geluk. De Doctor had er
nogal wat moeite mee. Hij bleef dan ook zeker niet tot het einde
van het verlovingsfeest maar reed eenzaam en alleen weg in
Bessie. Ik heb de Doctor nog nooit zo ongelukkig gezien. *snif*
Dit wordt weer enorm wennen aan een nieuwe companion. Jo vind ik
tot nu toe naast Jamie toch wel de leukste companion. *zucht*
--
Niek
Randomcybrarian
> Het laatste verhaal van seizoen 10 en wat voor een verhaal! Een
> zeer spetterende afsluiter voor een seizoen en voor het afscheid
> van een zeer gewaardeerde compaan.
:(
> Oke rustig. Even terug naar begin.
> De Doctor heeft nu echt zijn zinnen gezet om naar Metebelis 3 af
> te reizen maar weet Jo niet te enthousiasmeren om mee te gaan.
> Dit was natuurlijk meteen al een veeg teken. Hebben we ooit
> eerder een companion gezien die niet onmiddellijk bij de Doctor
> in de TARDIS sprong zodra hij van plan was te vertekken?
> En man, man, man. Die beelden van de Doctor op Metebelis 3 waren
> hilarisch! Al het hele seizoen heeft de Doctor het over deze
> blauwe planeet die zo prachtig zou moeten zijn en waarin komt
> hij terecht? Jawel een blauwe hel. De afwissling van de Doctor
> zijn avonturen op Metebelis 3 met de gebeurtenissen op aarde,
> vond ik prachtig ge-edit. En dan de Doctor terug op aarde die
> onmiddellijk de telefoon opnam en het even niet uitmaakte wie
> hij te spreken zou krijgen. Geweldig!
Het was nogal slapstick hoe hij zich op Metebelis 3 staande moest houden
hoewel ik erg moest lachen hoe hij reageerde toen hij eenmaal weer veilig
terug was!
> De Brig mag in dit verhaal ook weer zijn partijtje meespelen en
> al is hij niet zo doortastend als we hem wel eens gezien hebben,
> toch blijft hij een genot om naar te kijken. Vooral in
> situatie's waarbij hij door een meerdere overruled wordt en hij
> dit allemaal met geknepen billen over zich heen laat komen. Ook
> leuk om de Brig eens in ontspannen toestand te zien zoals bij
> het etentje in de Nuthutch.
De jaren 70 waren nog nooit zo duidelijk aanwezig als in de Nuthutch! Het
schimmelvlees beviel ze blijkbaar goed :)
> De Doctor probeert Jo steeds nog voor zich te winnen en gaat
> zelfs zo ver dat hij de jonge professor bij Jo weglokt zodat zij
> niet samen zullen zijn. Doctor toch! Eigenlijk wist hij meteen
> al dat het een verloren zaak was en ik had eigenlijk gehoopt dat
> hij het wat sportiever zou opvatten.
Hij is best bezitterig en hecht zich aan mensen en dingen, ook al zegt hij
van niet. Ik vond het goed passen met de werkelijkheid waarin Pertwee ook
niet blij was dat Katy Manning er mee stopte.
> Een vreemde scene vond ik waarin Fell zelfmoord pleegt door van
> een verdieping af te springen en we dan getrakteerd worden op
> liefelijk vogelgezang. Zouden ze dat nou echt zo met opzet
> hebben gekozen? Het was zo raar in contrast dat ik me afvroeg of
> ik het wel goed gezien had.
Zelfs voor Doctor Who gelden er grenzen in 1973. Ze toonden veel geweld en
een paar doden meer of minder deed niemand moeilijk over. Zelfmoord is
echter een veel moeilijker onderwerp en ik denk dat dat de reden is geweest
voor het vogelgezang.
> Voor het eerst heb ik me helemaal niet gestoord aan Yates. In de
> rol van spion kwam hij veel beter uit de verf dan anders, in
> mijn ogen.
Helemaal mee eens. Yates was tot nu toe echt een mislukte toevoeging en een
schril contrast met de geweldige sergeant Benton.
> De Doctor kan zich dit keer ook eens uitleven in andere rollen
> zoals die van melkman en als poetsvrouw. Knap neergezet, vooral
> die melkman. Het duurde zelfs even voordat ik goed doorhad dat
> dit de Doctor was.
Haha, dat niet maar het was kolderiek om hem als poetsvrouw te zien.
Pertwee had het overduidelijk zelf ook naar zijn zin want hij kwam er heel
goed mee weg.
> En natuurlijk moet ik nog iets zeggen over BOSS. Wat een
> fantastische computer. Oke, hij was niet erg mensvriendelijk en
> eigenlijk een standaard mechalomane machtswellusteling maar zijn
> vrolijke gehum van deuntjes en gezellige gekletst, gaf hem toch
> wel iets meer dan het standaard werk. Ik heb echt in een deuk
> gelegen toen Stevens druk bezig was om de laatste hand te leggen
> aan het plan om de wereld over te nemen en BOSS bijna kinderlijk
> vrolijk voor zich uit zat te zingen.
