blauw/groen/oranje/geel zwaailicht.
fe
<quote>
Huisarts Nijkerk voert zwaailicht bij noodgevallen
Huisartsen in Nijkerk gebruiken vanaf volgende week bij spoedgevallen
met instemming van de politie een groen zwaailicht op hun auto. De
huisartsen proberen met het gebruik van groen licht de wet te omzeilen.
Voor het voeren van blauw en geel licht zijn in de Wegenverkeerswet
regels vastgelegd.
Steeds meer huisartsen zoeken een oplossing om in geval van nood de
verkeersdrukte het hoofd te bieden. Huisartsen in Groningen plaatsen bij
een spoedgeval een bord op het dak zodat ze herkenbaar zijn en op de
busbaan mogen rijden. Amsterdamse artsen verplaatsen zich vaak in een
auto met chauffeur die in geval van nood over de trambaan mag.
Drie jaar geleden werd de Nijmeegse huisarts P. Roovers veroordeeld
omdat hij een blauw zwaailicht voerde. Hij kreeg echter geen straf
opgelegd, omdat de rechtbank het voldoende aannemelijk achtte dat hij op
weg was naar een spoedgeval. Roovers hanteert nu volgens de Landelijke
Huisartsen Vereniging (LHV) zonder problemen een geel zwaailicht.
Juridisch medewerker N. van 't Grunewold van de LHV heeft de Nijkerkse
huisartsen laten weten dat het beter is om per regio afspraken te maken
, om de eenduidigheid voor de andere verkeersdeelnemers te bevorderen.
'Het lijkt niet verstandig dat in Nijkerk de kleur groen en in
Amersfoort de kleur geel wordt gehanteerd.'
Blauw zwaailicht is voorbehouden aan politie, ambulance en brandweer.
Geel licht mag worden gebruikt bij onder meer wegwerkzaamheden en de
begeleiding van militaire colonnes.
Voor het voeren van groen licht is wettelijk niets geregeld. Dat
betekent volgens de politie in Nijkerk dat het niet verboden is, maar
dat er ook geen juridische basis voor bestaat. De huisartsen hebben dus
geen voorrangsrecht.
Het groene zwaailicht is de eigen tijdse variant van de esculaap, zegt
huisarts en initiatiefnemer H. Graafland. 'Dat bordje achter de voorruit
wordt nauwelijks nog opgemerkt.' Graafland hoopt dat de Nijkerkse actie
landelijke navolging krijgt.
Bij spoedgevallen bellen de patiënten naast het alarmnummer ook altijd
de huisarts, zegt hij. 'De ambulance moet uit Amersfoort komen en heeft
een aanrijtijd van zeker tien minuten. Tegen de tijd dat die arriveert,
hebben wij al eerste hulp verleend. Als we tenminste niet in de file
staan.'
Omdat de huisartsen niet als zodanig herkenbaar zijn, roept hun
rijgedrag nogal eens aggressieve reacties op, zegt Graafland.
</quote>
Vraag: Had die arts die veroordeeld (weliswaar zonder straf) werd niet een
errug slechte advocaat? Want waarom heeft hij geen beroep gedaan op
overmacht? Als ik als arts, of verpleegster, of tandarts, of koekebakker of
particulier namelijk een leven kan redden met het plaatsen van een oranje,
geel, rood, groen en zelfs een blauw zwaailicht, of een kerstboomverlichtig
of voor mijn part een reclamebord van 10 m^2 op mijn autodak, dan is dat
volkomen gewettigd. Kwestie van overmacht. Geen enkele noodzaak voor
veroordelingen naar mijn idee. Iemand hier een ander idee over?
FE
fe
en
> aanvullende richtlijnen is geregeld welke soorten verlichting zijn
toegestaan
> en welke keurmerken verlichting moet hebben. Als er geen speciale
wettelijke
> regeling voor groene lichten is dan zijn groene lichten dus verboden.
Jawel, maar dat is het punt niet. Het punt is waarom de huisarts geen beroep
heeft gedaan op overmacht. Dan was hij niet (ten onrechte m.i.) veroordeeld.
Fe
fe
Ok
> 2. Je kunt je op overmacht beroepen bij onvoorzienbare situaties. Maar dat
> was hier helemaal niet het geval. Deze huisarts maakte een gewoonte van
> deze praktijk, hij had er zelfs speciaal apparatuur voor aangeschaft.
Wat maakt dat uit? Hij heeft w.s. een mensenleven kunnen redden, of i.i.g.
het lijden van een mens kunnen verzachten, door een lampie op ziijn dak te
zetten. Dat mag. Waarom dan die veroordeling?
