huisvredebreuk?
Splinter
Een tijdje geleden postte ik een stukje over moeilijkheden met een
erfenis. Mijn vader was overleden en ik was niet in het bezit van de
sleutel. De sleutel was in het bezit van de ' tegenpartij ' ,familie
van hem, die geen erfgenaam is.
Nu uitte ik in mjin vorige stukje het bange vermoeden dat de
tegenpartij van de sleutel gebruik zouden gaan maken om zijn huis leeg
te roven. Nu is het dan zover gekomen dat ik ze daadwerkelijk betrapt
heb tijdens een routine controle. Ik heb ze het huis uitgezet en hun
de sleutel weten te ontfutselen. Het huis zelf was echter al half
leeg. Kan ik ze nu strafrechterlijk laten vervolgen wegens
huisvredebreuk (of inbraak?) en diefstal ?
Steven Kroesbergen
"Splinter" <var...@hotmail.com> wrote in message
news:3a577178....@news.bart.nl...
Het was handiger geweest als je op dat moment de politie erbij had gehaald.
Steven
Paul van Ruitenbeek
de bewoner. Volgens jurisprudentie is dat ook nog zo gedurende een aantal dagen
nadat de woning niet meer bewoond wordt. In dit geval hebben de mensen echter
een sleutel, er is geen bewoner meer die zijn of haar wil kenbaar kan maken dus
huisvredebreuk is een beetje lastig. Diefstal door middel van een valse sleutel
(311 SR) lijkt me beter
Paul
Steven Kroesbergen schreef:
Splinter
<rui...@zonnet.nl> wrote:
>Voor huisvredebreuk is het van belang dat iemand binnentreedt tegen de wil van
>de bewoner. Volgens jurisprudentie is dat ook nog zo gedurende een aantal dagen
>nadat de woning niet meer bewoond wordt. In dit geval hebben de mensen echter
>een sleutel, er is geen bewoner meer die zijn of haar wil kenbaar kan maken dus
>huisvredebreuk is een beetje lastig. Diefstal door middel van een valse sleutel
>(311 SR) lijkt me beter
>
>Paul
Goed. Maar nu heb ik nog even contact gehad met de notaris die de
nalatenschap afhandelt. Die heeft op de bewuste dag gesproken met de
tegenpartij die kennelijk zeer geėmotioneerd was. Hij deed vandaag
tegen mij zeer koel en raadde af om aangifte te doen, omdat de zaak
daardoor 'zou kunnen escaleren'. Hij raadde aan om een lijst op te
stellen met vermiste spullen en die dan aan hem te sturen, zodat hij
daarover contact op kan nemen met de tegenpartij. Echter, ik heb het
gevoel dat dat weer erg lang gaat duren en die notaris is al zo traag.
En misschien levert het wel niks op, dan kan ik dus naar de spullen
fluiten. Bovendien zei hij dat als ik aangifte deed, de politie zou
zeggen dat het een civiele zaak is, wat ik erg vreemd vond. Mijn vraag
is nu, als ik de notaris nu de kans geef om de spullen terug te
vorderen en het mislukt, kan ik dan alsnog aangifte doen bij de
politie en zal de politie het dan ook inderdaad als strafzaak in
behandeling nemen?
Paul van Ruitenbeek
vandaar). De notaris heeft wel een beetje gelijk dat het hier om een civiele zaak
gaat. Dat is echter meestal zo. Wij houden meestal als regel aan dat als de aangever
reeds een civiele relatie heeft met de wederpartij (in het geval van diefstal), het
strafrecht niet de eerste weg is om bepaalde spullen terug te krijgen.
Voorbeeld: baas leent aan werknemer een fiets met bruikleenovereenkomst, werknemer
komt niet meer opdraven en betaalt ook de fiets niet en geeft de fiets niet terug.
Strafrechtelijk: verduistering, civielrechtelijk: een tekortkoming in de nakoming,
dus wanprestatie. Civiele recht heeft voorrang. In dit geval is er een connectie
tussen partijen, men kent elkaar. Civiele weg kan bewandeld worden. Die weg is ook
bedoeld om spullen terug te krijgen. Strafrecht is daar niet op gericht, daar gaat
het om het vergelden van het gedrag. Natuurlijk is een Terwee vordering mogelijk,
maar die moet wel simpel zijn.
Als de politie de zaak na een jaar pas krijgt zal er niet snel meer vervolgd worden.
Kies je eenmaal de civiele weg dan kun je bij het mislukken niet snel meer gebruik
maken van het strafrecht. Of de politie er wat mee doet is een kwestie van
capaciteit en prioriteit, is dus moeilijk te beantwoorden.
Splinter schreef:
Splinter
<rui...@zonnet.nl> wrote:
>Ik heb de zaak toevallig vandaag even besproken bij de politie (ik werk bij justitie
>vandaar). De notaris heeft wel een beetje gelijk dat het hier om een civiele zaak
>gaat. Dat is echter meestal zo. Wij houden meestal als regel aan dat als de aangever
>reeds een civiele relatie heeft met de wederpartij (in het geval van diefstal), het
>strafrecht niet de eerste weg is om bepaalde spullen terug te krijgen.
>
>Voorbeeld: baas leent aan werknemer een fiets met bruikleenovereenkomst, werknemer
>komt niet meer opdraven en betaalt ook de fiets niet en geeft de fiets niet terug.
>Strafrechtelijk: verduistering, civielrechtelijk: een tekortkoming in de nakoming,
>dus wanprestatie. Civiele recht heeft voorrang. In dit geval is er een connectie
>tussen partijen, men kent elkaar. Civiele weg kan bewandeld worden. Die weg is ook
>bedoeld om spullen terug te krijgen. Strafrecht is daar niet op gericht, daar gaat
>het om het vergelden van het gedrag. Natuurlijk is een Terwee vordering mogelijk,
>maar die moet wel simpel zijn.
>
>Als de politie de zaak na een jaar pas krijgt zal er niet snel meer vervolgd worden.
>Kies je eenmaal de civiele weg dan kun je bij het mislukken niet snel meer gebruik
>maken van het strafrecht. Of de politie er wat mee doet is een kwestie van
>capaciteit en prioriteit, is dus moeilijk te beantwoorden.
Ok bedankt voor je antwoord.