De review kan zo men wil hier op aan sluiten. Ongeveer zoals bij de Doctor
Who aankondigingen e.d.
In die zin is het ge�nspireerd door de Random Maneuver.
Titel: Charlie X
Als achtste geproduceerd.
Als tweede uitgezonden.
DVD:
Eerste disc.
Tweede titel.
Claimer:
Op dit moment geen ��n!
Maar ik heb het gevoel dat er zich wel een belangstellende zal aandienen.
Het is een verhaal van Roddenberry himself en naar mijn smaak een heel leuke
aflevering. :-)
--
Wouter Valentijn www.j3v.net
http://www.nksf.scifics.com/startrek.html
Buffy: This is the Initiative Xander. Military guys and scientists do not
make out with each other.
Xander: Well maybe that's what's wrong with the world. Ever think about
that?
'Buffy the Vampire Slayer 4x14: Goodbye Iowa'
liam=mail
> Titel: Charlie X
> Als achtste geproduceerd.
> Als tweede uitgezonden.
Boeiende aflevering en erg goed gespeeld door Robert Walker als
Charlie.
Leuk ook als hij helemaal aan het begin aankomt en je een mooie
onschuldige jongeling in beeld krijgt en hij dan in een fractie van een
seconde even zijn donkere blik laat zien. Ik moest even een keer
terugspoelen om te kijken of ik het goed had gezien.
Het summum van een onhandelbare tiener. Zo bedreigend ben ik ze nog
nergens tegengekomen :) Een troost voor ouders met lastige tieners in
huis, deze aflevering.
Charlie X. is alleen achtergebleven op Thasus en daar opgevoed door de
Thasians die hem geleerd hebben dingen te laten verdwijnen of
veranderen. Hij worstelt met zijn puberteit, zijn ongeduld en zijn
menszijn.
Aanvankelijk lijkt hij alleen maar de lastige tiener. De enige die nog
wat overwicht op hem had was captain Kirk, maar ook dat lijkt steeds
meer te verdwijnen en op het laatst is niemand meer veilig die ook maar
enige aanleiding tot irritatie geeft.
Als Kirk een manier heeft gevonden om hem te 'overloaden' en hij
daardoor zijn kracht verliest kunnen de Thasians verbinding leggen met
de Enterprise en de jongen terug komen halen.
Er volgt dan nog een hartverscheurende smeekbede van Charlie die niet
terug wil, want de Thasians hebben geen gevoel en hij kan ze niet
aanraken. Kirk is er gevoelig voor en pleit ervoor dat de jongen onder
de mensen mag leven, maar de Thasian zegt dat het een hopeloze zaak is.
Charlie zal zijn macht altijd blijven gebruiken en mensen doden of
laten verdwijnen of hij zal zelf gedood moeten worden.
Zo keert Charlie terug naar de Thasians, de bemanning wat treurig en
verslagen achterlatend. Gelukkig worden de verdwenen mensen teruggeven.
Stel je toch voor dat Yeoman Rand niet meer terug was gekomen. Nu kan
ze nog even uithuilen tegen de stoel van de captain.
Genoten van deze aflevering.
--
Ninia
> Genoten van deze aflevering.
En dan vergeet ik nog helemaal te vermelden het prachtige lied dat
Uhura zingt over mr.Spock. Hier te beluisteren:
http://images.wikia.com/memoryalpha/en/images/a/ae/Oh%2C_On_the_Starship_Enterprise.ogg
Tekst:
"Oh, on the Starship Enterprise
There's someone who's in Satan's guise,
Whose devil's ears and devil's eyes
Could rip your heart from you!
"At first his look could hypnotize,
And then his touch would barbarize.
His alien love could victimize...
And rip your heart from you!
"And that's why female astronauts
Oh very female astronauts
Wait terrified and overwrought
To find what he will do.
"Oh girls in space, be wary,
Be wary, be wary!
Girls in space, be wary!
We know not what he'll do."
En nog een lied over Charlie (ze schudt ze uit haar mouw ;) )
"Now from a planet out in space
There comes a lad not commonplace
A-seeking out his first embrace.
