நா.காமராசன்

[Suba]

தம் படங்களுக்குப் பாடல்கள் எழுத புதுப்புதுக் கவிஞர்களை அறிமுகப்படுத்த வேண்டும் என்று அன்றைக்கே முனைப்பாக இருந்தவர் மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆர். கண்ணதாசனோடு எம்.ஜி.ஆருக்கு அரசியல் ரீதியான பிரிவு தோன்றியிருந்ததால் அவரை நாடமுடியாத நிலை. மேலும், கண்ணதாசன் சிவாஜியின் படங்களுக்கு அதிகமாக எழுதிக்கொண்டிருந்தார். ஆகவே, தவிர்க்கவே முடியாமல் வாலி போன்றவர்கள் எம். ஜி. ஆர் படங்களில் தொடர்ந்து எழுதலாயினர். வாலியின் பாடல்கள் கண்ணதாசனே எழுதியவையோ என்ற மயக்கத்தை ஏற்படுத்தியபோதிலும் கண்ணதாசன் பாடல்களோடு ஒப்பிடுகையில் ஒருபடி தாழ்ந்தே இருந்தன. மேலும் கவிஞர் வாலியும் எல்லாப் படங்களுக்கும் நிறைய பாடல்கள் எழுதி வந்தார். எம்.ஜி.ஆருக்குத் தமிழ் அறிந்த புலவர்கள்மீது அளப்பரிய மதிப்பும் பற்றும் எப்போதும் இருந்திருக்கிறது. அந்தப் பற்றே தமிழறிஞரான கருணாநிதியோடு அவர் ஆழ்ந்த தோழமை கொள்வதற்குக் காரணம். அவர் எப்போதும் தமிழறிஞர்களையும் புலவர்களையும் மதிப்போடு போற்றியும் ஆதரித்தும் வந்திருக்கிறார் என்பதற்கு நிறைய சாட்சியாளர்களைக் காணமுடிகிறது.

எம்.ஜி.ஆர் தம் படங்களுக்காகப் புதிய சிந்தனையாளர்களைத் தேடியதோடு நில்லாமல் அவர்களுக்குத் தம் படங்களில் இயன்றவிடங்களில் எல்லாம் உரிய வாய்ப்பைத் தந்து ஏற்றிவிட்டிருக்கிறார். தமிழ்த் திரையின் அபூர்வமான படைப்புகளைத் தந்த இயக்குநர் மகேந்திரன் எம்.ஜி.ஆர் தந்து புரந்ததால் ஆளானவர் என்பதை அவரது சுயசரிதைப் பக்கங்கள் கூறுகின்றன. இத்தனைக்கும் மகேந்திரன் எம்.ஜி.ஆரின் படங்கள் எவற்றிலும் பங்கு பெற்றவரோ பணியாற்றியவரோ அல்லர். தம் கடைசிக் காலத்தில்கூட திரைப்படக் கல்லூரிக்கு பரிந்துரைக் கடிதம் ஒன்றைத் தந்து இயக்குநர் பாடப்பிரிவில் மாணவன் ஒருவனைச் சேர்க்க உதவுகிறார். அப்படிச் சேர்ந்த மாணவர்தான் பிற்காலத்தில் திரைப்படக் கல்லூரி மாணவர்கள் வர்த்தகப் படங்களை வெற்றிகரமாக இயக்கமுடியும் என்பதை நிறுவிய இயக்குநர் ஆர். வி. உதயகுமார். அவர் முதலமைச்சராக இருந்தபோதும்கூட யார் அவரைச் சந்திக்கச் சென்றாலும் அவரே முன்வந்து கேட்கும் கேள்விகளில் ஒன்று ‘சொல்லுங்க. நான் உங்களுக்கு என்ன செஞ்சு தரணும் ?’ என்பதே.

பஞ்சு அருணாசலம், புலமைப்பித்தன், முத்துலிங்கம் ஆகியோரும் எம்.ஜி.ஆரின் அறிமுகங்களே. அந்த வரிசையில் எம்.ஜி.ஆர் அறிமுகப்படுத்திய பாடலாசிரியர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர் நா. காமராசன்.

நா. காமராசன் தேனிமாவட்டம் போடி நாயக்கனூரைச் சேர்ந்தவர். அவ்வூரைச் சேர்ந்த பழங்கவிஞர் கான்முகமது என்பவரிடம் கவிதை இலக்கணத்தைக் கற்றவர். கல்லூரியில் தமிழ்ப்பணியாற்றியிருக்கிறார். தாம் கல்லூரியில் தமிழ்ப்பாடம் எடுத்துக்கொண்டிருக்கும் வேளையில் பிற வகுப்பு மாணவர்களும் பேராசியர்களும் கதவு ஜன்னல்கள் எல்லாம் முகமாக நின்று தம் பாடங்களை ஆர்வத்தோடு  கவனிப்பார்கள் என்று நா. காமராசன் கூறியிருக்கிறார். முன்னாள் சபாநாயகர் காளிமுத்து, எழுத்தாளர் பா. செயப்பிரகாசம் ஆகியவர்களோடு இளமையில் திராவிட இயக்கத்தின் தனித் தமிழ்நாடு கொள்கையால் ஈர்க்கப்பட்டு இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டங்களில் தீவிரமாகப் பங்குகொண்டார். அதற்காகச் சிறைக்கும் சென்றிருக்கிறார். சிறையில் அவர் கால்விலங்கு பூட்டப்பட்ட நிலையில் தண்டனை அனுபவித்தார். தாமரை, முரசொலி, மன்றம், காஞ்சி, காதல், சுரதா, தீபம் ஆகிய பத்திரிகைகளில் அவர் கவிதைகள் எழுதி வெளியிட்டார். தம் இலக்கியத் தாய்வீடு என்று தாமரை இதழைக் குறிப்பிடுகிறார்.

