Suiker en hypoglycemie
SeijRuit
bloeddrukverlaging gemaakt door Frans Veldman:
http://users.knoware.nl/users/veldman/support/hypo.htm
<
groet,
Gé
Arthead
Ook op dit vlak heeft Atkins nuttig werk geleverd :-)
--q--
Allereerst dien je de consumptie van snelwerkende koolhydraten
te staken om het verergeren van de aandoening te voorkomen.
Snelwerkende koolhydraten zijn onder andere glucose,
geraffineerde suiker en rietsuiker. Natuurlijke suikers die voorkomen
in fruit worden minder snel opgenomen dus deze kunnen met beleid
worden gebruikt. Uitzondering hierop zijn bananen en druiven:
deze bevatten grote hoeveelheden glucose en zijn absoluut
taboe. Langzaam verterende koolhydraten zoals
zetmeelprodukten, graanprodukten e.d. kunnen normaal worden
gebruikt samen met andere voedingsmiddelen. Rijst en pasta's
verteren redelijk makkelijk en bevatten veel koolhydraten,
en veel hypoglykemiepatienten krijgen door de hoge
koolhydraatafgifte toch vrij snel na de maaltijd weer honger
en andere hypoglykemie-effecten.
--q--
Zetmeelproducten worden uiteindelijk in glucose omgezet,
dit ontrekt calcium aan het lichaam.
Om calcium goed op te nemen zijn in de banaan zittende mineralen
een goede aanvulling op/met zuivel.
Koolhydraten verminderen en de klachten worden allengs minder :-)
Mvg A.
Flip Ph
Als aanvulling kan het nuttig zijn te weten dat een verborgen (voedsel)
verslaving een belangrijke oorzaak kan zijn van de dan later optredende
suikerafhankelijkheid.
Een eenvoudige indicatie is (garantie tot op de stoep:-): stel jezelf de
volgende vraag: Je moet enkele maanden gaan doorbrengen op een verlaten,
klein onbewoond eiland. Je mag één voedingsmiddel meenemen. Aan welk
voedingsmiddel denk je dan het eerst.
Flip P.
Joyce Maier
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
news:1nqgc.1495$%4.2...@typhoon.bart.nl...
(knip)
> Als aanvulling kan het nuttig zijn te weten dat een verborgen (voedsel)
> verslaving een belangrijke oorzaak kan zijn van de dan later optredende
> suikerafhankelijkheid.
> Een eenvoudige indicatie is (garantie tot op de stoep:-): stel jezelf de
> volgende vraag: Je moet enkele maanden gaan doorbrengen op een verlaten,
> klein onbewoond eiland. Je mag één voedingsmiddel meenemen. Aan welk
> voedingsmiddel denk je dan het eerst.
Biefstuk. Tweede keus: kaas.
--
Joyce Maier
www.ademu.com/Beethoven - update March 7, 2004
Flip Ph
Schitterend, dat zou ik zo houden :-).
Rudie
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
news:1nqgc.1495$%4.2...@typhoon.bart.nl...
> Een eenvoudige indicatie is (garantie tot op de stoep:-): stel jezelf de
> volgende vraag: Je moet enkele maanden gaan doorbrengen op een verlaten,
> klein onbewoond eiland. Je mag één voedingsmiddel meenemen. Aan welk
> voedingsmiddel denk je dan het eerst.
Gewoon Nederlands eten, pinda's, M&M, mars, Kitkat...
Joyce Maier
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
(knip)
> >> Een eenvoudige indicatie is (garantie tot op de stoep:-): stel
> >> jezelf de volgende vraag: Je moet enkele maanden gaan doorbrengen op
> >> een verlaten, klein onbewoond eiland. Je mag één voedingsmiddel
> >> meenemen. Aan welk voedingsmiddel denk je dan het eerst.
> >
> > Biefstuk. Tweede keus: kaas.
>
> Schitterend, dat zou ik zo houden :-).
Integendeel. Ik haal die enkele maanden op dat eiland echt niet op dit
dieet. Hartstikke dood tegen die tijd. Als je een (klein) kansje wil maken
onder die omstandigheden, moet je chocolade-nootjes-rozijnenrepen meenemen.
En er is, neem ik aan, wel voldoende water op dat eiland. Zo niet, dan kun
je net zo goed alles thuis laten.
Flip P
> "Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
> news:%ixgc.1502$%4.2...@typhoon.bart.nl...
>
> (knip)
>
>>>> Een eenvoudige indicatie is (garantie tot op de stoep:-): stel
>>>> jezelf de volgende vraag: Je moet enkele maanden gaan doorbrengen
>>>> op een verlaten, klein onbewoond eiland. Je mag één voedingsmiddel
>>>> meenemen. Aan welk voedingsmiddel denk je dan het eerst.
>>>
>>> Biefstuk. Tweede keus: kaas.
>>
>> Schitterend, dat zou ik zo houden :-).
>
> Integendeel. Ik haal die enkele maanden op dat eiland echt niet op dit
> dieet.
Al was hem maar dat al die heerlijke biefstuk zou bederven :-(
Hartstikke dood tegen die tijd. Als je een (klein) kansje wil
> maken onder die omstandigheden, moet je
> chocolade-nootjes-rozijnenrepen meenemen. En er is, neem ik aan, wel
> voldoende water op dat eiland. Zo niet, dan kun je net zo goed alles
> thuis laten.
Misschien heb ik me onvoldoende duidelijk gemaakt. Waar het om gaat is dat
mensen, als zij een verborgen allergie hebben, dit vaak onbewust/intuitief
wel weten. Waar het dan ook om gaat is dat de eerste "flits" die door je
hoofd schiet als je met deze vraag geconfronteerd wordt, een aanwijzing zou
kunnen zijn. Zodra je het gaat rationaliseren is het afgelopen met de test.
Voor mij kwam ik eenvoudigweg op brood. Als iemand chocolade, eieren enz
noemt, de gekende allergenen dus, kan dat iets betekenen. Misschien heb ik
zelf wel een verborgen tarweallergie. Misschien heeft mijn astma daar wel
mee te maken. Je zou denken, laat dat even testen, maar zo eenvoudig is dat
niet. Er zijn ook andere antilichamen dan IgE en daarop testen is al een
stuk moeilijker. Ik heb er even mijn boekje: "De migraine revolutie" van ene
John Mansfield bij gepakt. Ik noem wat trefwoorden waarop gezocht kan
worden: Rinkel response (Rinkel ontdekte blijkbaar het fenomeen), Richard
Mackarness, Jean Monro (zij schreef met Jonathan Brostoff, Chemical Victems)
Ik heb overigens nog een aardige video van haar waarin ze laat zien hoe het
gedrag van kinderen kan veranderen als zij voedingsmiddelen krijgen waarop
zij met hyperactiviteit reageren.
Flip P.
Joyce Maier
"Flip P" <Flip..P@iae.nl.nospam> schreef in bericht
news:HeBgc.1507$%4.2...@typhoon.bart.nl...
(knip)
> Misschien heb ik me onvoldoende duidelijk gemaakt. Waar het om gaat is dat
> mensen, als zij een verborgen allergie hebben, dit vaak onbewust/intuitief
> wel weten. Waar het dan ook om gaat is dat de eerste "flits" die door je
> hoofd schiet als je met deze vraag geconfronteerd wordt, een aanwijzing
zou
> kunnen zijn.
Bij mij dan toch zeker niet. Want ik heb mezelf tot nu toe niet op enige
allergie voor biefstuk en/of kaas kunnen betrappen. Gelukkig niet, zeg, God
verhoede het!:-) En dat die 'flits' een of ander onbewust inzicht zou kunnen
zijn wat betreft een verborgen allergie, wil er bij mij echt niet in.
Voorlopig vind ik het een psychologisch nogal onzinnige theorie uit de
zweefhoek. Het lijkt me een stuk waarschijnlijker dat het verwijst naar
datgene waaraan men wat overdreven verslingerd is, om niet te zeggen een
tikje verslaafd. Bij veel mensen is dat koolhydraatrijk voedsel, vooral als
het (enigszins) zoet smaakt. En veel eten van dat soort voedsel is inderdaad
niet zo gezond, zoals o.a. de heer Atkins ons leerde. Afkicken van de
verslaving eraan blijkt voor veel mensen een duidelijke verbetering van de
kwaliteit van hun leven in te houden.
> Voor mij kwam ik eenvoudigweg op brood.
Zie hierboven. Over koolhydraten gesproken... Witbrood, het suist je cellen
in, hup, naar boven die glucosespiegel, bijna net zo snel als een
suikerklontje. Ik geef je op een briefje dat brood voor heel veel mensen de
keuze zal zijn voor de maanden op het onbewoonde eiland. En die zijn heus
niet allemaal allergisch voor brood. Ze zijn er 'slechts' een beetje te dol
op. Geef ze eens ongelijk. Brood is heerlijk. Het zou waarschijnlijk mijn
derde keus zijn, na de biefstuk en de kaas dus.
> Misschien heb ik
> zelf wel een verborgen tarweallergie. Misschien heeft mijn astma daar wel
> mee te maken. Je zou denken, laat dat even testen, maar zo eenvoudig is
dat
> niet.
Lijkt me niet erg waarschijnlijk. Astma heeft meestal te maken met
allergieën die direct op de longen werken, zoals huisstof, parfum, pollen,
rook, huidschilfers van katten, vogels of knaagdieren e.d. Tarweallergie
geeft meestal problemen met de spijsvertering. Ja, het is soms erg moeilijk
te vinden waar de allergie precies zit, maar als je er echt veel last van
hebt, zou ik het toch doen als ik jou was. Kan een tijdje duren, maar vaak
wordt het toch wel gevonden.
Flip P
> "Flip P" <Flip..P@iae.nl.nospam> schreef in bericht
> news:HeBgc.1507$%4.2...@typhoon.bart.nl...
>
> (knip)
>
>> Misschien heb ik me onvoldoende duidelijk gemaakt. Waar het om gaat
>> is dat mensen, als zij een verborgen allergie hebben, dit vaak
>> onbewust/intuitief wel weten. Waar het dan ook om gaat is dat de
>> eerste "flits" die door je hoofd schiet als je met deze vraag
>> geconfronteerd wordt, een aanwijzing zou kunnen zijn.
>
> Bij mij dan toch zeker niet. Want ik heb mezelf tot nu toe niet op
> enige allergie voor biefstuk en/of kaas kunnen betrappen. Gelukkig
> niet, zeg, God verhoede het!:-) En dat die 'flits' een of ander
> onbewust inzicht zou kunnen zijn wat betreft een verborgen allergie,
> wil er bij mij echt niet in. Voorlopig vind ik het een psychologisch
> nogal onzinnige theorie uit de zweefhoek. Het lijkt me een stuk
> waarschijnlijker dat het verwijst naar datgene waaraan men wat
> overdreven verslingerd is, om niet te zeggen een tikje verslaafd. Bij
> veel mensen is dat koolhydraatrijk voedsel, vooral als het
> (enigszins) zoet smaakt. En veel eten van dat soort voedsel is
> inderdaad niet zo gezond, zoals o.a. de heer Atkins ons leerde.
> Afkicken van de verslaving eraan blijkt voor veel mensen een
> duidelijke verbetering van de kwaliteit van hun leven in te houden.
Als je zegt: "een tikje verslaafd", is dat precies datgene waar die lui het
over hebben. Dat deze vorm van verslaving wordt veroorzaakt door een
verborgen allergie. Hoe waar die theorien zijn kan ik als leek niet
beoordelen. Ik lees slechts dat de verdedigers van die theorie artsen zijn.
Monro bv is allergoloog. Toch lange tijd ook in Nedeland een erkend
specialisme (en misschien nog wel, maar ik weet dat er sprake van is geweest
dat men dit wilde opdelen). Vraag is hoe de Nederlandse artsen met deze
ideeen omgaan. Een aantal jaren terug zat er blijkbaar slechts 2 uur !! over
voeding in hun opleiding. Ook daar zal onbekend onbemind zijn. Ook een arts
is immers niets menselijks vreemd, lijkt mij.
>> Voor mij kwam ik eenvoudigweg op brood.
>
> Zie hierboven. Over koolhydraten gesproken... Witbrood, het suist je
> cellen in, hup, naar boven die glucosespiegel, bijna net zo snel als
> een suikerklontje. Ik geef je op een briefje dat brood voor heel veel
> mensen de keuze zal zijn voor de maanden op het onbewoonde eiland. En
> die zijn heus niet allemaal allergisch voor brood. Ze zijn er
> 'slechts' een beetje te dol op. Geef ze eens ongelijk. Brood is
> heerlijk. Het zou waarschijnlijk mijn derde keus zijn, na de biefstuk
> en de kaas dus.
Zou kunnen. Zij het dat ik uitsluitend volkoren eet.
>> Misschien heb ik
>> zelf wel een verborgen tarweallergie. Misschien heeft mijn astma
>> daar wel mee te maken. Je zou denken, laat dat even testen, maar zo
>> eenvoudig is dat niet.
>
> Lijkt me niet erg waarschijnlijk. Astma heeft meestal te maken met
> allergieėn die direct op de longen werken, zoals huisstof, parfum,
> pollen, rook, huidschilfers van katten, vogels of knaagdieren e.d.
> Tarweallergie geeft meestal problemen met de spijsvertering. Ja, het
> is soms erg moeilijk te vinden waar de allergie precies zit, maar als
> je er echt veel last van hebt, zou ik het toch doen als ik jou was.
> Kan een tijdje duren, maar vaak wordt het toch wel gevonden.
Dat laatste ben ik wel met je eens. Sterker, ik ben allergisch tegen de
bekende verzameling allergenen. Toch is het zo dat mijn zeer ervaren en goed
betaalde longarts niet door had dat ik het benauwd kreeg van de lactose in
mijn medicijnen, ondanks het feit dat ik verscheide malen had aangegeven dat
mijn medicijnen mij meer benauwdheid brachten dan oplosten. Wat ik wil
zeggen is: niemand heeft de wijsheid in pacht, zelfs de reguliere artsen
niet. Dit is overigens geen pleidooi om dan maar van het omgekeerde uit te
gaan, slechts een weergave van het besef dat je als patient kritisch moet
zijn.
Flip P.
Joyce Maier
news:lAUgc.1526$%4.2...@typhoon.bart.nl...
(knip)
> Als je zegt: "een tikje verslaafd", is dat precies datgene waar die lui
het
> over hebben.
> Dat deze vorm van verslaving wordt veroorzaakt door een
> verborgen allergie.
Hm, ik vind dit zeer ongeloofwaardig. Het is onlogisch. Hoe zou het
mechanisme dat je verslaafd laat worden aan iets waar je niet goed tegen
kan, biochemisch in elkaar moeten steken? Ik kan me daar niks bij
voorstellen. Toegegeven, Moeder Natuur bakt ze vaak fiks bruin, maar zo
bruin?
> Hoe waar die theorien zijn kan ik als leek niet
> beoordelen. Ik lees slechts dat de verdedigers van die theorie artsen
zijn.
Tja, ach, dat zegt niet zoveel. Artsen hebben niet de wijsheid in pacht.
Enfin, tot die conclusie was je ook al gekomen.
> Toch is het zo dat mijn zeer ervaren en goed
> betaalde longarts niet door had dat ik het benauwd kreeg van de lactose
in
> mijn medicijnen, ondanks het feit dat ik verscheide malen had aangegeven
dat
> mijn medicijnen mij meer benauwdheid brachten dan oplosten.
Dan ben je een uitzondering. Want astma wordt vrijwel altijd veroorzaakt
door inhalatieallergenen, niet door voedselallergenen. Het aanvankelijke
ongeloof van je longarts is dan ook wel te begrijpen. Zoals mijn huisarts
pleegt te zeggen: als je op de Dam een vreemd beest ziet lopen, ga er toch
maar voorlopig van uit dat het een hondje is en geen kameel.
Rudie
"Joyce Maier" <j...@no.one.here.com> schreef in bericht
news:40841cf8$0$197$58c7...@news.kabelfoon.nl...
> ongeloof van je longarts is dan ook wel te begrijpen. Zoals mijn huisarts
> pleegt te zeggen: als je op de Dam een vreemd beest ziet lopen, ga er toch
> maar voorlopig van uit dat het een hondje is en geen kameel.
Als ik een vreemd beest zie lopen hier in Nederland denk ik nooit dat het
een hondje is. Ik weet wel hoe een hondje er ongeveer uitziet.
Rudie.
Joyce Maier
"Rudie" <lie...@niet.nl> schreef in bericht
news:c616sb$lis$1...@nl-news.euro.net...
Daar gaat het nu juist om in de metafoor: ook dieren die er op het eerste
instantie niet als een hondje uitzien, zijn dat meestal bij nader inzien
toch wel. Ze zijn alleen een beetje vermomd. Vrijwel nooit zijn het
kamelen of iets anders exotisch. Dat bedoelt hij.
Rudie
> Daar gaat het nu juist om in de metafoor: ook dieren die er op het eerste
> instantie niet als een hondje uitzien, zijn dat meestal bij nader inzien
> toch wel. Ze zijn alleen een beetje vermomd. Vrijwel nooit zijn het
> kamelen of iets anders exotisch. Dat bedoelt hij.
Jjaja... dus woestijnmensen die een hondje zien lopen denken; zal wel een...
Mooi metafoor hoor.
Rudie. [altijd bloedserieus]
Flip P
> "Flip P" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
> news:lAUgc.1526$%4.2...@typhoon.bart.nl...
>
> (knip)
>
>> Als je zegt: "een tikje verslaafd", is dat precies datgene waar die
>> lui het over hebben.
>> Dat deze vorm van verslaving wordt veroorzaakt door een
>> verborgen allergie.
>
> Hm, ik vind dit zeer ongeloofwaardig. Het is onlogisch. Hoe zou het
> mechanisme dat je verslaafd laat worden aan iets waar je niet goed
> tegen kan, biochemisch in elkaar moeten steken? Ik kan me daar niks
> bij voorstellen.
Dan zou ik mijn boeken in moeten duiken. Ik gaf al wat namen waarop je zou
kunnen searchen. Hier is er nog een: Het Chase-Sulzberger fenomeen. Ik vond:
Within this context it is important to note that administration of specific
antigens via the portal circulation has previously been documented
to induce antigen-specific tolerance, a phenomenon
known as the Chase-Sulzberger effect. The presence of fetal
cells has implications not only for maternal-fetal immunology
but also in autoimmune diseases. Nelson et al., using
quantitative polymerase chain reaction (PCR) analysis on
female patients with scleroderma who had previously given enz.
>Toegegeven, Moeder Natuur bakt ze vaak fiks bruin,
> maar zo bruin?
>
>> Hoe waar die theorien zijn kan ik als leek niet
>> beoordelen. Ik lees slechts dat de verdedigers van die theorie
>> artsen zijn.
>
> Tja, ach, dat zegt niet zoveel. Artsen hebben niet de wijsheid in
> pacht. Enfin, tot die conclusie was je ook al gekomen.
Nee, maar zoals ik ook al zei, het omgekeerde kan voor mij ook niet waar
zijn, zei het dat er gebieden zijn waar ze weinig van afweten. Voeding
zeker, zoals al gezegd. Hele volkstammen artsen verwijzen hyperactiviteit
door voeding naar de prullebak. Het is nu allemaal Ritalin dat de klok
slaat. Maar, zoals Boudewijn Gunning (toen hoofd jeugdspychiatry van het AMC
en gepromoveerd op het gebruik van Ritalin: "Ik zet ook wel eens kinderen op
dieet, maar de ervaring leert dat je daarmee niet alle problemen afvangt.".
Dat is ook mijn ervaring, maar het geeft aan dat de relatie soms wel
professionele aandacht krijgt. Ook van prof Mewerda o.i.d. van Groningen
over de relatie voeding en Gille de la Tourette enz.
>> Toch is het zo dat mijn zeer ervaren en goed
>> betaalde longarts niet door had dat ik het benauwd kreeg van de
>> lactose in mijn medicijnen, ondanks het feit dat ik verscheide malen
>> had aangegeven dat mijn medicijnen mij meer benauwdheid brachten dan
>> oplosten.
>
> Dan ben je een uitzondering. Want astma wordt vrijwel altijd
> veroorzaakt door inhalatieallergenen, niet door voedselallergenen.
> Het aanvankelijke ongeloof van je longarts is dan ook wel te
> begrijpen. Zoals mijn huisarts pleegt te zeggen: als je op de Dam een
> vreemd beest ziet lopen, ga er toch maar voorlopig van uit dat het
> een hondje is en geen kameel.
Misverstandje, ik heb de bekende inhalatie allergieen: huisstof enz.
Daaroverheen echter bleek ik ook overgevoelig te zijn voor het inhaleren van
de lactose. Direct toen ik dat vermoedde heb ik bij de huisarts een spray
Atrovent of Ventolin, daar mag ik even af zijn, gehaald zonder het
zogenoemde Lactose als "vehiculem" (wat een naam). Bij controle van mijn
lomudal bleek deze toen al zonder lactose te zijn. Mijn astma is als aanleg
niet weg, maar ik ben precies klachtenvrij zolang ik geen echte griep krijg.
Flip P
Waar discussies toch toe kunnen leiden: In mijn poging meer te vinden over
de verborgen allergie, was ik aan het bladeren in het boek: "Is this your
child" van Doris Rapp.(Discovering and treating unrecognized allergies). Dit
boek heb ik al een jaar of 10 (door haar voor mij gesigneerd :-), maar ik
werd wat moe van alle allergiekwalen en heb het lang niet ingekeken. Lees ik
plotseling waar de landkaartong van mijn zoon vandaan komt: "At times the
tongue can also appear geographic and this is unrelated to allergy. This is
commonly noted in children who have needed frequent and prolongued courses
of antibiotics." Belangrijker echter: " and the tongue improves after
treatment with mycostatin or nystatin."
Mijn zoon heeft veel antibiotica gehad, inclusief een periode van
hersenvliesonteking, waarin hij gelijktijdig, ik meen drie soorten kreeg.
Voor mij/hem heeft deze discussie in elk geval genoeg opbrengst :-), want
hij heeft nog steeds veel last en misschien valt dat wat te verbeteren, al
meen ik dat de genoemde middelen worden ingezet om vermeende candidiasis te
bestrijden. Zo'n aanpak zit ik eigenlijk niet op te wachten. Daarmee is
echter de cirkel wel weer rond, want met de schimmel komt ook de suiker weer
in de discussie en daar begonnen we immers mee.
Flip.P
Joyce Maier
(knip)
> Jjaja... dus woestijnmensen die een hondje zien lopen denken; zal wel
een...
Als die woestijnmensen arts zijn en een diagnose moeten stellen, moeten ze
dus niet direct denken dat het een hondje (=exotische, zeldzame kwaal) is,
maar er rekening mee houden dat het wel eens een vermomde kameel (=gewone
kwaal, die wat ongebruikelijk tot expressie komt) zou kunnen zijn.
> Mooi metafoor hoor.
Inderdaad. Geeft heel goed de valkuil aan waarin een arts kan stappen als
hij een diagnose moet stellen. Ook verwijst het leuk naar wat artsen wel
eens de 'studentenziekte' noemen, d.i. het verschijnsel dat medische
studenten geregeld de fout maken bij zichzelf allerlei exotische ziektes
te constateren, zeer kort nadat ze ze hebben moeten bestuderen, terwijl ze
alleen maar een verkoudheidje o.i.d. hebben.
> Rudie. [altijd bloedserieus]
Te.
Joyce Maier
> > (knip)
> Dan zou ik mijn boeken in moeten duiken. Ik gaf al wat namen waarop je
zou
> kunnen searchen. Hier is er nog een: Het Chase-Sulzberger fenomeen. Ik
vond:
>
>
> Within this context it is important to note that administration of
specific
>
> antigens via the portal circulation has previously been documented
>
> to induce antigen-specific tolerance, a phenomenon
>
> known as the Chase-Sulzberger effect. The presence of fetal
>
> cells has implications not only for maternal-fetal immunology
>
> but also in autoimmune diseases. Nelson et al., using
>
> quantitative polymerase chain reaction (PCR) analysis on
>
> female patients with scleroderma who had previously given enz.
Ja, dit feit is me bekend. Maar waar is het verband met de ontwikkeling
van een verslaving die te maken zou hebben met iets dergelijks? Nergens,
in ieder geval niet in dit citaat. Het gaat om het vinden van dat verband.
