தொல்காப்பியரும் நோபல் பரிசும்

ananda rasa thiruma

unread,

Jul 11, 2010, 9:24:12 PM7/11/10

to mint...@googlegroups.com

செம்மொழி மாநாட்டைப் பற்றிய இழையில், திரு கண்ணன் பேசிய வீடியோ தொகுப்பில் காணப்பட்ட என்னை அடையாளம் கண்டு கொண்ட திரு தேவ் அவர்கள் தொல்காப்பியத்தில் காணப்படும் மெய்பொருள் இயல் கருத்துக்களைக் கட்டுரையாக எழுதச் சொன்னார். அவருக்குப் பதில் எழுதிய போதுதான் தொல்காப்பியக் கருத்தை அறிவியல் முறைப்படி நிரூபித்து நோபல் பரிசு பெற்றார் ஒருவர் என எழுதினேன் சும்மா இருக்கமாட்டாமல் எழுதித் தொலைத்தேன். என்னை வம்பில் மாட்டிவிட வேண்டும் என்றே அதைப் பற்றிய விளக்கம் கேட்டிருந்தார் திரு ரெ.கா. கேட்ட பிறகு சொல்லாமர்ல இருந்தால் பொருத்தமாக இருக்காது என்பதற்காக இந்த இழையில் அதைப் பற்றி எழுத நேர்ந்தது. அறிஞர் அவை இந்த உளறலைப் பொருத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

மொட்டைத் தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சுப் போட முடியுமா? முடியும்
இனி மேற்கொண்டு படித்தால் நீங்களே உண்மைதான் என ஒத்துக் கொள்வீர்கள்.

சரி உங்களிடம் ஒரு கேள்வி

மனிதனுக்கு எத்தனை அறிவு?

தமிழ் நாட்டுக் கிராமத்தில் படிப்பறிவு இல்லாத ஒரு வயதானவரிடம் கேட்டால்கூட ஆற்றிவு என்று சொல்வார்களே என்கிறீர்களா?.

சரி. இது என்ன கணக்கு மனிதனுக்கு ஆற்றிவு என்று?

மனிதனை விடுங்கள். அது என்ன ஒரு அறிவு, இரண்டு அறிவு, மூன்று அறிவு என்று? ஏதோ சாப்பிட்ட இட்லி, தோசையைக் கணக்குச் சொல்வதுபோல.

விளையாட்டை விட்டுவிட்டு விவகாரத்திற்கு வருவோம்.

அறிவுக் கணக்கு உலகில் வேறு எந்த நாட்டு மக்களிடமாவது இருக்கிறதா?

எனக்குத் தெரிந்தவரை இந்தக் குறிப்பிட்ட ஆற்றிவுக் கணக்குத் தமிழர்களைத் தவிர யாரிடமும் காணப்படவில்லை என்பதுதான் விடை.

(யாரேனும் தெரிந்தால் சொல்ல்லாம் என்பதற்குத்தான் இது இங்குப் பதிவுசெய்யப்படுகிறது)

மனிதனுக்கு ஆற்றிவு என்றால் என் நாற்காலிக்கு எத்தனை அறிவு என்று கேட்டால் என்ன விடை சொல்வது?

மனிதனுக்கு மட்டும்தான் அறிவு உண்டு என நினைக்கிற மக்களும் உலகில் உள்ளனர். ஆனால் இந்தக் குறிப்பிட்ட வினாவிற்குப் பதில் வேறு வகையில் இருக்கும்.

‘என்னையா? நீர் மனிதன் தானா? உனக்கு ஆறாவது அறிவு வேலை செய்யவில்லையா? உயிர் உள்ள பொருள்களுக்குத் தானே அறிவு இருக்கும். உன் வீட்டு நாற்காலிக்கு உயிர் இருக்கிறதா?’ என்று யார் வேண்டுமானாலும் கேட்பார்கள்.

இந்த செய்தியிலிருந்து சில தகவல்களைப் பெறமுடிகிறது.

மனிதனுக்கு ஆற்றிவு என்பது ஒன்று.

உயிர் உள்ள பொருள்களுக்கு மட்டுமே அறிவு இருக்கும் என்பது மற்றொன்று.

அறிவு அடிப்படையில் உயிர்களைப் பிரித்து வகை தொகை செய்ய முடியும் எனத் தமிழன் நினைத்துள்ளான்.

இவனுடன் இணைத்துப் பார்க்க இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் சமணர்களும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் எல்லா உயிர்களையும் தமிழர்களைப் போலவே அறிவு அடிப்படையில் வகைப்படுத்தினாலும் ஐந்தறிவோடு நிறுத்திக் கொள்கின்றனர்.

தமிழர்கள் ஒரு காலத்தில் மனிதனை ஆற்றிவு பெற்றவன் என நினைத்தனர். பின்னர் வந்தவர்கள் அவர்கள் ஏற்றுக் கொண்ட கடவுள் முதலிய உயர்நிலை உயிர்களையும் ஆற்றிவு படைத்தவர்களாகக் கருதினர்.

சமணம் கடவுளை ஏற்பதில்லை. அதனால் அவர்களுக்கு அச்சிக்கல் ஏற்படவில்லை என நினைக்கத் தோன்றுகிறது. ஆனால் மனிதர்களையும் அவர்கள் ஐந்தறிவு படைத்தவர்களாகவே கருதினர். நன்னூல் எழுதிய பவணந்தியார் என்னும் சமணர் கடவுள் அசுரர் முதலியவர்களையும ஐந்தறிவுடையவராகவே குறிப்பிட்டுள்ளார்.

உலகில் காணப்படும் உயிர்களை ஓரறிவு பெற்றவை, இரண்டறிவு பெற்றவை, மூவறிவு பெற்றவை... என ஆற்றிவு வரைத் தமிழர் பிரித்துக் கண்டனர்.

அவற்றில் ஓரறிவு மட்டுமே பெற்ற உயிர்களாகப் புல்லையும் மரத்தையும் அவை போன்றவற்றையும் கருதினர்.

‘புல்லும் மரனும் ஓரறி வினவே

பிறவும் உளவே அக்கிளைப் பிறப்பே‘‘

என்பது தொல்காப்பியம்.

ஆகத் தாழ்நிலை உயிர்களான புல் மரம் போன்றவைகளுக்கும் அறிவு உண்டு என்பது தமிழர் கண்ட உண்மை. இதைத்தான் தொல்காப்பியர் மரபியலில் பதிவு செய்தள்ளார்.

அறிவுக்கு உணர்வு என்னும் பெயரும் உண்டு.

இது சுமார் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் காணப்பட்ட ஒரு கருத்தாக்கம்.

இருபதாம் நூற்றாண்டில் இந்தக் கருத்து உண்மைதானா? என ஓர் அறிவியல் அறிஞர் ஆய்வு செய்து அறிவியல் முறைப்படி நிறுவினார். அவர்தான் ஜெகதீஸ் சந்திரபோஸ். அதற்குத்தான் அவருக்கு நோபல் பரிசு கிடைத்த்து. ஆகத் தொல்காப்பியர் கருத்து ஒன்றுக்கு இருபதாம் நூற்றாண்டில் நோபல் பரிசு கிடைத்தது. இப்படித்தான் தொல்காப்பியர் நோபல் பரிசுக்குப் பங்குதாரர் ஆனார்.

திரு கார்த்திக்,

மொட்டைத் தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சு என்பது இப்பொழுது உங்களுக்கு விளங்கியிருக்குமே.

அன்புடன்

ஆராதி

srirangammohanarangan v

unread,

Jul 11, 2010, 10:31:50 PM7/11/10

to mint...@googlegroups.com

திரு ஆனந்த ராச திருமா அவர்கட்கு,

தங்களுடைய சமத்காரமான விடையைக் கண்டு ரசித்தேன்.

ஆயினும் சில கருத்துகள் ஈண்டு கவனத்திற்குரியன என்று தோன்றுகிறது.

தொல்காப்பியரின் இந்த அறுவகை உயிர்ப் பாகுபாடு அவர் ‘நேரிதின் உணர்ந்தோர் நெறிப்படுத்தினரே’ என்று எடுத்துக்காட்டும் பகுதியாக வருவது.

அரிஸ்டாடிலின் மனிதனைப் பற்றிய கொள்கையே பகுத்தறிவு உடையவன் மனிதன் என்பது.

