Electret of dynamische microfoon ????
Frank Meegdes
Kan iemand mij het verschil tussen deze twee microfoons vertellen en waar
aan zijn ze te herkennen...(als komponent zijnde )
alvast bedankt
grtn frank
Arjan de Goede
Hier zijn de verschillen:
Werking:
1. Een electret mic. werkt op basis van capaciteitsveranderingen
(electrostatisch)
Binnenin de microfooneenheid (het kapsel) bevindt zich een bewegend
en elektrisch geleidend membraan en een vast geleidend gedeelte. Op deze 2
geleiders wordt de zgn voorspanning gezet (bij de dure uitvoering van de
electret microfoon, de condensatormicrofoon wordt deze spanning de phantom
voeding genoemd en is 48V, geleverd door het mengpaneel, bij de goedkope
electret meestal 1.5-10 volt geleverd door een batterij in de behuizing van
de microfoon)
Door geluidstrillingen zal het membraan gaan trillen en zullen er door de
capaciteitsvariaties tussen het vaste gedeelte en membraan kleine
spanningsvariaties (bovenop de voorspanning) ontstaan.
Deze spanningsvariaties zijn zeer klein. Eerst wordt dit signaal gebufferd
door een in het kapsel gebouwde bufferversterker (meestal een FET transistor
met een zeer hoge ingangsweerstand, deze FET wordt dan ook gelijk gevoed uit
de phantom voeding of de aan de electret microfoon geleverde spanning),
daarna gaat het signaal naar de microfoon voorversterker.
De microfoons, die soms bij geluidskaarten geleverd worden, zijn vrijwel
altijd electretmic's.
De geluidskaart zorgt voor de noodzakelijke spanning voor de mic.
Ook mic's in moderne telefoons zijn electret's.
Een electretmicrofoonkapsel is meestal ongeveer 1cm in diameter en nog geen
cm hoog. De FET is hierin reeds ingebouwd
Er zijn 2, soms 3 aansluitingen.
- Bij 2 aansluitingen: aansluiting één is de massa, andere aansluiting
hangt via weerstand aan de voedingsspanning. en tevens wordt op deze
aansluiting een condensator aangesloten, waarachter het signaal te vinden
is (de condensator scheidt dan gelijk het signaal van de voedingsspanning)
- Bij 3 aansluitingen: 1 is massa, 2 is voeding en 3 is signaaluitgang
2. Een dynamische mic. werkt op basis van elektromagnetisme
Binnenin het kapsel zit een membraan met daaraan bevestigd een
spoeltje. Dit spoeltje hangt in een permanent magnetisch veld
Door geluidstrillingen zal het membraan gaan trillen en het spoeltje
in het magnetische veld bewegen. In het spoeltje wordt dan een spanning
opgewekt (werkt dus het omgekeerde van een luidspreker), wat kan worden
versterkt.
Deze mic. heeft dus geen extra spanning nodig!
Dit microfoonkapsel heeft altijd maar 2 aansluitingen en is wat groter van
afmeting, meestal enkele cm's in diameter.
Meestal geeft een electretmic een helderder en gedetailleerdere klank dan
een dynamische microfoon (door lagere massa v/d bewegende delen)
Ook in studio's wordt de condensatormicrofoon vaak toegepast door het
heldere en "doorzichtige" klankbeeld
Een dynamische microfoon wordt toegepast als iets met een hoge geluidsdruk
opgenomen moet worden (in een PA installatie vaak geplaatst VOOR
instrumentversterkers e.d, of bij zangers die de microfoon bijna lijken op
te eten :)
Ik hoop dat het verhaal een beetje duidelijk is en dat alles waar is, wat is
heb geschreven (heren technici!)
Groeten,
Arjan
Frank Meegdes heeft geschreven in bericht <7hk83f$1hng$1...@beast.euro.net>...
Arie de Muynck
Arjan de Goede heeft geschreven in bericht
<926799636.10565....@news.demon.nl>...
>Werking:
> 1. Een electret mic. werkt op basis van capaciteitsveranderingen
>(electrostatisch)
> Binnenin de microfooneenheid (het kapsel) bevindt zich een bewegend
>en elektrisch geleidend membraan en een vast geleidend gedeelte. Op deze
2
>geleiders wordt de zgn voorspanning gezet (bij de dure uitvoering van de
>electret microfoon, de condensatormicrofoon wordt deze spanning de phantom
>voeding genoemd en is 48V, geleverd door het mengpaneel, bij de goedkope
>electret meestal 1.5-10 volt geleverd door een batterij in de behuizing van
>de microfoon)
>Door geluidstrillingen zal het membraan gaan trillen en zullen er door de
>capaciteitsvariaties tussen het vaste gedeelte en membraan kleine
>spanningsvariaties (bovenop de voorspanning) ontstaan.