Dat (de aanleg voor) immunologische problemen aangeboren kan/kunnen zijn
en dat er vele wegen zijn die de expressie ervan kunnen triggeren, is ouwe
koek. Maar nou nog even uitleggen hoe het zou kunnen dat dit leidt tot een
verslaving aan diezelfde stof die toch zo slecht is voor de patient. Daar
heb ik tot nu toe geen solide biochemische onderbouwing van gelezen.
> Hele volkstammen artsen verwijzen hyperactiviteit
> door voeding naar de prullebak.
Mijns inziens terecht. Er is geen snippertje bewijs voor.
> Het is nu allemaal Ritalin dat de klok
> slaat.
Modeartikel, helaas. Maar soms helpt het inderdaad en goed ook. En weet je
hoe dat komt? De ene hyperactiviteit is de andere niet. De verschillen in
de klinische verschijnselen zijn enorm. Als gevolg van de nog steeds
bestaande onduidelijkheid over de oorzaken ervan wordt de diagnose veel te
snel gesteld, met alle verwarring van dien.
> Maar, zoals Boudewijn Gunning (toen hoofd jeugdspychiatry van het AMC
> en gepromoveerd op het gebruik van Ritalin: "Ik zet ook wel eens
kinderen op
> dieet, maar de ervaring leert dat je daarmee niet alle problemen
afvangt.".
Precies. Zie hierboven.
> Misverstandje, ik heb de bekende inhalatie allergieen: huisstof enz.
Zoals de meeste astmapatienten.
> Daaroverheen echter bleek ik ook overgevoelig te zijn voor het inhaleren
van
> de lactose. Direct toen ik dat vermoedde heb ik bij de huisarts een
spray
> Atrovent of Ventolin, daar mag ik even af zijn, gehaald zonder het
> zogenoemde Lactose als "vehiculem" (wat een naam).
Is geen naam, maar een woord, Latijn om precies te zijn. Het betekent dat
lactose is gebruikt als draagstof om de vluchtige stoffen te binden, zodat
je ze kunt innemen. Woord is gerelateerd aan ons 'vehikel'.
SeijRuit
> Rudie. [altijd bloedserieus]
>
En wat zegt je partner daarvan?
>
Gé
Flip.Ph
Helaas ben ik geen biochemicus of anderszinds in die richting opgeleid en
kan die discussie niet op dat nivo voeren. Ik moet het doen met hetgeen is
lees en hoor.
>
>> Hele volkstammen artsen verwijzen hyperactiviteit
>> door voeding naar de prullebak.
>
> Mijns inziens terecht. Er is geen snippertje bewijs voor.
Volgens mij beweren vele onderzoekers iets anders. Het heeft bv ook lang
geduurd voordat men ontdekte dat maagzweren niet alleen van stress komen.
Tot die tijd werden nogal wat patienten met klachten, weggestuurd met de
boodschap dat het tussen de oren zat.
Daarnaast zie ik het al 21 jaar in mijn gezin zie en aan mezelf. Vreemd dat
zoveel mensen moeite met die relatie hebben. Ons voedingspatroon zit vol
stoffen die ons gedrag beinvloeden: Alcohol, drugs, roken, koffie,
combinaties hiervan soms nog erger.
>> Het is nu allemaal Ritalin dat de klok
>> slaat.
>
> Modeartikel, helaas. Maar soms helpt het inderdaad en goed ook. En
> weet je hoe dat komt? De ene hyperactiviteit is de andere niet. De
> verschillen in de klinische verschijnselen zijn enorm. Als gevolg van
> de nog steeds bestaande onduidelijkheid over de oorzaken ervan wordt
> de diagnose veel te snel gesteld, met alle verwarring van dien.
Inderdaad en daarom zou het ook goed zijn als er aan mogelijke oorzaken
eentje werd toegevoegd.
>
>> Maar, zoals Boudewijn Gunning (toen hoofd jeugdspychiatry van het AMC
>> en gepromoveerd op het gebruik van Ritalin: "Ik zet ook wel eens
>> kinderen op dieet, maar de ervaring leert dat je daarmee niet alle
>> problemen afvangt.".
>
> Precies. Zie hierboven.
Dan leg je de tekst verkleerd uit. In het citaat staat dat hij niet alle
problemen met voedingsinterventie kon oplossen. Dit impliceert toch zeker
wel een aantal en dat uiteraard gerelateerd aan het onderwerp.
>
>> Misverstandje, ik heb de bekende inhalatie allergieen: huisstof enz.
>
> Zoals de meeste astmapatienten.
>
>> Daaroverheen echter bleek ik ook overgevoelig te zijn voor het
>> inhaleren van de lactose. Direct toen ik dat vermoedde heb ik bij de
>> huisarts een spray Atrovent of Ventolin, daar mag ik even af zijn,
>> gehaald zonder het zogenoemde Lactose als "vehiculem" (wat een naam).
>
> Is geen naam, maar een woord, Latijn om precies te zijn. Het betekent
> dat lactose is gebruikt als draagstof om de vluchtige stoffen te
> binden, zodat je ze kunt innemen. Woord is gerelateerd aan ons
> 'vehikel'.
Dat lijkt me wel duidelijk ja.
Joyce Maier
news:dschc.1561$%4.2...@typhoon.bart.nl...
(knip)
> Helaas ben ik geen biochemicus of anderszinds in die richting opgeleid
en
> kan die discussie niet op dat nivo voeren. Ik moet het doen met hetgeen
is
> lees en hoor.
Ik begrijp het. Ik zal zelf eens op zoek gaan. Als ik iets relevants
aantref, kom ik erop terug.
> Volgens mij beweren vele onderzoekers iets anders.
Ja, dat klopt. Maar ze hebben geen bewijzen, hoogstens (anecdotische)
aanwijzingen die ongetwijfeld interessant genoeg zijn om meer onderzoek te
rechtvaardigen. Wetenschappelijk gezien echter is het niet voldoende om de
hypothese als bewezen te beschouwen.
> Het heeft bv ook lang
> geduurd voordat men ontdekte dat maagzweren niet alleen van stress
komen.
> Tot die tijd werden nogal wat patienten met klachten, weggestuurd met de
> boodschap dat het tussen de oren zat.
Zeker en anderhalve eeuw geleden was aderlaten heel normaal en tot de
ontdekkingen van Harvey dacht men dat het bloed een beetje heen en weer
klotste in de aderen en begreep men de rol van het hart niet. Enz. Enz. Zo
zouden we nog wel uren door kunnen gaan...
> Daarnaast zie ik het al 21 jaar in mijn gezin zie en aan mezelf. Vreemd
dat
> zoveel mensen moeite met die relatie hebben. Ons voedingspatroon zit vol
> stoffen die ons gedrag beinvloeden: Alcohol, drugs, roken, koffie,
> combinaties hiervan soms nog erger.
Het gaat er niet om dat die veronderstelde relatie vreemd zou zijn. Het
gaat erom dat (nog) niet wetenschappelijk bewezen kan worden. Begrijp me
goed, ik sluit het belist niet a priori uit. Dat zou erg
onwetenschappelijk zijn. Bovendien hebben de Duitsers zeker gelijk met hun
uitdrukking 'man ist was er isst'. Echter, er is niet voldoende bewijs.
Flip P
> "Flip.Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
> news:dschc.1561$%4.2...@typhoon.bart.nl...
>
> (knip)
>
>> Helaas ben ik geen biochemicus of anderszinds in die richting
>> opgeleid en kan die discussie niet op dat nivo voeren. Ik moet het
>> doen met hetgeen is lees en hoor.
>
> Ik begrijp het. Ik zal zelf eens op zoek gaan. Als ik iets relevants
> aantref, kom ik erop terug.
Zou fijn zijn. Overigens komt mijn kennis niet alleen, of zelfs niet eens
zozeer van mijn eigen ervaringen, maar van en uit de boeken van biochemicus
Kamsteeg. Hoewel blijkbaar omstreden vanuit een bepaalde optiek, blijkbaar
toch niet vanuit de optiek op zijn kennis. Hem heb ik wel discussie horen
voeren met deskundigen op allerlei gebied.
>> Volgens mij beweren vele onderzoekers iets anders.
>
> Ja, dat klopt. Maar ze hebben geen bewijzen, hoogstens (anecdotische)
> aanwijzingen die ongetwijfeld interessant genoeg zijn om meer
> onderzoek te rechtvaardigen. Wetenschappelijk gezien echter is het
> niet voldoende om de hypothese als bewezen te beschouwen.
Dat is natuurlijk zo, maar ik worstel met het feit dat wetenschappers ook
mensen zijn, met alle gedrag en motivatie die mensen eigen is. Als we het
hebben over wetenschappelijk bewijs verbaasd het me dat altijd het argument
wordt aangevoerd dat het wetenschappelijk niet bewezen is. Hierop zou ik 'n
paar dingen willen zeggen: 'n citaat van Kamsteeg: " 'n Onderzoek kun je
sturen door selectie van de signatuur van de onderzoeker." Het is duidelijk
dat de wetenschap de, toch vele, aangedragen onderzoeksresultaten niet
accepteren. Maar daaruit mag je alleen de conclusie trekken dat het sluitend
bewijs niet geleverd is. Niet dat het daarom niet waar is. Groot probleem,
behalve de complexheid van de materie, ligt in het feit dat er eigenlijk
geen belanghebbenden zijn, behalve dan de patienten zelf, maar die zijn niet
georganiseerd genoeg. (Overigens voorspel ik een kleine chaos als bewezen
zou kunnen worden wat ik er zelf van denk. Maar blijkbaar is dat slechts een
hypothetisch risico :-)
>> Het heeft bv ook lang
>> geduurd voordat men ontdekte dat maagzweren niet alleen van stress
>> komen. Tot die tijd werden nogal wat patienten met klachten,
>> weggestuurd met de boodschap dat het tussen de oren zat.
>
> Zeker en anderhalve eeuw geleden was aderlaten heel normaal en tot de
> ontdekkingen van Harvey dacht men dat het bloed een beetje heen en
> weer klotste in de aderen en begreep men de rol van het hart niet.
> Enz. Enz. Zo zouden we nog wel uren door kunnen gaan...
>
>> Daarnaast zie ik het al 21 jaar in mijn gezin zie en aan mezelf.
>> Vreemd dat zoveel mensen moeite met die relatie hebben. Ons
>> voedingspatroon zit vol stoffen die ons gedrag beinvloeden: Alcohol,
>> drugs, roken, koffie, combinaties hiervan soms nog erger.
>
> Het gaat er niet om dat die veronderstelde relatie vreemd zou zijn.
> Het gaat erom dat (nog) niet wetenschappelijk bewezen kan worden.
> Begrijp me goed, ik sluit het belist niet a priori uit. Dat zou erg
> onwetenschappelijk zijn. Bovendien hebben de Duitsers zeker gelijk
> met hun uitdrukking 'man ist was er isst'. Echter, er is niet
> voldoende bewijs.
Helaas, want het treft vele mensen. Uiteraard zou het onprofesioneel zijn
van artsen te eisen dat ze diagnoses stellen en behandelingen doen, waar
geen wetenschappelijke basis onder ligt, maar het zou velen al kunnen helpen
als de reactie niet was: "onzin", maar "de wetenschap weet het nog niet". Ik
dank in elk geval de hemel op mijn blote knieen dat ik het heb opgepakt.
Beslist zou anders mijn huwelijk en gezin er aan gegaan zijn, want men
beseft vaak niet wat voor last het is. Wat betreft onze resultaten: Alles
hebben we onder controle kunnen krijgen met voedingsinterventie: depresieve
buien (conserveermiddelen (ook voor mijzelf) en chocola), druk gedrag
(kleurstoffen, aroma's en salicylzuur, tics al la Gilles de la Tourette
(bepaalde aroma's uit o.a, fruitella), groeipijnen die geen groeipijnen
bleken enz. Wat niet is gelukt is zijn gebrek aan concentratie. Daarvoor is
hij uiteindelijk na tien jaar toch Ritalin gaan gebruiken, want het is zijn
hartewens om voor een bepaald beroep te studeren. Onderschat het effect van
Ritalin echter niet. Het werkt wel, maar vraag niet welke prijs hij betaalt
aan prikkelbaarheid, eetlustgebrek, hoofdpijn en slaapproblemen.
Flip p.
Joyce Maier
(knip)
> Dat is natuurlijk zo, maar ik worstel met het feit dat wetenschappers
ook
> mensen zijn, met alle gedrag en motivatie die mensen eigen is. Als we
het
> hebben over wetenschappelijk bewijs verbaasd het me dat altijd het
argument
> wordt aangevoerd dat het wetenschappelijk niet bewezen is.
Wat verwacht je dan van wetenschappers? Dat ze genoegen nemen met minder
dan wetenschappelijk bewijs? Dan zouden ze de kwalificatie 'wetenschapper'
niet waard zijn.
> Hierop zou ik 'n
> paar dingen willen zeggen: 'n citaat van Kamsteeg: " 'n Onderzoek kun je
> sturen door selectie van de signatuur van de onderzoeker."
Speak for yourself, zou ik tegen Kamsteeg willen zeggen. Want hij
insinueert natuurlijk wel van alles op deze manier. Ik vind dit niet
bepaald in zijn voordeel spreken, om het maar eens voorzichtig te zeggen.
Enfin, ook de man is ook maar een mens.
> Het is duidelijk
> dat de wetenschap de, toch vele, aangedragen onderzoeksresultaten niet
> accepteren.
Omdat ze niet overtuigend zijn. En een overtuigend wetenschappelijk bewijs
is toch wel het minste wat we mogen verwachten.
> Maar daaruit mag je alleen de conclusie trekken dat het sluitend
> bewijs niet geleverd is. Niet dat het daarom niet waar is.
Of het waar is of niet, weten we dus niet. Misschien komen we het ooit aan
de weet. Kwestie van verder zoeken. En misschien komen we het nooit aan de
weet, ondanks nijver zoekwerk.
> Ik
> dank in elk geval de hemel op mijn blote knieen dat ik het heb opgepakt.
> Beslist zou anders mijn huwelijk en gezin er aan gegaan zijn, want men
> beseft vaak niet wat voor last het is.
Ik wel. Ik heb een zoon. Die kreeg als amper driejarige de diagnose 'ADHD'
rond de nek gehangen. Grote onzin was het, zoals 13 (!) jaar later bleek.
Ik weet nu wat een miskleun het was en ik zal je zeggen dat ik al die
'hulpverleners' met hun nutteloze en zelfs schadelijke adviezen niet
bepaald dankbaar ben. Als ik het lef had gehad wat eigenwijzer te zijn,
had ik mezelf en hem een hoop ellende bespaard.
> Onderschat het effect van
> Ritalin echter niet. Het werkt wel, maar vraag niet welke prijs hij
betaalt
> aan prikkelbaarheid, eetlustgebrek, hoofdpijn en slaapproblemen.
Weet je wel zeker dat het middel niet erger dan de kwaal is? Mijn zoon
vertikte het als 16-jarige om zich nog verder te laten misbruiken als
proefkonijn voor de ene na de andere 'therapie' die als het nieuwste ei
van Columbus naar voren geschoven. Achteraf gezien had hij groot gelijk.
Zelden is het hem beter gegaan dan nadat hij het heft in eigen handen nam.
Joyce Maier
Bij het nog eens doorlezen van de discussie zag ik dat ik dit postje
van je over het hoofd had gezien. Sta me een paar opmerkingen toe. Ten
eerste: landkaarttong komt betrekkelijk vaak voor zonder dat er
antibioticakuren aan vooraf gingen en ook bij personen aan wie
helemaal niets mankeert. Het kan inderdaad een teken zijn van
candidiasis, maar veel vaker heeft het geen enkele betekenis en is het
gewoon een eigenaardigheidje dat weer kan verdwijnen. Ik heb het
gedurende ongeveer 30 jaar van mijn leven gehad. Zonder voorafgaande
antibioticakuren en ik had ook al geen candidiasis. Ongeveer 10 jaar
geleden verdween het spontaan. Ten tweede: je zoon heeft kennelijk een
hersenvliesontsteking gehad. Heb je er wel eens bij stil gestaan dat
zo'n ontsteking bij kinderen, vooral als ze nog heel jong zijn,
onherstelbare schade aan de werking van de hersens kan aanrichten?
Zijn de problemen van je zoon niet eerder daarop terug te voeren dan
op ADHD?
--
Joyce Maier
www.ademu.com/Beethoven - Update March 7, 2004
Flip P
> "Flip P" <Flip..P@iae.nl.nospam> schreef in bericht
> news:Dsyhc.1583$%4.2...@typhoon.bart.nl...
>
> (knip)
>
>> Dat is natuurlijk zo, maar ik worstel met het feit dat
>> wetenschappers ook mensen zijn, met alle gedrag en motivatie die
>> mensen eigen is. Als we het hebben over wetenschappelijk bewijs
>> verbaasd het me dat altijd het argument wordt aangevoerd dat het
>> wetenschappelijk niet bewezen is.
>
> Wat verwacht je dan van wetenschappers? Dat ze genoegen nemen met
> minder dan wetenschappelijk bewijs? Dan zouden ze de kwalificatie
> 'wetenschapper' niet waard zijn.
Uiteraard. Ik wilde iets anders uitdrukken, nl dat het feit dat iets op een
bepaald moment nog niet bewezen is, dit nog niet wil zeggen dat dit bewijs
niet alsnog uit nieuw onderzoek zou kunnen blijken.
>> Hierop zou ik 'n
>> paar dingen willen zeggen: 'n citaat van Kamsteeg: " 'n Onderzoek
>> kun je sturen door selectie van de signatuur van de onderzoeker."
>
> Speak for yourself, zou ik tegen Kamsteeg willen zeggen. Want hij
> insinueert natuurlijk wel van alles op deze manier.
Mogelijk, maar het is de vraag of het insinueren is of of gewoon weten hoe
het er aan toe gaat. Mag de wetenschap als stroming dan alle eer verdienen,
we weten allemaal hoe er ook in die wereld gesjoemeld wordt, plagiaat
gepleegd en onderzoeksresultaten vervals. Ook in die mand zitten rotte
appels.
Wat hij echter wilde aangeven was, dat als je, om bij ons onderwerpen,
onderzoek wilt laten doen naar de relatie voeding en gedrag, iemand die niet
in die relatie gelooft zijn resultaten anders zal interpreteren dan iemand
die wel in de relatie geloofd. Net zoiets als de half volle of half lege
fles. Bij beide hoeft daarom zeker nog niet aan de integriteit te worden
getijfeld.
> Ik vind dit niet
> bepaald in zijn voordeel spreken, om het maar eens voorzichtig te
> zeggen. Enfin, ook de man is ook maar een mens.
Dat is duidelijk, maar als je hem zou kennen zou je, denk ik althans, niet
aan zijn integriteit twijfelen. Daarnaast blijft het natuurlijk een citaat
dat ik hier wel uit de context van het gesprek heb aangehaald. Misschien ben
ik daar wel fout in.
>> Het is duidelijk
>> dat de wetenschap de, toch vele, aangedragen onderzoeksresultaten
>> niet accepteren.
>
> Omdat ze niet overtuigend zijn. En een overtuigend wetenschappelijk
> bewijs is toch wel het minste wat we mogen verwachten.
Klinkt logisch natuurlijk. Ik heb vroeger echter wel wat staaltjes gehoord
van hoe zo'n discussie kan lopen. Ik heb echter te weinig kennis van al die
onderzoeken om hier inhoudelijk op in te gaan. Misschien hebben we bij de
resultaten waar ik op doel meer te maken met wat in de forensische hoek
circumstantial evidence heet. Ken je bv het onderzoek van Lidy Pelsser? Niet
grootschalig, maar wel voldoende goed voor publicatie, samen met Buitelaar,
in het Ned Tijdschrift voor G.
>> Maar daaruit mag je alleen de conclusie trekken dat het sluitend
>> bewijs niet geleverd is. Niet dat het daarom niet waar is.
>
> Of het waar is of niet, weten we dus niet. Misschien komen we het
> ooit aan de weet. Kwestie van verder zoeken. En misschien komen we
> het nooit aan de weet, ondanks nijver zoekwerk.
Zou kunnen, maar vorderingen zullen altijd gemaakt blijven worden.
>> Ik
>> dank in elk geval de hemel op mijn blote knieen dat ik het heb
>> opgepakt. Beslist zou anders mijn huwelijk en gezin er aan gegaan
>> zijn, want men beseft vaak niet wat voor last het is.
>
> Ik wel. Ik heb een zoon. Die kreeg als amper driejarige de diagnose
> 'ADHD' rond de nek gehangen. Grote onzin was het, zoals 13 (!) jaar
> later bleek. Ik weet nu wat een miskleun het was en ik zal je zeggen
> dat ik al die 'hulpverleners' met hun nutteloze en zelfs schadelijke
> adviezen niet bepaald dankbaar ben. Als ik het lef had gehad wat
> eigenwijzer te zijn, had ik mezelf en hem een hoop ellende bespaard.
Altijd triest om te horen.
>> Onderschat het effect van
>> Ritalin echter niet. Het werkt wel, maar vraag niet welke prijs hij
>> betaalt aan prikkelbaarheid, eetlustgebrek, hoofdpijn en
>> slaapproblemen.
>
> Weet je wel zeker dat het middel niet erger dan de kwaal is?
Nee, maar hij is nu ruim volwassen en ik kan en wil zijn keuzes niet
afwijzen. Hij is zelf erg gelukkig met het feit dat hij nu biologie kan
studeren. Daar heeft hij vanaf zijn 8e jaar van gedroomd.
Mijn zoon
> vertikte het als 16-jarige om zich nog verder te laten misbruiken als
> proefkonijn voor de ene na de andere 'therapie' die als het nieuwste
> ei van Columbus naar voren geschoven. Achteraf gezien had hij groot
> gelijk. Zelden is het hem beter gegaan dan nadat hij het heft in
> eigen handen nam.
Dan is hij er dus flink op vooruit gegaan. Soms is het inderdaad goed om je
xxx tegen de krib te gooien.
Flip P
Zo is het mijn vrouw inderdaad vergaan.
> Ik heb het
> gedurende ongeveer 30 jaar van mijn leven gehad. Zonder voorafgaande
> antibioticakuren en ik had ook al geen candidiasis. Ongeveer 10 jaar
> geleden verdween het spontaan. Ten tweede: je zoon heeft kennelijk een
> hersenvliesontsteking gehad. Heb je er wel eens bij stil gestaan dat
> zo'n ontsteking bij kinderen, vooral als ze nog heel jong zijn,
> onherstelbare schade aan de werking van de hersens kan aanrichten?
Moeilijk echt te bepalen. Toen we de kinderarts na genezing (hemophitus
influenzoe o.i.d, de middelst gevaarlijke vorm dus) zei hij dat een jaartje
leerachterstand snel was opgelopen natuurlijk.
> Zijn de problemen van je zoon niet eerder daarop terug te voeren dan
> op ADHD?
Wat het voor ons moeilijker maakt om dit terug te voeren op de ziekte is het
feit dat hij tot zijn vierde jaar een perfect kind was (Hij kreeg de
meningites op zijn tweede). Pas vanaf de kleuterschool bemerkten we,
achteraf terugkijkend, dat er problemen ontstonden. Gekoppeld aan zijn erg
goede reactie op het weglaten van voedingsmiddelen heeft ons altijd de
overtuigen gegeven, dat zo misschien niet de oorzaak, dan toch een
belangrijke trigger van zijn problemen. Overigens sluit het een het ander
natuurlijk niet uit.
Joyce Maier
"Flip P" <Flip..P@iae.nl.nospam> schreef in bericht
(knip)
> Ken je bv het onderzoek van Lidy Pelsser? Niet
> grootschalig, maar wel voldoende goed voor publicatie, samen met
Buitelaar,
> in het Ned Tijdschrift voor G.
Nee, ken ik niet. Welk nummer? Ik probeer het tijdschrift iedere week te
lezen, maar er kan natuurlijk wel een nummer doorheen zijn geslipt. Ik ben
er zeker in geďnteresseerd, zowel professioneel (sprekend in het verleden,
want ik heb al jaren geen baan meer), als uit persoonlijke overwegingen.
Arthead
Ik geloof je meteen. Er bestaat meer onderzoek waaruit gedrag
(en de leerprestaties) direct samenhangt met de voeding.
Het probleem van een te hoog IgE ken ik,
men kon bij niets vinden. Ik had ook een veel te hoge witte
bloedlichaampjes. Bij toeval kwam ik er achter,
dat het verhogen van het HDL-cholesterol
ook van invloed is op het versterken van de weerstand, dus ook IgE.
