Tonny,
ik ben geen kenner, maar dit weet ik toevallig :-)
Zowel Gula Bali, als Gula Djawa zijn suikercombinaties van palmsuiker (gula
aren) en rietsuiker (gula tebu).
De ene wordt gemaakt op Bali (Gula Bali) die ander op Java.
De smaak lijkt veel op elkaar en vlg. mij zijn ze ook vervangbaar...
Culi-groet,
Peter
En zo is het maar net :-)
Ik proef het verschil niet Peter.
Jan
Bedankt Jan en Peter! Ik om ook het begrip "laten sudderen tot blondo"
tegen, als ik het goed begrijp is dat het laten sudderen in kokosmelk tot de
olie komt bovendrijven en de de kokosmelk bijna helemaal is ingekookt?
Groet,
Tonny.
Een antwoord op je vraag heb ik niet. Maar ik ben dol
op Indisch eten, en vooral toen ik nog in Den Haag woonde.
In een paar jaar tijd ben ik systematisch nagenoeg alle Indische
eethuisjes, toko's en restaurants afgegaan. Puur uit liefhebberij,
maar met de aantekening dat ik nog nooit Indisch heb gekookt.
Ik laat dat geheel links liggen en eet het alleen maar via
anderen of in een restaurant. Ik geloof niet dat ik het zelf zo
lekker kan krijgen en bovendien vergt al een simpele rijsttafel
enorm veel tijd en aandacht. En ik ben wel nieuwsgierig wat
het Indisch Pension is, nooit van gehoord.
DirkJan
Ik maak alleen wel pindasaus...
Ook dat heb je goed Tonny, zie de welbekende kippenlevertjes!
Heb je al iets met de CD gedaan?
Jan
Jan ik evenmin, ik heb de eerste keer perongeluk gekocht gula bali, terwijl
ik gula djawa zocht, maar proefde geen enkel verschil....alleen als je heel
weinig van oplost in water, dan proef je misschien een te verwaarlozen
verschilletje...
Althans, dat verbeeld ik mij... :-)
Ik ben via via (ingewikkeld verhaal) in het bezit gekomen van recepturen van
een Indisch pension in het Statenkwartier in Den Haag en van het
rijsttafelrestaurant in het vroegere Lido in Amsterdam, het pension werd
bewoond door verlofgangers uit Indië en was bekend/beroemd om zijn
uitstekende Indische keuken, er wordt geen naam van het pension genoemd en
wat de relatie was tussen dit pension en het Lido daar ben ik nog niet
achter, af en toe werk ik een poosje aan de recepten en ben er nu bijna mee
klaar, er zitten juweeltjes tussen die ik nog nergens anders ben
tegengekomen. Doordat alle gasten ingrediënten (vooral kruiden en
specerijen) meebrachten uit Indië ( men kondigde ruim op tijd zijn
verlof/logies aan en het pension reageerde daarop met een bevestiging en een
lijst verzoeknummers van ingrediënten)meebrachten uit Indië was men
verzekerd van constante aanvoer. Uit de papieren die ik heb maak ik op dat
het pension al lang niet meer bestaat, ik zoek nog verder naar de connectie
die er heeft bestaan tussen beide koks/restaurants.
Ik vind Indisch eten ook heerlijk en mede dankzij de adviezen van de echte
kenners in deze ng.en uitvoerige gesprekken met Indonesische mensen komt er
hier momenteel een zeer behoorlijke rijsttafel uit mijn werkplaatsje.
Groet,
Tonny.
>> Bedankt Jan en Peter! Ik om ook het begrip "laten sudderen tot blondo"
>> tegen, als ik het goed begrijp is dat het laten sudderen in kokosmelk tot
>> de
>> olie komt bovendrijven en de de kokosmelk bijna helemaal is ingekookt?
>> Groet,
>> Tonny.
>
> Ook dat heb je goed Tonny, zie de welbekende kippenlevertjes!
> Heb je al iets met de CD gedaan?
> Jan
Ik heb nog niets met de CD gedaan, zal er volgende week eens voor gaan
zitten, heb nogal veel werk aan het uitwerken van de kooklesrecepten, de
nieuwe sous is nogal voor bewerkelijk ;-))
Groet,
Tonny.