துர்க்கா ஸப்த ஸதீ என்னும் ஸ்ரீதேவீ மாஹாத்ம்யம் அனைத்து பூதங்களிலும் எவள் சைதன்ய வடிவில் உறைகிறாளோ அந்த தேவிக்கு நமஸ்காரம் என்று துதிக்கிறது. (யா தேவீ ஸர்வ பூதேஷு சேதன இதி அபிதீயதே நமஸ்தஸ்மை)

மேலும் பேராசிரியர் வையாபுரிப்பிள்ளை அவர்கள் இந்த அறுவகை உயிர்ப் பாகுபாடு ஜைனர்களின் பிரத்யேகக் கொள்கையாகக் கொண்டு தொல்காப்பியரை ஜைன சமயத்தவர் என்று நிறுவுகிறார். (தமிழ்ச் சுடர் மணிகள், பக்17 தொல்காப்பியர், பாரிநிலைய, பிப் 1968)

மேலும் அவர் தம் கருத்துக்கு ஆதாரமாக எடுத்துக்காட்டும் ஆசாராங்க ஸூத்ரப் பகுதி ஆங்கில ஆக்கத்தில் (Sacred Books of the East Vol XXII p 202)

நல்ல கருத்துகளை நினைக்க வாய்ப்பளித்தமைக்கு நன்றி.

ஸ்ரீரங்கம் வி மோகனரங்கன்

***

--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil

Banukumar Rajendran

unread,

Jul 12, 2010, 1:14:17 AM7/12/10

to mint...@googlegroups.com

:-)

1
2
3
4
5a
5b

or

1
2
3
4
5
6

சமணத்தில் ஆறு வகையாகக் கொள்வாரும் உளர். ;-)

இரா.பா,
சென்னை.

2010/7/12 ananda rasa thiruma <aara...@gmail.com>

ananda rasa thiruma

unread,

Jul 12, 2010, 8:19:12 AM7/12/10

to mint...@googlegroups.com

திரு பானுகுமார்
உங்கள் மடலில் எண்கள் மட்டுமே தெரிகின்றன. ஏதோ சிக்கல் என நினைக்கிறேன். சரி செய்ய இயலுமா?

2010/7/12 Banukumar Rajendran <banuk...@gmail.com>

N. Kannan

unread,

Jul 12, 2010, 8:40:37 AM7/12/10

to mint...@googlegroups.com

அன்பின் ஆராதி:

புதிய சிந்தனைப் போக்கு இது.
உற்சாகமாக இருக்கிறது.

ஒரு பகுப்பிற்கு நாம் ஓரறிவு, ஈரறிவு என்று சொன்னாலும் சமீபத்திய
ஆய்வுகள் ஞானம் என்பது தூபத்தின் வாசம் போல் உயிர்களிடம் மண்டிக்
கிடக்கின்றன என்றே காண்கின்றன. அல்ப உயிர் என்று நாம் கருதும்
உயிர்களிடம் கூட அபார ஞானம் சில சமயம் வெளிப்படுகிறது. ஆக்டோபஸ்ஸுக்கு
கணக்கு வருகிறது. தேனீ தூரத்தைத் துல்லியமாக கணக்கிடுவது மட்டுமல்ல,
இந்தக் காலம்-வெளி எனும் உயரிய சமாச்சாரத்தை (சதுரங்கம் ஆடும் மனித அறிவை
ஒத்து) அது மிக எளியாகக் கையாண்டு தம் குழுவிற்குள் சேதிப் பரிமாற்றம்
செய்து கொள்கிறது.

தாய்மை உணர்வு பூரணமாக எல்லா உயிர்களிடமும் மண்டிக் கிடக்கின்றது.
அன்றொரு ஆவணம். ஒரு சிறுத்தை பபூன் குரங்கொன்றைக் கொன்று விடுகிறது.
கொன்றுவிட்ட பின் தான் தெரிகிறது, அவள் மடியில் ஒரு குட்டி ஒட்டிக்
கொண்டு இருப்பது. குட்டியைக் கொல்லவில்லை. மாறாக பராமரிக்கிறது. இது என்ன
கருணை (மறக்கருணை?). கொல்லும் குணமுடையது 5 அறிவுப் பிராணி என்று இதை
எந்தக் கணக்கிட்டுப் பகுப்பது? ஒரு கன்றிற்காக தான்கூட சாப்பிடாமல்
வதங்கிய ஒரு சிங்கம் பற்றிய ஆவணமுண்டு. கடைசியில் அதை தெரசா அன்னை என்ற
அளவிற்கு sainthood கொடுத்து மக்கள் கொண்டாட ஆரம்பித்துவிட்டனர்.

வர, வர பூர்வ ஜென்மம், கர்ம வினைகள் இவை உண்மையென்ற புரிதல் வருகிறது.
இறைமை எல்லா உயிர்களுள்ளும் தன் சக்தியைப் பரப்பி வைக்கிறது. அது பொது
இயங்கு சக்தி. கர்மம் தனி உயிர் இயங்கமைப்பு என்று தோன்றுகிறது.

நீங்கள் சொல்லுங்கள். கேட்கிறோம்.

க.>

2010/7/12 ananda rasa thiruma <aara...@gmail.com>:

> --
> "Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation.
> Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our
> Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post
> to this group, send email to minT...@googlegroups.com
> To unsubscribe from this group, send email to
> minTamil-u...@googlegroups.com
> For more options, visit this group at
> http://groups.google.com/group/minTamil

--
வெள்ளத்தால் போகாது, வெந்தணலால் வேகாது
கொள்ளத்தான் இயலாது, கொடுத்தாலும் நிறைவொழிய குறைபடாது
கள்வர்க்கோ மிக அரிது, காவலோ மிக எளிது..

Tamil Heritage Foundation - http://www.tamilheritage.org/

Banukumar Rajendran

unread,

Jul 13, 2010, 12:10:25 AM7/13/10

to mint...@googlegroups.com

திரு ஆராதி,

புரிந்துவிடும் என்ற நினைப்பில் அவ்வாறு எழுதி விட்டேன்.

சமணத்தில் ஐந்தாவது அறிவை இரண்டாகக் கொள்வர். ஒன்று சித்தப் பிரமை பிடித்த மனம் (a. Unconscious mind) என்றும் மற்றொன்று நிலைத்த மனம் (b. Conscious mind).

ஆச்சாரியார் பரம்பரைகளில் (திகம்பர, ஸ்வேதாம்பர மற்றும் யாப்பாணிய (இது ஸ்தானக்வாசி அல்ல)) சிற்சில மாற்றகளுடன் சமணக் கோட்பாடுகள் கடைப்பிடிக்கப்படும். குறிப்பாக கர்நாடக யாப்பாணிய, மற்றும் ஸ்வேதாம்பர நூல்களில் ஆறறிவு பற்றியப் புரிதல் உண்டு. (மற்றோர் சாரார் இவ்வறிவை ஞானம் பெற்ற மனம் என்றும் கருதுவர்)

ஐயா, இப்பகுப்பு முறை மற்ற (சமணத்தை தவிர்த்து) நூலகளில் பயின்று வருகிறதா என்ற தெரிந்துக் கொள்ள ஆவல்.

அன்புடன்,

இரா.பா,
சென்னை

விஜயராகவன்

unread,

Jul 13, 2010, 3:26:37 AM7/13/10

to மின்தமிழ்

ஆராதி அவர்களே

ஜக்தீஷ் போஸுக்கு நோபல் பரிசு கிடைக்கவில்லை.

http://en.wikipedia.org/wiki/Jagdish_Chandra_Bose

துரதிஷ்ட்ரவசமாக தொல்காப்பியர் நோபல் பரிசுக்குப் பங்குதாரர் ஆவது
எதிர்காலத்தில் உள்ளது. அந்த நல்ல நாள் வரை பொறுத்துக் கொள்ளூங்கள்

விஜயராகவன்

On 12 July, 02:24, ananda rasa thiruma <aaraa...@gmail.com> wrote:
> செம்மொழி மாநாட்டைப் பற்றிய இழையில், திரு கண்ணன் பேசிய வீடியோ தொகுப்பில்
> காணப்பட்ட என்னை அடையாளம் கண்டு கொண்ட திரு தேவ் அவர்கள் தொல்காப்பியத்தில்
> காணப்படும் மெய்பொருள் இயல் கருத்துக்களைக் கட்டுரையாக எழுதச் சொன்னார்.
> அவருக்குப் பதில் எழுதிய போதுதான் தொல்காப்பியக் கருத்தை அறிவியல் முறைப்படி
> நிரூபித்து நோபல் பரிசு பெற்றார் ஒருவர் என எழுதினேன் சும்மா இருக்கமாட்டாமல்
> எழுதித் தொலைத்தேன். என்னை வம்பில் மாட்டிவிட வேண்டும் என்றே அதைப் பற்றிய
> விளக்கம் கேட்டிருந்தார் திரு ரெ.கா. கேட்ட பிறகு சொல்லாமர்ல இருந்தால்
> பொருத்தமாக இருக்காது என்பதற்காக இந்த இழையில் அதைப் பற்றி எழுத நேர்ந்தது.

