Google Groups no longer supports new Usenet posts or subscriptions. Historical content remains viewable.
Dismiss

fietsen in de Alpen

27 views
Skip to first unread message

schel...@my-deja.com

unread,
Aug 18, 1999, 3:00:00 AM8/18/99
to
Hoewel de Mont Ventoux niet in de Alpen ligt, is het wel een
formidabele berg, die zeker kan wedijveren met de Alpe d'Huez. 21 km
lang, gem 7.7%, tussen 12 en 13km 12%. Nu ik de in de verschillende
messages de gebruikte verzetten lees, begrijp ik de "slow-motion"
trapbewegingen van verreweg de meeste andere Ventoux-fietsers. Wij, dat
zijn mijn zoon van 12 en ikzelf (51) gebruiken triple-cranckstellen om
soepel te kunnen blijven draaien. Als je geen spierpakketten heb, dan
moet je je souplesse in de strijd gooien. Mijn zoon 30X26 en ikzelf
22X23 (shimano XT op een raceframe). Daarmee rijden we toch nog met
10.2km/u naar boven. Dit jaar voor de eerste keer tot 13 km, volgend
jaar zullen we hem zeker helemaal bedwingen vanaf de noordzijde. Sjef
Schellings


Sent via Deja.com http://www.deja.com/
Share what you know. Learn what you don't.

Evert Verhellen

unread,
Aug 19, 1999, 3:00:00 AM8/19/99
to

Ik kan best begrijpen dat veel fietsers zonder triple-crankstel op de
Mont-Ventoux of l'Alpe d'Huez in "slow-motion" klimmen. Als je slechts
een paar cols per jaar oprijdt dan is een meergewicht van ongeveer 225
gram niet te verantwoorden. Als je echter geregeld in de bergen fietst
dan is een triple-crankstel volgens mij een groot voordeel, ook voor
fietsers met een goede conditie.

Een klassieke 53-39/12-27 heeft vrij grote sprongen achteraan. Met een
52-42-30/12-21 heb je nagenoeg hetzelfde bereik maar liggen de kleine
versnellingen dichter bij elkaar. Met een triple-crankstel kan je dus
veel beter de juiste versnelling kiezen. Zelfs met een 52-40-30/12-25 is
dit nog steeds het geval.

Als je met een triple-crankstel op souplesse tegen dezelfde snelheid
omhoog rijdt als iemand zonder triple-crankstel dan kan je veel sneller
anticiperen op een wijzigend stijgingspercentage of veranderende wind
omdat het aantal omwentelingen per seconde hoger is. Vergelijk het met
twee wagens die een helling oprijden tegen 50 km/h in respectievelijk
3de en 5de versnelling.

Een kleinere versnelling betekent niet noodzakelijk dat men daardoor
trager zal fietsen. Lance Armstrong heeft in de tijdritten van de Tour
de France 1999 duidelijk het tegendeel bewezen.

Zonder triple-crankstel word je -- als een helling echt stijl wordt --
verplicht om uit het zadel te gaan. Dit is zeer inefficiënt omdat je
lichaamsgewicht dan niet meer door het zadel wordt gedragen. Bovendien
zijn je pedaalbewegingen geen vloeiende omwentelingen meer.

Het lijkt mij bijgevolg zeer moeilijk om zonder een triple-crankstel
bijvoorbeeld de Col du Coq vanuit St.-Pierre-de-Chartreuse -- met o.a.
een kilometer 12,5% en een maximum van 16,0% -- efficiënt omhoog te
rijden en dus zonder uit het zadel te komen. Wat denken jullie van mijn
theorie?

--
Evert Verhellen
mailto:evert.v...@usa.net


Henk Huitema

unread,
Aug 19, 1999, 3:00:00 AM8/19/99
to
Evert Verhellen wrote:
>
> Zonder triple-crankstel word je -- als een helling echt stijl wordt --
> verplicht om uit het zadel te gaan. Dit is zeer inefficiënt omdat je
> lichaamsgewicht dan niet meer door het zadel wordt gedragen. Bovendien
> zijn je pedaalbewegingen geen vloeiende omwentelingen meer.
Tot hier ben ik het volledig met je eens. Maar staan (of mooier: lopen),
heeft toch echt wel z'n functie volgens mij. Ontspannen, makkelijker de
kracht leveren, betere doorbloeding, ik weet het eigenlijk niet, maar
als ik een hele berg blijf zitten ga ik minder hard. Uiteraard wel hoe
langer de berg, hoe kleiner het verschil. Je heb natuurlijk groot gelijk
dat als je moet staan omdat je versnellingen op zijn je hopeloos kracht
aan het verspillen bent. Maar op een kleine versnelling zo nu en dan een
stukje lopen helpt echt, en dan kun je ook nog wel een vloeiende
beweging maken.