கடந்த நூற்றாண்டின் அறுபதுகளின் இறுதியில் அவர் கவிதைகள் எழுதத் தொடங்கினார். அதுவே தமிழ் இலக்கியத்தில் புதுக்கவிதை வடிவம் துளிர்விடத் தொடங்கியிருந்த நேரம். எழுத்து இதழில் கவிதை எழுதியவர்கள் புதுக்கவிதையின் உள்ளடக்கத்தோடு தடுமாறிக்கொண்டிருந்த நேரத்தில் நா. காமராசன் மரபுக் கவிதையைப் போன்றே சந்தச் சொற்றொடர்களில் புதுப் பதச்சேர்க்கைகளைத் தம் கவிதைகளில் பயன்படுத்தினார். அந்த உருவம் அப்போதைய காலக்கட்டத்தில் மிகவும் புதிதாக இருந்திருக்க வேண்டும். அப்போதைய காலத்திற்கேற்ற புதுமைகளை அவர் செய்ததால் நா. காமராசனின் கவிதைகள் பெரும் புகழைப் பெற்றன. ஒரு வகையில் அவர் வானம்பாடிகளுக்கே முன்மாதிரியாக இருந்திருக்கிறார் என்று தோன்றுகிறது.

இரவெரிக்கும் பரிதியை – ஏழை

விறகெரிக்க வீசுவேன்

ஒளிகள் பேசும் மொழியிலே – நான்

இருள்களோடு பேசுவேன்

என்றெல்லாம் அமைகிறது அவர் கவிதை. இந்தப் போக்கைக் கவிஞர் கண்ணதாசன் போன்ற மரபை மட்டுமே எழுதிய கவிஞர்களும் முன்வந்து வாழ்த்தியிருக்கிறார்கள். அதை நா. காமராசனின் ‘சூரிய காந்தி’ கவிதைத் தொகுப்புக்குக் கண்ணதாசன் வழங்கிய முன்னுரையால் உணர முடிகிறது. ‘ஒரு நூலுக்கு முன்னுரை என்பது யானைக்குத் தந்தத்தைப்போல’ என்பது நா. காமராசனின் கருத்து. பிற்காலத்தில் வாரப்பத்திரிகைகளில் வெளியாகி சாதாரணமான வாக்கிய அமைப்புகளாகிப் போன போக்குகளுக்கும் அவரிடமே தோற்றுவாய்களைக் காணமுடிகிறது.

இந்தியாவிற்கு / சுதந்திரம் வந்தபோது / நான் மட்டும் அடிமையானேன் / ஆம் ! அன்றுதான் நான் / ஆரம்பப் பள்ளிக்கூடத்திற்கு அனுப்பப்பட்டேன்.

திருமணத்திற்குப் பிறகு / இரண்டு பேர் ஒருவராய் மாறுகிறார்கள் / அதற்குப் பிறகு / அவர்கள் இரண்டுபேரும் சண்டை போடுகிறார்கள் / ஏன் ? / ‘அந்த ஒருவர்’ / யார் என்று தீர்மானம் செய்வதற்காக.

– என்பதைப் போன்றவற்றை ‘சித்திர மின்னல்கள்’ எனத் தம் தொகுப்பில் வெளியிட்டிருக்கிறார்.

உருவகக் கவிதை வடிவத்தை அவரே முன்னெடுத்துச் சென்றிருக்கிறார். கறுப்பு மலர்கள் என்னும் அவருடைய சொல்லாட்சி நீக்ரோக்களைப் பற்றிய உருவகம் ஆகும். 

நாங்கள் நிர்வாணத்தை விற்பனை செய்கிறோம் / ஆடை வாங்குவதற்காக... என்பது விலைமகளைப் பற்றிய அவருடைய புகழ்பெற்ற வரி. 

நடைப்பிணங்கள் என்ற தலைப்பில் கறுப்பு மலர்கள் தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருக்கும் மலைவாழ் பளியர் குலத்தின் சோக வாழ்க்கைப் பாடல் 

‘நடையிலொரு தவவேகம் / நயனத்தில் புத்த நிழல் / குடிசைகளில் துறவுநெறி / நாங்கள் காட்டு மூலிகைபோல் / கண்டெடுக்க முடியாமல் / ஓட்டைக் குடிசைகளில் / உயிர்வாழும் நடைப்பிணங்கள்’ என்று முடிகிறது. ஒருவேளை தமிழ்ப் புதுக்கவிதையில் எழுதப்பட்ட விளிம்பு நிலை மக்களைப் பற்றிய முதல் வரிகளாக நா. காமராசனின் இவ்வரிகளே இருக்கக் கூடும்.

