தினகரன்: சமஸ்கிருதத்தைப் போல சங்க இலக்கியங்கள் கற்பனை உலகம் பற்றி பேசவில்லை

[Sri Sritharan]

சமஸ்கிருதத்தைப் போல சங்க இலக்கியங்கள் கற்பனை உலகம் பற்றி பேசவில்லை

அருள்சத்தியநாதன்

கோவை செம்மொழி மாநாட்டில் பெருந்தொகைப் பணம் கொட்டப்பட்டு வீண் விரயம் செய்யப்பட்டதாக அரசியல் ரீதியான குற்றச் சாட்டுகள் எழுப்பப்பட்ட போதிலும் தமிழாய்வு ரீதியாக இம்மாநாடு குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றங்க ளைக் கண்டது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

அங்கோ பர்போலா, ஜோர்ஜ் ஹார்ட், அலெக்சாண்டர் தூப்யான்ஸ்கி ஆகியோர் முதன்மை ஆய்வுக் கட்டுரைகளைச் சமர்ப்பித்து உரையாற்றினார்கள்.

வடமொழிதான் சிறந்தது, உயர்ந்தது, வளம் கொண்டது என்ற கோட்பாடு தூக்கிப்பிடிக்கப்பட்டு வந்ததோடு சமஸ்கிருதத்தில் இருந்தே தமிழ் வளம் பெற்றது என்பதை நிறுவும் வகையில் ஆய்வுகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டன.

சங்க கால இலக்கியங்கள் தொன்மையானவை அல்ல என்றும் தொல்காப்பியம் சமஸ்கிருதத்தில் இருந்து கடன்பெற்று எழுந்த நூல் என்றும் இந்த ஆய்வாளர்கள் கூறிவந்தனர்.

ஆய்வரங்கில் படைப்பாளர் முத்துமீரானும், கலாநிதி எம்.எஸ்.எம். அனசும்

சமஸ்கிருந்த ஆய்வறிஞர்களான ஹேர்மன்டீக்கன், ஷெல்டன் பொல்லக் ஆகியோர் சங்க இலக்கியங்கள் சமஸ்கிருத இலக்கியங்களைப் பார்த்து எழுதப்பட்டவை என்று வாதிட்டு வந்தனர்.

எனவே இந்த கருத்தாக்கங்களை ஆதாரபூர்வமாகவும் ஆய்வு நிலையிலும் மறுத்துரைக்க வேண்டிய அவசியம் தமிழாராய்ச்சி ஆய்வாளர்களுக்கு ஏற்பட்டிருந்தது. இதன் விளைவாகவே தமிழாராய்ச்சி மாநாடு ஆரம்பிக்கப்பட்டது என்பதை முன்னர் பார்த்தோம்.

இரண்டாவது தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டில் பேராசிரியர் ஐராவதம் மகாதேவன், பேராசிரியர் இலக்குவனார் ஆகியோர் சிந்துவெளி நாகரிக காலத்தில் வாழ்ந்தவர்கள் திராவிடர்களாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்றும் அவர்கள் உபயோகித்த மட்பாண்டங்களில் காணப்படும் எழுத்துருக்கள் ஆதித் தமிழாக இருக்க வேண்டும் எனவும் தெரிவித்திருந்தனர்.

ஆனால் அவை திராவிட எழுத்துருக்கள் தான் என்பதை நிரூபிப்பதற்கு போதிய ஆதாரங்கள் அப்போது கிடைத்திருக்கவில்லை. இச் செம்மொழி மாநாட்டில்தான் சிந்துவெளி நாகரிகத்துக்குரியவர்கள் திராவிடர்களே என்பதை ஆய்வாளர்கள் ஆதாரங்களுடன் நிறுவினார்கள்.

சங்ககாலம் கி.மு. இரண்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது என்றும் தமிழ்மொழி வெறெந்த மொழியில் இருந்தும் உருவானதும் அல்ல; சமஸ்கிருதத்தைக் கடன் வாங்கி வளர்ந்ததுமல்ல என்பதையும் நிறுவினார்கள்.

ஜோர்ஜ் ஹார்டுக்கு விருது வழங்கி கெளரவிக்கும் துணை முதல்வர்.

‘சங்கம்’ என்ற தமிழ்ச் சொல் பெளத்தத்தில் இருந்து தமிழுக்கு வந்திருக்கலாம் என்று ஒரு கட்டுரையில் குறிப்பிட்டிருந்தேன். இதுபற்றி விரிவாக பி. ஜோர்ஜ் என்ற சென்னை கிறிஸ்டியன் கல்லூரி உதவி நிலை தமிழ்ப் பேராசிரியர் சமர்ப்பித்திருந்த பெளத்தமும் சங்க இலக்கியமும் என்ற ஆய்வுக் கட்டுரையில் விளக்கப்பட்டிருந்தது.

சங்க இலக்கியங்கள் பெளத்த விழுமியங்களை வெளிப்படுத்துகின்றன என்கிறது இந்தக் கட்டுரை. கி.மு. 3ம் நூற்றாண்டிலேயே பெளத்தம் தமிழ் கழகத்துக்கு வந்துவிட்டது. திருக்கோவிலூர் ஜம்பை பிராமிக்கல் வெட்டில் ‘ஸதிய புதோ’ என்று அதியர்களைக் குறிப்பிடுகிறது.

மணிமேகலையை இயற்றிய சாத்தனார் ஒரு பெளத்தர். சாத்தன் என்ற பெயர் கொண்ட புலவர்கள் பலர் சங்க இலக்கியங்களைப் படைத்துள்ளனர். தொகை நூல்களில் பல புலவர்கள் சாத்தன் பெயர் பெற்றுள்ளனர். இவர்களுடையவை 84 பாடல்கள். பாலைத்திணைப் பாடல்களில் பெளத்தக் கருத்துக்கள் வெளிப்படுகின்றன.

சங்க இலக்கியங்களை மறுவாசிப்புக்கு எடுத்துக்கொள்ளும்போது அங்கு பெளத்தக் கருத்துக்கள் பொதிந்திருப்பதை அறியலாம் என தனது ஆய்வுக் கட்டுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார் பேராசிரியர் ஜோர்ஜ்.

சங்க காலத்தில் பெளத்தம் செல்வாக்கு செலுத்தியிருப்பதால், சமணத்தின் தாக்கமும் இருந்ததால் அவற்றின் சாரத்தையும் பெற்று முற்றிலும் வேறுபட்ட மொழியாக வளர்ச்சி பெற்றிருந்த தமிழ்மொழி சுயமாகவே தன்னை வளர்த்துக்கொண்டிருக்கிறது. பெளத்தமும் சமணமும் அதன் வளர்ச்சிக்கு செழுமை சேர்த்துள்ளன.

இவ்வாறான சூழலில் அம்மொழி சமஸ்கிருதத்தை சார்ந்து வளர்ந்திருக்க வேண்டிய தேவை இருந்திருக்க முடியாது. சமஸ்கிருதம் சார்ந்த வைதீக இந்து (அப்போது இதற்கு இந்து என்ற பெயரில்லை) மதத்துடன் தமிழகத்தில் செல்வாக்கு செலுத்தியிருந்த பெளத்தம் பலத்த முரண்பாடுகளை கோட்பாட்டு ரீதியாகக் கொண்டிருந்தது என்பதும் கவனிக்கத்தக்கது.

இன்னொரு ஆய்வுக் கட்டுரையில், தொல்காப்பியம், இறைவன் பற்றி எதுவும் குறிப்பிடவில்லை என்றும் ‘இறை’ என்று பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும் சொல் உண்மையில் மக்களையே குறிக்கிறது என்றும் சுட்டிக் காட்டப்பட்டிருந்தது. பெளத்தம் இறைவனை ஏற்கவில்லை என்பதால் பெளத்தத்தின் செல்வாக்காக இதைக் கொள்ள முடியும்.

இங்கு ஆய்வுக் கட்டுரை சமர்ப்பித்து உரையாற்றிய அமெரிக்க ஆய்வாளர் ஜோர்ஜ் ஹார்ட், பல சமஸ்கிருத பாடல்களை துல்லியமாக வாசித்துக் காட்டினார்.

கொடிசியா ஆய்வரங்க வாயில்

அவர் நன்கு சமஸ்கிருதம் கற்றவர். அவர் தமிழ் இலக்கியங்கள், மக்களைப் பற்றியும் வாழ்க்கை பற்றியும் கரிசனையுடன் பேசிய அதே நேரத்தில் சமஸ்கிருத இலக்கியங்கள் கற்பனை உலகொன்றை சிருஷ்டிப்பதாக உள்ளன என்பதை ஆதாரங்களுடன் விளக்கினார்.

எனவே சமஸ்கிருதத்தைப் பின்பற்றியதாக தமிழ் இலக்கியம் வளர்ச்சி பெற்றிருக்க வாய்ப்பில்லை என்று அவர் வாதிட்டார்.

தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் ஆகிய மொழிகளில் சுமார் எண்பது சதவீதம் சமஸ்கிருத வார்த்தைகள் காணப்படுகின்றன. ஆனால் பண்டைய கால முதலே தமிழ்மொழி சமஸ்கிருதத்தைத் தவிர்த்தே வந்துள்ளது. இதனால்தான் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளின் பின்னரும் தொன்மையான தமிழ் இலக்கியங்களை எளிதில் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது என்றார் ஜோர்ஜ் ஹார்ட்.

சமஸ்கிருதம், லத்தீன், ஆங்கிலம், தமிழ் ஆகிய மொழிகளில் புலமைகொண்ட ஜார்ஜ் ஹார்ட், சமஸ்கிருதத்தைதையும் தமிழையும் ஒப்பிட்டு விரிவாகப் பேசினார். சமஸ்கிருத ஸ்லோகங்கள் பலவற்றை அவர் படித்தபோது கூட்டத்தினர் வியப்பில் ஆர்ப்பரித்தனர். அந்த அளவுக்குத் துல்லியமான உச்சரிப்பு! அதைப்போலவே, சங்க இலக்கியப் பாடல்களையும் அற்புதமாகப் படித்துக் காட்டினார்.

தென் ஆசியாவில் கிடைத்துள்ள தொன்மையான இலக்கியங்களில் ஒன்றாக ரிக் வேதத்தைச் சொல்லலாம் என்று குறிப்பிட்ட ஹார்ட், ‘வேத கால மக்கள் எவ்வாறு இயற்கைச் சக்திகளை கடவுளர்களின் வெளிப்பாடாக பார்த்தார்கள். சடங்குகள் மூலமாக இயற்கைச் சக்திகளை அவர்கள் கட்டுப்படுத்த முனைந்தார்கள்.

அவ்வாறு கட்டுப் படுத்துவதற்கு இலக்கியத்தை எப்படி ஒரு கருவியாக அவர்கள் கையாண்டார்கள்’ என்பதைப் பற்றி எடுத்துரைத்தார்.

ரிக் வேதத்தில் இருந்து பாடல் ஒன்றையும் படித்துக்காட்டினார். அந்தப் பாடல் அரக்கன் ஒருவனைக் கொன்று தண்ணீரை விடுவித்து பூமியை வளமானதாக மாற்றிய இந்திரனின் செயல்களைப் பற்றி எடுத்துச் சொல்கிறது. அந்தப் பாடல் வேத கால நம்பிக்கைக்கு எவ்வாறு உதாரணமாகத் திகழ்கிறது என்பதையும் எடுத்துக் கூறினார்.

