--
groeten, pleerol (pleelol, in het Chinees) :-)
Iedereen heeft gelijk, want niet iedereen IS gelijk.
Meer spreuken: http://members.home.nl/pleerol
--
Met vriendelijke groet,
Bart Mendelson
Web: www.mendelson.nl
Blog: http://bartmendelson.wordpress.com/
De appels hadden geruime tijd in de kofferbak van mijn auto gelegen. Toen ik
ze daar (her)ontdekte, waren ze flink aan het rotten.
Inmiddels zijn ze met het GFT-afval afgevoerd. Maar als azijn zo slecht is
voor (sommige) vloertegels, mag ik wel uitkijken in de keuken, want daar
liggen dezelfde tegels (n et als in de hal en in het toilet). En dللr
gebruik je wel eens azijn.
Is dat azijngevaar net zo groot op andere tegels? In de bijkeuken en in de
badkamer heb ik andere, modernere tegels, niet van beton. Ook daar gebruik
je allerlei vloeistoffen. Al denk ik alleen al aan diverse
schoonmaakmiddelen. Of urinezuur van de katten (als die iets net naast de
kattenbak hebben gedaan).
Vanochtend nog de toiletvloer (en alle andere stenen vloeren) schoongemaakt.
Met een heel ouderwetse vloerzeep, geproduceerd in een abdij in België. Maar
ik schrik nu van het woord "schoonmaakazijn".
Dat kan dus de spullen oplossen die juist gereinigd moeten worden? Doet me
denken aan Omo Power, dat zó power was, dat het het wasgoed zelf oploste. Er
kwamen gaten in de was. Maar de vlek was weg! :-(
Wist u echt niet dat kalk geen zuur verdraagt?
De meeste schoonmaakmiddelen danken hun werking aan hun oplossend vermogen
voor bepaalde stoffen
"bestweter" <best...@nottent.nl> schreef in bericht
news:i2sckc$eeb$1...@nl-news.euro.net...
In beton zit toch geen kalk?
Soms word aan metselspecie kalk toegevoegd, maar bij mijn weten nooit bij
beton
--
Poecilia
Probeer het eens met een vochtige doek die de hele vloertegel afdekt en
laat deze een nachtje liggen. Herhaal dat als het nodig is.
Misschien, als die vochtige doek niet helpt, kan je die doek nat maken
met appelsap en dan zien wat of er gebeurt.
Ontweringswater, oxaalzuur, kan je ook gebruiken dacht ik.
--
Bert ( A W RvB )
be...@rjrsnvbrn.nl
http://www.rjrsnvbrn.nl
***
US spaceships maximum velocity:
One light-year a minute.
***
AWN http://www.awn-archeologie.nl
GEA http://www.gea-geologie.nl
NVR http://www.ruimtevaart-nvr.nl
Sterrenkunde http://www.dekoepel.nl
UFOwijzer http://ufowijzer.nl
Kennelijk ook van stoffen die niet opgelost moeten worden, maar moeten
worden schoongemaakt. Terwijl dát toch niet de bedoeling is.
>>
>>
> In beton zit toch geen kalk?
> Soms word aan metselspecie kalk toegevoegd, maar bij mijn weten nooit bij
> beton
Nee, dat dacht ik ook niet. Maar ik weet natuurlijk niet wat er in de
okergele toplaag van die betonnen tegel zit.
Toch zijn deze tegels al 58 jaar lang schoongemaakt en hebben zij 58 jaar
lang dienst gedaan. Dan hebben zijn toch wel eens vaker vreemde stoffen te
verduren gehad?
Wat nu als de kat een plas doet en ik zie het niet meteen: meteen de tegel
voorgoed uitgebeten van het urinezuur?
http://www.huishoudplaza.nl/hhp_article_show.asp?ArtID=927&Art_Type=1&descr=Appelsap
Is weliswaar geen textiel, maar wie weet?
Kun je verschillende behandelingen niet ergens op een plekje
uitproberen waar je de tegel toch niet ziet?