"Tonny" <tonny@geen spam.nl> schreef
> "DirkJan" <d.vos_N...@chello.nl> schreef
> > En ik ben wel nieuwsgierig wat
> > het Indisch Pension is, nooit van gehoord.
> Ik ben via via (ingewikkeld verhaal) in het bezit gekomen van recepturen van
> een Indisch pension in het Statenkwartier in Den Haag en van het
> rijsttafelrestaurant in het vroegere Lido in Amsterdam, het pension werd
> bewoond door verlofgangers uit Indië en was bekend/beroemd om zijn
> uitstekende Indische keuken, er wordt geen naam van het pension genoemd en
> wat de relatie was tussen dit pension en het Lido daar ben ik nog niet
> achter, af en toe werk ik een poosje aan de recepten en ben er nu bijna mee
> klaar, er zitten juweeltjes tussen die ik nog nergens anders ben
> tegengekomen. Doordat alle gasten ingrediënten (vooral kruiden en
> specerijen) meebrachten uit Indië ( men kondigde ruim op tijd zijn
> verlof/logies aan en het pension reageerde daarop met een bevestiging en een
> lijst verzoeknummers van ingrediënten)meebrachten uit Indië was men
> verzekerd van constante aanvoer. Uit de papieren die ik heb maak ik op dat
> het pension al lang niet meer bestaat, ik zoek nog verder naar de connectie
> die er heeft bestaan tussen beide koks/restaurants.
Een beetje gastronomische geschiedenis. En aardig dat je daar zelf onderzoek
naar kan doen. Ik heb al jong als kind in de jaren 60 kennis gemaakt met
de Indische keuken. Dat krijg je als je in Den Haag woont en links en rechts
Indische buren hebt die je gastvrij van alles laten eten. Niet veel later is de
Albert Heijn begonnen met een Indisch/Chinees assortiment, maar tot de dag
van vandaag vind ik dat toch een beetje nep-Indisch. Hollandse nasi en
pindasaus uit een bakje. Geef mij maar nasi-kuning. Of hete garnaaltjes met
petehbonen, ketoprak en een goeie sajoer. En vooral in de zomer denk ik nog
wel eens aan de heerlijke gado-gado's die je als lunch her en der in Den Haag
kan krijgen. In Amsterdam heb je ook wel wat goede zaken, maar niet te
vergelijken in kwaliteit en kwantiteit met Den Haag.
> Ik vind Indisch eten ook heerlijk en mede dankzij de adviezen van de echte
> kenners in deze ng.en uitvoerige gesprekken met Indonesische mensen komt er
> hier momenteel een zeer behoorlijke rijsttafel uit mijn werkplaatsje.
Een hoop werk, maar ik ben er nooit aan begonnen. Juist omdat ik het
zo lekker vind begin ik er niet aan. Mijn enige tegenstrijdige culi-kronkel.
DirkJan
En ik moet zodadelijk nog de deur uit voor de Albert Heijn...
Overigens had onze eigen huis-Indonesische geen idיי wat een
'rijsttafel' inhoudt tot dat we het haar vertelden...
Wouter
Volgens mij is er geen verschil, dan de afkomst. Bali of Java...
--
PM3
http://www.pm3.nl Recepten- en familiesite
http://members.home.nl/m-m.polling/ Menita's Diabetessite
In jouw opsomming mis ik Keraton Damai. Ken je dat niet of vond je dat
niets?
Ik kwam graag bij Burubudur en vind Keraton een waardige opvolger.
Ben je al in het nieuwe Bali geweest (Scheveningen)?
Groet,
Els.
> Overigens had onze eigen huis-Indonesische geen idéé wat een
> 'rijsttafel' inhoudt tot dat we het haar vertelden...
Hoi Wouter,
Dat kan kloppen want rijsttafel is typisch koloniaal-indisch en niet
echt indonesisch. En naar wat ik me heb laten vertellen schijnt het ooit
begonnen te zijn als kliekjesdag. Kan het nog nollandser? ;)
Eelco
"Tonny" <tonny@geen spam.nl>
> "DirkJan" <d.vos_N...@chello.nl> schreef
> > Een hoop werk, maar ik ben er nooit aan begonnen. Juist omdat ik het
> > zo lekker vind begin ik er niet aan. Mijn enige tegenstrijdige
> > culi-kronkel.