Nogmaals een compliment voor het gedachtengoed van 1973! BOSS is de meest
geweldige en sympathieke wereldveroverende computer die ooit gecreeerd is
:)
> Tja en dan het afscheid van Jo. Ik gunde het haar zo ontzettend.
> Eindelijk wat rust en hopelijk veel geluk. De Doctor had er
> nogal wat moeite mee. Hij bleef dan ook zeker niet tot het einde
> van het verlovingsfeest maar reed eenzaam en alleen weg in
> Bessie. Ik heb de Doctor nog nooit zo ongelukkig gezien. *snif*
Een einde in mineurstemming om melancholiek van te worden. Het
verlovingsfeest in volle gang en een eenzame Doctor die stilletjes wegreed.
> Dit wordt weer enorm wennen aan een nieuwe companion. Jo vind ik
> tot nu toe naast Jamie toch wel de leukste companion. *zucht*
Het afscheid van Jamie en Zoe deed ook zeer maar dit was ook een diepe
zucht waard. Jo deed het echt super!
--
Random
(http://doctorwho.nksf.nl)
Gert-Jan Kramer
> Het laatste verhaal van seizoen 10 en wat voor een verhaal! Een
> zeer spetterende afsluiter voor een seizoen en voor het afscheid
> van een zeer gewaardeerde compaan.
Jaja, dit avontuur is niet voor niets klassiek geworden. Een perfecte
combinatie van actie, humor, spanning en drama. Het is toch een ep
van 150+ minuten en het raast voorbij.
> Een bedrijf heeft een manier gevonden om nog betere brandstof te
> produceren. Het feit dat het daarbij dodelijke groene slijm als
> afvalstof genereert, maakt de milieubeweging onder leiding van
> professor Jones furieus.
Het viel mij weer op dat dit verhaal met de huidige energiecrisis in
de wereld nog steeds zo actueel is als in 1973. Draait onze wereld
zo langzaam of is DW een visionaire serie? De milieubeweging van
Jones is qua uitwerking jaren zeventig, maar het probleem en ook
de machtspolitiek van oliebedrijven is onverminderd actueel.
> Ook maakt dit groene goedje dat maden muteren in agressieve
> reuze maden die kunnen ontpoppen in gigantische vliegende insecten
> die ook niet al te vriendelijk zijn.
Wow. Al die maden. Brrr. En die reuzenvlieg! Haha. Zo schattig
gemaakt. De Brig doet wat hij goed kan: alles opblazen! De mijn
en de maden. Explosies volop. Al blijken de maden bestand tegen
al dat geweld en moet Benton met de Doctor de klus klaren door
schimmelvlees rond te strooien in het madenveld. :)
> Ondertussen is de computer (BOSS) van het bedrijf bezig
> met een machtsovername met als uiteindelijk doel de wereld
> te veroveren.
The BOSS! \o/ Geweeeeeeeeeeeeldige computer! Ik heb opnieuw
tranen met tuiten gelachen toen-ie begon te zingen en pom-pommen.
Dat is zo komisch. Vooral als BOSS vrolijk zingt "Connect-connect
-connect-za-bom!" als Stevens die koptelefoon opzet om de link te
leggen met de computer. Fantastisch! En ook als BOSS dat raadsel
van de Doctor moet oplossen en je 'm hoort denken met de nodige
hmm's en uiteindelijk zijn geduld verliest: 'I shall answer it. I shall! I
shall! I shall! I shall answer it.'
> En alsof dit allemaal nog niet genoeg is, wordt Jo verliefd op
> professor Jones en zien we deze geliefde companion afscheid
> nemen van de Doctor. Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah.
:'(
> En man, man, man. Die beelden van de Doctor op Metebelis 3 waren
> hilarisch! Al het hele seizoen heeft de Doctor het over deze
> blauwe planeet die zo prachtig zou moeten zijn en waarin komt
> hij terecht? Jawel een blauwe hel. De afwissling van de Doctor
> zijn avonturen op Metebelis 3 met de gebeurtenissen op aarde,
> vond ik prachtig ge-edit. En dan de Doctor terug op aarde die
> onmiddellijk de telefoon opnam en het even niet uitmaakte wie
> hij te spreken zou krijgen. Geweldig!
LOL
Dat kristal van Metebelis 3 kwam later handig van pas, dus de trip
was niet voor niets, maar hij kreeg het niet makkelijk op de blauwe
planeet.
> De Brig mag in dit verhaal ook weer zijn partijtje meespelen en
> al is hij niet zo doortastend als we hem wel eens gezien hebben,
> toch blijft hij een genot om naar te kijken.
En de Brig wordt ook nog gehypnotiseerd door het kristal. Hihi.