பல்வேறு சம்ஸ்கிருதப் பாடல்களை வாசித்துக் காட்டி அவற்றை இயற்றிய கவிஞர்கள் வாசகர்களை எப்படி ஒரு கற்பனையான வினோதமான உலகத்துக்குள் கொண்டு செல்கிறார்கள், அதன் மூலம் வாசகர்களை மகிழ்ச்சியடையச் செய்கிறார்கள் என்பதை விளக்கிய ஜார்ஜ் ஹார்ட், சம்ஸ்கிருதக் காவியப் படைப்புகள் எல்லாமே இத்தகைய புராணத்தன்மை கொண்டவையாக இருப்பதைச் சுட்டிக் காட்டினார்.

ஜோர்ஜ் ஹார்ட், கா. சிவத்தம்பி, அஸ்கோ பெர்போலா, கலைஞர், ஜனாதிபதி பிரதீபா பட்டீல், மாநில ஆளுநர் சுர்ஜித்சிங் பர்னாலா.

மக்களைப் பற்றி பேசுவதாக அமைந்த சம்ஸ்கிருத இலக்கியங்களும் கூட கற்பனையானவையாக இருப்பதைச் சுட்டிகாட்டிய அவர், காளிதாஸரின் ‘மாளவிகாக்னி மித்ரம்’ என்ற நூலை அதற்கு உதாரணமாகக் குறிப்பிட்டார்.

‘சங்க இலக்கியங்களைக் பார்க்கும்போது, சமஸ்கிருத மரபில் இருந்து அவை முற்றிலும் வேறுபட்டு இருப்பதைக் காண முடிகிறது’ என்று ஹார்ட் குறிப்பிட்டார். அவற்றில் குறிப்பிடப்பட்ட தாவரங்கள், விலங்குகள் யாவும் உண்மையானவையாக உள்ளன.

இப்போதும் கூட அவற்றை நாம் பார்க்க முடிகிறது. இதுதான் தமிழுக்கு உள்ள தனித்தன்மை என்று குறிப்பிட்ட ஜோஜ் ஹார்ட், அகநானூறில் இருந்து பாடல் ஒன்றைப் படித்துக் காட்டினார். ‘பெருங்கடல் வேட்டத்துச் சிறுகுடிப் பரதவர்’ எனத் தொடங்கும் அம்மூவனார் எழுதிய அந்தப் பாடல், கிராமத்து மனிதர்களின் சாதாரண வாழ்க்கையை எடுத்துக் காட்டுவதாக உள்ளது.

உப்பு வணிகர்கள், உப்பளங்களில் இருந்து எருது பூட்டிய வண்டிகளில் உப்பை ஏற்றிச் செல்கின்றனர். அங்கு நாய் ஒன்று குரைத்துக்கொண்டு இருக்கிறது. உப்பு விற்பவர்கள் தெருக்களில் கூவிக்கொண்டு போகிறார்கள். இந்தப் பாடலில் குறிப்பிட்டப்பட்டுள்ள எதுவுமே கற்பனையானவை அல்ல. மீன்கள், எருது, புகையைப் போல கறுப்பாகக் கிடக்கும் சேறு ஆகிய எல்லாமே யதார்த்தமாக இருப்பவைதான்.

சங்க இலக்கிய பாடல்கள் கிராமங்களில் உள்ள யதார்த்தத்தை மட்டும் சித்தரிப்பதாக இல்லை. அவை மனிதர்களின் உளவியல் யதார்த்தத்தையும் எடுத்துக் கூறுகின்றன என்று கூறிய ஜோர்ஜ் ஹார்ட், புகழ் பெற்ற சங்கப் பாடலான ‘அற்றைத் திங்கள் அவ்வெண் நிலவில்’ என்று தொடங்கும் பாரி மகளிரின் பாடலை வாசித்துக்காட்டி அதை ரிக் வேதப் பாடலோடு, ஒப்பிட்டு, சங்கப் பாடல் எவ்வாறு மனித வாழ்க்கையோடு நெருக்கமாக இருக்கிறது என்பதையும் சுட்டிக்காட்டினார்.

இதேபோலவே பார்போலாவின் உரையும் நமக்கு தீனி போடுவதாகவும், சிந்தனையில் விழிப்பு ஏற்படுத்துவதாகவும் இருந்தது.

நீண்ட காலமாகச் சிந்துவெளி முத்திரைகளை வாசிக்க முனைந்து வரும் அஸ்கோ பர்போலா இதற்கு முன்னதாக சிந்துவெளி நாகரிகத்தை திராவிட நாகரிகம்தான் என இந்த அளவிற்கு உறுதியாகச் சொன்னதில்லை. அப்படியும் ஒரு கருத்துண்டு என்றே குறிப்பிட்டு வந்தார்.
மூவாயிரம் ஆண்டுப் பாரம்பரிய மிக்க சமஸ்கிருதம் இணை சொல்லத்தக இயலாத அளவு இலக்கிய வளம் மிக்கது என்பது உண்மையே. கி.மு. 1500-1300 வாக்கில் சிரியாவிலிருந்த மிடானி அரசு காலத்திய மூல இந்தோ- ஆரியமொழிக் கூறுகளைக் (ஜிroto யிnனீo- திryan) கொண்டுள்ள பழைமையான மொழி அது என்பதிலும் ஐயமில்லை. கி.மு. 2000 க்குரிய, மத்திய ரஷ்யாவில் வழங்கப்பட்ட இந்தோ- ஈரானிய மொழிக் கூறுகளையும் கூட அதில் காணலாம்.
“ஆனால் இவை எதுவுமே தமிழின் வேர்களுக்கு முந்தியதில்லை. மூலதிராவிட மொழிக் காலகட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்லத் தக்கது தமிழ். கி.மு. 2600-1700 காலகட்டத்திய சிந்துவெளிக் குறும்பிரதிகள் பலவற்றையும் இத்தோடு அடையாளம் காண இயலும்” என்றார் பர்போலா. கி.மு. 1000 வாக்கில் எழுதப்பட்ட ஆகப் பழைய இலக்கியமான ரிக் வேதத்தில் குறைந்த பட்சம் ஆறு திராவிடக் கடன் சொற்களைக் காண முடியும். அவை: ‘முகம்’, ‘களம்’, ‘பழம்’, ‘குண்டம்’, கான (குருடு), கியாம்பு (நீர்த்தாவரம்) என்பனவாகும் என்றார் அஸ்கோ பர்போலா. (தொடரும்)
 
நன்றி: தினகரன் வாரமஞ்சரி, செப்டெம்பர் 5, 2010

[விஜயராகவன்]

On 5 Sep, 05:29, Sri Sritharan <ksthar...@hotmail.com> wrote:

> சமஸ்கிருந்த ஆய்வறிஞர்களான ஹேர்மன்டீக்கன், ஷெல்டன் பொல்லக் ஆகியோர் சங்க இலக்கியங்கள் சமஸ்கிருத இலக்கியங்களைப் பார்த்து எழுதப்பட்டவை என்று வாதிட்டு வந்தனர்.
> எனவே இந்த கருத்தாக்கங்களை ஆதாரபூர்வமாகவும் ஆய்வு நிலையிலும் மறுத்துரைக்க வேண்டிய அவசியம் தமிழாராய்ச்சி ஆய்வாளர்களுக்கு ஏற்பட்டிருந்தது. இதன் விளைவாகவே தமிழாராய்ச்சி மாநாடு ஆரம்பிக்கப்பட்டது என்பதை முன்னர் >பார்த்தோம்.

இது உண்மையா? அதாவது ஹேர்மன்டீக்கன், ஷெல்டன் பொல்லக் போன்றவர்களை
எதிர்ப்பதற்க்கு தமிழாராய்ச்சி மாநாடு ஆரம்பிக்கப்பட்டது என்பது?

> இரண்டாவது தமிழாராய்ச்சி மாநாட்டில் பேராசிரியர் ஐராவதம் மகாதேவன், பேராசிரியர் இலக்குவனார் ஆகியோர் சிந்துவெளி நாகரிக காலத்தில் வாழ்ந்தவர்கள் திராவிடர்களாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்றும் அவர்கள் உபயோகித்த மட்பாண்டங்களில் காணப்படும் எழுத்துருக்கள் ஆதித் தமிழாக இருக்க வேண்டும் >எனவும் தெரிவித்திருந்தனர்.

ஐராவதம் மகாதேவன் இதைப்படித்தால் சிரிப்பார்

> ஆனால் அவை திராவிட எழுத்துருக்கள் தான் என்பதை நிரூபிப்பதற்கு போதிய ஆதாரங்கள் அப்போது கிடைத்திருக்கவில்லை. இச் செம்மொழி மாநாட்டில்தான் சிந்துவெளி நாகரிகத்துக்குரியவர்கள் திராவிடர்களே என்பதை ஆய்வாளர்கள் ஆதாரங்களுடன் நிறுவினார்கள்.

”திராவிடர்கள்” என்ற இனமே இல்லாதபோது, எதை நிறுவினர் என்ற கேள்வி
வருகின்றது. இதுவும் வழக்கம் போல் கற்பனைகளில் ஈடுபடும் தமிழ் பத்திரிகை
கட்டுரைகளாக இருக்கும்.

சிந்து சமவெளி நாகரீகம் பொருத்த வரை யாரும் எதையையும் (மொழி, எழுத்து,
கலாசாரம் , மக்கள் ) நிறுவவில்லை. இனவெறியே மேற்கொண்ட கற்பனைகளில்
திளைக்கின்ரது

> சங்ககாலம் கி.மு. இரண்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது என்றும் தமிழ்மொழி வெறெந்த மொழியில் இருந்தும் உருவானதும் அல்ல; சமஸ்கிருதத்தைக் கடன் வாங்கி வளர்ந்ததுமல்ல என்பதையும் நிறுவினார்கள்.

தவறு. தமிழ்மொழி “தெற்கு திராவிடன்” என்ற புரோடோ மொழியில் இருந்து வந்தது
என்பது மொழியியலாளர் துணிபு.

>, சமணத்தின் தாக்கமும் இருந்ததால் அவற்றின் சாரத்தையும் >பெற்று முற்றிலும் வேறுபட்ட மொழியாக வளர்ச்சி பெற்றிருந்த >தமிழ்மொழி சுயமாகவே தன்னை வளர்த்துக்கொண்டிருக்கிறது.

”சுயமாகவே தன்னை வளர்த்துக்கொண்டிருக்கிறது” என்பது குழப்பமான
சொல்லாக்கம். ஜார்ஜ் ஹார்ட் நிச்சயம் அப்படி நம்பவில்லை.

> இங்கு ஆய்வுக் கட்டுரை சமர்ப்பித்து உரையாற்றிய அமெரிக்க ஆய்வாளர் ஜோர்ஜ் ஹார்ட், பல சமஸ்கிருத பாடல்களை துல்லியமாக வாசித்துக் காட்டினார்.

மகாநாட்டில் என்ன நடந்ததோ, அதை பத்திரிக்கைகள் தமிழில் திரித்து
எழுதுவது, பத்திரிக்கை எழுதுபவரின் புரிதல் கோளாரா, அல்லது தமிழில்
சரியாக மொழியியல் பற்றி எழுதமுடியாதா என தெரியவில்லை.

விஜயராகவன்

[srirangammohanarangan v]

>>>>சங்க இலக்கியங்கள் கற்பனை உலகம் பற்றிப் பேசவில்லை<<<<<
 

தொல்காப்பியமும், இளம்பூரணர் உரையும் இந்தக் கருத்தைக் கண்டிக்கின்றன.