Ik ben anders gaan eten en ik ben al van een heleboel klachten af
en ik was zelfs alweer vergeten dat ik ook een veel te hoog IgE had :-)
De truc is eigenlijk eet veel verzadigde vetten/eiwitten en veeeeeel
fruit en een banaan.
Barry Groves heb ik gemailed( hij is voorstander van iedere
dag biefstuk en roomboter) hij mailde me terug: "..recovery can be
in three weeks or last for two years..."
Succes.
http://arthead.web-log.nl/index.log?ID=104017
Barry Groves staat bij de links
Mvg A.
Arthead
> Ja, dit feit is me bekend. Maar waar is het verband met de ontwikkeling
> van een verslaving die te maken zou hebben met iets dergelijks? Nergens,
> in ieder geval niet in dit citaat. Het gaat om het vinden van dat verband.
> Dat (de aanleg voor) immunologische problemen aangeboren kan/kunnen zijn
> en dat er vele wegen zijn die de expressie ervan kunnen triggeren, is ouwe
> koek. Maar nou nog even uitleggen hoe het zou kunnen dat dit leidt tot een
> verslaving aan diezelfde stof die toch zo slecht is voor de patient. Daar
> heb ik tot nu toe geen solide biochemische onderbouwing van gelezen.
>
Je zou ze kost moeten geven die verslaafd zijn aan suiker ;-)
Mvg A.
Arthead
> "Flip P" <Flip..P@iae.nl.nospam> schreef in bericht
> news:XaThc.1600$%4.3...@typhoon.bart.nl...
>
> (knip)
>
>
>>Ken je bv het onderzoek van Lidy Pelsser? Niet
>>grootschalig, maar wel voldoende goed voor publicatie, samen met
>
> Buitelaar,
>
>>in het Ned Tijdschrift voor G.
>
>
> Nee, ken ik niet. Welk nummer? Ik probeer het tijdschrift iedere week te
> lezen, maar er kan natuurlijk wel een nummer doorheen zijn geslipt. Ik ben
> er zeker in geďnteresseerd, zowel professioneel (sprekend in het verleden,
> want ik heb al jaren geen baan meer), als uit persoonlijke overwegingen.
>
Ze heeft haar eigen site:
http://www.pelsser.nl/
Mvg A.
Joyce Maier
"Arthead" <arth...@hotmail.com> schreef in bericht
news:c6a3ik$1a04$1...@nl-news.euro.net...
Inderdaad. Maar de door OP opgeworpen stelling was dat die personen er dan
ook allergisch voor zouden kunnen zijn en dan onbewust/intuitief zouden
kunnen aanvoelen. Echter, een allergie voor suiker bestaat niet. Dat is,
zoals dokters eufemistisch zouden zeggen, 'niet met het leven verenigbaar'.
Joyce Maier
(knip)
> Ze heeft haar eigen site:
> http://www.pelsser.nl/
Dank. Alles doorgelezen en kennelijk heeft ze het e.e.a. gepubliceerd
in een nummer van het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde van
december 2002. Ik zal het maandag eens uit de stapel tijdschriften in
de bieb opvissen, indien nog mogelijk. Ze is trouwens zeer voorzichtig
met haar conclucies en zo hoort dat ook voor een wetenschapper. Dat
neemt niet weg dat ik bepaalde parameters toch wel erg weinig
betrouwbaar vind. Wat moet ik met een opmerking als 'indien kinderen
een gedragsverbetering van minimaal 50% vertonen'? Hoe meet je zoiets?
Zo'n meting wordt in de praktijk uiteraard volkomen subjectief en hup,
weg is het wetenschappelijke niveau van je onderzoek. Tot het moment
waarop duidelijkheid zal worden verkregen over de biochemische en/of
fysiologisch-anatomische en/of genetische oorzaken van ADHD-gedrag,
blijft het allemaal zo zacht als boter.
--
Joyce Maier
www.ademu.com/Beethoven - upgrade March 7, 2004
Flip Ph
> "Flip P" <Flip..P@iae.nl.nospam> schreef in bericht
> news:XaThc.1600$%4.3...@typhoon.bart.nl...
>
> (knip)
>
>> Ken je bv het onderzoek van Lidy Pelsser? Niet
>> grootschalig, maar wel voldoende goed voor publicatie, samen met
>> Buitelaar, in het Ned Tijdschrift voor G.
>
> Nee, ken ik niet. Welk nummer? Ik probeer het tijdschrift iedere week
> te lezen, maar er kan natuurlijk wel een nummer doorheen zijn
> geslipt. Ik ben er zeker in geďnteresseerd, zowel professioneel
> (sprekend in het verleden, want ik heb al jaren geen baan meer), als
> uit persoonlijke overwegingen.
Pelsser, L.M.J. & Buitelaar, J.K. Gunstige invloed van een
standaard-eliminatiedieet op het gedrag van jonge kinderen met
aandachtstekort-hyperactiviteitsstoornis (ADHD), een verkennend onderzoek.
Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde 2002;146:2543-2547.
Pelsser, L.M.J. De invloed van voeding op hyperactief gedrag bij kinderen
met ADHD. Kind en Adolescent 2003;1:4-16
Zie hier haar site: http://www.pelsser.nl/
Flip P.
Flip Ph
Kleine correctie. Het is niet mijn bedoeling geweest aan te geven dat het om
een allergie voor suiker zou gaan. Het hebben van een verborgen allergie zet
blijkbaar mechanismen in gang, waardoor er een behoefte aan suiker ontstaat.
Ik lees dan iets in de trant van: door het blootstellen aan het allergeen
ontstaat stress (lichamelijke en psychische stress maken gebruik van een
aantal van dezelfde stoffen, adrenaline, costicost. etc.) Het vrijkomen van
adrenaline maakt glucose vrij en hierdoor zal er meer insuline worden
geproduceert om het bloedsuiker weer te verlagen. Dit kan tot overreactie
leiden, waardoor er een laag glucosenivo kan ontstaan en daarmee de behoefte
aan suiker. Ik zal het wel niet perfect hebben uitgelegd, maar dit is wel
wat ik bedoel.
Flip P.
Joyce Maier
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
news:Rmeic.1616$%4.3...@typhoon.bart.nl...
(knip)
> Kleine correctie. Het is niet mijn bedoeling geweest aan te geven dat het
om
> een allergie voor suiker zou gaan.
Mooi zo.
> Het hebben van een verborgen allergie zet
> blijkbaar mechanismen in gang, waardoor er een behoefte aan suiker
ontstaat.
> Ik lees dan iets in de trant van: door het blootstellen aan het allergeen
> ontstaat stress (lichamelijke en psychische stress maken gebruik van een
> aantal van dezelfde stoffen, adrenaline, costicost. etc.)
Je bedoelt, neem ik aan, cortisol.
> Het vrijkomen van
> adrenaline maakt glucose vrij en hierdoor zal er meer insuline worden
> geproduceert om het bloedsuiker weer te verlagen. Dit kan tot overreactie
> leiden, waardoor er een laag glucosenivo kan ontstaan en daarmee de
behoefte
> aan suiker. Ik zal het wel niet perfect hebben uitgelegd, maar dit is wel
> wat ik bedoel.
Ik begrijp het. Het is een redenering die in bepaalde kringen inderdaad wel
eens wordt gehanteerd. Suiker zit in die kringen al jaren in de
beklaagdenbank, op beschuldiging van wat dan ook. Bijkans alles wat er fout
kan gaan in de stofwisseling, wordt dan aan suiker geweten. Ik zal de
laatste zijn om in enthousiasme uit te barsten over een hoog suikergebruik,
maar voor zoveel 'wandaden' heb ik tot nu toe geen harde bewijzen gezien.
Joyce Maier
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
news:qfeic.1615$%4.3...@typhoon.bart.nl...
(knip)
> Pelsser, L.M.J. & Buitelaar, J.K. Gunstige invloed van een
> standaard-eliminatiedieet op het gedrag van jonge kinderen met
> aandachtstekort-hyperactiviteitsstoornis (ADHD), een verkennend onderzoek.
> Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde 2002;146:2543-2547.
>
> Pelsser, L.M.J. De invloed van voeding op hyperactief gedrag bij kinderen
> met ADHD. Kind en Adolescent 2003;1:4-16
>
> Zie hier haar site: http://www.pelsser.nl/
Dank je, ik had haar al gevonden, met hulp van Arthead. Zie een postje van
mij van vanmorgen. Ik zal de publicatie in het Nederlands Tijdschrift voor
Geneeskunde zeker lezen.
Arthead
Glucose-intolerantie wel, maar dat is geen allergie ;-)
Om de stelling aan te vullen: ik heb weleens iemand ontmoet
die beweerde allergies te zijn voor eieren,
terwijl hij dol op eieren was.
Er zijn zo'n 4 types (volgens Coombs en Gell) allergische reacties,
die in reactie tijd verschillen.
Een IgE heeft zo'n 20 min nodig, de langste tijd bedraagt 72 uur.
http://www.google.nl/search?q=cache:LylfR6gjhGoJ:www.mbog.nl/Patienteninfo/Congressen%2520MBOG/Congres%25202002/PDF-teksten/MBOG%2520De%2520Jong.pdf+degranulatie+ige&hl=nl&ie=UTF-8
Arthead
>
>
>
> Ik begrijp het. Het is een redenering die in bepaalde kringen inderdaad wel
> eens wordt gehanteerd. Suiker zit in die kringen al jaren in de
> beklaagdenbank, op beschuldiging van wat dan ook. Bijkans alles wat er fout
> kan gaan in de stofwisseling, wordt dan aan suiker geweten. Ik zal de
> laatste zijn om in enthousiasme uit te barsten over een hoog suikergebruik,
> maar voor zoveel 'wandaden' heb ik tot nu toe geen harde bewijzen gezien.
>
Ha, eindelijk eens een lans gebroken voor suiker ;-)
Bij een normaal en niet buitensporig gebruik lijkt het
me geen enkel probleem: er zijn mensen die er honderd mee worden :-)
(Wat je op internet kunt vinden aan bezwaren voor de alternatieven
voor suiker, zijn niet misselijk.... )
Suikerproducten of zetmeelproducten al dan niet aangevuld met
transvetzuren en allerlei toevoegingen zijn eerder het probleem:
koekjes, krackers, snoep, kant en klaarsausjes, etc.
Mvg A.
Arthead
Ongewenste schommelingen in de bloedsuikerspiegel komen mi eerder voor
bij een overmatige maaltijden (of grote hoeveelheden snoep/koek)
Het probleem met een allergie/stress kan er zo uit zien:
er vinden een reacties plaats die niet wenselijk zijn, bijv. een
bloedruk daling bij allergie, celbeschadigingen, etc.
Om dit soort reacties aan te kunnen, worden er stresshormonen aan
gemaakt. De bloeddruk wordt opgevoerd en er vinden snelle celreparaties
plaats. Het glucose peil is mi niet het probleem, maar de snelle
uitputting van de natuurlijke reserves van het lichaam als deze
stresss-situatie te lang voortduurt.
Mvg A.
Flip Ph
> "Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
> news:Rmeic.1616$%4.3...@typhoon.bart.nl...
>
> (knip)
>
>> Kleine correctie. Het is niet mijn bedoeling geweest aan te geven
>> dat het om een allergie voor suiker zou gaan.
>
> Mooi zo.
>
>> Het hebben van een verborgen allergie zet
>> blijkbaar mechanismen in gang, waardoor er een behoefte aan suiker
>> ontstaat. Ik lees dan iets in de trant van: door het blootstellen
>> aan het allergeen ontstaat stress (lichamelijke en psychische stress
>> maken gebruik van een aantal van dezelfde stoffen, adrenaline,
>> costicost. etc.)
>
> Je bedoelt, neem ik aan, cortisol.
Inderdaad
>> Het vrijkomen van
>> adrenaline maakt glucose vrij en hierdoor zal er meer insuline worden
>> geproduceert om het bloedsuiker weer te verlagen. Dit kan tot
>> overreactie leiden, waardoor er een laag glucosenivo kan ontstaan en
>> daarmee de behoefte aan suiker. Ik zal het wel niet perfect hebben
>> uitgelegd, maar dit is wel wat ik bedoel.
>
> Ik begrijp het. Het is een redenering die in bepaalde kringen
> inderdaad wel eens wordt gehanteerd. Suiker zit in die kringen al
> jaren in de beklaagdenbank, op beschuldiging van wat dan ook. Bijkans
> alles wat er fout kan gaan in de stofwisseling, wordt dan aan suiker
> geweten. Ik zal de laatste zijn om in enthousiasme uit te barsten
> over een hoog suikergebruik, maar voor zoveel 'wandaden' heb ik tot
> nu toe geen harde bewijzen gezien.
Ik heb me nooit verdiept in de rol van suiker zelf. Ik heb wel ergens een
hele verhandeling uit Orthomoleculair over hypoglycemie, maar dat is m.i.
geen grote aanklacht tegen suiker zelf. Dat het wel slecht moet zijn kun je
gemakkelijk beredeneren, lijkt me. Wat dat "slechte" dan werkelijk doet kan
ik niet aangeven. Mijn redenering is heel eenvoudig: suiker, glucose, is de
brandstof voor al onze enrgie processen. De enige manier waarop de mens
vroeger aan die brandstof kwam, was eten. Nu kunnen we die brandstof in pure
vorm innemen, die daardoor į, veel te geconcentreerd is (evolutionair zal
het nog wel even duren voordat de mens zich daarbij heeft aangepast en b, er
minder andere noodzakelijke stoffen binnen komen. In het kader van
hyperactiviteit speelt suiker, in tegenstelling tot wat veel ouders denken,
nauwelijks een rol. Men denkt bij bv snoepjes aan de suiker, maar het zijn
echt de andere stoffen in het snoepje en meestal niet/vrijwel nooit de
suiker.
Flip P.
Flip Ph
> Joyce Maier wrote:
>
>>
>>
>>
>> Ik begrijp het. Het is een redenering die in bepaalde kringen
>> inderdaad wel eens wordt gehanteerd. Suiker zit in die kringen al
>> jaren in de beklaagdenbank, op beschuldiging van wat dan ook.
>> Bijkans alles wat er fout kan gaan in de stofwisseling, wordt dan
>> aan suiker geweten. Ik zal de laatste zijn om in enthousiasme uit te
>> barsten over een hoog suikergebruik, maar voor zoveel 'wandaden' heb
>> ik tot nu toe geen harde bewijzen gezien.
>>
>
> Ha, eindelijk eens een lans gebroken voor suiker ;-)
> Bij een normaal en niet buitensporig gebruik lijkt het
> me geen enkel probleem: er zijn mensen die er honderd mee worden :-)
Ik zag op de TV een man die van bovenaf in zijn schedel, tot aan zijn kin,
een mes had gekregen. Hij hield er vrijwel niets aan over. Blijkbaar is het
niet zo slecht om je door iemand een mes in je hoofd te laten rammen :-),:-)
Wat betreft het normale gebruik: zelf merk ik dat je smaak voor zoet enorm
toeneemt als je de hoeveelheid suiker reduceert. Een boterham kan dan al
licht zoet beginnen te smaken. Nu kan ik geen frisdrank meer drinken zonder
hem mierezoet te vinden. Suiker an sich kan ook helemaal niet slecht zijn.
Het is onze noodzakelijke brandstof. Het wordt slecht als je de dosering zo
kiest, dat je bloedsuikerspiegel te snel en te veel stijgt, waardoor de
andere mechanismen weer in het geweer moeten komen om dit te reguleren. Daar
zijn die mechanismen ook voor, maar je kunt elke biochemische bron uitputten
door er een te zware aanslag op te plegen. Nu alleen nog even vaststellen
wat dan individueel die te zware aanslag is.
Flip Ph
>>
>> Kleine correctie. Het is niet mijn bedoeling geweest aan te geven
>> dat het om een allergie voor suiker zou gaan. Het hebben van een
>> verborgen allergie zet blijkbaar mechanismen in gang, waardoor er
>> een behoefte aan suiker ontstaat. Ik lees dan iets in de trant van:
>> door het blootstellen aan het allergeen ontstaat stress
>> (lichamelijke en psychische stress maken gebruik van een aantal van
>> dezelfde stoffen, adrenaline, costicost. etc.) Het vrijkomen van
>> adrenaline maakt glucose vrij en hierdoor zal er meer insuline
>> worden geproduceert om het bloedsuiker weer te verlagen. Dit kan tot
>> overreactie leiden, waardoor er een laag glucosenivo kan ontstaan en
>> daarmee de behoefte aan suiker. Ik zal het wel niet perfect hebben
>> uitgelegd, maar dit is wel wat ik bedoel.
>
> Ongewenste schommelingen in de bloedsuikerspiegel komen mi eerder voor
> bij een overmatige maaltijden (of grote hoeveelheden snoep/koek)
>
> Het probleem met een allergie/stress kan er zo uit zien:
> er vinden een reacties plaats die niet wenselijk zijn, bijv. een
> bloedruk daling bij allergie, celbeschadigingen, etc.
> Om dit soort reacties aan te kunnen, worden er stresshormonen aan
> gemaakt. De bloeddruk wordt opgevoerd en er vinden snelle
> celreparaties plaats. Het glucose peil is mi niet het probleem, maar
> de snelle uitputting van de natuurlijke reserves van het lichaam als
> deze stresss-situatie te lang voortduurt.
>
> Mvg A.
Waarschijnlijk. In mijn optiek is hang naar suiker slechts het signaal dat
er wat anders aan de hand is. Je ziet dit bij mensen die stoppen met roken.
De koelkast moet leeg. Volgens verdedigers van voedselverslaving komt dat
niet door normale eetlust, maar door het feit dat door de stress je
glucosenivo te veel daalt en er dus brandstof/suiker moet worden gezocht.
Flip P.
Flip Ph
>>
>> Inderdaad. Maar de door OP opgeworpen stelling was dat die personen
>> er dan ook allergisch voor zouden kunnen zijn en dan
>> onbewust/intuitief zouden kunnen aanvoelen. Echter, een allergie
>> voor suiker bestaat niet. Dat is, zoals dokters eufemistisch zouden
>> zeggen, 'niet met het leven verenigbaar'.
>>
> :-)
>
> Glucose-intolerantie wel, maar dat is geen allergie ;-)
>
> Om de stelling aan te vullen: ik heb weleens iemand ontmoet
> die beweerde allergies te zijn voor eieren, terwijl hij dol op eieren was.
> Er zijn zo'n 4 types (volgens Coombs en Gell) allergische reacties,
> die in reactie tijd verschillen.
> Een IgE heeft zo'n 20 min nodig, de langste tijd bedraagt 72 uur.
>
http://www.google.nl/search?q=cache:LylfR6gjhGoJ:www.mbog.nl/Patienteninfo/Congressen%2520MBOG/Congres%25202002/PDF-teksten/MBOG%2520De%2520Jong.pdf+degranulatie+ige&hl=nl&ie=UTF-8
Soms wordt er blijkbaar ook nog over een type 5 gesproken. Hier zijn
blijkbaar verschillende voorstellingen van o.a.: Type 5 van Roitt en
Systematische mediator-reactie (uit "Eetwaar is eetbaar" van Kamsteeg.
Flip P.
Joyce Maier
(knip)
> Ha, eindelijk eens een lans gebroken voor suiker ;-)
> Bij een normaal en niet buitensporig gebruik lijkt het
> me geen enkel probleem: er zijn mensen die er honderd mee worden :-)
En nog wel ouder ook.
> (Wat je op internet kunt vinden aan bezwaren voor de alternatieven
> voor suiker, zijn niet misselijk.... )
Ja, er heerst hier en daar een onvervalste suikerfobie. Ik verbaas me er ook
wel eens over.
> Suikerproducten of zetmeelproducten al dan niet aangevuld met
> transvetzuren en allerlei toevoegingen zijn eerder het probleem:
> koekjes, krackers, snoep, kant en klaarsausjes, etc.
Ja, verraderlijke spullen. Frisdrank, kant-en-klare vruchtensappen, zoete
alcoholica, zelfde laken een pak.
Joyce Maier
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
(knip)
> Dat het wel slecht moet zijn kun je
> gemakkelijk beredeneren, lijkt me.
Vind je? *Ik* kan het niet.
> Wat dat "slechte" dan werkelijk doet kan
> ik niet aangeven.
Tja, dat schiet dus niet op.
> Mijn redenering is heel eenvoudig: suiker, glucose, is de
> brandstof voor al onze enrgie processen. De enige manier waarop de mens
> vroeger aan die brandstof kwam, was eten.
> Nu kunnen we die brandstof in pure
> vorm innemen,
Pardon? Is het dan geen eten meer? Natuurlijk wel.
>... die daardoor į, veel te geconcentreerd is
Welnee, dat valt reuze mee. Een suikerklontje is maar weinig
geconcentreerder dan een rijp stuk fruit zoals Black Eve dat plukte. En een
biefstuk van een oerwildebeest is niet minder geconcentreerd dan eentje van
een koe uit een Nederlandse wei. En het zelfs wel te verdedigen dat het
eerder andersom is, want de moderne methoden om vee zo snel mogelijk te
laten groeien, leiden eerder tot een afname van de concentratie dan een
toename. En dan hebben we ook nog zulke kwalijke praktijken als het opblazen
van vleeswaren door het watergehalte ervan te verhogen. En wat dacht je van
de beruchte Nederlandse Wasserbombe, aka de tomaat? Vergelijk dat ding eens
met eentje uit je moestuintje. Welke is geconcentreerder? Juist, die uit het
moestuintje. En Black Eve kweekte geen tomaten in kassen, maar plukte ze weg
uit de natuur (nu ja, andere vruchten natuurlijk, tomaten komen uit
Zuid-Amerika en Black Eve woonde in Afrika).
>...evolutionair zal
> het nog wel even duren voordat de mens zich daarbij heeft aangepast
Eerder zijn we met z'n allen van dees aarde verdwenen.
>... en b, er
> minder andere noodzakelijke stoffen binnen komen.
Als je nooit fruit, groente of brood e.d. eet en je energie volledig haalt
uit suiker, is dat inderdaad niet zo best. Suiker is een lege calorie, heel
bruikbaar als je veel energie verbruikt, maar het bevat geen vitaminen en
mineralen.
> In het kader van
> hyperactiviteit speelt suiker, in tegenstelling tot wat veel ouders
denken,
> nauwelijks een rol.
Inderdaad. Q.E.D. dus. Suiker is niet slecht (vooropgesteld dat je je tanden
goed poetst). Te veel suiker is dat wel, maar alles waar 'te' voor staat is
slecht (behalve tehuis en tevreden, zoals mijn grootmoeder zaliger placht te
zeggen).
> Men denkt bij bv snoepjes aan de suiker, maar het zijn
> echt de andere stoffen in het snoepje en meestal niet/vrijwel nooit de
> suiker.
Welke? Additieven, kleurstoffen, bedoel je die? Nee hoor, ook dat valt reuze
mee, i.t.t. wat beweerd wordt in sommige kringen. Die stoffen zijn
biologisch zeer inert, d.w.z. dat ze zich niet of nauwelijks binden aan
organische moleculen. Allergieėn en voedselintoleranties worden vrijwel
altijd veroorzaakt door natuurlijke stoffen, te vinden in heel gewone
voedingsmiddelen en vaker in plantaardige dan in dierlijke. Misschien wel de
griezeligste is de pinda. Daar sterven mensen aan.
--
Joyce Maier
www.ademu.com/Beethoven - update March 7, 2004
> Flip P.
>
>
Joyce Maier
(knip)
> Glucose-intolerantie wel, maar dat is geen allergie ;-)
Qua intolaranties zijn er nog wel meer natuurlijk. Lactose-intoleratie b.v.
Heel gewoon in grote delen van de wereld. Maar dit zijn inderdaad geen
allergieėn.
> Om de stelling aan te vullen: ik heb weleens iemand ontmoet
> die beweerde allergies te zijn voor eieren,
> terwijl hij dol op eieren was.
Ja, zulke dingen komen voor en das pech. Ik ben allergisch voor aardbeien en
ik vind ze best lekker, i.t.t. de vrijwel alle andere fruitsoorten. Maar de
allergie is niet echt ernstig, beetje jeuk, beetje uitslag. Soms eet ik toch
wel eens een enkel aardbeitje.
> Er zijn zo'n 4 types (volgens Coombs en Gell) allergische reacties,
> die in reactie tijd verschillen.
> Een IgE heeft zo'n 20 min nodig, de langste tijd bedraagt 72 uur.