Fe
Jan van Aalderen (Z)
Je hebt kennelijk de clou van dat vonnis en zijn gevolgen gemist: de
clou was, dat de rechter juist GEEN probleem had met een zwaailicht op
zich, maar alleen met de kleur BLAUW, die onacceptabel was ivm
reservering voor in de wet limitatief opgesomde categorieën voertuigen,
waartoe huisartsauto's NIET behoren. Gevolg van het vonnis was dan ook,
dat de betreffende arts nu geel voert, waarmee dat probleem niet
bestaat.
Zelfs de beste advocaat kan een -capabele- rechter niet overreden de wet
naast zich neer te leggen. Een goede advocaat kan de rechter wel
overtuigen, dat de beklaagde de wet met zodanige motieven overtrad, dat
hem dat niet kan worden aangerekend. Dit vonnis was dus gewoon het best
haalbare en een alleszins redelijk resultaat.
Voorts redden zwaailichten geen levens. Wel kan een door een zwaailicht
bewerkstelligde snellere aankomst dat effect hebben. Vandaar de
wettelijk beschermde status van blauwe zwaailichten voor politie,
brandweer en ambulance. Als iedereen zulke lichten mag gaan voeren omdat
hij dat toevallig nodig acht - en daarbij het rijgedrag van chauffeurs
van nooddiensten gaat imiteren zonder daartoe te zijn opgeleid -
devalueert het effect.
Als men de wet naast zich meent te moeten neerleggen wegens "overmacht",
is het aan de rechter om de redelijkheid van dat besluit te toetsen. Ik
sta in deze ng niet bekend als iemand met een grote liefde voor de
rechterlijke macht of overdreven respect voor "de wet", maar van dat
prerogatief vind ik toch, dat het terecht des rechters is.
--
Met de allerha(r)telijkste groeten,
Jan van Aalderen
Amstelveen
Koninkrijk der Nederlanden
fe
> clou was, dat de rechter juist GEEN probleem had met een zwaailicht op
> zich, maar alleen met de kleur BLAUW, die onacceptabel was ivm
> reservering voor in de wet limitatief opgesomde categorieën voertuigen,
> waartoe huisartsauto's NIET behoren. Gevolg van het vonnis was dan ook,
> dat de betreffende arts nu geel voert, waarmee dat probleem niet
> bestaat.
Desalniettemin kan de huisarts best de stelling aan dat juist een blauw
zwaailicht in dit geval een leven heeft gered; of een lijden verzacht.
Mensen gaan nou eenmaal eerder opzij voor een blauw dan een geel zwaailicht,
wat door iedere wegwerker gevoerd mag worden.
> Voorts redden zwaailichten geen levens. Wel kan een door een zwaailicht
> bewerkstelligde snellere aankomst dat effect hebben. Vandaar de
> wettelijk beschermde status van blauwe zwaailichten voor politie,
> brandweer en ambulance. Als iedereen zulke lichten mag gaan voeren omdat
> hij dat toevallig nodig acht - en daarbij het rijgedrag van chauffeurs
> van nooddiensten gaat imiteren zonder daartoe te zijn opgeleid -
> devalueert het effect.
Zeker. Dat is een dillema. Maar in een individueel geval (en daar kijkt de
rechter naar) is het redden van een leven d.m.v. een lamp, wat voor kleur
dan ook, volkomen gerechtvaardigd. Het is niet eens een kwestie van:
"eigenlijk strafbaar, maar ja je hebt nou eenmaal een leven gered dus we
geven je geen straf", nee, het is veel duidelijker: in geval van overmacht
vervalt het strafbaar zijn van een daad, die anders wél strafbaar geweest
zou zijn. Dat geldt altijd en overal. Om een mensenleven te redden mag je
inbreken of liegen of de ruiten bij de burgemeester ingooien. Dit is
allemaal *niet* strafbaar; het is overmacht. De strafbaarheid vervalt.
>
> Als men de wet naast zich meent te moeten neerleggen wegens "overmacht",
> is het aan de rechter om de redelijkheid van dat besluit te toetsen. Ik
> sta in deze ng niet bekend als iemand met een grote liefde voor de
> rechterlijke macht of overdreven respect voor "de wet", maar van dat
> prerogatief vind ik toch, dat het terecht des rechters is.
Dat het getoetst moet worden is duidelijk. Maar dat een rechter een
veroordeling uitspreekt, kan ik niet begrijpen. Ondanks het negatieve effect
van het devalueren van het blauwe licht; een kwestie die je terecht aanstipt
overigens en die de zaak nog gecompliceerder maakt.
Fe