Star Trek TOS 1x07 The Naked Time
Ninia
iedereen op een rare manier aan zijn eind is gekomen. Ze dragen
isolatiepakken, heel verstandig, maar als Tormolen jeuk aan zijn neus
krijgt gaat hij met blote hand aan zijn neus staan krabben. Hij laat de
handschoen ook nog even uit zodat je een rode vloeistof naar zijn hand
ziet vloeien. Dan nog maar even krabbelen, dat is zonder handschoen
veel lekkerder. Handschoen weer aan, niks aan de hand, zo lijkt het,
maar daar moet toch wel narigheid van komen.
Terug op de Enterprise worden ze uitgebreid ontsmet en onderzocht, maar
niets te vinden.
Toch is de luitenant geï¿œnfecteerd met een wonderlijk virus dat de
emoties verhevigd naar buiten brengt. De luitenant heeft al binnen de
kortste keren het loodje gelegd en reanimatie is er niet bij. Intussen
heeft hij bij een schermutseling (een simpele aanraking lijkt de ander
al te besmetten) Riley en Sulu besmet, die zich heerlijk uitleven,
Riley als de Ierse kapitein die de machinekamer bezet en constant
vrolijke orders geeft en zingt door de microfoon en Sulu die als
musketier d'Artagnan iedereen angst weet aan te jagen.
Natuurlijk worden op een gegeven moment ook Spock en nurse Chapel
besmet en de laatste verklaart Spock haar liefde, Spock is helemaal in
tranen, alsmaar sorry sorry zeggend en loopt weg, de nurse zwijmelend
achterlatend.
Intussen gebeuren er allerlei verontrustende dingen met het schip. De
planeet die bezig is in te storten trekt het schip naar zich toe en het
schip raakt oververhit. Riley heeft de motoren uitgezet dus ook als ze
weer controle hebben komen ze in tijdnood, want die motoren hebben tijd
nodig om weer op gang te komen.
Kirk probeert Spock (die zich nu helemaal laat gaan en treurt dat zijn
arme moeder niet wist dat hij van haar hield) te overtuigen van de
ernst van de situatie, er volgen rake klappen en Spock draagt de ziekte
over aan Kirk, die begint over liefde voor zijn schip en zijn crewman,
maar dan herstelt Spock zich (zonder serum) en weet een oplossing voor
het probleem (iets met mengformule tussen materie-antimaterie)
Gelukkig heeft McCoy een serum gevonden. Kirk krijgt het serum (was dat
nou nodig om weer een shirt te scheuren, McCoy?) Hij kan zijn plaats op
de brug weer innemen en reikt nog ￜￜn keer naar de onbereikbare crewman
Rand voordat ze door de ongewone procedure drie dagen terug in de tijd
terechtkomen. Voor het eerst dat ze een timewarp meemaken. Spock ziet
onvoorziene mogelijkheden, maar Kirk is een beetje voorzichtig.
Misschien dat ze er ooit nog eens gebruik van zullen maken. Ze hebben
dus drie dagen opnieuw te leven, maar Kirk wil niet hetzelfde meemaken
als de afgelopen tijd.
Leuke aflevering met veel hilarische momenten. Zoals we Spock nu gezien
hebben zullen we hem niet vaak meemaken, misschien wel nooit. De
mooiste scï¿œnes van de aflevering vind ik toch wel die tussen hem en de
nurse en even daarna, als hij zich probeert te verzetten (I'm in
control of my emotions), maar zijn gevoelens hem uiteindelijk toch
overspoelen.
--
Ninia
Have no fear, O'Riley's here
Niek
> Ze dragen isolatiepakken
Wat zien die dingen eruit! Die rode kleur en dan dat materiaal met die
doorzichtige cirkels! Ik zat me af te vragen of dat niet heel
ongemakkelijk was.
> heel verstandig, maar als Tormolen jeuk aan zijn neus
> krijgt gaat hij met blote hand aan zijn neus staan krabben.
Echt dicht zijn die pakken niet.
> Terug op de Enterprise worden ze uitgebreid ontsmet en onderzocht, maar
> niets te vinden.
Mooie details vind ik zoals Spock Tormolen tegenhoudt om onmiddellijk
van het beamerplatform af te stappen zodat ze eerst ontsmet kunnen
worden. Het zijn dit soort kleine gebaren die deze serie zo menselijk maken.