> அறிஞர் அவை இந்த உளறலைப் பொருத்துக் கொள்ள வேண்டும்....

> ‘*புல்லும் மரனும் ஓரறி வினவே***
>
> *பிறவும் உளவே அக்கிளைப் பிறப்பே*‘‘

>
> என்பது தொல்காப்பியம்.
>
> ஆகத் தாழ்நிலை உயிர்களான புல் மரம் போன்றவைகளுக்கும் அறிவு உண்டு என்பது தமிழர்
> கண்ட உண்மை. இதைத்தான் தொல்காப்பியர் மரபியலில் பதிவு செய்தள்ளார்.
>
> அறிவுக்கு உணர்வு என்னும் பெயரும் உண்டு.
>
> இது சுமார் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் காணப்பட்ட ஒரு கருத்தாக்கம்.
>
> இருபதாம் நூற்றாண்டில் இந்தக் கருத்து உண்மைதானா? என ஓர் அறிவியல் அறிஞர் ஆய்வு
> செய்து அறிவியல் முறைப்படி நிறுவினார். அவர்தான் ஜெகதீஸ் சந்திரபோஸ்.
> அதற்குத்தான் அவருக்கு நோபல் பரிசு கிடைத்த்து. ஆகத் தொல்காப்பியர் கருத்து
> ஒன்றுக்கு இருபதாம் நூற்றாண்டில் நோபல் பரிசு கிடைத்தது. இப்படித்தான்
> தொல்காப்பியர் நோபல் பரிசுக்குப் பங்குதாரர் ஆனார்.
>
> திரு கார்த்திக்,
>
> மொட்டைத்
>

> read more »

ananda rasa thiruma

unread,

Jul 13, 2010, 7:10:37 AM7/13/10

to mint...@googlegroups.com

திரு விஜயராகவன்

தவற்றைச் சுட்டிக் காட்டியமைக்கு நன்றி. முன்பே குறிப்பிட்டதுபோல் நினைவில் இருந்த சிலவற்றைச் சரிபார்த்துக் கொள்ளாமல் எழுதுவதால் வந்த வினை. இத்தனைக்கும் இரண்டு தாவரவியல் விரிவுரையாளர்களைக் கேட்டு அவர்கள் ஆமாம் எனப் பலமாகத் தலையாட்டிய பிறகு எழுதினேன். அதனால்தான் திரு ரெ.கா.விடம் சொல்லியபடி அடுத்த நாளே எழுத முடியாமல் ஒரு நாள் கழித்து எழுதினேன். எப்படியாயினும் பிழை என்னுடையதே. இன்னும் கவனமாக இருந்திருக்க வேண்டும். சுட்டிக் காட்டிய உங்களுக்கு என் மனமார்ந்த நன்றியும் பாராட்டுதல்களும். இதைப் போல் தொடர்ந்து உங்கள் உதவி எனக்குத் தேவை.

அன்புடன்

ஆராதி

2010/7/13 விஜயராகவன் <vij...@gmail.com>

ananda rasa thiruma

unread,

Jul 13, 2010, 7:25:59 AM7/13/10

to mint...@googlegroups.com

திரு விஜயராகவன்

தவற்றைச் சுட்டிக் காட்டியமைக்கு நன்றி. முன்பே குறிப்பிட்டதுபோல் நினைவில் இருந்த சிலவற்றைச் சரிபார்த்துக் கொள்ளாமல் எழுதுவதால் வந்த வினை. இத்தனைக்கும் இரண்டு தாவரவியல் விரிவுரையாளர்களைக் கேட்டு அவர்கள் ஆமாம் எனப் பலமாகத் தலையாட்டிய பிறகு எழுதினேன். அதனால்தான் திரு ரெ.கா.விடம் சொல்லியபடி அடுத்த நாளே எழுத முடியாமல் ஒரு நாள் கழித்து எழுதினேன். எப்படியாயினும் பிழை என்னுடையதே. இன்னும் கவனமாக இருந்திருக்க வேண்டும். சுட்டிக் காட்டிய உங்களுக்கு என் மனமார்ந்த நன்றியும் பாராட்டுதல்களும். இதைப் போல் தொடர்ந்து உங்கள் உதவி எனக்குத் தேவை.

அன்புடன்

ஆராதி

2010/7/13 விஜயராகவன் <vij...@gmail.com>

ஆராதி அவர்களே

ananda rasa thiruma

unread,

Jul 14, 2010, 8:38:33 PM7/14/10

to mint...@googlegroups.com

திரு பானுக்குமார்

வையாபுரியார் எழுதிய தமிழ்ச் சுடர்மணிகளைப் பார்த்தால் மேலும் விளக்கம் பெறலாம். எனக்குத் தெரிந்தவரை, தமிழரிடமும் சமண சமயத்திலுமே உயிர்களை அறிவு அடிப்படையில் பாகுபடுத்தும் போக்குக் காணப்படுகிறது. இனித் திரு ஸ்ரீரங்கம் மோகனரங்கர் இவ்விழையில் ஏற்படுத்திய சிந்தனைகளை மேலும் பகிர்ந்து கொள்ளக் கீழ்வரும் செய்திகள் பயன்படலாம். மிக நீண்ட கட்டுரை மூன்று கூற்றுகளாப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. விரிவு கருதி முதல் கூற்று மட்டும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. ஏனைய 2 கூற்றுக்குள் பின்னர் தொடரும்

கூற்று

///தொல்காப்பியரின் இந்த அறுவகை உயிர்ப் பாகுபாடு அவர் ‘நேரிதின் உணர்ந்தோர் நெறிப்படுத்தினரே’ என்று எடுத்துக்காட்டும் பகுதியாக வருவது.///

விளக்கம்

தொல்காப்பியர் பற்றிய பல்வேறு வினாக்களும் ஐயங்களும் எழுந்துள்ளன. ஆனால் அவர் தமிழ் மொழிக்கு இலக்கணம் எழுதினார் என்பதில் இதுவரை ஐயம் வேறு வினாவோ எழவில்லை.

தொல்காப்பியப் பொருளிலக்கணம் தமிழர்க்கே உரியது என அறிஞர் பலரும் குறிப்பிடுகின்றனர். இப்பொருளிலக்கணத்தை விளக்கும் பகுதி பொருளதிகாரம். அதில் ஒன்பதாவதாக அமைந்தது மரபியல். மரபியல் என்னும் தலைப்பே தமிழுக்கு அல்லது தமிழருக்கே உரிய மரபான செய்திகளை உணர்த்தும் பகுதி என்பதை விளக்கப் போதுமானது. அந்த மரபியலில்தான் தொல்காப்பியரின் இந்த அறுவகை உயிர்ப் பாகுபாடு இடம் பெறுகிறது. எனவே இப்பாகுபாடு தமிழர்க்கு உரியது என்பது நூல் அமைப்பு முறையினாலேயே தெளிவுபடுத்தப்படும் கருத்தாகும்.

அடுத்து இதனைத் தொல்காப்பியர், தான் கூறவில்லை, முன்பே இக்கருத்துக் கூறப்பட்டது என்பதை உணர்த்த ‘நேரிதின் உணர்ந்தோர் நெறிப்படுத்தினரே’ என்று கூறினார். இந்த இடத்தில் மட்டுமல்லாமல் தொல்காப்பியத்தின் முதல் நூற்பாவிலிருந்தே நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட இடங்களில் முன்னோர் கூற்றைப் பொன்னே போல் போற்றிக் கொண்டுள்ளமையை, என்ப, என்றிசினோரே, எனப்படுவ, முதலிய சொற்களால் தொல்காப்பியர் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார். இவற்றை ஒப்ப இங்கும் ‘நேரிதின் உணர்ந்தோர் நெறிப்படுத்தினரே’ என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். எனவே இதுவும் தமிழ் அறிஞர் கூறியது என்றே பொருள்படும்.

இந்நூற்பாக் கருத்தை வடமொழி அறிஞர் கூறியதாகக் கொள்ள முடியும் என்றால், இவ்வாறு பிறர் கூற்றாக வரும் இடங்களையும் வட மொழி முதலிய பிறமொழி அறிஞர் கூறிய கருத்தாகக் கொள்ள முடியும். அப்படிக் கொள்வதானால் தொல்காப்பியத்தைத் தமிழுக்கு உரிய இலக்கண நூலாகக் கருத வாய்ப்பில்லை. தண்டியலங்காரம், வீரசோழியம், பிரயோகவிவேகம் போன்ற இலக்கண நூல்களை ஒப்புநோக்கினால் இந்த உண்மை புலப்படும்.

