آموزش بازرسی فنی 2

[farshid azhdary]

آهنگهای سرمايش و گرمايش اندازة حوضچة جوش را کنترل می کنند. به بيان کلی هرچه آهنگ ورود گرما بالاتر باشد، آهنگ سرمايش پايين تر است و حوضچة جوش بزرگ تر می شود.

سرعت سرد شدن تابع موارد زير می باشد:

• اختلاف درجه حرارت بين دو منطقه
• نسبت وزن تودة فلز سرد به فلز گرم
• مسيرهايی که می توانند گرما را منتقل کنند: احتمال ايجاد مارتنزيت در جوش سپری بيشتر از جوش سر به سر است.
• گرمای ويژه و ضريب انتقال فلز
• ضخامت

 

اثر حرارت فروکش (Heat-Sink Effect)

در محاسبة سرد شدن از فاکتوری به نام عدد شدت حرارتی (Thermal Severity Number) يا T.S.N استفاده می شود.

T.S.N= مجموع ضخامت ورقهايی که در موضع اتصال، حرارت می تواند از آنها انتقال يابد.

 

 

 

T.S.N=4    SHAPE  \* MERGEFORMAT T.S.N=2 T.S.N=3

 

 

اتصال قطعات با ضخامتهای مختلف

اتصال قطعات با جنس های مختلف مانند اتصال مس به فولاد

 

تاثير ضخامت: منطقة جوش ترجيحا به طرف قطعه ای پيشرفت می کند که جريان حرارت کمتر است. چون در قطعات ضخيم تر حرارت فروکش زياد بوده و حرارت داده شده نمی تواند بر حرارتی که از دست می رود غلبه کند، در نتيجه ذوب ناقص قطعة ضخيم و ذوب اضافی قطعة نازک را خواهيم داشت.

در اتصال قطعات نازک به ضخيم می توان:

• پيشگرم کردن قطعه ای که حرارت فروکش آن زيادتر است.
• قرار دادن گيره يا مبرد در طرف قطعة نازک تر
• انتخاب روش جوشکاری مناسب به طوريکه شدت منبع حرارتی زيادتر بوده تا شيب حرارتی منطقة جوش و مجاور آن بسيار بالا باشد. هر چه منطقة حرارتی مجاور جوش فشرده تر باشد، جوش حساسيت کمتری نسبت به غير متعادل بودن حرارت فروکشی دارد.
• با تغيير زاوية قوس يا شعله می توان تا حدودی حرارت بيشتری را به قطعة ضخيم تر منتقل کرد.