Handtekening ontbreekt.
Iedereen kan een vodje afdrukken, en claimen
dat het een schuldbekentenis is.
J.
Ja, afstand doen kan natuurlijk altijd, tenzij er sprake is van een
overeenkomst. Of een notariële akte van schulderkenning. Een briefje of mail
"je krijgt van mij 10.000 euro" zegt niet zoveel. Het ligt er tevens aan hoe
je zoiets zou willen gebruiken: in een civielrechtelijke procedure? Of in
een indringend gesprek waarin je de schuldenaar wijst op zijn
verantwoordelijkheid?
Tom.
Elke overeenkomst - ook mondeling aangegaan - is rechtsgeldig. Een
mailbericht wordt in een rechtszaak net zo behandeld als een brief (in dit
geval een brief zonder handtekening, maar nog steeds een brief)
Ja, dat is rechtsgeldig en juist het 'afstand doen' bevestigt dat persoon
zelf de mail heeft verstuurd ;)
Steven
En waarom zou hier sprake zijn van een overeenkomst? Omdat OP het heeft over
terugbetalen? Kan OP bewijzen dat hij het geld aan zijn "debiteur" heeft
gegeven? Waaruit blijkt dat de mail door die debiteur is verzonden?
>
Volgens mij worden er twee zaken door elkaar heen gehaald.
a. is de overeenkomst rechtsgeldig?
b. is de overeenkomst bewijsbaar/aantoonbaar?
ad a. Een overeenkomst is rechtsgeldig als hij geen elementen bevat die
strijdig zijn met de wet. Een overeenkomst om iemand te vermoorden is
bijvoorbeeld niet rechtsgeldig.
Een overeenkomst is in beginsel vormvrij. Een mondelinge afspraak is ook
een overeenkomst. De bewijsbaarheid van een mondelinge overeenkomst laat
echter te wensen over. Zodra een van de partijen de overeenkomst
ontkent, heeft de andere partij een probleem. Een rechter zal er dan van
uit gaan dat er geen overeenkomst is.
/Eilko.
> Een mondelinge afspraak is ook
> een overeenkomst.
Maar een eenzijdige wilsverklaring ("ik zal jou € 1 miljoen betalen") niet.
> Het blijft een verbintenis, die afdwingbaar kan zijn.
Hoezo een verbintenis? Iedereen kan wel met een spandoek op de Dam
rondlopen: "Ik ben iedereen hier 1 miljoen euro schuldig". Dan is er nog
geen sprake van een verbintenis, noch een verplichting, laat staan dat die
verplichting voortkomt uit een gesloten overeenkomst.
Tom.
Een van de eisen die een rechter aan een overeenkomst stelt is dat
partijen die bij hun volle verstand en in vrije wil overeen zijn gekomen.
Dit soort absurde verklaringen zullen dus niet als overeenkomst
behandeld worden. Een mondelinge overeenkomst als "ik zal jou tien euro
betalen" is echter wel degelijk een overeenkomst. Als je voor de
rechtbank zegt: "Ja, we zijn dat wel overeengekomen, maar ik heb geen
zin om die overeenkomst na te komen" dan zal de rechter je er
desgevraagd wel degelijk toe dwingen. Tenminste, als de rechter jou bij
je volle verstand acht.
/Eilko.
Kijk even de definitie van "overeenkomst" na.
Overigens is een overeenkomst m.i. iets wat beide partijen met elkaar
overeenkomen. In mijn geval gaat het om een eenzijdige toezegging van ik
zal je xxx euro betalen.
Kijk eens bij art. 158 RV. De email voldoet niet aan de voorwaarden:
http://tinyurl.com/2aq45s
Een schuldbekentenis is een bewijsmiddel, maar schept geen verbintenis.
Hoe zit het met de hieraan gerelateerde overeenkomst van geldlening? Je hebt
het over terugbetalen.
> Een van de eisen die een rechter aan een overeenkomst stelt is dat
> partijen die bij hun volle verstand en in vrije wil overeen zijn gekomen.
Inderdaad: "overeengekomen"; je slaat de spijker op zijn kop. Uit niets
blijkt uit het postje van de OP of en zo ja, welke overeenkomst ten
grondslag ligt aan de 'schuldbekentenis' in het door hem gemelde mailtje. En
dan is er weinig zinnigs over te zeggen.
> Dit soort absurde verklaringen zullen dus niet als overeenkomst behandeld
> worden. Een mondelinge overeenkomst als "ik zal jou tien euro betalen" is
> echter wel degelijk een overeenkomst.