:--))
 

--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil

[Hari Krishnan]

2010/9/5 srirangammohanarangan v <ranga...@gmail.com>

>>>>சங்க இலக்கியங்கள் கற்பனை உலகம் பற்றிப் பேசவில்லை<<<<<
 

ஆனால் சங்க இலக்கியங்கள் காட்டும் வரலாற்றுச் செய்திகள் திகிலை ஏற்படுத்துகின்றன.  நான்கைந்து வயதுக் குழந்தைகளை நட்ட நடுத் தெருவில் நிறுத்தி, யானையால் மிதித்துக் கொல்லச் சொன்ன மன்னனைத் தடுத்து நிறுத்தினார் புலவர் என்பது புறநானூறு.  ஆனால், தம்மேல் பரிதாபப்படும் கூட்டத்தைப் பார்த்து மிரண்டுபோய் அழுதும், கொ்லல வரும் யானையைப் பார்த்து, ‘ஐ ,,,,ஆனே...  என்று மகிழந்ததுமான சின்னஞ்சிறு குழந்தைகளை யானையால் இடறச் செய்யவேண்டும் என்று நினைத்தவனும் மன்னன்தான்.  இல்லையா?  


--
அன்புடன்,
ஹரிகி.

[srirangammohanarangan v]

திரு ஹரிகி, கணினி சரியாகி விட்டதா? நல்லது.

 

சங்க இலக்கியங்களா? அன்றேல் சங்க காலத்து டைரிகளா?

 

இலக்கியம் என்றால் தொல்காப்பியம், எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு ஆகியவற்றை வைத்துப் பேசவேண்டும்.

 

புறநானூற்றை இலக்கியமாகக் கருதுவதா? அன்றேல் நாட்குறிப்பாகக் கருதுவதா?

 

இலக்கியம் என்றால் என்ன இலக்கியக் கோட்பாடு சங்க இலக்கியங்களை விளக்குகிறது?

 

இப்படித்தானே அணுக முடியும் அல்லவா?

:--))

 

--

[devoo]

சங்க காலத்தில் பொருணூல் இருந்ததா ?
கற்பனை உலகில் உலவப் பொருள் தேவையில்லை ;
வளமான வாழ்க்கைக்குப் பொருள் தேவை

தேவ்

[N. Ganesan]

தொல். பொருளதிகாரம் - தமிழின் சிறப்பு.
இதில் ஆளப்படும் ’பொருள்’ வேறு.

நா. கணேசன்

[srirangammohanarangan v]

பொருணூல் -- அர்த்த சாஸ்திரம்?

பொருணூல் -- economics?

 

[விஜயராகவன்]

On 5 Sep, 05:29, Sri Sritharan <ksthar...@hotmail.com> wrote:

> சமஸ்கிருதத்தைப் போல சங்க இலக்கியங்கள் கற்பனை உலகம் பற்றி பேசவில்லை
> அருள்சத்தியநாதன்

அந்த சங்க கால கற்பனை வரட்சியை போக்குவதற்க்குதான், இப்போது
பத்திரிக்கைகள், தனித்தமிழ் அரசியல் இயக்கங்கள், ஞா.தேவநேயன் இலக்குவனார்
வகையராக்கள் அதீத கற்பனையில் ஈடுபட்டு லெமூரியா, சிந்து சமவெளி ஆதிதமிழ்,
உலகத்தின் முதல்மொழி தமிழ், ஜாதியற்ற சங்ககாலம் இவற்றை
கொடுக்கின்றார்களே, நல்ல வேளை தற்காலத்தில் கற்பனை வரட்சி போய் ,
அரசியல், மொழி, இன கற்பனை உலகங்கள் அபிரிமிதமாக விளைந்துள்ளன. இதற்கு
கால்டுவெல், பர்போலா போன்றவர்களின் துணைநாடுவதில் தவறில்லை.

இப்படி கற்பனையை தூண்டிவிட்டுருக்கும் சமஸ்கிருதத்தை கண்டிப்பதா,
மெச்சுவதா என தெரியவில்லை

சிறிதரன் கொடுத்திருக்கும் கட்டுரையே அந்த கற்பனை பிரவாகத்தின் உதாரணம்.

விஜயராகவன்

[LNS]

A small point however. Prof George Hart சொல்லும் கற்பனை உலகம் என்பது
இலக்கிய விமரிசன உலகம் (literary criticism) கூறும் கற்பனை உலகம்.
அதற்கு என்னஅர்த்தம் என்றால் இதில் சாமி, பூதம் மற்றும் மாயாஜாலம் ஏதும்
கிடையாது.

No gods, no fantasy, no magic, no bullshit. It's entirely
naturalistic, hence most natural and therefore most reflective of the
human condition. So it's very modern yet it's Classical etc etc. From
here comes the next quantum jump - that of Ramanujan that 'indeed
Tamils in the last 2000 years haven't written anything better'. Poor
Kamban! Poor Kalamegham! Poor Kannadasan too, in a manner of
speaking.

Ideologically if you take a position, you can always find data to
support your ideological position. This is like that sycophant
Khushwant Singh claiming in 1976 (during the Emergency) that Sanjay
Gandhi was the most eligible bachelor in India. This offended every
hormonal young man in India at that time.

இதில் நோக்கத்தகுந்த விஷயம் என்னவெனில் இவர் (பேரா. ஜார்ஜ் ஹார்ட்) இத்தை
தனிப்பாடல்களின் தொகுதியான அகனானூறு, குறுந்தொகை இவைகளை வைத்து
சொல்கிறார். தனிப்பாட்டல்லாத காப்பியங்களை அதாவது மணிமேகலை, சிலம்பு
போன்ற படைப்புகளை வைத்து ஒப்பு நோக்கினால் இந்த பாயிண்ட் சூரியனைக் கண்ட
பனித்துளிப்போல் சென்ற இடம் தெரியாமல் மறைந்து விடும். சமகாலத்து வடமொழி
படைப்புகளெல்லாம் காளிதாசனின் காப்பியங்களும் மற்றும் ராமாயணம் மகாபாரதம்
போன்ற நீண்ட கவிகளே. ஆனால் இவை தமிழ் தனிப்பாடலுக்கு சரியான ஒப்பு அல்ல.
சமகாலத்து வடமொழி நாடகங்களில் வரும் சுலோகங்களே தமிழ் அகத்துறை
செய்யுளுக்கு சரியான ஒப்பு. அவைகளில் பொதுவாக சாமியும் கிடையாது, பூதமும்
கிடையாது. நாயகன், நாயகி மற்றும் மூன்றாம் பாத்திரங்களின் உணர்வலைகளே
சுலொகத்தின் உள்ளுரையாகத் தெரியும்.

LNS

[N. Ganesan]

நீங்கள் சொல்லும் நாடகங்களில் வரும் சுலோகங்கள் மகாராஷ்டிர பிராகிருதமா?,
சமஸ்கிருதமா? முந்தையது என்றால் இன்னும் ஒப்புமை செய்யப்படவில்லையா?

நா. கணேசன்

> LNS
>

[N. Ganesan]

On Sep 5, 11:29 am, Hari Krishnan <hari.harikrish...@gmail.com> wrote:
> 2010/9/5 srirangammohanarangan v <ranganvm...@gmail.com>

>
> > >>>>சங்க இலக்கியங்கள் கற்பனை உலகம் பற்றிப் பேசவில்லை<<<<<
>
> ஆனால் சங்க இலக்கியங்கள் காட்டும் வரலாற்றுச் செய்திகள் திகிலை
> ஏற்படுத்துகின்றன.  நான்கைந்து வயதுக் குழந்தைகளை நட்ட நடுத் தெருவில்
> நிறுத்தி, யானையால் மிதித்துக் கொல்லச் சொன்ன மன்னனைத் தடுத்து நிறுத்தினார்
> புலவர் என்பது புறநானூறு.  ஆனால், தம்மேல் பரிதாபப்படும் கூட்டத்தைப் பார்த்து
> மிரண்டுபோய் அழுதும், கொ்லல வரும் யானையைப் பார்த்து, ‘ஐ ,,,,ஆனே...  என்று
> மகிழந்ததுமான சின்னஞ்சிறு குழந்தைகளை யானையால் இடறச் செய்யவேண்டும் என்று
> நினைத்தவனும் மன்னன்தான்.  இல்லையா?
>

எதிரியை அழித்து அவன் பல்லை தன் அரண்மனையில் பதிக்க நினைத்தது.
... இக்காலத்திற்கு ஒவ்வாதவை பல் உண்டு. மக்களில் ஒருசாராரை
இழிபிறப்பாளன், இழிசினன், புலையன் என்பவை இன்றில்லை.

நா. கணேசன்

> --

[LNS]

(Writing from work)

Dear Ganesan,

The individual sloka's from Sanskrit plays, for example, have not been
collected and anthologized. They are still to be found in their
original loci only. Whether they're Prakrit or Sanskrit.

If you take a poetic work which tells a story, magic and the unreal
enters the picture. But if you take an individual sloka it just has
one image - much like a kuRuntokai verse. The point to note is that
long works of Sanskrit poetry are available from quite an early age;
at a comparable period, we seem to have primarily single verses in
Tamil. What happened to single verses in Sanskrit of that period or of
an earlier period? We don't know.

Take a verse on the other hand from a play viz., Sakuntala:

īṣad-īṣac-cumbitāni bhramaraiḥ sukumāra-kesara-śikhāni /
* avataṃsayanti damamānāḥ pramadāḥ śirīṣa-kusumāni //

(cut pasted from GRETIL. There's a typo. It should be dayamaanaah in
the second line.)

This is a Prakrit song (not just a verse) in Arya meter. This is
almost the opening verse of the Sakuntala. Here's a (not very
satisfactory) translation: by Arthur Ryder

The siris-blossoms fair,
With pollen laden,
Are plucked to deck her hair
By many a maiden,
But gently; flowers like these
Are kissed by eager bees.

The translation of 'chumbitaani' is kissed alright. But the phrase
'iiSad iiSad' means 'konjam konjam' in Tamil - 'gently' is misleading.
This verse hints at the theme of the play as one of love punctuated by
separation. That's why I called it a Ur KuRinci verse elsewhere.

Sanskrit plays are full of such verses. There are Sanskrit verses like
these too. But normally one doesn't think of these verses when one
wants to compare a typical sangam verse. Whether there were many such
stand alone verses in Sanskrit or Prakrit, I'm sure of that. But their
tradition seems to have privileged longer works so they have come down
to us. The later Alankara treatises only cite verses from longer
works. I'm not sure they cite too many random stand alone verses. They
certainly do not cite Prakrit verses.

Now you see what I mean?

LNS

PS: Sorry writing from work.

> > LNS- Hide quoted text -
>
> - Show quoted text -- Hide quoted text -
>
> - Show quoted text -

[N. Ganesan]

Isn't this Hart's thesis? Sigfired Lienhard, ....

We have Prakrit verses quoted by Anandavardhana in his dhvanyAlokam.
but are there many love poems in *Sanskrit* in Sanskrit dramas,
I do know Prakrit love poems of comparable age -
Hart says it is a product in s. India of the megalithic era
civilization.