--
willeke.-
Ik reageerde op
Normaal schoonmaken lijkt me van een andere orde dan urenlang bedekt houden
met houden met een zure substantie.
> Wat nu als de kat een plas doet en ik zie het niet meteen: meteen de tegel
> voorgoed uitgebeten van het urinezuur?
>
>
U zou de kat eens kunnen vragen om mee te werken aan een experiment ;-)
Voor de rest is de kans aanwezig dat de aantasting bij normaal onderhoud in
de loop van de tijd verdwijnt.
Zo istie beter:
Normaal schoonmaken lijkt me van een andere orde dan urenlang bedekt houden
Maar elke week een paar minuten (bij het schoonmaken) moet toch ook vele
uren bij elkaar zijn. Vijf minuten per week is na 58 jaar ruim 10 etmalen in
het zuur. Daar zijn die zes uurtjes rotte appelen niks bij!
Bovendien: wie staat erbij stil dat een tas die vochtig is van een paar
daarin liggende rotte appelen, bijtend zuur en daardoor schadelijk is?
Die tas met appalen heeft bovendien enkele weken in de kofferbak van mijn
auto gestaan en heeft dáár geen schade of vuiligheid aangericht.
Toch zou het best wel eens kunnen dat zuur de oorzaak is. In mijn vorige
huis lagen vloertegels uit 1906, in kleurenpatroon gelegd. Nu weet ik niet
hoe men toen tegels maakte, maar de vorige bewoners hadden op sommige
plaatsen (asbesthoudende?) vloertegels geplakt en er werd geadviseerd de
vastgeplakte lijmresten niet met moderne middelen te lijf te gaan, omdat de
tegels daardoor onherstelbaar beschadigd zouden kunnen worden.
Hoe het wel moest, werd mij niet verteld.
Ik woon er niet meer en ik hoop dat de huidige eigenaars-bewoners deze
historische elementen gehandhaafd hebben en deze hebben weten schoon te
krijgen.
>
>
>> Wat nu als de kat een plas doet en ik zie het niet meteen: meteen de
>> tegel
>> voorgoed uitgebeten van het urinezuur?
>>
>>
>
> U zou de kat eens kunnen vragen om mee te werken aan een experiment ;-)
Nee, dank u. Mijn katten gebruiken netjes de kattenbak (en ikzelf urineer
ook niet op de vloer). Soms gaat er wel iets naast, maar de bak staat in de
bijkeuken op moderne vloertegels die daar zo te zien wel tegen kunnen.
Ene enkele keer zie ik een plasje in de woonkamer op de parketvloer. Dan is
er iets gedaan uit angst (het geluid van de stofzuiger). Ik ben daarop
voorbereid. Maar die parketvloer is gelakt en hoort daar wel tegen te
kunnen.
> Voor de rest is de kans aanwezig dat de aantasting bij normaal onderhoud
> in
> de loop van de tijd verdwijnt.
Welke rest?
En lag eens uit hoe iets dat uitgebeten is, door schoonmaken vanzelf
terugkomt? Meer onderhoud dan stofzuigen, schrobben en dweilen heeft een
stenen vloer niet.
Is al geprobeerd. Natmaken doet de witte kring grotendeels verdwijnen (de
tegel wordt dan weer okergeel), maar zodra de tegel weer droog is, komt de
witte (uitgebeten?) kring weer terug.
> Misschien, als die vochtige doek niet helpt, kan je die doek nat maken
> met appelsap en dan zien wat of er gebeurt.
>
> Ontweringswater, oxaalzuur, kan je ook gebruiken dacht ik.
Appelsap (maar dan van rottende appelen) was juist de oorzaak!
Schijnt zuur te zijn en dat lost kalk in de tegel op. Ander zuur dus
waarschijnlijk ook.
De tegel was weliswaar van beton (daar zit geen kalk in), maar wat in de
gekleurde toplaag zit, weet ik niet. Het betreft niet een geglazuurde tegel.
Dank voor de tip, maar de link gaat over textiel en over gewone appelsap.
