Ik dacht altijd dat je een verwijsbrief mocht lezen, tenminste dat was
altijd zo.
Maar omdat het ineens een beetje snel moet heeft de h.a. een fax naar de
KNOarts gestuurd.
Als ik daar nou ben, mag ik dan verwachten dat ik de fax mag inzien?
Maya
--
Een vrouw als jij heb ik nooit gekend, sterker nog, ik heb geen idee wie je
bent
PR
Ik neem aan van wel, als je daar aankomt zou je aan de
baliemedewerk(st)er kunnen vragen of je de fax even mag lezen. Het zou
hooguit op praktische bezwaren kunnen stuiten, al zou ik die niet
kunnen bedenken.
Hier is het nog veel erger tegenwoordig (en dat gaat in de toekomst
ook bij jou gebeuren): de 'verwijsbrief' wordt via internet verstuurd
waar je bij zit. Ik mag van mijn huisarts (althans van een van de
twee) die 'verwijsbrief' dan wel even inzien terwijl ik bij haar op
het spreekuur ben. Maar daar heb ik niks aan, althans in sommige
gevallen niet. Als het probleem duidelijk is en simpel te omschrijven,
hoef ik het niet te lezen. Maar als het ingewikkelder ligt wil ik
graag een kopie, zodat ik me thuis op m'n gemak kan voorbereiden op
het consult met de specialist. En tijdens het consult bijv. kan
aangeven of/dat er fouten in de verwijsbrief staan (bijna altijd
raak). Maar het belangrijkste is dat het voor mijzelf handig is om te
weten wat de specialist al wel weet, en wat niet. Dat is lastig bij
zo'n verwijzing zonder papieren brief.
--
Panda
Ik zit hiermee: is een verwijs-per-fax nou wel of niet een onderdeel van je
dossier?
In dat geval lijkt me dat je kunt vragen/verlangen om het in te mogen zien.
Of is het een communicatie tussen 2 artsen?
M.
>Hallo
>
>Ik dacht altijd dat je een verwijsbrief mocht lezen, tenminste dat was
>altijd zo.
>
>Maar omdat het ineens een beetje snel moet
Wat is er aan de hand, als ik vragen mag?
(Antwoord via priv� mail is misschien beter. :-))
--
Panda
>>> Als ik daar nou ben, mag ik dan verwachten dat ik de fax mag inzien?
>>>
>>> Maya
>>>
>>>
>>>
>> Lijkt mij wel, ik zou er gewoon om vragen
>
>Ik zit hiermee: is een verwijs-per-fax nou wel of niet een onderdeel van je
>dossier?
>In dat geval lijkt me dat je kunt vragen/verlangen om het in te mogen zien.
>
>Of is het een communicatie tussen 2 artsen?
Het is toch een verwijsbrief die per fax is verstuurd? Dus in wezen
niet anders dan een verwijsbrief waarvoor jij als pati�nt voor
brievenbesteller speelt.
--
Panda
Dat lijkt mij dus ook, misschien een beetje mosterd na de maaltijd, maar je
zou de volgende keer aan de huisarts kunnen vragen of hij een carbon copy
naar jouw emailadres wil sturen
Lijkt mij niet, de regel is, posten in de ng's is ook antwoorden in de ng's
Nee, de fax is direct aan de KNOarts.
M.
Mijn h.a.-praktijk doet enkel alles per fax. Emailen nooit, dat vinden ze te
onbetrouwbaar.
M.
> --
>
>"de lachende panda" <delache...@homeditweghalen.nl> schreef in bericht
>news:mal4j5ploq08pkeu5...@4ax.com...
>> On Wed, 23 Dec 2009 18:36:38 +0100, "Maya Zuiderweg"
>> <@#$nospam*ma_zuiderweg$at#planet%nl> wrote:
>>
>>>>> Als ik daar nou ben, mag ik dan verwachten dat ik de fax mag inzien?
>>>>>
>>>>> Maya
>>>>>
>>>>>
>>>>>
>>>> Lijkt mij wel, ik zou er gewoon om vragen
>>>
>>>Ik zit hiermee: is een verwijs-per-fax nou wel of niet een onderdeel van
>>>je
>>>dossier?
>>>In dat geval lijkt me dat je kunt vragen/verlangen om het in te mogen
>>>zien.
>>>
>>>Of is het een communicatie tussen 2 artsen?
>>
>> Het is toch een verwijsbrief die per fax is verstuurd? Dus in wezen
>> niet anders dan een verwijsbrief waarvoor jij als pati�nt voor
>> brievenbesteller speelt.
