പ്രണയ ബന്ധങ്ങളിലെ പാപച്ചുഴികള്‍ -നിങ്ങള്‍ക്ക് ലഘൂകരണം നല്‍കാന്‍ അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. മനുഷ്യന്‍ ദുര്‍ബലനായാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്

[Nafsad Abdul Jabbar]

സ്ത്രീ-പുരുഷ സങ്കലനം മൂന്ന് നിലപാടുകള്‍

ഡോ. യൂസുഫുല്‍ ഖറദാവി ‌

സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഇടകലരുന്നതിനെ കുറിക്കുന്ന 'ഇഖ്തിലാത്വ്' (ഇടകലരല്‍) എന്ന വാക്ക് ഇസ്‌ലാമിക നിഘണ്ടുവില്‍ ആധുനിക കാലത്ത് മാത്രം സ്ഥലം പിടിച്ച പദമാണ്. നബി(സ)യുടെ കാലത്ത് പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും പല സന്ദര്‍ഭങ്ങളിലും ഇടകലര്‍ന്നിരുന്നു. സംഘടിത നമസ്‌കാരങ്ങള്‍, പള്ളിയിലെ വിദ്യാവേദികള്‍, ഹജ്ജ് ഉംറകള്‍, യുദ്ധങ്ങള്‍, ജുമുഅഃ, പെരുന്നാള്‍ നമസ്‌കാരങ്ങള്‍, വ്യത്യസ്ത സാമൂഹിക ചടങ്ങുകള്‍ മുതലായവ ഉദാഹരണം. അബ്ദുല്‍ ഹലീം അബൂ ശുഖ്ഖഃ തന്റെ 'തഹ്‌രീറുല്‍ മര്‍അഃ ഫീ അസ്വ്‌രി രിസാലഃ' (സ്ത്രീ വിമോചനം പ്രവാചക കാലഘട്ടത്തില്‍) എന്ന കൃതിയില്‍ അത്തരം പല അവസരങ്ങളെക്കുറിച്ചും വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഖുര്‍ആനും സുന്നത്തും വിശിഷ്യ ബുഖാരിയും മുസ്‌ലിമുമാണ് അദ്ദേഹം പഠനത്തിന് ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നത്.

 

പരസ്പരബന്ധങ്ങള്‍ ശാക്തീകരിക്കുക, പരസ്പരം പ്രയോജനങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുക മുതലായ മതപരമോ ഭൗതികമോ ആയ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കായി പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും സംഗമിക്കുന്നത് തടയുന്ന പ്രമാണങ്ങളൊന്നുമില്ല എന്ന് കാണാന്‍ കഴിയും. ബന്ധുത്വം, വൈവാഹിക ബന്ധം, സൗഹൃദം, അയല്‍പക്കം, ഗാഢമായ ചങ്ങാത്തം മുതലായവയുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ സംഗമിക്കുന്നതാണ് കൂടുതല്‍ നല്ലത്. ഇത്തരം പശ്ചാത്തലത്തിലുള്ളവര്‍ സമൂഹ യാത്രകളിലോ സദ്യകളിലോ മറ്റു വേദികളിലോ സംഗമിക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്നോ സന്ദേഹകരമാണെന്നോ ഭയജനകമാണെന്നോ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതില്ല.

 

ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലല്ലാതെയുള്ള സംഗമങ്ങള്‍ക്കും, അവയില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നവര്‍ക്കും ഒരേ വിധിയല്ല; പശ്ചാത്തലവും ആളുകളും മാറുന്നതനുസരിച്ച് വിധിയില്‍ മാറ്റമുണ്ടാവും. ചിലയാളുകള്‍ മതപരവും മാനസികവും സാമൂഹികവും സാംസ്‌കാരികവുമായ പക്വത നേടിയവരായിരിക്കും. സ്ത്രീകളുമായി ഇടപഴകുന്നതിലും അവരുമായി സംസാരിക്കുന്നതിലും മര്യാദയും മാന്യതയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവരായിരിക്കും അവര്‍. ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ചാപല്യങ്ങള്‍ അവരില്‍ കാണുകയില്ല. രണ്ടു യുവതികള്‍ക്ക് വെള്ളം സംഘടിപ്പിച്ചു കൊടുത്തപ്പോള്‍ മൂസാ നബി സ്വീകരിച്ചത് ഈ നിലപാടാണ്. യാത്രകളിലും മറ്റു സംഗമാവസരങ്ങളിലും അവര്‍ പരസ്പരം സമസ്ഥാനീയരാണ്. എല്ലാവരും അപരര്‍ക്ക് കൊടുക്കുന്നു, എല്ലാവരും അപരരില്‍ നിന്ന് സ്വീകരിക്കുന്നു. ഇത്തരം സംഗമങ്ങള്‍ അഹിതകരമായി കാണേണ്ടതില്ല. എന്നല്ല, ഇതിലൂടെ നാം സൂചിപ്പിച്ച നല്ല ലക്ഷ്യങ്ങളാണ് ഉന്നംവെക്കുന്നതെങ്കില്‍ അത് അല്ലാഹുവിനുള്ള പുണ്യപ്രവൃത്തിയാണ്, ഇബാദത്താണ്. കാരണം, അതിലൂടെ ഒരു സല്‍ക്കാര്യത്തിന് സഹായിക്കുന്നു, സ്‌നേഹത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു, പരസ്പരബന്ധം ബലപ്പെടുത്തുന്നു.

 

ചിലയാളുകള്‍ മതപരവും മാനസികവും ചിന്താപരവും സാമൂഹികവുമായ പക്വത എത്താത്തവരായിരിക്കും. പഴയ ചിന്തകളായിരിക്കും അവരെ ഭരിക്കുന്നത്. ഒരു പക്ഷേ പഴയതല്ലാത്തതും അവര്‍ക്കറിയാമായിരിക്കും. പക്ഷേ പഴയ ധാരണകളില്‍ നിന്ന് മുക്തരാവാന്‍ അവര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞെന്നു വരില്ല. അവരുടെ മനസ്സുകളില്‍ അഥവാ അവരുടെ ആന്തര ബോധങ്ങളില്‍ സ്ത്രീ എന്നാല്‍ വിഷസര്‍പ്പമോ, പിശാചിന്റെ കെണിയോ ഒക്കെ ആയിരിക്കും. അവള്‍ പുരുഷന്മാരെ കുഴപ്പത്തില്‍ ചാടിക്കുന്നു, അവളുടെ മുഖം ഔറത്താണ്, അവളുടെ ശബ്ദം ഔറത്താണ്, അവള്‍ അവളുടെ വീട്ടില്‍ അടങ്ങിയൊതുങ്ങിക്കഴിയണം, അവള്‍ പുരുഷനുമായി ഇടപഴകരുത്, പുരുഷന്‍ അവളുമായി ഇടപഴകരുത് - ഇതാണ് അവരുടെ നിലപാട്. ഇത് ആരും വ്യക്തമാക്കിയെന്നുവരില്ല. എങ്കിലും അത് അവരുടെ ആന്തര തലങ്ങളില്‍ നിഗൂഢമായിക്കിടക്കുന്നുണ്ടാവും. അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ആ ധാരണക്കനുസൃതമായാണ് അവര്‍ പ്രതികരിക്കുക.

 

ഇത്തരം ആളുകള്‍ക്ക് സ്ത്രീ-പുരുഷന്മാര്‍ ഇടകലര്‍ന്നുള്ള യാത്രപോലുള്ള സംഗമങ്ങള്‍ ശരിയാവില്ല. സഹോദരന്മാരുടെയോ കൂട്ടുകാരുടെയോ സമ്മര്‍ദത്താല്‍ ഇവരെ അത്തരം സംഗമങ്ങളില്‍ പങ്കെടുപ്പിച്ചാല്‍തന്നെയും, അവര്‍ക്ക് അതിന്റേതായ പ്രയാസങ്ങളുണ്ടാവും; യാത്രയിലും, യാത്രാമധ്യേയും, യാത്രക്ക് ശേഷവും. ഇത്തരം വേളകളില്‍ നല്‍കപ്പെടുന്ന ഉപദേശം അവര്‍ക്ക് പ്രയോജനപ്പെടില്ല, കേള്‍ക്കുന്ന തമാശകള്‍ അവര്‍ക്ക് രുചിക്കുകയില്ല. കാരണം, അപ്പോഴൊക്കെ അവരുടെ ഹൃദയം ഭയസാന്ദ്രമായിരിക്കും, അസ്വസ്ഥഭരിതമായിരിക്കും. അതില്‍നിന്ന് വിടുതി നേടാന്‍ അവര്‍ക്ക് കഴിയുകയില്ല. ഇത്തരക്കാരെ മാനസികമായി ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുവരാന്‍ ശ്രമിക്കണം, ഇസ്‌ലാമിനെ സംബന്ധിച്ച് നല്ല ഗ്രാഹ്യം നല്‍കണം. ഇസ്‌ലാം എളുപ്പമാണെന്നും അതൊരാളെയും വെറുപ്പിച്ചകറ്റുകയില്ലെന്നും അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തണം.

 

മൂന്നാമതൊരു വിഭാഗം, ഒന്നാമത്തെ വിഭാഗത്തിന്റെ പക്വത എത്താത്തവരും, രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗത്തിന്റെ നിലവാരത്തിലല്ലാത്തവരുമാണ്. ചിലപ്പോള്‍ അവര്‍ ഒന്നാമത്തെ വിഭാഗത്തിന്റെ നിലവാരത്തിലും മറ്റുചിലപ്പോള്‍ രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗത്തിന്റെ നിലവാരത്തിലും എത്തിയെന്നു വരാം. ഇത്തരമാളുകള്‍ സ്ത്രീകളുമായി സംഗമിക്കുന്നതോ, സംഗമത്തിന്റെ ഗുണഫലങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുന്നതോ വിലക്കേണ്ടതായി നാം കരുതുന്നില്ല. അതേസമയം, ഇത്തരം ആളുകള്‍ സ്ത്രീകളുമായി സംഗമിക്കുമ്പോള്‍ താഴെ ചേര്‍ത്ത നിബന്ധനകള്‍ നിര്‍ബന്ധമായും പാലിച്ചിരിക്കണം.