It surely will be good to complie all Sanskrit love poems
in dramas.

thanks,
N. Ganesan

[விஜயராகவன்]

On 8 Sep, 16:26, LNS <lns25...@gmail.com> wrote:
> (Writing from work)
>
> Dear Ganesan,
>
> The individual sloka's from Sanskrit plays, for example, have not been
> collected and anthologized. They are still to be found in their
> original loci only. Whether they're Prakrit or Sanskrit.
>
> If you take a poetic work which tells a story, magic and the unreal
> enters the picture. But if you take an individual sloka it just has
> one image - much like a kuRuntokai verse. The point to note is that
> long works of Sanskrit poetry are available from quite an early age;
> at a comparable period, we seem to have primarily single verses in
> Tamil. What happened to single verses in Sanskrit of that period or of
> an earlier period? We don't know.

LNS

OTOH, there is a theory is even the so-called sangam literature is
part of longer play like literature which is lost now and we have only
fragments which are collected in the form we know.


Vijayaraghavan

[N. Ganesan]

whose theory is this?

> Vijayaraghavan

[srirangammohanarangan v]

For the attention of Mr LNS,

 

1) Prakrit Verses In Sanskrit Works On Poetics

 

In Two Volumes, (totalling about 1500 pages) 

ed and trn by V M Kulkarni M A , Ph D

 

Bhogilal Leherchand Institute Of Indology

Delhi 1994

 

2) The Suktimuktaavali of Bhagadatta Jalhana

 

General Editor: R T Vyas M A Ph D Vyakaranacharya

Director Oriental Institute , Vadodara

 

(more than 500 pages of merely anthologized single verses)

 

Oriental Institute , Vadodara(INDIA)

1991

 

The inset blurb of the book says:--

 

Suktimuktavali 'pearl-garland of wise sayings' of great poets, compiled by Bhagadatta Jalhana in1258 AD is a great treasure of Subhashitas worth remembering and quoting in different contexts of writing and speech. It is classified into 133 topics. It occupies a place of pride among similar works, such as Saduktikarnamrta,  Kavindravacanasamuccaya and Sarngadharapaddhati 

 

And of course you may be knowing the mega project of multivolumes of Mahasubhashita Ratnakosam, which I have seen in Connemara, about which I may be able to furnish some more details, given time. 

 

Off hand at least a row of collections come to my mind, if not more.

 

Srirangam V Mohanarangan

 

[விஜயராகவன்]

On 8 Sep, 16:26, LNS <lns25...@gmail.com> wrote:

LNS

Some more on more human and carnal concerns in Sanskrit around the
same time as Pathinekiizkanakku, etc

http://www.loewak.nl/drivel/tag/herman-tieken/

Dutch Sankskritist Herman Tieken got himself into some academic deep
water with his peers a few years ago by publishing a book in which he
claimed that old Tamil had developed far less autonomously than had
thus far been assumed, and had in fact been influenced by Sanskrit as
well.

Tieken also has an alternative reading of the Kāmasūtra, claiming that
far from being a manual for uninspired lovers, was in fact a satire of
the Arthasastra, a handbook for royalty and affairs of the state.

Now he has translated (with Peter Khoroche) India’s earliest lyrical
poetry; 701 short poems about farmers and love. Snatched the following
book description from SUNY Press:

The oldest surviving anthology of lyric poems from India, the Sattasai
presents the many aspects of love and provides a realistic counterpart
to the Kāmasūtra. An elegant translation of the Sattasai (or Seven
Hundred), India’s earliest collection of lyric poetry, Poems on Life
and Love in Ancient India deals with love in its many aspects. Mostly
narrated by women, the poems reveal the world of local Indian village
life sometime between the third and fifth centuries. The Sattasai
offers a more realistic counterpart to that notorious theoretical
treatise on love the Kāmasūtra, which presents a cosmopolitan and
calculating milieu. Translators Peter Khoroche and Herman Tieken
introduce the main features of the work in its own language and time.
For modern readers, these short, self-contained poems are a treat: the
sentiments they depict remain affecting and contemporary while
providing a window into a world long past.

Peter Khoroche is a former lecturer in Sanskrit at the University of
London and has previously translated Ārya Śūra’s Jātakamālā. Herman
Tieken is Assistant Professor of Sanskrit and Tamil at the Kern
Institute, University of Leiden, in the Netherlands. He has translated
several Tamil, Sanskrit, and Prakrit texts into Dutch, including the
Sattasai and, most recently, the Kāmasūtra.

Some fragments from the Leiden University website:

Who is not captivated by a woman’s breasts,
That, like a good poem,
Are a pleasure to grasp,
Are weighty, compact, and nicely ornamented?

(Poems of Life and Love p. 193, nr. 651)

—

With its leaves pushing through
The gaps in the fence
The castor oil plant seems to be telling
The youths of the village
“Here lives a farmer’s wife With breasts this big”

(p. 19, nr. 6)

—

When he comes what shall I do?
What shall I say?
And how will it be?
The girl’s heart trembles
At her first chance to be reckless

(p. 31, nr. 52)

—

Traveler,
If you ever want to see your wife again,
You’d better take another road.
For in this wretched village
The landowner’s daughter
In her desperation,
Is fishing with a very wide net

(p. 155, nr. 515)

—

When her rivals take a freezing cold bath
Before dressing for the festival,
The youngest wife shows her privileged position
By not bothering

(p. 93, nr. 274)

Read first chapter of Poems on Life and Love in Ancient India
Hala’s Sattasai: pdf

Vijayaraghavan

[N. Ganesan]

Another important expert is at University of Texas at Austin.

Matha Ann Selby who compares Tamil sangam poems with
the Prakrit love poem anthologies.
It will be wonderful to have AiGkuRunURu translations
& comparing them with Prakrit poems (Columbia University
Press, suppose to be at the end of 2010.) BTW,.
M. A. Selby dates AiG. 500 to be few centuries later
thn Gatha.

Tamil akam poems are not this explicit,
it will talk about the go-between profession of
pulaittis (females of dhobies, naaapitas, ...)

Here is a Prakrit love poem.

M. A. Selby, Grow long, Blessed night, OUP, 2000, p.105

"PrAkrit gAthAs, which are perhaps from a slightly earlier
time period than the Tamil poems, also come from a
different, more heavily "Sanskritized" geographic area.
Public brawling over sexual matters is a popular theme
in the poems, but the language of indirect expression
is favored as the medium [snip]

Addressed by a neighbor thus, "You're a slut".
a woman replied:

Okay, so I'm bad.
Go away, faithful wife.
Your name may be untarnished,

but at least we don't
lust after the barber
like somebody's wife we know.
(GAthAsaptazatI 5.17)

GaGgAdharabhaTTa's brief commentary beautifully highlights
the topsy-turvy nature of the PrAkrit insult: Yes means no;
good means bad. He writes, "Pativrate (this term literally
means 'one whose vow is her husband') is a censorious address
here. 'Like somebody's wife' means 'you, yourself'. The idea
is, 'I may be a slut, but I'm attached to a high type of man.
But you are attached to a barber. Your gotra ('name') hasn't
been tarnished but your kulam ('family') certainly has been."
[End Quote from M. A. Selby's book].


N. Ganesan

[LNS]

Yes, this is useful information, dear Mohanarangan. I meant I don't
know if early (pre-dhvani) alankara theoreticians cite Prakrit
verses - like Dandin, for example.

LNS

On Sep 8, 12:21 pm, srirangammohanarangan v <ranganvm...@gmail.com>
wrote:

> For the attention of Mr LNS,
>
> 1) Prakrit Verses In Sanskrit Works On Poetics
>
> In Two Volumes, (totalling about 1500 pages)
> ed and trn by V M Kulkarni M A , Ph D
>
> Bhogilal Leherchand Institute Of Indology
> Delhi 1994
>
> 2) The Suktimuktaavali of Bhagadatta Jalhana
>
> General Editor: R T Vyas M A Ph D Vyakaranacharya
> Director Oriental Institute , Vadodara
>
> (more than 500 pages of merely anthologized single verses)
>
> Oriental Institute , Vadodara(INDIA)
> 1991
>
> The inset blurb of the book says:--
>
> Suktimuktavali 'pearl-garland of wise sayings' of great poets, compiled by
> Bhagadatta Jalhana in1258 AD is a great treasure of Subhashitas worth
> remembering and quoting in different contexts of writing and speech. It is
> classified into 133 topics. It occupies a place of pride among similar
> works, such as Saduktikarnamrta,  Kavindravacanasamuccaya and
> Sarngadharapaddhati
>
> And of course you may be knowing the mega project of multivolumes of
> Mahasubhashita Ratnakosam, which I have seen in Connemara, about which I may
> be able to furnish some more details, given time.
>
> Off hand at least a row of collections come to my mind, if not more.
>
> Srirangam V Mohanarangan
>

[N. Ganesan]

On Sep 8, 2:53 pm, LNS <lns25...@gmail.com> wrote:
> Yes, this is useful information, dear Mohanarangan. I meant I don't
> know if  early  (pre-dhvani) alankara theoreticians cite Prakrit
> verses -  like Dandin, for example.
>
> LNS
>

Pl. check books like
V. M. Kularni, Prakrit verses in Sanskrit works on poetics:
Translation (with introduction, glossary and notes) 1994, BL Institute
of Indology.

NG

> > > Visit our website:http://www.tamilheritage.org;youmay like to visit our

> > > Muthusom Blogs at:http://www.tamilheritage.org/how2contribute.htmlTo
> > > post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
> > > To unsubscribe from this group, send email to
> > > minTamil-u...@googlegroups.com
> > > For more options, visit this group at

> > >http://groups.google.com/group/minTamil- Hide quoted text -

[srirangammohanarangan v]

It is highly comical and unconnoisseur-like to treat the veritable world of Sangam poetry in level with Hala's work and two or three works of that genre, say, like Vajjalagga.

 

One must be happily ignorant of the Sangam's poetical beatitudes to attempt such levelling-downs.

 

With due apologies to Mr Vijayaragavan, and Mr N Ganesan.

:--)))

 

--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com

[LNS]

Viji,

This theory, which depends solely upon the existence of colophons for
the stand alone verses, is scarcely credible.

LNS

[LNS]

ஶ்ரீ மோஹனரங்கன் அவர்களே,

என் கைவசமுள்ள 2 அலங்கார நூல்களான சாஹித்ய தர்ப்பணத்திலும்
குவலயாநந்தத்திலும் தேடி பார்த்தேன். பிராகிருத மேற்கோள் சுலோகங்கள் <
0.5%. நான் 'பூர்வ ஜன்மத்தில்' பரீட்சைக்கு படித்தது சந்த்ராலோகம் -
அதில் ஒன்று கூட இல்லை என்று நினைவு. த்வந்யாலோகத்தில் இருக்கிறது என்று
தெரிகிறது. நான் அடியோடு இல்லை என்று அவசரப் பட்டு சொல்லி விட்டேன் :
( த்வநி தியரிக்கு முன் இல்லை என்று என் யூகம்.

வீ எம் குலகர்ணீ பழைய அலங்கார சாஸ்த்ரிகளான தண்டி போன்றவர்கள் பிராகிருத
சுலோகம் மேற்கோள் காட்டியதாக சொல்கிறாரா? புஸ்தகத்தை பார்த்து சொல்ல
முடியுமா?

LNS

> > > Visit our website:http://www.tamilheritage.org;youmay like to visit our

[srirangammohanarangan v]

Dear Sri LNS,

 

Profuse quotings from Prakrit works and of Prakrit singular verses visibly starts from

Anandavardana. But Bhamaha and Dandin observe it as a common feature of their times and also of the times before them, to quote Prakrit verses. Bamaha even familiarly speaks about the literatures in Sanskrit, Prakrit, Apabhramsa. Rudrata speaks about the literatures in 6 languages, with the additions of Magadhi, Paisachi, Suraseni.