>
http://www.google.nl/search?q=cache:LylfR6gjhGoJ:www.mbog.nl/Patienteninfo/Congressen%2520MBOG/Congres%25202002/PDF-teksten/MBOG%2520De%2520Jong.pdf+degranulatie+ige&hl=nl&ie=UTF-8
Boeiend! Dank. Mijn aardbeienprobleempje behoort kennelijk tot de traagste.
Joyce Maier
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
(knip)
> Wat betreft het normale gebruik: zelf merk ik dat je smaak voor zoet enorm
> toeneemt als je de hoeveelheid suiker reduceert. Een boterham kan dan al
> licht zoet beginnen te smaken.
Ja, dat is waar. Ik eet en drink vrijwel nooit suiker of kunstmatig gezoete
spullen, want ik heb een hekel aan zoet. De weinige keren dat ik iets echt
zoets te eten, schrik ik me altijd rot. Hoe krijgt men het door de strot!
> Het is onze noodzakelijke brandstof. Het wordt slecht als je de dosering
zo
> kiest, dat je bloedsuikerspiegel te snel en te veel stijgt, waardoor de
> andere mechanismen weer in het geweer moeten komen om dit te reguleren.
Daar
> zijn die mechanismen ook voor, maar je kunt elke biochemische bron
uitputten
> door er een te zware aanslag op te plegen. Nu alleen nog even vaststellen
> wat dan individueel die te zware aanslag is.
Wat je hier beschrijft, is het te betwisten punt waar het om draait. In de
reguliere geneeskunst gelooft men er niet zo erg in dat je die bron (de
beta-cellen in de eilandjes van Langerhans in de pancreas om precies te
zijn) zou kunnen 'uitputten' door dat snelle stijgen en dalen van de
bloedsuikerspiegel als gevolg van je eetpatroon. Ze wijzen erop dat de vaak
grote verschillen in dit vermogen aangeboren zijn. Heb je pech en is je
pancreas van een inferieure kwaliteit, dan krijg je op een dag diabetes, hoe
verstandig je ook eet. Hoogstens kun je het moment van expressie van de
ziekte uitstellen door mager te blijven. Het niet-eten van (veel) suiker
echter helpt maar heel weinig. Heb je geluk en is je pancreas van een
superieure kwaliteit, dan kun je je van alles permitteren op eetgebied en
kun je je zelfs permitteren moddervet te worden. In de alternatieve hoek
veronderstelt men een veel grotere invloed van het dieet op de werking van
de pancreas. Voorlopig sta ik aan de kant van de regulieren.
Joyce Maier
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
(knip)
> Waarschijnlijk. In mijn optiek is hang naar suiker slechts het signaal dat
> er wat anders aan de hand is. Je ziet dit bij mensen die stoppen met
roken.
> De koelkast moet leeg. Volgens verdedigers van voedselverslaving komt dat
> niet door normale eetlust, maar door het feit dat door de stress je
> glucosenivo te veel daalt en er dus brandstof/suiker moet worden gezocht.
Dan moeten ze me toch eens uitleggen waarom die stress nu speciaal dat
glucoseniveau zou doen dalen. Ik zie daarvoor geen biochemisch mogelijke
route.
Flip Ph
> "Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
> news:SKoic.1620$%4.3...@typhoon.bart.nl...
>
> (knip)
>
>> Wat betreft het normale gebruik: zelf merk ik dat je smaak voor zoet
>> enorm toeneemt als je de hoeveelheid suiker reduceert. Een boterham
>> kan dan al licht zoet beginnen te smaken.
>
> Ja, dat is waar. Ik eet en drink vrijwel nooit suiker of kunstmatig
> gezoete spullen, want ik heb een hekel aan zoet. De weinige keren dat
> ik iets echt zoets te eten, schrik ik me altijd rot. Hoe krijgt men
> het door de strot!
>
>> Het is onze noodzakelijke brandstof. Het wordt slecht als je de
>> dosering zo kiest, dat je bloedsuikerspiegel te snel en te veel
>> stijgt, waardoor de andere mechanismen weer in het geweer moeten
>> komen om dit te reguleren. Daar zijn die mechanismen ook voor, maar
>> je kunt elke biochemische bron uitputten door er een te zware
>> aanslag op te plegen. Nu alleen nog even vaststellen wat dan
>> individueel die te zware aanslag is.
>
> Wat je hier beschrijft, is het te betwisten punt waar het om draait.
Het lijkt mij in zijn algemeenheid logisch, maar dit zou best voor het ene
orgaan meer kunnen zijn dan het andere. Het zal best een klus zijn om aan te
tonen dat dit wel of niet geldt voor alle bronnen.
> In de reguliere geneeskunst gelooft men er niet zo erg in dat je die
> bron (de beta-cellen in de eilandjes van Langerhans in de pancreas om
> precies te zijn) zou kunnen 'uitputten' door dat snelle stijgen en
> dalen van de bloedsuikerspiegel als gevolg van je eetpatroon. Ze
> wijzen erop dat de vaak grote verschillen in dit vermogen aangeboren
> zijn. Heb je pech en is je pancreas van een inferieure kwaliteit, dan
> krijg je op een dag diabetes, hoe verstandig je ook eet. Hoogstens
> kun je het moment van expressie van de ziekte uitstellen door mager
> te blijven. Het niet-eten van (veel) suiker echter helpt maar heel
> weinig. Heb je geluk en is je pancreas van een superieure kwaliteit,
> dan kun je je van alles permitteren op eetgebied en kun je je zelfs
> permitteren moddervet te worden. In de alternatieve hoek
> veronderstelt men een veel grotere invloed van het dieet op de
> werking van de pancreas. Voorlopig sta ik aan de kant van de
> regulieren.
Ik heb er geen mening over, maar in principe lijkt het mij wel waar dat er
meer door erfelijkheid wordt bepaald dan men zich bewust is. Probleem is
slechts dat je het (nog) niet van jezelf weet. Roken vergroot de kans op
longkanker, maar die vergrootte kans is slechts een statische uitkomst. Of
dat voor jou of mij ook geld weten we niet. Als je alle
gezondheidsaanwijzingen zou willen volgen wordt je of gek of ga je toch
dood.
Flip P.
Joyce Maier
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
(knip)
> Ik heb er geen mening over, maar in principe lijkt het mij wel waar dat er
> meer door erfelijkheid wordt bepaald dan men zich bewust is.
Veel meer zelfs. En eigenlijk is dat een akelige gedachte. Ik heb enkele
jaren gewerkt als secretaresse van een klinisch chemicus die werkte bij het
Wilhelmina kinderziekenhuis in Utrecht en gespecialiseerd was in aangeboren
stofwisselingsafwijkingen. Niet bepaald een omgeving om vrolijker van te
worden. Maar ik heb er veel geleerd.
> Probleem is
> slechts dat je het (nog) niet van jezelf weet.
En soms is dat maar goed ook!
> Roken vergroot de kans op
> longkanker, maar die vergrootte kans is slechts een statische uitkomst. Of
> dat voor jou of mij ook geld weten we niet.
Nee, maar je hoeft niet helemaal onwetend te blijven. Kijk naar je familie,
van beide kanten uiteraard. Komen er gevallen van longkanker voor? Zo ja,
hebben die mensen gerookt en hoe lang en hoeveel? Hoe oud waren ze toen ze
stierven? Ik weet van mezelf dat ik -uiteraard vooropgesteld dat ik tijd van
leven krijg- diabetes niet zal kunnen ontlopen, gezien de familieanamnese.
Ik kan het hoogstens uitstellen door het in acht nemen van verstandige
leefregels. Ik weet ook dat ik kunstheupen en -knieën niet zal kunnen
ontlopen, wederom gezien de familieanamnese. Ook daarbij kan ik slechts
werken aan opschuiven in de toekomst door deze gewrichten op de juiste
manier te ontzien.
> Als je alle
> gezondheidsaanwijzingen zou willen volgen wordt je of gek of ga je toch
> dood.
Dat laatste natuurlijk altijd...
Flip Ph
> "Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
> news:WDoic.1619$%4.3...@typhoon.bart.nl...
>
> (knip)
>
>> Dat het wel slecht moet zijn kun je
>> gemakkelijk beredeneren, lijkt me.
>
> Vind je? *Ik* kan het niet.
Laat ik je dan helpen :-). Niet schrikken :-), maar zo kijk ik er tegen aan.
Door de genetische variatie kun je alle mensen samen vangen onder 'n Gause
kromme, waarbij je langs de x as allerlei parameters, die invloed op ons
leven hebben, kunt uitzetten. De top van de kromme ligt op de set
parameters, die het meest overeenkomt met onze leefomstandigheden. Hoe
verder je links of rechts van die top komt, hoe lastiger het organisme het
heeft om te overleven. Het mooie van de variatie is, dat als er
omstandigheden veranderen, er altijd individuen zijn die dan optimale
omstandigheden krijgen aangeboden en zo het voortbestaan van de soort kunnen
verzekeren. Die top is beslist niet geevolueerd bij het voedselaanbod zoals
dat nu bij ons aanwezig is. De top zal dus, vanuit de evolutietheorie gezien
op termijn wat gaan verschuiven. Statistisch gezien zullen er hierdoor meer
individuen zijn die minder geod tegen suiker kunnen, dan individuen, die
juist goed gedeien bij vrij verkrijgbare suiker.
>> Wat dat "slechte" dan werkelijk doet kan
>> ik niet aangeven.
>
> Tja, dat schiet dus niet op.
Dat geldt ook voor veel uitspraken van de reguliere sector. Men weet
statisch gezien wat bepaalde kansen zijn op bepaalde ziekten, maar of dat
voor jou en mij geldt weet men meestal ook niet. Vandaar dat we er inderdaad
vaak niet veel mee kunnen.
>> Mijn redenering is heel eenvoudig: suiker, glucose, is de
>> brandstof voor al onze enrgie processen. De enige manier waarop de
>> mens vroeger aan die brandstof kwam, was eten.
>> Nu kunnen we die brandstof in pure
>> vorm innemen,
>
> Pardon? Is het dan geen eten meer? Natuurlijk wel.
Dan moeten we het natuurlijk eerst hebben over de definitie van eten/voedsel
en wat we onder goede voeding en minder goede voeding moeten verstaan. Niet
zo'n gemakkelijke lijkt me. Voor mij valt suiker in elk geval niet in
dezelfde catagorie voedingsmiddelen als datgene wat de jagers vingen af de
landbouwers verbouwden.
>
>> ... die daardoor á, veel te geconcentreerd is
>
> Welnee, dat valt reuze mee. Een suikerklontje is maar weinig
> geconcentreerder dan een rijp stuk fruit zoals Black Eve dat plukte.
Dat is waar, maar fructose vraagt wel al een extra omzettingsstap t.o.v.
suiker (dacht ik althans), waardoor de opname wat langzamer gaat. Die
snelheid van opname is voor mij ook het criterium. Een bruine boterham met
suiker hoeft niet per definitie slecht te zijn omdat de
vertering/glucoseopname, door de vermenging van de suiker met het brood al
aardig vertraagd wordt. Drink je echter frisdrank met veel suiker, dan denk
ik dat het slechter is. Maar zoals met de meeste dingen in het leven is
spreiden van risico de beste strategie. Volledig stoppen met vet eten
schijnt ook niet erg gezond te zijn.
> En een biefstuk van een oerwildebeest is niet minder geconcentreerd
> dan eentje van een koe uit een Nederlandse wei.
Beide bestaan echter niet uit vrijwel zuivere glucose. Zie boven wat ik denk
over de snelheid van opname.
> En het zelfs wel te
> verdedigen dat het eerder andersom is, want de moderne methoden om
> vee zo snel mogelijk te laten groeien, leiden eerder tot een afname
> van de concentratie dan een toename. En dan hebben we ook nog zulke
> kwalijke praktijken als het opblazen van vleeswaren door het
> watergehalte ervan te verhogen. En wat dacht je van de beruchte
> Nederlandse Wasserbombe, aka de tomaat? Vergelijk dat ding eens met
> eentje uit je moestuintje. Welke is geconcentreerder? Juist, die uit
> het moestuintje. En Black Eve kweekte geen tomaten in kassen, maar
> plukte ze weg uit de natuur (nu ja, andere vruchten natuurlijk,
> tomaten komen uit Zuid-Amerika en Black Eve woonde in Afrika).
>
>> ...evolutionair zal
>> het nog wel even duren voordat de mens zich daarbij heeft aangepast
>
> Eerder zijn we met z'n allen van dees aarde verdwenen.
En laten we maar ons best doen dat dat niet nog sneller gebeurd, maar dat is
een andere discussie.
>> ... en b, er
>> minder andere noodzakelijke stoffen binnen komen.
>
> Als je nooit fruit, groente of brood e.d. eet en je energie volledig
> haalt uit suiker, is dat inderdaad niet zo best. Suiker is een lege
> calorie, heel bruikbaar als je veel energie verbruikt, maar het bevat
> geen vitaminen en mineralen.
Zo bedoel ik het ook.
>> In het kader van
>> hyperactiviteit speelt suiker, in tegenstelling tot wat veel ouders
>> denken, nauwelijks een rol.
>
> Inderdaad. Q.E.D. dus. Suiker is niet slecht (vooropgesteld dat je je
> tanden goed poetst). Te veel suiker is dat wel, maar alles waar 'te'
> voor staat is slecht (behalve tehuis en tevreden, zoals mijn
> grootmoeder zaliger placht te zeggen).
Uiteraard, maar zo hebben we in onze taal het woordje te ook gedefinieerd.
>> Men denkt bij bv snoepjes aan de suiker, maar het zijn
>> echt de andere stoffen in het snoepje en meestal niet/vrijwel nooit
>> de suiker.
>
> Welke? Additieven, kleurstoffen, bedoel je die? Nee hoor, ook dat
> valt reuze mee, i.t.t. wat beweerd wordt in sommige kringen.
Ik uit die kringen (en niet zo'n beetje ook :-)) en ben het dan ook erg
oneens met bovenstaande uitspaak. Ik ben juist van het tegendeel overtuigd,
het is veel erger dan je kunt denken.(om eens een arts te citeren:
"natuurlijk is het zo, als je mij maar niet vraag dat voor een microfoon te
vertellen". Om nog even terug te komen op onderzoeken en manipulatie: de FDA
in Amerika heeft eens een onderzoek gedaan naar de effecten van additieven.
Bleek de controlegroep chcoladekoekjes oid te krijgen. Mooie controle.
Wel ben ik het eens met je opmerking over de natuurlijke stoffen. Deze
veroorzaken inderdaad minstens net zo veel klachten. Reden dat daar in
sommige publikaties niet zo de nadruk op werd gelegd, terwijl dit echter wel
degelijk uitgebreid aandacht kreeg, ligt in het feit dat een aantal
additieven vaak alleen maar cosmetische functies vervuld en om die reden
eigenlijk best weggelaten kunnen worden.
De consument wordt daarin in feite misleid. Voorbeeld: De Belgische
mayonaise is altijd veel witter geweest dan de Nederlandse. Verklaring van
de industrie: Dit wil de consument, want als wij twee soorten mayonaise op
het schap aanbieden, kiest de consument de meest gele. Ik stel dan, waarom
geldt dat dan niet voor de Belgen. Het antwoord is eenvoudig: In Belgie was
de declaratie van bestandelen veel stringenter en uitgebreider. Gevolg was
dat men beter kon zien wat men at. Die domme Ollanders dachten namelijk dat
in die gele mayonaise veel meer eigeel zit, dus wilden ze die. Zouden de
consumenten bij hun keuze te horen hebben gekregen dat die gele kleur
uitsluitend van de kleurstof kwam, zouden zij beslist niet meer voor de gele
mayonaise gekozen hebben dan onze Zuiderburen. (niet onderzocht, maar ik
overtuigd dat het zo is gegaan)
>Die stoffen zijn biologisch zeer inert, d.w.z. dat ze zich niet of
> nauwelijks binden aan organische moleculen. Allergieën en
> voedselintoleranties worden vrijwel altijd veroorzaakt door
> natuurlijke stoffen, te vinden in heel gewone voedingsmiddelen en
> vaker in plantaardige dan in dierlijke. Misschien wel de griezeligste
> is de pinda. Daar sterven mensen aan.
Klopt. Het is ook helemaal niet zo dat iemand allergisch is voor
kleurstoffen. Volgens Kamsteeg kunnen een aantal kleurstoffen het
terugkoppelmechanisme remmen, dat de uitstroom van histamine uit mestcellen
moet beperken. Ik noemde al eerder, meen ik al, het enzym
delta-6-desaturase. Het zal dus ook zeker niet zo zijn dat iedereen op door
sommigen verdachte kleurstoffen reageert.
Flip P.
Flip Ph
>> Als je alle
>> gezondheidsaanwijzingen zou willen volgen wordt je of gek of ga je
>> toch dood.
>
> Dat laatste natuurlijk altijd...
Scherp :-), ik bedoelde natuurlijk min of meer voortijdig.
Flip
Flip Ph
Ik heb het volgende in mijn hoofd: Adrenaline maakt via glycogeen glucose
vrij uit de lever. Vervolgens gaat de alvleesklier insuline produceren dat
in feite het glucosenivo te veel laat verlagen. Er ontstaat behoeft aan
suiker.
Flip P.
Douwe
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef ...
> Waarschijnlijk. In mijn optiek is hang naar suiker slechts het signaal dat
> er wat anders aan de hand is. Je ziet dit bij mensen die stoppen met
roken.
> De koelkast moet leeg. Volgens verdedigers van voedselverslaving komt dat
> niet door normale eetlust, maar door het feit dat door de stress je
> glucosenivo te veel daalt en er dus brandstof/suiker moet worden gezocht.
>
> Flip P.
Onjuiste aanname.
Douwe
Joyce Maier
"Douwe" <douwe...@yahoo.com> schreef in bericht
news:408a9b14$0$54133$1b2c...@news.wanadoo.nl...
Ben ik helemaal met je eens.
Joyce Maier
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
(knip)
> Ik heb het volgende in mijn hoofd: Adrenaline maakt via glycogeen glucose
> vrij uit de lever. Vervolgens gaat de alvleesklier insuline produceren dat
> in feite het glucosenivo te veel laat verlagen. Er ontstaat behoeft aan
> suiker.
Nogmaals: hoe precies? Hoe doet die adrenaline dat? De veronderstelde exacte
biochemische route wil ik weten.
Joyce Maier
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
(knip)
> Laat ik je dan helpen :-). Niet schrikken :-), maar zo kijk ik er tegen
aan.
> Door de genetische variatie kun je alle mensen samen vangen onder 'n Gause
> kromme, waarbij je langs de x as allerlei parameters, die invloed op ons
> leven hebben, kunt uitzetten. De top van de kromme ligt op de set
> parameters, die het meest overeenkomt met onze leefomstandigheden. Hoe
> verder je links of rechts van die top komt, hoe lastiger het organisme het
> heeft om te overleven. Het mooie van de variatie is, dat als er
> omstandigheden veranderen, er altijd individuen zijn die dan optimale
> omstandigheden krijgen aangeboden en zo het voortbestaan van de soort
kunnen
> verzekeren. Die top is beslist niet geevolueerd bij het voedselaanbod
zoals
> dat nu bij ons aanwezig is. De top zal dus, vanuit de evolutietheorie
gezien
> op termijn wat gaan verschuiven. Statistisch gezien zullen er hierdoor
meer
> individuen zijn die minder geod tegen suiker kunnen, dan individuen, die
> juist goed gedeien bij vrij verkrijgbare suiker.
Leuk verzonnen, deze theorie, maar je ziet iets uiterst belangrijks over het
hoofd: alle leven op aarde is volledig afhankelijk van het vermogen glucose
te verwerken. Organismen die dat niet kunnen, bestaan niet. Je verhaal is
een aardige oefening in wiskunde, maar heeft niks te maken met de realiteit
van het leven op deze aarde. Er zijn premissen aan het model en daarmee houd
je in dit verhaal geen rekening. Probeer het nog eens, waarbij je
vooropstelt dat leven onmogelijk is als je geen glucose kunt verwerken,
zoals iedere onbehandelde diabetespatient zal kunnen bevestigen, pal voordat
hij doodvalt. Alvorens aan de slag te gaan: raadpleeg Darwin. Het draait in
de evolutie om 'survival of the fittest'. Individuen die geen glucose kunnen
verwerken, leggen het loodje. Als er in de loop van de evolutie ooit een
soort is ontstaan die dat niet kon, dan is die soort niet verder gekomen dan
de eerste generatie.
> Dat is waar, maar fructose vraagt wel al een extra omzettingsstap t.o.v.
> suiker (dacht ik althans), waardoor de opname wat langzamer gaat.
Heel, heel weinig. Nauwelijks van belang voor het meer of minder stijgen van
de bloedsuikerspiegel over 24 uur. Als je uitgeput bent, neem een tabletje
druivensuiker of een gewoon klontje suiker. Hoe lang duurt het voordat je je
weer prettiger voelt? Vijf minuten. Doe de proef vervolgens nog eens en eet
dan een bruine boterham, onbelegd. Hoe lang duurt het voordat je je weer
prettiger voelt? Kwartiertje. Op de totale grafiek van de bloedsuikerspiegel
over 24 uur maakt dat natuurlijk geen bal uit.
> Die
> snelheid van opname is voor mij ook het criterium. Een bruine boterham met
> suiker hoeft niet per definitie slecht te zijn omdat de
> vertering/glucoseopname, door de vermenging van de suiker met het brood al
> aardig vertraagd wordt.
Bestudeer eens een GI-tabel en je zult zien dat het verschil tussen de
diverse enkelvoudige suikers verwaarloosbaar is. En die bruine boterham zit
stikvol enkelvoudige suikers, niet veel anders dan de suiker die erop ligt.
> > En een biefstuk van een oerwildebeest is niet minder geconcentreerd
> > dan eentje van een koe uit een Nederlandse wei.
>
> Beide bestaan echter niet uit vrijwel zuivere glucose. Zie boven wat ik
denk
> over de snelheid van opname.
Ik heb het hier niet speciaal over glucose. Vlees bevat helemaal geen
glucose. Het ging mij hier om de vraag in hoeverre de globale samenstelling
van ons eten af zou kunnen wijken van dat van Black Eve. Nauwelijks dus.
> Ik ben juist van het tegendeel overtuigd,
Dat vreesde ik al.
> het is veel erger dan je kunt denken.(om eens een arts te citeren:
> "natuurlijk is het zo, als je mij maar niet vraag dat voor een microfoon
te
> vertellen".
De lafbek. Hoe heet die zak? Dan weet ik om wie ik met een boog heen moet
lopen.
> Het is ook helemaal niet zo dat iemand allergisch is voor
> kleurstoffen. Volgens Kamsteeg kunnen een aantal kleurstoffen het
> terugkoppelmechanisme remmen, dat de uitstroom van histamine uit
mestcellen
> moet beperken. Ik noemde al eerder, meen ik al, het enzym
> delta-6-desaturase. Het zal dus ook zeker niet zo zijn dat iedereen op
door
> sommigen verdachte kleurstoffen reageert.
Licht me eens voor over de publicatie, wanneer, waar enz. Of geef een kort
overzicht van de inhoud. Ik zie dat door Kamsteeg veronderstelde
terugkoppelmechanisme niet zitten, biochemisch gezien. Dat moet hij me nog
maar eens luid en duidelijk uitleggen. Want een dergelijke remming zou toch
wel degelijk een of andere verbinding met een organische, zelfs
lichaamseigen molecuul moeten inhouden. En dat is dus erg onwaarschijnlijk
bij kleurstoffen.
Henduro
> Joyce Maier wrote:
>
>>"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
>>news:QOoic.1621$%4.3...@typhoon.bart.nl...
>>
>>(knip)
>>
>>>Waarschijnlijk. In mijn optiek is hang naar suiker slechts het
>>>signaal dat er wat anders aan de hand is. Je ziet dit bij mensen die
>>>stoppen met roken. De koelkast moet leeg. Volgens verdedigers van
>>>voedselverslaving komt dat niet door normale eetlust, maar door het
>>>feit dat door de stress je glucosenivo te veel daalt en er dus
>>>brandstof/suiker moet worden gezocht.
>>
>>Dan moeten ze me toch eens uitleggen waarom die stress nu speciaal dat
>>glucoseniveau zou doen dalen. Ik zie daarvoor geen biochemisch
>>mogelijke route.
>
> Ik heb het volgende in mijn hoofd: Adrenaline maakt via glycogeen glucose
> vrij uit de lever.
Mee eens.
Door stress stijgt het glucoseniveau in de bloedbaan.
