5.5- Nötron-Proton Dönüşümü
MİHR Mutluluk Yolcusu
Nötron, proton ve foton gibi bilinen atom altı parçacıkların hepsi
elektron ve karşıt elektronların kombinasyonu olarak iki veya daha
fazla sayıda elektron karşıt elektronun bağlanmış hali olarak temsil
edilebilir. Parçacıklardan üçü; elektronlar, protonlar ve fotonlar
bizim fiziksel gözlerle algıladığımız zahiri alem kısmında kararlıdır.
Karşıt elektron, karşıt proton ve karşıt fotonlar ise yaşadığımız
zahiri alemin karşıtı olan alemde kararlı olmasına karşın bizim zahiri
alemde kararsızdırlar. Çünkü bu parçacıklar zahiri alemin aslî
unsurları olmayıp karşıt zahiri alemin (berzah aleminin) aslî
unsurlarıdırlar. Ancak, zahiri alemde bağımlı unsur olarak vazife
yaparlar. Pozitron, antiproton ve antifotonlar ise, yaşadığımız zahiri
alemin antizahiri aleminde (gayb aleminde) kararlı olmasına karşın,
bizim zahiri alemde kararsızdırlar. Bu parçacıklar bizimle aynı
koordinatları paylaşan ve Kur'an-ı Kerîm'de Allah'u Zül-celâl Hz.nin
"cin" diye isimlendirdiği mahlûkların yaşadığı zahiri alemin (gayb
aleminin) aslî unsurlarıdırlar. Bu nedenle bütün diğer yüklü
parçacıkların karşıtları veya antileri bizim yaşadığımız zahiri alemde
görünmeleri halinde ani olarak genellikle 10-10 sn'den daha kısa bir
zamanda bozunur veya normal madde ile etkileşmelerinde görünmez olur,
kaybolurlar. Fakat hiçbir zaman yok olmazlar.
Allah'u Zül-celâl Hz. P, n, e ve t müstesna diğer karşıt ve anti
elementer parçacıkları normal madde yapısındaki rolünü gizlemiştir.
Nötron ve protonların basit nokta parçacıklar olmadığını, bir büyük
yapıya sahip olduğunu, protonun 1837 sayıda, elektronun 1838 sayıda
karşıt elektronla kuvvetli bir etkileşme ile birleşmesinden meydana
geldiğini biliyoruz. Diğer bütün elemanter parçacıklar yine belirli
sayıda elektron-karşıt elektron ile pozitron ve karşıt pozitronların
zahiri, karşıt zahiri, gayb ve karşıt gayb alemlerinde bir denge
sistemi içinde birbirleri ile bağlanması ile oluşurlar.
Bir çekirdek içinde bir nötronun protona veya protonun nötrona
dönüşmesiyle oluşan beta bozunması sonucu aynı kütle numaralı fakat
daha kararlı bir çekirdek meydana gelir. Radyoaktif çekirdeğin N/z
oranı aynı kütle numaralı kararlı bir çekirdeğe ait değerden büyük ise
nötron protona dönüşür.
on1 Æ 1P1 + e- + u
Başka bir deyimle nötron, bir proton ile bir elektron ve bir
antinötrinoya parçalanır. Nötronun kütlesi (1.008990 Akb.) protonla
elektronunun toplam kütlesinden (1.008146 Akb.) büyük olduğu için bu
tip parçalanma enerji bakımından serbest nötronlar için de mümkündür.