Waarom is dat een overeenkomst? Je zult immers ook een partij moeten hebben
die die tien euro wenst te accepteren onder de voorwaarden of wellicht zelfs
tegenprestatie die mogelijk aan die betaling worden verbonden. Zonder
wederpartij geen overeenkomst. Misschien heb ik helemaal wel geen zin om die
tien euro van jou aan te pakken omdat ik een adder onder het gras vermoed.
Dan ontstaat er tussen jou en mij geen overeenkomst.
Tom.
Tja.,.. dat is geen overeenkomst en dan kom je bij de rechter ook niet ver.
Misschien zou je wat duidelijker moeten zijn in je vraagstelling: gaat het
nu om een lening, een gift, een erfenis, een onverplichte bijdrage aan iets
of iemand, een bijdrage om levensonderhoud, een gejat bedrag dat
terugbetaald moet worden, een koop?
Tom.
En de andere partij kan er o zo makkelijk onderuit:
- Als zo'n mail al ter tafel komt, dan is het in afgedrukte vorm.
- Het gros van de mensheid drukt mailtjes af zonder de header,
waardoor de oorsprong al uberhaupt niet is vast te stellen.
Dat de tegenpartij er als afzender in staat zegt helemaal niets.
- Ook als de headers wel worden afgedrukt en het IP-adres vanwaar
de mail verstuurd is dat van de tegenpartij is (waarvoor dan wel
aanvullend bewijs nodig is), dan is daarmee nog niet bewezen dat
de tegenpartij die mail *zelf* heeft geschreven en verstuurd: het
kan bijv. een huisgenoot zijn geweest; of bij een onbeveiligd WLAN
een "meelifter".
-p
Vreemd, bij mij werkt het uitstekend. Dit is de volledige link:
http://books.google.com/books?id=TzIGiog2JLgC&pg=PA271&lpg=PA271&dq=schuldbekentenis+158+rechtsvordering&source=web&ots=_aHGQfzaNd&sig=gypJyQTHm1_6E_gTE
WARgnZWLW4
Nada. Je had een leuke juridische vraag, maar er is geen rechtens
afdwingbare verbintenis.
> Er is geen overeenkomst van geldlening. Het betreft een "gift"
> (=opvoeding/scholing) van ouders aan hun kind, doch het kind in deze heeft
> aangegeven de door zijn ouders gemaakte kosten voor hem, terug te betalen.
Tja, dat kan dat kind proberen. Daar heeft dat kind geen schuldbekentenis
voor nodig; hij kan het betreffende bedrag gewoon op de Postbankrekening van
pa en moe overmaken en zien wat er gebeurt. Heel aardig overigens, ik wilde
dat mijn kinderen zo attent waren... :-) Overigens is een gift ook een
overeenkomst: je hebt een gever en een ontvanger. Je kunt pas een schenking
doen als je met de ontvanger overeenkomt dat hij het bedrag accepteert. Je
kunt moeilijk iets schenken zonder wilsovereenstemming.
> Ik weet het, het klinkt/is absurbd, maar ik ben dus benieuwd of dit nu een
> geldige schuldbekentenis is of niet.
Die schuldbekentenis lijkt me niet voortvloeien uit de aard van de
(kennelijk mondelinge) schenkingsovereenkomst. Een schenking is een
schenking, want als er een terugbetaling is afgesproken is er geen sprake
van een schenking maar van een lening of een schulderkenning. Als je uit
vrijgevigheid een bedrag van je ouders ontvangt, is een schuldbekentenis (er
is immers geen schuld) van nul en generlei waarde en dus niet van
toepassing.
> Zelf lijkt het me sterk, maar ik ben toch benieuwd wat de uitkomst zou
> kunnen zijn ten tijde van een eventuele rechtzaak
Lieve help, welke malloot in die familie gaat daar een rechtszaak over
beginnen? Ouders en kind kunnen daar toch samen uitkomen? Welk belang heeft
dat kind er in hemelsnaam bij om een schuld te bekennen die er helemaal niet
is?
Tom.
> Heb ik net in een vorige posting toegelicht ;)
Ja, ik las het. Zie mijn antwoord aldaar.
Tom.
Sterker nog, iemand zou ook een header en een inhoud van een ander mailtje
samen gevoegd kunnen hebben in een beeldbewerkingsprogramma, en dat
afgedrukt.
Voor een civiele zaak zal het moeilijk worden om te 'bewijzen' of
aannemelijk te maken dat het een echte email is van persoon A naar B.
Als uit een emailtje echter blijkt wie een moordenaar is dan kan er
denk ik wel een hoop uitgezocht worden of het emailtje inderdaad
verzonden is (of dat er althans contact is geweest tussen de zender en
ontvanger).