He's saving it for you.
"Oh Charlie's our new darling
Our darling, our darling.
Oh Charlie's our new darling.
We know not what you'll do!"
Hier te beluisteren:
http://images.wikia.com/memoryalpha/en/images/b/b1/Oh%2C_Charlie%27s_Our_New_Darling.ogg
--
Ninia
Nou en of.
> Leuk ook als hij helemaal aan het begin aankomt en je een mooie
> onschuldige jongeling in beeld krijgt en hij dan in een fractie van een
> seconde even zijn donkere blik laat zien. Ik moest even een keer
> terugspoelen om te kijken of ik het goed had gezien.
Die blik was wel heel erg eng. Maar waarom de bemanning van dat andere
schip niet een waarschuwing meegaf is mij een raadsel, ze zijn toch
allemaal van dezelfde partij, zou ik denken.
> Het summum van een onhandelbare tiener. Zo bedreigend ben ik ze nog
> nergens tegengekomen :) Een troost voor ouders met lastige tieners in
> huis, deze aflevering.
Ah, daar is het natuurlijk voor geschreven.
> Hij worstelt met zijn puberteit, zijn ongeduld en zijn menszijn.
Eigenlijk een onmogelijke opgave voor een mens.
> Aanvankelijk lijkt hij alleen maar de lastige tiener. De enige die nog
> wat overwicht op hem had was captain Kirk, maar ook dat lijkt steeds
> meer te verdwijnen en op het laatst is niemand meer veilig die ook maar
> enige aanleiding tot irritatie geeft.
Kirk probeert eerst nog de vaderrol in de schoenen van McCoy te schuiven
maar die wimpelt dit af samen met dat Charlie hem nu eenmaal als
rolmodel heeft bestempeld. Delegeren gaat niet altijd op.
> Als Kirk een manier heeft gevonden om hem te 'overloaden' en hij
> daardoor zijn kracht verliest kunnen de Thasians verbinding leggen met
> de Enterprise en de jongen terug komen halen.
Oh, ik dacht dat het meer toeval was dat ze net op dat moment kwamen.
Heb ik even niet goed opgelet.
> Kirk is er gevoelig voor en pleit ervoor dat de jongen onder
> de mensen mag leven, maar de Thasian zegt dat het een hopeloze zaak is.
Die Kirk toch. Ondanks de schade die de jongen geeft aangebracht, een
heel schip met bemanning opgeblazen!, pleit hij toch nog voor deze
jongeling. Een hart van goud die Kirk.
> Charlie zal zijn macht altijd blijven gebruiken en mensen doden of laten
> verdwijnen of hij zal zelf gedood moeten worden.
Dat zegt genoeg over de mensheid zelf.
> Stel je toch voor dat Yeoman Rand niet meer terug was gekomen.
Dat was onmogelijk geweest!
> Nu kan ze nog even uithuilen tegen de stoel van de captain.
Precies. :-)
> Genoten van deze aflevering.
Er zat wel een beetje veel van hetzelfde in waardoor ik het iets minder
spannend vond dan de vorige verhalen. Maar over het algemeen blijft dit
toch wel toptelevisie.
--
Niek
Wat een stem heeft die Uhura, zal dat bij de functie van
communicatieofficier horen?
--
Niek
> Die blik was wel heel erg eng. Maar waarom de bemanning van dat
> andere schip niet een waarschuwing meegaf is mij een raadsel, ze zijn
> toch allemaal van dezelfde partij, zou ik denken.
Ze waren vast heel bang voor Charlie, die erbij stond en dat zeker zou
afstraffen als ze iets onaardigs over hem zouden zeggen. Ze zeiden dat
hij een fine young man was of zoiets. Ze probeerden later nog contact
te leggen, maar dat mislukte ook door Charlie.
> Die Kirk toch. Ondanks de schade die de jongen geeft aangebracht, een
> heel schip met bemanning opgeblazen!, pleit hij toch nog voor deze
> jongeling. Een hart van goud die Kirk.
Charlie is tenslotte toch een 'mensch'.