> > En ik moet zodadelijk nog de deur uit voor de Albert Heijn...
> Wij waren nogal dol op Burubudur maar helaas gesloten dus uitgeweken naar
> The Raffles, Djawa vind ik wisselvallig en in Tampat Senang vind ik de
> entourage erg mooi maar het eten minder, Sarinah komt er meestal goed af in
> de recensies maar ken ik niet. Wil eens naar Toko Eddo gaan in Voorburg,
> daar kom ik steeds langs als ik naar mijn kooklesrestaurant ga en ben er nog
> nooit binnen geweest, volgens de clubgenoten een goed adresje voor
> ingrediënten. Kortom in Den Haag en omgeving hoef je zonder Indonesisch te
> zitten.
Ik herken alle namen van de zaken die je noemt, behalve The Raffles.
En Tampat Senang is denk ik -of was- de sjiekste Indonesiër van het
land. Ik heb er een paar een keer gegeten voor een amoureus uitstapje,
en inderdaad vooral voor de entourage en (koloniale) bediening. De laatste
keer dat ik er was, zo'n vijftien jaar geleden, was het vergane glorie.
Toko Eddo ken ik ook nog goed, want daar woonden mijn ouders vlakbij.
Sarinah is echt een familierestaurant en volgens mij doen ze daar nog steeds
ook aan een buffet waar je voor een bepaald bedrag onbeperkt van mag
opscheppen. Goede herinneringen bewaar ik ook aan Seram in de Witte de
Withstraat, dat was een Molukse en zeer scherpe keuken, kwa bedis.
En vroeger kon het me niet scherp genoeg zijn, maar de laatste jaren
ben ik heel sober met sambals en pepers. Ik vind dat ik dan minder
proef...
Maar niet alleen voor Indonesisch eten steekt Den Haag Amsterdam
naar de kroon, ook als het om vis gaat. En ook de markt in de Herman
Costerstraat in Den Haag is vele malen beter dan die zogenaamd zo beroemde
Albert Cuyp. Leuk als je goedkope Disney kinderpantoffels wilt kopen,
maar niet echt interessant meer voor verse producten of bijzondere ingrediënten.
DirkJan
Naar de AH geweest en ik maak een simpel en snel mihoenschoteltje
met kip, wokgroenten, een omeletje en wat zelfgemaakte pindasaus.
Vanillevla toe en dan nog koffie met een mokkagebakje.
En wil je die recepten ook met ons delen?
daar zou ik heel blij mee zijn.
hartelijke groet,
Anne.
Keraton ken ik niet Els en in het nieuwe Bali ben ik ook nog niet geweest,
allebei de moeite waard? The Raffles is wel heel erg goed hoor.
Groet,
Tonny.
>
> Ik ben via via (ingewikkeld verhaal) in het bezit gekomen van recepturen
> van
> een Indisch pension in het Statenkwartier in Den Haag en van het
> rijsttafelrestaurant in het vroegere Lido in Amsterdam, het pension werd
> bewoond door verlofgangers uit Indiė en was bekend/beroemd om zijn
> uitstekende Indische keuken, er wordt geen naam van het pension genoemd en
> wat de relatie was tussen dit pension en het Lido daar ben ik nog niet
> achter, af en toe werk ik een poosje aan de recepten en ben er nu bijna
> mee
> klaar, er zitten juweeltjes tussen die ik nog nergens anders ben
> tegengekomen.
> Groet,
> Tonny.
>En wil je die recepten ook met ons delen?
>daar zou ik heel blij mee zijn.
>hartelijke groet,
>Anne.
Dat wil ik wel doen maar ik wil eerst nog wat meer weten over de auteur(s)
van deze recepten zodat ik de bron kan vermelden en ik wil ze even testen
met de proefkonijnen, er worden weinig exacte inhoudsmaten gebruikt maar
kopjes, beetjes,glaasjes, lepeltjes, snufjes, etc. en ik wil de recepten
graag zo bewerken dat ze voor iedereen goed te doen zijn, ik vind het een
eer dat degene die dit unieke materiaal. in zijn bezit had het aan mij heeft
gegeven en wil dat graag honoreren door er iets moois van te maken.
Groet,
Tonny.
