[STTOS] 1x28 (29) The City on the Edge of Forever
Randomcybrarian
de zoveelste keer The City on the Edge of Forever te kijken.
De zoveelste keer want deze aflevering staat keurig in mijn top 3 van
favoriete TOS afleveringen. Is het de make-up van Sulu als hij bijgebracht
wordt met enkele druppels cordrazine? Is het de overacting en make-up van
McCoy? Het coole idee van een tijdportaal met een galmende begeleidende
stem of de erg leuke dialogen tussen Spock en Kirk?
Het werkt gewoon allemaal eigenlijk in deze aflevering en vanaf de eerste
keer dat ik hem zag, veeeeele jaren geleden kon ik achteraf bijna niet
geloven dat het 'slechts' een aflevering van 48 minuten was waarin zich dit
allemaal had afgespeeld. Van het voorval aan boord van de Enterprise tot de
ontdekking van de Guardian of Forever en het gegeven dat met 1 eenvoudig
sprongetje van McCoy in het portaal de gehele tijdlijn en dus Enterprise
spoorloos verdween.
Onze helden Kirk en Spock hebben natuurlijk geen keus en volgen McCoy naar
de jaren 30 waar ze met de nodige lichte humor een uiteindelijk loodzware
keuze moeten maken. Ik herinner me nog van de eerste keer kijken dat ik
onder de indruk was dat ze in een Star Trek aflevering gekozen hadden om
geen happy end ervan te maken. Edith Keeler was anno 1930 de personificatie
van een burger in de Federation maar juist haar idealen en nobele doelen
zouden miljoenen de dood in jagen. Het einde waarin Spock tegen McCoy zegt
'He knows, Doctor ... he knows' is er eentje die me bijgebleven is al die
jaren.
De aflevering is niet perfect (natuurlijk). Zeker nu je afleveringen achter
elkaar kijkt zie je dat de stad van de 21st Street Mission wel heel erg een
set is. Een set die me ook aardig bekend voorkwam van vorige afleveringen
hoewel dat ook eenvoudigweg de toch heel generieke omgeving kan zijn. Ook
de onhandigheid waarmee zo'n beetje de hele (beveiligings)staf het niet
voor elkaar krijgt om McCoy te belemmeren van de Enterprise af te komen en
iedereen te omzeilen en de portal in te duiken, is bijna tenenkrommende
incompetentie :) Het mag allemaal de pret niet drukken; City on the Edge of
Forever is Trek op zijn best.
Niek
> Ik kijk nog steeds keurig elke week mee en gisteravond was het tijd om voor
> de zoveelste keer The City on the Edge of Forever te kijken.
Oh ik dacht dat jij op zaterdagavond keek.
Wel heel mooi dat je dit schrijft want anders had ik de verkeerde
aflevering gekeken. Ik had 1x29 namelijk op mijn USB gezet ipv deze. Dus
je bericht is meer dan welkom.
> De zoveelste keer want deze aflevering staat keurig in mijn top 3 van
> favoriete TOS afleveringen.
En niet voor niets!
> Is het de make-up van Sulu als hij bijgebracht
> wordt met enkele druppels cordrazine? Is het de overacting en make-up van
> McCoy? Het coole idee van een tijdportaal met een galmende begeleidende
> stem of de erg leuke dialogen tussen Spock en Kirk?
Of Mrs Dynasty in de jonge versie?
> Onze helden Kirk en Spock hebben natuurlijk geen keus en volgen McCoy naar
> de jaren 30 waar ze met de nodige lichte humor een uiteindelijk loodzware
> keuze moeten maken.
Prachtige beschrijving.
> Ik herinner me nog van de eerste keer kijken dat ik
> onder de indruk was dat ze in een Star Trek aflevering gekozen hadden om
> geen happy end ervan te maken. Edith Keeler was anno 1930 de personificatie
> van een burger in de Federation maar juist haar idealen en nobele doelen
> zouden miljoenen de dood in jagen.
Best een heel gewaagd idee in dit verhaal. En tjonge wat een keuze.
> Het einde waarin Spock tegen McCoy zegt 'He knows, Doctor ... he knows' is er eentje die me bijgebleven is al die
> jaren.
Ronduit een klassieker.
> Het mag allemaal de pret niet drukken; City on the Edge of
> Forever is Trek op zijn best.
Omdat het verhaal zo ontzettend leuk en boeiend is, zijn de minpuntjes
die jij noemt mij helemaal niet opgevallen.
Dat komt pas als ik me zit te vervelen tijdens een aflevering.
Ik ben het helemaal met je eens dat dit op en top genieten is. Alleen de
titel al is er eentje om aan de muur te hangen.
--
Niek
Randomcybrarian
> Randomcybrarian wrote:
>> Ik kijk nog steeds keurig elke week mee en gisteravond was het tijd
>> om voor de zoveelste keer The City on the Edge of Forever te kijken.