>> Charlie zal zijn macht altijd blijven gebruiken en mensen doden of
>> laten verdwijnen of hij zal zelf gedood moeten worden.
>
> Dat zegt genoeg over de mensheid zelf.
Nou meer over Charlie lijkt me.
> Er zat wel een beetje veel van hetzelfde in waardoor ik het iets
> minder spannend vond dan de vorige verhalen. Maar over het algemeen
> blijft dit toch wel toptelevisie.
Wel weer dat de bemanning vleugellam werd gemaakt, maar de manier
waarop het verhaal gebracht werd vond ik toch wel met veel spanning en
intensiteit gedaan.
--
Ninia
Ja, dat deed hij leuk
>> Leuk ook als hij helemaal aan het begin aankomt en je een mooie
>> onschuldige jongeling in beeld krijgt en hij dan in een fractie van
>> een seconde even zijn donkere blik laat zien. Ik moest even een keer
>> terugspoelen om te kijken of ik het goed had gezien.
>
> Die blik was wel heel erg eng. Maar waarom de bemanning van dat andere
> schip niet een waarschuwing meegaf is mij een raadsel, ze zijn toch
> allemaal van dezelfde partij, zou ik denken.
Hij had ze behoorlijk onder de duim en ze wisten dat ze zouden omkomen
als ze zouden waarschuwen. Dat blijkt later ook, als ze nog net binnen
bereik toch een waarschuwing willen sturen; Charlie laast ze gelijk op.
>> Het summum van een onhandelbare tiener. Zo bedreigend ben ik ze nog
>> nergens tegengekomen :) Een troost voor ouders met lastige tieners in
>> huis, deze aflevering.
>
> Ah, daar is het natuurlijk voor geschreven.
Tiener? Kind! Mijn oudste is 11 en ik herkende meer dan me lief was...
zucht... ;)
>> Hij worstelt met zijn puberteit, zijn ongeduld en zijn menszijn.
>
> Eigenlijk een onmogelijke opgave voor een mens.
Meer id, ego, superego. Opgroeien is leren om die impulsen en verlangens
te beheersen, om er een laagje beschaving om te leggen. Dat miste hij
natuurlijk helemaal, hij had kleuterreflexen.
>> Aanvankelijk lijkt hij alleen maar de lastige tiener. De enige die nog
>> wat overwicht op hem had was captain Kirk, maar ook dat lijkt steeds
>> meer te verdwijnen en op het laatst is niemand meer veilig die ook
>> maar enige aanleiding tot irritatie geeft.
>
> Kirk probeert eerst nog de vaderrol in de schoenen van McCoy te schuiven
> maar die wimpelt dit af samen met dat Charlie hem nu eenmaal als
> rolmodel heeft bestempeld. Delegeren gaat niet altijd op.
Ze zaten wel enorm te hannessen met de sexuele voorlichting hoor. Voor
een moderne Hollander is het nog erger kromme tenenwerk dan modern
Amerika - en dat is al erg zat.
>> Als Kirk een manier heeft gevonden om hem te 'overloaden' en hij
>> daardoor zijn kracht verliest kunnen de Thasians verbinding leggen met
>> de Enterprise en de jongen terug komen halen.
>
> Oh, ik dacht dat het meer toeval was dat ze net op dat moment kwamen.
> Heb ik even niet goed opgelet.
Ik miste ook dat het kwam doordat Charlie werd overbelast, ik dacht ook
dat het toeval was.
>> Kirk is er gevoelig voor en pleit ervoor dat de jongen onder de mensen
>> mag leven, maar de Thasian zegt dat het een hopeloze zaak is.
>
> Die Kirk toch. Ondanks de schade die de jongen geeft aangebracht, een
> heel schip met bemanning opgeblazen!, pleit hij toch nog voor deze
> jongeling. Een hart van goud die Kirk.
Probleem is inderdaad dat het ook voor een groot deel opvoeding is, of
gebrek aan opvoeding. Maar hij heeft wel een heel broodnodig stuk
socialisatie gemist, dat kun je niet zomaar inhalen.
>> Genoten van deze aflevering.