> Het lijkt mij bijgevolg zeer moeilijk om zonder een triple-crankstel
> bijvoorbeeld de Col du Coq vanuit St.-Pierre-de-Chartreuse -- met o.a.
> een kilometer 12,5% en een maximum van 16,0% -- efficiënt omhoog te
> rijden en dus zonder uit het zadel te komen. Wat denken jullie van mijn
> theorie?

Op zo'n berg zie je op een populaire honderden fietsers stampend,
zwoegend en slingerend, verwoed proberend om een te zware versnelling
rond te krijgen.

Vroeger reed ik met 39x28 met bagage, en dat was vaak geen pretje. Ik
was in de bergen de hele dag verplicht hard te fietsen, om nog een
beetje lekker te draaien. 12 km/h vond ik het minimum om lekker te
rijden (trapfrequentie 69 als ik dat goed uitreken).

En dan zijn die Franse passen nog een makkie vergeleken met Engeland.
Daar hebben snappen ze de haarspeld echt niet... Verkeersborden 1:4 en
op 1:3, dat wel. Wrynose en Hardknott in het Lakedistrict, voor iemand
die steil wil fietsen. 39x28 + bagage niet aan te raden...

Wat een verademing dat ik nu met een triple m'n eigen tempo kan
bepalen...

Wat je trouwens ook nog steeds vaak hoort is opscheppen over
versnellingen. Ik heb op de 24 de Ventoux opgereden! Alsof er geen
stopwatches en tellers zijn om de echte prestatie te meten.

Probleem blijft natuurlijk dat het een dure grap is om een triple op je
racefiets te kopen. En er zijn in Nederland weinig fietsen te koop waar
het standaard op zit.

De vraag komt eigenlijk simpel op neer: wat is de ideale trapfrequentie
bergop? Verschilt waarschijnlijk per persoon per berg per dag. Voor mij
liefst zo'n 70, op lange passen.
--
moi,
Henk

Jan Heckman

unread,
Aug 20, 1999, 3:00:00 AM8/20/99
to
Jullie hebben gelijk. In principe (en best uit ervaring) is het ideale
traptoerental bergop niet anders dan in het vlakke. Het verschil wordt
bepaald door vermoeidheid, dus je kan beter vragen:
Wat is nog een acceptabele frequentie?
70 vind ik minimum, daaronder is zwoegen. Vervolgens kan je dan uitrekenen
wat je verzet (meters per trapomwenteling) moet zijn. Een goede
'handleiding' heeft ooit in fiets gestaan, en daaruit volgde inderdaad dat
39x28 nog veel vermogen vraagt bij een soepele trapfrequentie.
Staan is inderdaad inefficient, vooral na een paar keer merk je dat je er
niet harder door gaat en erger, dat je snelheid verliest op het moment dat
je DAARNA weer gaat zitten. Staand klimmen is mooi als je 'over' hebt en
voor de afwisseling.
Voor lange (en meer) klims is het beter te blijven zitten en zo je
inspanning te beperken tot wat echt nodig is. De rest is psychologisch, het
is gewoon moeilijk te accepteren dat je maar 10 km per uur rijdt. Daar
verzet je fietstrots zich automatisch tegen, maar als je dat eenmaal leert
aanvoelen wordt het klimmen pas mooi.
Ondertussen (hoe tegenstrijdig) vind ik dat je als getrainde bergfietser
zonder bagage tot 10% klimmen moet kunnen doen met 39X26 of 29x28. Dat
vraagt ongeveer 3 watt per kg, en (ik gok een beetje) een VO2 max van 55 a
60 ml/kg/min.
Jan
Henk Huitema <hui...@cwi.nl> wrote in message
news:37BC5076...@cwi.nl...
0 new messages