 

1. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും കണ്ണുകള്‍ താഴ്ത്തുക എന്ന ഖുര്‍ആനിക നിര്‍ദേശം (അന്നൂര്‍: 30, 31) സ്വീകരിച്ചിരിക്കണം. ഇത്തരം സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ ചില പുരുഷന്മാര്‍ക്ക് ചില സ്ത്രീകളെയും, ചില സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ചില പുരുഷന്മാരെയും കൗതുകമായി തോന്നുമ്പോള്‍ ലൈംഗികാസക്തിയോടെയുള്ള നോട്ടങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകാനിടയാകും. ''ആസക്തിയോടെയുള്ള നോട്ടം ഇബ്‌ലീസിന്റെ അമ്പുകളില്‍നിന്നുള്ള അമ്പാണ്. ലൈംഗികാസക്തിയോടെയുള്ള നോട്ടം വിഷത്തിലൂട്ടിയ ഇബ്‌ലീസിന്റെ ശരങ്ങളില്‍ ഒരു ശരമാണ്. അല്ലാഹുവോടുള്ള ഭയത്താല്‍ അത് ആരെങ്കിലും ഉപേക്ഷിച്ചാല്‍ അല്ലാഹു അയാള്‍ക്ക് സത്യവിശ്വാസം പ്രദാനം ചെയ്യും. അതിന്റെ മാധുര്യം അയാളുടെ ഹൃദയത്തില്‍ അനുഭവിച്ചറിയാന്‍ കഴിയും'' (ഹാകിം).

 

2. കൂടുതല്‍ സംസാരിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുക, വിശിഷ്യ സ്ത്രീകള്‍. ഖുര്‍ആന്‍ മുന്നറിയിപ്പു നല്‍കിയതുപോലെ കൊഞ്ചിക്കുഴയാതിരിക്കുക. ''നിങ്ങള്‍ ധര്‍മനിഷ്ഠ പാലിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ (അന്യരോട്) കൊഞ്ചിക്കുഴഞ്ഞ് സംസാരിക്കരുത്. അപ്പോള്‍ ഹൃദയത്തില്‍ രോഗമുള്ളവന്ന് മോഹം തോന്നിയേക്കും. ന്യായമായ വാക്ക് നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞുകൊള്ളുക'' (അഹ്‌സാബ് 32).

 

3. കൂടുതല്‍ ചിരിക്കാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക. സ്ത്രീകളുടെ ചിരി പുരുഷന്മാരെ കുഴപ്പത്തിലകപ്പെടുത്താനിടയാക്കും.

 

4. ഉടുത്തവരെങ്കിലും ഉടുക്കാത്തവരും, ആകര്‍ഷിക്കുന്നവരും ആകര്‍ഷിപ്പിക്കുന്നവരുമായ സ്ത്രീകളോട് സദൃശമാവാത്തവിധം വേഷത്തിലും അലങ്കാരത്തിലും മുസ്‌ലിം വനിത ഇസ്‌ലാമിക പ്രതിബദ്ധത പുലര്‍ത്തണം. വസ്ത്ര മര്യാദകളും ഹിജാബും പാലിച്ചിരിക്കണം.

 

5. കവിളും ചുണ്ടും മോടിയാക്കുക, പുരികങ്ങള്‍ പറിക്കുക, മുടിയില്‍ കൃത്രിമ മുടിയുള്‍പ്പെടെ ചേര്‍ത്തുകെട്ടുക മുതലായ അലങ്കാരങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കുക.

 

6. നടത്തത്തിലും ചലനത്തിലും ഗൗരവവും ഗാംഭീര്യവും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക. ''അവര്‍ രണ്ടുപേരില്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ലജ്ജാവതിയായി നടന്നുവന്നു'' (ഖസ്വസ്വ് 25) ''അവരുടെ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന സൗന്ദര്യം അറിയപ്പെടാനായി അവര്‍ അവരുടെ കാലുകള്‍ കൊണ്ട് നിലത്തടിക്കരുത് (നൂര്‍ 31).

 

7. സംഘടിത നമസ്‌കാരത്തില്‍ എന്നപോലെ, പുരുഷന്മാര്‍ പുരുഷന്മാര്‍ക്കും, സ്ത്രീകള്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്കുമൊപ്പം ഇരിക്കണം. നമസ്‌കാരത്തില്‍ പുരുഷന്മാരുടെ നിര ആദ്യം, സ്ത്രീകളുടേത് പിറകില്‍ എന്നതാണല്ലോ രീതി. അതേസമയം, പുരുഷന്റെ അടുത്ത് അയാളുടെ ഭാര്യ, സ്ത്രീയുടെ അടുത്ത് അയാളുടെ ഭര്‍ത്താവ് എന്ന രീതിയില്‍ ഇരിക്കുന്നതിനു വിരോധമില്ല. അതായത്, സ്ത്രീയുടെ അടുത്ത് സ്ത്രീകള്‍, ഭര്‍ത്താവിന്റെ അടുത്ത് അയാളുടെ ഭാര്യ എന്ന ക്രമത്തിലാവണം. ഇസ്‌ലാമിക പ്രതിബദ്ധതയുള്ള സ്ത്രീകള്‍ പൊതുവെ ഈ രീതിയാണ് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്. സ്ത്രീകള്‍ ചിരിക്കുകയോ, ഫലിതം പറയുകയോ, അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യുമ്പോള്‍ അവര്‍ക്കിടയിലായൊതുങ്ങും. അവര്‍ മാത്രമുള്ളേടത്ത് അതവര്‍ക്ക് പ്രയാസമുണ്ടാക്കില്ല.

 

8. ഇത്തരം സംഗമങ്ങളില്‍ മൂല്യങ്ങള്‍ മാനിക്കാത്തവരും, പവിത്രതകള്‍ പാലിക്കാത്തവരും, സ്ത്രീപുരുഷ ബന്ധങ്ങളിലെ പരിധികള്‍ ലംഘിക്കുന്നവരും, സംസാരത്തില്‍ നിയന്ത്രണം ദീക്ഷിക്കാത്തവരും ഉണ്ടാവരുത്. ഇത്തരം ആളുകള്‍ അന്തരീക്ഷം കേടുവരുത്തും. സദുദ്ദേശ്യപരമായ പരസ്പര ബന്ധത്തിന്റെയും ഉപകാരത്തിന്റെയും അന്തരീക്ഷത്തെ അവര്‍ വെറും തമാശയുടെയും കോമാളിത്തത്തിന്റെയും നിലവാരത്തിലേക്ക് താഴ്ത്തിക്കളയും. ഇത്തരക്കാര്‍ കൂട്ടത്തിലുണ്ടെങ്കില്‍ അവര്‍ നിര്‍ബന്ധമായും പരിധികള്‍ പാലിച്ചിരിക്കണം. മറ്റുള്ളവരുടെ വികാരങ്ങളെ മാനിച്ചിരിക്കണം. അവരെ കടിഞ്ഞാണഴിച്ചു വിട്ടേക്കരുത്. അങ്ങനെയായാല്‍ അവരുടെ അവിചാരിതമായ ഇടപെടലുകളിലൂടെ ശുദ്ധമായ അന്തരീക്ഷം മലിനമാവാം. ശരീഅത്തു വിധികള്‍ക്കനുസൃതമല്ലാത്ത വാക്കുകള്‍ക്ക് അവ വേദിയായെന്നും വരാം.

 

ഇതിന്റെയര്‍ഥം, തമാശകളും നര്‍മങ്ങളും തീരെ പാടില്ലെന്നല്ല. തമാശ പാടില്ലെന്നു പറയുന്നത് അല്ലാഹു മനുഷ്യനെ പടച്ച പ്രകൃതിക്ക് വിരുദ്ധമാണ്. സമാശ്വാസം പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ഇത്തരം സംഗമങ്ങളില്‍ മനുഷ്യര്‍ക്ക് പരിചയമുള്ള രീതിയുമല്ല. ആദ്യകാല മുസ്‌ലിം തലമുറക്ക് പരിചയമുള്ളതല്ല ഈ രീതി. നബി(സ) തമാശ പറഞ്ഞിരുന്നു, സത്യമല്ലാത്ത തമാശയൊന്നും അവിടന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. കുട്ടികളും സ്ത്രീകളും ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള തന്റെ സഖാക്കളോട് അവിടന്ന് തമാശ പറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ, ഏതൊരു കാര്യവും കൂടുതലാവുന്നത് അതിനെ കേടുവരുത്തും, പരിധിക്കു പുറത്തേക്കു കടത്തും. അനുവദനീയം എന്ന അവസ്ഥയില്‍ നിന്ന് അനഭിലഷണീയമോ നിഷിദ്ധമോ ആയ അവസ്ഥയിലേക്ക് നീങ്ങും.

 

9. ഇത്തരം സംഗമങ്ങള്‍ കാരണം ഭയപ്പെടേണ്ടതായ കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവാതിരിക്കണം. യാഥാര്‍ഥ്യവുമായി ബന്ധമില്ലാത്തതും വെറും തോന്നലുകളുമായ കാര്യങ്ങള്‍ക്കു പകരം, തെളിവുകളിലൂടെ സ്ഥാപിതമാവുന്ന യഥാര്‍ഥ ഭയ കാര്യങ്ങളാണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശ്യം. മതനിഷ്ഠയുള്ള ചിലര്‍ തന്റെ ഭാര്യയെ അന്യപുരുഷന്മാര്‍ കാണുന്നത് ഭയക്കുന്നു. അഥവാ ഭാര്യ അന്യപുരുഷന്മാരെ കാണുന്നത് ഭയക്കുന്നു.

 

സ്ത്രീകള്‍ സ്‌കൂളുകളിലും യൂനിവേഴ്‌സിറ്റികളിലും അങ്ങാടികളിലും മറ്റും പോകാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതമാവുന്ന ഇന്നത്തെ സാഹചര്യത്തില്‍ സ്ത്രീകളെ പുരുഷന്മാര്‍ കാണരുതെന്നു പറയുന്നത് പ്രായോഗികമല്ല. ഇത്തരം ധാരണകള്‍ക്ക് യാതൊരു പരിഗണനയും ലഭിക്കില്ല. സ്ത്രീകളെ വീട്ടില്‍ ബന്ദികളാക്കി നിര്‍ത്താന്‍ ഇസ്‌ലാം കല്‍പിച്ചിട്ടില്ല. ആദ്യകാലത്ത് വ്യഭിചാരത്തിനുള്ള ശിക്ഷ എന്ന നിലയിലാണ് വീട്ടു തടങ്കല്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. പിന്നീട് ആ വിധി ഇസ്‌ലാം ദുര്‍ബലപ്പെടുത്തി (നിസാഅ്: 15 കാണുക). ഇവ്വിഷയകമായ ചര്‍ച്ചയില്‍ പരിഗണനീയമല്ലാത്ത ഒരു ഹദീസ് ഉദ്ധരിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. അതിങ്ങനെയാണ്: നബി(സ) മകള്‍ ഫാത്വിമ(റ)യോട് ചോദിച്ചു: 'ഒരു സ്ത്രീയെ സംബന്ധിച്ചേടത്തോളം എന്താണ് ഏറ്റവും നല്ലത്?' ഫാത്വിമ(റ): 'അവള്‍ ഒരു പുരുഷനെയും കാണാതിരിക്കുക, അവളെ ഒരു പുരുഷനും കാണാതിരിക്കുക.' ഇതുകേട്ടപ്പോള്‍ അവരെ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് നബി(സ) പറഞ്ഞു: 'ചിലര്‍ ചിലരുടെ സന്തതികളാണ്' (ഫാത്വിമ: എന്റെ നിലപാടുകാരിയാണെന്ന് ആശയം). ബസ്സാറും ദാറഖുത്വ്‌നിയും ഉദ്ധരിച്ച ഈ ഹദീസിന്റെ നിവേദക പരമ്പര ദുര്‍ബലമാണ്. അലി(റ)യില്‍ നിന്ന് ഹസന്‍ ഉദ്ധരിച്ച ഇത് ഹദീസ് നിവേദന ശാസ്ത്ര പ്രകാരം 'മുര്‍സല്‍' എന്ന ഗണത്തിലാണ് വരിക. ഹസന്‍ അലി(റ)യെ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തില്‍നിന്ന് ഉദ്ധരിച്ചിട്ടില്ല.