 

I am giving the passage in quote from Mr V M Kulkarni in his introduction ---

 

"Bhamaha speaks of three literatures in Sanskrit, Prakrit and Apabhramsa. Dandi speaks of four by adding Misra to Bhamaha's list. Rudrata alludes to six: 1 Prakrit, 2 Sanskrit, 3 Magadhi, 4 Paisachi, 5 Suraseni (-Sauraseni) and 6 Apabhramsa. Rudrata quotes some of his own Prakrit verses in his Kavyalankara. It is Anandavardana who for the first time, sets the tradition of freely quoting Prakrit verses"

 

Of course this tradition is carried on with passionate relish of Prakrit verses by Abhinavagupta, Bhoja(he alone quotes nearly 2000 Prakrit verses), Kuntaka, Mahimabhatta, Mammata, Ruyyaka and his commentator, Jayaratha, Hemachandra, Sobhakara and Visvanatha.

 

Mr Kulkarni speaks about the partiality for the Maharashtriyan Prakrit that is evidenced in the works of the illustrious past-masters.

 

And I could understand why Bharathi was singing 'Singa maraattiyar tham kavithai koNtu' சிங்க மராட்டியர்தம் கவிதை கொண்டு. when I was reading about the richness of Maharashtriyan Prakrit.

 

Srirangam V Mohanarangan

 

"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com

[LNS]

Thanks, Sri Mohanarangan, for the learned quote from the Introduction
page. Yes, it is kind of reassuring to note that it starts in right
earnest from Anandavardhana.

The other anthology of Prakrit verses that you cited seem to date from
a period i.e., 13th century when modern Indian languages have already
started their literary production like Amir Khusro in Hindi and the
Varkari poets in Marathi. There do not seem to be any anthology of
Prakrit verses from e.g., Kalidasa's time which have survived although
Kalidasa's own Prakrit verses embedded in his dramas have survived.
Also, songs would have been in perfect Prakrit meter. But the songs
have not survived either. I don't think a girl, recently come of age,
playing on a swing tied to a mango tree would think of கற்பனை உலகம்.
Her concerns would have been more immediate :) There are any amount of
such songs from the earliest period of modern Prakrits. But as I said,
anything earlier in this genre does not seem to have survived. Anyway
enough of this - as this is merely a digression from the main
discussion.

It bears repeating that stand alone verses would be about the human
condition, not about கற்பனை உலகம். Sanskrit dramas which are about
ordinary life although in royal or ashrama surroundings do not
generally have verses that talk about கற்பனை உலகம். As you may be
aware, a verse in Sanskrit drama generally captures the mood of the
character at that moment. Even in mrchchhakatika which talks about
ordinary people and city life does not have verses on கற்பனை உலகம்.
That was my point - comparing stand alone Tamil verses with kavyas or
ramayana seem to be like comparing apples and oranges. One might also
want to remember that no dramas, no kavyas (if any) have survived in
Tamil from the ancient period. All the jerk off by the scholars of
கற்பனை உலகம் is based solely on stand alone verses anthologized god
knows when.

In the ultimate analysis, Tamil scholars especially professional ones,
are like performers only. They say things in accordance with the
audience. But in their books a few decades ago they will say these
verses are special because they do not show any influence of Sanskrit
thus feeding the tanittamiz beast. Then a busybody from a magazine
would interview them. At this point they will say they do not see any
reason to modify their views from three decades back. Recently I
pinned one of them wrt Sanskrit influence in one of the Classical
Tamil songs, then I got the admission that these verses could not have
come about without Sanskrit influence. But in Tamilnadu they will
again hold aloft the tanittamiz flag albeit implicitly which is a
signal for the general and partial listener to go ga ga over the land
of milk and honey that was ancient tamilakam. Then the Press in
Tamilnadu will go dancing in joy - these guys will then come back to
scholarly forums and say they have been misquoted!!

it's all இடம், பொருள், ஏவல் which perhaps is a good quality for a
தொழுதுண்டு பின் செல்பவர் not for கற்றறிந்தோர். But both sets of people
are merely human - I suppose that's what you and I have to
remember :)

Hope this helps,

LNS

On Sep 8, 10:06 pm, srirangammohanarangan v <ranganvm...@gmail.com>
wrote:

> ...
>
> read more »

[srirangammohanarangan v]

Thanks Mr LNS,

 

Anti-intellectualism is one of the trends that has been running as a sub-text in the general world of  'so-called scholars' and 'so-called readers' in modern Tamil.

 

Truth is troublesome and 'verified knowledge' irksome to the people of such ilk.

 

To pursue knowledge and ascertained truths of various fields one has to keep aloof oneself from eversomany factors active around.

 

As for your observation regarding கற்பனை உலகம் and single verses always reflecting the hard core reality, I would like to lead your attention towards some points.

 

Such a thumb rule slotting of karpanai and reality-prone literature might have been descriptive of the early stages of human literary endeavours.

 

But even then does man invent literature or is he born in a context of literature?

 

Generally we would like to answer it with the first choice.

 

But researches into the dynamics of Metaphors and Mind reveal more and more that Metaphor is something inbuilt in human psychology. 

 

That means  the very fact of man being a man makes him concurrently a citizen of the world of Imagination as well as the world-out-there. 

 

Also these single stanzas in Sanskrit or Tamil were being written in thick climates of literary circles and receptive atmosphere of literary 'connaissance'. 

So imagination was very well at play and for that all the more voluble whether it was compositions of sustained endeavours or spurts of poetic outputs in the form of verses. 

 

One example I would like to quote -- 

 

Kumara Dasa has written JanakI-harana, "The abduction of Janaki'. 

 

There is a single verse commenting on this composition. 

 

"janakI haraNam kartum raguvamSE sthitE sati | 

kavi: kumaaradaasaccha raavaNaScha yadi kshama: ||" 

 

The meaning may be obvious to you. But to help others to appreciate the verse -- 

 

"When Raguvamsa is still there around,

who is capable of doing  JanakIharaNa ? 

Only Kumaradasa is capable;

and of course, long ago,

Ravana did it, they say."  (free translation is mine)

 

Here a difficult mixing of a comment and an epical anecdote is done.

 

It is a pun on Raguvamsa, JanakI haraNa.

 

Raguvamsa means both the work of Kalidasa and Sri Rama, who is of the lineage of Ragu.

 

JanakI haraNa is the work of Kumara Daasa and also it means 'the abduction of JanakI'

 

The poet of this single piece asks 

 

When the great composition of Kalidasa is around in the world of scholars, who will venture to write compositions on the theme of JanakI's abduction? 

 

Because no one can outshine the splendour of Kalidasa and it will be a waste of effort on the part of the poet, drawing no attention from the Sahrdayaas. 

 

If anybody should venture then he must have the poetical acumen and supreme confidence in his own literary attainments. 

 

Such a one is KumaraDaasa.  

 

What?  Had nobody ever done Janaki HaraNa before the times of Kumara Dasa? 

 

The poet says -- yes. Long ago there was one Ravana.

That poor fellow, even he could not achieve it by his literary acumen,

by composing any Kavya to the level of Janaki HaraNa.

So do you know what that poor fellow did? 

 

To make good his literary deficiency he did it in reality,

by abducting Sita and thereby trying to claim accolades

from the undescerning over his feat of Janaki HaraNa. 

 

---

Such single verses abound both in Tamil and Sanskrit. It has come down as the practice in both languages from time immemorial. There are observations of such single-verse-acumen being the regular creations of poets proper, in Rajasekara's Kavya Mimaamsa.

 

Poets who do long and sustained compositions were called Mahakavis whereas poets who do single pieces were called poets regular. 

 

The same case is with Tamil. Generally poets were undestood to be composers of single pieces. If any poet attempted long and sustained compositions, such compositions were called by the names of Thol, Virundu, Thonmai. 

 

So in both languages single piece composition was the regular creative activity. Long works were happy interventions. 

 

Many single pieces make inter-textual bearings and referrings. 

 

All these indicate that you can never seperate the pieces, singular or inlaid, from the literary contexts and climates. 

 

Sorry for the lengthy reply. 

 

Srirangam V Mohanarangan 

 

[Innamburan Innamburan]

Dear Ranganar,
Only one sentence is wrong in your discerning analysis. The last one!
Of course, 'undescerning' catches the auditor's eye! That is by the
way and means no disrespect to what you say. Coming to English, take
Wordsworth's 'Daffodils'. The point, '...Many single pieces make
inter-textual bearings and referrings...' is well taken, there also.
Regards,
Innamburan

2010/9/10 srirangammohanarangan v <ranga...@gmail.com>:
> Thanks Mr LNS,

[srirangammohanarangan v]

'undescerning' catches the auditor's eye! <<<

 

Sorry Mr Auditor, for the spelling mistake.

It should be 'undiscerning'.

 

Thank you

:--))

 

[LNS]

I agree - slotting literary activity into reality and karpanai ulagam
can be problematic. Normally western scholars tend to get into this
habit of dividing anything into these so called water tight
compartments - usually 2 viz., Aryan-Dravidian, Tamil-Sanskrit,
Brahmin-Non Brahmin etc. It seems karpanai ulagam-not kaRpanai ulagam
is a continuation of this same trend. I think it's just an endemic
disease. Elsewhere I have called it a 'bipolar syndrome'. Tamil people
have embraced this disease as if it's their own dear child.

Interesting verse you have quoted. btw, Kumaradasa was a resident of
Lanka. That's why that verse was so appropriate. Whether Ravana and
Sita were mythical or real, seems quite beside the point.

Poems and their single verses are told and re-told in our culture for
very long. It's conceivable that lot of embellishment and accretion
does take place in the telling and re-telling over the centuries.
Who's to say that any of the stories reflect the original context in
which the verse was produced? Do the English share with each other
some single verses penned by Chaucer which are not there in the
Canterbury Tales? He's from about the same time as Kamban.

Regards,

LNS









On Sep 10, 3:07 am, srirangammohanarangan v <ranganvm...@gmail.com>
wrote:

> ...
>
> read more »

[N. Ganesan]

Interesting conversation.

I will be interested to learn about
solitary Sanskrit verses (well aware of Prakrit
parallels) comparable with Tamil sangam solitary
verses. Preferably, ThanippaaDals of Sanskrit
before 5th century CE.

Thanks,
N. Ganesan

> > > > Bamaha even familiarly speaks about the literatures in Sanskrit, Prakrit,- Hide quoted text -
>
> - Show quoted text -...
>
> read more »

[N. Ganesan]

On Sep 8, 7:46 pm, srirangammohanarangan v <ranganvm...@gmail.com>
wrote:

> It is highly comical and unconnoisseur-like to treat the veritable world of
> Sangam poetry in level with Hala's work and two or three works of that
> genre, say, like Vajjalagga.
>
> One must be happily ignorant of the Sangam's poetical beatitudes to attempt
> such levelling-downs.
>
> With due apologies to Mr Vijayaragavan, and Mr N Ganesan.
> :--)))
>

Because of such beautitudes only, not many in the academic
world takes seriously sangam poetry is penned by paaNans
and their wives, viRalis. Look at the ethnographic
descriptions paaNan tribes in Edgar Thurston etc.,
Taking them as their poems' characters, Tamil pulavars
have penned these acc. to Kailasapathy, Hart, Tieken, ...
Tieken takes the sangam poems as consciouse efforts
at Pandyan courts. May be several were added when
anthologies created, but not all, I think.