Vele maleisiers komen uit indonesie, en namen dus spul mee van hun
geboorteland, logisch dat ze hun suiker dan gula bali of gula java
(djawa) noemen.
En is bali niet de hoofdstad van java?
Suiker van java en suiker van bali dus.
Groet,
1. Djawa is de fonetische nederlandse schrijfwijze voor het woord java.
(Vergelijk jakarta, wat alhier als DJakarta wordt uitgesproken). Maakt
het niet minder lekker, maar we'll moeilijk om te googelen soms.
2. Ik lees in je titel Tonny "indisch" maar een gula is duidelijk
indonesisch. Toch we'll 2 flink uiteenlopende keukens.
Grof gezegd is kokosnoten door de portugezen "ontdekt" om melk te
vervangen in landen zoals malaysia waar "koeien niet echt groeien". Ze
houden hier ook van eten waar een flinke laag olie op komt drijven
(blondo? Is alvast geen malaysisch woord, komt we'll terug op
kokkieblanda en lonnys site, indonesisch/nederlands dus).
Indie is het land van de kruiden, en dat merk je direct als het in je
recept niet ophoud van een snuifje dit en een beetje dat. Vraag een
indier hier een recept, en je krijgt alles behalve de juiste
hoeveelheden...alles is naar "smaak", maar als je een paar goede
recepten hebt, kan je die best als maatstaf gebruiken. Klopt niet
helemaal, want het gaat dan allemaal hetzelfde smaken.
3. Rijsttafel : wat verstaan jullie daar in nederland mee? We zaten
hier net bij me chinese-hainanese schoonouders te eten, en dat is dan
een tafel vol gerechten (garnaal, soep, zoetzure varkensstoofpot,
gemengde groenten, gekookte kip, gebakken kip, zelfgemaakte worst) en
voor ieder een kommetje rijst. Is dat voor jullie "Rijsstafel"? Is voor
ons gewoon "eten".
4. Jan "Besar" : heeft u ook indonesische of malaysische relaties?
5. Veel succes Tonny met het allemaal uit te werken!
>
> 4. Jan "Besar" : heeft u ook indonesische of malaysische relaties?
>
> 5. Veel succes Tonny met het allemaal uit te werken!
>
> Stef
> http://blog.onskookboek.be
Hoi Stef
Ik heb er (Indonesië, Singapore) gewoond en gewerkt.
Selamat sinag.
Jan
> Selamat sinag
Siang dus :-)
> 2. Ik lees in je titel Tonny "indisch" maar een gula is duidelijk
> indonesisch. Toch we'll 2 flink uiteenlopende keukens.
Lijkt me onjuist. Indisch is de 'oude' 'koloniale' benaming voor
Indonesisch, zoals Nederlands Indiė de naam was voor de onafhankelijkheid.
Als je bedoelt uit India, dan spreek ik van Indiaas (weer niet te
verwarren met Indiaans...)
> > Ha Tonny,
> > In jouw opsomming mis ik Keraton Damai. Ken je dat niet of vond je dat
> > niets?
> > Ik kwam graag bij Burubudur en vind Keraton een waardige opvolger.
> > Ben je al in het nieuwe Bali geweest (Scheveningen)?
> > Groet,
> > Els.
> Keraton ken ik niet Els en in het nieuwe Bali ben ik ook nog niet geweest,
> allebei de moeite waard? The Raffles is wel heel erg goed hoor.
> Groet,
> Tonny.
Wat ook een aardige zaak is ( niet om daar uren te vertoeven ) is "Bogor" -
Van Swietenstraat 2 Den Haag. Een beetje in de hoek van de Laan van
Meerdervoort en Kon.Emmakade. Kookt " zoals de kokkie vroeger door de week
kookte " .
groet
Pauline
Ja ja Stef ik weet wel het verschil tussen Indisch en Indonesisch
(Indonesisch is, culinair gezien, de basis; Indisch is Indonesisch onder
invloed van Europa - en niet alleen Holland).
