maximale hartslag
Tante To
waaier-klassieker toch wel ff benauwd toen ik op mijn Hf-metertje een
hartslag van ineens 223 zag staan. Tijdens een maximaal test van twee weken
geleden kwam ik niet verder dan 185 (en dat was echt wel maximaal!) .
Eerste reactie: ik ben natuurlijk niet de enige met zo'n meter (ik beschik
helaas niet over een met een gecodeerde transmissie...) en zal dus wel een
verstoorde ontvangst zijn. Toen maar voor de zekerheid een paar meters
achter het peloton gaan hangen. Helaas geen verbetering.... Ik begon pas
echt ongerust geworden toen ik op de ouderwetse manier van de vinger op de
halsslagader een toch wel heel snelle en oppervalkkige pomp aan de gang
voelde. Nu weet ik niet of het kwam door de ongerustheid, maar ik begon me
inmiddels een beetje duizelig te voelen.
Doordat de koers op dat moment stil viel ben ik maar blijven fietsen. Na een
kwartiertje was mijn hartslag weer gedaald naar de vertrouwde 150 sl/min.
Dit alles na 80 van de 105 te koersen kilometers.
Ik ben benieuw of er mensen zijn met een soortgelijke ervaring of er van
gehoord hebben (en of het kwaad kan)
groet,
Tante To
Fons Moors
>ff benauwd toen ik op mijn Hf-metertje een hartslag van ineens 223 zag
staan.
>gehoord hebben (en of het kwaad kan)
Ik heb ook zo iets ongeveer. Ben nu bijna 54 en vanaf mijn 15 jaar zat ik er
al mee.
Vele jaren durfde ik niet fietsen. Mijn huisdokter vond dit niet goed.
Mijn maximaal is nu nog 189 maar als ik in mijn tweede hartritme spring dan
is mijn max.. 246hr.
Vele keren heb ik het in mijn POLAR ingeladen en uitgeprint. Ik heb er een
hele dossier over.
Het was in 1995 dat ik me grondig liet onderzoeken door sportdokter Janssen
in het St Emelda ziekenhuis in Bonheiden in Belgiė. Hij stelde me gerust
maar zei wel dat ik in dat hartritme zeker niet kan presteren. En dat is ook
zo. In een wedstrijd stopte ik dan onmiddellijk en enkele keren lukte het me
om na een minuutje weer de achtervolging in te zetten. Een keertje won ik
zelfs nog een veldrit nadat ik in de eerste ronde even was afgestapt.
Als je ook de interface van FOLAR hebt, dan wil ik je wel enkel voorbeelden
van mijn geval door e-mailen.
Een keertje reed ik in een mtb wedstrijd meer dan twee uren met een hartslag
tussen 200 en 240. Ik leef nog.
fons--
Fiets/Bike * Motorrijden
http://users.skynet.be/sky34241/index.htm
---------------------------------------------------------------------
Fons Moors fons....@skynet.be of la.ma...@skynet.be
Viséweg 303
3700 Mal Tongeren
Belgium
tel 012/232678
fax 012/232798
Wilco
Tante To heeft geschreven in bericht <7h4ob8$ndl$1...@enterprise.cistron.nl>...
>Als toch wel redelijk getrainde fietser kreeg ik het tijdens een echte
>waaier-klassieker toch wel ff benauwd toen ik op mijn Hf-metertje een
>hartslag van ineens 223 zag staan. Tijdens een maximaal test van twee weken
>geleden kwam ik niet verder dan 185 (en dat was echt wel maximaal!) .
>Eerste reactie: ik ben natuurlijk niet de enige met zo'n meter (ik beschik
>helaas niet over een met een gecodeerde transmissie...) en zal dus wel een
>verstoorde ontvangst zijn. Toen maar voor de zekerheid een paar meters
>achter het peloton gaan hangen. Helaas geen verbetering.... Ik begon pas
>echt ongerust geworden toen ik op de ouderwetse manier van de vinger op de
>halsslagader een toch wel heel snelle en oppervalkkige pomp aan de gang
>voelde. Nu weet ik niet of het kwam door de ongerustheid, maar ik begon me
>inmiddels een beetje duizelig te voelen.
>Doordat de koers op dat moment stil viel ben ik maar blijven fietsen. Na
een
>kwartiertje was mijn hartslag weer gedaald naar de vertrouwde 150 sl/min.
>Dit alles na 80 van de 105 te koersen kilometers.
>
>Ik ben benieuw of er mensen zijn met een soortgelijke ervaring of er van
>gehoord hebben (en of het kwaad kan)
>
>
>groet,
>Tante To
>
>
Jan Heckman
De reden dat ik antwoord, is dat mijn vrouw iets dergelijks heeft.
Ik heb altijd gedacht dat het z.g. boezemfibrilatie is, waarbij er eigenlijk
een verkeerd 'circuit' voor de prikkels ontstaat. Mijn vrouw heeft zich
uitgebreid laten onderzoeken (SMA Den Haag), overigens na eerst een tijdje
beta blokkers gebruikt te hebben.
Daar kwamen geen verontrustende zaken uit (ze was overigens erg te spreken
over het onderzoek), wel het antwoord op een aantal heel andere klachten
(scheef bekken, etc.).