We will be interested in comparing Sanskrit solitary
verses and Tamil sangam poems. Kumaradasa's poem
is 6th century.

N. Ganesan

> >http://groups.google.com/group/minTamil- Hide quoted text -

[LNS]

The Sanskrit dramas are all translated into English. It's not that
hard to find these books. You will find that most of these slokas do
not deal with karpanai ulagam. That was my point.

Thanks,

LNS

> ...
>
> read more »- Hide quoted text -

[N. Ganesan]

பழந்தமிழர்களின் விநோத தண்டனைகள்
http://www.eelamwin.com/blog/?p=132

நா. கணேசன்

On 5 Sep, 11:29, Hari Krishnan <hari.harikrish...@gmail.com> wrote:
> 2010/9/5 srirangammohanarangan v <ranganvm...@gmail.com>
>
> > >>>>சங்க இலக்கியங்கள் கற்பனை உலகம் பற்றிப் பேசவில்லை<<<<<
>
> ஆனால் சங்க இலக்கியங்கள் காட்டும் வரலாற்றுச் செய்திகள் திகிலை
> ஏற்படுத்துகின்றன.  நான்கைந்து வயதுக் குழந்தைகளை நட்ட நடுத் தெருவில்
> நிறுத்தி, யானையால் மிதித்துக் கொல்லச் சொன்ன மன்னனைத் தடுத்து நிறுத்தினார்
> புலவர் என்பது புறநானூறு.  ஆனால், தம்மேல் பரிதாபப்படும் கூட்டத்தைப் பார்த்து
> மிரண்டுபோய் அழுதும், கொ்லல வரும் யானையைப் பார்த்து, ‘ஐ ,,,,ஆனே...  என்று
> மகிழந்ததுமான சின்னஞ்சிறு குழந்தைகளை யானையால் இடறச் செய்யவேண்டும் என்று
> நினைத்தவனும் மன்னன்தான்.  இல்லையா?
>

[aruran visu]

ஐயா,
தொண்ம பயன்பாட்டின் எச்சமாக இன்றும் ஈரோட்டில் உள்ள ஐயனாரப்பன் கோவிலில் இருக்கும் கழுமரத்தை பார்த்து அதிர்ந்து போயிருக்கிறேன்.
அன்புடன்
ஆரூரன்

16 செப்டெம்ப்ர், 2010 8:41 am அன்று, N. Ganesan <naa.g...@gmail.com> எழுதியது:

--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com

[aruran visu]

கணேசன் ஐயா,
சென்ற நூற்றாண்டில் கன்னடர்களுக்கெதிரான போரில் ஈரோட்டில் மூக்கறுப்புப் போர் நடந்ததாக படித்தேன். கன்னடர்கள் பலரின் மூக்குகள் வெட்டப்பட்டு அவமானப் படுத்தப் பட்டதாக தெரிந்தது.  சூர்பனகைக்கு பிறகு உலகறிந்த மூக்கறுப்பு போர் இதுதானா?  இது போல வேறு ஏதும் நடந்திருக்கிறதா? 

மூக்கறுபட்டான் என்ற பதம் எதிலிருந்து வந்தது???????

அன்புடன்
ஆரூரன்

16 செப்டெம்ப்ர், 2010 8:41 am அன்று, N. Ganesan <naa.g...@gmail.com> எழுதியது:

[MANICKAM POOPATHI]

கயத்தாறு / சங்க கிரிச் சாலையோர புளிய மரங்களை...
இன்று பார்த்தாலும்.. ஆக்கிரமிப்பு சக்திகளின்  அந்நியப்
பயன்பாட்டின்  அதே எச்ச உணர்வுதான்.. இல்லீங்களா...!?

உள்ளபடியே...
மூப்பிரி/மூப்பரி/மோப்ரி  பாளையம் என்பதன் தொன்மமே  வேறு....
மூப்பு + அரி (அரிதாள் என்றால் தாள் அறுத்தல் என்று பொருள்)

பிற பின்...!


அன்புடன்.../ பூபதி செ. மாணிக்கம்
____________________________

2010/9/15 aruran visu <visua...@gmail.com>

[N. Ganesan]

On Sep 16, 1:03 am, aruran visu <visuaru...@gmail.com> wrote:
> கணேசன் ஐயா,
> சென்ற நூற்றாண்டில் கன்னடர்களுக்கெதிரான போரில் ஈரோட்டில் மூக்கறுப்புப் போர்
> நடந்ததாக படித்தேன். கன்னடர்கள் பலரின் மூக்குகள் வெட்டப்பட்டு அவமானப்
> படுத்தப் பட்டதாக தெரிந்தது.  சூர்பனகைக்கு பிறகு உலகறிந்த மூக்கறுப்பு போர்
> இதுதானா?  இது போல வேறு ஏதும் நடந்திருக்கிறதா?
>
> மூக்கறுபட்டான் என்ற பதம் எதிலிருந்து வந்தது???????
>

விஜயநகர் ஆட்சியில் மூக்கறுப்புப் போர்கள் அதிகம் ஆயின.

மூலனூர் அருகே மூக்குத்தரிச்சான்பாளையம் இருக்கிறது.

விரிவான கட்டுரை எழுதித் தருகிறேன்.

அன்புடன்,
நா. கணேசன்

> அன்புடன்
> ஆரூரன்
>

> 16 செப்டெம்ப்ர், 2010 8:41 am அன்று, N. Ganesan <naa.gane...@gmail.com>எழுதியது:

> >http://groups.google.com/group/minTamil- Hide quoted text -

[Mohanarangan V Srirangam]

விரிவான கட்டுரை எழுதித் தருகிறேன்.<<<<< 

மூக்கறுப்பு பற்றி விரிவான கட்டுரை எழுத 

திரு நா கணேசன் பொருத்தமானவர்தான். 

எதிர்பார்க்கிறோம் :--))) 

***

2010/9/17 N. Ganesan <naa.g...@gmail.com>

"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com

[N. Ganesan]

On Sep 16, 9:03 pm, Mohanarangan V Srirangam <ranganvm...@gmail.com>
wrote:

> விரிவான கட்டுரை எழுதித் தருகிறேன்.<<<<<
>
> மூக்கறுப்பு பற்றி விரிவான கட்டுரை எழுத
> திரு நா கணேசன் பொருத்தமானவர்தான்.
>
> எதிர்பார்க்கிறோம் :--)))
> ***

நீங்கள் சங்க இலக்கியம் கூறும் இழிபிறப்பாளன்,
இழிசினன், புலையன் பொருள்களைப் பற்றி
எழுதுங்கள். உங்கள் வலைத்தளத்தை செந்தமிழில்
கொடுங்கள். ராஜம், ஜார்ஜ், ... எல்லோரும் பார்க்கிறோம்.

பல்கலைத் தமிழ்ப் பேராசிரியர் கொடுக்கும் விளக்கம்,
லிங்க்ஸ் கொடுத்துள்ளேன்:
http://groups.google.com/group/mintamil/msg/5998e6cb9ebca1d3

அதற்கு மாற்று?

நா. கணேசன்

>
> 2010/9/17 N. Ganesan <naa.gane...@gmail.com>

> > > > Visit our website:http://www.tamilheritage.org;youmay like to visit

> > our
> > > > Muthusom Blogs at:http://www.tamilheritage.org/how2contribute.htmlTo
> > > > post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
> > > > To unsubscribe from this group, send email to
> > > > minTamil-u...@googlegroups.com
> > > > For more options, visit this group at

> > > >http://groups.google.com/group/minTamil-Hide quoted text -

[செல்வன்]

http://en.wikipedia.org/wiki/Caste_system_in_Africa (Untouchability in Africa)

http://en.wikipedia.org/wiki/Cagots (Untouchability in France)

http://en.wikipedia.org/wiki/Madhiban   (Untouchability in somalia)

http://en.wikipedia.org/wiki/Baekjeong (Untouchability in Korea)

--
செல்வன்

www.holyox.blogspot.com

"ஆண்கள் வீட்டோடு மாப்பிள்ளையாக இருக்க முன்வந்தால் கூட்டு குடும்பத்துக்கு நான் எதிரி இல்லை.ஆண்கள் அதை செய்ய முன்வருவார்களா?"--செல்வன்

[N. Ganesan]

Dear Selvan,

There are in many societies some initial stages of
caste system. In Japan, professors who study ancient
Japan point to a system similar to what Sangam
system had as described by Hart. That is one reason
what we find in Japan.

But none had caste system as elaborate as we find in India.
I'd like to compare this with "systemic retroflexion"
in Indian langauges. All over the world,
in America, midwestern R, in Sweden etc.,
there is "spontaneous retroflexes",
but not as systemic as in Indic languages recorded
in orthography as phonemes.

Same thing, India has caste embedded in Dharma shastras.
Now, many rush to get SC, ST certificates because
of the quota system & benefits that accrue from it.

N. Ganesan

On Sep 16, 9:39 pm, செல்வன் <holy...@gmail.com> wrote:
> http://en.wikipedia.org/wiki/Caste_system_in_Africa(Untouchability in
> Africa)
>
> http://en.wikipedia.org/wiki/Cagots(Untouchability in France)

>
> http://en.wikipedia.org/wiki/Madhiban  (Untouchability in somalia)
>

> http://en.wikipedia.org/wiki/Baekjeong(Untouchability in Korea)

>
> --
> செல்வன்
>
> www.holyox.blogspot.com

> <http://holyox.blogspot.com/2007/03/253_17.html>

[செல்வன்]

Gansean aiya

You are right.Indian varna system (not caste) is very unique and well entrenched in our culture. Castes would not have had much relevance without Varna system and they could have become more flexible with passage of time.But Varna system prevented that from happening

2010/9/16 N. Ganesan <naa.g...@gmail.com>

--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com

To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil

--
செல்வன்

www.holyox.blogspot.com

[N. Ganesan]

On Sep 16, 10:12 pm, செல்வன் <holy...@gmail.com> wrote:
> Gansean aiya
>
> You are right.Indian varna system (not caste) is very unique and well
> entrenched in our culture. Castes would not have had much relevance without
> Varna system and they could have become more flexible with passage of
> time.But Varna system prevented that from happening
>

Usually, varNa system is said to come from outside.
But see there seems to be a unique Indian component as well.

The dichotomy of sacred and profane in Vedic literature
Piotr A. Eltsov
Much ink has been spilled on the varṇa, a traditional system of
classification in ancient India. French philologist G. Dumézil has
argued that the origin of the varṇas and caste can be traced to the
allegedly Indo-European concepts of tri-partite society and bi-partite
sovereignty. However, my own study of Vedic texts suggests that at
least one aspect of the varṇa system – namely, early and middle Vedic
conceptions of the relation between sacred and profane (which I call
the ‘brahma-kṣatra theory’) – constitute an important and self-
sufficient body of knowledge that may have been, at least partially,
indigenous to South Asia. This study analyzes the brahma-kṣatra theory
as it is presented in the key Vedic texts.

Piotr Elstov presents this at Harvard.