Een paar jaar geleden ben ik in deze keukens gedoken en heb iedereen in mijn
(erg ruim genomen)omgeving die ook maar enigszins iets met Indonesie had of
had gehad aan een culinair verhoor onderworpen, helaas had ik dat veel
eerder moeten doen want de mensen die er gewoond- of hun roots hebben dunnen
nogal uit, ik heb echt kansen laten liggen waaronder Indonesische buurtjes
en een mevrouw (mevrouw de Wolff, moeder van de Blue Diamonds) waar ik
waanzinnig lekker gegeten heb, nooit naar recepten gevraagd. Ik heb
geprobeerd een inhaalslag te maken, ben sobat geworden
(http://www.tongtong.nl/) en volg alles over de Indonesische keuken op tv.
Over het ontstaan van de rijsttafel zijn verschillende lezingen waaronder
deze: een resident kreeg familibezoek uit Nl. zij vonden het eten zo lekker
dat ze bijna geen keuze konden maken waarop hun gastheer elke dag van alle
gerechten kleine porties op tafel liet zetten.
Groet,
Tonny.
Vreed besar die spraakverwarring... Enfin, jullie hebben het dus al die
tijd over de keuken van indonesie vroeger en nu, dan is wat ik zei over
indische keuken, de keuken van india.
Kleine hapjes zoals jij dat noemt Tonny en ik las dat al eerder in een
post over thaais eten van uzelve : het is hier de gewoonte van vele
kleine gerechtjes te maken. Als ik hier fier een grote pot currykip op
tafel zet met rijst en groenten, krijg ik hier telkens weer te horen:
euhm... Is dat alles? Niet dat het niet genoeg zou zijn, ze houden hier
gewoon van afwisseling, zeker als er gasten komen.
Gegroet van de belg uit maleisie,
Stef
http://blog.onskookboek.be
>Kleine hapjes zoals jij dat noemt Tonny en ik las dat al eerder in een
>post over thaais eten van uzelve : het is hier de gewoonte van vele
>kleine gerechtjes te maken. Als ik hier fier een grote pot currykip op
>tafel zet met rijst en groenten, krijg ik hier telkens weer te horen:
>euhm... Is dat alles?
Inderdaad, over de rijkdom van de Indonesische keuken gesproken :
"In Jakarta loopt en fietst het menu elke dag langs "
(Volkskrant vandaag)
In Indonesia hoef je voor een gevulde buik het huis niet uit: elk
uur van de dag prijzen straatverkopers hun waren aan. Alleen
rattenvlees en gif strooien roet in het eten.
Luiheid wordt Indonesische kinderen met de paplepel ingegeven. Elke
dag weer zie ik hoe de kinderen uit mijn straatje niet eens hun
spel hoeven te onderbreken om te eten. Hun moeders lopen achter ze
aan met een plastic bakje, en duwen, terwijl de kleintjes niet eens
opkijken van hun lekke voetbal, lepel na lepel rijstebrij in de
mondjes. 'Aan tafel!' is er niet bij. Zij hebben niet eens een
tafel, de mensen hier, alleen salontafeltjes voor de gasten.
Ook mijn menu loopt en fietst van zonsopgang tot lang na het vallen
van de avond gewoon door de straat. Ik hoef mijn bordje maar uit de
deur to steken om het, tegen betaling van vijftig cent, gevuld
terug te krijgen.
Ontbijt? Om zes uur, na het allereerste Allahu Akbar uit de
luidsprekers van de omringende moskeeën, klinkt de kleine
luidspreker van de broodjongen tussen de huizen. `Roti rotiiiii'
roept hij, `Brood! Brood!' en peddelt voorbij met zijn kar vol
zacht wit brood en mierzoete broodjes gevuld met chocola en banaan.
Bij het huis van de Hollander houdt hij altijd even in, want `orang
belanda' eten brood, weet hij.
Iedereen in Indonesia weet dat. Droog brood, in plaats van rijst,
van beleg weten zij niets. Ooit ging deze `orang belanda' op pad
met een paar Indonesiers. Voordat we het bos in trokken werd
proviand ingeslagen, rond etenstijd haalden ze het voedsel
tevoorschijn. Zij openden bananenbladeren waarin rijst, kip en
groente zaten, en begonnen met smaak te eten. Mij gaven ze met een
stralende glimlach een brood. 'Daar houden jullie van, he?' Ik kon
niet anders dan hat gebaar aanvaarden en met een blij gezicht een
paar kale sneden brood wegkauwen. Duitsers houden van worst,
Engelsen van witte bonen in tomatensaus. Wie zal hen tegenspreken?
