Finale Euro 2004

[Monica Okane]

Denmarkgoalkeeper Emil Nielsen was named player of the match, but it was Ludovic Fabregas who swung the match France's way with eight goals from 10 attempts and some excellent work in defence.

Defences were on top early in the second half as Hansen's prowess from the 7m-line saw the Danes edge ahead. But France managed to stay in touch and Fabregas scored his sixth goal of the game to tie the match at 23-23.

In a frantic finale, Kentin Mahe scored from 7m to put France in front for the first time in the second half. Then came a Hansen netbuster before replacement goalie Niklas Landin, so often the scourge of France in the past, denied Dylan Nahi.

Another long-range Hansen strike put Denmark back into the lead and saw him equal Nikola Karabatic - who had limited gametime for the French - as the leading scorer in the history of the European Championships.

Nedim Remili could only hit the post in the last two minutes with the French still one behind, but a Denmark turnover allowed Fabregas to make it 27-27 with just 30 seconds left. That was the end of the scoring in regulation time.

Having failed to find the net in five previous attempts on goal, Dika Mem finally got off the mark five minutes into extra time. Bellahcene then kept out a fierce Hansen effort before Mem scored again to give France a precious two-goal cushion.

Hansen struck again from 7m to close the gap to one and break Karabatic's European Championship record, but Elohim Prandi put France one in front inside the final minute. Gidsel hit back, but France had possession inside the last 10 seconds and Yanis Lenne applied the finishing touch.

The Swedes were leading 9-6 when the game was suspended due to a medical emergency in the crowd. Both team doctors went into the stands to assist, and one gave a 'thumbs up' sign before the casualty was stretchered out of the Lanxess Arena.

A couple of quick goals from Claar put Sweden back in charge but the Germans were not finished and a goal on the fast break from Christoph Steinart reduced the deficit to just two inside the last eight minutes before the excellent Uscins made it 29-30 moments later.

With France and world champions Denmark - both of whom already had Olympic quota spots - contesting the final, the one Paris 2024 berth up for grabs in the tournament went to the winner of the third-place playoff.

Online coverage begins each day at 7am BST at bbc.co.uk/euro2024 and features all the breaking news, reaction, analysis and fan debate. You'll find extensive coverage, the latest news conferences and player interviews.

You can follow all the action across BBC Sport's social media accounts, on TikTok, Instagram, Facebook and X, and join our BBC Football WhatsApp channel to get the best content delivered direct to your device.

The Euro 2020 decider is sold out, but fans have been trying to buy tickets through resale websites, where prices have skyrocketed a couple of days before the game - and particularly after England sealed their passage on Wednesday night after beating Denmark in the semi-finals.

While the tickets were originally priced at a reasonable 95 euros, as indicated on UEFA's official website, the cheapest tickets available on second-hand online platforms start from around 3,800 euros and have gone up to 20,000 euros on some websites.

Fans already complained about the United Kingdom's strict restrictions due to COVID-19, as according to the government's rules travellers should isolate for 10 days following their arrival in England.

Thus, the majority of the fans who will attend the final are expected to be supporters of the Three Lions, while according to Reuters, UEFA have reached a deal with the British government to allow up to 1,000 fans to fly from Italy.

However, those fans must stay in England for up to 12 hours and fly to the country with charter flights. Their trip will be organised by the Italian Football Federation, while dedicated transport will be used to take them from and to the airport.

England, meanwhile, are set to play in their first major final since the 1966 World Cup, which they won. They have never won the European Championship before, nor had they ever reached the final. Until now.

L'Espagne attendait un succs international depuis 44 ans et son unique titre, obtenu domicile. Il s'agit de sa premire finale depuis celle de l'Euro 1984 perdue contre la France. L'Allemagne, quant elle, s'invite souvent en finale et a dj remport 3 reprises le trophe.

Dans cette finale indite, le jeu est assez quilibr, les deux quipes observant un round d'observation en dbut de match. La situation se dcante la 33e minute avec le but de Fernando Torres, qui inscrit le seul but du match. La slection ibrique prend ensuite le jeu son compte, tant rarement inquite par la formation de Joachim Lw. Dans les dernires minutes, l'Espagne campe dans la moiti de terrain d'une quipe allemande en panne d'inspiration et se dirige vers son second sacre en Championnat d'Europe.

- Będzie to starcie dwch rżnych stylw. Hiszpanie to piłka kombinacyjna, ofensywna, miła dla oka. Natomiast Anglicy byli odsądzani od czci i wiary, bo mimo ogromnego potencjału grali siermiężnie - mwił w Polskim Radiu 24 Bartosz Goluch.

Przez ostatnie tygodnie mocno krytykowany był selekcjoner Anglikw. Gareth Southgate może jednak pochwalić się tym, że jego podopieczni po raz drugi z rzędu zagrają w finale mistrzostw Starego Kontynentu.

- Southgate przeszedł drogę od zera do bohatera. W pewnym momencie pod koniec fazy grupowej w jego stronę leciały kubki z piwem rzucane przez własnych kibicw. Zareagował ze stoickim spokojem, mwiąc, że cieszy się, że kibice przychodzą na mecze i wspierają drużynę. Jest zatem dyplomatą - zauważył Bartosz Goluch. - Wiadomo, że Football Association chce przedłużyć z nim kontrakt do mistrzostw świata w 2026 roku, a słychać nawet, że krl może przyznać Southgate'owi tytuł szlachecki - dodał.