நா. காமராசனைக் கவிதையுலகுக்கு அறிமுகப்படுத்தியவர் உவமைக் கவிஞர் சுரதா. சுரதாவைப் போலவே நா. காமராசனிடமும் புதிய உவமைகளைக் காணமுடிகிறது. உவமை தரும் இன்பம் என்பது யாப்பு நமக்கு நல்கிய அரிய செல்வம். மொழி தள்ளாடி நடந்த ஆதிகாலத்தில் ஒவ்வொன்றும் உவமையின் வழியாகத்தான் எடுத்துச் சொல்லப்பட்டுக் கருத்துப் பரிவர்த்தனை நடந்திருக்க வேண்டும். உவமை எதிர்பாராத திசையிலிருந்து மின்னலைப் போல் தோன்றும்போது அது உணர்த்த விரும்பும் பொருள் இடியைப் போல் இறங்குகிறது. 

நா. காமராசன் உவமைகளை உருவாக்குவதில் அதிக ஈடுபாடு காட்டியவர். கரிகால் வளவனின் கால்போல் கறுத்த மேகம் - போர்க்களத்தில் ஓடுகின்ற தேர்கள்போலப் புதுவெள்ளம் - விதைநெல்லின் மூட்டையைப்போல் தூக்கிக்கொண்டு விரித்திருந்த மெத்தைக்குக் கொண்டு போனான் – நிழல்பந்தல் போட்டதுபோல் நின்றிருக்கும் புளியந்தோப்பு – நினைவுகள் திரும்பிவர நீர்வீழ்ச்சி போலழுதாள் – வைகைநதித் தண்ணீர்போல் அடக்கம் - என அவரின் உவமைக் கணக்குகள் ஏராளம்.

ஒரே சொல்லை இருபொருள்படும்படிக் கையாள்வதைச் சிலேடை என்பார்கள். அப்படிப்பட்ட சிலேடை வாக்கியங்களை அமைப்பதில் நா. காமராசன் கெட்டிக்காரர். நா. காமராசனை நான் தேடிப் படிக்கத் தூண்டியவையே அவருடைய சிலேடை வரிகளில் எனக்கேற்பட்ட ஆர்வம்தான்.

வஞ்சிக் கோமான் விழிகள் சந்திக்கின்ற வஞ்சிக்கோ மான்விழிகள் / 

தன்னிழலைத் தண்ணீரில் விழவைக்காமல் தண்ணிழலை வளர்க்கின்ற மண்டபம் / நிலையான தண்மையுள்ள எழிலே வாழ்வின் நிலையாமைத் தன்மையுள்ள நிழலே / 

வஞ்சியாளும் சேரமன்னர் வஞ்சியாது இவ்வஞ்சியாளைச் சேர்ந்த மன்னர் / வெஞ்சமரில் வேல்மன்னர் வாள்மன்னர் என் வேல்விழியில் வாழ்மன்னர் / கொஞ்சுகின்ற மலரிதழ்மேல் அரும்பு மீசை கொண்ட மன்னர் கொடையருளில் கொண்டல் மன்னர் 

- இவையெல்லாம் சிறுவயதில் என்னை உடனே ஈர்த்து நின்றன. 

பிற்காலத்தில் சிலேடைப் பயன்பாடுகள் வழக்கொழிந்துவிட்டாலும் அது தரும் சுவைக்கென்று ஒரு தனி மதிப்பு என்றும் இருக்கவே செய்யும். சிலேடைகள் தற்காலக் கவிதைகளில் காணப்படாமைக்கு முக்கியக் காரணமாக நான் கருதுவது அது புலமையைக் கொண்டு விளையாடும் ஆட்டமாக இருக்கிறது என்பதைத்தான். தற்காலக் கவிஞர்களுக்கு மொழிப்புலமையோடு எந்த ஒட்டுறவும் இல்லை. புழக்கத்தில் உள்ள சிலவாயிரம் சொற்களைக் கொண்டு இங்கே பலருக்கும் வண்டி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. மிகவும் குறைபட்டுக் கூறுவீர்களேயானால் நவீனம் என்ற குத்தை விட்டு உங்களைப் படுக்கப்போட்டுவிடுவார்கள்.    

தொட்டில் குழந்தைக்கு ஒரு தாலாட்டுப்பாடல் வடிவில் அவர் எழுதிய கவிதை ஒன்று.

தொட்டில் துணி முரடோ இல்லை இவன்

தோளெலும்பும் பூதானோ

ஆரோ எவரோ நீ

அடிவயிற்றுப் புதையலோ

உன் உதையெல்லாம் ஒத்தடமோ

உமிழ்நீர் இளநீரோ

புதுக்கவிதையில் நாட்டுப்புறப் பாடல் அமைப்பில் முதலில் எழுதிப் பார்த்தவரும் அவரே.

அழகு என்ற சொல்லைத் திரும்பத் திரும்பப் பயன்படுத்தி அவர் பட்டியல் ஒன்றைப் போட்டு எழுதிய வரிகள் இவை. இந்தக் கவிதை பிற்பாடு எப்படிப்பட்ட திரைப்பாடலானது என்பது நான் சொல்லித் தெரியவேண்டியதில்லை.

மங்கைக்குக் கண்ணழகு ! துள்ளுகின்ற

மானுக்குப் பேரழகு வெள்ளைப்புள்ளி !

செங்கதிர்க்குப் பேரழகு ஒளிநெருப்பு !