Na het brood begint op straat de voedselparade, elke dag volgens
hetzelfde schema, en elk gerecht met zijn eigen geluid. Om zeven
uur`s ochtends klinkt het getingel van de rijstebrij met kip (bubur
ayam), voor de kinderen die naar school moeten. Om acht uur tikt de
verkoper van lontong sayur (geperste rijst met groente) met een
lepel op een bord om zijn klanten te lokken. De ketoprak (taugé in
pindasaus) herken je aan het geluid van een lepel tegen een leeg
conservenblik, de rujak (fruit in hete saus) aan het getik tegen
het glazen ruitje van de kar.
Om twaalf uur's middags komt de bakso-verkoper (gehaktballetjes)
langs. Die heeft het moeilijk dezer dagen, Indonesiers vertrouwen
hem niet meer. Bakso is verdacht: de zender TransTv zond onlangs
een reportage uit over een bakso-verkoper die rattenvlees in zijn
gehaktballetjes draaide. Meteen kelderde de bakso-verkoop in heel
Jakarta. De verkopers demonstreerden, gaven hun balletjes gratis
weg en belegerden de studio van TransTv. Ook de verkoper in mijn
straat had een paar moeilijke weken, maar zijn vaste klanten
beginnen een voor een weer terug te komen. Hij zweert dat hij geen
ratten-vlees gebruikt, en zij geloven hem.
`s Middags is het tijd voor de mie-kraam. Ook mie is verdacht: net
als in tofu en gezouten vis is er formaline en borax in
aangetroffen, giffen die gebruikt worden om het eten langer te
bewaren. Het heeft de verkoop van mie met kip, mie ayam, geen goed
gedaan. `s Middags weerklinkt ook het toetertje van de siomay
(visbolletjes in pindasaus), de tweede ronde bakso, en de tweede
ronde brood.
`s Avonds, om een uur of acht, brengen de `dokdoks' het avondeten.
In het licht van een olielamp bakken zij op hun gasbrandertjes mie,
cap cay en nasi goreng. Zij heten 'dokdok' vanwege de houten
klappen die zij uitdelen, die straten verderop nog te horen zijn.
Wat eten we vandaag? Even kijken. Even luisteren. Waar heb je' zin
in? Wat zit erop de lepel die moeder achter me aan draagt?
`s Avonds daalt de temperatuur en wordt het frisjes. Als je kou
krijgt, word je ziek. `Masuk angin' ('de wind komt je lijf binnen')
heet de ziekte die dan op de loer ligt, en die hoofdpijn,
spierpijn, buikpijn en opvliegers geeft. Beter is het de kou geen
kans te geven: als het negen uur is geweest klinkt op straat het
getingel van sekoteng, de hete gembersoep. Daar wordt je lijf van
binnen lekker warm van, en in een warm lijf maakt de 'masuk angin'
geen kans. Sekoteng helpt je veilig de nacht door.
Na tien uur `s avonds daalt definitief de stilte van de nacht over
de stad. De laatste voedselverkopers duwen hun karren over de bijna
lege straten van Jakarta naar hui, waar ze om vier uur `s ochtends
weer zullen beginnen met de voorbereidingen van het eten van de
nieuwe dag. Want om zes uur wordt het weer licht, roept de moskee
weer op tot gebed, en klinkt ook de roep van weer een nieuw
ontbijt: `roti rootiiiiii...'
Michel Maas
> En is bali niet de hoofdstad van java?
huh?
Eelco
Groet,
Els
Hallo Tonny,
Sarinah is zeker de moeite waard en toko Eddo is inderdaad één van de betere
toko's.
Grappig dat je daar langs komt dan kom je ook vlak langs mijn huis, want ik
woon daar vlakbij.
Waar is je kooklesrestaurant? Ik neem aan dat je in voorburg de grote weg
afgaat en dan over de Parkweg gaat.
Sinds wanneer is burubodur gesloten?
Groet
Tonny
Mijn kooklesrestaurant is in Voorburg aan het Oosteinde. Ik ga inderdaad
over de Parkweg en als ik op een doordeweeksedag in de keuken ga helpen rijd
ik langs De Koepel (zelfde eigenaar)maar voor de kooklessen op zaterdag sla
ik door de markt die er dan is een straatje verder rechtsaf. Ik weet niet
precies sinds wanneer Borubudur dicht is.