N. Ganesan

> 2010/9/16 N. Ganesan <naa.gane...@gmail.com>

>
>
>
>
>
>
>
> > Dear Selvan,
>
> > There are in many societies some initial stages of
> > caste system. In Japan, professors who study ancient
> > Japan point to a system similar to what Sangam
> > system had as described by Hart. That is one reason
> > what we find in Japan.
>
> > But none had caste system as elaborate as we find in India.
> > I'd like to compare this with "systemic retroflexion"
> > in Indian langauges. All over the world,
> > in America, midwestern R, in Sweden etc.,
> > there is "spontaneous retroflexes",
> > but not as systemic as in Indic languages recorded
> > in orthography as phonemes.
>
> > Same thing, India has caste embedded in Dharma shastras.
> > Now, many rush to get SC, ST certificates because
> > of the quota system & benefits that accrue from it.
>
> > N. Ganesan
>
> > On Sep 16, 9:39 pm, செல்வன் <holy...@gmail.com> wrote:

> > >http://en.wikipedia.org/wiki/Caste_system_in_Africa(Untouchability<http://en.wikipedia.org/wiki/Caste_system_in_Africa%28Untouchability>in
> > > Africa)
>
> > >http://en.wikipedia.org/wiki/Cagots(Untouchability<http://en.wikipedia.org/wiki/Cagots%28Untouchability>in France)

>
> > >http://en.wikipedia.org/wiki/Madhiban (Untouchability in somalia)
>

> > >http://en.wikipedia.org/wiki/Baekjeong(Untouchability<http://en.wikipedia.org/wiki/Baekjeong%28Untouchability>in Korea)

>
> > > --
> > > செல்வன்
>
> > >www.holyox.blogspot.com
> > > <http://holyox.blogspot.com/2007/03/253_17.html>
> > > "ஆண்கள் வீட்டோடு மாப்பிள்ளையாக இருக்க முன்வந்தால் கூட்டு குடும்பத்துக்கு
> > > நான் எதிரி இல்லை.ஆண்கள் அதை செய்ய முன்வருவார்களா?"--செல்வன்
>
> > --
> > "Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation.
> > Visit our website:http://www.tamilheritage.org;you may like to visit our
> > Muthusom Blogs at:http://www.tamilheritage.org/how2contribute.htmlTo
> > post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
> > To unsubscribe from this group, send email to
> > minTamil-u...@googlegroups.com
> > For more options, visit this group at
> >http://groups.google.com/group/minTamil
>
> --
> செல்வன்
>
> www.holyox.blogspot.com
> <http://holyox.blogspot.com/2007/03/253_17.html>
> "ஆண்கள் வீட்டோடு மாப்பிள்ளையாக இருக்க முன்வந்தால் கூட்டு குடும்பத்துக்கு

> நான் எதிரி இல்லை.ஆண்கள் அதை செய்ய முன்வருவார்களா?"--செல்வன்- Hide quoted text -

[Hari Krishnan]

2010/9/17 Mohanarangan V Srirangam <ranga...@gmail.com>

விரிவான கட்டுரை எழுதித் தருகிறேன்.<<<<< 

மூக்கறுப்பு பற்றி விரிவான கட்டுரை எழுத 

திரு நா கணேசன் பொருத்தமானவர்தான். 

எதிர்பார்க்கிறோம் :--))) 

கணேசர் வக்ர துண்ட மகாகாயர்.  துண்டம் என்பதற்கே, மூக்கு, அலகு, துதிக்கை என்றெல்லாம் பொருளுண்டு.  ஜடாயு, ராவணனுடன் அலகினால் போர்தொடுத்தான் என்பதனால் ஜடாயுவை ‘து்ண்டவீரன்’ என்றே கம்பன் அழைப்பான்.  வளைந்த துதித்கை--வக்ர துண்ட--நீண்ட நாசி என்ற காரணத்தால் மூக்கறுப்பதற்க கணேசர்தான் பொருத்தம் என்று கருதினீர்கள் போலும்.  அவர் வந்து அவருடைய நெடுங்கட்டுரையுடன், மூக்கறுப்பதற்கான patent சங்கத் தமிழனுக்குத்தான் இருந்தது என்பதை நிறுவட்டும்.  என்ன மாதிரி பெடஸ்ட்ரியனுடைய ரெண்டு சல்லிய இங்க போடறேன்.

மூக்கறுத்தல் என்றவுடன், சூர்பணகையை லக்ஷ்மணன் மூக்கரிந்ததை மட்டுமே மேற்கோள் காட்டுவார்கள்.  லக்ஷ்மணன் மட்டுமல்லாமல், ராவணனும் அதைச் செய்திருக்கிறான்.  அதை ஒருவரும் பாக்க மாட்டாங்க.  லக்ஷ்மணனாவது, சீதையைக் கொன்று தின்னுவதற்காகத் தூக்கி்ச் சென்றவளைத் தடுத்து நிறுத்துவதற்காக சூர்ப்பணகை மூக்கை அரிந்தான்.  ராவணனிடத்தில், ‘போர்க்களத்தில் இன்னார் இறந்தார்; இன்னார் அடியுண்டார்; நாம் தோற்றுவிட்டோம்’ என்று செய்திசொல்ல வந்தாலே போதும். ‘நீயும் அவனோட செத்துத் தொலச்சிருக்க வேண்டியதுதானே!  நீ மட்டும் எதுக்குப் புறமுதுகைக் காட்டிட்டு ஓடிவந்த?  ஏய்!  இவன் மூக்க அறுடா’ என்றுதான் தன் முதல் நடவடிக்கையையே தொடங்குவான்.  ராமனும் லக்ஷ்மணனும் யாரையோ கொன்னாங்க; உன் ஆளத்தான கொன்னாங்க... அதத்தான வந்து சொன்னாங்க... அவங்கள மூக்கரிஞ்சு என்ன பண்றது?’ யோசிக்க மாட்டான்.  ராம லக்ஷ்மணர்களுக்கு எதிரான போர் நடவடிக்கை, தன்னிடம் வந்து செய்தி சொல்பவனுடைய மூக்கை அறுப்பதிலிருந்து தொடங்குகிறது என்பதில் ராவணனுக்கு அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாக்கும்.

லக்ஷ்மணன் மேல் இந்திரஜித் நாகபாசம் தொடுத்ததன் பிறகு, பாசம் கருடன் வந்து இற்றதன் பிறகு, போர் நடக்கிறது.  நாகபாசப் படலத்தின் இறுதியில் லக்ஷ்மணன் நிகழ்ந்திய பேரழிவை வந்து ராவணனிடம் தூதர்கள் சொல்வதோடு, படைத்தலைவர் வதைப் படலம் தொடங்குகிறது.  ‘நாகபாசம் போனா என்ன, நாங்க இல்லியா?  எங்கள அனுப்பு’ என்ற மாபெரும்பக்கனும் புகைக் கண்ணனும் ராவணனிடம் சொல்கிறார்கள்.  குறுக்கிட்டு, ‘இவங்க மட்டும் என்ன வாழ்ந்தாங்க?  அவங்க ரெண்டுபேரும் நாகபாசத்திலிருந்து விடுபட்ட பிறகு நடத்திய போரில் பின்னங்கால் பிடறியில் பட ஓடி வந்தவங்கதான் இவங்களும்’ என்று தூதர்கள் சொல்கிறார்கள்.  ‘டேய்!  மொதல்ல இவங்க மூக்க அறுத்து, தெருத்தெருவா மோளம் அடிச்சு இழுத்துட்டுப் போயி, போருக்கு பயந்து ஓடிவந்தவங்க இவங்க’ அப்படின்னு சொல்லுங்கடா..... ஊரு முழுக்க இந்த நாயிங்களோட மூக்கில்லாத முகத்தைப் பாக்கட்டும்’ என்று கோபித்து எழுந்ததும், மாலி என்ற அரக்கன் தடுக்கிறான்.  என்ன சொல்றான்னு பாப்போமா?

'பாசமும் இற்றது; பாதியின் மேலும்

நாசமும் உற்றது; நம்பி! நடந்தாய்;

பூசல் முகத்து ஒரு கான் முளை போதா,

நீசரை ஈருதியோ, நெடு நாசி? 

(அவங்க புறமுதுகிட்டாங்கன்னு அவங்கள மூக்கரியச் சொல்றியே....புறமுதுகிட்டது அவங்க மட்டும்தானா?)  நாகபாசத்தாலேயே ஒண்ணும் பண்ண முடியல அவங்கள.  நம்ம படையோ பாதிக்கும் மேல நாசமா போயிட்டுது.  ஐயா!  நீங்க நடந்து வந்தீங்க.  ஒம்புள்ள, நாகபாசம் உட்டுட்டு திரும்பி வந்துட்டான்.  அவனாலயும் ஒண்ணும் பண்ண முடியல.  ஒன்னாலயும் ஒண்ணும் பண்ண முடியல.  அப்படி இருக்க, உன் புள்ளைக்குத் துணையாப் போன இவங்களோட மூக்க வெட்டச் சொல்ற.

நம்பி நடந்தாய், பூசல் முகத்து ஒரு கான்முளை போதா.... என்ற இரண்டு தொடர்களும் மகா உள்குத்து.  ‘அவங்களச் சொல்றீங்களே....சார்... நீங்க என்ன பண்ணீங்க?  நடந்து இல்ல வந்தீங்க?  ஒங்க புள்ள வுட்ட அம்பு அஸ்திரம் எல்லாம் என்ன ஆச்சு?  அறுக்கறுதுன்னா ஒம்புள்ள மூக்கயும் ஒன்னோடய பத்து மூக்கையும் இல்ல முதல்ல அறுக்கணும்...அத்த உட்டுட்டு ஆப்ட்ட அப்பாவிங்கள மூக்கறுக்கறுது என்னா கத?  (தூங்கிய கரங்களுடும், நடந்துபோய் நகரம் புக்கான் என்று ராவணனைச் சொல்லும்போதும் நடந்துபோய் நகரம் சேர்ந்ததைச் சொல்கிறான்.  இங்கேயும் நம்பி நடந்தாய் என்று மாலியின் பேச்சில் அந்தக் கிண்டல் வெளிப்படுகிறது.  நீங்களும் நானும் நடந்தால் அது செய்தியில்லை.  ஏரோப்ளேன் வச்சிருந்த ராவணன் நடந்தால், அதுவும் போர்முனைக்குப் போய்த் திரும்பிவரும்போது நடந்து வந்தால் அது அவமானம்; தலைப்புச் செய்தி.  

தூக்கிய கரங்களோடும் என்ற பாடத்தைக் காட்டிலும் தூங்கிய கரங்களோடும் என்ற பாடத்தை நான் ஏன் பொருத்தமானதாகக் கருதுகிறேன் என்பதற்கு இது காரணம்.  நமக்குக் கவித சொல்லித் தராங்க.  ஏன்னா, தமிழ்க்கவிதைனா என்னன்னு நமக்கு என்ன தெரியும், நாம என்ன டாக்டரா, அகாடமீசியனா?  இல்ல வெள்ளக்காரனா?  கவிதயப் படிக்கத்தான் படிச்சிருப்பமா!  When I look at it, I look at the whole context and not just one line to come to my judgement.  பெடஸ்ட்ரியனாம்!  ராவணனே பெடஸ்ட்ரியன்தானே!  நடந்துபோய்த்தானே நகரம் புக்கான்?  மத்த எல்லாருமே கூட பெடஸ்ட்ரியன்தானே?  நடக்கவே மாட்டாங்களோ?  வீட்ல பெட்ரூம்ல இருந்து பாத்ரூம் போறதுக்கு பிஎம்டயிள்யூல போவாங்களோ?  பெடஸ்ட்ரியனாத்தானே போகணும்!  சரி. அது கெடக்கு.  விசயத்துக்கு வரேன்.  

