Freddy Keller wins again(III)
Ton Verheij
Zaterdag 11 april:
100 ronden van Deventer, dus 160 km op het mooie parcours Rielerenk.
Ongeveer een 130 renners aan de start. Zou Freddy Keller weer winnen? De
week tevoren in de Jozef-klassieker in Someren-heide, een echte
windklassieker, ging het door “kramp” mis, want Piet de Haas won voor Van
Bavel en Keller. Ik zelf blies mezelf toen op in een tweede waaier en kwam
uiteindelijk in de mongolenwaaier terecht. Nu starten we met een zonnetje
en na een uurtje zijn er 5 renners weg. Daaronder Freddy Keller, de
beroepsmilitair uit Eerbeek en Louis de Lange, een maatje van me. Ik had
mezelf goed geprepareerd: er was regen verwacht, dus de draadbanden tevoren
afgenomen met azijn (dit is een oude tip van Peter de Vos uit Arnhem). Geen
hartslagmeter tijdens een wedstrijd, want dat belemmert alleen maar het
“meegaan”. En verder de bidons gevuld met : Punica, een snuifje zout, een
scheut citroenzuur en thee. Een banaantje in de achterzak en vlak voor de
start een flesje AA-drink. En inrijden: een 5 tal rondjes, ook al af en toe
op “force”. En vooral je opstellen als eerste op de startlijn! (130 renners
achter je: die winst heb je al...........) Blote benen (altijd tijdens een
wedstrijd!) met methylsalicylaat en massagevloeistof. De moraal moest de
rest doen. Na 80 kilometer (gereden in 1.55u) steek ik m’n handje omhoog,
snel naar de wagen: 2 nieuwe bidons en een banaantje, vervolgens voorin
aansluiten bij het daarop komende peloton. Dan gaat het regenen en
vervolgens flink hagelen. De nieuwelingen en de dames zijn afgespint en we
zijn nu in de fase van Uncle Tom en de tien negertjes. De kopgroep is uit
elkaar gevallen en alleen Keller rijdt nog voorop met 1 minuut 30.
Daarachter een peloton van 50 renners, dat nog 60 km te gaan heeft. Het
verschil loopt terug tot 20 seconden en 1 renner (Bert Haling) rijdt naar
Keller toe. In het peloton wordt dan echter gelummeld, en het oude mannetje
(uw reporter) krijgt er zin in. Niemand komt weg, of ik zit wel in zijn
wiel en na een demarrage van mij breekt het. Na een tour de force, sluit
ook Joop Ribbers bij ons aan. Joop, jarenlang reeds winnaar van de rondes
van Luxemburg, Oostenrijk en Majorca reed niet geweldig en ik na hem met de
grootse moeite pareren ten koste van gevoelens van “zwart voor de ogen”. En
Freddy Keller? Hij maalt hard door en breidt de voorsprong weer uit tot 50
seconden. Hij wint de eindspint van zijn medevluchter. Voor Freddy alweer
de zesde overwinning. Daarachter sprint mijn groep van 9 renners af. Ik
word daarin (zoals gebruikelijk) een-na-laatste. Ik heb daarmee 25 gulden
verdiend! En dat voor 160 km, 4 uren noeste eerlijke arbeid. Wie lult nou
nog wat over inkomensnivellering? Als prijs hiervoor kan ik praktisch niets
meer zien door mijn lens: je weet toch dat in de ogen een gigantische
verzuring plaats vindt:
Belangrijkste aspect van dragen van zachte ooglenzen, is dus de lokale
stofwisseling. De stofwisseling van de cornea, wordt namelijk tijdens
inspanning, sterk beVnvloed, zoals blijkt uit de stijging van Lactaat.
Lactaat stijgt dan namelijk wel tot het drievoudige van de waarde in rust.
De pH kan daarbij dalen van 7,45 naar 7,1. Tijdens het dragen van lenzen,
wordt de zuurstofvoorziening van de cornea nog meer gereduceerd. Als gevolg
hiervan, ontstaat er hypoxie en oedeem van de cornea met een
visusvermindering. Het endotheel kan hierdoor beschadigd raken. De
beschermende elementen als Ribose (voor de epitheelregeneratie) en
Gluthation (scavenger van toxische O2-radicalen) zijn slechts in beperkte
mate in de cornea aanwezig. Tijdens sport daalt de zuurstofvoorziening in
de cornea tot 21%, door het dragen van een lens tot 8-15%, vergelijkbaar
met waarden waarbij oedeem ontstaat (7-13%). In aanmerking komen daarom bij
voorkeur hoogpermeabele, harde flexibele contactlenzen met een DK-waarde
van boven de 90, liever dan de sterk hydrofiele lenzen met een DK-waarde
onder 40, of de normale zachte lenzen met een DK-waarde onder 30. De
DK-waarde is een maat voor de zuurstofpermeabiliteit van het betreffende
materiaal. Hoe hoger de DK-waarde, hoe groter de zuurstof permeabiliteit.
