een collega meldde mij dat hij geïnteresseerd is in een Pinarello frame van
magnesium. Ik meen het type Dogma. Ik heb me eens laten vertellen dat
magnesium frames zeer kwetsbaar zijn. Wat is daar van waar? Heeft iemand
ervaring?
groet,
Ronald
Magnesium is zeer corrosiegevoelig. De de lakbehandeling is dan ook zeer
belangrijk. Ik mag hopen dat ze dat onder de knie hebben. De tijd zal het
leren. Maar wat doe je als er door een valpartij een flinke kras opkomt?
Waarom wil iemand nou perse een magnesium frame, buiten dat het een
Pinarello is natuurlijk ;-). Wil je een Pinarello frame dan is de Prince
(niet de SL) nog steeds een hele mooie keus.
Lou
"Ronald M." <r.mallant-...@hccnet.nl> schreef in bericht
news:bnjvmh$b5t$1...@news.hccnet.nl...
Mijn Kirkie, althans het frame hangt nog in de schuur. Was een
fantastisch ding. Stijf en sterk. Ja, er kan een auto over rijden. Het
frame is niet alleen sterk, maar ook stijf, als je aanzet begint niet
het hele bracket te wiebelen.
Inderdaad het frame werd gegoten, dus zag er wat anders uit. De 12 ons
magnesium werd gewonnen uit 1 kubieke meter zeewater.
Corrosiegevoelig? Geen idee. Kijk, als je zuiver magnesium aan de
buitenlucht blootstelt, moet je snel kijken, want het verbrandt
spontaan. Hoe ze dat precies voorkomen hebben weet ik niet, maar het
zal met de legering te maken hebben. Ook magnesium auto- of
vliegtuigwielen verbranden niet spontaan. Wat wel slecht is aan mijn
Kirk is de lak. Dat heeft te maken met het feit dat het in principe
een engels product is. Die jongens doen er alleen maar een kleurtje op
en dan wat transfers voor de logo's. Daar hoort nog een fatsoenlijke
laag blanke lak overheen, maar dat weten ze in Engeland nog niet... Je
kan je wel voorstellen hoe het er nu uitziet, nadat ik er vele kubieke
meters zweet op heb gemorst.
Na 140.000 kilometers heb ik hem min of meer afgedankt. De bracketbus,
die is van staal, vanwege de schoefdraad en zo, zit los. Die zit
oorspronkelijk gelijmd in het magnesium. De eerste versies lieten ook
los. Mijn eerste frame is na een paar maanden vervangen. Ik had niet
verwacht dat ik die bus nog een keer los zou trappen. Misschien lijm
ik hem binnenkort weer vast en bouw de fiets dan weer op.
Het stijve frame is ideaal voor beklimmingen. De luchtweerstand is
echter dermate, dat het een onding was voor afdalingen. Stuurt goed,
maar gaat domweg minder hard. De TVM-ploeg reed destijds (1989?) met
Kirk, maar dus niet in de bergen.
Nou, stop nou! Breek me de bek dan niet los!
H@n Zijsp@n
(oude liefde roest niet)
Dat was toch bij Natrium zo, met water? Magnesium moesten we bij scheikunde
altijd nog in een vlam houden om het aan het branden te krijgen (met zo'n
mooie heldere vlam).
Peter
Nou dan heb je een andere Kirk dan ik!! Die van mij staat ook ale enkele
jaren ongebruikt in de schuur.
Maarreh..............het frame was en is zo slap als een vaatdoek, aan de
andere kant, mijn bracket zit nog vast.
Marcel
Bezit zelf een MERIDA MAGNESIUM 907. Nieuw aangekocht dit jaar en
ongeveer 9000 km mee afgelegd door weer en wind.
Merk tot op heden (en maar goed ook) nog niets van roest of
kwetsbaarheid frame. Ben zeer tevreden en hoop nog veel km te maken
gtx
strooje
Wil je er van af? Dan kan ik je helpen. ;-)
Meestal is het niet het frame dat slap is, maar de wielen. Ik heb dat
probleem niet, want vlecht mijn wielen zelf.
Een ander serieus probleem bleek de voorvork te zijn. Mijn
balhoofdbuis (van de vork dus) brak ooit af. 's Morgens om 5 uur. Ik
vond mezelf de volgende dag 's middags om 5 uur in een ziekenhuisbed.
Kaakfracturen gerepareerd met staal en hersenletsel. Zonde, vond de
neuroloog, want ze waren nog zo mooi nieuw. (Nooit gebruikt zeker.)
De vork was van onderen van aluminium, de balhoofdbuis van
pisbakkenijzer. Ik heb hem vervangen voor een carbon exemplaar en er
nog jaren mee gereden.
Overigens spaak ik mijn wielen altijd strakker dan anderen plegen te
doen en heb de banden ook erg hard. Daarbij nog een stijf frame. Het
hierdoor ontstane getril is zeker mede-oorzaak van de materiaalmoeheid
waar de vork aan bezweek.
Zal ik dat Kirk-frame bij je komen ophalen?
Gedienstige groeten,
H@n Zijsp@n
Natrium=zout. Zit ook in zeewater.
Met chloor ionen ja (NaCl, oftwel keukenzout), dat weet ik. Maar wat ik
bedoelde te zeggen is dat magnesium volgens mij niet spontaan ontbrand in de
buitenlucht, toch. Natrium reageert volgens mij sneller.
Robin
De rij-eigenschappen zijn overigens geweldig. Zo lang Merida dit soort
frames blijft maken, hoef ik niets anders meer!