Trenerską rewelacją turnieju jest natomiast szkoleniowiec Hiszpanw. Luis de la Fuente prowadził wcześniej młodzieżowe reprezentacje, a jego początki w pracy z dorosłą kadrą wcale nie były łatwe.

- Luis de la Fuente miał niełatwe zadanie. Przyszedł do reprezentacji Hiszpanii jako następca wielkiego Luisa Enrique, a sam był człowiekiem bez nazwiska, kojarzonym tylko przez kibicw piłki młodzieżowej. Tam odnosił sukcesy, choćby wicemistrzostwo olimpijskie. W kadrze na Euro nie było Marco Asensio, Isco czy Sergio Ramosa, ale ta przebudowa udała się doskonale, choć początki nie były łatwe. Pamiętam mecz w eliminacjach ze Szkocją. Wtedy myślałem, że te drużyny zamieniły się koszulkami, bo Szkoci dominowali, a Hiszpanie byli bezradni i przegrali 0:2 - przypomniał gość Polskiego Radia 24.

Hiszpanie wydają się być faworytami niedzielnego finału w Berlinie. Nie tylko dlatego, że wygrali wszystkie sześć dotychczasowych spotkań i za swoją grę zbierają znacznie lepsze recenzje od rywali w meczu o tytuł.

"La Furia Roja" już trzykrotnie sięgała po tytuł najlepszej drużyny Europy: w 1964, 2008 i 2012 roku. Anglicy natomiast czekają na pierwszy tytuł. Co więcej, przegrany po rzutach karnych finał z Włochami przed trzema laty był do tej pory ich jedynym w historii startw w mistrzostwach Starego Kontynentu.

Jeśli jednak spojrzymy na historię, "Synowie Albionu" wcale nie stoją na straconej pozycji. Na 27 dotychczasowych meczw z Hiszpanami wygrali czternaście, pięć zremisowali, a dziesięć przegrali. Bilans goli też jest pozytywny dla Anglikw (45-32).

Co ciekawe, Hiszpanie nie należą do nacji, ktre historycznie najczęściej mierzyły się z Anglikami. Przy 116 spotkaniach ze Szkotami czy 104 meczach przeciwko Walijczykom, dwadzieścia siedem rywalizacji wygląda dość skromnie. Częściej niż z Hiszpanami, drużyna z "ojczyzny futbolu" mierzyła się też z Niemcami (35 meczw), Francuzami i Włochami (po 32) czy Szwajcarami (28).

Pierwszy mecz przeciwko Hiszpanom "Synowie Albionu" zagrali dopiero 15 maja 1929 roku. "Dopiero", gdyż Anglia posiadała swoją reprezentację od 1872 roku, a w XX wieku zaczęła grać sparingi z drużynami innymi niż Szkocja, Walia i Irlandia. Dość powiedzieć, że wcześniej od Hiszpanw możliwości zagrania meczu towarzyskiego z Anglikami doczekał się... Luksemburg.

Patrząc na wynik pierwszego spotkania, być może dobrze dla angielskiej dumy, że uważający się wwczas za zdecydowanie najlepszych na świecie piłkarze "Trzech Lww" tak długo unikali starcia z Hiszpanią. W Madrycie na Estadio Metropolitano Hiszpanie, w bramce ktrych stał wwczas legendarny Ricardo Zamora, ograli Anglikw 4:3, choć po 20 minutach spotkania przegrywali rżnicą dwch goli.

W grudniu 1931 roku doszło do srogiego rewanżu. Na londyńskim Highbury gospodarze wręcz rozbili Hiszpanw, wygrywając aż 7:1. Historia angielsko-hiszpańskich bojw to zresztą w dużej mierze historia meczw towarzyskim.

Przypomnijmy więc kilka bojw o stawkę. Jak już wspomnieliśmy, Anglicy przed wybuchem II wojny światowej byli niezwykle pewni siebie i każdą porażkę traktowali jako niezwykłe zaskoczenie. Nie grali też na mundialach, przekonani, iż inne reprezentacje nie mogą z nimi rywalizować. Tak było aż do 1950 roku, gdy pionierzy zawodowego futbolu udali się do Brazylii, by sięgnąć po debiutanckie mistrzostwo świata.

Mundialu jednak nie udało się wygrać, a symbolem klęski stała się porażka z lekceważonymi Amerykanami. Na tym samym turnieju na drodze Anglikw stanęli Hiszpanie. Piłkarze z Płwyspu Iberyjskiego wygrali 1:0 po bramce Zarry, co przypieczętowało odpadnięcie Anglii z turnieju.

Legendarny napastnik Athletiku Bilbao wspominał po latach, iż był to najważniejszy gol w jego karierze. Finalnie jednak nie zapewnił Hiszpanom medalu, gdyż zakończyli brazylijski mundial na czwartej pozycji. Co ciekawe, na poprawienie tego wyniku musieli czekać aż do 2010 roku, gdy sięgnęli po upragniony tytuł.

3a8082e126