சேய்மீன்கள் தானழகு பொய்கைத் தாய்க்கு !

சங்கிற்கு நிறமழகு ! தேய்ந்துபோகும்

சந்தனந்தான் மார்பிற்கு அழகு ! நல்ல

தங்கநகை கழுத்திற்கு அழகு ! என்றன்

தம்பிக்கோ தனியழகு குழந்தைப் பேச்சு !

·           

நீதிக்குத் தலைவணங்கு என்னும் திரைப்படம் வாயிலாக நா. காமராசன் திரைப்பாடல் எழுத வந்தார். அவருடைய நூற்றுக்கணக்கான பாடல்களில் வெற்றிபெற்ற பாடல்கள் பல. 

கனவுகளே ஆயிரம் கனவுகளே, போய்வா நதியலையே, விளக்கு வெச்ச நேரத்திலே மாமன் வந்தான், ஓ மானே மானே உன்னைத்தானே, மந்திரப் புன்னகையோ மஞ்சள் நிலவோ, ஒரு மாலைச் சந்திரன் மலரைத் தேடுது மலையடிவாரத்திலே – ஆகிய பாடல்கள் அவர் எழுதியவற்றில் என்னைக் கவர்ந்தவை. 

மிதமான உருவகமும் தகுதியழகோடு விளங்கும் பொருத்தமான வார்த்தைகளும் நா. காமராசன் பாடல்களின் சிறப்பு. கவிஞனுக்கே உரிய கௌரவத்தோடு,தம்மை முன்னிறுத்தி முந்திக்கொள்ளாமல் தம் பாடல்களின் ஜீவமொழியைத் திரைத்துறைக்கு வழங்கிவிட்டு ஓரமாக நின்றுகொண்டார். தாம் திரைத்துறைக்குப் பாடல் எழுதிய அனுபவங்களைப் பிற்காலத்தில் தம் கவிதையொன்றில் பதிவு செய்கையில் ‘பூவெடுத்து மாலை கட்டிக்கொண்டிருந்தேன், இடையில் புல்லறுக்கப் போய்விட்டேன்’ என்று கசப்போடு கூறுகிறார். ‘பூபாள ராகம் புயலோடு போனதுபோல் ஆகாய கங்கை பாதாளப் படுகுழியில் விழுந்ததுபோல் என் சுயத்தைத் தொலைத்துவிட்டேன்’ என்று மனம் வெதும்பிச் சொன்னார். 

திரையுலகம் அவருக்கு அநீதி இழைத்திருக்குமெனில் அதற்காக அது வெட்கப்படவேண்டும். உரிய கன்னிமையோடும் தூய பேரழகோடும் வளர்ந்த பெண்களைத் தன்னில் இழுத்து அழுக்காக்கிச் சக்கையாக்கித் துப்பிவிடும் அந்த மாய உலகம் நா. காமராசனுக்கும் அதையே செய்ததில் வியப்பொன்றுமில்லை. இப்படி எத்தனையோ வெள்ளை உள்ளங்களை வாட்டித் துன்புறுத்திப் பாவக்கடலாக மாறி நிற்கும் திரையுலகம் தனக்கான தண்டனையை உரிய மீட்பர் யாருமேயில்லாமல் ‘இடுமுதல் எட்டணாவிற்கு நம்பகமில்லாத ஒரு தொழிலாக’ மாறி தற்காலத்தில் அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கிறது என்றால் அது மிகையில்லை.

ஏ.வி.எம்மின் ‘நல்லவனுக்கு நல்லவன்’ திரைப்படத்தில் நா. காமராசன் எழுதிய பாடல் ‘சிட்டுக்கு செல்லச் சிட்டுக்கு ஒரு சிறகு முளைத்தது’ என்பது. நா. காமராசனின் தமிழ் ஆட்சியும் சொல்லழகும் சந்தத்தோடு மெல்ல வழிந்து இதயத்தை வேதனைக்கடலில் மூழ்கடிக்கும் பாங்கும் அப்பாடலில் உண்டு. கேட்பவர் எவரும் பாடலின் இறுதியில் விழிக்கடை நீர்த்திரளைத் துடைக்காமல் எழமுடியாதபடி இருக்கும் அப்பாடல். பாடிய ஜேசுதாஸின் குரலில் அத்தனை உருக்கம் பாடலெங்கும் பனியாக மூடியிருக்கும்.

நானே எனக்கு நண்பன் இல்லையே என்று போக்கிரித்தனமாக சுற்றியலைந்த நாயகன் காதலுற்றுத் தன் வாழ்க்கைப் போக்கை மாற்றிக்கொண்டு உன்னதமான நிலைக்கு வருவான். அவர்களுடைய காதல் வாழ்வுக்கு சாட்சியாக ஒரு மகள் பிறந்திருப்பாள். அச்செல்ல மகள் தந்தைசொல் மீறித் தன் தலைவனைத் தேடி மணந்து பெற்றவரை நீங்குவாள். தன் இழிவுகள் அனைத்தையும் ஏற்றுச்  சகித்துத் தன்னையும் சமூகத்தில் உயர்ந்த மனிதனாக்கிய தன் காதல் மனைவி வெந்து துடிப்பதைக் காணமுடியாத நிலையில் நாயகன் பாடும் பாடல் அது. பிரிவுத் துயரமும் உறவுகளின் நிலையாமையும் அந்தப் பாடல் வரியெங்கும் பிசினாக ஒட்டியிருக்கும்.