Zie ook:
http://www.novonordisk.nl/webkit/kit/info/encyclopedia/9/1.asp
http://proto.thinkquest.nl/~llb106/stress.php
> Vervolgens gaat de alvleesklier insuline produceren dat
> in feite het glucosenivo te veel laat verlagen.
Nu ben ik je kwijt. Als insuline de sleutel is om glucose de cel in te
krijgen wil dat toch nog niet zeggen dat die suiker ook daadwerkelijk
wordt opgenomen door de cellen. Er moet natuurlijk wel een vraag zijn
naar die energie.
> Er ontstaat behoeft aan suiker.
Er bestaat behoefte aan energie, omdat je aan het verbranden bent, dat
zou kunnen. Suiker is een snelle energie, maar lang niet iedereen neemt
suiker tot zich als 'ie behoefte heeft aan iets hartigs. Het zijn in dat
geval vaak vet en/of koolhyraten die worden genuttigd.
--
Henduro
"Don't worry about people stealing your ideas. If your ideas are any
good, you'll have to ram them down people's throats." -- Howard Aiken
Flip Ph
>
>> Laat ik je dan helpen :-). Niet schrikken :-), maar zo kijk ik er
>> tegen aan. Door de genetische variatie kun je alle mensen samen
>> vangen onder 'n Gause kromme, waarbij je langs de x as allerlei
>> parameters, die invloed op ons leven hebben, kunt uitzetten. De top
>> van de kromme ligt op de set parameters, die het meest overeenkomt
>> met onze leefomstandigheden. Hoe verder je links of rechts van die
>> top komt, hoe lastiger het organisme het heeft om te overleven. Het
>> mooie van de variatie is, dat als er omstandigheden veranderen, er
>> altijd individuen zijn die dan optimale omstandigheden krijgen
>> aangeboden en zo het voortbestaan van de soort kunnen verzekeren.
>> Die top is beslist niet geevolueerd bij het voedselaanbod zoals dat
>> nu bij ons aanwezig is. De top zal dus, vanuit de evolutietheorie
>> gezien op termijn wat gaan verschuiven. Statistisch gezien zullen er
>> hierdoor meer individuen zijn die minder geod tegen suiker kunnen,
>> dan individuen, die juist goed gedeien bij vrij verkrijgbare suiker.
>
> Leuk verzonnen, deze theorie, maar je ziet iets uiterst belangrijks
> over het hoofd: alle leven op aarde is volledig afhankelijk van het
> vermogen glucose te verwerken.
Las je ergens dat ik dat stelde. Zonder zuurstof zullen we het ook wel niet
halen, lijkt me. Beslist kunnen we er nog wel meer bedenken.
Waarom vreesde. Moet iedereen het met elkaar eens zijn dan.
>> het is veel erger dan je kunt denken.(om eens een arts te citeren:
>> "natuurlijk is het zo, als je mij maar niet vraag dat voor een
>> microfoon te vertellen".
>
> De lafbek. Hoe heet die zak? Dan weet ik om wie ik met een boog heen
> moet lopen.
Waarom zo'n ferme taal.
>> Het is ook helemaal niet zo dat iemand allergisch is voor
>> kleurstoffen. Volgens Kamsteeg kunnen een aantal kleurstoffen het
>> terugkoppelmechanisme remmen, dat de uitstroom van histamine uit
>> mestcellen moet beperken. Ik noemde al eerder, meen ik al, het enzym
>> delta-6-desaturase. Het zal dus ook zeker niet zo zijn dat iedereen
>> op door sommigen verdachte kleurstoffen reageert.
>
> Licht me eens voor over de publicatie, wanneer, waar enz. Of geef een
> kort overzicht van de inhoud. Ik zie dat door Kamsteeg veronderstelde
> terugkoppelmechanisme niet zitten, biochemisch gezien. Dat moet hij
> me nog maar eens luid en duidelijk uitleggen. Want een dergelijke
> remming zou toch wel degelijk een of andere verbinding met een
> organische, zelfs lichaamseigen molecuul moeten inhouden. En dat is
> dus erg onwaarschijnlijk bij kleurstoffen.
Het een deel van wat ik hier heb weergegeven komt uit het boek Eetwaar is
eetbaar. Uit 1988 al weer overigens, hoe zijn beeld nu is weet ik niet.
Verder heeft hij ooit een kleine brochure uitgegeven waarin hij in een
notedop een aantal mogelijke werkingsmechanismen beschrijft. Beslist wil je
hier niet de complete brochure afgedrukt zien, (zou ik hem ook eerst moeten
inscannen en leesbaar maken, maar ik zal enkele regels citeren van 'n
bepaald stukje. Bedenkt dat dit bedoeld is voor ouders van hyperactive
kinderen: "Bij hyperactiviteit is er zowel sprake van een chemische
intolerantie als allergische reacties. Een van de mediatoren die vrijgemaakt
wordt bij een allergische reactie is fosfolipase A, een enzym dat een rol
speelt bij de aanmaak van prostaglandines. De prostaglandines remmen de
aanmaak van antilichamen en trekken bepaalde cellen aan die de mediatoren
opruimen. Hierdoor wordt de allergische reactie uitgedoofd. Door stoffen in
de voeding wordt de aanmaak van deze remmers van de allergische reactie
verstoord. De chemische intolerantie is de primaire reactie, de allergische
reacties zijn secundair."
Flip P.
Flip Ph
Ik verkeer in de veronderstelling dat insuline het bloedsuikernivo verlaagd,
maar dat als de inpuls om insuline te produceren relatief groot is, er meer
insuline wordt geproduceerd dan nodig is om tot het juiste nivo te verlagen.
Het nivo wordt volgens deze gedachte dan te ver verlaagd. Gevolg is dan dat
het lichaam een hongergevoel opwekt zodat het nivo zich weer kan herstellen.
Die behoefte aan voeding heb ik vertaald in behoefte aan glucose. Volgens
mijn redenering was dat nivo immers verlaagd.
Henduro
Indirect, ja! De pancreas maakt het hormoon insuline aan, zodat de
glucose naar binnen (in de cel) kan.
> maar dat als de inpuls om insuline te produceren relatief groot is, er meer
> insuline wordt geproduceerd dan nodig is om tot het juiste nivo te verlagen.
Ja, een 'foutje 'van de pancreas, die te actief is: "Een hypoglycemie
patiënt heeft aanhoudend een te lage bloedsuikerspiegel. De alvleesklier
doet het té goed, hij maakt te veel insuline zodat de bloedsuikerspiegel
daalt. De bijnier die dit normaal gesproken zou moeten compenseren door
glucose vrij te maken is, zou je kunnen zeggen, een beetje in slaap
gesukkeld en werkt te traag. Alvleesklier en bijnier werken niet goed
(meer) samen, zijn niet goed op elkaar afgestemd.
http://www.kruidenvrouwtje.nl/ziektebeelden/hypoglycemie.htm
> Het nivo wordt volgens deze gedachte dan te ver verlaagd. Gevolg is dan dat
> het lichaam een hongergevoel opwekt zodat het nivo zich weer kan herstellen.
> Die behoefte aan voeding heb ik vertaald in behoefte aan glucose. Volgens
> mijn redenering was dat nivo immers verlaagd.
Leuke aanname, maar je kunt niet hard maken dat de verhoogde energie
vraag leidt tot een hogere suiker inname. Echte suiker, dus niet uit
koolhydraten.
Kortstondig werkt het natuurlijk wel, zo'n druivesuikertje, maar je zult
toch echt energie middels koolhydraten moeten innemen.
Flip Ph
Mijn probleem in deze discussie blijft dat ik als leek probeer de grote lijn
van een aantal mechanismen te begrijpen en vast te houden en mij eigenlijk
gevraagd wordt in detail die mechanismen uit te leggen. Dat kan ik dus niet.
Dit soort vragen zou ik in mijn actieve privetijd zelf allemaal aan iemand
anders hebben voorgelegd. Nu kan ik wel een aantal antwoorden terugvinden
door mijn boeken en dergelijke weer tevoorschijn te halen en ik vind het ook
nog wel interessant, maar ik kan er geen studie meer van maken.
Helaas, want met name de relatie voeding en gedrag houd me nog steeds bezig.
Flip P
Joyce Maier
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
(knip)
> > Leuk verzonnen, deze theorie, maar je ziet iets uiterst belangrijks
> > over het hoofd: alle leven op aarde is volledig afhankelijk van het
> > vermogen glucose te verwerken.
>
> Las je ergens dat ik dat stelde. Zonder zuurstof zullen we het ook wel
niet
> halen, lijkt me. Beslist kunnen we er nog wel meer bedenken.
Zuurstof en andere zaken van levensbelang zijn hier niet relevant en dat
weet je zelf ook wel (hoop ik). Het belang van glucose en de daaruit
voortvloeiende onbestaanbaarheid van een species (niet een specimen
natuurlijk, want suikerziekte als genetisch foutje komt voor, zoals wij
allen weten) dat moeilijkheden zou hebben met het verwerken van glucose, is
dat wel. Want daarop is die theorie van je gebaseerd.
> > Dat vreesde ik al.
>
> Waarom vreesde. Moet iedereen het met elkaar eens zijn dan.
Liever wel in dit geval. Dit is geen kwestie van smaak, maar een kwestie van
wetenschap. En daarin gaat het om waarheidsvinding, niet om persoonlijke
voorkeuren.
> > De lafbek. Hoe heet die zak? Dan weet ik om wie ik met een boog heen
> > moet lopen.
>
> Waarom zo'n ferme taal.
Omdat ik zo'n type zo laf vind. Als je achter een bepaalde visie staat, moet
je er ook echt achter staan en niet angstig wegduiken zodra tegenwind
dreigt. Voor zulke mensen heb ik geen respect.
> Het een deel van wat ik hier heb weergegeven komt uit het boek Eetwaar is
> eetbaar. Uit 1988 al weer overigens, hoe zijn beeld nu is weet ik niet.
Tikje verouderd dus wel, zo langzamerhand.
> Bedenkt dat dit bedoeld is voor ouders van hyperactive
> kinderen: "Bij hyperactiviteit is er zowel sprake van een chemische
> intolerantie als allergische reacties. Een van de mediatoren die
vrijgemaakt
> wordt bij een allergische reactie is fosfolipase A, een enzym dat een rol
> speelt bij de aanmaak van prostaglandines. De prostaglandines remmen de
> aanmaak van antilichamen en trekken bepaalde cellen aan die de mediatoren
> opruimen. Hierdoor wordt de allergische reactie uitgedoofd. Door stoffen
in
> de voeding wordt de aanmaak van deze remmers van de allergische reactie
> verstoord. De chemische intolerantie is de primaire reactie, de
allergische
> reacties zijn secundair."
Warrig. Kan Kamsteeg de zaak niet wat verduidelijken met het beschrijven van
de daadwerkelijke veronderstelde route met behulp van formules? Toegegeven,
het is bedoeld voor leken, dat is waar. Maar ik kan er niet mee uit de
voeten, terwijl ik toch ook geen biochemicus ben. Zonder routebeschrijving
en formules echter begrijp ik niet waar de man het nu eigenlijk over heeft.
Ik heb met name deze vragen:
Welke 'bepaalde cellen' zouden die mediatoren opruimen?
Hoe precies wordt die allergische reactie 'uitgedoofd'?
En de belangrijkste:
Waarom zou dit alles moeten leiden tot hyperactiviteit? Hoe werkt dat,
biochemisch gezien?
Joyce Maier
"Henduro" <hvd...@flevonat.invalid> schreef in bericht
news:c6effa$1gpu$1...@nl-news.euro.net...
(knip)
> Ja, een 'foutje 'van de pancreas, die te actief is: "Een hypoglycemie
> patiënt heeft aanhoudend een te lage bloedsuikerspiegel. De alvleesklier
> doet het té goed, hij maakt te veel insuline zodat de bloedsuikerspiegel
> daalt. De bijnier die dit normaal gesproken zou moeten compenseren door
> glucose vrij te maken is, zou je kunnen zeggen, een beetje in slaap
> gesukkeld en werkt te traag. Alvleesklier en bijnier werken niet goed
> (meer) samen, zijn niet goed op elkaar afgestemd.
> http://www.kruidenvrouwtje.nl/ziektebeelden/hypoglycemie.htm
Maar Henduro nu toch, neem jij -meestal toch een verstandig mens- een
kruidenvrouwtje serieus??? Die site staat bol van de grootst mogelijke
biochemische onzin. Weg ermee. Een hypoglycemiepatient bestaat niet.
Natuurlijk bestaat hypoglycemie wel degelijk, zoals iedere ontregelde
suikerpatient maar al te goed weet. Ook bij niet-patienten kunnen wel eens
hypoglycemieën ontstaan, b.v. als men zeer weinig heeft gegeten en toch een
grote fysieke inspanning verricht heeft. Dat wordt echter in een vloek en
een zucht hersteld door een hapje of slokje van het een of ander dat -bij
voorkeur- suiker bevat. En als om welke reden dan ook de insulinespiegel
tijdelijk verhoogd is geraakt, treedt er subiet een ander hormoon in werking
en dat heet glucagon. Dat zorgt direct voor een herstel van het evenwicht.
Bij gezonde mensen dus. Bij suikerpatienten ligt het natuurlijk allemaal
anders.
> > Het nivo wordt volgens deze gedachte dan te ver verlaagd. Gevolg is dan
dat
> > het lichaam een hongergevoel opwekt zodat het nivo zich weer kan
herstellen.
> > Die behoefte aan voeding heb ik vertaald in behoefte aan glucose.
Volgens
> > mijn redenering was dat nivo immers verlaagd.
>
> Leuke aanname, maar je kunt niet hard maken dat de verhoogde energie
> vraag leidt tot een hogere suiker inname. Echte suiker, dus niet uit
> koolhydraten.
> Kortstondig werkt het natuurlijk wel, zo'n druivesuikertje, maar je zult
> toch echt energie middels koolhydraten moeten innemen.
Ja, daar heb je gelijk in.
Joyce Maier
"Henduro" <hvd...@flevonat.invalid> schreef in bericht
(knip)
> Zie ook:
> http://www.novonordisk.nl/webkit/kit/info/encyclopedia/9/1.asp
> http://proto.thinkquest.nl/~llb106/stress.php
Niet echt om over naar huis te schrijven, die sites. Op de tweede site wordt
beweerd dat de glucosespiegel in het bloed stijgt als gevolg van het onder
invloed van adrenaline vrijmaken van eiwitten uit de spieren. Dat is niet
waar. Eiwitten uit de spieren worden bij voorkeur volledig met rust gelaten
door de citroenzuurcyclus. Stel je voor dat je bij ieder spoortje stress je
eigen lichaam zou gaan afbreken! Kan niet lang goed gaan. Op de eerste site
is men erg onduidelijk. Adrenaline zou een stijging van de glucosespiegel
veroorzaken maar tegelijkertijd symptomen van een verlaagde glucosespiegel
veroorzaken.
> > Vervolgens gaat de alvleesklier insuline produceren dat
> > in feite het glucosenivo te veel laat verlagen.
>
> Nu ben ik je kwijt. Als insuline de sleutel is om glucose de cel in te
> krijgen wil dat toch nog niet zeggen dat die suiker ook daadwerkelijk
> wordt opgenomen door de cellen. Er moet natuurlijk wel een vraag zijn
> naar die energie.
Inderdaad. Als dat niet gebeurt omdat men bij nader inzien niet heeft hoeven
vechten of vluchten, herstelt de glucosespiegel zich bij een niet-diabeet
vanzelf.
> Er bestaat behoefte aan energie, omdat je aan het verbranden bent, dat
> zou kunnen. Suiker is een snelle energie, maar lang niet iedereen neemt
> suiker tot zich als 'ie behoefte heeft aan iets hartigs. Het zijn in dat
> geval vaak vet en/of koolhyraten die worden genuttigd.
En nog eens inderdaad. Mij zul je echt geen suiker zien eten, hoe hongerig
en slap ik me ook voel. Jasses, het idee alleen al...
Joyce Maier
(knip)
> Mijn probleem in deze discussie blijft dat ik als leek probeer de grote
lijn
> van een aantal mechanismen te begrijpen en vast te houden en mij eigenlijk
> gevraagd wordt in detail die mechanismen uit te leggen. Dat kan ik dus
niet.
Dat begrijp ik, maar dan is je claim nogal vrijblijvend. In de wetenschap
gaat overtuigen alleen maar via harde bewijzen.
> Dit soort vragen zou ik in mijn actieve privetijd zelf allemaal aan iemand
> anders hebben voorgelegd. Nu kan ik wel een aantal antwoorden terugvinden
> door mijn boeken en dergelijke weer tevoorschijn te halen en ik vind het
ook
> nog wel interessant, maar ik kan er geen studie meer van maken.
> Helaas, want met name de relatie voeding en gedrag houd me nog steeds
bezig.
Tja, dan zijn we uitgepraat.
Arthead
> Arthead wrote:
>
>>Joyce Maier wrote:
>>
>>
>>>
>>>
>>>Ik begrijp het. Het is een redenering die in bepaalde kringen
>>>inderdaad wel eens wordt gehanteerd. Suiker zit in die kringen al
>>>jaren in de beklaagdenbank, op beschuldiging van wat dan ook.
>>>Bijkans alles wat er fout kan gaan in de stofwisseling, wordt dan
>>>aan suiker geweten. Ik zal de laatste zijn om in enthousiasme uit te
>>>barsten over een hoog suikergebruik, maar voor zoveel 'wandaden' heb
>>>ik tot nu toe geen harde bewijzen gezien.
>>>
>>
>>Ha, eindelijk eens een lans gebroken voor suiker ;-)
>>Bij een normaal en niet buitensporig gebruik lijkt het
>>me geen enkel probleem: er zijn mensen die er honderd mee worden :-)
>
>
> Ik zag op de TV een man die van bovenaf in zijn schedel, tot aan zijn kin,
> een mes had gekregen. Hij hield er vrijwel niets aan over. Blijkbaar is het
> niet zo slecht om je door iemand een mes in je hoofd te laten rammen :-),:-)
Waar? :-)
>
> Wat betreft het normale gebruik: zelf merk ik dat je smaak voor zoet enorm
> toeneemt als je de hoeveelheid suiker reduceert. Een boterham kan dan al
> licht zoet beginnen te smaken. Nu kan ik geen frisdrank meer drinken zonder
> hem mierezoet te vinden. Suiker an sich kan ook helemaal niet slecht zijn.
> Het is onze noodzakelijke brandstof. Het wordt slecht als je de dosering zo
> kiest, dat je bloedsuikerspiegel te snel en te veel stijgt, waardoor de
> andere mechanismen weer in het geweer moeten komen om dit te reguleren. Daar
> zijn die mechanismen ook voor, maar je kunt elke biochemische bron uitputten
> door er een te zware aanslag op te plegen. Nu alleen nog even vaststellen
> wat dan individueel die te zware aanslag is.
Ik heb ook dezelfde ervaring met suiker en zoetigheid.
Na het verminderen valt op hoe mierzoet bepaalde producten zijn.
Het zou me niets verbazen als in de afgelopen twintig jaar
veel producten zoeter zijn geworden.
Ik gebruik zo goed als geen kant en klaar
producten meer, inclusief sappen/frisdranken/gezoete alcohol.
Op die manier vermijd ik de verborgen suikerbronnen :-)
Mvg A.
Arthead
>
>
>>Er zijn zo'n 4 types (volgens Coombs en Gell) allergische reacties,
>>die in reactie tijd verschillen.
>>Een IgE heeft zo'n 20 min nodig, de langste tijd bedraagt 72 uur.
>>
>
> http://www.google.nl/search?q=cache:LylfR6gjhGoJ:www.mbog.nl/Patienteninfo/Congressen%2520MBOG/Congres%25202002/PDF-teksten/MBOG%2520De%2520Jong.pdf+degranulatie+ige&hl=nl&ie=UTF-8
>
> Soms wordt er blijkbaar ook nog over een type 5 gesproken. Hier zijn
> blijkbaar verschillende voorstellingen van o.a.: Type 5 van Roitt en
> Systematische mediator-reactie (uit "Eetwaar is eetbaar" van Kamsteeg.
Kun je daar een link van geven?
Of steekwoorden, dan google ik zelf wel even :-)
Mvg A.
Arthead
> "Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
> news:nvAic.1638$%4.3...@typhoon.bart.nl...
>
> (knip)
>
>
>>Mijn probleem in deze discussie blijft dat ik als leek probeer de grote
>
> lijn
>
>>van een aantal mechanismen te begrijpen en vast te houden en mij eigenlijk
>>gevraagd wordt in detail die mechanismen uit te leggen. Dat kan ik dus
>
> niet.
>
> Dat begrijp ik, maar dan is je claim nogal vrijblijvend. In de wetenschap
> gaat overtuigen alleen maar via harde bewijzen.
Eerst een theorie bedenken en dan pas de bewijzen erbij?
Ik vind het wel interessant om te horen wat mensen bedenken
of waar ze mee bezig zijn en tot hoe ver ze al gekomen zijn
met eigen onderzoek.
Fantastische resultaten kun je trouwens vinden op internet
als juist individuen met een totaal andere achtergrond
in een bepaald vakgebied duiken en dan bedoel ik niet de
Kruidenvrouwtjes :-)
Mvg A.
Arthead
>
>
> Waarschijnlijk. In mijn optiek is hang naar suiker slechts het signaal dat
> er wat anders aan de hand is. Je ziet dit bij mensen die stoppen met roken.
> De koelkast moet leeg. Volgens verdedigers van voedselverslaving komt dat
> niet door normale eetlust, maar door het feit dat door de stress je
> glucosenivo te veel daalt en er dus brandstof/suiker moet worden gezocht.
>
Stoppen met roken en snoepcompensatie is een vrij bekend verschijnsel.
Het schijnt dat roken iets met de hormoonhuishouding doet,
het fijne weet ik er niet van, de lever zou oa. harder werken
en de suikerspiegel verlagen.
In mijn optiek heeft de enorme behoefte aan suiker te maken,
omdat de mitochondriën verslaafd zijn geraakt aan suiker(glucose)
en verhongeren bij het huidige (plantaatdigeen bewerkte) vet aanbod
in de voeding.
Met als gevolg: enorme vreetbuien en échte honger
(en allerlei Westerse ziektes, zoals Alzheimer, suikerziekte,
gedragsproblemen, kanker, gebitsproblemen, etc.).
Zelfs als men suiker weglaat en volgens de huidige richtlijnen eet,
dan loopt men kans op degeneratie van lichaamsweefsel en organen,
waaronder het brein.
Mvg A.
Arthead
>>
>>Welnee, dat valt reuze mee. Een suikerklontje is maar weinig
>>geconcentreerder dan een rijp stuk fruit zoals Black Eve dat plukte.
>
>
> Dat is waar, maar fructose vraagt wel al een extra omzettingsstap t.o.v.
> suiker (dacht ik althans), waardoor de opname wat langzamer gaat.
Fructose is de enige suiker die door middel van diffusie
wordt opgenomen, kwam ik tegen op de AMC-site in een artikel
over de darm.
knip
>>>Men denkt bij bv snoepjes aan de suiker, maar het zijn
>>>echt de andere stoffen in het snoepje en meestal niet/vrijwel nooit
>>>de suiker.
>>
>>Welke? Additieven, kleurstoffen, bedoel je die? Nee hoor, ook dat
>>valt reuze mee, i.t.t. wat beweerd wordt in sommige kringen.
>
>
> Ik uit die kringen (en niet zo'n beetje ook :-)) en ben het dan ook erg
> oneens met bovenstaande uitspaak. Ik ben juist van het tegendeel overtuigd,
> het is veel erger dan je kunt denken.(om eens een arts te citeren:
> "natuurlijk is het zo, als je mij maar niet vraag dat voor een microfoon te
> vertellen". Om nog even terug te komen op onderzoeken en manipulatie: de FDA
> in Amerika heeft eens een onderzoek gedaan naar de effecten van additieven.
> Bleek de controlegroep chcoladekoekjes oid te krijgen. Mooie controle.
Klopt. Er is uitgebreid informatie te vinden op internet over
de schadelijkheid van bijv. zoetstoffen en toevoegingen.
De E-numers geven mi een onterecht gevoel van veiligheid.
Wat te denken van bijv. een door streptococcen geproduceerde
lichaamseigen enzym, die aan brood/koek/gebak wordt toegevoegd?
Dit enzym doet de snelle reparatie van een cel. Terwijl een cel
zo snel mogelijk moet kunnen worden afgebroken
als het niet goed functioneert...