அன்புடன்

ஆராதி

2010/7/13 ananda rasa thiruma <aara...@gmail.com>

ananda rasa thiruma

unread,

Jul 15, 2010, 5:36:16 AM7/15/10

to mint...@googlegroups.com

2. கூற்று

///அரிஸ்டாடிலின் மனிதனைப் பற்றிய கொள்கையே பகுத்தறிவு உடையவன் மனிதன் என்பது.///

விளக்கம்

பகுத்தறிவு என்பதைக் குறிக்க அரிஸ்டாட்டில் அவர் மொழியில் என்ன சொல்லைக் கையாண்டார்? அதற்கு என்ன பொருள்? என்பதை அறிய வேண்டியது தேவையாகிறது. ஏனெனில் தொல்காப்பியர் பொறிகளின் அடிப்படையில் அறிவைப் பிரிக்கிறார். அந்த வகையில் ஆறாவது அறிவை அவர் மன அறிவு என்கிறார். ஆறா வதுவே அவற்றொடு மனனே என்பதுதான் அவர் நூற்பா பகுதி. சமணத்தில் ஓரறிவு உயிர்களைப் பிரிக்கிற முறை வேறு. பஞ்ச பூதங்கள் அடிப்படையில் அவர்கள் பிரிக்கின்றனர்.

கலைச் சொல்லாகப் பயன்படுத்தும்போது, பகுத்தறிவு என்பதற்கும் மன அறிவு என்பதற்கும் வேறுபாடு உண்டு. எனவேதான் அரிஸ்டாட்டில் பகுத்தறிவு என்பதனை எந்தக் கலைச் சொல்லால் பயன்படுத்தினார் என்பதை அறிய வேண்டியது தேவையாகிறது. தமிழில் பகுத்தறிவு என்பது மிகப் பிற்கால வழக்கு என நினைக்கிறேன்.

இந்தச் சிக்கலை ஒரு சான்று கொண்டு விளக்கலாம். ஆங்கிலத்தில் Warm welcome என்பதைத் தமிழில் மனங்குளிர வரவேற்றல் எனலாம். இது மொழியாக்கம் தமிழில் எப்படிச் சொன்னால் தமிழ் பேசுகின்றவர் புரிந்து கொள்வார்களோ அப்படி மொழியாக்கம் செய்ததாக இதனைக் கொள்ளலாம். ஆனால் இந்த மொழிபெயர்ப்பில் ஆங்கில நாட்டின் நிலவியல் பண்பாட்டுச் சூழல் இடம் பெறவில்லை. குளிர் பகுதியான அந்த நாட்டில் வெதுவெதுப்பான வரவேற்பு மகிழ்ச்சி அளிக்கக் கூடியது. அதனால் Warm என்பதை அவர்கள் வரவேற்புடன் இணைக்கின்றனர். சற்றுச் சூடான வரவேற்பு வெப்ப மண்டலப் பகுதியில் உள்ள தமிழ் நாட்டில் எதிர்மறையான பொருளைத் தரும். Warm என்பதன் பொருளும் குளிர்ச்சி என்பதன் பொருளும் எதிர் எதிரான கருத்துள்ளவை. ஆனால் நிலவியல் சூழல் இதனை ஏற்கிறது. இந்த விளக்கம் அரிஸ்டாட்டில் மனிதனுக்கு உரிய அறிவை அவர் மொழி உணர்த்தும் பொருள் வழியாக அறிவதன் தேவையை உணர்த்தும்.

ஆங்கிலத்தில் அறிவைக் குறிக்க Knowledge, Wisdom என்பன போன்ற சொற்கள் இருக்கின்றன. வடமொழியில் பிரமாணம், ஞானம் என்பன போன்ற சொற்கள் இருக்கின்றன. தமிழில் அறிவு, மதி, உரம், முதுவாய் என்பன போன்ற சொற்கள் இருக்கின்றன. அறிவாய்வியலில் ஆங்கிலத்தில் Knowledge, வடமொழியில் பிரமாணம், தமிழில் அறிவு என்னும் சொற்களே கலைச் சொற்களாகக் கொள்ளப்பபெறுகின்றன.

ஓம், திரு வெங்கடாசலம் தோத்தாதிரி பகுத்தறிவு எனச் சொல்லலாமா என்பதைப் பற்றிச் சில மாதங்களுக்கு முன்பு விளக்கம் கேட்டிருந்தார் என நினைக்கிறேன்.

அன்புடன்

ஆராதி

2010/7/15 ananda rasa thiruma <aara...@gmail.com>

ananda rasa thiruma

unread,

Jul 15, 2010, 5:48:44 AM7/15/10

to mint...@googlegroups.com

2. கூற்று

///அரிஸ்டாடிலின் மனிதனைப் பற்றிய கொள்கையே பகுத்தறிவு உடையவன் மனிதன் என்பது.///

விளக்கம்

பகுத்தறிவு என்பதைக் குறிக்க அரிஸ்டாட்டில் அவர் மொழியில் என்ன சொல்லைக் கையாண்டார்? அதற்கு என்ன பொருள்? என்பதை அறிய வேண்டியது தேவையாகிறது. ஏனெனில் தொல்காப்பியர் பொறிகளின் அடிப்படையில் அறிவைப் பிரிக்கிறார். அந்த வகையில் ஆறாவது அறிவை அவர் மன அறிவு என்கிறார். ஆறா வதுவே அவற்றொடு மனனே என்பதுதான் அவர் நூற்பா பகுதி. சமணத்தில் ஓரறிவு உயிர்களைப் பிரிக்கிற முறை வேறு. பஞ்ச பூதங்கள் அடிப்படையில் அவர்கள் பிரிக்கின்றனர்.

கலைச் சொல்லாகப் பயன்படுத்தும்போது, பகுத்தறிவு என்பதற்கும் மன அறிவு என்பதற்கும் வேறுபாடு உண்டு. எனவேதான் அரிஸ்டாட்டில் பகுத்தறிவு என்பதனை எந்தக் கலைச் சொல்லால் பயன்படுத்தினார் என்பதை அறிய வேண்டியது தேவையாகிறது. தமிழில் பகுத்தறிவு என்பது மிகப் பிற்கால வழக்கு என நினைக்கிறேன்.

இந்தச் சிக்கலை ஒரு சான்று கொண்டு விளக்கலாம். ஆங்கிலத்தில் Warm welcome என்பதைத் தமிழில் மனங்குளிர வரவேற்றல் எனலாம். இது மொழியாக்கம் தமிழில் எப்படிச் சொன்னால் தமிழ் பேசுகின்றவர் புரிந்து கொள்வார்களோ அப்படி மொழியாக்கம் செய்ததாக இதனைக் கொள்ளலாம். ஆனால் இந்த மொழிபெயர்ப்பில் ஆங்கில நாட்டின் நிலவியல் பண்பாட்டுச் சூழல் இடம் பெறவில்லை. குளிர் பகுதியான அந்த நாட்டில் வெதுவெதுப்பான வரவேற்பு மகிழ்ச்சி அளிக்கக் கூடியது. அதனால் Warm என்பதை அவர்கள் வரவேற்புடன் இணைக்கின்றனர். சற்றுச் சூடான வரவேற்பு வெப்ப மண்டலப் பகுதியில் உள்ள தமிழ் நாட்டில் எதிர்மறையான பொருளைத் தரும். Warm என்பதன் பொருளும் குளிர்ச்சி என்பதன் பொருளும் எதிர் எதிரான கருத்துள்ளவை. ஆனால் நிலவியல் சூழல் இதனை ஏற்கிறது. இந்த விளக்கம் அரிஸ்டாட்டில் மனிதனுக்கு உரிய அறிவை அவர் மொழி உணர்த்தும் பொருள் வழியாக அறிவதன் தேவையை உணர்த்தும்.

ஆங்கிலத்தில் அறிவைக் குறிக்க Knowledge, Wisdom என்பன போன்ற சொற்கள் இருக்கின்றன. வடமொழியில் பிரமாணம், ஞானம் என்பன போன்ற சொற்கள் இருக்கின்றன. தமிழில் அறிவு, மதி, உரம், முதுவாய் என்பன போன்ற சொற்கள் இருக்கின்றன. அறிவாய்வியலில் ஆங்கிலத்தில் Knowledge, வடமொழியில் பிரமாணம், தமிழில் அறிவு என்னும் சொற்களே கலைச் சொற்களாகக் கொள்ளப்பபெறுகின்றன.