Hij was goed op dreef maar als je tegen een BOSS aanloopt die
zulke machtige politieke vrienden heeft, kun je niet veel uitrichten
tegen een multinational als Global Chemicals.
> leuk om de Brig eens in ontspannen toestand te zien zoals bij
> het etentje in de Nuthutch.
Inderdaad, zien we niet vaak. Het blijkt toch best een gezellige
peer te zijn in de sociale omgang. Hij liet zich de bessenwijn en
vleespaddo's goed smaken. ;)
> De Doctor probeert Jo steeds nog voor zich te winnen en gaat
> zelfs zo ver dat hij de jonge professor bij Jo weglokt zodat zij
> niet samen zullen zijn. Doctor toch! Eigenlijk wist hij meteen
> al dat het een verloren zaak was en ik had eigenlijk gehoopt dat
> hij het wat sportiever zou opvatten.
Het past bij het karakter van deze Doctor. Hij is enorm gehecht
geraakt aan Jo, maar raakt haar hier kwijt. Ik vind het heel mooi
uitgewerkt. Jones is, zoals Jo zegt, een jongere aardse versie van
de Doctor en past prima bij d'r. Allebei idealistisch, avontuurlijk,
alternatief. Het is helemaal geloofwaardig dat die twee verliefd
worden op elkaar.
> Een vreemde scene vond ik waarin Fell zelfmoord pleegt door
> van een verdieping af te springen en we dan getrakteerd worden
> op liefelijk vogelgezang. Zouden ze dat nou echt zo met opzet
> hebben gekozen?
Geen idee eigenlijk. Het blijft een vreemde combinatie, al vind ik
dat vogelgezang niets afdoen aan de scène. Het maakt alles zelfs
doordringender naar mijn gevoel. De dood meteen gevolgd door
een symbool van leven: vogelgezang.
> Voor het eerst heb ik me helemaal niet gestoord aan Yates. In
> de rol van spion kwam hij veel beter uit de verf dan anders, in
> mijn ogen.
Mee eens. Yates had hier echt iets te doen en dat maakt 'm toch
meteen interessanter.
> De Doctor kan zich dit keer ook eens uitleven in andere rollen
> zoals die van melkman en als poetsvrouw. Knap neergezet, vooral
> die melkman. Het duurde zelfs even voordat ik goed doorhad dat
> dit de Doctor was.
Nee, ik zag wel dat het de Doctor was, maar de vermomming als
melkman was best goed. En later weer met gierende banden weg
in de melkkar, terwijl-ie onder vuur wordt genomen en de flessen
op het asfalt pletteren. Wat een spektakel.
> vrolijke gehum van deuntjes en gezellige geklets, gaf hem toch
> wel iets meer dan het standaard werk. Ik heb echt in een deuk
> gelegen toen Stevens druk bezig was om de laatste hand te leggen
> aan het plan om de wereld over te nemen en BOSS bijna kinderlijk
> vrolijk voor zich uit zat te zingen.
Haha. Nogmaals: geweeeeeeeeeeeldig!
> Tja en dan het afscheid van Jo. Ik gunde het haar zo ontzettend.
> Eindelijk wat rust en hopelijk veel geluk. De Doctor had er
> nogal wat moeite mee. Hij bleef dan ook zeker niet tot het einde
> van het verlovingsfeest maar reed eenzaam en alleen weg in
> Bessie. Ik heb de Doctor nog nooit zo ongelukkig gezien. *snif*
Ik werd er weer helemaal melancholiek van. :( Erg mooi afscheid,
onderkoeld gespeeld, wars van alle sentimentaliteit en toch voel je
onderhuids hoeveel ze om elkaar zijn gaan geven. Zoals Jo nog ff
omkijkt als de Doctor de kamer verlaat en de Doctor die langs de
horizon wegrijdt met Bessie. Ja, ik vind dat echt prachtig gedaan.
En ook :'(
> Dit wordt weer enorm wennen aan een nieuwe companion. Jo vind ik
> tot nu toe naast Jamie toch wel de leukste companion. *zucht*
Diepe zucht. Ik moet nog ff bijkomen. Hierna komt Sarah Jane. Ook
niet de minste, maar ik heb altijd een speciaal plaatsje gehad voor Jo.
Zucht.
--
GJ
marbel
> Ook maakt dit groene goedje dat maden muteren in agressieve reuze
> maden die kunnen ontpoppen in gigantische vliegende insecten die ook
> niet al te vriendelijk zijn.
Nadat ik dit met de kids gekeken heb vroeg mijn 7-jarige zoontje zich af
of je als je maden kleurstof voert, je dan gekleurde insecten kreeg. En
of hij die zou kunnen verkopen op koninginnedag...
Marjolein
Niek
LOL! Zo zie je maar weer dat DW ook goed is voor de
fantasieontwikkeling van kinderen.
--
Niek