Sap van rottende appelen is mogelijk geen appelsap, maar appelazijn.
Op een plekje uitproberen waar je het niet ziet, heeft geen zin. Alereerst
zijn andere tegels niet aangetast, en die zou ik eerst moeten aantasten om
het experiment, dat misschien mislukt, te kunnen doen (bovendien heb ik die
rottende appelen niet meer). Liever niet. Daarmee riskeer is alleen maar nóg
meer schade, terwijl de beschadigde tegel er niet meer hersteld wordt.
Het gaat, voor de duidelijkheid, om niet-geglazuurde tegels.
Er lijkt weinig anders op te zitten dan de tegel te vervangen, zodra ik aan
een identieke andere tegel kan komen. Afwachten dus of iemand in de buurt
zijn huis gaat verbouwen en er onbeschadigd oude tegels uit vrijkomen. De
beschadigde tegel bij mij moet dan worden losgemaakt uit het cement (de
tegels zitten ook nog eens zonder voeg tegen elkaar), waarna de nieuwe weer
erin moet worden gemetseld.
<knip>
>
> Het gaat, voor de duidelijkheid, om niet-geglazuurde tegels.
>
> Er lijkt weinig anders op te zitten dan de tegel te vervangen, zodra
> ik aan een identieke andere tegel kan komen. Afwachten dus of iemand
> in de buurt zijn huis gaat verbouwen en er onbeschadigd oude tegels
> uit vrijkomen. De beschadigde tegel bij mij moet dan worden
> losgemaakt uit het cement (de tegels zitten ook nog eens zonder voeg
> tegen elkaar), waarna de nieuwe weer erin moet worden gemetseld.
Is maar een ideetje: als het echt ruwe tegels zijn (zoals stoeptegels, die
zijn toch ook van beton?), misschien dan de schuurmachine erop zetten? Of
misschien weten ze bij de gemeente hoe je betonnen tegels kunt schoonmaken.
Of bij een tuincentrum, die verkopen ook betonnen tuintegels.
Misschien heb je hier ook wat aan:
<http://www.top3inschoonmaken.nl/?gclid=COCTgNy2k6MCFUkrDgodK0EXoQ>
--
Cecile
Vijf alcoholhoudende consumpties per week gedurende 58 jaar maakt een totaal
van ruim 15000 comsumpties; probeer een om die in zes uurtjes naar binnen te
werken.
> Daar zijn die zes uurtjes rotte appelen niks bij!
> Bovendien: wie staat erbij stil dat een tas die vochtig is van een paar
> daarin liggende rotte appelen, bijtend zuur en daardoor schadelijk is?
U tot dusver kennelijk niet; in de toekomst waarschijnlijk wel.
> Die tas met appalen heeft bovendien enkele weken in de kofferbak van mijn
> auto gestaan en heeft dáár geen schade of vuiligheid aangericht.
>
Is die kofferbak voorzien van dezelfde vloertegels?
> Toch zou het best wel eens kunnen dat zuur de oorzaak is. In mijn vorige
> huis lagen vloertegels uit 1906, in kleurenpatroon gelegd. Nu weet ik niet
> hoe men toen tegels maakte, maar de vorige bewoners hadden op sommige
> plaatsen (asbesthoudende?) vloertegels geplakt en er werd geadviseerd de
> vastgeplakte lijmresten niet met moderne middelen te lijf te gaan, omdat
de
> tegels daardoor onherstelbaar beschadigd zouden kunnen worden.
> Hoe het wel moest, werd mij niet verteld.
>
Wellicht "colovinyl"tegels; deze zijn in de vijftiger jaren een tijdje in
zwang geweest en werden doorgaans geplakt met zwarte bitumineuze kit. Op
zich is deze kit oplosbaar in (ondermeer) benzine. Afhankelijk van de
hardheid en dichtheid van de onderliggende tegels gestaat de mogelijkheid
dat de opgeloste kit in deze tegels trekt en daaruit niet meer te
verwijderen is.