'"வாழி இலக்குவன்" என்ன, மறுக்குற்று

ஆழி அரக்கர் தம் வாயில் அடைப்பார்;

ஏழு கடல் துணையோ? இனி, நாசி

ஊழி அறுத்திடினும், உலவாதால். 

ஐயா!  ஊர்ல ஒத்தன் பாக்கியில்லாம, எல்லா ராச்சசனுவளும், ‘இலக்குவன் வாழ்க’ அப்படின்னு சொல்லிட்டே வீட்டுக்குள்ற பூந்துக்கிட்டு கதவச் சாத்தி தாப்பா போடறாங்க.  மூக்கறுக்கறதுனனு தொடங்கினா, ஏழுகடலளவு போதாது.  யார் யார் மூக்க அறுக்கறதுன்ன கணக்கெடுத்து இன்னிக்கு அறுக்கத் தொடங்கினா, ஊழிக்காலம் முடியற அளவும் அறுத்துக்கிட்டே இருந்தாலும் காரியம் முடியாதுங்க பெருமானே!  (மொதல்ல ஒங்க மூக்க இல்ல அறுக்கணும்...ஒங்க ஞாயப்படி....)

'தூது நடந்தவனைத் தொழுது, அந் நாள்,

ஓது நெடுஞ் செரு அஞ்சி உடைந்தார்,

தீது இலர் நின்றவர், சேனையின் உள்ளார்

பாதியின் மேலுளர், நாசி படைத்தார்! 

அண்ணாச்சி!  அன்னிக்குத் தூது வந்து ஊரக் கொளுத்திட்டுப் போனாரே அனுமாரு, அவரு கால்ல உழுந்து உயிர்ப்பிச்ச வாங்கிட்டு, போருக்கு பயந்து திரும்பி ஓடிவந்து வீட்டுக்குள்ளாற பூந்துகிட்டவங்க நம்ம சேனையில பாதிக்கு மேற்பட்டவங்க இன்னும் இருக்காங்க.  அவங்களுக்கெல்லாம் மூக்கு இன்னமுமம் இருக்கத்தான் இருக்கு.  (போயி அவங்க மூக்கயெல்லாம் வெட்டுய்யா...ஒன்னால முடிஞ்சா அதச் செய்யி மொத்ல்ல...)

'விட்டிலை சீதையை ஆம் எனின், வீரர்

ஒட்டிய போரினில் ஆர் உளர்,ஓடார்?

"வெட்டுதி நாசியை, வெந் தொழில் வல்லோர்

பட்டிலர்" என்றிலை' என்று பகர்ந்தான்.

தோ பாரு.  சீதையை விடலைனா, என்னிக்கு நீ திருப்பித் தருவியோ அன்னிக்கு வரைக்கும், போர்ல தோத்து ஓடி வராதவங்க அப்படின்னு நம்ம சேனைல யாருமே மிச்சமிருக்க மாட்டாங்க.  அவங்களையெல்லாம் இன்னமும் மூக்கறுத்த பாடில்லையே சாமி!  எப்ப வெட்டப் போறீங்க, அவங்க மூக்க?  அவங்கள்ளாம் இன்னமும் உயிரோடத்தான இருக்காங்க.... செத்துடலையே?  அவங்களப் போயி மூக்க அறுங்கண்ணா....அத்த உட்டுட்டு இந்த ரெண்டுபேரு மூக்க அறுத்து மோளம் கொட்டி, ஊரு முழுக்க இஸ்துக்கினு போயி என்னா பண்றது?

மூக்கை அரிவது என்பது ராவணனுடைய minimum punishment.  நான் மேலே காட்டியிருப்பது சும்மா போற போக்குல சாம்ப்பிள்தான்.  யார்யார் மூக்கை அரிஞ்சான் என்ற தலைப்பில் நான் ஆராயப் போவதில்லை.  அதை வேற யாராவது தொரைமாருங்க இல்லினாய், கலிஃபோர்னியா பல்கலைல செய்து டாக்டர் பட்டம் வாங்கிக்கட்டும்.  மூக்கரிதல் என்பது சர்வசாததாரணமாக வழங்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்த தண்டனைகளில் ஒன்றுதான் என்பதைக் காட்டவே மேற்படி சாம்ப்பிள்.  (ராவணன்தான் பச்சத் தமிழனாச்சே!  பேடன்ட் உரிமையை வாங்க கஷ்டமே இருக்காது... என்ன?:))) )

கணேசரு வேற, ஜார்ஜ் ஹார்ட், ராஜம் அப்படின்னு பெரிய பெரிய ஆளுங்க பேரையெல்லாம் சொல்லி மெரட்டறாரு.  அவங்க கிட்டல்லாம் மாட்டிவிட்டுறாதீங்க கணேசன் சார்!  ரொம்ப பயமா இருக்கு!  பயத்துல கை கால் தொடை எல்லாம் நடுங்கி வெலவெலத்து வேர்த்துக் கொட்டுது.... எங்க கிட்ட காரா இருக்கு?  நடந்துதானே போயாகணும்!  

[N. Ganesan]

விரிவான மடலுக்கு நன்றி, ஹரிகி!

மூக்கறை என்று சூர்ப்பணகையைத் திருப்புகழில்
குறிக்கப்படுகிறது. குப்தர் கால சிற்பம் இலக்குவன்
மூக்கரியும் நிகழ்ச்சி உள்ளது.

அன்புடன்,
நா. கணேசன்

On Sep 16, 11:44 pm, Hari Krishnan <hari.harikrish...@gmail.com>
wrote:
> 2010/9/17 Mohanarangan V Srirangam <ranganvm...@gmail.com>...

> read more »

[Mohanarangan V Srirangam]

திரு ஹரிகி! நன்றாக இருந்தது 

திரு கணேசனின் ‘மூக்கறுப்புக்கு’ நல்ல ஒத்தடம். 

:--))

2010/9/17 Hari Krishnan <hari.har...@gmail.com>

--

[N. Ganesan]

Dear Dr Mohanarangan,

I will appreciate if you leave my name out in your mails.
I will read your scholarly input when you discuss
old books.

Thanks for your consideration.

N. Ganesan

[Mohanarangan V Srirangam]

Dr Mohanarangan,  ---->  I dont have any doctorate Sir. 

Sorry if I have offended your feelings. 

It was quite unintentional and casual. 

:--)) 

2010/9/17 N. Ganesan <naa.g...@gmail.com>

[செல்வன்]

மைசூர் அரசுக்கும் மதுரை நாயக்கர் அரசுக்கும் இடையே பல போர்கள் நடந்தன.காவிரிக்கு குறுக்கே மைசூர் அரசு (தற்போதைய கிருஷ்ணராஜ சாகர் அணை இருக்கும் இடத்தில்) முன்பு அணை கட்டியது.உடனே மதுரை நாயக்க அரசும் தஞ்சை சரபோஜி அரசும் மைசூர் மேல் படை எடுத்தன.மைசூர் படை யுத்தத்தில் தோற்றபோது பெருமழை வந்து அணை இடிபட்டு விட்டது.

இன்னொரு யுத்தத்தில் மைசூர் படை திண்டுக்கல் வரை வந்து மூக்கறுப்பு யுத்தம் நடத்தியது.பதிலடியாக மதுரை படைகள் மைசூர் படை வீரர்களை தோற்கடித்து அவர்களின் மூக்குகளை அறுத்து அனுப்பி வைத்தன.

இதெல்லாம் ஹைதர் அலி, திப்பு ஆட்சிகாலத்துக்கு முன்பு நடந்தவை.

2010/9/16 aruran visu <visua...@gmail.com>

--
செல்வன்

www.holyox.blogspot.com

[N. Kannan]

2010/9/18 N. Ganesan <naa.g...@gmail.com>

Dear Dr Mohanarangan,

 

ததாஸ்து!!

 

ka.>

[MANICKAM POOPATHI]

வணக்கம் நண்பர்களே:

எந்தவொரு  பொருள் ஆனாலும்

அதன் மெய்ப் பொருள் மங்கித்  
(இராசாவுக்கு கொக்கு பிறந்த கதையாக...)
தேய்ந்து வரும்  போக்கினை...

 

இங்கு மட்டுமல்ல...
ஏனைய கிழக்காசிய நாடுகளிலும்
மேற்படி  தொன்மங்கள் (மூக்கு அரியும் கதைகள்)
இன்றைக்கும்  நிலவி வருவது கண்கூடு...!?

 

இதிகாச காலத்தில்..

வரலாற்றுப் பதிவுகளை
மாந்தரீக எதார்த்தமாக

பாடி வைப்பதுதானே வழக்கம்..!?

 

அவ்வாறே

வாதுக்கு அழைத்து  (நைச்சியவாதம்)
பாடம் கற்பிப்பது கூட..   பிரபலமானதோர்  கலைதானே.. ?

 

ஒரு அவதார புருஷன்...
(Incarnation =  enfleshment )
புருஷோத்தமன் எனப் பெயர் பெற்ற ஒருவன்..
அதுவும்.. ஒரு பெண்ணை.. மூக்கரிந்தான்
எனப்  புரிந்து கொள்வது.. எவ்வளவு பெரிய பேதைமை??  :-/

 

இந்தப் புதிய நூற்றாண்டிலும்..
இன்றைய பன்னாட்டு நிறுவனங்களின்
பல்வேறு போர் தந்திர கலைகளையும்    (corporate  warfare)
ஏனைய ஆசிய நாடுகளைப் போல் 
நம்மவரும்  புரிந்து கொண்டாக வேண்டும்...

இல்லாவிட்டால் ரொம்ப கஷ்டம்தான்...

உள்ளபடியே...

சமனற்ற போர் முனை'யில்

களமாடும் போது.. முகனை வெட்டுதல் (Cut-the-corner)
அல்லது மூக்கரிந்து.. போக்கு காட்டுதல்  என்பது
ஒரு குறிப்பான  போர்த் தந்திரம் ஆகும்..?

போரில் 'பின் வாங்கும்' போதுதான் சேதாரம் அதிகம்.
(எப்பூமே ஓடுகிறவனைக் கண்டால்தானே  
துரத்துற நாயிக்கு  தொக்கு... இல்லீங்களா..?)

அதைத் தொட்டு...

சூழ்ந்து வரும் பகையினை கிழித்தபடி
பாதுகாப்பான பாதையை நெருங்கும் நோக்கில்  .
காபந்து அணியினர் (பூனைப் படையினர்..? )
எதிரியை பின் தொடர செய்யும் வகையில்
எதிர்படும்  திருப்பத்தில் வளைந்து சென்று..  (45°)

தங்களது பாதக் குறடுகளை  பதிய விட்டு...
மீண்டும் சுவடு தெரியாமல்..  நேர் வழியில் அல்லது 
நேர் எதிர்  பாதையில்.. படையினை மடை மாற்றி
பத்திரமாக கொண்டு போய்  சேர்ப்பது  என்பது...
ஒரு பழைய   போர் தந்திரம்...

அன்றைய போர் முனை'யில்..
'வாழ்வா சாவா' என்ற நிலையில்
வெற்றி தோல்வியினை நிர்ணயிக்கும்
இத்தகைய சம்பவங்கள் எல்லாம்...

இன்றைய டிட்சிடல் போர்க்களத்தில்
சாத்தியப் படாது  என்பது  வேறு விஷயம்.

 

ஆனபடியால்...

காலத்திற்கேற்ப போராட்ட முறைகளும்
மாறித்தானே ஆகணும் .. இல்லீங்களா..?

 

மிக்க நன்றி... வணக்கம்.!  _/\_

அன்புடன்.../ பூபதி

____________________