ஓம், திரு வெங்கடாசலம் தோத்தாதிரி பகுத்தறிவு எனச் சொல்லலாமா என்பதைப் பற்றிச் சில மாதங்களுக்கு முன்பு விளக்கம் கேட்டிருந்தார் என நினைக்கிறேன்.

அன்புடன்

ஆராதி

2010/7/15 ananda rasa thiruma <aara...@gmail.com>

ananda rasa thiruma

unread,

Jul 15, 2010, 5:53:44 AM7/15/10

to mint...@googlegroups.com

3. கூற்று

///மேலும் பேராசிரியர் வையாபுரிப்பிள்ளை அவர்கள் இந்த அறுவகை உயிர்ப் பாகுபாடு ஜைனர்களின் பிரத்யேகக் கொள்கையாகக் கொண்டு தொல்காப்பியரை ஜைன சமயத்தவர் என்று நிறுவுகிறார். (தமிழ்ச் சுடர் மணிகள், பக்17 தொல்காப்பியர், பாரிநிலைய, பிப் 1968)///

விளக்கம்

அ) அறுவகை உயிர்

“கடைசியாய் நிறுவப்பட்ட ஐயறிவுயிர் ஒரு சாராரது கருத்துப்படி இருவகைப்படும். மனமில்லாதன (அஸம்ஜ்ஞி) மனமுள்ளன (ஸம்ஜ்ஞி) என. விலங்கும், ஒருசார் மக்களும் அஸம்ஜ்ஞியாம். மக்கள் தேவர் நரகர் என்ற இத்திறத்தினர் ஸம்ஜ்ஞியாம். இவற்றையெல்லாம் ‘The Heart of Jainism’ என்ற நூல் தெளிவாக விளக்குகின்றது.”( ப.29)

என்பது வையாபுரியாரின் நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட பகுதி. ஜைனர்கள் உயிரினங்களை ஐந்து வகையாகப் பிரித்தார்கள் என்பதும், அவற்றில் ஐயறிவுயிர் ஒரு சாராரது கருத்துப்படி இருவகைப்படும் என்பதும் அவராலேயே தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. அதாவது ஐயறிவு பெற்ற உயிரை மனம் உள்ளவை, மனம் என்னும் ஒன்று இல்லாதவை என இரண்டாகப் பிரித்துக் காண்கிறது ஜைனம் என்பதே மேற்கோள் பகுதியின் கருத்து. இதனை ஒரு விளக்கப்படம் வரைந்தும் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார். இதில் ஆறறிவு உயிர்கள் என்னும் பிரிவு காணப்படாமை காண்க.

ஆ) தொல்காப்பியர் சமயமும் காலமும்

i) இறுதியாக, ஐந்திரவியாகரணம் வைதிக சமயிகளால் பூர்வகாலந் தொட்டு மேற்கொள்ளப்படாதது. ஏனெனில், அது புறச்சமயத்தார்களால் பாராட்டப்பெற்று வந்த இலக்கண முறையாகும். புறச்சமயிகளுள் ஜைனர்கள் இவ்வியாகரண மதத்தைப் பெரிதும் போற்றி வந்தனர். ஐந்திரம் நிறைந்த தொல்காப்பியன் எனக் கூறப்படுவதனாலே தொல்காப்பியரும் ஜைன சமயத்தைச் சார்ந்தவர் என உய்த்துணரலாகும். (ப.41)

ii) தொல்காப்பியர் ஜைனர் என்பதற்குத் தக்க சான்றுகள் உள்ளன. ஆதலால் அவர் ஒரு புறச் சமயி ஆவர். தம்போன்ற புறச்சமயிகளால் கற்றுப் போற்றப்பட்ட ஓர் இலக்கண முறையையே அவர் பின்பற்றுதல் இயற்கை. ஐந்திரம் அவ்வகை இலக்கண முறையுள் ஒன்று. (ப.45)

iii) தொல்காப்பியர் வடமொழிப் பேரிலக்கணத்தைச் செய்த பாணினிக்கு முந்தியவர் ஆவர் என்று சில தமிழறிஞர்கள் கூறிவருகிறார்கள். இக்கொள்கைக்குரிய முக்கிய காரணம் தொல்காப்பியரோடு உடன் கற்ற ஒரு சாலை மாணாக்கராகிய பனம்பாரனார் தொல்காப்பியரை ஐந்திரத்தில் வல்லவராவர் எனக் குறித்துள்ளமையேயாகும்...

இக்காரணத்தை நாம் ஊன்றி நோக்கினால் அது வலிமையுடையதாகாது என்பது விளங்கும். ஏனெனில் ஐந்திரம்* ஒரு தனிப்பட்ட இலக்கணமாக எப்பொழுதாவது இருந்ததுண்டா என்பதும் ஐயப்பாட்டிற்கு இடனாயுள்ளதே. (பக். 42,43)

(*அடிக்குறிப்பு. பூஜ்யபாதர் இயற்றிய ஜைனேந்த்ர வியாகரணத்தை ஐந்திரம் என்று சிலர் கூறுவர். இது கி.பி.5-ம் நூற்றாண்டில் தோன்றியது).

iv) முடிவாகப் பாணினியின் பேரிலக்கணத்தைத் தொல்காப்பியர் கையாண்டுள்ளார் என்பதையும் நாம் மறக்க முடியாது. (ப.46)

v) பாணினியாசிரியரும் காத்தியாயனரும் இவ்வாறு நான்கு கூறாகத் தொகைச் சொற்களைப் பகுத்துக் கூறவில்லை. பதஞ்சலிதாம் தமது மகாபாஷ்யத்தில் இப்பாகுபாட்டை முதன் முதலாக எடுத்துக் கூறுகிறார். ஆகவே, இப்பெரு நூலிலிருந்து தொல்காப்பியர் இப்பாகுபாட்டினை எடுத்தாண்டுள்ளார் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. (ப.49)

vi) தொல்காப்பியர் கருத்து மனுதர்ம சாஸ்திரத்தில் (iii,46.47) காணப்படுகிறது. இந்த ஸ்மிருதியின் காலதிற்குப் பின் – எல்லை கி.பி.200 என்பர் ஆசிரியர் காணே (P.V.Kane). எனவே தொல்காப்பியர் கி.பி.200 – க்குப் பிற்பட்டவர். (ப.51)

vii) வடமொழியில் இப்பொருள்களை(மெய்ப்பாடுகளை)க் குறித்து முதன் முதல் நூல் இயற்றியவர் பரத முனிவர்...

தொல்காப்பியர் இவரது நூலினையே பின்பற்றியுள்ளார் எனபது வெளிப்படை...

பரத முனிவரின் காலம் கி.பி. நான்காம் நூற்றாண்டென்பர். ஆகவே தொல்காப்பியரின் காலம் நான்காம் நூற்றாடிற்குப் பிற்பட்டதாகும். (பக்.52,53)

viii) இங்ஙனமாக எவ்வகையில் நோக்கினும், ஆசிரியர் தொல்காப்பியர் கி.பி. 5-ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர் எனக் கொள்ளுதலே பொருந்தமெனத் தோன்றுகிறது. (ப.54)

i – viii வரை உள்ளவை வையாபுரியார் தமிழ்ச் சுடர் மணிகள் நூலிலிருந்து எடுத்த மேற்கோள்கள். (வையாபுரிப் பிள்ளை, தமிழ்ச் சுடர்மணிகள், பாரிநிலையம், சென்னை, மூன்றாம் பதிப்பு, 1959)

i, ii இவ்வெண்களில் உள்ள மேற்கோள்கள் இரண்டும் தொல்காப்பியரைப் புறச் சமயத்தவராகக் குறிப்பிட்டு அதனால் அவர் ஐந்திரத்தையே பின்பற்றினார் என வலியுறுத்துகிறது.

iii இவ்வெண்ணில் உள்ள மேற்கோள் ஐந்திரம்* ஒரு தனிப்பட்ட இலக்கணமாக எப்பொழுதாவது இருந்ததுண்டா என்பதும் ஐயப்பாட்டிற்கு இடனாயுள்ளதே என்னும் கருத்தை முன்வைக்கிறது. இதனை உறுதி செய்வதுபோல் இப்பக்கத்தில் காணப்படும் ஐந்திரம் பற்றி அடிக்குறிப்பில் பூஜ்யபாதர் இயற்றிய ஜைனேந்த்ர வியாகரணத்தை ஐந்திரம் என்று சிலர் கூறுவர். என்று குறிப்பிடுவதால் ‘ஐந்திரம் என்னும் பெயரில் அமைந்த இலக்கணம் ஏதும் இல்லை. வேறு ஒன்றைச் சிலர் அவ்வாறு அழைப்பர்’ என்னும் கருத்தும் பெறப்படுகிறது. இது முதல் இரண்டு மேற்கோள்களுக்கு மறுப்பானது.