> Ik woon er niet meer en ik hoop dat de huidige eigenaars-bewoners deze
> historische elementen gehandhaafd hebben en deze hebben weten schoon te
> krijgen.
>
>
> >
> >
> >> Wat nu als de kat een plas doet en ik zie het niet meteen: meteen de
> >> tegel
> >> voorgoed uitgebeten van het urinezuur?
> >>
> >>
> >
> > U zou de kat eens kunnen vragen om mee te werken aan een experiment ;-)
>
> Nee, dank u. Mijn katten gebruiken netjes de kattenbak (en ikzelf urineer
> ook niet op de vloer). Soms gaat er wel iets naast, maar de bak staat in
de
> bijkeuken op moderne vloertegels die daar zo te zien wel tegen kunnen.
> Ene enkele keer zie ik een plasje in de woonkamer op de parketvloer. Dan
is
> er iets gedaan uit angst (het geluid van de stofzuiger). Ik ben daarop
> voorbereid. Maar die parketvloer is gelakt en hoort daar wel tegen te
> kunnen.
>
>
> > Voor de rest is de kans aanwezig dat de aantasting bij normaal onderhoud
> > in
> > de loop van de tijd verdwijnt.
>
> Welke rest?
De rest van mijn boodschap.
> En lag eens uit hoe iets dat uitgebeten is, door schoonmaken vanzelf
> terugkomt? Meer onderhoud dan stofzuigen, schrobben en dweilen heeft een
> stenen vloer niet.
>
>
Weet u nu wél zeker dat het uitgebeten is?
Het (appel)zuur en wat er dan ook aan ionen in de vloeistof zat van die
rotte appels losten stoffen op die in de tegel aanwezig waren.
Vervolgens:
Ionen in een oplosmiddel kristalliseren aan het oppervlak waar de
vloeistof verdampt.
Bij de stenen verdampte de vloeistof het meest aan de rand en ionen in
de vloeistof kunnen ook hebben gereageerd met stoffen in de steen aan de
rand van de vloeistof. Dit alles veroorzaakte de kring. Door nu de steen
weer nat te maken lossen misschien de molekulen in de kring weer op en
verdelen zich over de steen en in de stof die over de steen ligt. Hierdoor
kan de steen weer egaal lijken.
Probeer daarom die steen eens egaal van kleur te krijgen met een doek
gedrenkt in appelsap die over de hele steen ligt!
--
Bert ( A W RvB )
DFan hebben we het over de doorstroomsnelheid. Dat is wezenlijk iets anders.
>
>
>> Daar zijn die zes uurtjes rotte appelen niks bij!
>> Bovendien: wie staat erbij stil dat een tas die vochtig is van een paar
>> daarin liggende rotte appelen, bijtend zuur en daardoor schadelijk is?
>
> U tot dusver kennelijk niet; in de toekomst waarschijnlijk wel.
>
>
>> Die tas met appalen heeft bovendien enkele weken in de kofferbak van mijn
>> auto gestaan en heeft dáár geen schade of vuiligheid aangericht.
>>
>
> Is die kofferbak voorzien van dezelfde vloertegels?
Nee, maar het zuur had ook bijtende effecten kunnen hebben op de bekleding
van de kofferbak en op andere bagage daarin. Overigens heb ik de stoffen tas
waarin die appelen zaten, goed uit kunnen wassen (in de wasmachine).
>> Toch zou het best wel eens kunnen dat zuur de oorzaak is. In mijn vorige
>> huis lagen vloertegels uit 1906, in kleurenpatroon gelegd. Nu weet ik
>> niet
>> hoe men toen tegels maakte, maar de vorige bewoners hadden op sommige
>> plaatsen (asbesthoudende?) vloertegels geplakt en er werd geadviseerd de
>> vastgeplakte lijmresten niet met moderne middelen te lijf te gaan, omdat
> de
>> tegels daardoor onherstelbaar beschadigd zouden kunnen worden.
>> Hoe het wel moest, werd mij niet verteld.