>
> Wel ben ik het eens met je opmerking over de natuurlijke stoffen. Deze
> veroorzaken inderdaad minstens net zo veel klachten. Reden dat daar in
> sommige publikaties niet zo de nadruk op werd gelegd, terwijl dit echter wel
> degelijk uitgebreid aandacht kreeg, ligt in het feit dat een aantal
> additieven vaak alleen maar cosmetische functies vervuld en om die reden
> eigenlijk best weggelaten kunnen worden.
> De consument wordt daarin in feite misleid. Voorbeeld: De Belgische
> mayonaise is altijd veel witter geweest dan de Nederlandse. Verklaring van
> de industrie: Dit wil de consument, want als wij twee soorten mayonaise op
> het schap aanbieden, kiest de consument de meest gele. Ik stel dan, waarom
> geldt dat dan niet voor de Belgen. Het antwoord is eenvoudig: In Belgie was
> de declaratie van bestandelen veel stringenter en uitgebreider. Gevolg was
> dat men beter kon zien wat men at. Die domme Ollanders dachten namelijk dat
> in die gele mayonaise veel meer eigeel zit, dus wilden ze die. Zouden de
> consumenten bij hun keuze te horen hebben gekregen dat die gele kleur
> uitsluitend van de kleurstof kwam, zouden zij beslist niet meer voor de gele
> mayonaise gekozen hebben dan onze Zuiderburen. (niet onderzocht, maar ik
> overtuigd dat het zo is gegaan)
>
De Belgische wetgeving is dus strenger en dat is te merken aan de
kwaliteit :-) Helaas zijn wij Nederlanders overgeleverd
aan het poldermodel wat betreft wetgeving en voedingsadviezen.
Mvg A.
>
Arthead
>
>
> Welke? Additieven, kleurstoffen, bedoel je die? Nee hoor, ook dat valt reuze
> biologisch zeer inert, d.w.z. dat ze zich niet of nauwelijks binden aan
> organische moleculen.
Kun je dit onderbouwen?
Allergieën en voedselintoleranties worden vrijwel
> altijd veroorzaakt door natuurlijke stoffen,
Roet is ook een natuurlijke stof.
Dieselparticels kunnen bijv. allergieën trickeren. Diesel fungeert
daarbij als katalisator, men wordt dan bijv. allergisch voor pollen of
huisstof.
Aardolieproducten zijn helaas goed in het verstoren van het menselijk
metabolisme.
te vinden in heel gewone
> voedingsmiddelen en vaker in plantaardige dan in dierlijke. Misschien wel de
> griezeligste is de pinda. Daar sterven mensen aan.
>
Dit komt helaas voor.
Mvg A.
Arthead
>
>>Het is ook helemaal niet zo dat iemand allergisch is voor
>>kleurstoffen. Volgens Kamsteeg kunnen een aantal kleurstoffen het
>>terugkoppelmechanisme remmen, dat de uitstroom van histamine uit
>
> mestcellen
>
>>moet beperken. Ik noemde al eerder, meen ik al, het enzym
>>delta-6-desaturase. Het zal dus ook zeker niet zo zijn dat iedereen op
>
> door
>
>>sommigen verdachte kleurstoffen reageert.
>
>
> Licht me eens voor over de publicatie, wanneer, waar enz. Of geef een kort
> overzicht van de inhoud. Ik zie dat door Kamsteeg veronderstelde
> terugkoppelmechanisme niet zitten, biochemisch gezien. Dat moet hij me nog
> maar eens luid en duidelijk uitleggen. Want een dergelijke remming zou toch
> wel degelijk een of andere verbinding met een organische, zelfs
> lichaamseigen molecuul moeten inhouden. En dat is dus erg onwaarschijnlijk
> bij kleurstoffen.
>
Ik kwam dit tegen bij een Google saerche met:
Kamsteeg histamine kleurstoffen
Hieruit blijkt dat niet natuurlijke stoffen wel degelijk
een toxische uitwerking hebben op het lichaam.
Vrij schokkend om het hel verhaal te lezen op:
http://www.google.nl/search?q=cache:C7H-YvNtO00J:www.in.nl/sites/me-cvs/N1995/KOERIER.TXT++Kamsteeg+histamine++kleurstoffen&hl=nl
Hieronder twee stukjes:
--q--
Van opname tot effect
?????????????????????
Het blijkt dat vrijwel alle inwoners van vervuilde landen
toxische stoffen in hun organisme hebben opgenomen (ref.50).
Bij een kleiner deel van de bevolking kunnen die stoffen ieiden
tot pathofysiologische veranderingen, de zgn. vroege effecten,
die evenwel dan nog niet als beginnende aandoeningen
herkenbaar zijn. Bij nog een kleiner deel van de mensen zal
een voortgaande belasting met gifstoffen w???l leiden tot
klinisch aantoonbare aandoeningen, al worden ze vaak in de
praktijk onvoldoende herkend. In extreme gevallen van zeer
ernstige intoxicaties met gifstoffen kan deze reeks zelfs
leiden tot de dood.
---
Overgevoeligheid (in het Engels sensitivity) is een paraplubegrip,
waaronder diverse allergie?n en intoleranties vallen.
In dit artikel ligt de nadruk op allergie?n, intoleranties,
hyperactiviteit (veelal ten gevolge van synthetische kleurstoffen)
en pseudo-allergie?n (door histamine-vrijmakers).
Dit complex van verwante aandoeningen wordt in de Engelse literatuur
ook wel aangeduid als idiosyncrasy. Bij al dergelijke
aandoeningen hebben milieufactoren, in de meest ruime zin van het
woord, op een of andere wijze een rol gespeeld. Naast toxische
stoffen zijn ook radio-actieve straling, ELF elektromagnetische
velden, laagfrequente bromtonen, trillingen en geluid,milieufactoren.
--q--
Mvg A.
Arthead
>
>>(Wat je op internet kunt vinden aan bezwaren voor de alternatieven
>>voor suiker, zijn niet misselijk.... )
>
>
> Ja, er heerst hier en daar een onvervalste suikerfobie. Ik verbaas me er ook
> wel eens over.
Een marktgerichte campagne (mond-op-mond-reclame)om meer light producten
aan de man te brengen ? :-)
>
>
>>Suikerproducten of zetmeelproducten al dan niet aangevuld met
>>transvetzuren en allerlei toevoegingen zijn eerder het probleem:
>>koekjes, krackers, snoep, kant en klaarsausjes, etc.
>
>
> Ja, verraderlijke spullen. Frisdrank, kant-en-klare vruchtensappen, zoete
> alcoholica, zelfde laken een pak.
Klopt en je zult ze kosst moeten geven die in de veronderstelling
zijn dat vruchtensappen gezond zijn :-(
Mvg A.
Arthead
> Arthead <arth...@hotmail.com> wrote in message news:<c6a4fk$1auf$1...@nl-news.euro.net>...
>
> (knip)
>
>
>>Ze heeft haar eigen site:
>>http://www.pelsser.nl/
>
>
> Dank. Alles doorgelezen en kennelijk heeft ze het e.e.a. gepubliceerd
> in een nummer van het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde van
> december 2002.
Helaas is die site niet toegankelijk voor niet abbonees.
Ik zal het maandag eens uit de stapel tijdschriften in
> de bieb opvissen, indien nog mogelijk. Ze is trouwens zeer voorzichtig
> met haar conclucies en zo hoort dat ook voor een wetenschapper. Dat
> neemt niet weg dat ik bepaalde parameters toch wel erg weinig
> betrouwbaar vind. Wat moet ik met een opmerking als 'indien kinderen
> een gedragsverbetering van minimaal 50% vertonen'?
Dat ze voor de helft minder vervelend zijn :-)
Hoe meet je zoiets?
> Zo'n meting wordt in de praktijk uiteraard volkomen subjectief en hup,
> weg is het wetenschappelijke niveau van je onderzoek. Tot het moment
> waarop duidelijkheid zal worden verkregen over de biochemische en/of
> fysiologisch-anatomische en/of genetische oorzaken van ADHD-gedrag,
> blijft het allemaal zo zacht als boter.
Dat ben ik met je eens, men kan beter een uitgebreid bloedbeeld
nemen in het begin en daarna. Maar daar is men mi nog niet
aan toe in deze boterzachte sector.
Mvg A.
Flip Ph
Ben je geinteresserd, kijk dan eens op de site van de Amerikaanse Feingold
association. Daar vind je ook veel wetenschappelijke artikelen.
http://www.feingold.org/home.html
Wil je meer weten over Kamsteeg, kijk dan op http://www.keac.nl/
Om reden van de veel uitgebreidere declaratie deden en doen wij bepaalde
boodschappen in Belgie. Toen een fabrikant (situatie van een aantal jaren
geleden) zijn hele waslijst aan aditieven moest vermelden, wilde hij echt
wel zijn best doen deze wat in te korten.
Flip P.
Arthead
>
> Ben je geinteresserd, kijk dan eens op de site van de Amerikaanse Feingold
> association. Daar vind je ook veel wetenschappelijke artikelen.
> http://www.feingold.org/home.html
>
> Wil je meer weten over Kamsteeg, kijk dan op http://www.keac.nl/
>
Bedankt, de laatste kende ik. Ze zijn gebookmarked.
Als ik meer tijd heb dan ga ik daar eens uitgebreid grasduinen :-)
>
knip
>>De Belgische wetgeving is dus strenger en dat is te merken aan de
>>kwaliteit :-) Helaas zijn wij Nederlanders overgeleverd
>>aan het poldermodel wat betreft wetgeving en voedingsadviezen.
>>
>
>
> Om reden van de veel uitgebreidere declaratie deden en doen wij bepaalde
> boodschappen in Belgie.
Mag ik vragen welke producten je daar specifiek koopt?
Toen een fabrikant (situatie van een aantal jaren
> geleden) zijn hele waslijst aan aditieven moest vermelden, wilde hij echt
> wel zijn best doen deze wat in te korten.
>
Dat zegt genoeg.
Mvg A.
Flip Ph
Nee, denk niet dat het op de site van Kamsteeg staat. Ik heb dit uit zijn
boek. De titel vind ik niet erg dekkend voor de lading, misschien een van de
oorzaken dat het niet echt gelopen heeft. Evenals zijn boek E=Eebaar?. Dit
boek werd overigens wel gebruikt als referentie van de site van Ralf
Hartemink (Voedselnet) van Levensmiddelentechnologie
Wageningen Universiteit
Postbus 8129
6700 EV Wageningen
Nu is dat echter niet meer te herkennen omdat de hele site is vernieuwd. Ik
heb echter de complete oude site gedownload, dus ik kan wel nog alles
terugvinden, zei het soms met wat zoeken want de links werken niet meer echt
goed binnen mijn eigen folderstructuur.
Hierbij hoe het was:
Bron : Een synthetische kleurstof.
Functie : Rode kleurstof.
Toepassingen : Als kleurstof in een groot aantal producten, zoals sauzen,
snoep, gebak en vruchtenvulling
Bijwerkingen : Het is een azokleurstof, maar met weinig bijwerkingen. Toch
wordt de stof afgeraden voor hyperactieve kinderen en astma-patienten. Ook
niet te gebruiken in combinatie met aspirine.
ADI : 4.0 mg/kg lichaamsgewicht.
Overige gegevens :
Het is een goedkope goed water oplosbare kleurstof, die ook goed tegen
verhitting kan. Echter niet stabiel in zonlicht.
----------------------------------------------------------------------------
----
Literatuur : Kamsteeg, J. ; Baas, M.I.A.: E = eetbaar? : alle E-nummers en
de belangrijkste overige additieven. . - 3e dr., Becht, Haarlem, 1988. 240
blz. ISBN 90-230-0613-5. of
Hanssen, M. and Marsden, J. : E for additives. Thorsons, Wellingborouogh,
UK, 1984. ISBN 0-7225-1150-7.
Flip Ph
> "Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
> news:m%yic.1636$%4.3...@typhoon.bart.nl...
>
> (knip)
>
>>> Leuk verzonnen, deze theorie, maar je ziet iets uiterst belangrijks
>>> over het hoofd: alle leven op aarde is volledig afhankelijk van het
>>> vermogen glucose te verwerken.
>>
>> Las je ergens dat ik dat stelde. Zonder zuurstof zullen we het ook
>> wel niet halen, lijkt me. Beslist kunnen we er nog wel meer bedenken.
>
> Zuurstof en andere zaken van levensbelang zijn hier niet relevant en
> dat weet je zelf ook wel (hoop ik). Het belang van glucose en de
> daaruit voortvloeiende onbestaanbaarheid van een species (niet een
> specimen natuurlijk, want suikerziekte als genetisch foutje komt
> voor, zoals wij allen weten) dat moeilijkheden zou hebben met het
> verwerken van glucose, is dat wel. Want daarop is die theorie van je
> gebaseerd.
Bedoel je daarmee aan te geven dat er geen variatie kan zijn hoe met glucose
wordt omgegaan, tenzij men een erkende ziekte heeft.
>>> Dat vreesde ik al.
>>
>> Waarom vreesde. Moet iedereen het met elkaar eens zijn dan.
>
> Liever wel in dit geval. Dit is geen kwestie van smaak, maar een
> kwestie van wetenschap. En daarin gaat het om waarheidsvinding, niet
> om persoonlijke voorkeuren.
Het ware mooi als de wetenschap zo werkte. Beslist echter woeden er in de
wetenscahppelijke hoek vele discussies over vermeende waarheden. Daarnaast
geldt je stelling natuurlijk alleen maar voor die zaken die achter ons
liggen. Vele zaken zijn echter ook nog onbegrepen en onbekend. Want ik kan
dan zelf wel niet aantonen door welke hond of kat ik gebeten wordt, gebeten
wordt ik wel degelijk.
>>> De lafbek. Hoe heet die zak? Dan weet ik om wie ik met een boog heen
>>> moet lopen.
>>
>> Waarom zo'n ferme taal.
>
> Omdat ik zo'n type zo laf vind. Als je achter een bepaalde visie
> staat, moet je er ook echt achter staan en niet angstig wegduiken
> zodra tegenwind dreigt. Voor zulke mensen heb ik geen respect.
Kan dat niet ook iets te maken met consensus afspraken binnen de
beroepsgroep. Ik weet dat die er ook op het onderwerp van hyperactiviteit en
voeding zijn.
>> Het een deel van wat ik hier heb weergegeven komt uit het boek
>> Eetwaar is eetbaar. Uit 1988 al weer overigens, hoe zijn beeld nu is
>> weet ik niet.
>
> Tikje verouderd dus wel, zo langzamerhand.
Dat wel, maar de basis zal wel niet veel veranderd zijn.
>> Bedenkt dat dit bedoeld is voor ouders van hyperactive
>> kinderen: "Bij hyperactiviteit is er zowel sprake van een chemische
>> intolerantie als allergische reacties. Een van de mediatoren die
>> vrijgemaakt wordt bij een allergische reactie is fosfolipase A, een
>> enzym dat een rol speelt bij de aanmaak van prostaglandines. De
>> prostaglandines remmen de aanmaak van antilichamen en trekken
>> bepaalde cellen aan die de mediatoren opruimen. Hierdoor wordt de
>> allergische reactie uitgedoofd. Door stoffen in de voeding wordt de
>> aanmaak van deze remmers van de allergische reactie verstoord. De
>> chemische intolerantie is de primaire reactie, de allergische
>> reacties zijn secundair."
>
> Warrig. Kan Kamsteeg de zaak niet wat verduidelijken met het
> beschrijven van de daadwerkelijke veronderstelde route met behulp van
> formules? Toegegeven, het is bedoeld voor leken, dat is waar. Maar ik
> kan er niet mee uit de voeten, terwijl ik toch ook geen biochemicus
> ben. Zonder routebeschrijving en formules echter begrijp ik niet waar
> de man het nu eigenlijk over heeft. Ik heb met name deze vragen:
> Welke 'bepaalde cellen' zouden die mediatoren opruimen?
> Hoe precies wordt die allergische reactie 'uitgedoofd'?
> En de belangrijkste:
> Waarom zou dit alles moeten leiden tot hyperactiviteit? Hoe werkt dat,
> biochemisch gezien?
Ik ken niet al zijn publikaties, ik heb wel een aantal spreekbeurten van hem
gevolgd, evenals een korte kursus over het onderwerp. Kijk eens op zijn
site. Dan krijg je in elk geval een beter beeld van hem en zijn huidige
werk.
http://www.keac.nl/
Flip Ph
Op enig moment zullen we er inderdaad toch maar een einde aan moeten
brijen. Ondertussen kom ik echter toch nog wat tegen en vond dit een mooie
gelegenheid om mijn laatste scansoftware uit te proberen.
Scan uit: "Milieugeneeskunde, een klinisch ecologische benadering".
(Kamsteeg en Idema 1996)
11.6. Voedselverslavinq
Voedselintolerantie wordt veelal gekenmerkt door het feit dat de patiënt het
voedingsmiddel waarvoor de intolerantie bestaat vrijwel dagelijks in grote
hoeveelheden tot zich neemt.
Voedselverslaving komt bij ten minste de helft van de
voedselintolerantie-patiënten voor. Tot nu toe zijn hiervoor twee
verklaringen gegeven:
a. secundaire voedselallergische reaktie
Wanneer voedselintolerantie zoals eerder verondersteld een reaktie van het
immuunsysteem is, waarbij niet IgE- maar voornamelijk IgG-antistoffen
worden aangemaakt, dan kan via een reaktie van de mestcellen en basofiele
leucocyten indirect noradrenaline worden vrijgemaakt. Noradrenaline wordt
vrij snel in adrenaline omgezet en laat de bloedsuikerspiegel stijgen.
Hierop zal het lichaam reageren door (meer) insuline vrij te maken. Er
ontstaat door dit verschijnsel een reaktieve (of functionele) hypoglykemie.
De patiënt kan zijn klachten doen verminderen door of het voedsel te eten
waarvoor de intolerantie bestaat of suiker te gebruiken.
b. exortines
De term exorfine is afgeleid van endorfine. Endorfines worden afgegeven bij
ernstige pijn, inspanning of bij
stress. Op bepaalde cellen in de hersenen liggen receptoren, waarop deze
endorfines kunnen binden, waardoor het pijngevoel vermindert. In totaal
zijn er vijf verschillende soorten receptoren die ieder een ander effect
veroorzaken. Pijnonderdrukking is echter het belangrijkste effect.
Endortines zijn kortketenige eiwitten. Wanneer voedseleiwitten in de darm
door enzymen afgebroken worden, ontstaan peptiden die bij toeval een vrij
overeenkomstige aminozuur-volgorde kunnen hebben. Deze peptiden worden
exorfines (exogene morfine-achtige moleculen) genoemd. Onder
laboratoriumomstandigheden kunnen exortines geproduceerd worden uit o.a.
melk, tarwe, maïs en rogge door humane spijsverteringsenzymen te gebruiken.
Ook is aangetoond dat deze exorfines aan de receptoren voor endortines
kunnen koppelen. De vraag die overblijft is of deze exortines de lever
kunnen passeren zonder afgebroken te worden. Endorfines hebben namelijk een
terminale structuur die afbraak door leverenzymen voorkomt.
Flip p.
Joyce Maier
"Arthead" <arth...@hotmail.com> schreef in bericht
news:c6fcmc$1og2$1...@nl-news.euro.net...
(knip)
> Eerst een theorie bedenken en dan pas de bewijzen erbij?
In *goede* wetenschap gaat het altijd om een wisselwerking. Soms geeft de
empirie aanleiding tot de ontwikkeling van een hypothese, die dan getest
moet worden. Soms gaat de hypothese vooraf aan de testprocedure. Zie
Einstein b.v.
> Ik vind het wel interessant om te horen wat mensen bedenken
> of waar ze mee bezig zijn en tot hoe ver ze al gekomen zijn
> met eigen onderzoek.
Ongetwijfeld.
> Fantastische resultaten kun je trouwens vinden op internet
> als juist individuen met een totaal andere achtergrond
> in een bepaald vakgebied duiken en dan bedoel ik niet de
> Kruidenvrouwtjes :-)
Dat zeker! Je ogen rollen soms uit je kop.
Joyce Maier
(knip)
> In mijn optiek heeft de enorme behoefte aan suiker te maken,
> omdat de mitochondriën verslaafd zijn geraakt aan suiker(glucose)
> en verhongeren bij het huidige (plantaatdigeen bewerkte) vet aanbod
> in de voeding.
Verslaafde mitochondriën? Welnee, dat kan echt niet, biochemisch gezien.
Joyce Maier
(knip)
> Ik kwam dit tegen bij een Google saerche met:
> Kamsteeg histamine kleurstoffen
>
> Hieruit blijkt dat niet natuurlijke stoffen wel degelijk
> een toxische uitwerking hebben op het lichaam.
>
> Vrij schokkend om het hel verhaal te lezen op:
>
http://www.google.nl/search?q=cache:C7H-YvNtO00J:www.in.nl/sites/me-cvs/N1995/KOERIER.TXT++Kamsteeg+histamine++kleurstoffen&hl=nl
>
> Hieronder twee stukjes:
>
>
> --q--
> Van opname tot effect
> ?????????????????????
>
> Het blijkt dat vrijwel alle inwoners van vervuilde landen
> toxische stoffen in hun organisme hebben opgenomen (ref.50).
Uiteraard en dat is al eeuwen zo, zeker in verstedelijkte omgevingen.
Milieuproblematiek is echt niet iets van de laatste tijd.
> Bij een kleiner deel van de bevolking kunnen die stoffen ieiden
> tot pathofysiologische veranderingen, de zgn. vroege effecten,
> die evenwel dan nog niet als beginnende aandoeningen
> herkenbaar zijn. Bij nog een kleiner deel van de mensen zal
> een voortgaande belasting met gifstoffen w???l leiden tot
> klinisch aantoonbare aandoeningen, al worden ze vaak in de
> praktijk onvoldoende herkend. In extreme gevallen van zeer
> ernstige intoxicaties met gifstoffen kan deze reeks zelfs
> leiden tot de dood.
Tja, wat moet ik hier nou mee? Vrijblijvend verhaal, geen enkel bewijs.
> Overgevoeligheid (in het Engels sensitivity) is een paraplubegrip,
> waaronder diverse allergie?n en intoleranties vallen.
> In dit artikel ligt de nadruk op allergie?n, intoleranties,
> hyperactiviteit (veelal ten gevolge van synthetische kleurstoffen)
> en pseudo-allergie?n (door histamine-vrijmakers).
> Dit complex van verwante aandoeningen wordt in de Engelse literatuur
> ook wel aangeduid als idiosyncrasy. Bij al dergelijke
> aandoeningen hebben milieufactoren, in de meest ruime zin van het
> woord, op een of andere wijze een rol gespeeld. Naast toxische
> stoffen zijn ook radio-actieve straling, ELF elektromagnetische
> velden, laagfrequente bromtonen, trillingen en geluid,milieufactoren.
Idem, maar wel leerzaam, zeker wat betreft spraakverwarringen over het
Engelse begrip 'idiosyncrasy'.
Ik zal dat 'schokkende' verhaal dadelijk eens helemaal doorlezen en kom erop
terug.
--
Joyce Maier
www.ademu.com/Beethoven - update March 7, 2004
> --q--
>
> Mvg A.
Joyce Maier
> Joyce Maier wrote:
> >
> >
> > Welke? Additieven, kleurstoffen, bedoel je die? Nee hoor, ook dat valt
reuze
> > mee, i.t.t. wat beweerd wordt in sommige kringen. Die stoffen zijn
> > biologisch zeer inert, d.w.z. dat ze zich niet of nauwelijks binden aan
> > organische moleculen.
>
> Kun je dit onderbouwen?
Nog niet echt. Ik zal eens kijken of ik op het web een biochemisch
verhaaltje kan vinden dat het wel doet. Het heeft in ieder geval te maken
met het feit dat dit soort stoffen gewoonlijk zijn samengesteld uit heel
andere atomen dan organische moleculen.
> > Allergieën en voedselintoleranties worden vrijwel
> > altijd veroorzaakt door natuurlijke stoffen,
>
> Roet is ook een natuurlijke stof.
> Dieselparticels kunnen bijv. allergieën trickeren. Diesel fungeert
> daarbij als katalisator, men wordt dan bijv. allergisch voor pollen of
> huisstof.
Precies wat ik zeg dus. Zowel de trigger als de allergene stof zelf zijn
natuurlijk.
