eau de vie van hulstbessen.
Tonny Leeflang
een recept uit het kookboek" Les patrons cuisiniers "wordt eau de vie van
hulstbessen gebruikt terwijl hulstbessen giftig zijn. Ondergaan de bessen
door het distelleren of door de alcohol een scheikundige verandering? Dit
zou ook een antwoord kunnen zijn op de vragen die het recept voor een
drankje van in alcohol gemarineerde bladeren van laurierkers(prunus, geen
nobilus en volgens de tuinboeken giftig), van Wen, in de ng. nl. culinair,
bij sommigen oproept.
Met vriendelijke groet.
Tonny.
HNvanRoon
Ik heb eens het een en ander nagekeken maar een
eau de vie van hulstbessen lijkt mij heel goed mogelijk.
Ik denk dat ik er zelf eens eentje maak. Uit de veldgids
blijkt dat de hulstbes niet giftig is maar het zaadje wat
erin zit wel. Dus de bes zou goed bruikbaar moeten zijn.
Als iemand weet wat de Duitse benaming is van Hulst(bes)
kan ik eens in de vakliteratuur nakijken.
Giftigheid is een zeer rekbaar begrip. Alcohol opzich
is puur vergif voor je lichaam. Maar met mate genuttigd
kan het zelfs een helende werking hebben.
Nog een goed voorbeeld is Absint. Puur gif.
Maar toch wordt het in vele kruidenbitters gebruikt.
Ondergaan stoffen tijdens distillatie chemische veranderingen.?
Mogelijk kunnen er door verwarming kleine chemische
processen werkzaam zijn maar ze zullen ten alle tijden van
mineure inbreng zijn op het eindprodukt. De processen tijdens
distillatie zijn hoofdzakelijk van natuurkundig karakter.
Men gebruikt de verdampingstemperaturen van de diverse stoffen
om deze te scheiden. Het is dus mogelijk een giftige stof van
een niet giftige te scheiden dmv distillatie mits ze een verschillende
verdampingstemperatuur hebben.
Laurierkersen worden veel gebruikt in de likeurmakerij. Al in de oudheid.
De bladeren zijn giftig MAAR.... er zit een maar aan.
Volgens de literatuur maken vlinderverzamelaars vlinders snel
dood door ze in een pot met wat gekneusde laurierkersbladeren
te doen. De bladeren bevatten namenlijk een hoeveelheid blauwzuur.
En daar zit em de kneep. Vlierbes bevat ook een hoeveelheid
blauwzuur en toch maak ik er elk jaar weer een zalige wijn van.
Het ligt er dus aan hoe je de bladeren behandeld. Je kunt ze
even verwarmen zodat een groot gedeelte van het blauwzuur
verdampt en vervolgens kan je ze gewoon gebruiken.
Er moet bijverteld worden dat de ene mens gevoeliger is
voor deze stoffen als de ander.
Giftigheid moet je dus proberen relatief te zien.
Groetjes Henk van Roon
Tonny Leeflang <tj.le...@worldonline.nl> schreef in berichtnieuws
8k445l$2cm$1...@nereid.worldonline.nl...