 

சிட்டுக்கு செல்லச் சிட்டுக்கு ஒரு சிறகு முளைத்தது

ரத்தத்தில் வந்த சொந்தங்கள் அந்த உறவு முறிந்தது

தந்தையும் இல்லை அன்னையும் இல்லை கனவா வெறும் நினைவா ?

நெஞ்சிலே வரும் பந்தமே தொடர்கதையா சிறுகதையா ?

சிட்டுக்குருவி நம் மகள். நம் இல்லக்கூட்டில் செல்லச் சிட்டாகப்பிறந்த ஒரே மகள். உணவையும் உயிரையும் வாயிட்டு ஊட்டி வளர்த்த அன்புச் சிறுவள். அந்தச் சிட்டுக் குருவிக்குச் சிறகு முளைத்துவிட்டது. சிறகு முளைத்ததும் கொஞ்சமும் காத்திருக்காமல் அவசரப்பட்டுப் பறந்து போய்விட்டாளே ! ரத்தத்தைப் பொழிந்து வளர்க்கப்பட்டவள், ரத்த உறவாக என்றும் இருந்து நம்மீது அன்பு செலுத்த வேண்டியவள் – அவளோடு இருந்த அத்தனை உறவும் தன் மணவாளனைத் தேடிப் பறந்ததில் கிளைபோல் முறிந்துவிட்டதே ! நாம் இந்த வாழ்வில் பெற்ற ஒரே பேறு நான் தந்தை என்பதும் நீ தாய் என்பதும்தான். அந்தப் பேற்ற நமக்குப் பிறந்து வழங்கியவள் நம் மகள். அவளே நம்மைத் துறந்து சென்றுவிட்டபிறகு அந்தப் பெருமையைக் கூட நாம் இழந்துவிட்டோமா ? அவளே இல்லையென்றால் நான் தந்தையும் இல்லை, நீ அன்னையும் இல்லையே ! இல்லை இது வெறும் கனவுதானா ? அல்லது அப்போதைக்கு நின்று நிலவிப் பின் மறந்தி நீங்கிவிடவேண்டிய நினைவா ? சொந்தம் என்பது பிறப்போடு வருவது. பந்தம் என்பது வாழ்வின் நிகழ்வுகளில் வந்து சேர்வது. அப்படி நெஞ்சோடு பந்தமாக வந்து சேர்ந்தவை எல்லாமே என்றும் தொடரும் தொடர்கதையா ? அல்லது அவ்வப்போது முடிந்துவிடும் சிறுகதையா ?

நாம் போடும் மேடைகளே நாடக மேடை

நாம் போகும் ஓடங்களோ காகித ஓடம்

பாசம் என்பதா வேஷம் என்பதா காலம் செய்த கோலம்

கூடி வாழக் கூடு தேடி ஓடி வந்த ஜீவன்

ஆடிப்பாடக் காடு தேடும் யார் செய்த பாவம் ?

தாயென்னும் பூமாலை தரை மேலே வாடுதே !

இந்த உலகில் நாம் நடந்துகொள்ளும் நிகழ்வுகள் எல்லாமே நாடக மேடை நிகழ்வுகளே. அவை வெறும் போலிகள். நாம் நம்பிப் பயணிக்கும் ஓடங்களாகிய உறவுகள் எல்லாமே மூழ்கி உருவழியும் காகித ஓடங்களே. பாசம் என்றா சொல்ல முடியும் ? எல்லாமே வெறும் வேஷம் என்பதாகத்தானே இருக்கிறது ? அல்லது காலம் இட்டுக் காட்டுகிற வண்ணக்கோலங்களா இவையெல்லாம் ? ஜோடிக்குருவிகளாக இருந்த நம்மோடு கூடிவாழ்வதற்காக நம் உறவுக் கூட்டுக்கு ஓடி வந்த ஜீவன் நம் மகள். சிறகு முளைத்ததால் ஆடிப் பாடி மகிழ்வதற்காக நம் பாதுகாப்பான கூட்டைவிட்டு அது காட்டுக்குப் பறந்து போய்விட்டதே. அந்தக் காட்டில் அந்தச் சிறுகுருவியைக் கொத்தித் தின்பதற்காக எத்தனை எத்தனை பருந்துகளும் வல்லூறுகளும் வட்டமிடுகின்றனவோ ! அந்தத் துயரத்தில் அவளைப் பெற்ற தாயென்னும் இந்தப் பூமாலை தரைமேலே வாடி வதங்குகின்றதே !

காலங்கள் மாறிவரும் காட்சிகள் இங்கே

நியாயங்கள் ஆறுதலைக் கூறுவதெங்கே

மஞ்சள் குங்குமம் மார்பில் சந்தனம் சூடும் கன்னிப் பாவை

பாச தீபம் கையில் ஏந்தி வாழவந்த வேளை

கண்கள் ஆடப் பெண்மை பாட இன்பம் கண்ட மங்கை

நாம் வாடி நின்றாலும் நலமோடு வாழ்கவே !