<knipperdeknip, rest klopt perfect>
Een kleine wijziging:
- Een elektret heeft een 'electrostatisch' opgeladen membraan dat dus ZONDER
VOORSPANNING al een electrisch veld geeft. De voedingsspanning van 1.5 - 10V
is alleen nodig om de FET te voeden, NIET voor het element zelf. Zonder FET
(of andere buffer) kun je geen kabel aansluiten omdat dan de spanning
capacitief afgedeeld wordt en er weining overblijft.
Het membraan wordt dacht ik gemaakt door een kunststof in een zeer sterk
electrisch veld te verwarmen en dan weer af te koelen. De lading wordt dan
als het ware 'ingevroren'. (Weet iemand overigens aan een vierkante meter
van dat spul te komen, ik wil elektrostaat speakers maken zonder dat
hoogspanningsgedoe!)
De naam 'elektret' is afgeleid van het engelse 'magnet', de magnetische
tegenhanger: ook die heeft een veld 'ingevroren'. Een simpele test: maak hem
maar eens warm, boven een scherp bepaalde temperatuur, de Curie temperatuur,
meestal zo'n paar honderd graden, verliest de magneet zijn veld (voorgoed).
Lukt vaak al in een bak-oven.
- Bij een condensatormicrofoon wordt de lading inderdaad door een aangelegde
spanning verzorgd (kan direct 48V zijn maar ik verwacht eerder een paar
honderd volt vanuit een omvormertje). Een voeding van 1.5V zou echt
onvoldoende zijn: de spanningsafgifte is evenredig met de lading (dus ook
met de voedingsspanning).
De lading Q op een condensator C bij een constante spanning U is:
Q = C * U
en de capaciteit C bij een oppervlakte A, afstand D is:
C = constante1 * A / D
waaruit volgt:
U = constante2 * Q * D / A
De uitgangsspanning varieert dus netjes met de afstand van het membraan tot
het vaste deel, MAAR ALLEEN ALS DE LADING CONSTANT IS. De
condensator-microfoon wordt daarom via een zeer hoge weerstand gevoed om de
lading tijdens het trillen constant te houden. Het membraan van de elektret
is vermoedelijk zeer hoogohmig: bij het maken van elektrostaat speakers
wordt het membraan en de voeding daarvan ook altijd zeer hoogohmig gehouden.
Ter volledigheid nog wat andere typen microfoons:
- Koolmicrofoon: bij samendrukken koolgruis door het membraan wordt de
weerstand gevarieerd. Was favoriet bij de PTT totdat de kolenmijnen sloten.
Heeft energiebron nodig om de weerstandsvariaties in elektrisch signaal om
te zetten.
- Kristalmicrofoon: bij verbuigen van een kristal (b.v. Seignettezout) wordt
een lading opgewerkt. Het elektrisch veld is in de kristallen aanwezig door
asymmetrie, bij verbuigen verplaatst het kristalrooster en verschuiven de
ladingen. Geen externe energiebron nodig. Heeft grote eigencapaciteit, een
paar meter kabel is acceptabel.
- Keramische (ook wel genoemd piezo-) microfoon: zelfde als
kristalmicrofoon, maar dan een keramisch plaatje (keramiek zoals in een
piezo-aansteker). Met een tijdens produktie ingevroren elektrisch veld.
Geen externe energiebron nodig. Heeft zeer grote eigencapaciteit, een paar
meter kabel is OK.
Wie kent er nog meer?
Arie de Muynck
(adres zonder nul-een)
Arjan de Goede
Bedankt voor de aanvullingen (mijn grote opnameboek had ik even uitgeleend
en daar stond alles tot in detail in, dus ik moest het even zelf verzinnen)
Er bestond vroeger ook zoiets als een bandmicrofoon, met een geribbeld
aluminium bandje gehangen in een spleet van een sterk magnetisch veld. Bij
geluidstrillingen zal het bandje zich bewegen in het magnetische veld en in
het bandje zal de spanning worden opgewekt.
Ik ken ook nog een buismicrofoon, maar dit is volgens mij een
condensatormicrofoon met i.p.v. een FET een elektronenbuisje ingebouwd.
Arjan
Arie de Muynck heeft geschreven in bericht
<926850839.5254....@news.demon.nl>...