Met behulp van de header kan vastgesteld worden wanneer een berichtje
van welke computer/IP naar welke computer/IP verzonden is.
En tegenwoordig houden providers zoveel 'traffic' informatie bij dat
het te verifieren is of er inderdaad een bericht verzonden is op dat
moment van A naar B. Over de inhoud kan niets gezegd worden. Maar de
verzender kan mogelijk wel aantonen welk mailtje hij op dat moment dan
wel verstuurd heeft en waarom.
Bu
Bu wrote:
> Voor een civiele zaak zal het moeilijk worden om te 'bewijzen' of
> aannemelijk te maken dat het een echte email is van persoon A naar B.
> Als uit een emailtje echter blijkt wie een moordenaar is dan kan er
> denk ik wel een hoop uitgezocht worden of het emailtje inderdaad
> verzonden is (of dat er althans contact is geweest tussen de zender en
> ontvanger).
> Met behulp van de header kan vastgesteld worden wanneer een berichtje
> van welke computer/IP naar welke computer/IP verzonden is.
> En tegenwoordig houden providers zoveel 'traffic' informatie bij dat
> het te verifieren is of er inderdaad een bericht verzonden is op dat
> moment van A naar B. Over de inhoud kan niets gezegd worden. Maar de
> verzender kan mogelijk wel aantonen welk mailtje hij op dat moment dan
> wel verstuurd heeft en waarom.
Dat is dus mijn punt punt, dat werkt niet om bovengenoemde reden.
Het feit dat er op dat tijdstip contact is geweest, wil nog niet zeggen dat
de mail ook daadwerkelijk de beweerde inhoud bevat.
De bron kan - onder voorbehoud - worden vastgesteld, maar niet
wie de mail daadwerkelijk ingetikt en verstuurd heeft.
-p
Op grond van deze opmerking zou men dus kunnen concluderen dat het kind
de gift van zijn opvoeding niet accepteerd en dus toch schuld heeft?
Of je er blij mee moet zijn als je kinderen je alles terug betalen valt
nog te bezien. Kinderen opvoeden kost een hoop geld inderdaad, maar dat
heb je toch neem ik aan graag voor ze over? Anders moet je niet aan
kinderen beginnen ;)
>
>> Ik weet het, het klinkt/is absurbd, maar ik ben dus benieuwd of dit nu een
>> geldige schuldbekentenis is of niet.
>
> Die schuldbekentenis lijkt me niet voortvloeien uit de aard van de
> (kennelijk mondelinge) schenkingsovereenkomst. Een schenking is een
> schenking, want als er een terugbetaling is afgesproken is er geen sprake
> van een schenking maar van een lening of een schulderkenning. Als je uit
> vrijgevigheid een bedrag van je ouders ontvangt, is een schuldbekentenis (er
> is immers geen schuld) van nul en generlei waarde en dus niet van
> toepassing.
>
>> Zelf lijkt het me sterk, maar ik ben toch benieuwd wat de uitkomst zou
>> kunnen zijn ten tijde van een eventuele rechtzaak
>
> Lieve help, welke malloot in die familie gaat daar een rechtszaak over
> beginnen? Ouders en kind kunnen daar toch samen uitkomen? Welk belang heeft
> dat kind er in hemelsnaam bij om een schuld te bekennen die er helemaal niet
> is?
Welke malloot wil uberhaupt zijn genoten opvoeding van zijn liefdevolle
ouders teruggeven? Hij wilde kennelijk afstand van ze doen op deze
manier. Ik vind het ondankbaar overkomen als je ze terug zou betalen
(tenzij je ouders het arm hebben, maar dan nog help je ze alleen zonder
alles terug te betalen).
En ja het kind in kwestie heeft jaren onze ouders (mijn en mijn broer)
zitten "treiteren" met opmerkingen van dat zij zijn ouders niet waren,
doch slechts biologisch, maar verder niet. Toen mijn moeder overleed
probeerde hij al uit alle macht zijn erfdeel op te eisen (hij heeft hard
geld nodig). Zo'n maloot is het! Nu onze vader ook inmiddels is
overleden (hij was net 15 minuten begraven of mijn broer begon al over
de nalatenschap..iets dat ik zeer onrespectvol vind) probeert hij nog
eens op van alles en nog wat aanspraak te maken, waar hij geen recht op
heeft (bevestigd door notaris en KNB). Hierdoor loopt de afhandeling
vertraging op en heb zo het vermoeden dat hij op een rechtzaak
aanstuurd. Vandaar dat ik wilde weten of we die mailtjes van hem met die
toezegging konden gebruiken. Hij jaagt ons zo op kosten en dan hebben we
tenminste iets om terug te vorderen.