>
> Oh ik dacht dat jij op zaterdagavond keek.
Klopt maar met Doctor Who + Confidential + Stargate Universe op de
zaterdagavond is TOS een avondje naar voren gehaald sinds drie weken.
Wouter Valentijn
RANDOM!
Je bent er nog! :-) Ik dacht dat je was afgehaakt.
Mooi dat je dit al gestart hebt. Maar ik zal toch even ook wat DVD info
toevoegen voor hen die het langs die weg volgen.
Ik zal denk ik vanavond nog een keer herkijken en commentaren geven.
Aflevering:
The City on the Edge of Forever
Productievolgorde: 29
Uitzendvolgorde: 28
DVD: Disc 7, titel 4
--
Wouter Valentijn www.j3v.net
http://www.nksf.scifics.com/startrek.html
Buffy: This is the Initiative Xander. Military guys and scientists do not
make out with each other.
Xander: Well maybe that's what's wrong with the world. Ever think about
that?
'Buffy the Vampire Slayer 4x14: Goodbye Iowa'
liam=mail
Ninia
> Ik kijk nog steeds keurig elke week mee en gisteravond was het tijd
> om voor de zoveelste keer The City on the Edge of Forever te kijken.
>
> De zoveelste keer want deze aflevering staat keurig in mijn top 3 van
> favoriete TOS afleveringen. Is het de make-up van Sulu als hij
> bijgebracht wordt met enkele druppels cordrazine? Is het de
> overacting en make-up van McCoy? Het coole idee van een tijdportaal
> met een galmende begeleidende stem of de erg leuke dialogen tussen
> Spock en Kirk?
Ja topaflevering. Sowieso horen die afleveringen als ze terugkeren naar
de aarde en in een herkenbaar verleden van alles meemaken vaak bij de
leukere.
[...]
> bijna niet geloven dat het 'slechts' een aflevering van 48 minuten
> was waarin zich dit allemaal had afgespeeld.
Het lijkt inderdaad een complete film van 2 uur waarnaar je zit te
kijken.
> Van het voorval aan
> boord van de Enterprise tot de ontdekking van de Guardian of Forever
> en het gegeven dat met 1 eenvoudig sprongetje van McCoy in het
> portaal de gehele tijdlijn en dus Enterprise spoorloos verdween.
IJzingwekkend moment, dat ze daar stonden tussen die koude sterren en
er helemaal geen heden verleden en toekomst meer voor hun waren. Dan is
er inderdaad geen keus. Ze konden moeilijk daar tot het eind van hun
leven zo blijven staan :) Maar goed dat het achteraf maar heel kort
leek in de ogen van de achterblijvers. Wij zijn ondertussen een hele
wereld doorgereisd van weken en weken in de vooroorlogse crisistijd in
1930. Het spreekt enorm tot de verbeelding.
> Onze helden Kirk en Spock hebben natuurlijk geen keus en volgen McCoy
> naar de jaren 30 waar ze met de nodige lichte humor een uiteindelijk
> loodzware keuze moeten maken. Ik herinner me nog van de eerste keer
> kijken dat ik onder de indruk was dat ze in een Star Trek aflevering
> gekozen hadden om geen happy end ervan te maken. Edith Keeler was
> anno 1930 de personificatie van een burger in de Federation maar
> juist haar idealen en nobele doelen zouden miljoenen de dood in
> jagen. Het einde waarin Spock tegen McCoy zegt 'He knows, Doctor ...
> he knows' is er eentje die me bijgebleven is al die jaren.
>
[...]
Geweldige review van een geweldige aflevering. Er wordt ook ontzettend
goed gespeeld, vooral door Kirk. Maar ook door MacCoy. Een heel
emotioneel einde ook, dit keer zonder de geijkte grapjes als ze weer
aan boord zijn. Zou ook volslagen ongepast zijn.
> De aflevering is niet perfect (natuurlijk).
Aflevering niet perfect? Ik heb me werkelijk nergens aan gestoord. Ja
heel in het begin even toen hij iedereen ontglipte, maar dat hebben we
al vaker meegemaakt met gevaarlijke personen op deze Enterprise dus dat
hoort erbij.
Goh dit is dus wat een teveel aan cordrazine allemaal kan
bewerkstelligen ;)
--
Ninia
Wouter Valentijn
> Ik kijk nog steeds keurig elke week mee en gisteravond was het tijd
> om voor de zoveelste keer The City on the Edge of Forever te kijken.
Voor mij was het ook de zoveelste keer. :-)
>
> De zoveelste keer want deze aflevering staat keurig in mijn top 3 van
> favoriete TOS afleveringen. Is het de make-up van Sulu als hij
> bijgebracht wordt met enkele druppels cordrazine? Is het de
> overacting en make-up van McCoy? Het coole idee van een tijdportaal
> met een galmende begeleidende stem of de erg leuke dialogen tussen
> Spock en Kirk?