> Riley en Sulu besmet, die zich heerlijk uitleven, Riley
> als de Ierse kapitein die de machinekamer bezet en constant vrolijke
> orders geeft
Ik moest erg lachen om het moment waarop hij door de gangen liep en
tegen een deur aanblies waarna deze openging. Dat zou nog eens een mooi
systeem zijn.
> Sulu die als musketier d'Artagnan iedereen angst weet aan te jagen.
Daar zijn vele verhalen over verteld zoals dat de acteur zo opging in
zijn rol dat andere acteurs bang van hem werden.
> Natuurlijk worden op een gegeven moment ook Spock en nurse Chapel besmet
> en de laatste verklaart Spock haar liefde, Spock is helemaal in tranen,
> alsmaar sorry sorry zeggend en loopt weg, de nurse zwijmelend achterlatend.
Die Spock toch!
> Intussen gebeuren er allerlei verontrustende dingen met het schip. De
> planeet die bezig is in te storten trekt het schip naar zich toe en het
> schip raakt oververhit.
De bemanning werd weer aardig doorelkaar geschud en zo zagen we ze
gezellig rollenbollen over de vloer van de brug. Het blijven klassieke
beelden.
> Kirk probeert Spock (die zich nu helemaal laat gaan en treurt dat zijn
> arme moeder niet wist dat hij van haar hield) te overtuigen van de ernst
> van de situatie, er volgen rake klappen en Spock draagt de ziekte over
> aan Kirk, die begint over liefde voor zijn schip en zijn crewman, maar
> dan herstelt Spock zich (zonder serum) en weet een oplossing voor het
> probleem (iets met mengformule tussen materie-antimaterie)
Spock weet zijn Vulcan-ik te vinden en Kirk is wel zo stoer dat hij
ondanks dat hij besmet is toch nog redelijk functioneert. Wat een held!
> Gelukkig heeft McCoy een serum gevonden. Kirk krijgt het serum (was dat
> nou nodig om weer een shirt te scheuren, McCoy?)
*proest* Een avontuur is pas een avontuur als Kirk zijn shirt scheurt.
> Voor het eerst dat ze een timewarp meemaken. Spock ziet
> onvoorziene mogelijkheden, maar Kirk is een beetje voorzichtig.
Toch heel anders dan in latere Star Trek series waar ze wat minder
berustend zijn, heb ik het idee. En nee, niet vragen naar voorbeelden
want die heb ik niet.
> Leuke aflevering met veel hilarische momenten. Zoals we Spock nu gezien
> hebben zullen we hem niet vaak meemaken, misschien wel nooit. De mooiste
> sc�nes van de aflevering vind ik toch wel die tussen hem en de nurse en
> even daarna, als hij zich probeert te verzetten (I'm in control of my
> emotions), maar zijn gevoelens hem uiteindelijk toch overspoelen.
Ja, prachtig!
En de muziek was ook weer om van te smullen al was ie niet zo prominent
aanwezig als in sommige vorige avonturen. Maar als het spannend wordt
dan zullen we het weten ook.
Ik geniet me suf van deze herkijk. Dat het nog maar lang mag duren.
--
Niek
Ninia
> Ninia wrote:
>> Ze dragen isolatiepakken
>
> Wat zien die dingen eruit! Die rode kleur en dan dat materiaal met
> die doorzichtige cirkels! Ik zat me af te vragen of dat niet heel
> ongemakkelijk was.
Ze hebben er douchegordijnen voor gebruikt. Heel ongemakkelijk
inderdaad :)
> Echt dicht zijn die pakken niet.
't Zijn beslist geen echte isolatiepakken. Misschien alleen om tegen de
kou te beschermen?
> Ik moest erg lachen om het moment waarop hij door de gangen liep en
> tegen een deur aanblies waarna deze openging. Dat zou nog eens een
> mooi systeem zijn.
Die deuren gingen natuurlijk toch wel automatisch open. Maar dat blazen
en de manier waarop hij door die gangen liep was inderdaad heel
komisch.
>
>> Sulu die als musketier d'Artagnan iedereen angst weet aan te jagen.
>
> Daar zijn vele verhalen over verteld zoals dat de acteur zo opging in
> zijn rol dat andere acteurs bang van hem werden.
Ja ik las ook dat hij speciaal had getraind, ook voor een strak lijf.
Dat is hem goed gelukt.
> Spock weet zijn Vulcan-ik te vinden en Kirk is wel zo stoer dat hij
> ondanks dat hij besmet is toch nog redelijk functioneert. Wat een
> held!