Groet,
Tonny.
Savonds wordt het "koud" schrijft het krantenartikel uit indonesie...
28 graden is niet echt "koud"... Ze hebben het hier over "koud" en
"warm" : sommig eten maakt je "koud" en ander eten maakt je" warm".
Persoonlijk merk ik daar niets van, maar het heeft te maken met hoe de
aziatischers hier een "ziek" persoon benaderen : heeft ie het "koud",
dan krijgt ie gerechten omhet weer "warm" te krijgen, en omgekoord.
Heeft echter niets met temperatuur te maken. Echt iets typisch
aziatisch.
Groet,
Stef
http://blog.onskookboek.be
Voor Tonny : de gula melakka hier in maleisie is puur palmsuiker.
Doettie het weer... :-((
http://www.nationaalarchief.nl/aankomst/achtergrondinformatie/illustraties/kaarten/indonesie_groot.gif
of:
http://shorterlink.com/?H8EP7E
>Sarinah is zeker de moeite waard
Een vleesrijsttafel in Babylon halen is inderdaad zeker de moeite
waard. Nog wat bakjes met garnalen en vis erbij. Jammie.
Veel vleesgerechten hebben bij Sarinah in Babylon een zelfde smaak.
Wie weet wat dat is?
Bij een van de vleesssoorten proefde ik ook rozensmaak. Ook lekker.
> en toko Eddo is inderdaad één van de betere
>toko's.
Snap ik niet. Hoor ik wel vaker. De toko die in de Franse Kerkstraat
zat (Rindu Alam?) vond ik veel beter. Toko Bintang Tiga op de KJ-laan
had de beste saté die ik ooit gegeten heb. Heerlijk rooksmaakje. In
Voorburg ken ik helaas geen goede toko's meer. Op advies van een
blauwe jongen Toko Djadi op de Laan van NOI geprobeerd. Ga ik vast nog
wel wat keren langs.
Groeten,
Bob
"Tonny" <tonny@geen spam.nl> wrote:
> ik wil eerst nog wat meer weten over de auteur(s)
>van deze recepten zodat ik de bron kan vermelden en ik wil ze even testen
Is afhalen mogelijk?
Groeten,
Bob
Bob <pret...@xs4all.nl> wrote:
>lekker.
Niet superlekker eten, maar wel een lekker gevoel gaf me het bezoekje
aan Mekar Sari. Kennen jullie nog meer van dat soort restaurants in en
rond Den Haag waar de tijd lang heeft stilgestaan?
Groeten,
Bob
Elise
nos...@geenmail.nl (Els) wrote:
>En ik vergeet bijna Dua op de Scheveningseweg. Ook erg lekker!
Moet dat de Stevinstraat zijn? Zie http://www.duaonline.nl/
Groeten,
Bob
"Els" <nos...@geenmail.nl> schreef
> pret...@xs4all.nl says...
> > Hoi Els,
> > nos...@geenmail.nl (Els) wrote:
> > >En ik vergeet bijna Dua op de Scheveningseweg. Ook erg lekker!
> > Moet dat de Stevinstraat zijn? Zie http://www.duaonline.nl/
> Bob, je hebt gelijk!
Ik lijk mijn Haagse verleden bijna vergeten, en dus
even gezocht naar de grote Indonesische restaurants.
Hieronder een lijstje. En er zijn natuurlijk ook heerlijke
toko's waar je kunt eten en afhalen.
The Raffles Javastraat 63
De Chinese Muur Jan Thijssenweg 16
Dewata Beeklaan 269
Garoeda Kneuterdijk 18a
Jimbaran Prinsestraat 110
Keraton Raamstraat 15
Keraton Damai Groot Hertoginnelaan 57
Nyonya Djakarta Badhuisstraat 27
Oen 2e Sweelinckstraat 115
Radèn Mas Gevers Deynootplein 125
Sarinah Goudenregenplein 4
Sarinandé Adelheidstraat 53
Srikandi Grote Markstraat 15
Tampat Senang Authentiek Laan van Meerdervoort 6
Toko Frederik Frederikstraat 227
Warung Djojo Beeklaan 175
Dong Fang J Maetsuyckerstraat 173
New Meyva Boekhorststraat 5
Runners Van Hogenhoucklaan 168
Bogor V Swietenstraat 2
Istana Wagenstraat 71
Lombok Stevinstraat 174
Poentjak Kneuterdijk 16
Sarinah Koningin Julianaplein 30
Sarinah Goudenregenstraat 170
Senayan Isabellaland 806
Soeboer Brouwersgracht 29
Toraja Zuiderparklaan
DirkJan
En in Den Haag kun je ook op zondagmiddag
lekker dim-summen in één van de echte
Chinese restaurants rond de Wagenstraat en
de Markthof.