 

ദീനീബോധമുള്ള ചിലയാളുകള്‍ ഏതു വിഷയമായാലും സ്ത്രീകള്‍ പുരുഷന്മാരോടോ, പുരുഷന്മാര്‍ സ്ത്രീകളോടോ സംസാരിച്ചുകൂടെന്ന് ശഠിക്കുന്നവരാണ്. അത് കുഴപ്പങ്ങള്‍ക്ക് കാരണമാവുമെന്നാണ് അവരുടെ പക്ഷം. ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നത് സത്യവിശ്വാസികളും സത്യവിശ്വാസിനികളും പങ്കെടുക്കുന്ന സംഘടിത പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് ചേര്‍ന്നതല്ല. ''സത്യവിശ്വാസികളും സത്യവിശ്വാസിനികളും അന്യോന്യം മിത്രങ്ങളാകുന്നു. അവര്‍ സദാചാരം കല്‍പിക്കുകയും, ദുരാചാരത്തില്‍നിന്ന് വിലക്കുകയും, നമസ്‌കാരം മുറപോലെ നിര്‍വഹിക്കുകയും, സകാത്ത് നല്‍കുകയും അല്ലാഹുവെയും അവന്റെ ദൂതനെയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.'' (അത്തൗബ 71). ''.......... അതിനാല്‍ അവര്‍ (സ്ത്രീകള്‍) (പുരുഷന്മാരോട്) കൊഞ്ചിക്കുഴഞ്ഞ് സംസാരിക്കരുത്. അങ്ങനെയായാല്‍ ഹൃദയത്തില്‍ രോഗമുള്ളവര്‍ കൊതിക്കാനിടയാവും. അവര്‍ (സ്ത്രീകള്‍) മാന്യമായി സംസാരിക്കട്ടെ'' (അഹ്‌സാബ് 32). സ്ത്രീ-പുരുഷ സമ്പര്‍ക്കം സാമൂഹികാവശ്യമാണെന്നും, അപ്പോഴെല്ലാം ഇസ്‌ലാമിക മര്യാദകള്‍ പാലിച്ചിരിക്കണമെന്നും മേല്‍ രണ്ടു സൂക്തങ്ങള്‍ ചേര്‍ത്തു മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നു. നബി പത്‌നിമാരുടെ കാര്യത്തില്‍ മറ്റു സ്ത്രീകളോടില്ലാത്ത കാര്‍ക്കശ്യം ഖുര്‍ആന്‍ പുലര്‍ത്തുന്നുണ്ട്. ''നിങ്ങള്‍ അവരോട് (നബി പത്‌നിമാരോട്) വല്ല സാധനവും ചോദിക്കുകയാണെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ അവരോട് മറയുടെ പിന്നില്‍ നിന്ന് ചോദിക്കുക'' (അഹ്‌സാബ് 53). അവരോട് വല്ലതും ചോദിക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ മറുപടിയോ, വല്ല സാധനമോ കൊടുക്കുന്നുണ്ടാവുമല്ലോ. സാമൂഹിക ഇടപഴക്കം ഒരു യാഥാര്‍ഥ്യമാണെന്നും പക്ഷേ അവിടെ ഇസ്‌ലാമിക മര്യാദ പാലിച്ചിരിക്കണമെന്നും സാരം.

 

ചില സാഹചര്യങ്ങളില്‍ കുടുംബപരമോ മതപരമോ സാമൂഹികമോ ആയ ചില കെടുതികള്‍ തന്നെ ഭയപ്പെടേണ്ടതുണ്ടാവാം. ചില പുരുഷന്മാര്‍ക്ക് ചില സ്ത്രീകളെയും, ചില സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ചില പുരുഷന്മാരെയും കാണുമ്പോള്‍ ആകര്‍ഷണം തോന്നുക, ആ ആകര്‍ഷണം പ്രേമമായി രൂപാന്തരപ്പെടുക, അത് പിന്നെ ഒരു ദൗര്‍ബല്യമാവുക, കുടുംബ ജീവിതത്തെത്തന്നെ അപകടപ്പെടുത്തുംവിധം വികസിക്കുക, അത്തരം സംഗമങ്ങളും സങ്കലനങ്ങളും ആളുകള്‍ അതുമിതും പറയാന്‍ ഹേതുവാകുക മുതലായവ ഉദാഹരണം. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളില്‍, സംഗമങ്ങളും സങ്കലനങ്ങളും വഴിയുണ്ടാവുന്ന ഫലങ്ങള്‍ പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം വിവേചിച്ചു മനസ്സിലാക്കി കൈകാര്യം ചെയ്യുകയാണ് വേണ്ടത്. അപകടകരമാണെന്നോ, ഉപകാരത്തേക്കാള്‍ ഉപദ്രവം കൂടുതലാണെന്നോ മനസ്സിലായാല്‍ സങ്കലനത്തിന് അവസരം ഉണ്ടാക്കാതിരിക്കണം. മദ്യത്തിന്റെയും ചൂതാട്ടത്തിന്റെയും വിഷയത്തില്‍ ഇസ്‌ലാം ഈ നിലപാടാണല്ലൊ സ്വീകരിച്ചത്. ദോഷം തടുക്കാനുള്ള വഴി എന്ന നിലയില്‍ അത്തരം സാഹചര്യങ്ങള്‍ ഒരുക്കാതിരിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.

 

ഒരിക്കല്‍ കൂടി ഞാന്‍ ഉണര്‍ത്തുന്നു: ആളുകള്‍ ഊഹങ്ങളുടെയും തിന്മയെക്കുറിച്ച അതിശയോക്തിപരമായ ധാരണകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തില്‍ നിലപാടുകള്‍ സ്വീകരിച്ചുകൂടാ. കാരണം, ഊഹം സത്യവുമായി ചേര്‍ത്തുവെക്കുമ്പോള്‍ ഒരുപകാരവും ചെയ്യില്ല. ''നിങ്ങള്‍ ഊഹത്തെ കരുതിയിരിക്കണം. കാരണം, ഊഹം സംസാരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വ്യാജമാണ്'' (നബിവചനം). ''സത്യവിശ്വാസികളെ, നിങ്ങള്‍ അധിക ഊഹങ്ങളെയും വെടിയുക. തീര്‍ച്ചയായും ചില ഊഹങ്ങള്‍ പാപമാണ്'' (ഹുജുറാത്ത് 12).

 

സമൂഹങ്ങളുടെ വികാസപരിണാമങ്ങള്‍, ചിന്തകളിലും നാട്ടുസമ്പ്രദായങ്ങളിലുമുണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ എന്നിവയും നാം പരിഗണിക്കണം. ഇസ്‌ലാമിക സമൂഹത്തിലെ അഗ്രഗണ്യരായ പണ്ഡിതന്മാര്‍, സ്ഥല-കാലങ്ങള്‍ക്കും നാട്ടുരീതികള്‍ക്കും സാഹചര്യ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ക്കുമനുസരിച്ച് ഫത്‌വകള്‍ മാറുമെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. വിധികളിലെ ലാളിത്യം ഇസ്‌ലാമിക ശരീഅത്തിന്റെ സവിശേഷതകളിലൊന്നാണ്. ''നിങ്ങള്‍ക്ക് ലഘൂകരണം നല്‍കാന്‍ അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. മനുഷ്യന്‍ ദുര്‍ബലനായാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്'' (അന്നിസാഅ് 28). 

 

(ഫതാവാമുആസ്വിറ: 

 

നാലാം ഭാഗം)