புரிகிறது. காலங்கள் மாறிவருகின்றன. அதற்கேற்ப மாறிவிட்ட காட்சிகளைத்தான் இங்கே காண்கிறேன். என் மகள் பிரிந்துபோனது பருவத்தின் நிர்ப்பந்தம், ஒருநாள் மனம் மாறித் திரும்பவருவாள் என்றெல்லாம் நியாயங்கள் சில இருக்கலாம். ஆனால், அந்த நியாயங்கள் எங்களுக்கு ஆறுதலைக் கூறுவதில்லை. மஞ்சளும் குங்குமமும் மார்புச் சந்தனமும் சூடுகின்ற எங்கள் கன்னிப் பாவை எங்கள் குலவிளக்கு. பாசத்தின் ஒளிவிளக்கைத் தன் திருக்கரங்களில் ஏந்தி எங்களோடு வாழ்வதற்காக வந்த வேளை இது என்று எண்ணியிருந்தோம். தன் கண்கள் ஒருவனைக் கண்டு காதலில் ஆடிவிட்டதால் அவள் புதிதாக அடைந்திருக்கும் பெண்மை அவளது எண்ணத்திற்கு ஒத்துப்பாடி விட்டதால் இன்பம் கண்டு மகிழும் வழியில் வளர்ந்த மங்கையாகிச் சென்றுவிட்டாள். சரி அதற்காக அவளைச் சபிக்கவா முடியும் ? தாயும் தந்தையுமாகிய நாங்கள் கெட்டு அழிவுற்று வாடி நின்றாலும் அவள் எல்லா நலங்களையும் பெற்று வாழ்வாங்கு வாழட்டும் !

மகளைப் பெற்றவர்கள் எவரும் இந்தப் பாடலின் ஆழத்தை இன்னும் அதிகமாக உணர முடியும். இந்தப் பாடலைக் கேட்கும்போதெல்லாம் என்னை அடர்த்தியான மௌனம் சூழ்ந்துகொள்ளும். அது நானும் மகளைப் பெற்றவன் என்பதாலோ என்னவோ ! 

----------------------------------

- கவிஞர் மகுடேசுவரன்

[Innamburan S.Soundararajan]

பொருத்தமான பதிவு./ நா.கா. அவர்களின் ஆத்மா சாந்தியடைக.

இ

இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com

--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-unsubscribe@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+unsubscribe@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.

[Dr.Chandra Bose]

அருமையான அஞ்சலி..... இளமைக் காலத்தில் நான் ரசித்த நா.காமராசனின் பல அழகு வரிகளை நினைவு படுத்தி விட்டீர்கள். படிக்கும்போதுதான், எப்பேர்ப்பட்ட ஒரு கவிஞரை இழந்திருக்கிறோம் என்று மனது அழுகிறது. 

என்றும் நம் நெஞ்சில் கவிஞர் இருப்பார். அத்துடன் இந்த அஞ்சலி செய்திட்ட பதிவும்... நன்றி கவிஞர் மகுடேஸ்வரன்.

[N. Chandrakumar]

என் பேரபிமானத்திற்குரியவர்..... உண்மையிலேயே ஒரு மாபெரும் இழப்பு. அவர் ஆன்மா சாந்தி அடைவதாக!

கவிஞர் மகுடேஸ்வரன் குறிப்பிட்ட பாடல்களுடன், எனக்கு மிகப் பிடித்த இந்த பாடலையும் சேர்க்க விரும்புகிறேன்!  தங்க ரங்கன் என்ற படத்தில் இருந்து....

உதடுகளில் உனது பெயர் ஒட்டிக்கொண்டது
அதை உச்சரிக்கும் போது நெஞ்சம் தித்திக்கின்றது
உதடுகளில் உனது பெயர் ஒட்டிக்கொண்டது
அதை உச்சரிக்கும் போது நெஞ்சம் தித்திக்கின்றது

கனவுகளில் உன்னைக்கண்டு வெட்கம் வந்தது
அந்த நினைவுகளில் ஆசை என்னை கட்டிக்கொண்டது
கனவுகளில் உன்னைக்கண்டு வெட்கம் வந்தது
அந்த நினைவுகளில் ஆசை என்னை கட்டிக்கொண்டது

முந்தானை சிந்தாட வந்தாடும் நேரத்தில்
உன் தோளில் கண்மூட வேண்டும்
ஆஹா…உன் தோளில் கண்மூட வேண்டும்
கண்மூடும் நேரத்தில் பொன்பூவின் தேகத்தில்
தள்ளாடும் வண்டாக வேண்டும்
ஆஹா…தள்ளாடும் வண்டாக வேண்டும்
செவ்வானம் தேன் சிந்தும் உல்லாச பாடங்கள்
இதழோரம் கற்றாக வேண்டும்
ஆஹா…இதழோரம் கற்றாக வேண்டும்
தொட்டாலும் பட்டாலும் கொண்டாடும் காலத்தில்
வெட்கங்கள் பூமாலை போடும்
ஆஹா…வெட்கங்கள் பூமாலை போடும்

மாலைக்கு பின்னாலே காலங்கள் பூத்துவர
மானோடு நான் பாட வேண்டும்
ஆஹா…மானோடு நான் பாட வேண்டும்
வானத்தில் பூவாகி மேகத்தில் தேன்பாய
மௌனத்தில் நாம் வாழ வேண்டும்
ஆஹா…மௌனத்தில் நாம் வாழ வேண்டும்
ராகங்கள் பாவங்கள் தாளங்கள் எல்லாமே
மோகத்தில் ஊடாட வேண்டும்
ஆஹா…மோகத்தில் ஊடாட வேண்டும்
தாகங்கள் தீராமல் பருவங்கள் மாறாமல்
தேகங்கள் சுகம் காண வேண்டும்
ஆஹா…தேகங்கள் சுகம் காண வேண்டும்

~ந.சந்திரக்குமார்

To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com

For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.