En dat terwijl het oorspronkelijke verhaal van Harlan Ellison de prijs
kreeg (een Hugo).
Harlan was bijzonder boos op (o.a.) Roddenberry voor het bewerken van het
scenario. Maar het schijnt ook dat Ellison heel erg vaak boos is.
Oorspronkelijk ging het niet over Doctor McCoy die een ongelukje kreeg met
de hypo, maar een drugdealend bemanningslid die de tijdstroom ging
verstoren.
http://en.wikipedia.org/wiki/The_City_on_the_Edge_of_Forever#Original_script
>
> Het werkt gewoon allemaal eigenlijk in deze aflevering en vanaf de
> eerste keer dat ik hem zag, veeeeele jaren geleden kon ik achteraf
> bijna niet geloven dat het 'slechts' een aflevering van 48 minuten
> was waarin zich dit allemaal had afgespeeld. Van het voorval aan
> boord van de Enterprise tot de ontdekking van de Guardian of Forever
> en het gegeven dat met 1 eenvoudig sprongetje van McCoy in het
> portaal de gehele tijdlijn en dus Enterprise spoorloos verdween.
Het sprongetje an sich was het probleem niet. :-)
Ik vraag me overigens toch af of die ene zwerver die zichzelf per ongeluk
weg-phaserde geen enkele rol heeft gespeeld in de oorspronkelijke tijdlijn.
>
> Onze helden Kirk en Spock hebben natuurlijk geen keus en volgen McCoy
> naar de jaren 30 waar ze met de nodige lichte humor een uiteindelijk
> loodzware keuze moeten maken. Ik herinner me nog van de eerste keer
> kijken dat ik onder de indruk was dat ze in een Star Trek aflevering
> gekozen hadden om geen happy end ervan te maken. Edith Keeler was
> anno 1930 de personificatie van een burger in de Federation maar
> juist haar idealen en nobele doelen zouden miljoenen de dood in
> jagen. Het einde waarin Spock tegen McCoy zegt 'He knows, Doctor ...
> he knows' is er eentje die me bijgebleven is al die jaren.
En het "Let's get the hell out of here."
Het woordje 'hell' dreigde nog voor moeilijkheden te zorgen bij de censor
las ik ergens. Maar wat had Kirk anders moeten zeggen: "Gossie, laten we
weg wezen"?
>
> De aflevering is niet perfect (natuurlijk). Zeker nu je afleveringen
> achter elkaar kijkt zie je dat de stad van de 21st Street Mission wel
> heel erg een set is. Een set die me ook aardig bekend voorkwam van
> vorige afleveringen hoewel dat ook eenvoudigweg de toch heel
> generieke omgeving kan zijn. Ook de onhandigheid waarmee zo'n beetje
> de hele (beveiligings)staf het niet voor elkaar krijgt om McCoy te
> belemmeren van de Enterprise af te komen en iedereen te omzeilen en
> de portal in te duiken, is bijna tenenkrommende incompetentie :) Het
> mag allemaal de pret niet drukken; City on the Edge of Forever is
> Trek op zijn best.
Tja, die interne beveiliging.... Dat probleem komt in vele afleveringen
voor!
Een tijd geleden hadden we in de TOS groep nog een aardige discussie over de
dood van Edith Keeler.
Er waren twee tijdlijnen:
1. Edith Keeler sterft door een verkeersongeluk.
2. Edith Keeler wordt een beroemdheid wiens invloed zo groot is dat ze de
betrokkenheid van Amerika bij de Tweede Wereld Oorlog fataal vertraagd.
Maar bij het rechtzetten richting dat verkeersongeluk, krijgt arme Edith dat
ongeluk juist /dankzij/ Kirk en de zijnen.
Ze staat aan de overkant van de straat en ze is nieuwsgierig naar het
treffen tussen Kirk, Spock en McCoy die dolbij zijn dat ze elkaar weer zien.
Hoe zou het oorspronkelijk ongeluk eruit hebben gezien? Toen was er geen Big
Three om naar toe te lopen over die straat.
Of is ze misschien gewoon altijd zo verstrooid en onoplettend bij het
oversteken van de straat?
Edith werd zoals jullie al opmerkte gespeeld door Joan Collins. Ik las ooit
dat ze zich dat verhaal herinnerde over een vrouw 'die verliefd werd op
Hitler'. Of ze maakte een grapje, of ze heeft het echt niet goed onthouden.
:-)
De meer dan 5 miljard jaar oude Guardian zelf was natuurlijk ook
fascinerend. Na al die decennia moet ik de conclusie trekken dat de GOF
misschien bedoelt was als een soort toeristisch attractie. Hij heeft het
over de vele reizen die mogelijk zijn en hij nodigt mensen uit om erdoor te
stappen. :-)