>
>Nee, de fax is direct aan de KNOarts.
Ja, en?
Hoezo is dat in tegenstelling tot wat ik hierboven schrijf?
--
Panda
>Lijkt mij niet, de regel is, posten in de ng's is ook antwoorden in de ng's
>
>--
>
>Een vrouw als jij heb ik nooit gekend, sterker nog, ik heb geen idee wie je
>bent
Eh, moet ik me dat nou persoonlijk aantrekken? :-)
--
Panda
Het is aan de afzender/poster en niemand anders om dat te bepalen.
-p
Ik zat er niet bij. Ik kreeg de uitslag van de roentgenfoto's per telefoon.
Ik moest toen een afspraak maken met KNO. De verwijsbrief moest later
aangevraagd worden, als ik de datum vd afspraak wist. Gister een afspraak
met KNO gemaakt. Vanochtend verwijsbrief aangevraagd. Omdat de afspraak vrij
snel is wordt het direct aan de KNO-arts gefaxt.
>Ik mag van mijn huisarts (althans van een van de
> twee) die 'verwijsbrief' dan wel even inzien terwijl ik bij haar op
> het spreekuur ben. Maar daar heb ik niks aan, althans in sommige
> gevallen niet. Als het probleem duidelijk is en simpel te omschrijven,
> hoef ik het niet te lezen. Maar als het ingewikkelder ligt wil ik
> graag een kopie, zodat ik me thuis op m'n gemak kan voorbereiden op
> het consult met de specialist. En tijdens het consult bijv. kan
> aangeven of/dat er fouten in de verwijsbrief staan (bijna altijd
> raak).
Helaas is dat vaak het geval idd. Vandaar mijn belangstelling voor wat er in
staat.
>Maar het belangrijkste is dat het voor mijzelf handig is om te
> weten wat de specialist al wel weet, en wat niet. Dat is lastig bij
> zo'n verwijzing zonder papieren brief.
Vind ik ook.
M.> --
Ik ben toch geen brievenbesteller dan?
M.
Maar het is een verwijsbrief, dus *in wezen* niets anders dan een
papieren brief die jij meeneemt als je naar de KNO-arts gaat.
Geen zorgen maken, komt goed!
--
Panda
Dat is bepaald niet altijd zo geweest. In een niet eens zo grijs
verleden waren artsen geneesheren, halve goden en notabelen. Een
verwijsbrief werd in gesloten envelop aan de patient meegegeven,
en het werd uiterst onfatsoenlijk geacht als je die opende: je
was immers niet de geadresseerde. Je fungeerde als patient dus
als gratis postbode.
> Maar omdat het ineens een beetje snel moet heeft de h.a. een fax
> naar de KNOarts gestuurd. Als ik daar nou ben, mag ik dan verwachten
> dat ik de fax mag inzien?
Uiteraard. Een verwijsbrief, ongeacht hoe die verstuurd is, is
deel van je medisch dossier, en een patient heeft nu eenmaal
inzagerecht in zijn eigen dossier. Of de inhoud nou zo boeiend
is, is natuurlijk vers twee.
-p
>Poecilia wrote:
>> de lachende panda wrote:
>> > Wat is er aan de hand, als ik vragen mag?
>> > (Antwoord via priv� mail is misschien beter. :-))
>>
>> Lijkt mij niet, de regel is, posten in de ng's is ook
>> antwoorden in de ng's
>
>Het is aan de afzender/poster en niemand anders om dat te bepalen.
Daar komt bij dat ik vooral de ng wilde beschermen tegen ongewenste
intimiteiten. :-)
--
Panda
>Maya Zuiderweg wrote:
>> Ik dacht altijd dat je een verwijsbrief mocht lezen, tenminste dat
>> was altijd zo.
>
>Dat is bepaald niet altijd zo geweest. In een niet eens zo grijs
>verleden waren artsen geneesheren, halve goden en notabelen. Een
>verwijsbrief werd in gesloten envelop aan de patient meegegeven,
>en het werd uiterst onfatsoenlijk geacht als je die opende: je
>was immers niet de geadresseerde.
Wat in feite tegen de algemene etiquette indruiste. Volgens de
etiquette behoort men namelijk van oudsher een brief, die door een
derde persoonlijk wordt bezorgd, in een *open* enveloppe aan die derde
aan te bieden. Die derde behoort de enveloppe dan in het bijzijn van
de afzender te sluiten.
