Op vakantie in Cyprus bracht ik een flesje Johannesbroodsiroop mee.
Volgend de gids een lekkernij op de boterham, ijs, pannekoek, ...
Zou een chocolade smaak hebben...
NIET DUS! Het smaakt vreselijk, zeer bitter met een heel lange
nasmaak... niet binnen te krijgen!
Ik had dan nog maar 1 druppel op mijn boterham gedaan, toen de
boterham op was, proefde ik die vieze bittere smaak nog.
Tja, het kan dus ook een keer tegenvallen ;-)
Ik wou het maar even laten weten.
Groeten,
Peeke (aka Peter)
Waarom koop je het dan,als je niet eens weet waar het naar smaakt??
Hans
Peter: misschien is het wel medicinaal? Bitter is meestal goed voor je lever
;-)
groetjes,
Els
En dan was er de Johannesbroodsiroop. Die konden we daar niet proeven,
maar de gids zie dat het smaakte naar chocolade. Ik heb een zwak voor
chocolade, en kocht het dus, om het te proberen. Volgens hen was het
heerlijk. Kan op de boterham, de pannekoek, enz.... zoals ik al zei
;-)
Nu ja, voor mij kan het de vuilnisbak in, jammer, maar ik heb toch een
poging gedaan om weer een keer iets nieuw te ontdekken.
Ik ben blij dat ik dat kan, anders had ik nu nog aan de fruitpap
gezeten **ROFL**
Mijn broer daarentegen, heeft het er veel moeilijker mee. Die wil
zelden of nooit iets nieuw proberen. Erg hoor, waar die allemaal niet
'neen' tegen zegt! Dat zou mij de helft schelen in wat ik eet ;-)
Laat het een waarschuwing zijn voor potentiële Cyprus gangers, die
siroop smaakt niet naar chocolade zoals wij het hier kennen, zelf niet
de zwartste van de zwarte. Als je het dan toch wil proberen, dan geef
ik je groot gelijk.
Immers, leven is toch het meervoud van lef, niet? ;-)
Beste groeten,
Peter
Men neme een stuk of vier drumssticks. Of een hele kip.
Per drumstick 2 druppels (per kip 8 druppels) Johannesbrood siroop.
Voor elke druppel siroop neem je een theelepel honing.
In bakje. Beetje peper en zout, plus koriander.
Kip mee inwrijven. Uurtje laten intrekken. Dan bakken, daarna braden.
Serveren als onderdeel van een maaltijd met een peul- of koolgerecht.
Is zeer lekker.
Aschwin
Nog even over Johannesbrood : Dit is een peulvrucht. In de peul zitten 6
zaden, die samen precies 1 gram wegen en ieder even zwaar zijn. Echt waar.
En zo'n zaad heet een karat. Waarmee je dus weet hoeveel 1 karat is,
namelijk 1/6 gram.
groet ans
"Peeke" <pwil...@hotmail.com> schreef in bericht
news:3a7e0954.01080...@posting.google.com...
"Aschwin" <asc...@lagganrhye.com> schreef in bericht
news:9krkr7$86t$1...@nl-news.euro.net...
Wat heb jij een saai leven, Hans...
ad o
Je moest eens weten Ad,jaarlijks gaat er een Kliko rotzooi uit onze
keukenkasten
van troep die mijn echtgenote en dochter kochten omdat ze hoorden dat het
zo lekker
was.
Overigens zou je niet weten wat je overkwam als je met mij zou ruilen,wat
leven
betreft!.
Hans Oskam.
Leuk verhaal Martijn!!!!
Tonny.
Dit verhaal gaat nog verder:
Al eeuwen wordt het gewicht van diamanten aangeduid met 'karaat'. Dit komt
oorspronkelijk van het woord 'carob', het platte roodbruine zaad van de
Johannesbroodboom, de Ceratonia Siliqua. De carob werd als weegeenheid
gebruikt van zowel diamant als parels, omdat één carob altijd een gewicht
tussen de 197 en 216 milligram had. Het carob is later verbasterd tot
karaat, maar wordt nog steeds gebruikt om het gewicht van diamanten aan te
geven.
Bron: Vier eeuwen diamant door Roelie Meijer en Peter Engelsman, Uitgeverij
Uniepers Amsterdam.
Groeten,
Kiek