Helaas slaagt het verhaal er maar deels in. Één van de dingen die niet
werkt zijn de special effects, uiteraard moeten we niet vergeten dat Doctor
Who niet bekend staat om de schiterrende special effects, maar zelfs voor
DW vond ik dit behoorlijk onder de maat. Het gevaar wat loerde was een
alien dat er uit zag als een stuk groen fosforisend slijm met tentakels.
Heel gevaarlijk zo'n wezen wat schijnbaar kan zweven maar niet fatsoenlijk
de trap op komt.
Het wezen was een voorbode van een invasievloot aangezien de aarde een
goede strategische ligging heeft in een oorlog waar de aarde geen deel aan
neemt en ook geen weet van heeft. De mensheid is een statistiek schijnbaar,
wat dan wel weer leuk doordacht was.
Eerlijk gezegd vond ik deze aflevering niet zo sterk, duidelijk geen the
Robots of Death.
> Een miniem eiland met daarop een vuurtoren, dichte mist en het gevaar
> is dichtbij. Perfecte ingrediënten voor een claustrofobisch en
> spannend avontuur van de Doctor en zijn companonion Leela.
>
> Helaas slaagt het verhaal er maar deels in. Één van de dingen die niet
> werkt zijn de special effects, uiteraard moeten we niet vergeten dat
> Doctor Who niet bekend staat om de schiterrende special effects, maar
> zelfs voor DW vond ik dit behoorlijk onder de maat. Het gevaar wat
> loerde was een alien dat er uit zag als een stuk groen fosforisend
> slijm met tentakels. Heel gevaarlijk zo'n wezen wat schijnbaar kan
> zweven maar niet fatsoenlijk de trap op komt.
Hihi, de buitenaardse wezens hoeven zich niet aan de Aarde logica te
conformeren.
> Het wezen was een voorbode van een invasievloot aangezien de aarde een
> goede strategische ligging heeft in een oorlog waar de aarde geen deel
> aan neemt en ook geen weet van heeft. De mensheid is een statistiek
> schijnbaar, wat dan wel weer leuk doordacht was.
>
> Eerlijk gezegd vond ik deze aflevering niet zo sterk, duidelijk geen
> the Robots of Death.
Tja, die was beter maar ook deze had heus wel zijn sterke (ok, minder
slechte dan) punten. Het beklemmende sfeertje in de mist werd goed
neergezet en als je bedenkt dat zowat de hele aflevering in een krappe
vuurtoren afspeelt, dan hebben ze nog goed hun best gedaan. Ook lekker
inktzwart is het gegeven dat werkelijk iedereen, behalve de Doctor en
Leela, uiteindelijk de pijp uitgaat. De dood is echt de ware companion voor
de Doctor.
Ik denk wel dat de aflevering beter had gewerkt als ze een subtielere
dreiging hadden genomen. Het begon met spanning en onzekerheid en ik was
teleurgesteld toen het een groene klodder slijm bleek te zijn die ook nog
een bedreiging was voor de mensheid. Het omknutselen van de lampspiegel en
het vervolgens neerzappen van het moederschip trok het compleet naar het
rijk der idioterie en dat is jammer want met wat meer mysterie was het een
beter verhaal geweest.
Enfin, op naar 15x02 The Invisible Enemy
--
Random
> De dood is echt de ware companion voor de Doctor.
Zoiets zei Leela ook nog, dat iedereen bij hem in de buurt kwam dood ging.
En het is er regelmatig koud. Heel vreemd om met die hitte naar
te kijken.
> Helaas slaagt het verhaal er maar deels in. Één van de dingen die niet
> werkt zijn de special effects, uiteraard moeten we niet vergeten dat Doctor
> Who niet bekend staat om de schiterrende special effects, maar zelfs voor
> DW vond ik dit behoorlijk onder de maat. Het gevaar wat loerde was een
> alien dat er uit zag als een stuk groen fosforisend slijm met tentakels.
> Heel gevaarlijk zo'n wezen wat schijnbaar kan zweven maar niet fatsoenlijk
> de trap op komt.
Hahaha. Je hebt helemaal gelijk. Alleen is het mij helemaal niet
opgevallen. Ik zat zo in het verhaal en dan zijn dit dingen die
ik helemaal niet zie. Het is een Rutan, de aartvijand van de
Sotarans en toch erg leuk om die ook eens te mogen zien in
plaats van alleen maar over te horen praten.
Leela vond ik weer super. Ook nog een leuke verwijzing naar haar
verleden als zij de technicus Teshnician noemt.
Of wat dacht je van het moment dat Adelaide hysterisch begint te
schreeuwen en Leela haar een ferme klap geeft. Ik lag in een deuk.
En dan natuurlijk de opmerkelijke scene waarin Leela blauwe ogen
krijgt. Niet belangrijk voor het verhaal maar wel voor de
actrice die erg veel last van de gekleurde lensen had.
Ander grappig detail vond ik de houten reddenvesten van de
bemanning van het gestrande schip.
De Doctor is zijn bekende optimistisch zelf "morgen kunnen we
allemaal dood zijn" waarop hij een enorme grijns trekt.
Op de DVD staat nog een heel grappige extra met een Kunst &
Kitsch voor DW-spullen.
Heel eerlijk gezegd heb ik overal wel van genoten. De
beklemmende sfeer, de kleine details, de Doctor, Leela, de
verschillende andere personages die je eerst leert kennen en
uiteindelijk allemaal worden vermoord. Wat mij betreft een
prachtig verhaal.
--
Niek
> Giovanni Wassen wrote:
>> Een miniem eiland met daarop een vuurtoren, dichte mist en het
>> gevaar is dichtbij. Perfecte ingrediënten voor een claustrofobisch
>> en spannend avontuur van de Doctor en zijn companonion Leela.
De 'belegerde basis' is zo langzamerhand het grootste subgenre binnen DW.
>> Helaas slaagt het verhaal er maar deels in. Één van de dingen die
>> niet werkt zijn de special effects, uiteraard moeten we niet
>> vergeten dat Doctor Who niet bekend staat om de schiterrende
>> special effects, maar zelfs voor DW vond ik dit behoorlijk onder de
>> maat. Het gevaar wat loerde was een alien dat er uit zag als een
>> stuk groen fosforisend slijm met tentakels. Heel gevaarlijk zo'n
>> wezen wat schijnbaar kan zweven maar niet fatsoenlijk de trap op
>> komt.
>
> Hahaha. Je hebt helemaal gelijk. Alleen is het mij helemaal niet
> opgevallen. Ik zat zo in het verhaal en dan zijn dit dingen die ik
> helemaal niet zie. Het is een Rutan, de aartvijand van de Sotarans en
> toch erg leuk om die ook eens te mogen zien in plaats van alleen maar
> over te horen praten.
De Rutans zijn dan blijkbaar ook aan het verliezen dus erg effectief
kunnen ze niet zijn.
> De Doctor is zijn bekende optimistisch zelf "morgen kunnen we allemaal
> dood zijn" waarop hij een enorme grijns trekt.
Op het einde is ook iedereen behalve de Doctor en Leela dood.
Ik vond wel dat het verhaal werkte, niettegenstaande de effecten. De
karakterisering van de ploeg van de vuurtoren was heel herkenbaar, van
de oude reactionair tot de nieuwlichter. En ik was al een heel tijdje
aan het hopen dat de financier er aan zou gaan. Die was werkelijk
irritant.
--
Caedite eos! Novit enim Dominus qui sunt eius!