Maw de 'besteller' krijgt fatsoenshalve de gelegenheid om de brief te
lezen maar maakt daar fatsoenshalve geen gebruik van.
B/
--
Panda
"de lachende panda" <delache...@homeditweghalen.nl> schreef in bericht
news:mal4j5ploq08pkeu5...@4ax.com...
Ghehe ;-)
--
Een vrouw als jij heb ik nooit gekend, sterker nog, ik heb geen idee wie je
bent
PR
Het is een fatsoensregel, niet meer en niet minder
Nee hoor, dat heeft er helemaal niets mee te maken.
Die zogenaamde "regel" heeft dan ook nooit bestaan.
-p
helaas werkt het niet altijd zo.
Ik had in 2003 mijn medische gegevens nodig voor een rechtszaak,
aangespannen door mijn ex, die ook patient bij de zelfde huisarts was.
Mijn arts wilde de gegevens niet verstrekken.
Op mijn opmerking dat de advocaat die nodig had kreeg ik een vodje van de
assistente.
Daar nam ik geen genoegen mee en stelde dat de advocaat alle gegevens moest
hebben oa welke medicijnen ik in de tussentijd allemaal nodig had gehad.
Toen kreeg ik een aangevuld vodje...ik had 3 jaren met veel ziekte, operatie
en een waslijst aan medicijnen achter de rug en kreeg welgeteld 10 regeltjes
zonder verwijzing naar ziekte of behandeling..Met een paar medicijnen op de
lijst, terwijl ik zelf op zoek was gegaan naar de doosjes en potjes en al
tot 40 verschillende medicijnen kwam...
Daarop ben ik naar een andere dokter overgestapt en heb tegen de asisitente
van mijn eerste huisarts gezegd dat ik de gegevens mee zou brengen op het
kennismakingsgesprek met de nieuwe dokter.
De week erop kon ik ze ophalen...in een dichtgeplakte envelop.
Nou kan je vertellen dat ik nog niet in de auto zat of de envelop was
opengescheurd.
Thuis heb ik alle pagina's (want toen bleek het ineens wel een fiks dossier
te zijn) gekopieerd en pas daarna aan de nieuwe huisarts gegeven.
De eerste huisarts zie ik af en toe nog als ik met moeders naar haar toe
moet maar ik gun haar geen blik...dat is ze niet waardig...
ze heeft partij tegen mij gekozen en voor mijn ex gekozen omdat ze zelf op
dat moment in scheiding lag en alimentatie aan haar a.s. ex moest gaan
betalen en daarover had ze de pest in.
Als er 1 persoon op dat moment op de hoogte was van hoe ik die jaren met
mijn gezondheid zat te tobben was zij het wel.
Daarbij had ze geen enkel recht om partij te kiezen...ze was huisarts van
beiden en had zich neutraal op moeten stellen...
Ik heb vanaf dat moment ook geen dokter meer vertrouwd en knap het zelf wel
op als het even kan...ziek wel uit, kruip wel onder de wol met
paracetamol...maar een dokter zie ik pas als het echt niet anders kan.
Dus je ziet...al gaat het over jou en al heb je alle recht aan je kant
staan..wil nog niet zeggen dat je dat recht ook krijgt.
Ik weet niet eens of het urgent is of niet.
Ik hoop van niet.
Al een half jaar flinke oorpijn aan 1 oor (plus plotse dovigheid).
Laatste "hindernis" was de roentgenfoto's-sessie en -uitslag.
Toen de uitslag was: alle sinussen helder, wist de h.a. niet meer waar die
oorpijn dan w�l vandaan komt.
Vandaar verwijs naar KNO.
M.
Ff vervolgje:
KNOarts heeft in keel, neus en oor gekeken (k-n-o- daar is hij voor ;).
De aanname vd huisarts dat het hier een lijmoor betrof +
kaakholteontsteking, die telkens weer opspeelde vond hij onterecht.
Daar heeft de KNOarts een tympanometer voor: prima trommelvliesjes.
De plotse dovigheid weet hij aan de leeftijd - wat mij raar lijkt, want dat
oor gaat ook wel eens "open", dan komen alle hoge tonen terug. Toen ik dat
laatste zei, had de KNOarts als 'verklaring':: "dat _lijkt_ maar zo
mevrouw". (??????????????).
Maar de pijnklachten dan..Volgende station tandarts, KNOarts vermoedt
versleten kaakgewrichten.
Hm. On verra..
Maya
>
>