tijdrit stuur
Richard Wesseling
Ik heb namelijk net een racefiets aangeschaft en het lijkt me wel wat zo'n
stuur te bevestigen. Deze lijken echter A: moeilijk te verkrijgen en B.
nogal prijzig te zijn; voor minder dan 60 Euro lijkt er niets te vinden.
Is zo'n stuur een uitkomst en zijn er betaalbare modellen op de markt?
Merci
Richard
A Heiliegers
In mijn tijd, ik ben met triatlon gestopt in 1995, waren de sturen van
speedliner erg gewild. Je hebt gelijk als je zegt dat ze erg duur zijn, maar
als je er mee kan fietsen zal je er veel plezier van hebben. Omdat je met je
bovenlichaam meer naar voren komt te liggen op je stuur, verandert je
houding op je fiets. Je komt vaker op het puntje van je zadel te zitten,
zeker als je hard probeert te rijden, hierdoor komen je benen in een andere
hoek boven de trappers te staan waardoor je weer op een andere manier de
trappers naar beneden gaat duwen als bij een normale zit op een normale
racefiets.
Er bestaan niet voor niets speciale kromme zadelpennen en triatlon frames
met een andere geometrie dan normaal om dit naar voren zitten te niet te
doen.
Ik zou dus zeggen, probeer er één te lenen om te bepalen of het wat voor je
is en ga dan pas over tot kopen. Misschien kunnen ze je bij de Nederlandse
triatlonbond nog tips geven.
Groet Ab.
Richard Wesseling" <rich...@worldonline.nl> schreef in bericht
news:a8akc5$4vq$1...@reader1.tiscali.nl...
Jaap Knasterhuis
Het toeval wil dat ik na jaren van plezierig gebruik m'n SpeedLiner
opzetstuur aan het begin van het seizoen eraf heb gehaald.
Ik heb tevens de bijbehorende (tijdrit) zadelpen 180 graden gedraaid
om weer een normale houding aan te kunnen nemen op de racefiets.
In de periode dat ik het stuur gebruikte, zat ik zo'n 75% van de
fietstijd in tijdrithouding en in die periode zou het niet in m'n kop
opgekomen zijn om het stuur eraf te halen, maar fietsgedrag verandert
onder invloed van leeftijd, lenigheid, motivatie e.d.
( ik ken nog een liedje van Kees van Kooten over mannen van boven de
veertig met een ligstuur :-)) )
Je moet van jezelf goed weten hoe jij je racefiets denkt te gaan
gebruiken.
Als je hoofdzakelijk in een heuvelachtige omgeving gaat rijden,
vergeet een tijdritstuur dan maar zo snel mogelijk, want dan heb je er
helemaal niets aan.
Rij je voornamelijk op het platte en hou je van constant hoge
snelheden, dan is een dergelijk stuur ideaal, waarbij die hoge
snelheden veel langer volgehouden kunnen worden dan bij een normale
racefietshouding met de handen onder in de beugels.
Bovendien is de ontspanning in je lichaam groter doordat je
bovenlichaam rust op je ellenbogen.
Het heeft ook nadelen: de nekbelasting is groter en je zal hier
duidelijk op moeten trainen om daar aan te wennen.
Er is nog een ander punt waar je rekening mee moet houden en dat is de
hoek die je bovenlichaam maakt t.o.v. je benen. Omdat je met een
tijdritstuur veel dieper zit dan hangend onder in de beugels, zal je
het zadel een behoorlijk stuk naar voren moeten zetten om de
bloedvaten in je liezen niet af te knellen en een goed
krachtoverbrenging te realiseren en -ook niet onbelangrijk- om je rug
te sparen.
Je hebt dus ook een speciale zadelpen nodig.
Mocht je na dit verhaal toch door willen zetten, dan adviseer ik je
een stuur aan te schaffen dat zowel in lengte, breedte en hoogte
instelbaar is en niet te bezuinigen door geen aparte zadelpen aan te
schaffen.
Ik weet niet of SpeedLiner tegenwoordig nog dit soort spullen maakt,
maar dat 't kwaliteit was staat buitenkijf.
Zoek anders eens met Google op "opzetstuur".
gr.
JK
Oege Hiddema
Denk wel aan de veiligheid. Je handen zitten nogal ver van je remgrepen. Dit
is ook de belangrijkste reden waarom de UCI ze verboden heeft. Het is wel
een fantastisch middel om je armen en schouders te ontspannen.
Groetjes, Oege.
Bird
<rich...@worldonline.nl> wrote:
>Is zo'n stuur een uitkomst en zijn er betaalbare modellen op de markt?
Het is heel lekker rijden. En dan bedoel ik niet zo zeer het liggen in
de zin van uitrusten.
Als je goed je handen vasthebt, kan je door je ellebogen in de steunen
te drukken (eigenlijk aan je handen trekken) je onderrug aanspannen.
Hierdoor haal je veel meer effect uit je bovenbenen (de bilspieren).
Dit gaat het beste als je je stuur goed laag zet. De bovenkant van het
ligstuur gelijk met je zadel, of, als je frame het toelaat, nog lager,
zoals bij triathlon-fietsen (de "uitvinders" van het ligstuur). Bij
hen, in de meest "extreme" vorm, is de bovenrug horizontaal. Schuif
wel wat naar voren op je zadel, anders is de hoek tussen je benen en
je rug te klein. (vandaar dat bij triathlon-frames de hoek van de
zadelbuis aangepast is)
Op deze manier heb je goed profijt van zo'n stuur (door veel lui
liggende ligstuurfietsers nooit ontdekt) Daarnaast komt ook nog eens
het voordeel van een lagere luchtweerstand, doordat je meer ontspannen
in een zeer diepe houding zit en doordat je smaller bent. Lekker bij
lange ritten solo, dus.
Houd wel oog voor de risico's, je bent laat bij je remmen en je kan
veel moeilijker uitwijken. In mijn ogen is het gebruik van een
ligstuur taboe als je in groepen fietst (daar denken sommigen wel
anders over) en als je te maken hebt met onoverzichtelijke situaties
(bochten, zijwegen, bebouwde kom) of een hobbelige weg (dat laatste
kom je zelf wel achter).
Denk dus wel na of je er op je gebruikelijke routes veel gebruik van
kan/wil maken.
Grtz,
Arne