ഒരു നിര്‍ദേശവും കുറെ അനാവശ്യ വിവാദങ്ങളും

വി.കെ അലി

സ്ത്രീ പീഡനങ്ങളും ബലാത്സംഗങ്ങളും ലോകത്തെങ്ങും വര്‍ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇന്ത്യയില്‍ ഇത്തരം കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ വര്‍ധനവ് എല്ലാ പരിധികളും ഭേദിക്കുന്ന രീതിയിലാണ്. കേരളമാകട്ടെ മറ്റെല്ലാ വിഷയങ്ങളിലും പിന്നാക്കമായേക്കാമെങ്കിലും ഇത്തരം കുറ്റങ്ങളില്‍ ഒട്ടും പിറകിലല്ല. 2012-ല്‍ കേരളത്തില്‍ 1661 ബലാത്സംഗ കേസുകള്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യപ്പെടുകയും 371 സ്ത്രീകള്‍ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു. പുറത്തുവരുന്ന കേസുകള്‍ മൊത്തം സംഭവങ്ങളുടെ ഇരുപത് ശതമാനമേ വരികയുള്ളൂവെന്നും ഇതില്‍തന്നെ മുപ്പതു ശതമാനമേ കോടതിയിലെത്തുന്നുള്ളൂവെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതാകട്ടെ ഒരു ശതമാനം മാത്രവും. ബാക്കിയെല്ലാം രാജിയായി പോവുകയോ പാതിവഴിയില്‍ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നു. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് സ്ത്രീപീഡനങ്ങള്‍ തടയുന്നതിനാവശ്യമായ നിയമനടപടികള്‍ പരിഷ്‌കരിക്കുന്നതിനു വേണ്ട നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ സമര്‍പ്പിക്കാന്‍ ജസ്റ്റിസ് വര്‍മ കമീഷന്‍ ഇന്ത്യയിലെ വിവിധ സംഘടനകളോടും സാംസ്‌കാരിക കൂട്ടായ്മകളോടും ആവശ്യപ്പെട്ടത്. ഇതിനുള്ള മറുപടിയില്‍ ഇന്ത്യന്‍ ജമാഅത്തെ ഇസ്‌ലാമി ക്രിയാത്മകമായ പല നിര്‍ദേശങ്ങളും സമര്‍പ്പിക്കുകയുണ്ടായി. ജമാഅത്തെ ഇസ്‌ലാമി സ്വാഭാവികമായും ഇസ്‌ലാമിക ഭൂമികയില്‍ നിന്നുകൊണ്ടാണ് പ്രസ്തുത നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ തയാറാക്കിയത്. വിവാഹത്തിലൂടെ മാത്രം ലൈംഗിക ബന്ധം അനുവദിക്കുക, വിവാഹേതര ലൈംഗിക ബന്ധങ്ങള്‍ ശിക്ഷാര്‍ഹമാക്കുക, യുവതലമുറക്ക് ധാര്‍മിക വിദ്യാഭ്യാസം നല്‍കുക, വിവാഹം പ്രയാസരഹിതമാക്കുക, പത്ര-ദൃശ്യ മാധ്യമങ്ങളിലെ അശ്ലീലത തടയുക, മദ്യം നിരോധിക്കുക, മാനഭംഗകേസുകളില്‍ കുറ്റവാളികള്‍ക്ക് വധശിക്ഷ ഏര്‍പ്പെടുത്തുക, മിശ്ര വിദ്യാഭ്യാസം ഇല്ലാതാക്കുക, ക്രിമിനല്‍ നടപടിക്രമങ്ങള്‍ ലഘൂകരിക്കുക, പോലീസ് എഫ്.ഐ.ആര്‍ റജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യാതിരിക്കുന്നത് കുറ്റകരമാക്കുക തുടങ്ങിയ ഒട്ടേറെ നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ അക്കൂട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍, നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ മാധ്യമങ്ങള്‍ ഇക്കൂട്ടത്തില്‍നിന്ന് 'മിശ്രവിദ്യാഭ്യാസം ഒഴിവാക്കുക' എന്ന നിര്‍ദേശം ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച് വലിയ ബഹളം സൃഷ്ടിക്കുകയുണ്ടായി. എന്തോ നാണക്കേടുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു കാര്യമാണ് ജമാഅത്തെ ഇസ്‌ലാമി പറഞ്ഞതെന്നും അതിന്റെ പേരില്‍ ലോകത്തോട് മുഴുവന്‍ മാപ്പു പറയേണ്ടതുണ്ടെന്നും തോന്നും അവയുടെ ഭാവം കണ്ടാല്‍.

 

സ്ത്രീ-പുരുഷ ബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ച ഇസ്‌ലാമിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട് പാശ്ചാത്യ വീക്ഷണങ്ങളില്‍ നിന്ന് തികച്ചും ഭിന്നമാണ്. കുറ്റകൃത്യങ്ങളെ അവസാന ബിന്ദുവില്‍ വെച്ച് നിരോധിക്കുകയല്ല, അതിലേക്ക് നയിക്കുന്ന എല്ലാ കവാടങ്ങളും അടക്കുകയാണ് ഇസ്‌ലാം. വ്യഭിചാരവും ബലാത്സംഗവും മാത്രമല്ല, സദാചാര വിരുദ്ധമായ എല്ലാ സ്ത്രീ പുരുഷസമ്പര്‍ക്കങ്ങളും അത് കുറ്റകരമായി കാണുന്നു. മാന്യത, ലജ്ജ, പാതിവ്രത്യം, ചാരിത്ര്യം എന്നിവ ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട സമ്പത്തായി അത് കരുതുന്നു. ലൈംഗികത മനുഷ്യ പ്രകൃതിയുടെ ഏറ്റവും ശക്തമായ ഒരു വികാരമാണ്. ജീവജാലങ്ങളുടെ നിലനില്‍പിന് ദൈവം നിശ്ചയിച്ച പ്രകൃതിയാണത്. അതിനാല്‍ ലൈംഗിക ഉത്തേജനമില്ലാത്ത രീതിയില്‍ സാധാരണ ജീവിതം നയിക്കാന്‍ സ്ത്രീ-പുരുഷന്മാര്‍ ബാധ്യസ്ഥരാണ്. വൈവാഹിക ജീവിതത്തിനും കുടുംബഭദ്രതക്കും അര്‍ഥം നല്‍കുന്നത് ഈ നിലപാടാണ്. അതിനാല്‍ വസ്ത്രധാരണം മുതല്‍ പൊതുജീവിതത്തിലെ ഇടപെടലുകളിലും പെരുമാറ്റങ്ങളിലും വരെ ചില പരിധികള്‍ നിര്‍ണയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

 

1. അന്യ സ്ത്രീകളെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കരുതെന്നും ദൃഷ്ടികള്‍ താഴ്ത്തണമെന്നും പുരുഷന്മാരോടും, അന്യ പുരുഷന്മാരെ ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കിയിരിക്കരുതെന്ന് സ്ത്രീകളോടും വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു. ''വിശ്വാസികളോട് പറയുക: അവരുടെ ദൃഷ്ടികള്‍ നിയന്ത്രിച്ചുകൊള്ളുകയും ഗുഹ്യാവയവങ്ങള്‍ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. അതാണവര്‍ക്ക് ഏറ്റവും പരിശുദ്ധമായ രീതി. അവര്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് അല്ലാഹുവിന് സൂക്ഷ്മമായറിയാം.വിശ്വാസിനികളോടും പറയുക: അവര്‍ അവരുടെ ദൃഷ്ടികള്‍ നിയന്ത്രിക്കട്ടെ. അവരുടെ ഗുഹ്യാവയവങ്ങള്‍ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തുകൊള്ളട്ടെ'' (അന്നൂര്‍ 30,31).

 

നോട്ടം പിശാചിന്റെ വിഷലിപ്തമായ അസ്ത്രങ്ങളില്‍ പെട്ടതാണെന്നും ദൈവഭയത്താല്‍ അത് നിയന്ത്രിക്കുന്നവന് സത്യവിശ്വാസത്തിന്റെ (ഈമാന്‍) മാധുര്യം ഹൃദയത്തിലനുഭവപ്പെടുമെന്നും പ്രവാചകന്‍ പഠിപ്പിക്കുന്നു. നോട്ടത്തിന്റെ അപകടകാരിതയെക്കുറിച്ചാണ് കവി പറഞ്ഞത്: 'ആദ്യം നോട്ടം, പിന്നെ പുഞ്ചിരി, അനന്തരം അഭിവാദ്യം, പിന്നീട് സംസാരം. തുടര്‍ന്ന് സമയനിര്‍ണയം. അവസാനം കൂടിക്കാഴ്ച.'

 

2. സ്ത്രീകള്‍ പുറത്തിറങ്ങുമ്പോള്‍ മുഖവും മുന്‍കൈയും ഒഴികെയുള്ള ശരീര ഭാഗങ്ങള്‍ വെളിപ്പെടുത്തുന്നതും ആടയാഭരണങ്ങളണിഞ്ഞ് സൗന്ദര്യം പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നതും ഖുര്‍ആന്‍ വിലക്കി: ''സ്ത്രീകള്‍ സാധാരണ വെളിപ്പെടുന്ന ഭാഗമല്ലാതെ സ്വന്തം സൗന്ദര്യം വെളിപ്പെടുത്തരുത്. അവരുടെ മൂടുപടങ്ങള്‍ താഴ്ത്തിയിട്ട് മാറുകള്‍ മറക്കുകയും വേണം... അവര്‍ തങ്ങളുടെ അലങ്കാരങ്ങള്‍ വെളിവാക്കരുത്. സ്വയം മറച്ചുവെച്ചിട്ടുള്ള അലങ്കാരങ്ങള്‍ ആളുകള്‍ അറിയുന്നതിന് കാലുകള്‍ നിലത്തടിച്ച് നടക്കുകയും അരുത്'' (അന്നൂര്‍ 31). നബി തിരുമേനി പ്രസ്താവിച്ചതായി ഇമാം മുസ്‌ലിം നിവേദനം: ''വസ്ത്രം ധരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും നഗ്നത വെൡപ്പടുത്തുന്നവരും കൊഞ്ചിക്കുഴഞ്ഞ് നടക്കുന്നവരുമായ സ്ത്രീകള്‍ സ്വര്‍ഗത്തില്‍ പ്രവേശിക്കുകയോ അതിന്റെ സുഗന്ധം ആസ്വദിക്കുകയോ ചെയ്യുകയില്ല.''

 

3. അന്യ സ്ത്രീ-പുരുഷന്മാര്‍ ഒറ്റക്കിരിക്കുന്നതും യാത്ര പോകുന്നതും പ്രവാചകന്‍ വിലക്കി. അത് അപകടകരമായ പല പരിണതികളിലേക്കും നയിച്ചേക്കുമെന്ന് മുന്നറിയിപ്പും നല്‍കി. ബുഖാരിയും മുസ്‌ലിമും ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഒരു ഹദീസില്‍ പറയുന്നു: ''വിവാഹം നിഷിദ്ധമായ ബന്ധു (മഹ്‌റം) കൂടെയില്ലാതെ പുരുഷന്‍ സ്ത്രീയുമായി തനിച്ചിരിക്കരുത്. അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ബന്ധുവിന്റെ സാന്നിധ്യമില്ലാതെ സ്ത്രീ യാത്ര ചെയ്യുകയുമരുത്.'' ഇമാം അഹ്മദ് നിവേദനം ചെയ്ത മറ്റൊരു ഹദീസില്‍ പറയുന്നു: ''അല്ലാഹുവിലും അന്ത്യദിനത്തിലും വിശ്വസിക്കുന്നവന്‍, മഹ്‌റം കൂടെയില്ലാതെ ഒരു സ്ത്രീയോടൊപ്പം ഒറ്റക്കിരിക്കരുത്. അപ്പോള്‍ പിശാചായിരിക്കും അവരിലെ മൂന്നാമന്‍'' (മുസ്‌നദ് അഹ്മദ്).