Toch nog wat zelfbeheersing weten op te brengen terwijl de
zelfbeheersingscentra zijn uitgeschakeld. Heel knap inderdaad :)
>
>> Gelukkig heeft McCoy een serum gevonden. Kirk krijgt het serum (was
>> dat nou nodig om weer een shirt te scheuren, McCoy?)
>
> *proest* Een avontuur is pas een avontuur als Kirk zijn shirt
> scheurt.
Leek inderdaad voor de dramatiek gedaan. Zo'n spuit kan ook door je
kleren heen. Is juist zo handig. Waarom kan dat nog niet met de
griepprik?
>> Voor het eerst dat ze een timewarp meemaken. Spock ziet onvoorziene
>> mogelijkheden, maar Kirk is een beetje voorzichtig.
>
> Toch heel anders dan in latere Star Trek series waar ze wat minder
> berustend zijn, heb ik het idee. En nee, niet vragen naar voorbeelden
> want die heb ik niet.
Ik zal het niet vragen.
>
>> Leuke aflevering met veel hilarische momenten. Zoals we Spock nu
>> gezien hebben zullen we hem niet vaak meemaken, misschien wel
>> nooit. De mooiste scï¿œnes van de aflevering vind ik toch wel die
>> tussen hem en de nurse en even daarna, als hij zich probeert te
>> verzetten (I'm in control of my emotions), maar zijn gevoelens hem
>> uiteindelijk toch overspoelen.
>
> Ja, prachtig!
> En de muziek was ook weer om van te smullen al was ie niet zo
> prominent aanwezig als in sommige vorige avonturen. Maar als het
> spannend wordt dan zullen we het weten ook.
De muziek is mij niet zo heel erg opgevallen in deze aflevering. Ja wel
dat Iers bij Riley, was erg leuk. Maar vast ook wel bij Sulu. Moet ik
nog eens naluisteren.
>
> Ik geniet me suf van deze herkijk. Dat het nog maar lang mag duren.
Ja, ik vind het ook erg leuk. De afleveringen die we zien zijn wel
'remastered' hￜ. Dus een beetje opgepoetst en af en toe zelfs een ander
beeld ertussen. Anders was het allemaal nog wat knulliger geweest.
--
Ninia
Niek
> Ja, ik vind het ook erg leuk. De afleveringen die we zien zijn wel
Knullig? Eigenlijk vind ik het helemaal niet knullig. Veel minder
knullig zelfs dan de vele jaren later gemaakte Blake's Seven bijvoorbeeld.
Het is dan wel wat opgepoetst maar dan toch alleen in beeldkwaliteit? Ik
dacht niet dat ze er wat beelden tussen hadden gezet.
--
Niek
Ninia
> Ninia wrote:
>> Ja, ik vind het ook erg leuk. De afleveringen die we zien zijn wel
>> geweest.
>
> Knullig? Eigenlijk vind ik het helemaal niet knullig. Veel minder
> knullig zelfs dan de vele jaren later gemaakte Blake's Seven
> bijvoorbeeld.
> Het is dan wel wat opgepoetst maar dan toch alleen in beeldkwaliteit?
> Ik dacht niet dat ze er wat beelden tussen hadden gezet.
Wel beelden een beetje "verbeterd". Je kunt het allemaal terugvinden op
de site van memory-alpha, die Wouter heeft doorgelinkt naar elke
aflevering.
Zie http://memory-alpha.org/en/wiki/The_Naked_Time_%28episode%29 bijna
onderaan onder: Remastered Information.
--
Ninia
peschi
Mensen die de originele dvd boxen hebben (de gele, blauwe en rode)
hebben de niet-remasterde versies.
Ninia
>> Zie http://memory-alpha.org/en/wiki/The_Naked_Time_%28episode%29
>> bijna onderaan onder: Remastered Information.
>
> Mensen die de originele dvd boxen hebben (de gele, blauwe en rode)
> hebben de niet-remasterde versies.
Ah dat wist ik niet.
--
Ninia
Wouter Valentijn
En vanzelfsprekend bekijk ik niet de gemuteerde afleveringen, maar de
goudeerlijke originele episodes. :-)
--
Wouter Valentijn www.j3v.net
http://www.nksf.scifics.com/startrek.html
Buffy: This is the Initiative Xander. Military guys and scientists do not
make out with each other.
Xander: Well maybe that's what's wrong with the world. Ever think about
that?
'Buffy the Vampire Slayer 4x14: Goodbye Iowa'
liam=mail
Wouter Valentijn
E�n van mijn favoriete afleveringen. Misschien wel top 20 of zelfs top 10.