Bu da gerçekten deneysel olarak gözlenmiştir. Uzayda serbest nötronun
yarı ömrü aşağı yukarı 12.8 dakika kadardır. Bu şekilde serbest
nötronun radyoaktif olduğu söylenebilir. Radyoaktif çekirdeğe ait N/Z
oranı aynı kütle numaralı bir kararlı çekirdeğin N/Z oranından daha
küçük ise çekirdek içinde aşağıdaki denklem yardımıyla proton nötrona
dönüşür:
1P1 + e-1 Æ n1 + u
Burada da protonla elektronun kütlesi toplam nötronun kütlesinden 782
keV kadar daha küçüktür ve bu sebeple bu reaksiyon serbest protonlar
ve elektronlarla vuku bulamaz, ancak enerji eksikliğinin başka
parçalar tarafından veya Allah'u Zül-celâl Hz. tarafından
karşılanabileceği bir atomik sistem içinde meydana gelebilir. Bu
sebeple protonun nötrona dönüşümü ancak çekirdek içinde bulunan bir
proton için mümkün olabilir. Protonlar ile nötron arasındaki
karakteristik çekirdek kuvvetlerini daha yakından incelersek
parçalanmalarının varoluşu protonlarla nötronların çekirdek içinde
durmaksızın biri halinden öteki haline geçebildiklerini görürüz. Yüklü
bir parçacığın böyle devamlıca alınıp verilmesi, enerji bakımından
karşılıklı tesir ve bir çekim kuvveti demektir. b bozunması ve b
spektrumlarının biçimi ile ilgili Fermi teorisi ise tamamen nötrino
varsayımına dayanmaktadır. Bu teoriye göre nükleonlar, elektronlar ve
nötrinolar arasında sürekli bir etkileşim vardır. Nötrinolar, nötronu
protona ve protonu nötrona sürekli olarak değiştirmekte, değişim
sırasında bir elektron ve nötrino soğurulması veya yayılması sözkonusu
olmaktadır. Yine bu teoriye göre üç tür bozunması b (b- , b+ , Ec) şu
şekilde formüle edilebilir :
on1 Æ 1P1 + b-1 + u-1
1P Æ on1 + b+ + u
1P1 Æ on1 + u
Bunun bir benzeri, H2+ iyonu içindeki bağlanmadır ki, burada bir tek
(e) elektron her iki H+ çekirdeği arasında bir bağ meydana getirir ve
bu merkez elektronu bir defa bir çekirdeğin, bir defa ötekinin malı
gibi görülebilir.
Bölüm 5.2'de açıklandığı üzere birinci atomun çevre elektronu aynen
kalırken, ikinci atomun çevre elektronu ise merkez elektronunu
oluşturur. Artık çevrede bir elektron, merkezde bir elektron ve iki
proton vardır. Fakat bu, birleşmenin ilk anındaki geçici haldir. Zira
bu geçici hal, hemen değişecek ve merkez elektronu, Allah'tan ilk
enerji gelişinde protonlardan biri ile birleşecek ve bu protonu bir
nötron haline dönüştürecektir. Böylece merkezde bir proton, bir nötron
ve çevrede dolaşan bir elektronlu deteryum atomu oluşacaktır. Daha
sonraki atomlarda bağlanma aynı paralelde cereyan eder. Enerjinin
gelişi bir dolu bir boştur. Yani enerjide iki devre vardır:
Enerji için iki devre vardır derken, aslında üç devreden
bahsetmekteyiz. Birinci devrede enerji gelir. İkinci devrede
elektronları hızlandırarak görev yapar. Üçüncü devrede geri döner. Ne
var ki, bir nötrino grubu geri dönerken, başka bir nötrino grubu da
aynı anda elektrona gelmektedir. Böylece daima birinci ve üçüncü
devreler aynı anda vücut bulur. Bu sebeple zaman açısından iki devre
vardır. Birinci devre nötrinonun gidiş veya dönüş şeklinde yolda
olduğu devredir. İkinci devre ise, nötrinonun elektronlar üzerinde
aynı yönde dönerek onları hızlandırmaları, yani görev yapmaları
devresidir. Bu devrede spin hızı arttığı için, dolayısıyla daha çok
elektrik enerjisi üretileceği için, elektriksel alanlar ve manyetik
alanların gücü artar.
Kısaca, çiftli hallerde enerji manyetik alanları oluşturur. Her
manyetik alan oluşumunda merkez elektronları nötronlardan protonlara
geçerler. Geçince nötronlar elektron kaybettikleri için protona
dönüşürler. Geri dönerken manyetik alanlar kaybolur. Geniş açıklama
için Bölüm 5.2, 5.3 ve 5.4'e bakınız.