iv இந்த எண்ணில் அமைந்த மேற்கோள் பாணினி இலக்கணத்தைத் தொல்காப்பியர் பின்பற்றினார் எனக் குறிப்பிடுகிறது. இது அவர் ஒரு புறச் சமயி ஆவர். தம்போன்ற புறச்சமயிகளால் கற்றுப் போற்றப்பட்ட ஓர் இலக்கண முறையையே அவர் பின்பற்றுதல் இயற்கை என்னும் இரண்டாம் மேற்கோளுக்கு முரணானது.

v இதில் அமைந்த மேற்கோள் பதஞ்சிலியைத் தொல்காப்பியர் எடுத்தாண்டார் என்பதோடு இப்பெரு நூலிலிருந்து தொல்காப்பியர் இப்பாகுபாட்டினை எடுத்தாண்டுள்ளார் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை என்று வலியுறுத்துகிறது. இதுவும் மேற்குறித்தவாறு இரண்டாம் மேற்கோளுக்கு மாறுபட்டது.

vi,vii இவை இரண்டும் சற்று மாறுபட்டவை. தொல்காப்பியர் காலத்தைக் கண்டறிய வையாபுரியார் சான்று காட்டிய நூல்களைக் குறிப்பிடுபவை. ஒரே கருத்து ஒரு பெரு நிலப்பரப்பில் வாழ்ந்த அ, ஆ என்னும் இருவரிடம் காணப்பட்டால் அவர்களில் ஒருவரைத் தம் விருப்பத்திற்கு முன்னிலைப்படுத்தி அ என்பவரிடம் இருந்துதான் ஆ தம் கருத்தைப் பெற்றார் என்று முடிவு கட்ட முடியுமா? ஆ என்பவரிடம் இருந்து அ என்பவர் அக்கருத்தைப் பெறவும் வாய்ப்புள்ளது என்பதை மறுக்க முடியுமா? இந்நிலையில் இவ்விருவரில் யார் காலத்தால் முந்தையவர் என்பதை வேறு சான்றுகள் கொண்டு நிறுவிய பின்னர்தான் ஒருவர் கருத்தை மற்றவர் எடுத்துக் கூறினார் என்பதை நிறுவமுடியும்.

ஆனால் மேற்குறிப்பிட்ட இரண்டு (vi,vii) மேற்கோள்களிலும் வையாபுரியார் எந்தவிதக் கால ஆய்வையும் மேற்கொள்ளாமல் ‘தொல்காப்பியர் கருத்து மனுதர்ம சாஸ்திரத்தில் (iii,46.47) காணப்படுகிறது. இந்த ஸ்மிருதியின் காலதிற்குப் பின் – எல்லை கி.பி.200 என்பர் ஆசிரியர் காணே (P.V.Kane). எனவே தொல்காப்பியர் கி.பி.200 – க்குப் பிற்பட்டவர்.’ என்றும்

‘வடமொழியில் இப்பொருள்களை(மெய்ப்பாடுகளை)க் குறித்து முதன் முதல் நூல் இயற்றியவர் பரத முனிவர்... தொல்காப்பியர் இவரது நூலினையே பின்பற்றியுள்ளார் எனபது வெளிப்படை...பரத முனிவரின் காலம் கி.பி. நான்காம் நூற்றாண்டென்பர். ஆகவே தொல்காப்பியரின் காலம் நான்காம் நூற்றாடிற்குப் பிற்பட்டதாகும்’

என்றும் கூறுவது ஏற்புடையதா? இவற்றில் மனுதர்ம சாஸ்திரத்தின் காலத்தையே காணே முடிவு செய்கிறார். தொல்காப்பியரைப் பற்றி அவர் ஏதும் கூறியதாக வையாபுரியார் சுட்டிக் காட்டவில்லை என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. அதேபோல் பரத முனிவர் வடமொழியில் முதன் முதல் மெய்ப்பாடுகளைப் பற்றி நூல் எழுதியதனாலேயே அவர் தொல்காப்பியருக்கு முற்பட்டவர் எனக் கூறுவதும் கவனிக்கத் தக்கது.

viii. இந்த மேற்கோள் தொல்காப்பியர் காலத்தை அறுதியிடும் பகுதி. அதாவது தொல்காப்பியர் காலம் கி.பி. ஐந்தாம் நூற்றாண்டு என்பது அவர் முடிவு. தொல்காப்பியர் சமணர் என்பதற்கு அவர் காட்டிய வலிமையான காரணம் ஐந்திரம் என்றும் இலக்கண நூலைப் பின்பற்றினார் என்பது. இதன் காலம் கி.பி. ஐந்தாம் நூற்றாண்டு என இரண்டாம் மேற்கோளின் அடிக்குறிப்பில் குறிப்பிட்டுள்ளார். அப்படியானால் இவர் கருத்துப்படி தொல்காப்பியர் காலம் கி.பி. ஆறாம் நூற்றாண்டாதல் வேண்டும். மாறாக கி.பி. ஐந்தாம் நூற்றாண்டு எனக் குறிப்பிடுவதால் ஐந்திரத்தைத் தொல்காப்பியர் பின்பற்றினார் என்னும் கருத்து மறுக்கப்படுகிறது.

மூன்று கூற்றுக்களுக்கான விளக்கங்களும் ஒரே சமயத்தில் எழுதப்பட்டன. அதனால் மூன்றையும் ஒரு சேர படித்தால் தொடர்பு அறாமல் விளக்கம் கிடைக்கும்.

அன்புடன்

ஆராதி

S.Partha sarathy

unread,

Jul 15, 2010, 6:10:33 AM7/15/10

to mint...@googlegroups.com

///இங்ஙனமாக எவ்வகையில் நோக்கினும், ஆசிரியர் தொல்காப்பியர் கி.பி. 5-ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர் எனக் கொள்ளுதலே பொருந்தமெனத் தோன்றுகிறது. ///

அப்படியாயின் வள்ளுவர் தொல்காப்பியருக்கு முற்பட்டவரா?
சே.பாஅர்த்தசாரதி

Banukumar Rajendran

unread,

Jul 15, 2010, 11:36:29 AM7/15/10

to mint...@googlegroups.com

//.. சமணத்தில் ஓரறிவு உயிர்களைப் பிரிக்கிற முறை வேறு. பஞ்ச பூதங்கள்

அடிப்படையில் அவர்கள் பிரிக்கின்றனர்.

//

ஐய்யயோ! :-))

இதென்ன, யார் சொன்னது? எங்கே படித்தீர்கள்?

மறுபடியும் சொல்கிறேன். பொறிகளின் அடிப்படையில் உயிர்களை வகைப்படுத்தும்
முறை சமணம் சார்ந்தது. சமண இலக்கியங்கள் தவிர்த்து வேறு எந்த சமயத்திலும்
இல்லாதது. அப்படி கூறியிருப்பின், எடுத்துக் காட்டுக, அமைதியாக
ஏற்கிறேன். நீலகேசி, நன்னூல் போன்ற நூற்களில் இப்பகுப்பு முறையைப்
பார்க்கலாம். வடமொழி (சமஸ்கிருதம், பிராகிருதம்) முதலிய
நூற்களிலிருந்தும் ஏராளமானச் சான்றுகள் காட்ட முடியும்.