Rindu Alam is niet meer, dat was inderdaad een goede toko met heerlijke
afhaalgerechten.
Ook Bintang Tiga is ter ziele, is nu vervangen door Carmil, een
afhaalrestaurant voor Indische, Chinese , Thaise en Surinaamse
afhaalgerechten.
Ik vind het geen aanrader, maar dat zal wel een kwestie van smaak zijn.
Ik ga dan ook maar eens naar Toko Djadi.
Gr.
Alice
"Alice" <arns-...@euronet.nl> wrote:
>Ook Bintang Tiga is ter ziele, is nu vervangen door Carmil, een
>afhaalrestaurant voor Indische, Chinese , Thaise en Surinaamse
>afhaalgerechten.
>Ik vind het geen aanrader, maar dat zal wel een kwestie van smaak zijn.
Thais hebben ze niet, wel Hollands. Ze hebben ook wat zitplaatsen. Ik
ben er een paar keer met collega's tussen de middag wezen snacken.
Surinaams broodje kiplever is jammie.
Chop Stick Palace op de Rozenboomlaan al geprobeerd? Is een "Chinese
Indische Surinaamse" Toko. Nette tent, maar springt niet boven het
gemiddelde uit qua smaak.
Ben één keer bij het "Chinese Indisch Surinaams" restaurant Star Food
op de BI-laan geweest, maar die is ook gemiddeld, dacht ik. Nog maar
eens proberen.
Restaurant Indonesia Baru op de Damlaan vond ik ook gemiddeld. En ook
Sarinandé in de Adelheidstraat heeft geen indruk gemaakt.
Menuet in L'hage moet ik maar eens proberen.
Groeten,
Bob
Klinkt bekend. Mijn oma keek me altijd vermanend aan als ik koffie en
ijs tegelijk nam, want dat was koud en warm door elkaar, en dus
ongezond.
--
Han-Wen Nienhuys - han...@xs4all.nl - http://www.xs4all.nl/~hanwen
>Waar is de BI laan?
De Bruijnings ingenhoeslaan staat loodrecht op de KJ-laan. Vlak bij
Carmil.
Groeten,
Bob
nos...@geenmail.nl (Els) wrote:
>> > In jouw opsomming mis ik Keraton Damai.
>Keraton is erg goed, wel vrij klein, dus reserveren, een beetje
>vergelijkbaar (eten en sfeer) met Burubudur.
Bedankt voor de tip. Vanavond daar een rijsttafel Keraton Damai
gehaald. Zo lekker dat ik me er ziek aan kan eten. Veel vlees. Niet
zo'n standaard rijsttafel. Nog niet perfect. De saté van Bintang Tiga
was lekkerder. En er zat een stuk 'kauwgom' in het rundvlees. Maar dat
drukte de pret niet.
Erg vreemd dat het er zo rustig was. Ik was er rond zevenen. Verder
geen afhalers. Slechts twee tafeltjes in gebruik. Toen ik vertrok was
ik de enige klant in de zaak.
Groeten,
Bob
"Alice" <arns-...@euronet.nl> wrote:
>Bij Menuet in Leidsenhage zie je altijd veel Indische mensen, voor mij toch
>wel een teken dat het wel goed zit.
Vandaag daar een rijsttafel meegenomen. Wel lekker, maar weinig
bijzonders. Niet voor herhaling vatbaar. Toch maar eens zelf daar een
rijsttafel samenstellen en kijken hoe dat bevalt.
Tijdens het wachten even in het toko-deel rondgekeken. Daar loop ik
vast nog wel vaker voor binnen. Sambal peteh, peteh bonen uit de
diepvries, ikan teri, et cetera meegenomen. Yummie.
Groeten,
Bob