Ironie

[@spamtrap.com PP]

Het zijn toch ook balletjes, he allemaal. Jan Mulder schrijft en brief
waarin hij excuses eist van Balkenende en die man komt nog met een, niet
zelf geschreven, brief over de brug ook. En waar gaat het nou helemaal om.
De bondscoach van Oranje mag niet gedemoniseerd worden. Dat is zo'n
moordewoord geworden sinds de dag dat Pim Fortuyn stierf.

Er zijn gelijkenissen. Het gedachtengoed van Pim stelde niets voor, het werk
van Dick ook niet. De een schreef wat onsamenhangende kritieken die
sindsdien als "gedachtengoed" worden omschreven. De ander geeft leiding aan
een groep miljonairs die leven van hun, tamelijk onbelangrijke, hobby.
Begrijp me goed, ik vind voetbal prachtig. Het is een schoolvoorbeeld van
tactiek, sociale omgang, strategie en zelfbeheersing. Behalve dan de rotzooi
die Rinus Michels en consorten ervan gemaakt hebben. Voetbal is oorlog! Hoe
zit dat nu? Onze jongens in Irak zijn op vredesmissie en mogen niet
schieten. Onze jongens in Portugal voeren oorlog en MOETEN schieten! De
demonisering is al lang begonnen met mannen als Michels.

Eigenleg heeft Balkenende natuurlijk gelijk. Wie zich bezighoudt met een
discussie over waarden en normen, moet zich wel mengen in de reeks van
agressieve uitlatingen in de richting van de bondscoach. Ze getuigen van
geen enkel respect. Ik geloof Jan. Hij zit vol ironie en het zal ook deze
keer wel ironie zijn geweest. Wat Jan vergeten was, was zijn invloed op
mensen. Het domme volk waarover hij zo graag praat KENT geen ironie. Het
kent alleen de ernst van de onderbuik Als iemand als Jan Mulder zegt dat de
bondscoach gestenigd moet worden, dan neemt het domme volk dat maar al te
graag over. Daar heb je een verantwoordelijkheid, Jan. Daarin heeft
Balkenende gelijk. Hij heeft die verantwoordelijkheid ook. De saai- en
somberheid die hij uitstraalt zijn voor velen ook besmettelijk en zelfs ik
kan ze niet als ironie zien.