Joyce Maier
> Joyce Maier wrote:
>
>
> >
> >>(Wat je op internet kunt vinden aan bezwaren voor de alternatieven
> >>voor suiker, zijn niet misselijk.... )
> >
> >
> > Ja, er heerst hier en daar een onvervalste suikerfobie. Ik verbaas me er
ook
> > wel eens over.
>
> Een marktgerichte campagne (mond-op-mond-reclame)om meer light producten
> aan de man te brengen ? :-)
Hihi, je weet inderdaad maar nooit. Doet me een beetje denken aan de
opmerking van mijn eerste man, biochemicus van professie. We schrijven de
jaren zeventig toen halvarine op de markt kwam, toen nog stinkend duur.
Vanuit zijn beroep was hij zeer geinteresseerd in de samenstelling. Hij
bestudeerde het zorgvuldig en speculeerde dat het moment niet veraf meer kan
zijn waarop we slim verpakt water als duur alternatief voor echte boter door
de strot krijgen geduwd. Hij had ook al een naam: belazerine.
> Klopt en je zult ze kosst moeten geven die in de veronderstelling
> zijn dat vruchtensappen gezond zijn :-(
En dan hun peuter de hele dag laten rondlopen met een zuigflesje met
appelsap. De tandarts springt bij het zien daarvan het glazuur van de tanden
(pun intended), maar ook de voedingsdeskundige heeft ernstige bezwaren.
Joyce Maier
(knip)
> > Dank. Alles doorgelezen en kennelijk heeft ze het e.e.a. gepubliceerd
> > in een nummer van het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde van
> > december 2002.
>
> Helaas is die site niet toegankelijk voor niet abbonees.
Bezoek een goede bieb in een grote stad. In de bieb in Utrecht hebben ze een
abonnement. Het is echt een fascinerend tijdschrift, hoewel uiteraard bol
van het vakjargon. Als je daarin niet thuis bent, snap je er geen bal van.
Gelukkig ben ik er wel redelijk in thuis, aangeleerd in mijn jaren in de
medische sector.
Joyce Maier
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
(knip)
> Scan uit: "Milieugeneeskunde, een klinisch ecologische benadering".
> (Kamsteeg en Idema 1996)
>
> 11.6. Voedselverslavinq
>
> Voedselintolerantie wordt veelal gekenmerkt door het feit dat de patiënt
het
> voedingsmiddel waarvoor de intolerantie bestaat vrijwel dagelijks in grote
> hoeveelheden tot zich neemt.
>
> Voedselverslaving komt bij ten minste de helft van de
> voedselintolerantie-patiënten voor. Tot nu toe zijn hiervoor twee
> verklaringen gegeven:
>
>
>
> a. secundaire voedselallergische reaktie
>
> Wanneer voedselintolerantie zoals eerder verondersteld een reaktie van het
> immuunsysteem is,
Pardon? Het verschil tussen een allergische reactie en een
voedselintolerantie is nu juist dat alleen bij een allergie het
immuunsysteem is betrokken! Kamsteeg haalt hier opnieuw voedselintolerantie
en allergie door elkaar. Zoiets deed hij ook in het citaat dat je gisteren
toestuurde. De man is overduidelijk geen medicus. In dat verhaal schittert
het woord 'histamine' door afwezigheid en vervolgens heeft hij het toch over
een 'allergische' reactie die 'secundair' zou zijn. Medisch gezien is dit
onjuist. Het woord 'allergie' wordt uitsluitend gebruikt voor processen
waarbij histamine wordt vrijgemaakt uit de cel. Alle andere processen van
wat voor vorm van intolerantie dan ook, zijn geen allergische processen.
> Noradrenaline wordt
> vrij snel in adrenaline omgezet en laat de bloedsuikerspiegel stijgen.
> Hierop zal het lichaam reageren door (meer) insuline vrij te maken. Er
> ontstaat door dit verschijnsel een reaktieve (of functionele)
hypoglykemie.
Welnee. Die stijging van de bloedsuikerspiegel als gevolg van adrenaline is
maar heel gering. Stel je voor dat niet het geval zou zijn, arme diabetici,
bij de minste of geringste opwinding zouden ze naar de spuit moeten grijpen.
Laten een kopje koffie op de tegels vallen. Hup, adrenaline omhoog. Ojee,
waar is m'n spuit? Onleefbare situatie. Gelukkig is dit niet het geval, want
zelfs bij diabetici daalt de glucosespiegel bij schrik en opwinding e.d. al
snel weer naar een aanvaardbaar niveau. Functionele hypoglycemie is een
vervelend fenomeen dat optreedt als diabetici langdurig gewend zijn geraakt
aan een hoge glucosespiegel en dan, om welke reden dan ook, op een bepaald
moment te maken krijgen met een plotselinge daling. Het kan leiden tot
flauwvallen of erger, terwijl ze een voor gezonde mensen volstrekt normale
of zelfs hoge glucosespiegel hebben. Ik weet dat men in alternatieve kringen
(waartoe Kamsteeg kennelijk behoort) verdedigt dat ook bij niet-diabetici
functionele hypoglycemie zou kunnen voorkomen, maar mijns inziens is
daarvoor nog steeds geen overtuigend bewijs geleverd.
(knip veel interessanter verhaal dat wat ik tot nu toe uit Kamsteegs koker
heb gelezen)
> De vraag die overblijft is of deze exortines de lever
> kunnen passeren zonder afgebroken te worden. Endorfines hebben namelijk
een
> terminale structuur die afbraak door leverenzymen voorkomt.
Goeie vraag. Hamvraag misschien zelfs wel.
Joyce Maier
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
(knip)
> > Zuurstof en andere zaken van levensbelang zijn hier niet relevant en
> > dat weet je zelf ook wel (hoop ik). Het belang van glucose en de
> > daaruit voortvloeiende onbestaanbaarheid van een species (niet een
> > specimen natuurlijk, want suikerziekte als genetisch foutje komt
> > voor, zoals wij allen weten) dat moeilijkheden zou hebben met het
> > verwerken van glucose, is dat wel. Want daarop is die theorie van je
> > gebaseerd.
>
> Bedoel je daarmee aan te geven dat er geen variatie kan zijn hoe met
glucose
> wordt omgegaan, tenzij men een erkende ziekte heeft.
Ja. In principe verloopt de stofwisseling van ieder mens en ook ieder dier
hetzelfde wat betreft de opname van glucose. De manier waarop dat in z'n
werk gaat, heet citroenzuurcyclus. Deze cyclus is uiterst basaal voor alle
leven op aarde. Zelfs bij erkende ziektes in de glucosestofwisseling, zoals
diabetes, verloopt de citroencyclus niet principieel anders.
> Het ware mooi als de wetenschap zo werkte. Beslist echter woeden er in de
> wetenscahppelijke hoek vele discussies over vermeende waarheden.
Natuurlijk en dat is altijd al zo geweest en zal altijd zo blijven.
Wetenschap bedrijven is een kwestie van vaak vallen en even vaak weer
opstaan.
> Want ik kan
> dan zelf wel niet aantonen door welke hond of kat ik gebeten wordt,
gebeten
> wordt ik wel degelijk.
Zeker, de beet is bewezen. Maar dat geldt (nog) niet voor de veronderstelde
relatie tussen hyperactiviteit en het door de patient gevolgde dieet.
> >>> De lafbek. Hoe heet die zak? Dan weet ik om wie ik met een boog heen
> >>> moet lopen.
> >>
> >> Waarom zo'n ferme taal.
> >
> > Omdat ik zo'n type zo laf vind. Als je achter een bepaalde visie
> > staat, moet je er ook echt achter staan en niet angstig wegduiken
> > zodra tegenwind dreigt. Voor zulke mensen heb ik geen respect.
>
> Kan dat niet ook iets te maken met consensus afspraken binnen de
> beroepsgroep. Ik weet dat die er ook op het onderwerp van hyperactiviteit
en
> voeding zijn.
Dat zou kunnen, maar dat verandert niks aan het feit dat het een zeer
afkeurenswaardige houding is. De waarheid dient boven afspraken binnen de
groep te gaan.
> Ik ken niet al zijn publikaties, ik heb wel een aantal spreekbeurten van
hem
> gevolgd, evenals een korte kursus over het onderwerp. Kijk eens op zijn
> site. Dan krijg je in elk geval een beter beeld van hem en zijn huidige
> werk.
> http://www.keac.nl/
Doe ik.
Douwe
"Arthead" <arth...@hotmail.com> schreef ...
> Een marktgerichte campagne (mond-op-mond-reclame)om meer light producten
> aan de man te brengen ? :-)
Ik ben heel enthousiast hoor, voor een mond-op-mond-reclame. Krijg er niet
genoeg van, maar ben wel zo lesbisch als maar mogelijk is, dus uitsluitend
light-dames (niet zo light mag ook) bij deze man.
;) Douwe
Joyce Maier
> Flip Ph wrote:
(knip)
> Fructose is de enige suiker die door middel van diffusie
> wordt opgenomen, kwam ik tegen op de AMC-site in een artikel
> over de darm.
Gut, wist ik nog niet. Dank voor de info. Geeft weer eens een nieuwe kijk op
voedsel met veel fructose erin.
> Er is uitgebreid informatie te vinden op internet over
> de schadelijkheid van bijv. zoetstoffen en toevoegingen.
Maar de meeste van deze beweringen zijn slechts speculaties.
> De E-numers geven mi een onterecht gevoel van veiligheid.
Hangt helemaal van het E-nummer af. Achter sommigen gaan door en door
onschuldige, natuurlijke stoffen schuil die al eeuwen aan voedsel worden
toegevoegd.
> Wat te denken van bijv. een door streptococcen geproduceerde
> lichaamseigen enzym, die aan brood/koek/gebak wordt toegevoegd?
> Dit enzym doet de snelle reparatie van een cel. Terwijl een cel
> zo snel mogelijk moet kunnen worden afgebroken
> als het niet goed functioneert...
Waar heb je deze veronderstelling vandaan?
Joyce Maier
(knip)
> Ben je geinteresserd, kijk dan eens op de site van de Amerikaanse Feingold
> association. Daar vind je ook veel wetenschappelijke artikelen.
> http://www.feingold.org/home.html
En wederom zo'n ploegje alternatievelingen aan het werk.
Joyce Maier
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
Nog even voor alle duidelijkheid en ter voorkoming van misverstanden. Het
onderstaande is m.i. eindelijk eens een serieus te nemen poging een
mogelijke relatie tussen voedselverslaving en een allergie voor hetzelfde
voedsel wetenschappelijk te verklaren. Echter, geen woord over in
alternatieve zozeer verfoeide synthetische kleurstoffen en andere
additieven. Toch wel opvallend dat alleen wordt gesproken over natuurlijke
stoffen.
--
Joyce Maier
www.ademu.com/Beethoven - update March 7, 2004
b. exortines
De term exorfine is afgeleid van endorfine. Endorfines worden afgegeven bij
ernstige pijn, inspanning of bij stress. Op bepaalde cellen in de hersenen
liggen receptoren, waarop deze endorfines kunnen binden, waardoor het
pijngevoel vermindert. In totaal zijn er vijf verschillende soorten
receptoren die ieder een ander effect veroorzaken. Pijnonderdrukking is
echter het belangrijkste effect. Endortines zijn kortketenige eiwitten.
Wanneer voedseleiwitten in de darm door enzymen afgebroken worden, ontstaan
peptiden die bij toeval een vrij overeenkomstige aminozuur-volgorde kunnen
hebben. Deze peptiden worden exorfines (exogene morfine-achtige moleculen)
genoemd. Onder laboratoriumomstandigheden kunnen exortines geproduceerd
worden uit o.a. melk, tarwe, maďs en rogge door humane
SeijRuit
"Joyce Maier" <j...@kabelfoon.nl> wrote in message
news:e66bafb6.04042...@posting.google.com...
> Arthead <arth...@hotmail.com> wrote in message
news:<c6a4fk$1auf$1...@nl-news.euro.net>...
>
> (knip)
>
> > Ze heeft haar eigen site:
> > http://www.pelsser.nl/
>
> in een nummer van het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde van
> de bieb opvissen, indien nog mogelijk. Ze is trouwens zeer voorzichtig
> met haar conclucies en zo hoort dat ook voor een wetenschapper. Dat
> neemt niet weg dat ik bepaalde parameters toch wel erg weinig
> betrouwbaar vind. Wat moet ik met een opmerking als 'indien kinderen
> Zo'n meting wordt in de praktijk uiteraard volkomen subjectief en hup,
> weg is het wetenschappelijke niveau van je onderzoek. Tot het moment
> waarop duidelijkheid zal worden verkregen over de biochemische en/of
> fysiologisch-anatomische en/of genetische oorzaken van ADHD-gedrag,
> blijft het allemaal zo zacht als boter.
>
> Joyce Maier
> www.ademu.com/Beethoven - upgrade March 7, 2004
ADHD is een verzamelnaam en het zal best op een gegeven zover kunnen komen
dat het weer opgesplitst kan worden in diverse fenomenen. Tot zolang blijft
de ritalin een goed en effectief middel 'als het blijkt te helpen'. Vergeet
niet dat
neuronen identiek zijn aan hormonen, dus tot dezelfde stam behoren en dat
kun je niet zomaar omschakelen door voedingverandering.
<
groet,
Gé
Joyce Maier
"SeijRuit" <vans...@planet.nl> schreef in bericht
news:c6gahj$sug$1...@reader13.wxs.nl...
(knip)
> ADHD is een verzamelnaam en het zal best op een gegeven zover kunnen komen
> dat het weer opgesplitst kan worden in diverse fenomenen.
Dat lijkt me ook.
> Tot zolang blijft
> de ritalin een goed en effectief middel 'als het blijkt te helpen'.
Zeker.
> Vergeet
> niet dat
> neuronen identiek zijn aan hormonen,
Huh? Wat bedoel je precies? Ik kan me niet voorstellen dat je dit serieus
meent. Zo geschreven is het biologische onzin van de bovenste plank.
--
Joyce Maier
www.ademu.com/Beethoven - update March 7, 2004
Flip Ph
Ach. Dat valt wel mee denkt ik:
Hier heb je nog wat te lezen van hem. Steeds nog bedoeld voor de leek. Als
je de rest van de 300 blz ook wilt lezen zou je kunnen overwegen het boek
"Eetwaar is eetbaar" te lenen op de bib.:-)
1. Allergische reacties
In dit hoofdstuk worden uitsluitend allergische reacties behandeld. Het
woord allergie wordt vaak ten onrechte gebruikt voor allerlei
overgevoeligheidsreacties. In feite is een allergie een reactie waarbij het
afweersysteem (immuunsysteem) betrokken is. Allergische reacties worden
door eiwitten of eiwitachtige verbindingen veroorzaakt. Eiwitten komen in
vrijwel alle voedingsmiddelen voor. Een ander kenmerk van een allergische
reactie is dat elke hoeveelheid voedingsmiddel, hoe gering ook, een reactie
kan veroorzaken.
HOE ONTSTAAT EEN ALLERGIE?
Over het ontstaan van allergieën is nog maar weinig bekend. Wel is een ieder
het erover eens dat men eerst aan een voedingsmiddel blootgesteld moet zijn
geweest om er een allergie voor te kunnen hebben. Dit proces noemen we
sensibilisatie, gevoelig gemaakt worden. Hoe vaker we iets eten en hoe
groter de hoeveelheid, des te groter is de kans dat we voor dat
voedingsmiddel allergisch worden. Overmatige consumptie is een belangrijke
factor, maar ook de aard van het product is van groot belang. Gekookte,
gebakken of gebraden producten kunnen aanzienlijk minder gemakkelijk een
allergie veroorzaken dan een rauw product.
Een andere belangrijke factor is een verstoring van de spijsvertering, de
afbraak van voedingsmiddelen, bijvoorbeeld door een infectie van het
maagdarmkanaal. In feite wordt hierdoor het slijmvlies van de darmwand
aangetast waardoor grotere moleculen de darmwand kunnen passeren. Dit kan
ook door een maag-darmoperatie.
HOEVEEL MENSEN HEBBEN EEN ALLERGIE?
Uit een onderzoek van Bender en Metthews (British Journal of Nutrition 46,
403) blijkt dat overgevoeligheid voor voedsel een tamelijk veel voorkomend
verschijnsel is. Een op de drie mensen heeft klachten die veroorzaakt
worden door bepaalde voedingsmiddelen. In Nederland zelf worden getallen
genoemd van tussen de 20 en 30 procent. Op tien belangrijke
voedingsmiddelen reageert 0,9 tot 5,4 procent van de bevolking met
klachten. In totaal werden in het onderzoek van Bender en Metthews
zevenenzestig voedingsmiddelen genoemd waardoor klachten veroorzaakt
werden. Ook andere onderzoekers kwamen tot dezelfde conclusie: 'Er is haast
geen voedingsmiddel dat geen klacht kan veroorzaken.' Slechts 17 procent
van de mensen vraagt medisch advies voor hun klachten. Dat betekent dat
medische cijfers een aanzienlijke onderschatting van het probleem
voedselovergevoeligheid geven. Natuurlijk zijn niet al deze reacties
voedselallergieën, ook andere reacties spelen een rol.
WAT IS EEN ALLERGIE?
Allergie is een immunologisch bepaalde, afwijkende reactie op stoffen in het
lichaam door een eerder contact met die stof. In het lichaam worden
antistoffen, antilichamen, aangemaakt die immunoglobulinen worden genoemd.
Een daarvan is het immunoglobuline-E (IgE). Een allergie is met huid- en
bloedtests aan te tonen. Zo'n bloedtest, RAST genoemd, toont aan of er meer
dan een normale hoeveelheid IgE-specifiek aanwezig is. Aangezien iedereen
verschillende concentraties IgE in zijn bloed heeft, wordt ook het gehalte
IgE-totaal gemeten. De uitslag wordt in eenheden (units) per millimeter of
ook in xx (kruisjes) weergegeven, waarbij drie of vier kruisjes een zeer
sterke reactie symboliseren. In bijlage d staat een tabel met
normaalwaarden.
Aan voedselallergie lijden in Nederland zo'n honderdvijftigduizend mensen,
dat wil zeggen ongeveer één procent van de bevolking. De klachten verdwijnen
door het vermijden van het allergieverwekkend voedingsmiddel.
Desensibilisatie - het ongevoelig maken van een voedingsmiddel door de
patiënt een zeer verdunde hoeveelheid van het voedingsmiddel te geven
(meestal via een injectie) - heeft maar zelden succes en wordt ook zeer
weinig toegepast. Ook met medicijnen kan een voedselallergie slecht$
onderdrukt worden.
WELKE KLACHTEN HEEFT IEMAND MET EEN ALLERGIE?
Allergie kan vrijwel ieder ziektebeeld veroorzaken. Bij kinderen wijzen de
volgende tekenen op een allergie: bleekheid, donkere kringen onder de ogen
(allergische blik), kwijlen, neiging tot kroep (keelontsteking, die door
afzetting van slijm gevaar voor verstikking met zich meebrengt), algemeen
gevoel van ziekte, onregelmatig gewicht, bedwateren, onregelmatig grote
hoeveelheden urine, koorts, schrapen van de keel, loopneus en 'allergische
groet'.
Een aantal van deze kenmerken wordt hieronder nader toegelicht:
- allergische blik (allergic shiners): donkere ringen of wallen onder de
ogen. Een verkleuring van de huid veroorzaakt door het zwellen van weefsel
rond de neus. Soms gaat het samen met spasmen (onwillekeurige
spiertrekkingen) van het ooglid.
lange, zijdeachtige oogwimpers. Het verschijnsel is niet verklaarbaar. Vaak
gaat het samen met een gelatineachtige oogsmeer in de ooghoeken als gevolg
van loopneus, hooikoorts of oogbindvliesontsteking. Vaak komen 'stijgen'
voor (zweertje of 'strontje' op het oog), chalazions (hagelkorreltjes, hard
korreltje op de ooglidrand door verstopping van een kliertje) of kleine
witte vliesjes langs de lage hoek van het bovenste ooglid.
trekjes in het gezicht. Zenuwachtige trekjes met de neus (ook wel
'Bunny-nose', konijneneus genoemd) of met de mond maken. Dit verschijnsel
komt vooral bij neusallergie (loopneus, hooikoorts) voor. een dwarse
huidplooi op de neus. Een huidplooi dwars over de neus op de plaats waar het
zachte weefsel overgaat in de neusbrug. Deze plooi is een gevolg van het
opdrukken van de neus met handrug, duim of een vinger. Ook wel veroorzaakt
door de allergische groet.
allergische groet. Het valt op dat kinderen, maar ook volwassenen met een
allergie vaak een bepaalde beweging maken. Een van die bewegingen is het
voortdurend afvegen van de neus met een opwaartse beweging van de handpalm.
Een andere is het voortdurend opwrijven van de neus met de wijsvinger,
waardoor een dwarse huidplooi op de neus kan ontstaan. De 'allergic salute'
is eigenlijk het van rechts naar links wrijven met de bovenkant van de hand
onder de neus.
puistjes rond de mond en kin.
In het stadium vóór de geboorte wordt allergie gekenmerkt door heftige
bewegingen van de foetus. Dit is een reactie van de foetus op voedsel dat
de moeder at en via de placenta daar terecht is gekomen. Deze reactie wordt
wel de foetus-hik genoemd.
Bij volwassenen kunnen de klachten en symptomen het best ingedeeld worden
naar de organen die erbij betrokken zijn:
Maag-darmkanaal:
zweertjes in de mond (aften); slechte adem; slechte spijsvertering
(dyspepsie); overgeven, misselijkheid en diarree; verstopping, koliek,
buikpijn en buikkrampen; opzetten (zwellen) van de buik, jeuk aan de anus,
darmgassen, vettige of waterige ontlasting, zuurbranden, ontstekingen aan
het maagslijmvlies (gastritis), ontsteking van het laatste deel van de
dunne darm (ileïtis), ontsteking van de karteldarm (colitis), ziekte van
Crohn, bloed in de ontlasting; ontsteking van de galblaas (cholecystitis);
coeliakie; malabsorptie; lever- en miltvergroting; vochtophoping van de tong
en slokdarm (oedeem); zweren (ulcer) aan de maag of dunne darm; te sterke
daling van het bloedsuikergehalte
(hypoglycemie)
Huid:
netelroos (galbulten, urticaria) en plaatselijke stuwing in de bloedvaten
(angio-oedeem); uitslag rond de mond; eczeem, huidontstekingen (dermatitis
herpetiformes, ziekte van Duhring, sterk jeukende huid
bij baby's tot twaalf maanden: koemelk, eieren, soja, vis, wortel en
banaan.
bij kinderen tot tien jaar: koemelk, eieren, soja, vis, appel, peer, pruim,
wortel, selderij, aardappel, paprika, tomaat, noten en pinda(kaas). bij
volwassenen: melk (24 procent), eieren (23), vis (17), rundvlees (7),
varkensvlees (6), tomaten 6), tarwe (3), citrusvruchten, peulvruchten,
rijst, wortelen, selderij, nogn en chocolade.
Voedingsmiddelen die minder frequent klachten veroorzaken bij volwassenen:
maïs, appel, perzik, alcohol, bessen, boekweit, suiker, aardbeien,
kokosnoten, koffie, mosterd, pinda(kaas), aardappelen, soja en gist.
Voedingsmiddelen die soms klachten veroorzaken:
bananen, paardevlees, kaas, kersen, kip, knoflook, bonen, meloenen,
champignons, eieren, pruimen, kruiden en mosselen.
Flip p.
Joyce Maier
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
(knip Kamsteegverhaal)
Heb ik weinig aan toe te voegen/op aan te merken. Wel correct, voor zover ik
het kan beoordelen.
Flip Ph
> "Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
> news:c0Kic.1645$%4.3...@typhoon.bart.nl...
>
> Nog even voor alle duidelijkheid en ter voorkoming van misverstanden.
> Het onderstaande is m.i. eindelijk eens een serieus te nemen poging
> een mogelijke relatie tussen voedselverslaving en een allergie voor
> hetzelfde voedsel wetenschappelijk te verklaren. Echter, geen woord
> over in alternatieve zozeer verfoeide synthetische kleurstoffen en
> andere additieven. Toch wel opvallend dat alleen wordt gesproken over
> natuurlijke stoffen.
Goed dat je dat nog even herhaald. Hier een stuk uit zijn brochure:
"Gedragsstoornissen bij kinderen". Je komt dan voldoende tegen over wat hij
vindt van additieven en hun mogelijke inwerking.