இரா.பானுகுமார்,
சென்னை

On 7/15/10, ananda rasa thiruma <aara...@gmail.com> wrote:
> *2. கூற்று***
>
> *///**அரிஸ்டாடிலின் மனிதனைப் பற்றிய கொள்கையே பகுத்தறிவு உடையவன் மனிதன்
> என்பது.**///** *
>
>
>
> *விளக்கம்***

>
> பகுத்தறிவு என்பதைக் குறிக்க அரிஸ்டாட்டில் அவர் மொழியில் என்ன சொல்லைக்
> கையாண்டார்? அதற்கு என்ன பொருள்? என்பதை அறிய வேண்டியது தேவையாகிறது. ஏனெனில்
> தொல்காப்பியர் பொறிகளின் அடிப்படையில் அறிவைப் பிரிக்கிறார். அந்த வகையில்

> ஆறாவது அறிவை அவர் மன அறிவு என்கிறார். *ஆறா வதுவே அவற்றொடு மனனே* என்பதுதான்

>> 1. *கூற்று***
>>
>> *///**தொல்காப்பியரின் இந்த அறுவகை உயிர்ப் பாகுபாடு அவர் **‘**நேரிதின்
>> உணர்ந்தோர் நெறிப்படுத்தினரே**’ **என்று எடுத்துக்காட்டும் பகுதியாக வருவது.*
>> *///*
>>
>> * *
>>
>> *விளக்கம்***

>>
>> தொல்காப்பியர் பற்றிய பல்வேறு வினாக்களும் ஐயங்களும் எழுந்துள்ளன. ஆனால் அவர்
>> தமிழ் மொழிக்கு இலக்கணம் எழுதினார் என்பதில் இதுவரை ஐயம் வேறு வினாவோ
>> எழவில்லை.
>>
>>
>> தொல்காப்பியப் பொருளிலக்கணம் தமிழர்க்கே உரியது என அறிஞர் பலரும்
>> குறிப்பிடுகின்றனர். இப்பொருளிலக்கணத்தை விளக்கும் பகுதி பொருளதிகாரம். அதில்
>> ஒன்பதாவதாக அமைந்தது மரபியல். மரபியல் என்னும் தலைப்பே தமிழுக்கு அல்லது
>> தமிழருக்கே உரிய மரபான செய்திகளை உணர்த்தும் பகுதி என்பதை விளக்கப்
>> போதுமானது.
>> அந்த மரபியலில்தான் தொல்காப்பியரின் இந்த அறுவகை உயிர்ப் பாகுபாடு இடம்
>> பெறுகிறது. எனவே இப்பாகுபாடு தமிழர்க்கு உரியது என்பது நூல் அமைப்பு
>> முறையினாலேயே தெளிவுபடுத்தப்படும் கருத்தாகும்.
>>
>> அடுத்து இதனைத் தொல்காப்பியர், தான் கூறவில்லை, முன்பே இக்கருத்துக்
>> கூறப்பட்டது என்பதை உணர்த்த ‘நேரிதின் உணர்ந்தோர் நெறிப்படுத்தினரே’ என்று
>> கூறினார். இந்த இடத்தில் மட்டுமல்லாமல் தொல்காப்பியத்தின் முதல்
>> நூற்பாவிலிருந்தே நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட இடங்களில் முன்னோர் கூற்றைப் பொன்னே
>> போல் போற்றிக் கொண்டுள்ளமையை, என்ப, என்றிசினோரே, எனப்படுவ, முதலிய சொற்களால்

>> தொல்காப்பியர் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார். இவற்றை ஒப்ப இங்கும் *‘*நேரிதின்

ananda rasa thiruma

unread,

Jul 15, 2010, 11:42:13 AM7/15/10

to mint...@googlegroups.com

திரு பானுகுமார்
திரு வையாபுரிப்பிள்ளையில் தமிழ்ச் சுடர்மணிகள் படியுங்கள் உங்கள் ஆய்வுக்குப் பயன்படும். இதனை முன்னரே குறிப்பிட்டுள்ளேன்.. பக்.28இல் இதனைப் பற்றிய செய்திகளையும், அதற்கான நூலையும் பக்.30இல் பட விளக்கத்தையும் கொடுத்துள்ளார்.

அன்புடன்
ஆராதி

2010/7/15 Banukumar Rajendran <banuk...@gmail.com>

Banukumar Rajendran

unread,

Jul 15, 2010, 12:11:42 PM7/15/10

to mint...@googlegroups.com

ஐயா,

தவறாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டாம்.

அவர் நூல் என்னிடம் இல்லை. நான் எந்த ஆய்வும் செய்யவில்லை. எனக்கு
தெரிந்ததைப் பகிர்ந்துக் கொள்கிறேன்.

இரா.பா

http://banukumar_r.blogspot.com/2007/06/blog-post.html

devoo

unread,

Jul 15, 2010, 3:36:30 PM7/15/10

to மின்தமிழ்

>> இறுதியாக, ஐந்திரவியாகரணம் வைதிக சமயிகளால் பூர்வகாலந் தொட்டு மேற்கொள்ளப் படாதது. ஏனெனில், அது புறச்சமயத்தார்களால் பாராட்டப்பெற்று வந்த இலக்கண முறையாகும். புறச்சமயிகளுள் ஜைனர்கள் இவ்வியாகரண மதத்தைப் பெரிதும் போற்றி வந்தனர். ஐந்திரம் நிறைந்த தொல்காப்பியன் எனக் கூறப்படுவதனாலே தொல்காப்பியரும் ஜைன சமயத்தைச் சார்ந்தவர் என உய்த்துணரலாகும். *(ப.41)** <<

एतेषु इन्द्र: वायु: भागुरि: काशकृत्स्न: शाकटायन: आपिशलि: इत्येते
प्रमुखा: विद्यन्ते।
(ஏதேஷு இந்த்ர: வாயு: பாகுரி: காசக்ருத்ஸ்ந: சாகடாயந: ஆபிசலி: இத்யேதே
ப்ரமுகா: வித்யந்தே)

மொழியைப் பொறுத்தமட்டில் அகச்சமயி, புறச்சமயி என்னும் பாகுபாடுகள்
இருந்ததாகத் தெரியவில்லை. சமணரான சாகடாயனரை யாஸ்கரும், பாணினியும்
மரியாதையுடன் குறிப்பிடுகின்றனர்; ஸ்வாமி தேசிகன் பரமதபங்கத்தில் சமணக்
கோட்பாட்டைக் கண்டிப்பார்; ரஹஸ்ய த்ரய ஸாரத்தில் சாகடாயநரின் சான்றை
மேற்கோள் காட்டுவார். வைதிகர் முதன்மை தந்து பயிலும் அமரகோசத்தை எழுதியது
ஒரு வைதிகர் அல்லர்.

காசக்ருத்ஸ்நர், ஆபிசலி போன்ற வைதிகர் எழுதிய இலக்கண நூல்களுடன் சேர்த்தே
ஐந்த்ரம், சாகடாயநம் போன்ற சமணர் செய்த இலக்கண நூல்களும்
மதிக்கப்படுகின்றன. அதற்காகவே அந்த மேற்கோளை முதலில் கொடுத்தேன்.

ஐந்திரத்தை ஆதரிப்பதால் தொல்காப்பியர் சமணரே எனும் கருதுகோள் மேலும்
ஆராயத்தக்கது.

தேவ்

On Jul 15, 4:53 am, ananda rasa thiruma <aaraa...@gmail.com> wrote:
> *3. கூற்று***
>
> *///**மேலும் பேராசிரியர் வையாபுரிப்பிள்ளை அவர்கள் இந்த அறுவகை உயிர்ப்

> பாகுபாடு ஜைனர்களின் பிரத்யேகக் கொள்கையாகக் கொண்டு தொல்காப்பியரை ஜைன

> சமயத்தவர் என்று நிறுவுகிறார். (தமிழ்ச் சுடர் மணிகள்**, **பக்17 தொல்காப்பியர்
> **, **பாரிநிலைய**, **பிப் 1968)**///*
>
> * *
>
> *விளக்கம்** ***
>
> * அ) அறுவகை உயிர்***
>
> *“**கடைசியாய் நிறுவப்பட்ட ஐயறிவுயிர் ஒரு சாராரது கருத்துப்படி இருவகைப்படும்.

> மனமில்லாதன (அஸம்ஜ்ஞி) மனமுள்ளன (ஸம்ஜ்ஞி) என. விலங்கும், ஒருசார் மக்களும்
> அஸம்ஜ்ஞியாம். மக்கள் தேவர் நரகர் என்ற இத்திறத்தினர் ஸம்ஜ்ஞியாம்.