Dank voor de link.
> Op grond van deze opmerking zou men dus kunnen concluderen dat het kind de
> gift van zijn opvoeding niet accepteerd en dus toch schuld heeft?
Nee, hoogstens is het dan een onverplichte betaling, want voor het aangaan
van een schuld is een verbintenis nodig. Het kind stort het geld terug en
daarmee is de kous af. Vanwaar dat lastige gedoe met
pseudo-schuldbekentenissen?
>> Lieve help, welke malloot in die familie gaat daar een rechtszaak over
>> beginnen? Ouders en kind kunnen daar toch samen uitkomen? Welk belang
>> heeft dat kind er in hemelsnaam bij om een schuld te bekennen die er
>> helemaal niet is?
> Welke malloot wil uberhaupt zijn genoten opvoeding van zijn liefdevolle
> ouders teruggeven? Hij wilde kennelijk afstand van ze doen op deze manier.
Ik had al het idee dat er een familiale adder onder het gras zat...
> Ik vind het ondankbaar overkomen als je ze terug zou betalen (tenzij je
> ouders het arm hebben, maar dan nog help je ze alleen zonder alles terug
> te betalen).
> En ja het kind in kwestie heeft jaren onze ouders (mijn en mijn broer)
> zitten "treiteren" met opmerkingen van dat zij zijn ouders niet waren,
> doch slechts biologisch, maar verder niet. Toen mijn moeder overleed
> probeerde hij al uit alle macht zijn erfdeel op te eisen (hij heeft hard
> geld nodig). Zo'n maloot is het!
Het verhaal is nogal onsamenhangend. Hij eiste zijn erfdeel op (wat
overigens als erfgenaam zijn goede recht is), maar wil ook geld terugbetalen
en wappert alvast met een schuldbekentenis?
> Nu onze vader ook inmiddels is overleden (hij was net 15 minuten begraven
> of mijn broer begon al over de nalatenschap..iets dat ik zeer onrespectvol
> vind) probeert hij nog eens op van alles en nog wat aanspraak te maken,
> waar hij geen recht op heeft (bevestigd door notaris en KNB).
Ik kan er geen touw aan vastknopen. Je broer wilde toch juist geld
terugbetalen?
> Hierdoor loopt de afhandeling vertraging op en heb zo het vermoeden dat
> hij op een rechtzaak aanstuurd. Vandaar dat ik wilde weten of we die
> mailtjes van hem met die toezegging konden gebruiken. Hij jaagt ons zo op
> kosten en dan hebben we tenminste iets om terug te vorderen.
Uit welke hoofde of overeenkomst is je broer dan geld aan wijlen jullie
ouders schuldig?
Tom.
Zie verder beneden? ;)
>
>>> Lieve help, welke malloot in die familie gaat daar een rechtszaak over
>>> beginnen? Ouders en kind kunnen daar toch samen uitkomen? Welk belang
>>> heeft dat kind er in hemelsnaam bij om een schuld te bekennen die er
>>> helemaal niet is?
>
>> Welke malloot wil uberhaupt zijn genoten opvoeding van zijn liefdevolle
>> ouders teruggeven? Hij wilde kennelijk afstand van ze doen op deze manier.
>
> Ik had al het idee dat er een familiale adder onder het gras zat...
Hmm ja het ging mij dan ook om de vraag in het begin of het dus geldig
zou zijn.
>
>> Ik vind het ondankbaar overkomen als je ze terug zou betalen (tenzij je
>> ouders het arm hebben, maar dan nog help je ze alleen zonder alles terug
>> te betalen).
>> En ja het kind in kwestie heeft jaren onze ouders (mijn en mijn broer)
>> zitten "treiteren" met opmerkingen van dat zij zijn ouders niet waren,
>> doch slechts biologisch, maar verder niet. Toen mijn moeder overleed
>> probeerde hij al uit alle macht zijn erfdeel op te eisen (hij heeft hard
>> geld nodig). Zo'n maloot is het!
>
> Het verhaal is nogal onsamenhangend. Hij eiste zijn erfdeel op (wat
> overigens als erfgenaam zijn goede recht is), maar wil ook geld terugbetalen
> en wappert alvast met een schuldbekentenis?
Ja is erg tegenstrijdig te noemen. Ik kreeg net ook weer een email van
hem dat hij mijn andere broer en ik het deel zou betalen??? Weer een
toezegging dus. Het bedrag is overigens meer dan zijn deel in de
nalatenschappen, dus schiet mij maar lek wat ik ermee moet...