 

4. സ്ത്രീ-പുരുഷ സമ്മിശ്രമായ സദസ്സുകളില്‍ ഇസ്‌ലാം ശക്തമായ മുന്‍കരുതലുകള്‍ എടുക്കുന്നത് കാണാം. പള്ളിയില്‍ ആരാധനക്ക് വരുന്ന സ്ത്രീകളെ തടയരുതെന്ന് നിര്‍ദേശിക്കുന്നതോടൊപ്പം സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങള്‍ പൂശി പുരുഷ ശ്രദ്ധയാകര്‍ഷിക്കുന്നവിധത്തില്‍ അവര്‍ പങ്കെടുക്കരുതെന്നും വിലക്കി. അവര്‍ പുരുഷന്മാരോടൊപ്പം തിക്കിത്തിരക്കി പള്ളികളില്‍ പങ്കെടുക്കാതിരിക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക് പ്രത്യേക സ്ഥലവും വാതിലും നിര്‍ണയിച്ചു കൊടുത്തു. നമസ്‌കാരത്തിന് സഫ്ഫ് കെട്ടുമ്പോള്‍ ആദ്യം പുരുഷന്മാരും പിന്നീട് കുട്ടികളും പിന്നീട് സ്ത്രീകളുമെന്ന ക്രമം നിര്‍ണയിച്ചു. പ്രാര്‍ഥന കഴിഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞുപോകുമ്പോള്‍ പുരുഷന്മാരെ മുട്ടി ഉരസിപോകാതെ ഓരം ചേര്‍ന്ന് പോകണമെന്ന് നിര്‍ദേശം നല്‍കി. അബൂദാവൂദ് നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: ''വഴിയില്‍ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും കൂടിക്കലര്‍ന്നതായി ഒരിക്കല്‍ നബി(സ)യുടെ ദൃഷ്ടിയില്‍ പെട്ടു. അപ്പോള്‍ തിരുമേനി സ്ത്രീകളുടെ ഭാഗത്തേക്ക് ചെന്നു പറഞ്ഞു: വഴിയുടെ മധ്യത്തില്‍ കൂടി നിങ്ങള്‍ നടക്കരുത്. ഓരം ചേര്‍ന്നാണ് നടക്കേണ്ടത്'' (തഫ്ഹീമുല്‍ ഖുര്‍ആന്‍, മൗലാനാ മൗദൂദി 3/384).

 

ബലാത്സംഗവും സ്ത്രീപീഡനവുമെല്ലാം തടയാനുള്ള ഫലപ്രദമായ രീതി, അവയിലേക്ക് നയിക്കുന്ന വാതിലുകള്‍ കൊട്ടിയടക്കുകയെന്നതാണ്. സ്ത്രീ-പുരുഷ ബന്ധങ്ങള്‍ സര്‍വതന്ത്ര സ്വതന്ത്രമാവുകയും രതിവൈകൃതങ്ങളുടെ അതിപ്രസരം കലാ-സാഹിത്യ-സിനിമാ വേദികളില്‍ മാത്രമല്ല, വിദ്യാഭ്യാസ- സാംസ്‌കാരിക കേന്ദ്രങ്ങളിലും സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ അവിടെ നടക്കുന്ന സ്ത്രീപീഡനങ്ങളില്‍ രോഷം കൊള്ളുന്നതിനര്‍ഥമില്ല. കുറ്റവാളികള്‍ക്ക് വധശിക്ഷ കൊടുക്കണമെന്നൊക്കെ അപ്പോള്‍ ആക്രോശിച്ചതുകൊണ്ട് പ്രയോജനമില്ല.

 

സ്ത്രീ-പുരുഷ സമത്വം, സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യം, സ്ത്രീ ശാക്തീകരണം തുടങ്ങിയ ചില പ്രയോഗങ്ങള്‍ 'പൊടിക്കൈ'കളായി പ്രയോഗിക്കുന്ന പാശ്ചാത്യ രീതിയുടെ പൊള്ളത്തരങ്ങളും തിരിച്ചറിയപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. പുരുഷ കാമനകള്‍ക്ക് വേണ്ടി സ്ത്രീ വിഭാഗത്തെ ഉപഭോഗവസ്തുവായി കാണുകയാണ് പാശ്ചാത്യ സംസ്‌കാരം. 'ഉഭയ സമ്മതത്തോടെയുള്ള ലൈംഗികബന്ധം' അവരുടെ ദൃഷ്ടിയില്‍ വ്യഭിചാരമല്ല. കാമുകീ കാമുകന്മാര്‍ക്ക് എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും പാതിരാവുകളില്‍ സര്‍വതന്ത്രസ്വതന്ത്രരായി വിഹരിക്കാം. രണ്ടും മൂന്നും സന്താനങ്ങള്‍ പിറന്ന ശേഷം വിവാഹിതരാകുന്ന അനുഭവവും അവര്‍ക്കിടയില്‍ അസാധാരണമല്ല. ചാരിത്ര്യം ഒരു വിശുദ്ധ വസ്തുവായോ പരപുരുഷബന്ധം ആക്ഷേപാര്‍ഹമായോ അവര്‍ കാണുന്നില്ല. പണവും പ്രതാപവുമുള്ളവര്‍ക്ക് എന്തു സുഖവും കാശ് കൊടുത്തു വാങ്ങാം. ഇതിന് കൂടുതല്‍ സൗകര്യം ചെയ്യുന്ന ഏര്‍പ്പാടുകളാണ് അവര്‍ നടത്തുന്ന സൗന്ദര്യമത്സരങ്ങള്‍ പോലുള്ളവ. ഇതിനെയവര്‍ സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യമെന്നും സ്ത്രീ-പുരുഷ സമത്വമെന്നും വിളിക്കുന്നു. ഈ നാറുന്ന സംസ്‌കാരത്തെ ആരാധനാ ഭാവത്തോടെ നോക്കിക്കാണുന്ന പൗരസ്ത്യ ശിങ്കിടികള്‍ക്ക് ഇസ്‌ലാമിക സംസ്‌കാരത്തിന്റെ ഔന്നത്യമോ മഹത്വമോ ബോധ്യപ്പെട്ടുകൊള്ളണമെന്നില്ല. അതേ അവസരം സ്ത്രീകളുടെ പദവി ഉയര്‍ത്തുന്നതില്‍ ഇസ്‌ലാം വഹിച്ച പങ്ക് എത്ര മഹത്തരമാണെന്ന് സൂക്ഷ്മദൃക്കുകള്‍ക്ക് ഒട്ടും അജ്ഞാതവുമല്ല.

 

സ്ത്രീകള്‍ കന്നുകാലികളെ പോലെ വില്‍ക്കപ്പെടുകയും വാങ്ങപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. വിവാഹത്തിനും വ്യഭിചാരത്തിനും അവള്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കപ്പെടുമായിരുന്നു. അവള്‍ക്ക് സ്വത്തവകാശമില്ല. അനന്തരാവകാശവുമില്ല. ഭര്‍ത്താവിന് അവളുടെ ധനത്തില്‍ എന്തും ചെയ്യാം. ആരാധനാ സ്വാതന്ത്ര്യം പോലും ചില സമൂഹങ്ങളില്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവള്‍ സ്വര്‍ഗത്തില്‍ പ്രവേശിക്കാനര്‍ഹതയുള്ളവളല്ല. അവള്‍ക്ക് ചിരിക്കാനും സംസാരിക്കാനും സ്വാതന്ത്ര്യമില്ല. അവള്‍ പിശാചിന്റെ വലയാണ്. പെണ്‍കുഞ്ഞ് ജീവനോടെ കുഴിച്ചുമൂടപ്പെടുന്ന സമ്പ്രദായവും നിലനിന്നിരുന്നു. മുഹമ്മദ് നബി ജനിച്ച കാലത്ത് ഫ്രാന്‍സില്‍ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട വിപ്ലവാത്മകമായ തീരുമാനം പുരുഷന്റെ സേവനത്തിന് പറ്റുന്ന ഒരു 'മനുഷ്യ ജീവി' തന്നെയാണ് സ്ത്രീ എന്നതായിരുന്നു. മുഹമ്മദ് നബി ജനിച്ചത് ക്രി. 571ലാണെങ്കില്‍ ഈ തീരുമാനമെടുത്തത് 586-ലായിരുന്നു (മുഹമ്മദ് റശീദ് രിദായുടെ ഹുഖൂഖുന്നിസാ ഫില്‍ ഇസ്‌ലാം 6,7 പേജുകള്‍ കാണുക).

 

ഈ ദാരുണമായ അവസ്ഥയില്‍നിന്ന് സ്ത്രീയെ മോചിപ്പിച്ചത് ഇസ്‌ലാമാണ്. ''മനുഷ്യരെയാകെ ഒരേ ആണില്‍നിന്നും പെണ്ണില്‍നിന്നും സൃഷ്ടിച്ചു. പെണ്ണിനെ ആണിന് തുണയാക്കി. രണ്ടു പേര്‍ക്കും തുല്യമായ കര്‍മഫലങ്ങള്‍ നിശ്ചയിച്ചു. ആണാവട്ടെ പെണ്ണാവട്ടെ ആരുടെയും പ്രവര്‍ത്തനഫലങ്ങള്‍ ഞാന്‍ പാഴാക്കിക്കളയില്ല. നിങ്ങള്‍ ഒരേ വര്‍ഗത്തില്‍ പെട്ടവരാണ്'' (3:195). ആരാധനാ സ്വാതന്ത്ര്യവും പൊതു പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും രണ്ടു വിഭാഗത്തിനും അവരുടെ പ്രകൃതിപരമായ വൈവിധ്യങ്ങള്‍ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ട് അനുവദിച്ചുകൊടുത്തു. ''സത്യവിശ്വാസികളും സത്യവിശ്വാസിനികളും പരസ്പരം ആത്മമിത്രങ്ങളാണ്. അവര്‍ നന്മ കല്‍പിക്കുന്നു, തിന്മ വിലക്കുന്നു. നമസ്‌കാരം നിലനിര്‍ത്തുകയും സകാത്ത് നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്നു. അല്ലാഹുവിനെയും പ്രവാചകനെയും അനുസരിക്കുന്നു. അവരെയെല്ലാം അല്ലാഹു അനുഗ്രഹിക്കും. നിശ്ചയം, അല്ലാഹു പ്രതാപവാനും യുക്തിജ്ഞനുമാണ്'' (9:71). പ്രവാചകന്റെ കാലത്ത് രണാങ്കണത്തില്‍ പങ്കെടുത്ത് സേവന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടത്തിയ വനിതകളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ആഇശ, ഉമ്മു അത്വിയ്യ തുടങ്ങിയ പ്രഗത്ഭ വനിതകളെ കാണാം.

 

സ്ത്രീ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് ഇസ്‌ലാം മുന്തിയ പരിഗണന നല്‍കി. ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ വിദ്യയഭ്യസിപ്പിച്ച് കെട്ടിച്ചയക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഉന്നത പ്രതിഫലമുണ്ടെന്ന് വാഗ്ദാനംചെയ്തു. ശിഫാ ബിന്‍ത് അബ്ദില്ല എന്ന അഭ്യസ്തവിദ്യയില്‍നിന്ന് അക്ഷരാഭ്യാസം നേടാന്‍ സ്വപത്‌നി ഹഫ്‌സാ ബിന്‍ത് ഉമറിനോട് പ്രവാചകന്‍ കല്‍പിച്ചു. സ്വഹാബി വനിതകള്‍ക്കിടയില്‍ ഖുര്‍ആന്‍ മനഃപാഠമുള്ളവരും ഹദീസുകള്‍ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നവരും കവിതകളും സാഹിത്യ രചനകളും മനഃപാഠമാക്കിയിരുന്നവരുമായ നിരവധി പേരുണ്ടായിരുന്നു.