> இவற்றையெல்லாம் **‘The Heart of Jainism’** என்ற நூல் தெளிவாக
> விளக்குகின்றது.**”*( ப.29)

>
> என்பது வையாபுரியாரின் நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட பகுதி. ஜைனர்கள் உயிரினங்களை
> ஐந்து வகையாகப் பிரித்தார்கள் என்பதும், அவற்றில் ஐயறிவுயிர் ஒரு சாராரது
> கருத்துப்படி இருவகைப்படும் என்பதும் அவராலேயே தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
> அதாவது ஐயறிவு பெற்ற உயிரை மனம் உள்ளவை, மனம் என்னும் ஒன்று இல்லாதவை என
> இரண்டாகப் பிரித்துக் காண்கிறது ஜைனம் என்பதே மேற்கோள் பகுதியின் கருத்து. இதனை
> ஒரு விளக்கப்படம் வரைந்தும் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார். இதில் ஆறறிவு உயிர்கள்
> என்னும் பிரிவு காணப்படாமை காண்க.
>

> *ஆ) தொல்காப்பியர் சமயமும் காலமும் *
>
> i) *இறுதியாக, ஐந்திரவியாகரணம் வைதிக சமயிகளால் பூர்வகாலந் தொட்டு

> மேற்கொள்ளப்படாதது. ஏனெனில், அது புறச்சமயத்தார்களால் பாராட்டப்பெற்று வந்த
> இலக்கண முறையாகும். புறச்சமயிகளுள் ஜைனர்கள் இவ்வியாகரண மதத்தைப் பெரிதும்
> போற்றி வந்தனர். ஐந்திரம் நிறைந்த தொல்காப்பியன் எனக் கூறப்படுவதனாலே

> தொல்காப்பியரும் ஜைன சமயத்தைச் சார்ந்தவர் என உய்த்துணரலாகும். *(ப.41)**
>
> ii) *தொல்காப்பியர் ஜைனர் என்பதற்குத் தக்க சான்றுகள் உள்ளன. ஆதலால் அவர் ஒரு

> புறச் சமயி ஆவர். தம்போன்ற புறச்சமயிகளால் கற்றுப் போற்றப்பட்ட ஓர் இலக்கண

> முறையையே அவர் பின்பற்றுதல் இயற்கை. ஐந்திரம் அவ்வகை இலக்கண முறையுள் ஒன்று.*
> (ப.45)
>
> iii) *தொல்காப்பியர் வடமொழிப் பேரிலக்கணத்தைச் செய்த பாணினிக்கு முந்தியவர்

> ஆவர் என்று சில தமிழறிஞர்கள் கூறிவருகிறார்கள். இக்கொள்கைக்குரிய முக்கிய
> காரணம் தொல்காப்பியரோடு உடன் கற்ற ஒரு சாலை மாணாக்கராகிய பனம்பாரனார்

> தொல்காப்பியரை ஐந்திரத்தில் வல்லவராவர் எனக் குறித்துள்ளமையேயாகும்...***
>
> * இக்காரணத்தை நாம் ஊன்றி நோக்கினால் அது வலிமையுடையதாகாது என்பது
> விளங்கும். ஏனெனில் ஐந்திரம்*** **ஒரு தனிப்பட்ட இலக்கணமாக எப்பொழுதாவது
> இருந்ததுண்டா என்பதும் ஐயப்பாட்டிற்கு இடனாயுள்ளதே. *(பக். 42,43)**
>
> *(***அடிக்குறிப்பு**. பூஜ்யபாதர் இயற்றிய ஜைனேந்த்ர வியாகரணத்தை ஐந்திரம்
> என்று சிலர் கூறுவர். இது கி.பி.5-ம் நூற்றாண்டில் தோன்றியது).***
>
> iv) *முடிவாகப் பாணினியின் பேரிலக்கணத்தைத் தொல்காப்பியர் கையாண்டுள்ளார்
> என்பதையும் நாம் மறக்க முடியாது.* (ப.46)
>
> v) *பாணினியாசிரியரும் காத்தியாயனரும் இவ்வாறு நான்கு கூறாகத் தொகைச் சொற்களைப்

> பகுத்துக் கூறவில்லை. பதஞ்சலிதாம் தமது மகாபாஷ்யத்தில் இப்பாகுபாட்டை முதன்
> முதலாக எடுத்துக் கூறுகிறார். ஆகவே, இப்பெரு நூலிலிருந்து தொல்காப்பியர்

> இப்பாகுபாட்டினை எடுத்தாண்டுள்ளார் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.* (ப.49)
>
> vi) *தொல்காப்பியர் கருத்து மனுதர்ம சாஸ்திரத்தில் (**iii,46.47**)
> காணப்படுகிறது. இந்த ஸ்மிருதியின் காலதிற்குப் பின் **–** எல்லை கி.பி.200
> என்பர் ஆசிரியர் காணே (**P.V.Kane**). எனவே தொல்காப்பியர் கி.பி.200
> **–**க்குப் பிற்பட்டவர்.
> * (ப.51)
>
> vii) *வடமொழியில் இப்பொருள்களை(மெய்ப்பாடுகளை)க் குறித்து முதன் முதல் நூல்
> இயற்றியவர் பரத முனிவர்...***
>
> * தொல்காப்பியர் இவரது நூலினையே பின்பற்றியுள்ளார் எனபது வெளிப்படை... ***
>
> * பரத முனிவரின் காலம் கி.பி. நான்காம் நூற்றாண்டென்பர். ஆகவே
> தொல்காப்பியரின் காலம் நான்காம் நூற்றாடிற்குப் பிற்பட்டதாகும். *(பக்.52,53)
>
> viii) *இங்ஙனமாக எவ்வகையில் நோக்கினும், ஆசிரியர் தொல்காப்பியர் கி.பி. 5-ம்
> நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர் எனக் கொள்ளுதலே பொருந்தமெனத் தோன்றுகிறது.* (ப.54)

>
> i – viii வரை உள்ளவை வையாபுரியார் தமிழ்ச் சுடர் மணிகள் நூலிலிருந்து எடுத்த
> மேற்கோள்கள். (வையாபுரிப் பிள்ளை, தமிழ்ச் சுடர்மணிகள், பாரிநிலையம், சென்னை,
> மூன்றாம் பதிப்பு, 1959)
>
> i, ii இவ்வெண்களில் உள்ள மேற்கோள்கள் இரண்டும் தொல்காப்பியரைப் புறச்
> சமயத்தவராகக் குறிப்பிட்டு அதனால் அவர் ஐந்திரத்தையே பின்பற்றினார் என
> வலியுறுத்துகிறது.
>

> iii இவ்வெண்ணில் உள்ள மேற்கோள் *ஐந்திரம்*** **ஒரு தனிப்பட்ட இலக்கணமாக
> எப்பொழுதாவது ...
>
> read more »

ananda rasa thiruma

unread,

Jul 15, 2010, 8:39:58 PM7/15/10

to mint...@googlegroups.com

திரு தேவ், திரு பானுகுமார்
உங்கள் இருவர் பார்வைக்காகத் திரு வையாபுரிப்பிள்ளை அவர்கள் நூலில் உள்ளதை அப்படியே தருகிறேன்.
///மிகச் சுருங்க உரைக்குமிடத்து, இவையெல்லாம் 'ஜீவன்', 'அஜீவன்' என்ற இரண்டனுள் அடங்கும். "அத்ர ஸம்சேஷபத: தாவபத் ஜீவாஜீவாக்யேத்வே தத்வேஸ்த:" என்று ஸர்வதரிசன ஸங்கிரகம் கூறுகின்றது.
இவ்வாறாகவுள்ள தத்துவங்களில், ஜீவன், 'ஸ்தாவரம்', 'திரசம்' என்று இருவகைப்படும். ஸ்தாவரம் - நிலைத்திணைப் பொருள், திரசம் - இயங்கு திணைப் பொருள். ஸ்தாவரங்கள் ஐவகைப்படும் பிருதிவிகாயன், அப்புகாயன், தேயுகாயன், வாயுகாயன், வனஸ்பதி என. வனஸ்பதி என்றது மரம், புல் என்பனவற்றை. இந்த ஐவகை ஸ்தாவரங்களும் ஓரறிவுயிர்களாம். அஃதாவது இவை பரிசனேந்திரியம் மட்டும் உடையன. 'ஸ்தாவரா ஸ்பர்சநைகேந்த்ரியா:' என்பது ஸர்வதரிசன ஸங்கிரகம்/// (ப.28)

அன்புடன்
ஆராதி

2010/7/16 devoo <rde...@gmail.com>

>
> read more »

Banukumar Rajendran

unread,

Jul 16, 2010, 12:31:59 AM7/16/10

to mint...@googlegroups.com

///மொழியைப் பொறுத்தமட்டில் அகச்சமயி, புறச்சமயி என்னும் பாகுபாடுகள்
இருந்ததாகத் தெரியவில்லை.//

மொழி ஒன்றேயாயினும், சில அடிப்படைகளில் பாகுபாடுகள் இருக்கத்தான் செய்கிறது!

குறிப்பாக, மொழிக்கு காரணமான ஓலி எவ்வாறு தோன்றுகிறது முதல் னகர இறுவாய் போன்றவற்றிலும், உதாரணம் கூறும் பொருட்டு விளக்கும் பகுதிகளிலும் இந்த பாகுபாடுகளைக் காணலாம்.

//ஐந்திரத்தை ஆதரிப்பதால் தொல்காப்பியர் சமணரே எனும் கருதுகோள் மேலும்
ஆராயத்தக்கது.//

:-)

http://banukumar_r.blogspot.com/2007/06/blog-post.html

இரா.பா,
சென்னை

2010/7/16 devoo <rde...@gmail.com>

>
> read more »

Reply all

Reply to author

Forward