> Spock en luitenant Tormolen doen onderzoek op een bevroren planeet
> waar iedereen op een rare manier aan zijn eind is gekomen. Ze dragen
> isolatiepakken, heel verstandig, maar als Tormolen jeuk aan zijn neus
> krijgt gaat hij met blote hand aan zijn neus staan krabben. Hij laat
> de handschoen ook nog even uit zodat je een rode vloeistof naar zijn
> hand ziet vloeien. Dan nog maar even krabbelen, dat is zonder
> handschoen veel lekkerder. Handschoen weer aan, niks aan de hand, zo
> lijkt het, maar daar moet toch wel narigheid van komen.
Hij had beter moeten weten!
>
> Terug op de Enterprise worden ze uitgebreid ontsmet en onderzocht,
> maar niets te vinden.
>
> Toch is de luitenant ge�nfecteerd met een wonderlijk virus dat de
> emoties verhevigd naar buiten brengt.
Nou, meer een soort gemuteerd watertje.
> De luitenant heeft al binnen de
> kortste keren het loodje gelegd en reanimatie is er niet bij.
Hij gaf gewoon op. Hij wilde niet meer leven. McCoy verklaarde nog dat het
mes niet zoveel schade had aangebracht.
Hij brengt de body count op 17...
> Intussen
> heeft hij bij een schermutseling (een simpele aanraking lijkt de ander
> al te besmetten) Riley en Sulu besmet, die zich heerlijk uitleven,
> Riley als de Ierse kapitein die de machinekamer bezet en constant
> vrolijke orders geeft en zingt door de microfoon en Sulu die als
> musketier d'Artagnan iedereen angst weet aan te jagen.
Gezien het talent van Riley zou hij grote ogen gooien bij het European Song
Festival. :-)
Heel mooi personage trouwens!
>
> Natuurlijk worden op een gegeven moment ook Spock en nurse Chapel
> besmet en de laatste verklaart Spock haar liefde, Spock is helemaal in
> tranen, alsmaar sorry sorry zeggend en loopt weg, de nurse zwijmelend
> achterlatend.~
Die gevoelens bij Chapel gaan nog niet weg....
Iedereen weet natuurlijk dat Chapel ook Majel Roddenberry was, de Number One
van Pike?
Roddenberry (Gene) gekscheerde altijd dat hij de Powers That Be mooi tuk had
toen ze eisten dat die enge demonische Spock wegging en dat ook die ijskoude
dame het veld moest ruimen. Hij behield Spock en trouwde met de dame! ;-)
Een dame die natuurlijk de First Lady van Star Trek werd.
>
> Intussen gebeuren er allerlei verontrustende dingen met het schip. De
> planeet die bezig is in te storten trekt het schip naar zich toe en
> het schip raakt oververhit. Riley heeft de motoren uitgezet dus ook
> als ze weer controle hebben komen ze in tijdnood, want die motoren
> hebben tijd nodig om weer op gang te komen.
En Scotty zegt de natuurwetten niet te kunnen veranderen.
Als Q aan boord was geweest had die daar zijn neus voor opgehaald.
>
> Kirk probeert Spock (die zich nu helemaal laat gaan en treurt dat zijn
> arme moeder niet wist dat hij van haar hield) te overtuigen van de
> ernst van de situatie, er volgen rake klappen en Spock draagt de
> ziekte over aan Kirk, die begint over liefde voor zijn schip en zijn
> crewman, maar dan herstelt Spock zich (zonder serum) en weet een
> oplossing voor het probleem (iets met mengformule tussen
> materie-antimaterie)
In het geval van een koude start van de motoren.
>
> Gelukkig heeft McCoy een serum gevonden. Kirk krijgt het serum (was
> dat nou nodig om weer een shirt te scheuren, McCoy?) Hij kan zijn
> plaats op de brug weer innemen en reikt nog ��n keer naar de
> onbereikbare crewman Rand voordat ze door de ongewone procedure drie
> dagen terug in de tijd terechtkomen.
Prachtige inkijk in Kirks hart.
In de eerste plaats is er zijn schip. En hij begrijpt waarom het schip een
'Zij' is. Hij wil 'Haar' nooit verliezen.
Maar tegelijkertijd wil hij toch ook wel eens onbekommerd een
strandwandeling kunnen maken met zijn mooie Yeoman die hij als kapitein niet
mag zien staan op die manier.