>
>> Nu onze vader ook inmiddels is overleden (hij was net 15 minuten begraven
>> of mijn broer begon al over de nalatenschap..iets dat ik zeer onrespectvol
>> vind) probeert hij nog eens op van alles en nog wat aanspraak te maken,
>> waar hij geen recht op heeft (bevestigd door notaris en KNB).
>
> Ik kan er geen touw aan vastknopen. Je broer wilde toch juist geld
> terugbetalen?
Klopt. Nog leuker is dat hij het ouderlijk huis perse wil kopen, terwijl
ie geen cent heeft (EN negatieve BKR registratie). Mijn moeder had een
langstlevende testament (1976) waarin onze vader alles zou krijgen op
het wettelijk erfdeel van degene die er aanspraak op zouden kunnen maken
(de kinderen dus in deze). Zij is helaas gestorven in 2005 (onder de
nieuwe erfwet dus) en mijn vader heeft hem onterfd voor zover mogelijk
bij wet, en dat komt neer op dat ie slechts een geldvordering heeft op
de erfgenamen (mijn broer en ik). Dat hij geen inspraak heeft, daar is
hij het niet mee eens, waardoor het balletje is gaan rollen. Vanwege
mijn moeders deel denkt hij er wel inspraak op te hebben, daar in de
oude wet je toch vreemd genoeg weer erfgenaam werd als je aanspraak
maakte. Aangezien hij zijn zinnen op het kopen van het huis had gezet,
zonder geld te hebben, zou dat de verkoop aanzienlijk kunnen vertragen.
Vandaar dat ik in 1e instantie uitspraak van de notaris wilde of hij wel
of niet iets in te brengen heeft over verkoop of het verdelen van de
goederen.
>
>> Hierdoor loopt de afhandeling vertraging op en heb zo het vermoeden dat
>> hij op een rechtzaak aanstuurd. Vandaar dat ik wilde weten of we die
>> mailtjes van hem met die toezegging konden gebruiken. Hij jaagt ons zo op
>> kosten en dan hebben we tenminste iets om terug te vorderen.
>
> Uit welke hoofde of overeenkomst is je broer dan geld aan wijlen jullie
> ouders schuldig?
Dat was de strekking van de 1e posting? Hij geeft aan dat hij het zal
terugbetalen, dus...is dat nu wettig te gebruiken of niet? Begrijp me
niet verkeerd hoor..ik wil het eigenlijk niet hoeven te gebruiken, maar
mijn broer stuurt op een rechtzaak aan lijkt het wel om zijn gelijk zien
te halen. Wanneer dit zo is, dan wil ik uiteraard ook munitie hebben
tegen hem (buiten de door de notaris al aangegeven zaken).
Hmmm waar zo'n posting al niet toe kan leiden :(
En dan denk je in een fatsoenlijk gezin opgegroeid te zijn :(
En wat vinden jullie dan van de tekst die terug te vinden is op :
http://www.iusmentis.com/contracten/email-rechtsgeldig/#Vervalsbaarheid
?
Zonder meer een e-mail als geen bewijs aanvoeren lijkt dan ook niet te
kunnen..
> >
> > Nada. Je had een leuke juridische vraag, maar er is geen rechtens
> > afdwingbare verbintenis.
> >
> >
> De HAM vraag blijft nog wel intact lijkt me. Hoe absurd/zot de
> toezegging ook is. Deze heeft ie in verschillende e-mails nog eens
> geschreven. Dat hij wel degelijk de persoon is die het heeft geschreven
> is wellicht moeilijk te bewijzen, doch wanneer hij ook nog eens een paar
> familieleden in de CC zet...
> Je opmerking van dat er geen rechtens afdwingbare verbintenis is
> wellicht een beetje kort door de bocht, maar ik ben dan ook geen jurist.
Dat is duidelijk.
> Een accountantskantoor is overigens van mening dat dit wel degelijk een
> schuldbekentenis zou zijn en zij zitten toch al wat dichter bij het
> juridische vuur dan ik zou ik zeggen ;)
Maar niet dichterbij dan ik;-)
> Een notaris liet ook al doorschemeren dat het weliicht gebruikt kon
> worden..Niets is zeker, maar er bestaat dus wel de mogelijkheid. Een
> rechter zal blijkbaar het uiteindelijke oordeel over moeten vellen
> willen we het antwoord weten.
Het antwoord is al gegeven. Voor zover er sprake is van een verbintenis, is
het een natuurlijke verbintenis en die is rechtens niet afdwingbaar.