Groetjes,
Alex
Strooje schreef:
Hallo Alex, een vraagje
waarom zou een frame van Magnesium moeten zijn? Asjeblief iets anders dan de
zogenaamde dempende eigenschap van Mg. Gewicht? Hoeveel scheelt dat met een
licht (1200-1300 gram) Al frame of licht (1100-1200) Carbon frame?
Vind je die plakstrip op je schuine onderbuis niet erg lelijk?
Lou
[knip; samenvatting: Merida rijdt lekker!]
>>Groetjes,
>>
>>Alex
>
>
> Hallo Alex, een vraagje
>
> waarom zou een frame van Magnesium moeten zijn? Asjeblief iets anders dan de
> zogenaamde dempende eigenschap van Mg. Gewicht? Hoeveel scheelt dat met een
> licht (1200-1300 gram) Al frame of licht (1100-1200) Carbon frame?
> Vind je die plakstrip op je schuine onderbuis niet erg lelijk?
>
>
> Lou
Hoi Lou,
De plakstrip is doorzichtig. Je ziet hem alleen als je weet dat hij er
is ;-) .
Hoewel ik het van jou niet meer mag zeggen: ik ben inderdaad gevallen
voor het comfort in combinatie met stabiliteit. Ter vergelijking heb ik
een aantal keren om en om met mijn oude fiets, een Koga Granwinner met
alu frame die met lugs zijn verlijmd, en mijn Merida getraind. Ik heb
telkens met dezelfde wielen (Ksyrium Elite) gereden, omdat ik het idee
heb dat die ook een grote invloed op het gevoel van comfort hebben. Mijn
909 rijdt een stuk comfortabeler op klinkerwegen en stoeptegelpaden. En
dat met een SLR-zadel ipv een San Marco HDP Squadra zadel, dat mijn Koga
siert! Het komt ongeveer overeen met mijn <nostalgie> oude trouwe
groen-wit-rode Giant Peloton Superlite </nostalgie>. Maar als ik een
sprintje trek, vervormt het frame voor mijn gevoel minder dan de Koga,
om maar van de Giant te zwijgen.
Ik rijd ook graag en veel in het hooggebergte. In de afdaling gedraagt
de 909 zich een stuk strakker en voorspelbaarder dan mijn Koga. Tijdens
het klimmen is het gewoon fijn dat de fiets zo licht is, maar dat is
geen exclusief voordeel van magnesium. Het is een heerlijke fiets om
bijvoorbeeld de Marmotte mee te rijden, zo heb ik dit jaar mogen merken
(ik kon hem vergelijken met 5x Marmotte op de Koga).
Ik zal overigens niet beweren dat de betere eigenschappen alleen door
het materiaal worden veroorzaakt. Het oversized balhoofdstel, de vorm
van het frame en de diameter van de buizen zullen misschien wel meer
invloed hebben.
De reden waarom ik een magnesium fiets heb gekocht, is dezelfde waarom
een ander een carbon of titanium frame koopt. Voor het gewicht hoef je
het niet te doen. Een goed carbon of alu frame is net zo licht of
lichter; daar ging het me niet om (zo lang hij maar niet fundamenteel
zwaarder was). De durf en overtuiging van zo'n groot merk om een
magnesium frame op de markt te brengen en de vorm van het frame, vooral
van het balhoofd en de schuine buis, vind ik wel intrigerend. Ik houd
van hightech en ik heb helemaal niets met 'traditione'.
Daarbij komt nog de gunstige prijs-kwaliteitsverhouding van de 909
(model 2002). Ik kon vorig voorjaar in de regio Amsterdam geen andere
compleet afgemonteerde merkfiets vinden met Dura Ace en zulke
hoogwaardige onderdelen voor dezelfde (of een lagere ;-) prijs. Dat er
zo weinig van rondrijden is overigens ook leuk meegenomen.
Fietsgroetjes,
Alex
Hoi Alex,
bedankt voor je eerlijke en uitgebreide antwoord. Ik houd ook van high-tech
maar dan vooral bij dingen die op/aan het frame schroeft/hangt ;-) Ik kan
ook lyrisch worden van een mooie lasrups, of mooi verwerkt carbon, perfect
schakelend versnellingssysteem, maar er zijn wat ontwikkelingen aan de gang
op frame gebied die alleen esthetische redenen hebben maar door middel van
marketing blabla magische rijkwaliteiten aan worden toegedicht. Als ik
bijvoorbeeld lees in een 'officiele' test van de 'gespleten' horizontale
achtervork van Colnago dat deze 5% meer verticale 'veerweg' heeft bij een
rijder van 100 kg dan bij een niet gespleten en ik kijk naar de getallen 5%
van 600...maal 10 tot de macht min 4 mm. In gewoon Nederlands 0.05 x 0.06 mm
= 0.003 mm. Dan denk ik dat ze dat op durven te schrijven. Begrijp me niet
verkeerd ik heb niets tegen welk frame(materiaal) dan ook en als de reden
voor iemand om een bepaald frame te kiezen exclusiviteit is, hightech imago
of puur en alleen omdat hij/zij het mooi vindt: no problem with me. Mijn
mening is dat een frame niet van Magnesium hoeft te zijn voor welke
eigenschap dan ook, het mag wel ;-). Voor mij moet een frame:
- goed passen (bij je rijstijl),
- duurzaam (ook de lak),
- niet te zwaar,
- stijf genoeg,
- mooi om naar te kijken (afwerking/lasrupsen) zijn.
Lou, nog steeds op zoek naar het ideale framemateriaal. Ik neig naar
carbon......custom made ;-)