>>
>
> Wellicht "colovinyl"tegels; deze zijn in de vijftiger jaren een tijdje in
> zwang geweest en werden doorgaans geplakt met zwarte bitumineuze kit. Op
> zich is deze kit oplosbaar in (ondermeer) benzine. Afhankelijk van de
> hardheid en dichtheid van de onderliggende tegels gestaat de mogelijkheid
> dat de opgeloste kit in deze tegels trekt en daaruit niet meer te
> verwijderen is.
Dit klinkt inderdaad wel correct. Het is in ieder geval heel herkenbaar (al
heb ik dat schoonmaken veiligheidshalve nooit geprobeerd).
Niet voor 100%, maar op de plaats van de witte kring, voelt de tegel wel ruw
aan. Het is de meest plausibele verklaring die ik heb gekregen.
Ik heb vanavond geëxperimenteerd met lijnolie (geslagen op de Collse
watermolen). De witte kring trok daarbij weg, maar ik vrees dat dat maar
tijdelijk is.
Zoiets als vuur met vuur bestrijden. :-)
Ik heb vanavond geëxperimenteerd met lijnolie. De steen werd daarbij weer
geel, maar de ruwheid van de aangetaste plek (de tegel is niet geglazuurd),
bleef bestaan. Ik hoop dat het kleurherstellende effect blijvend is. Anders
kan ik altijd nog jouw methode proberen.
De tegel is niet zoals een stoeptegel en is - ongeschadigd - ook niet ruw.
Het is een betonnen vloertegel 20x20 cm die zonder voeg tegen de andere
tegels aan is gelegd (in cement). Beton is echter "van nature" niet okergeel
(of rood; ik heb gelijke tegels ook in het rood). Waaruit het toplaagje is
samengesteld dat de okergele kleur geeft, weet ik niet. Dat zou ik éérst
moeten weten voordat ik er speciale reinigingsmiddelen op loslaat.
Als het aanslag is, zal het wel te verwijderen zijn, maar ik vrees dat het
hier een uitgebeten plek is. Of er dán nog wat aan te doen is?
Tot op dit moment - het is nu 12 uur verder - is de kleur nog steeds oké.
Nog even afwachten.
Niet echt, in beide gevallen hebben we te maken met duur en sterkte van de
"belasting".
> >
> >
> >> Daar zijn die zes uurtjes rotte appelen niks bij!
> >> Bovendien: wie staat erbij stil dat een tas die vochtig is van een paar
> >> daarin liggende rotte appelen, bijtend zuur en daardoor schadelijk is?
> >
> > U tot dusver kennelijk niet; in de toekomst waarschijnlijk wel.
> >
> >
> >> Die tas met appalen heeft bovendien enkele weken in de kofferbak van
mijn
> >> auto gestaan en heeft dáár geen schade of vuiligheid aangericht.
> >>
> >
> > Is die kofferbak voorzien van dezelfde vloertegels?
>
> Nee, maar het zuur had ook bijtende effecten kunnen hebben op de bekleding
> van de kofferbak en op andere bagage daarin. Overigens heb ik de stoffen
tas
> waarin die appelen zaten, goed uit kunnen wassen (in de wasmachine).
>
>
>
Zo ziet u maar dat niet alle stoffen hetzelfde reageren op een andere stof.
Kan ook zijn dat de kring nu donkerder wordt bij uitharding van de olie,
maar dat is gewoon afwachten.
En wat te denken van de voegen ?
Ghost
De tegels liggen tegen elkaar aan, zonder voeg. Bovendien was maar één tegel
aangetast.
Ik heb inmiddels geëxperimenteerd met lijnolie. De oorspronkelijke kleur is
helemaal teruggekomen en dat is zo gebleven. Van de witte, uitgebeten plek
is niets meer te zien. Alleen als je met je hand over de tegel voelt, kun je
nog voelen waar het oppervlak iets ruw/uitgebeten is.
Of andere oliën ook hadden geholpen, weet ik niet, maar ik ben tevreden met
het resultaat.
Dat is fijn!