 

വിവാഹമേഖലയില്‍ ഒരു വിപ്ലവം സൃഷ്ടിക്കാന്‍ തന്നെ ഇസ്‌ലാമിന് കഴിഞ്ഞു. പെണ്‍കുട്ടിയുടെ അനുവാദമില്ലാതെ അവളെ വിവാഹം ചെയ്തു കൊടുക്കരുതെന്ന് നിഷ്‌കര്‍ഷിച്ചു. ആദരസൂചകമായി ഓരോ ഭര്‍ത്താവും ഭാര്യക്ക് വിവാഹമൂല്യം (മഹ്ര്‍) നല്‍കണമെന്ന് നിര്‍ബന്ധമാക്കി. അഹ്മദും നസാഈയും നിവേദനം ചെയ്ത ഹദീസില്‍ പറയുന്നു: ''അബ്ദുല്ലാഹിബ്‌നു ബുറൈദ തന്റെ പിതാവില്‍നിന്ന് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുന്നു. ഒരു യുവതി നബിതിരുമേനിയുടെ അടുത്ത് വന്ന് പറഞ്ഞു: എന്റെ പിതാവ് തന്റെ സഹോദര പുത്രന് എന്നെ വിവാഹം ചെയ്തുകൊടുത്തിരിക്കുന്നു. തന്റെ ദൈന്യാവസ്ഥക്ക് പരിഹാരം കാണാനാണ് അദ്ദേഹമങ്ങനെ ചെയ്തത്. അപ്പോള്‍ സ്വന്തം കാര്യത്തില്‍ അന്തിമ തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള അവകാശം നബി(സ) അവള്‍ക്ക് നല്‍കി. അപ്പോള്‍ അവള്‍ പ്രതികരിച്ചു: എന്റെ പിതാവ് ചെയ്തത് ഞാനംഗീകരിക്കുന്നു. എന്നാല്‍, പിതാക്കള്‍ക്ക് വിവാഹകാര്യത്തില്‍ പെണ്‍കുട്ടികളെ നിര്‍ബന്ധിക്കാനാകില്ലെന്ന് സ്ത്രീകളെ പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു എന്റെ ലക്ഷ്യം.''

 

അനിയന്ത്രിതമായ ബഹുഭാര്യാത്വം നിരോധിക്കുകയും സോപാധികമായി മാത്രം അതംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഭാര്യമാര്‍ക്കിടയില്‍ കണിശമായ നീതി പാലിക്കണമെന്നനുശാസിച്ചു. ''അവരുമായി നല്ല നിലയില്‍ സഹവര്‍ത്തിക്കുക. നിങ്ങള്‍ക്കവരെക്കുറിച്ച് വല്ല അസംതൃപ്തിയുമുണ്ടെങ്കില്‍ അതിലായിരിക്കും അല്ലാഹു ധാരാളം നന്മകള്‍ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുക'' (4:19). നിങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും ഉത്തമന്‍ ഭാര്യമാരോട് നല്ല നിലയില്‍ പെരുമാറുന്നവരാണെന്ന് പ്രവാചകന്‍ അരുളുന്നു (തിര്‍മിദി). കുടുംബത്തിന്റെ നായക പദവി പുരുഷനാണെങ്കിലും- അത് പ്രകൃതിപരമായ ഒരനിവാര്യതയാണ്- സ്ത്രീകളുമായി കൂടിയാലോചിച്ചായിരിക്കണം പുരുഷന്‍ തന്റെ ചുമതല നിര്‍വഹിക്കുന്നത് (2:232). ഉമ്മുകുല്‍സൂം ബിന്‍ത് അബീബക്കര്‍ പറയുന്നു: സ്ത്രീകളെ അടിക്കുന്നത് പ്രവാചകന്‍ വിലക്കിയപ്പോള്‍ ഉമറിനെ പോലുള്ളവര്‍ സ്ത്രീകളുടെ അതിര്‍ കവിച്ചിലുകളെക്കുറിച്ച് പരാതി പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങളില്‍ ഉത്തമര്‍ സ്ത്രീകളെ അടിക്കുകയില്ല' എന്നായിരുന്നു പ്രവാചകന്റെ പ്രതികരണം (ഹുഖൂഖുന്നിസാ- റശീദ് രിദാ, പേജ് 54,55).

 

വിദ്യാഭ്യാസം ചെയ്യുന്നതിനോ ജോലിയെടുക്കുന്നതിനോ സാമൂഹിക ജീവിതത്തില്‍ ഇടപെടുന്നതിനോ സ്ത്രീകളെ ഇസ്‌ലാം വിലക്കുന്നില്ല. എന്നല്ല, ആവശ്യാനുസൃതം അവക്ക് പ്രോത്സാഹനം നല്‍കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. സ്ത്രീകളുടെ മാന്യതയും സ്ത്രീത്വവും അന്തസ്സും സംരക്ഷിക്കപ്പെടണമെന്ന് പക്ഷേ, ഇസ്‌ലാമിന് നിര്‍ബന്ധമുണ്ട്. അനിയന്ത്രിതമായ സ്ത്രീ-പുരുഷ മിശ്ര സദസ്സുകളും അഴിഞ്ഞാട്ടങ്ങളും അതിനാല്‍ ശക്തിയായി നിരോധിക്കപ്പെട്ടു. അര്‍ധ വസ്ത്രധാരിണികളായി പുറത്തിറങ്ങുന്നത് വിലക്കി. അസമയങ്ങളില്‍ അന്യ സ്ത്രീ-പുരുഷ്മാര്‍ കറങ്ങി നടക്കുന്നത് തടഞ്ഞു. സ്ത്രീകളുടെ സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പുവരുത്തുകയാണതിലൂടെ. ലോല ഹൃദയരായ സ്ത്രീകള്‍ വശീകരിക്കപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതകള്‍ കുറക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പരിഷ്‌കൃത ലോകവും ഇത്തരം നടപടികള്‍ അവലംബിക്കാറുണ്ട്. തീവണ്ടികളില്‍ 'ലേഡീസ് ഓണ്‍ലി' കമ്പാര്‍ട്ടുമെന്റുകളും സ്ത്രീകള്‍ക്ക് പ്രത്യേകമായുള്ള ബസ്സുകളും സ്‌കൂളുകളും കോളേജുകളും ഹോസ്റ്റലുകളും 'ശരീഅത്ത് നിയമങ്ങള്‍' നടപ്പാക്കുന്നത് മൂലമല്ല നാട്ടില്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നത്; അല്ലെങ്കിലുണ്ടാകുന്ന പ്രശ്‌നങ്ങളും പ്രയാസങ്ങളും പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടാണ്.

 

നിലവിലുള്ള സാഹചര്യത്തില്‍ (ദല്‍ഹിയില്‍ ദിനം പ്രതി മൂന്ന് മാനഭംഗവും അഞ്ച് മാനഭംഗ ശ്രമങ്ങളുമെന്നാണ് പുതിയ കണക്ക്) സ്ത്രീ പീഡനങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കാന്‍ സമര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ട നിര്‍ദേശങ്ങളില്‍ മിശ്രവിദ്യാഭ്യാസം വേണ്ടെന്ന് വെക്കുക എന്നത് ഒരു മഹാ പാതകമൊന്നുമല്ലെന്ന് ഇതില്‍നിന്നെല്ലാം വ്യക്തമാകും. സ്ത്രീ പുരുഷന്മാര്‍ ഒരേ സദസ്സുകളില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നതിനെ ഇസ്‌ലാം പാടെ വിലക്കുന്നില്ല. പ്രവാചകന്റെയും ഖുലഫാഉര്‍റാശിദുകളുടെയും കാലഘട്ടങ്ങളില്‍ ആബാലവൃദ്ധം ജനങ്ങള്‍ ആരാധനാലയങ്ങളിലും സദസ്സുകളിലും പങ്കെടുക്കുമായിരുന്നു. ഇന്നും മക്കയിലെയും മദീനയിലെയും ഫലസ്ത്വീനിലെയും വിശിഷ്ട ദേവാലയങ്ങളില്‍ സ്ത്രീ സാന്നിധ്യമുണ്ട്. പക്ഷേ, എല്ലാറ്റിനും നിയന്ത്രണവും പരിധികളും വേണമെന്നു മാത്രം. ഒരാണിനോടൊപ്പം ഒരു പെണ്ണും ഒരു വിദ്യാര്‍ഥിയോടൊപ്പം ഒരു വിദ്യാര്‍ഥിനിയും ഇരിക്കണമെന്ന് ശാഠ്യം പിടിക്കരുത്. അത് രോഗാതുരമായ ചില മനസ്സുകളുടെ വിക്രിയകളാണ്. അതിന് മനശ്ശാസ്ത്രം, സാമൂഹിക ശാസ്ത്രം എന്നൊക്കെ പേരിട്ട് വിളിച്ചാലും.

പ്രണയ ബന്ധങ്ങളിലെ പാപച്ചുഴികള്‍

ശൈഖ് മുഹമ്മദ് കാരകുന്ന് ‌

കഴിഞ്ഞ രണ്ടു മാസത്തിനിടയില്‍ മുന്നിലെത്തിയ ദാമ്പത്യ പ്രശ്‌നങ്ങളില്‍ പലതും പ്രണയ വിവാഹിതരുടേതായിരുന്നു. അതില്‍ മൂന്നു വര്‍ഷത്തെ പ്രണയത്തിനുശേഷം വിവാഹിതരായി ഒരു മാസം തികയുംമുമ്പേ കലഹമാരംഭിച്ച ദമ്പതികള്‍ തൊട്ട് മൂന്നു കുട്ടികളുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ വരെയുണ്ട്. ആ മാതാപിതാക്കള്‍ക്കിടയില്‍ പ്രശ്‌നങ്ങളാരംഭിച്ചതും വിവാഹിതരായി ഏറെ കഴിയും മുമ്പെയാണ്. മുസ്‌ലിം സമുദായത്തെ പ്രതിസ്ഥാനത്ത് നിര്‍ത്തി ഏറെ വിവാദമുണ്ടാക്കി വിവാഹിതരായ മഞ്ചേരിയിലെ കമിതാക്കളും വേര്‍പിരിയാന്‍ ഏറെ കാലം വേണ്ടിവന്നില്ല. വിവാഹം മതപരമാവരുതെന്ന് നിര്‍ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നുവല്ലോ ഇരുവരും; മതമുക്തമായ ജീവിതം നയിക്കുന്നവരും. രജിസ്റ്റര്‍ വിവാഹം ചെയ്ത ഇരുവരും എറണാകുളത്തേക്ക് താമസം മാറ്റി. ഏറെ കഴിയുംമുമ്പേ വധു വരനെ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരു ക്രിസ്ത്യന്‍ യുവാവിന്റെ കൂടെ പോയി. അവര്‍ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം തകരാനും ഏറെ കാലം വേണ്ടി വന്നില്ല. ഭര്‍ത്താവുമായി തെറ്റിപ്പിരിഞ്ഞ അവര്‍ ആത്മഹത്യക്ക് ശ്രമിച്ച് ആശുപത്രിയിലായി.