Hyperactieve kinderen hebben vaak allerlei schimmel en bacterie-infecties
gehad door de onderbouwing van het afweersysteem. Bij deze kinderen zijn ook
vaak bepaalde voedingsmiddelen aan te wijzen die ze afwijzen en niet willen
eten, of dagelijks naar verlangen en niet buiten kunnen, zoals appelmoes,
suiker, pindakaas, sinaasappelsap en appelsap.
Geschat wordt dat tussen de 0,09 en 1 % van de kinderen gedragsstoornissen
heeft die men kan aanduiden als hyperactiviteit. De meeste van deze
kinderen zijn jongens. In verhouding zijn dat 4 tot 9 keer zoveel jongens
als meisjes. Hirasing e.a. vonden bij een onderzoek naar 5-jarige
hyperactieve kleuters in Hoorn een percentage hyperactiviteit van bijna
tien.
De veroorzakers van het hyperactieve gedrag.
Vele verbindingen kunnen hyperactiviteit veroorzaken en vele hypothesen zijn
ontwikkeld hoe deze verbindingen gedragsstoornissen zouden kunnen
veroorzaken. In afnemende volgorde zijn dat:
1. fenolachtige-verbindingen en andere verbindingen zoals benzoaten,
salicylaten, dopamine, noradrenaline, serotonine, histamine, fenylalanine,
coumarine, indol, malvine, vanilline,
gallaten, sorbinezuur en urinezuur. Uit fenylalanine worden, via
dihydroxyfenylalanine, noradrenaline en dopamine gevormd en uit serotonine
kan noradrenaline gevormd worden. Deze ver bindingen hebben een bepaalde
biosynthese-weg gemeenschappe lijk. Histamine en serotonine worden bij de
allergische reactie vrijgemaakt.
2. voedingsmiddelen als soja, tarwe, vlees, chocolade, citrusvruchten,
mais, eieren en melk kunnen hyperactief gedrag veroorzaken. Het mechanisme
verloopt mogelijk via vochtophoping (oedeemvorming) in de hersenen, een
normale allergische reactie. Soms kan men afwijkingen in het
electroencephalogram (EEG) konstateren. Men duidt dit wel aan met cerebrale
allergie. Veel aannemelijker is dat door het wegvallen van de remming van de
allergiereactie deze allergische ongelimiteerd hun gang kunnen gaan.
3. luchtallergenen als kattehaar (kattehuidschilfers), huisstof en
hondehaar. Deze werken zeer waarschijnlijk via het zelfde bovengenoemde
mechanisme.
4. ethanol, formaldehyde en fenolen kunnen eveneens hyperactiviteit
veroorzaken. Hyperactiviteit treedt ook op bij inademing hiervan. Hierbij is
sprake van chemische intolerantie.
5. fosfaten, met name het fosfaation. Gebleken is dat fosfaten op zich het
hyperactieve gedrag niet kunnen veroorzaken, maar wel het al aanwezige
hyperactieve gedrag kunnen versterken. Dit leidt tot een aanmaak van veelal
basische stoffen die gemakkelijk aantoonbaar zijn. Ook van caffeïne en
suiker wordt beweerd dat ze hyperactief gedrag kunnen versterken, omdat deze
stoffen of energie leveren of het lichaam stimuleren. Door een te laag
bloedsuikergehalte (hypoglycemie) kan ook hyperactief gedrag ontstaan.
Suiker (saccharose, glucose) speelt hier natuurlijk een direkte rol.
6. kleurstoffen, die één of meer dubbel-gebonden stikstofatoom hebben (N=N),
zijn ook in staat hyperactief gedrag te veroorzaken. De kleurstoffen,
meestal aangeduid met azokleurstoffen, werken via het vergroten van de
doorlaatbaarheid van membranen van zenuwcellen, waardoor bepaalde stoffen
die prikkels moeten overdragen van de ene zenuw op de andere
(neurotransmitters) te snel worden afgegeven. Tot de stoffen waarvoor
aangetoond is dat deze de permeabiliteit van membranen van neuronen
beinvloeden behoren tartrazine (TZ; E 102), erytrosine (E 127) (geen
azokleurstof) en cochenillerood A (E 124). Andere azokleurstoffen zijn:
geel 2G (107), oranjegeel S (E 110), azorubine (E 122), amarant (E 123),
rood 2G (128), briljantzwart BN (E 151), bruin FK (154) en litholrubine BK
(E 180).
Van de preciese werking van veel stoffen op het gedrag is relatief weinig
bekend. Voordat we de werking van een aantal verbindingen wat uitvoeriger
behandelen, is het nodig iets meer over allergie en intolerantie te weten.
Wat is allergie en intolerantie?
In het lichaam onder de huid, de slijmvliezen van de longen, an het
maag-darmkanaal en het bloed bevatten bepaalde cellen. Deze cellen worden
afhankelijk van de plaats mestcellen of (in het bloed) basofiele leucocyten
genoemd. Deze cellen hebben op hun celoppervlak plaatsen waarop
immunoglobulines gebonden kunnen worden en zitten vol met korrels stoffen,
mediatoren. Immunoglobulines noemt men meestal antilichamen of IgE. Deze
antilichamen zijn specifiek tegen één bepaald eiwit uit een voedingsmiddel
of een luchtallergeen zoals de huisstofmijt. In koemelk, zitten bijvoorbeeld
een vijftal van deze eiwitallergenen. Om een allergische reactie te kunnen
krijgen, moet het allergeen, op een mestcel twee dezelfde antilichamen naast
elkaar aantreffen. Als dat gebeurt stoot de mestcel de inhoud van deze
korrels uit en geeft deze inhoud aan het bloed af. In deze korrels zitten
stoffen en enzymen met een hormoonachtige werking in het lichaam. De
belangrijkste is histamine. Histamine verwijdt bloedvatwanden waardoor vocht
kan uittreden en zich ophoopt in het omliggende weefsel. Overal in het
lichaam zitten weer receptoren, plaatsen waarop het histamine gebonden kan
worden. Afhankelijk van de plaats waar dat gebeurt trekken spieren samen of
worden klieren geactiveerd. Zo kan bijvoorbeeld astma ontstaan als histamine
gebonden wordt op de receptoren van de spieren van de bronchiën. Een
allergie is een reactie waarbij
-een erfelijke aanleg aanwezig is, die aangeduid wordt met atopie. Een
atopie wordt veelal gekenmerkt door symptomen zoals allergische astma,
loopneus of atopisch eczeem. - het afweersysteem van het lichaam betrokken
is; -vrijwel uitsluitend door eiwitten of eiwitachtige verbindingen
veroorzaakt wordt;
-vrijwel elke hoeveelheid een reactie veroorzaakt, alhoewel dat niet altijd
noodzakelijkerwijs tot klachten hoeft te leiden.
Bij een chemische intolerantie grijpt een stof in op een bepaald
biosynthese-mechanisme ergens in het lichaam. Alle lichaamsprocessen worden
gereguleerd door enzymen die bepaalde stoffen omzetten in weer andere. Als
stof A in stof 8 wordt omgezet behoort bij dit proces een specifiek enzym.
Zo'n enzym wordt aangemaakt door het erfelijk materiaal het DNA. Een fout in
het DNA produceert vaak een enzym dat minder goed of in het geheel niet meer
werkt. Dit noemen we een intolerantie of een erfelijke deficiëntie. Bij zo'n
verandering kan ook een enzym geproduceerd worden dat gevoeliger is voor
bepaalde stoffen in het lichaam. Als een enzym volledig of gedeeltelijk
geremd wordt door bijvoorbeeld een hulpstof in de voeding zullen bepaalde
stoffen niet of in mindere mate aangemaakt worden (stof B, C...tot Z),
waardoor bepaalde processen verstoord worden, terwijl stof A zich in het
lichaam ophoopt. Ook kunnen bepaalde stoffen zich aan één van de
tussenprodukten in het proces koppelen, waardoor een reactie onmogelijk
wordt. De mate van remming van beide reacties is ook afhankelijk van de
hoeveelheid van stof A in het lichaam, die het enzym moet omzetten. Dit
duiden we aan met chemische intolerantie. Chemische intolerantie is een
reactie waarbij: - het afweersysteem van het lichaam niet betrokken is; -
die meestal door laag-moleculaire (kleine) verbindingen ver
oorzaakt wordt;
- een er een zeker hoeveelheid nodig is voordat bepaalde klachten optreden.
Die hoeveelheid noemen we drempelwaarde en varieert van dag tot dag.
Bij hyperactiviteit is er zowel sprake van een chemische intolerantie als
allergische reacties. Eén van de mediatoren die vrijgemaakt wordt bij een
allergische reactie is fosfolipase A, een enzym dat een rol speelt bij de
aanmaak van prostaglandines. De prostaglandines remmen de aanmaak van
antilichaam en trekken bepaalde cellen aan die de mediatoren opruimen.
Hierdoor wordt de allergische reactie uitgedoofd. Door stoffen in de voeding
wordt de aanmaak van deze remmers van de allergiereactie gestoord. De
chemische intolerantie is de primaire reactie de allergische reacties zijn
secundair. Vaak tonen de kinderen meer dan één allergische reactie;
gemiddeld zeven. De allergische reactie zijn niet alleen tegen
voedingsmiddelen, maar ook tegen inhalatieallergenen (huisstofmijt,
schimmel, stuifmeel, e.d.) gericht. De bloedtest (RAST) die bij primaire
allergische reacties meestal een drie of vier-plus scoort, treft men bij
deze kinderen maar zelden aan. De meeste allergische reactie komen niet
verder dan een één- of twee-plus reactie.
Hoe werken al die stoffen verder op het lichaam?
Een aantal van de reacties die door bepaalde stoffen veroorzaakt kunnen
worden kunnen we nu al verklaren.
1. Door allergische reacties kan vochtophoping optreden. Deze oedeemvorming
kan op vrijwel alle plaatsen in het lichaam voorkomen. Oedeemvorming in de
hersenen is tijdens een operatie waargenomen. Bij toedienen van het
allergeen (provocatie) bleken afwijkingen in het electro-encephalogram
(E.E.G.) gevonden te kunnen worden. Hierdoor kan verklaard worden dat in
principe elk allergeen dus ook huisstof of kattehuidschilfers de oorzaak
kunnen zijn van hyperactief gedrag.
2. Sommige stoffen remmen de prostaglandine-synthese. Deze stoffen regelen
de samentrekking van het gladde spierweefsel (spieren die niet door de wil
geregeld worden), verhogen de doorlaatbaarheid van bloedvatwanden, regelen
de synthese van cyclisch-AMP en -GMP en daardoor het vrijmaken van histamine
uit mestcellen. Tevens trekken ze (leucocyten, eosinofiele en neutrofiele)
cellen aan, en stimuleren die, waardoor de allergiereactie uitgedoofd
wordt. Ook remmen zij de aanmaak van nieuw antilichaam. Tot de stoffen die
de prostaglandine-synthese kunne remmen, behoren salicylaten,
azokleurstoffen, benzoaten, vanilline, gallaten en enkele andere stoffen
zoals alcohol en bepaalde medicijnen (zie bijlage 1.). Aangezien hier sprake
is van een chemische intolerantie zijn er drempelwaarden voor deze stoffen
te bepalen.
Aangetoond is dat sommige stoffen de omzetting van linolzuur in
gasma-linoleenzuur (GLA) remmen. Salicylaten, benzoaten, BHA en BHT remmen
de omzetting van arachidonzuur en GLA in prostaglandines. Van tartrazine is
bekend dat het de omzetting van GLA in dihomo-gamma-linoleenzuur remt. Het
nachtelijk zweten dat veel voorkomt bij deze kinderen wordt vooral door
salicylaten veroorzaakt.
3. Eén van de andere mediatoren die bij de allergische reactie worden
vrijgemaakt is serotonine. Serotonine veroorzaakt evenals histamine
verwijding van de bloedvaten en het samentrekken van de gladde spiercellen.
Serotonine is een neurotransmitter van het centrale zenuwstelsel en versnelt
het samentrekken van de darm. Deze stof wordt weer snel afgebroken door het
enzym serotonine-choline-esterase. Sommige stoffen remmen het enzym
serotonine-choline-esterase, waardoor serotonine niet meer wordt afgebroken
en wordt omgezet in noradrenaline. Voorbeelden van deze stoffen zijn BHA (E
320) en BHT (E 321). Noradrenaline regelt samen met serotonine het
dag-nacht-ritme en de lichaamstemperatuur. Slaapstoornissen kunnen een
oorzaak zijn van een te hoog serotonine-gehalte in het bloed. Sommige
hyperactieve kinderen slapen slechts 3-4 uur per nacht. Serotonine
stimuleert de prikkelgeleiding in de hersenen. Er is daarom sprake van een
geringe serotonine-tolerantie. Adrenaline en noradrenaline stimuleren de
afbraak van glycogeen in glucose (bloedsuiker) en daardoor het vrijmaken van
het hormoon, insuline, waardoor op den duur hypoglycemie kan ontstaan. Uit
dopa, dopamine en noradrenaline wordt adrenaline gevormd. Adrenaline is
effectiever in het stimuleren van de vrijmaking van glucose uit glycogeen
dan noradrenaline. Adrenaline regelt tevens de prikkeloverdracht in de grote
hersenen. Het afbraakprodukt van adrenaline, N-methylmetanefrine wordt
gevonden in de urine van jongeren die lijden aan psychose, maar ook bij
sommige hyperactieve kinderen.
Dopamine is een voorraadbron voor adrenaline en noradrenaline. Mensen met
een overgevoeligheid voor noradrenaline hebben naast hoofdpijn ook
gedragsstoornissen en reageren vooral op bananen, druiven, ananas,
sinaasappel en pruimen.
Serotonine kan wanneer een bepaalde concentratie in het bloedserum
overschreden wordt, pijnreceptoren activeren. Dit zou de zogenaamde bot- of
groeipijnen bij hyperactieve kinderen verklaren.
Andere reacties hebben minder duidelijk iets met elkaar te maken, maar toch
is er van de werking van de stoffen wel het één en ander bekend.
4. Sommige stoffen maken membranen van neuronen meer permeabel voor
neurotransmitters, zoals acetylcholine, of stimuleren de vrijmaking van
neurotransmitters uit neuronen of remmen de synthese ervan.
Cochenillerood A (E 124) verandert de membraanpermeabiliteit en versnelt
daardoor de afgifte van neurotransmitters. Daardoor heeft imipraminechloride
(TrofanilR) bij een aantal kinderen met hyperactief gedrag effect omdat het
de vorming van acetylcholine remt. Tartrazine (E 102) zorgt er eveneens
voor dat stoffen die betrokken zijn bij de prikkeloverdracht van zenuwen,
zoals acetylcholine, te snel worden afgegeven. Erytrosine (E 127) remt
daarnaast bij zenuwcellen tevens de opname van neurotransmitters en de
afbraak ervan.
5. Stoffen zoals MSG (monosodiumglutamaat), een smaakversterker, worden in
het lichaam omgezet in neurotransmitters of
wedijveren met deze stoffen om een beschikbare plaats op een receptor. MSG
wordt omgezet in gamma-aminoboterzuur, neurotransmitter. Tevens versterkt
MSG de synthese van neurotransmitters. Bij muizen werd een versterking van
de lichamelijke activiteit waargenomen met 10% MSG. Gamma-aminoboterzuur
komt van nature in enkele voedingsmiddelen voor (zie bijlage 4)
Flip P.
Flip Ph
Ben ik roerend met je eens, maar als ik even een zijsprong maak naar wat men
klokkenluiders noemt, vind ik die lovenswaardig, maar meestal komen ze er
zelf bekaaid vanaf. Ik heb zelf in mijn werkomgeving ook gezegd wat ik dacht
en vond: weg opkomende carriere en naar de strafbank. Integriteit wordt niet
altijd op prijs gesteld.
Joyce Maier
"Flip Ph" <Fli...@iae.nl.nospam> schreef in bericht
(knip)
> Hier een stuk uit zijn brochure:
> "Gedragsstoornissen bij kinderen". Je komt dan voldoende tegen over wat
hij
> vindt van additieven en hun mogelijke inwerking.
>
> Hyperactieve kinderen hebben vaak allerlei schimmel en bacterie-infecties
> gehad door de onderbouwing van het afweersysteem.
'door de onderbouwing van het afweersysteem'??? Dit klinkt als abracadabra.
> Bij deze kinderen zijn ook
> vaak bepaalde voedingsmiddelen aan te wijzen die ze afwijzen en niet
willen
> eten, of dagelijks naar verlangen en niet buiten kunnen, zoals appelmoes,
> suiker, pindakaas, sinaasappelsap en appelsap.
Veel te algemeen. Het eerste kind dat niet zulke aversies en voorkeuren
heeft, moet nog geboren worden. Pas in de loop van een flink aantal jaren
leren kinderen minder selectief te zijn in hun smaak, zoals iedere ouder
weet.
> Geschat wordt dat tussen de 0,09 en 1 % van de kinderen
gedragsstoornissen
> heeft die men kan aanduiden als hyperactiviteit. De meeste van deze
> kinderen zijn jongens. In verhouding zijn dat 4 tot 9 keer zoveel jongens
> als meisjes.
Inderdaad en dat doet een aangeboren, waarschijnlijk genetische achtergrond
vermoeden.
> Soms kan men afwijkingen in het
> electroencephalogram (EEG) konstateren.
Kijk, dat is interessanter en het past voortreffelijk bij de
veronderstelling dat het om een aangeboren afwijking gaat.
> Men duidt dit wel aan met cerebrale
> allergie. Veel aannemelijker is dat door het wegvallen van de remming van
de
> allergiereactie deze allergische ongelimiteerd hun gang kunnen gaan.
Allergische wat? Welk woord is weggevallen?
> Door een te laag
> bloedsuikergehalte (hypoglycemie) kan ook hyperactief gedrag ontstaan.
Nou, meestal zijn mensen met een hypoglycemie toch niet bepaald actief,
hoor, laat staan hyperactief. Ooit eentje gehad? Ik wel. Als een slappe
vaatdoek hing ik zwetend en kokhalzend in een stoel, terwijl het me zwart
voor de ogen was. Al had ik een miljoen gekregen, dan was ik nog niet in
staat geweest tot enige activiteit.
> 6. kleurstoffen, die één of meer dubbel-gebonden stikstofatoom hebben
(N=N),
> zijn ook in staat hyperactief gedrag te veroorzaken. De kleurstoffen,
> meestal aangeduid met azokleurstoffen, werken via het vergroten van de
> doorlaatbaarheid van membranen van zenuwcellen, waardoor bepaalde stoffen
> die prikkels moeten overdragen van de ene zenuw op de andere
> (neurotransmitters) te snel worden afgegeven.
Dit is interessanter.
> Van de preciese werking van veel stoffen op het gedrag is relatief weinig
> bekend.
Zeg dat wel.
> Bij een chemische intolerantie grijpt een stof in op een bepaald
> biosynthese-mechanisme ergens in het lichaam. Alle lichaamsprocessen
worden
> gereguleerd door enzymen die bepaalde stoffen omzetten in weer andere. Als
> stof A in stof 8 wordt omgezet behoort bij dit proces een specifiek enzym.
> Zo'n enzym wordt aangemaakt door het erfelijk materiaal het DNA. Een fout
in
> het DNA produceert vaak een enzym dat minder goed of in het geheel niet
meer
> werkt. Dit noemen we een intolerantie of een erfelijke deficiëntie.
Of aangeboren stofwisselingsafwijking.
> Bij zo'n
> verandering kan ook een enzym geproduceerd worden dat gevoeliger is voor
> bepaalde stoffen in het lichaam. Als een enzym volledig of gedeeltelijk
> geremd wordt door bijvoorbeeld een hulpstof in de voeding zullen bepaalde
> stoffen niet of in mindere mate aangemaakt worden (stof B, C...tot Z),
> waardoor bepaalde processen verstoord worden, terwijl stof A zich in het
> lichaam ophoopt.
> Ook kunnen bepaalde stoffen zich aan één van de
> tussenprodukten in het proces koppelen, waardoor een reactie onmogelijk
> wordt. De mate van remming van beide reacties is ook afhankelijk van de
> hoeveelheid van stof A in het lichaam, die het enzym moet omzetten. Dit
> duiden we aan met chemische intolerantie.
Tja, dit is weer veel te weinig informatie om de redenering te kunnen
beoordelen.
> Bij hyperactiviteit is er zowel sprake van een chemische intolerantie als
> allergische reacties. Eén van de mediatoren die vrijgemaakt wordt bij een
> allergische reactie is fosfolipase A, een enzym dat een rol speelt bij de
> aanmaak van prostaglandines. De prostaglandines remmen de aanmaak van
> antilichaam en trekken bepaalde cellen aan die de mediatoren opruimen.
> Hierdoor wordt de allergische reactie uitgedoofd. Door stoffen in de
voeding
> wordt de aanmaak van deze remmers van de allergiereactie gestoord. De
> chemische intolerantie is de primaire reactie de allergische reacties zijn
> secundair.
Aha, dus hieruit kwam dat stukje van gisteren. Veel logischer nu. Maar nog
steeds erg vaag.
> 1. Door allergische reacties kan vochtophoping optreden. Deze
oedeemvorming
> kan op vrijwel alle plaatsen in het lichaam voorkomen. Oedeemvorming in de
> hersenen is tijdens een operatie waargenomen. Bij toedienen van het
> allergeen (provocatie) bleken afwijkingen in het electro-encephalogram
> (E.E.G.) gevonden te kunnen worden. Hierdoor kan verklaard worden dat in
> principe elk allergeen dus ook huisstof of kattehuidschilfers de oorzaak
> kunnen zijn van hyperactief gedrag.
Hoho, Kamsteeg, niet zo snel. Wie zegt dat elk allergeen tot oedeemvorming
leidt en 'dus' tot hyperactief gedrag? Ladingen allergieën gaan absoluut
niet gepaard met oedeemvorming. Verder rijst de vraag waarom oedeemvorming
in de hersens per se tot hyperactief gedrag zou moeten leiden. Waarom niet
in het tegenovergestelde, een coma b.v. Dat lijkt mij eerlijk gezegd een
stuk waarschijnlijker.
> Sommige stoffen remmen het enzym
> serotonine-choline-esterase, waardoor serotonine niet meer wordt
afgebroken
> en wordt omgezet in noradrenaline. Voorbeelden van deze stoffen zijn BHA
(E
> 320) en BHT (E 321).
Wat zijn dat, in normale taal, E320 en E321? Ik kan het wel nakijken, maar
misschien weet jij het uit je hoofd.
> Noradrenaline regelt samen met serotonine het
> dag-nacht-ritme en de lichaamstemperatuur. Slaapstoornissen kunnen een
> oorzaak zijn van een te hoog serotonine-gehalte in het bloed. Sommige
> hyperactieve kinderen slapen slechts 3-4 uur per nacht.
Gut, zou ik ook een hyperactief kind zijn? Ik slaap vrijwel nooit langer.
Dit terzijde (ik meen het niet serieus, hoor).
> Cochenillerood A (E 124) verandert de membraanpermeabiliteit en versnelt
> daardoor de afgifte van neurotransmitters.
En hier hebben we wederom iets waar we wat aan hebben. Nou nog even
uitleggen hoe E124 dat doet, in de vorm van een biochemische
routebeschrijving dus.
> 5. Stoffen zoals MSG (monosodiumglutamaat), een smaakversterker, worden
in
> het lichaam omgezet in neurotransmitters of
> wedijveren met deze stoffen om een beschikbare plaats op een receptor. MSG
> wordt omgezet in gamma-aminoboterzuur, neurotransmitter. Tevens versterkt
> MSG de synthese van neurotransmitters. Bij muizen werd een versterking
van
> de lichamelijke activiteit waargenomen met 10% MSG. Gamma-aminoboterzuur
> komt van nature in enkele voedingsmiddelen voor (zie bijlage 4)
Ook dit is boeiend.
pleerol
< knip >
> Ben ik roerend met je eens, maar als ik even een zijsprong maak naar
> wat men klokkenluiders noemt, vind ik die lovenswaardig, maar meestal
> komen ze er zelf bekaaid vanaf. Ik heb zelf in mijn werkomgeving ook
> gezegd wat ik dacht en vond: weg opkomende carriere en naar de
> strafbank. Integriteit wordt niet altijd op prijs gesteld.
>
ging. Maar daar was het "management" (of wat daar voor door ging) niet van
gediend. Dus ben ik "outplaced" door een daarvoor ingeschakeld bureau. Dus
weer een levensmiddelentechnoloog minder;-)
groeten, pleerol (pleelol, in het Chinees)