Het genoemde cornea-oedeem komt voor tijdens sport met een anaëroob
karakter (midden-lange-afstand-loop, baansprinters), maar ook bij
duursporten zoals marathon en triatlon, als gevolg van de uitgeputte
glycogeen voorraad. Lactaatwaarden van meer dan 20 mmol/l kunnen voorkomen.
Tijdens dynamische submaximale belasting daalt de oogboldruk, tijdens
statische belastingen kan door het valsalva-mechanisme een behoorlijke
oogboldruk stijging plaatsvinden. De contact-lens tijdens sporten dient dus
op de eerste plaats een goede permeabiliteit voor O2, CO2 en warmte te
bezitten. Bovendien dient de lens statisch slecht oplaadbaar te zijn
(stofdeeltjes bij binnensport), goed bestand tegen temperatuurveranderingen
en dient goed te blijven zitten met een wat vlakkere vorm, omdat de cornea
tijdens sport afvlakt. De harde hoogpermeabele lens heeft t.o.v. de normale
zachte lens belangrijke voordelen zoals een tienvoudig verhoogde
tranen-uitwisseling, verminderde warmtestuwing, verminderde prostaglandine
activiteit van de randvaten en een kleiner bedekt cornea-oppervlak. De
harde lens dient wel binnen 2 uur voor sportbeoefening ingebracht te
worden. De lens-hygiëne van de sporter is vaak matig tot slecht, mede ook
door omstandigheden zoals een trainingskamp, of het verblijf op een
camping. Bij dit soort omstandigheden gaat de voorkeur uit naar All-in-One
oplossingen. Voor tijdelijk dragen van lenzen kan men oplossingen met
conserveringsmiddelen gebruiken, bij langer dragen van lenzen gaat de
voorkeur uit naar oplossingen zonder conserveringsmiddelen. Zachte lenzen
hebben veel te lijden van (intensieve) sport, waardoor veel eerder en veel
meer neerslag op de lens plaatsvindt. Zachte lenzen zijn daardoor bij
intensieve sport hooguit een half jaar te gebruiken. Op grote hoogte heeft
het gebruik van hoogpermeabele, vormstabiele lenzen de voorkeur; echter
boven 7000 meter is ook het dragen van deze lenzen door de beperkte
"handling" meestal niet meer mogelijk. Met harde lenzen is er bij een
onregelmatig wegdek, kans op verlies van een lens. De aanbeveling luidt
daarom bij lenzen, ook altijd een sportbril, ook wel panoramabril genoemd,
te dragen.
--
T.C.Verheij, huisarts
Sonsbeekweg 30
6814 BC Arnhem
http://home.worldonline.nl/~tcverhey
Peter Koopman
"Ton Verheij" <tcve...@worldonline.nl> schreef op 11 Apr 1998
20:18:18 GMT in <01bd6587$bf1bc360$948bf1c3@tcverhey>:
> Zaterdag 11 april:
[gedeletuleerd: meeslepend wedstrijdverslag & behartigenswaardig
lenzenverhaal]
> er was regen verwacht, dus de draadbanden tevoren
> afgenomen met azijn
Waarom is dat nuttig?
--
Peter Koopman
,__O
Je ouders vinden me niets: _-\_<,
ik heb geen auto maar een fiets (*)/'(*)
- De Raggende Manne
Ton Verheij
Volgens de betreffende renner (peter de Vos), wordt daardoor vet van de
band geveegd en zou vet minder aan de band hechten. Daardoor zou je bij
regen meer grip (minder wegglijden) hebben. een nader voordeel: je krijgt
een "schone" band en kan nog even gauw zien of er geen steentjes in de
banden zitten voor het wegrijden (worden anders bij regen makkelijk een
prooi voor de binnenband)
Peter Koopman <pkoo...@SPAMBLOCKEReuronet.nl> wrote in article
<3530786a....@news.euronet.nl>...
> "Ton Verheij" <tcve...@worldonline.nl> schreef op 11 Apr 1998
> 20:18:18 GMT in <01bd6587$bf1bc360$948bf1c3@tcverhey>:
>
> > Zaterdag 11 april:
>
> [gedeletuleerd: meeslepend wedstrijdverslag & behartigenswaardig
> lenzenverhaal]
>
> > er was regen verwacht, dus de draadbanden tevoren
> > afgenomen met azijn
>