To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.

For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.

--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com

To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com

For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.

To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.

[தேமொழி]

திரையில் மிளிரும் வரிகள் 6 - டோலக்கும் நதியலையும்

ப.கோலப்பன்

March 18, 2016

http://tamil.thehindu.com/cinema/cinema-others/திரையில்-மிளிரும்-வரிகள்-6-டோலக்கும்-நதியலையும்/article8369896.ece?

முறை சமஸ்தானத்தில் இருந்த அனைவரையும் கட்டிப்போட்டது. ஆனால், லாந்தர் விளக்கைத் துடைக்கும் மாண்பூண்டியா பிள்ளைக்குள் அவர்களின் இசை பெரும் பிரவாகத்தை ஏற்படுத்தியது. அவர் “ஆஹா” என்று தன்னையும் மீறிக் கத்தினார்.

“லாந்தர்க்கார வித்வான் பார்த்தீரா” என்று ஒருவர் கூற அரங்கமே சிரிப்பில் மூழ்கியது. இந்த நிகழ்ச்சியை மிருதங்க வித்வான் பழனி சுப்பிரமணிய பிள்ளையின் வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதிய லலிதாராம் விரிவாக எழுதி யுள்ளார். இப்படி அவமானப்பட்ட மான்பூண்டியா பிள்ளை அதை ஒரு சவாலாக எடுத்துக்கொண்டு மாரியப்பத் தவில்காரரிடம் கற்க ஆரம்பித்தார். அந்த வாத்தியத்தில் தனது திறமையை மான்பூண்டியா பிள்ளை வளர்த்துக்கொண்டாலும், அவருக்கு அங்கீகாரம் கிடைக்குமா என்ற சந்தேகம் மாரியப்பத் தவில்காரருக்கு இருந்தது. ஆகவே மான்பூண்டியா பிள்ளையிடம் வேறு ஏதாவது தாள வாத்தியத்தை வாசிக்க அறிவுறுத்தினார். ஏற்கெனவே டேப் வாசித்துப் பழக்கப்பட்டிருந்த மான்பூண்டியா பிள்ளை உடும்புத் தோல் போர்த்திய கஞ்சிராவை உருவாக்கினார். இப்படி கர்நாடக இசைக் கச்சேரிக்கு ஒரு புது வாத்தியத்தை அளித்த பெருமை டோலக்குக்கு உண்டு.

அந்த டோலக்கைச் சிறப்பாகப் பயன்படுத்திப் போடப்பட்ட பாடல்தான் ‘பல்லாண்டு வாழ்க’ திரைப்படத்தில் வரும் “போய் வா நதியலையே, இவள் பூச்சூடும் நாள் பார்த்து வா”.

இந்தப் படத்தில் எல்லாமே புதுமை. பாடலை எழுதியவர் புதுக்கவிதை உலகில் தடம்பதித்து ‘கருப்பு மலர்கள்’ எழுதிய நா. காமராசன். எம்.ஜி.ஆருக்கும் கண்ணதாசனுக்கும் கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்த காலத்தில் அவர் அறிமுகம் செய்த பாடலாசிரியர்களில் காமராசனும் ஒருவர். பாடலைப் பாடியவர் டி.கே. கலா. குழந்தையாய் இருந்தபோதே, ‘தாயில் சிறந்த கோயிலுமில்லை தந்தை சொல்மிக்க மந்திரமில்லை’ என்று அகத்தியர் படத்தில் இடம் பெற்ற பாடலைப் பாடியவர்.

காமராசன் குறித்து விவரமாக எழுதியுள்ள கவிஞர் மகுடேஸ்வரன், மிதமான உருவகமும் தகுதியழகோடு விளங்கும் பொருத்தமான வார்த்தைகளும் நா. காமராசன் பாடல்களின் சிறப்பு என்கிறார்.

அத்துடன் கவிஞனுக்கே உரிய கவுரவத்தோடு, தம்மை முன்னிறுத்தி முந்திக்கொள்ளாமல் தம் பாடல்களின் ஜீவமொழியைத் திரைத்துறைக்கு வழங்கிவிட்டு ஓரமாக காமராசன் நின்றுகொண்டதாக மகுடேஸ்வரன் தெரிவிக்கிறார். திரைத்துறை அனுபவங்கள் அவருக்குக் கசப்பையே அளித்தன. ஆதனால்தான், ‘பூவெடுத்து மாலை கட்டிக்கொண்டிருந்தேன், இடையில் புல்லறுக்கப் போய்விட்டேன்’ என்றார்.

காமராசனின் முதல் படம் ‘நீதிக்குத் தலைவணங்கு’. ‘கனவுகளே ஆயிரம் கனவுகளே’, ‘போய்வா நதியலையே’, ‘விளக்கு வெச்ச நேரத்திலே மாமன் வந்தான்’, ‘ஓ மானே மானே உன்னைத்தானே’, ‘மந்திரப் புன்னகையோ’ என்ற பல அற்புதமான பாடல்களை எழுதியிருக்கிறார்.

