Sent via Deja.com http://www.deja.com/
Share what you know. Learn what you don't.
Ik kan best begrijpen dat veel fietsers zonder triple-crankstel op de
Mont-Ventoux of l'Alpe d'Huez in "slow-motion" klimmen. Als je slechts
een paar cols per jaar oprijdt dan is een meergewicht van ongeveer 225
gram niet te verantwoorden. Als je echter geregeld in de bergen fietst
dan is een triple-crankstel volgens mij een groot voordeel, ook voor
fietsers met een goede conditie.
Een klassieke 53-39/12-27 heeft vrij grote sprongen achteraan. Met een
52-42-30/12-21 heb je nagenoeg hetzelfde bereik maar liggen de kleine
versnellingen dichter bij elkaar. Met een triple-crankstel kan je dus
veel beter de juiste versnelling kiezen. Zelfs met een 52-40-30/12-25 is
dit nog steeds het geval.
Als je met een triple-crankstel op souplesse tegen dezelfde snelheid
omhoog rijdt als iemand zonder triple-crankstel dan kan je veel sneller
anticiperen op een wijzigend stijgingspercentage of veranderende wind
omdat het aantal omwentelingen per seconde hoger is. Vergelijk het met
twee wagens die een helling oprijden tegen 50 km/h in respectievelijk
3de en 5de versnelling.
Een kleinere versnelling betekent niet noodzakelijk dat men daardoor
trager zal fietsen. Lance Armstrong heeft in de tijdritten van de Tour
de France 1999 duidelijk het tegendeel bewezen.
Zonder triple-crankstel word je -- als een helling echt stijl wordt --
verplicht om uit het zadel te gaan. Dit is zeer inefficiënt omdat je
lichaamsgewicht dan niet meer door het zadel wordt gedragen. Bovendien
zijn je pedaalbewegingen geen vloeiende omwentelingen meer.
Het lijkt mij bijgevolg zeer moeilijk om zonder een triple-crankstel
bijvoorbeeld de Col du Coq vanuit St.-Pierre-de-Chartreuse -- met o.a.
een kilometer 12,5% en een maximum van 16,0% -- efficiënt omhoog te
rijden en dus zonder uit het zadel te komen. Wat denken jullie van mijn
theorie?
--
Evert Verhellen
mailto:evert.v...@usa.net
> Het lijkt mij bijgevolg zeer moeilijk om zonder een triple-crankstel
> bijvoorbeeld de Col du Coq vanuit St.-Pierre-de-Chartreuse -- met o.a.
> een kilometer 12,5% en een maximum van 16,0% -- efficiënt omhoog te
> rijden en dus zonder uit het zadel te komen. Wat denken jullie van mijn
> theorie?
Op zo'n berg zie je op een populaire honderden fietsers stampend,
zwoegend en slingerend, verwoed proberend om een te zware versnelling
rond te krijgen.
Vroeger reed ik met 39x28 met bagage, en dat was vaak geen pretje. Ik
was in de bergen de hele dag verplicht hard te fietsen, om nog een
beetje lekker te draaien. 12 km/h vond ik het minimum om lekker te
rijden (trapfrequentie 69 als ik dat goed uitreken).
En dan zijn die Franse passen nog een makkie vergeleken met Engeland.
Daar hebben snappen ze de haarspeld echt niet... Verkeersborden 1:4 en
op 1:3, dat wel. Wrynose en Hardknott in het Lakedistrict, voor iemand
die steil wil fietsen. 39x28 + bagage niet aan te raden...
Wat een verademing dat ik nu met een triple m'n eigen tempo kan
bepalen...
Wat je trouwens ook nog steeds vaak hoort is opscheppen over
versnellingen. Ik heb op de 24 de Ventoux opgereden! Alsof er geen
stopwatches en tellers zijn om de echte prestatie te meten.
Probleem blijft natuurlijk dat het een dure grap is om een triple op je
racefiets te kopen. En er zijn in Nederland weinig fietsen te koop waar
het standaard op zit.
De vraag komt eigenlijk simpel op neer: wat is de ideale trapfrequentie
bergop? Verschilt waarschijnlijk per persoon per berg per dag. Voor mij
liefst zo'n 70, op lange passen.
--
moi,
Henk