Mijn advies is dus: ga naar een (goed) SMA, laat je serieus onderzoeken. Dat
kost je iets meer dan 200 gulden (sommige fondsen vergoeden dat!), maar je
komt er altijd beter vandaan.
groeten, Jan
Tante To <andr...@cistron.nl> wrote in message
news:7h4ob8$ndl$1...@enterprise.cistron.nl...
Mark Honig
> Als toch wel redelijk getrainde fietser kreeg ik het tijdens een echte
> waaier-klassieker toch wel ff benauwd toen ik op mijn Hf-metertje een
> hartslag van ineens 223 zag staan. Tijdens een maximaal test van twee weken
knip
Als je onder een hoogspanningsleiding doorfietst wil je hartslag nog wel
eens omhoog schieten naar 223............ EMP misschien? ;-)
--
Mark Honig
M.Honig at cable.A2000. nl
- To boldly fly where no one has flown before ;-)
KPN Telecom
arkesteijn
> waaier-klassieker toch wel ff benauwd toen ik op mijn Hf-metertje een
> hartslag van ineens 223 zag staan. Tijdens een maximaal test van twee
weken
> Eerste reactie: ik ben natuurlijk niet de enige met zo'n meter (ik beschik
> helaas niet over een met een gecodeerde transmissie...) en zal dus wel een
> verstoorde ontvangst zijn. Toen maar voor de zekerheid een paar meters
> achter het peloton gaan hangen. Helaas geen verbetering.... Ik begon pas
> echt ongerust geworden toen ik op de ouderwetse manier van de vinger op de
> halsslagader een toch wel heel snelle en oppervalkkige pomp aan de gang
> voelde. Nu weet ik niet of het kwam door de ongerustheid, maar ik begon me
> inmiddels een beetje duizelig te voelen.
> Doordat de koers op dat moment stil viel ben ik maar blijven fietsen. Na
een
> kwartiertje was mijn hartslag weer gedaald naar de vertrouwde 150 sl/min.
> Dit alles na 80 van de 105 te koersen kilometers.
>
> Ik ben benieuw of er mensen zijn met een soortgelijke ervaring of er van
> gehoord hebben (en of het kwaad kan)
>
>
> groet,
> Tante To
Hallo,
Ik heb vorig seizoen ook zo'n dergelijke ervaring mee gemaakt.
Dit alleen tijdens een voetbal training.
Mijn hartslag zat rond de 215 (precies weet ik niet omdat ik geen horloge
aanhad).
Maar samen met de trainer kwamen we op een hartslag rond de 215.
Gelijk naar de doktor geweest, maar deze stelde me gerust, het had iets te
maken met mijn knoop???
Dit is een of ander hartslag-ritme-regelaar in je lichaam, deze schijnt even
in de war te zijn geweest.
Hoewel ik hier weleens mijn twijfels over heb, niet omdat het herhaaldelijk
is gebeurd (1 keer nooit meer, hoop ik) maar wegens de pijn die ik weleens
in mijn borstkast voel.
Groeten S. Arkesteijn (19j.)
Ton Verheij
voordoen:
dit zijn hartslagen die net iets te vroeg komen waardoor het traject tussen
de vorige hartslag, korter wordt;
de hartslagmeter "merkt dit, maar berekent (extrapoleert) een hartslag alsof
dit gedurende 1 minuut plaats vindt. Het gevolg is dus een foutief te hoge
hartslag.
Heel soms is er echter wel een afwijking:
atriumfibrilleren, maar dan zit je of rond 150 of rond 300; in beide
gevallen is de pompfunktie echter zo slecht dat het echt onmogelijk is het
tempo van een jagende meute te volgen; bovendien duurt dit veel langer;
al met al denk ik dus dat er sprake is geweest van enkele extra slagen, en
dit is een onschuldig fenomeen.
--
met vriendelijke groeten
Ton Verheij
Walter
(extra-systolen)
> voordoen:
> dit zijn hartslagen die net iets te vroeg komen waardoor het traject
tussen
> de vorige hartslag, korter wordt;
> de hartslagmeter "merkt dit, maar berekent (extrapoleert) een hartslag
alsof
> dit gedurende 1 minuut plaats vindt. Het gevolg is dus een foutief te hoge
> hartslag.
Dit kan nauwelijks een verklaring zijn voor het verschijnsel, daar de meeste
hartslagmeters hun uitlezing baseren op het gemiddelde van meerdere slagen
(de mijne 6 slagen).
> Heel soms is er echter wel een afwijking:
> atriumfibrilleren, maar dan zit je of rond 150 of rond 300; in beide
> gevallen is de pompfunktie echter zo slecht dat het echt onmogelijk is het
> tempo van een jagende meute te volgen; bovendien duurt dit veel langer;
> al met al denk ik dus dat er sprake is geweest van enkele extra slagen, en
> dit is een onschuldig fenomeen.
> met vriendelijke groeten
> Ton Verheij
Ik heb ook wel eens boven de 200 gezeten met mijn hartslag, dat was tijdens
een uitputtende sprint heuveltje op. Ik voelde me echter prima daarbij.
Toch ben ik wat rustiger aan gaan doen nav de hoge hartslag, want dat kan
niet gezond zijn op de lange duur, zeker omdat ik ook al ruis heb.
Walter
Ton Verheij
krijg je een foutief te hoge waarde.
--