 

നമ്മുടെ സമൂഹത്തിലിന്ന് പ്രണയബന്ധങ്ങള്‍ വളരെയേറെ വര്‍ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവരിലേറെപ്പേരും വിവാഹിതരാവാറുള്ളത് മാതാപിതാക്കളുടെയോ ബന്ധുക്കളുടെയോ പൂര്‍ണ ഇഷ്ടത്തോടെയും സംതൃപ്തിയോടെയുമല്ല. പലതും മാതാപിതാക്കള്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായി സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കുന്നവയാണ്. അവരെ ധിക്കരിച്ച് വിവാഹിതരാവുന്നവരും വളരെയൊന്നും വിരളമല്ല. ഇതുണ്ടാക്കുന്ന പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ നിരവധിയാണ്. നവദമ്പതികളുടെ ഒട്ടുമിക്ക പ്രശ്‌നങ്ങളിലും രക്ഷിതാക്കളുടെ സഹായ സഹകരണം അനിവാര്യമാണ്. അവര്‍ക്ക് സുരക്ഷിതത്വബോധം നല്‍കുന്നത് പോലും വീട്ടുകാരും കുടുംബക്കാരുമാണ്. ദമ്പതികളിലിരുവര്‍ക്കും ആവശ്യങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുത്താനോ പരാതി പറയാനോ പരസ്പരമല്ലാതെ മറ്റാരും ഇല്ലാതാവുന്നു. മാതാപിതാക്കളോടും മറ്റും ചെയ്യുന്ന ധിക്കാരത്തിന്റെ മനഃപ്രയാസം ദാമ്പത്യത്തിന്റെ ആദ്യ നാളുകളില്‍ തന്നെ വേട്ടയാടിത്തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതൊക്കെയും പ്രണയ ബന്ധത്തിലൂടെ വിവാഹിതരാവുന്നവരുടെ ദാമ്പത്യബന്ധത്തെ ദുര്‍ബലമാക്കുന്നു.

 

 

ചതിക്കുഴികള്‍

 

വിദ്യാലയങ്ങളിലോ ജോലിസ്ഥലത്തോ ബസ്സിലോ ട്രെയ്‌നിലോ തെരുവിലോ അങ്ങാടിയിലോ വെച്ചു കണ്ടുമുട്ടുന്ന സ്ത്രീ-പുരുഷന്മാര്‍ പലപ്പോഴും പ്രണയ ബന്ധത്തിലേര്‍പ്പെടാറുള്ളത് പരസ്പരം പഠിച്ചറിഞ്ഞും ശരിയായി അന്യോന്യം മനസ്സിലാക്കിയുമല്ല. നോട്ടത്തിലോ സംസാരത്തിലോ ശരീര സൗന്ദര്യത്തിലോ മധുരവാക്കുകളിലോ സ്‌നേഹപ്രകടനങ്ങളിലോ ആകൃഷ്ടരായാണ്. ഇങ്ങനെ പരസ്പരം അടുക്കുന്ന പ്രണയികള്‍ തങ്ങളുടെ പങ്കാളികളുടെ മുമ്പില്‍ തങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിന്റെയും പെരുമാറ്റത്തിന്റെയും ഏറ്റവും മികച്ച വശമേ വെളിപ്പെടുത്തുകയുള്ളൂ. കാമുകന്‍ തന്റെ പ്രേമഭാജനത്തിന് പ്രിയപ്പെട്ടതേ പറയുകയുള്ളൂ. അനിഷ്ടകരമായതൊന്നും ചെയ്യുകയോ പറയുകയോ ഇല്ല. കാമുകിയുടെ സമീപനവും അവ്വിധം തന്നെയായിരിക്കും. അതിനാല്‍ പ്രണയ കാലത്ത് ഇരുവര്‍ക്കുമുണ്ടാകുന്ന അനുഭവങ്ങളൊക്കെയും ഏറെ ആഹ്ലാദകരവും സംതൃപ്തവുമായിരിക്കും. എന്നാല്‍ വിവാഹിതരായി ദാമ്പത്യത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതോടെ യഥാര്‍ഥ പ്രകൃതം പ്രകടമാകാന്‍ തുടങ്ങുന്നു. സ്വഭാവത്തിലെയും പെരുമാറ്റത്തിലെയും ജീവിതരീതികളിലെയും വൈരുധ്യങ്ങളും വൈകൃതങ്ങളും പൊരുത്തക്കേടുകളും അനുഭവപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങുന്നു. അതോടെ അന്നോളം വെച്ചു പുലര്‍ത്തിയ സുന്ദര സ്വപ്നങ്ങളും മധുര സങ്കല്‍പങ്ങളും തകരുന്നു. ദാമ്പത്യ ബന്ധത്തില്‍ വിള്ളലുകളുണ്ടാവുകയും ബന്ധം ബന്ധനമായി തോന്നുകയും ചെയ്യുന്നു. അതോടെ പല ബന്ധങ്ങളും തകരുന്നു. അല്ലാത്തവ തട്ടിമുട്ടിയും ഒത്തും ഒപ്പിച്ചും യാന്ത്രികമായും നിര്‍വികാരമായും മുന്നോട്ടു പോകുന്നു. ഈയിടെ ദീര്‍ഘകാലത്തെ പ്രണയ ശേഷം വിവാഹിതരായി ഏറെ കഴിയും മുമ്പെ പിണക്കമാരംഭിച്ച ഒരു സഹോദരി പറഞ്ഞത് ''പ്രണയ കാലത്ത് അയാള്‍ നല്ല ഒരു ഫ്രന്റ് ആണെന്നാണ് ഞാന്‍ കരുതിയത്. ഒരേകാധിപതിയായ ഭര്‍ത്താവാണെന്നു ബോധ്യമായത് വിവാഹശേഷമാണ്.''

 

പ്രണയ കാലത്ത് പങ്കാളിയുടെ നന്മകള്‍ മാത്രമേ ശ്രദ്ധിക്കുകയും കാണുകയുമുള്ളൂ. മറുവശം തീര്‍ത്തും അവഗണിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവര്‍ ശ്രദ്ധയില്‍പെടുത്തിയാല്‍ പോലും ഗൗനിക്കുകയോ ഗൗരവത്തിലെടുക്കുകയോ ഇല്ല. എന്നല്ല, കാമുകന് തന്റെ കാമുകിയെക്കുറിച്ചും കാമുകിക്ക് മറിച്ചും എന്തെങ്കിലും കുറ്റം പറയുന്നവരോട് കടുത്ത വെറുപ്പായിരിക്കും. കാമുകന്റെ മദ്യപാനത്തെ സംബന്ധിച്ച് കാമുകിയുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുത്തിയ അയാളുടെ അടുത്ത ബന്ധുവിനുണ്ടായ ദുരനുഭവം ഉദാഹരണം. കാമുകി ഉടനെത്തന്നെ അക്കാര്യം അറിയിച്ച വ്യക്തിയുടെ ടെലഫോണ്‍ നമ്പര്‍ കാമുകന് നല്‍കി അയാള്‍ പറഞ്ഞ വിവരം കാമുകനെ അറിയിച്ചു. അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതം വളരെ വലുതായിരുന്നു. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് കൂടെ ജീവിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ ആ പെണ്‍കുട്ടിക്ക് രാത്രിയാകുന്നത് പേടിപ്പെടുത്തുന്ന അനുഭവമായി മാറി. എന്നും മദ്യപിച്ചെത്തുന്ന ഭര്‍ത്താവിന്റെ തെറി കേട്ടും അടിയും ഇടിയും വാങ്ങിയുമാണ് ഇന്നവര്‍ കഴിയുന്നത്. മറ്റൊരു മതക്കാരന്റെ കൂടെ പോയ മകളെ സ്വീകരിക്കാനിപ്പോള്‍ മാതാപിതാക്കള്‍ സന്നദ്ധരുമല്ല.

 

വിവാഹിതരാവുന്നതോടെ നന്മ മാത്രം കാണുന്ന അവസ്ഥ മാറുകയും തിന്മകളെ അവഗണിക്കാന്‍ കഴിയാതാവുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതും പരസ്പരമുള്ള അകല്‍ച്ചക്കും ദാമ്പത്യത്തകര്‍ച്ചക്കും വഴിയൊരുക്കുന്നു.

 

വിവാഹത്തിനു മുമ്പ് ഏതെങ്കിലും രൂപത്തിലുള്ള ശാരീരിക സ്പര്‍ശം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അതുണ്ടാക്കുന്ന വിപത്തുകള്‍ വളരെ വലുതായിരിക്കും. വിവാഹ ശേഷം പുരുഷന്‍ ഏതെങ്കിലും സ്ത്രീയുമായി സംസാരിക്കുകയോ അടുത്തിടപഴകുകയോ ചെയ്യുന്നതോടെ ഭാര്യയില്‍ ഗുരുതരമായ സംശയങ്ങളുണരുന്നു. പ്രണയ കാലത്ത് തന്നോടു ചെയ്തതൊക്കെയും ഭര്‍ത്താവ് ആ സ്ത്രീയോടും ചെയ്യുമെന്ന് ആശങ്കിക്കുന്നു. ഇത് വളര്‍ന്ന് അതിഗുരുതരമായ സംശയരോഗമായിത്തീരുന്നു. അപ്രകാരം തന്നെ ഭാര്യ ഏതെങ്കിലും പുരുഷനുമായി വര്‍ത്തമാനം പറയുകയോ ഇടപഴകുകയോ ചെയ്യുന്നത് ഭര്‍ത്താവിലും വമ്പിച്ച സംശയങ്ങള്‍ക്ക് കാരണമാകുന്നു. പ്രണയ കാലത്ത് നടന്നതൊക്കെയും മനസ്സിലേക്ക് കടന്നുവരികയും അത് ഭാര്യയെക്കുറിച്ച മോശമായ ധാരണകള്‍ക്ക് ഇടവരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. സംശയരോഗം മൂര്‍ഛിച്ച് ദാമ്പത്യത്തകര്‍ച്ചയിലെത്തുന്നു. സംശയരോഗം കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നത് പ്രണയബന്ധത്തിലൂടെ ദാമ്പത്യത്തിലേക്ക് കടന്നുവന്നവരിലാകാനുള്ള കാരണവും ഇതത്രെ.