> Voor het eerst dat ze een
> timewarp meemaken. Spock ziet onvoorziene mogelijkheden, maar Kirk is
> een beetje voorzichtig. Misschien dat ze er ooit nog eens gebruik van
> zullen maken. Ze hebben dus drie dagen opnieuw te leven, maar Kirk
> wil niet hetzelfde meemaken als de afgelopen tijd.
Oorspronkelijk zou dit een tweedelige aflevering zijn geweest, maar dat
tweede deel hebben ze losgekoppeld en is een afzonderlijk verhaal geworden.
Komt later nog in dit seizoen aan de beurt. Wacht maar af. Meer zeg ik niet
;-)
>
> Leuke aflevering met veel hilarische momenten. Zoals we Spock nu
> gezien hebben zullen we hem niet vaak meemaken, misschien wel nooit.
> De mooiste sc�nes van de aflevering vind ik toch wel die tussen hem
> en de nurse en even daarna, als hij zich probeert te verzetten (I'm in
> control of my emotions), maar zijn gevoelens hem uiteindelijk toch
> overspoelen.
Ik krijg de neiging me aan te bieden als promotor van Riley. Wat een talent!
;-)
Ook al heb ik medelijden met die 'Kathleen'.
marbel
> Spock en luitenant Tormolen doen onderzoek op een bevroren planeet waar
> iedereen op een rare manier aan zijn eind is gekomen. Ze dragen
> isolatiepakken, heel verstandig, maar als Tormolen jeuk aan zijn neus
> krijgt gaat hij met blote hand aan zijn neus staan krabben. Hij laat de
> handschoen ook nog even uit zodat je een rode vloeistof naar zijn hand
> ziet vloeien. Dan nog maar even krabbelen, dat is zonder handschoen veel
> lekkerder. Handschoen weer aan, niks aan de hand, zo lijkt het, maar
> daar moet toch wel narigheid van komen.
Als isolatiepakken waren het ook wel erg hoopvolle creaties, meer om de
virussen angst aan te jagen dan om ze de weg te versperren ;)
> Natuurlijk worden op een gegeven moment ook Spock en nurse Chapel besmet
> en de laatste verklaart Spock haar liefde, Spock is helemaal in tranen,
> alsmaar sorry sorry zeggend en loopt weg, de nurse zwijmelend achterlatend.
De emotionele Spock is wel een unicom hoor, daar was ik niet op
voorbereid. En dat het virus net zo effectief was voor Vulcans als voor
mensen was ook onverwachts.
> Gelukkig heeft McCoy een serum gevonden. Kirk krijgt het serum (was dat
> nou nodig om weer een shirt te scheuren, McCoy?) Hij kan zijn plaats op
Grijnz, ja, dat dacht ik ook ja.
> Leuke aflevering met veel hilarische momenten. Zoals we Spock nu gezien
> hebben zullen we hem niet vaak meemaken, misschien wel nooit. De mooiste
> scènes van de aflevering vind ik toch wel die tussen hem en de nurse en
> even daarna, als hij zich probeert te verzetten (I'm in control of my
> emotions), maar zijn gevoelens hem uiteindelijk toch overspoelen.
En wat was Uhura weer een kanjer he? Alles bijhouden, alles regelen en
dan ook nog plots de brug moeten besturen omdat huilspock niet komt
opdagen...
Marjolein
Wouter Valentijn
> Ninia wrote:
<knip>
> De emotionele Spock is wel een unicom hoor, daar was ik niet op
> voorbereid. En dat het virus net zo effectief was voor Vulcans als
> voor mensen was ook onverwachts.
Gemuteerd watertje.
Soms heeft het half Vulcan zijn zo zijn voordelen.
Soms doet het er niet toe.
Soms heeft het zijn nadelen.
>
<knip>
> En wat was Uhura weer een kanjer he? Alles bijhouden, alles regelen en
> dan ook nog plots de brug moeten besturen omdat huilspock niet komt
> opdagen...
Uhura is multi functioneel inzetbaar!
Niet alleen op communicatie, maar ook bij navigatie.
Ik vraag me af of ze misschien daarom in de eerste afleveringen in gold
uniform rondliep en dat ze gewoon is doorgestroomd naar de technische
diensten.
Ook Rand kan meer dan alleen de koffie met een phaser verwarmen.
Ze werd aan the helm geplaatst en liet het schip niet neerstorten zoals een
zekere Betazoid dat een dikke 100 jaar later deed en wiens naam we hier niet
zullen noemen.