>
> Er zat wel een beetje veel van hetzelfde in waardoor ik het iets minder
> spannend vond dan de vorige verhalen. Maar over het algemeen blijft dit
> toch wel toptelevisie.
Inderdaad leuk, maar niet superspannend.
Elders heb je het ook nog over dat mooie lied van Uhura. Inderdaad hele
mooie stem (en ik snap niet dat ze klaagde dat ze niets deed op het
schip, ze is niet bij het kliekje hoofdpersonen maar wel behoorlijk
aanwezig steeds vind ik.
Mooi dat Spock het snaarinstrument speelt en glimlachend (!) toegeeft en
de muziek speelt waarop Uhura haar plaagliedje zingt.
marjolein
Het viel mij ook al op dat ze toch aardig wat sc�nes heeft terwijl ze in
mijn herinnering vooral veel op de brug zat slechts aanwezig te zijn.
Nee, ze mag niet klagen.
> Mooi dat Spock het snaarinstrument speelt en glimlachend (!) toegeeft en
> de muziek speelt waarop Uhura haar plaagliedje zingt.
Die glimlach vond ik ook zeer apart.
--
Niek
Naast die sc�ne in 'The Man Trap' (je weet wel, over Vulcan en het gebrek
aan een maan daar), wellicht nog een tweede inspiratiebron voor qr eryngvr
ghffra Fcbpx ra Huhen va qr Noenzf irefvr ina Fgne Gerx va qr KVqr svyz.
>
> Wat een stem heeft die Uhura, zal dat bij de functie van
> communicatieofficier horen?
Dat kan nooit kwaad. :-) Wordt muziek niet een universeel communicatiemiddel
genoemd?
Nichols is afkomstig overigens uit de musical wereld.
De rest van de bemanning kon het ook wel waarderen en kennelijk was het niet
de eerste keer voor Uhura dat ze 'insprong' op Spocks muzikale oefeningen op
zijn Lyre.
Hier ook de eerste keer dat de bemanning kon zien dat Charlie eigenaardige
eigenschappen bezat: De kaarten die hij ineens veranderde in kuise pin-ups
van Rand. Maar kennelijk beschouwde men dit (en die versmolten witte
schaakstukken) als iets dat de gemiddelde goochelaar wel kon in hun tijd.
Zoiets.
Pas toen Sam verdween wisten ze dat het goed mis was.
Bepaalde sc�nes moesten me ook aan 'The Witch' denken (Buffy) en aan de
filmversie van 'The Twilight Zone'. Denk maar aan die vrouw die ineens geen
gezicht meer had.
Arme Tina! Eerst lomp afgewezen door Charlie en daarna door hem in een
reptiel veranderd!
Ik vraag me af of die Thasians toch niet iets anders hadden kunnen doen.
Misschien de Aarde waarschuwen? Misschien waren ze als volk ook nog niet
volwassen genoeg. Ze hadden immers slechts 'eeuwen' geleden hun
lichamenlijke vorm opgegeven (wordt later ge�choed in een aflevering van TNG
(Transfigurations) waarin er een volk voorkomt dat ook op het punt staat
non-corporeel te worden en waarin Doctor Beverly sjans had).
Dit is al de achtste geproduceerde aflevering, en Starfleet en de UFP worden
nog steeds niet genoemd.
Men gaat hier nog steeds uit van een vrijwel puur Aards ruimteschip dat
uitgezonden wordt door een agentschap genaamd United Earth Space Probe
Agency (UESPA).
Ook interessant is dat men op de Antares (vracht / verkenningsschip) men
nogal op kijkt tegen schepen van de Starship klasse wegens het formaat en de
bemanning ervan (20 versus 428) en Charlie vond het best leuk op de
Enterprise eindelijk eens een meisje te ontmoeten. Alleen jammer voor hem
dat Janice Rand niet op minderjarige jongens valt.
Oh, over Rand gesproken... Het personage is zo genoemd ter ere van de Rand
Corporation http://www.rand.org/ . Deze Amerikaanse denktank werd in die
jaren wel eens geconsulteerd bij het maken van deze serie. Of had ik dat al
een keer gezegd?