 

ടെലിഫോണിലൂടെയും ഇന്‍ര്‍നെറ്റിലൂടെയും രൂപപ്പെടുകയും വളര്‍ന്നുവരികയും ചെയ്യുന്ന പ്രണയബന്ധങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ അപകടകരമത്രെ. പരസ്പരം അന്വേഷിച്ചറിയാനും മനസ്സിലാക്കാനുമുള്ള അവസരമില്ലാതാകുന്നു. പ്രണയം ശക്തിപ്പെട്ട ശേഷമായിരിക്കുമല്ലോ രക്ഷിതാക്കള്‍ വിവരമറിയുക. അതിനാല്‍ അവര്‍ക്ക് കാര്യങ്ങള്‍ പഠിച്ചറിഞ്ഞ് തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള അവസരവും സാധ്യതയും ഒട്ടുമില്ലാതാകുന്നു. ടെലഫോണിലൂടെയും ഇന്റര്‍നെറ്റിലൂടെയും ബന്ധപ്പെട്ട് ചതിക്കുഴിയിലകപ്പെട്ട് എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട പെണ്‍കുട്ടികളിന്ന് വളരെ കൂടുതലാണ്.

 

 

കൊടിയ കുറ്റം

 

പ്രണയികള്‍ക്കിടയിലുള്ള നോട്ടവും വര്‍ത്തമാനവും തീര്‍ത്തും കാമമുക്തവും വികാരരഹിതവുമായിരിക്കുമെന്ന് സങ്കല്‍പിക്കുക സാധ്യമല്ലല്ലോ. അതോടൊപ്പം കാമവികാരത്തോടെയുള്ള നോട്ടം ഇസ്‌ലാം കണിശമായി വിലക്കിയിരിക്കുന്നു. ഇവ്വിഷയകമായ ഖുര്‍ആന്റെ കല്‍പന ആരാധനകളില്‍ നിഷ്ഠ പുലര്‍ത്തുന്ന വിശ്വാസികള്‍പോലും അവഗണിക്കുകയാണിന്ന്. അല്ലാഹു പറയുന്നു:

 

''നീ സത്യവിശ്വാസികളോടു പറയുക: അവര്‍ തങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടികള്‍ നിയന്ത്രിക്കട്ടെ. ഗുഹ്യാവയവങ്ങള്‍ സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. അതാണ് അവരുടെ പരിശുദ്ധിക്ക് ഏറ്റം പറ്റിയത്. സംശയം വേണ്ട; അല്ലാഹു അവരുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെപ്പറ്റിയെല്ലാം നന്നായി അറിയുന്നവനാണ്. നീ സത്യവിശ്വാസിനികളോടു പറയുക: അവരും തങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടികള്‍ നിയന്ത്രിക്കണം. ഗുഹ്യസ്ഥാനങ്ങള്‍ കാത്തു സൂക്ഷിക്കണം; തങ്ങളുടെ ശരീര സൗന്ദര്യം വെളിപ്പെടുത്തരുത്; സ്വയം വെളിവായതൊഴികെ. ശിരോവസ്ത്രം മാറിടത്തിനു മീതെ താഴ്ത്തിയിടണം'' (ഖുര്‍ആന്‍ 24:30, 31).

 

പ്രവാചകന്‍ പറയുന്നു: ''രണ്ടു കണ്ണുകളും വ്യഭിചരിക്കാറുണ്ട്. അവയുടെ വ്യഭിചാരം നോട്ടമാണ്'' (ബുഖാരി).

 

കാമാതുരമായ സംസാരം നാവു കൊണ്ടുള്ള വ്യഭിചാരമാണ്. ഒരന്യ സ്ത്രീയെ പുരുഷനും പുരുഷനെ സ്ത്രീയും മനസ്സില്‍ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് അവരെക്കുറിച്ചുള്ള വികാരങ്ങളും ചിന്തകളുമായിക്കഴിയുന്നത് ശരിയല്ല.

 

സര്‍വോപരി, അന്യസ്ത്രീയും പുരുഷനും തനിച്ചാകുന്നത് കൊടിയ കുറ്റമാണ്. നബി തിരുമേനി അരുള്‍ ചെയ്യുന്നു: ''അല്ലാഹുവിലും അന്ത്യദിനത്തിലും വിശ്വസിക്കുന്നവന്‍ വിവാഹം നിഷിദ്ധമായ ബന്ധുവിന്റെ കൂടെയല്ലാതെ ഒരു സ്ത്രീയുടെ കൂടെ തനിച്ചാകരുത്. പിശാചായിരിക്കും അവരിലെ മൂന്നാമന്‍'' (അഹ്മദ്).

 

ഇതൊക്കെയും വിവാഹത്തിനുമുമ്പ് വിവാഹം നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീ-പുരുഷന്മാര്‍ക്കും നിഷിദ്ധമാണ്. അതുകൊണ്ട്, വിവാഹം നടക്കുന്നതിന് ഏറെ കാലം മുമ്പ് വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചുവെക്കുന്നത് അഹിതകരവും അവിഹിതവും അനുവദനീയമല്ലാത്തതുമായ ബന്ധങ്ങള്‍ക്കും സംസാരങ്ങള്‍ക്കും ഇടപഴകലുകള്‍ക്കും ഇടവരുത്തിയേക്കാം. അതൊഴിവാക്കാന്‍ ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിക്കുകയും ജാഗ്രത പുലര്‍ത്തുകയും വേണം. വിവാഹം തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ വേഗമത് നടത്തുന്നതാണുത്തമം.

 

 

സന്തോഷം നശിപ്പിക്കാതിരിക്കുക

 

ഭൂമിയിലാര്‍ക്കും തന്റെ മാതാപിതാക്കളെയോ സഹോദരീസഹോദരന്മാരെയോ അമ്മാവന്മാരെയോ പിതൃവ്യന്മാരെയോ മറ്റു അടുത്ത ബന്ധുക്കളെയോ തെരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ അവസരം കിട്ടിയിട്ടില്ല. സ്വന്തം മക്കള്‍ ആരാകണമെന്ന് നിശ്ചയിക്കാനുള്ള സാധ്യതയോ സ്വാതന്ത്ര്യമോ പോലുമില്ല. എന്നാല്‍ പുരുഷന് തന്റെ മക്കളുടെ മാതാവ് ആരാകണമെന്നും സ്ത്രീക്ക് തന്റെ കുട്ടികളുടെ പിതാവ് ആരാകണമെന്നും തീരുമാനിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. അതോടൊപ്പം വിവാഹമെന്നത് കേവലം രണ്ടു വ്യക്തികളുടെ കൂടിച്ചേരലും ബന്ധപ്പെടലും മാത്രമല്ല. മറിച്ച്, രണ്ട് കുടുംബങ്ങളുടെയും പ്രദേശങ്ങളുടെയും പരസ്പരമുള്ള ബന്ധവും കൂടിച്ചേരലും അടുക്കലുമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇണകളുടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് അതിപ്രധാനമാണ്. വിവാഹത്തിലൂടെ പരസ്പരം അടുക്കുകയും ബന്ധപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഇണകള്‍ക്കെന്നപോലെ രണ്ടുപേരുടെയും രക്ഷിതാക്കള്‍ക്കും കുടുംബക്കാര്‍ക്കും അതില്‍ പങ്കുണ്ടാകണം. കുടുംബാംഗങ്ങളെ കൂടി കൂട്ടിയിണക്കുന്നതാണ് വിവാഹമെന്നതിനാല്‍ ബന്ധപ്പെട്ട കുടുംബങ്ങളെക്കുറിച്ചുമുള്ള അന്വേഷണവും അറിവും മനസ്സിലാക്കലും അനിവാര്യമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് വിവാഹാന്വേഷണവും ജീവിത പങ്കാളിയെ കണ്ടെത്തലും രക്ഷിതാക്കളുടെ അറിവോടെയും പങ്കാളിത്തത്തോടെയുമാകണമെന്ന് ശഠിക്കുന്നത്.

 

മനുഷ്യ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റം സന്തോഷകരവും സുപ്രധാനവുമായ കാര്യമാണ് വിവാഹം. വിവാഹിതരാവുന്ന ദമ്പതികള്‍ക്കെന്നപോലെ അവരെ പോറ്റി വളര്‍ത്തിയ മാതാപിതാക്കള്‍ക്കും അവരെ അതിയായി സ്‌നേഹിക്കുന്ന കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ക്കും സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കുമെല്ലാം ആ സന്തോഷത്തിലും ആഘോഷത്തിലും പങ്കാളികളാകാന്‍ കഴിയണം. മാതാപിതാക്കളുടെ ഇഷ്ടവും സമ്മതവുമില്ലാതെ നടക്കുന്ന പ്രണയ വിവാഹങ്ങളിലിതുണ്ടാവില്ലെന്ന് പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പ്രേമബന്ധങ്ങളില്‍ കുടുങ്ങി ഇരുലോക നഷ്ടവും സംഭവിക്കാതിരിക്കാന്‍ യുവതീയുവാക്കള്‍ ജാഗ്രത പുലര്‍ത്തണം. ഇപ്പോള്‍ ബാലികാ-ബാലന്മാര്‍ എന്ന് കൂടി എഴുതേണ്ടിവന്നിരിക്കുന്നു. ഇക്കാര്യത്തില്‍ രക്ഷിതാക്കള്‍ ആവശ്യമായ മാര്‍ഗദര്‍ശനം നല്‍കുകയും വേണം.

 

അതോടൊപ്പം മക്കള്‍ അബദ്ധവശാല്‍ ഗാഢമായ പ്രേമബന്ധത്തിലകപ്പെട്ടുപോയാല്‍ മാതാപിതാക്കള്‍ വാശിപിടിക്കാതെ വിവാഹം നടത്തിക്കൊടുക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. ''പരസ്പരം പ്രേമിക്കുന്നവര്‍ക്ക് വിവാഹമല്ലാതെ പരിഹാരമില്ലെന്ന'' പ്രവാചക വചനം അതാണ് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ അത്തരം സന്ദര്‍ഭങ്ങളിലും മാതാപിതാക്കളുടെയും കുടുംബാംഗങ്ങളുടെയും ആഹ്ലാദപൂര്‍വമായ പങ്കാളിത്തമുണ്ടാവുകയില്ലെന്ന കാര്യം മറക്കാവതല്ല.