‘போய் வா நதியலையே இவள் பூச்சூடும் நாள் பார்த்து வா’ பாடல் நடிகை லதா கனவு காணும் காட்சியாய் உருவாக்கப்பட்டது. எம்.ஜி.ஆர். அதே நதியலையை வா வா என்று அழைத்து ‘ஏழை பூமிக்கு நீர் கொண்டுவா’ என்கிறார்.

அனுபல்லவியில் வரும் ‘கனி தூங்கும் தோட்டம் முகம் பூத்தக் கோலம்’ என்ற வரிகளில் வரும் காட்சியில் அன்றைய இளைஞர்களை தூக்கம் இழக்கச் செய்யும் அழகுடன் தோன்றுவார் லதா. தொடர்ந்து ‘பனிவாடை காண உனைக் காண வேண்டும்’ என்ற வரிகள் ஒலிக்கின்றன.

‘நிலவென்னும் ஓடம் கரை சேரும் நேரம் மழைக்கூந்தல் ஓரம் இளைப்பாற வேண்டும்’ என்று கூந்தலில் முகம் புதைக்கிறார் எம்.ஜி.ஆர். ‘இதுபோதும் என்று தடுமாறி இடம் மாறி மாறி சுகம் தேடி’ என்று இருவரும் காதலில் கிறங்கிப்போய், உறவாடும்போது ‘சரிபாதியாகி உயிர் காணும் இன்பம் பல கோடி’ என்கிறார்கள்.

எம்பெருமானது சேர்க்கையால் இன்பம் எய்திய பராங்குச நாயகியாகிய நம்மாழ்வாரும், ‘உன்னது என்னதாவியும் என்னதுன்னதாவியும் இன்ன வண்ணமே நின்றாய்’ என்கிறார். இரண்டு ஆன்மாக்களும் ஒன்றாகி சரிபாதியாகக் கலந்து நிற்கும் நிலை.

‘நுரைப்பூவை அள்ளி அலைசிந்த வேண்டும். அலை மீது கொஞ்சம் தலை சாய வேண்டும். வசந்தத்தை வென்று வரும் உன்னைக் கண்டு, மழை வில்லில் வண்ணம் வரைகின்ற வானம்’.

நுரையைப் பூவாய் வருணிக்கிறார் கவிஞர். இருப்பினும் வசந்த காலத்தை விடச் சிறந்தவளான காதலியைக் கண்டுதான் வானவில்லின் நிறத்தை வானம் தேர்ந்தெடுத்ததாம். கவிதைக்கு எப்போதுமே பொய் அழகைத் தருகிறது.

“மெதுவாக வந்து இதழ் மூடி, பதமாக அன்பு நதியோடி, மணமேடை கண்டு, புதுமாலை சூடி குலமங்கை வாழ்க நலம்பாடி.” கள் வெறி கொள்ளும் முத்தம் கேட்கவில்லை. சத்தமில்லாமல் வேண்டும் என்கிறார் கவிஞர். டோலக் மட்டும் சத்தமாய்க் கேட்கிறது.

தொடர்புக்கு: bagw...@gmail.com

[Arul Natarajan]

காமராசனை நினைத்துக் கண்ணீர் சொரிகிறேன்.
====================================================

காமராசனும் காளிமுத்துவும் என் இரு சிறகுகளைப்போல இருந்து தியாகராசர் கல்லூரியில் நான் பறந்து செல்வதற்கு அமைந்தவர்கள்.

இவர்கள் இருவரும் கல்லூரிக்குச் செல்கிறார்களோ இல்லையோ காலை மலர்ந்ததும் என்னைப் பார்ப்பதற்கு வந்து என் தோளில் அமர்ந்த கிளிகளாக இருந்தனர்.

வாய் திறந்தால் இடிமுழக்கம் செய்த காமராசனையும், உருவக உவமைகளோடு எழில் ததும்பப் பேசும் காளிமுத்துவையும் நான் எப்போதும் நினைத்து வியப்பதுண்டு.

கடைசி மூச்சு வரை எங்கள் ஆசிரியர் ஔவை நடராசன் என்று பேச்சுக்குப் பேச்சு சொன்ன பெரும் தூண்கள் இருவரும் அரசியலிலும் இலக்கிய உலகிலும் அழியாத சுவடுகளைப் பதித்து மறைந்து விட்டார்கள்.

சேலத்தில் நடைபெற்ற விழாவில் காமராசன் கையில் விருதுக்குரிய காசோலையை நான் வழங்கியபோது, “இது வெறும் தாளில் வந்த காசு உங்கள் மனத்தில் நான் எப்போதும் இருப்பதுதான் தங்கக் காசு” என்றார்.

இந்தியச் சுதந்திரப்போரின் நூற்றாண்டு விழாவின்போது, நடைபெற்ற பேச்சுப் போட்டியில், பள்ளி மாணவர்களில் நா.காமராசன் முதற் பரிசு பெற்றார்.

அதே பேச்சுப்போட்டியில், கல்லூரி மாணவனாக இருந்து நான் முதற் பரிசு பெற்றேன். பெருந்தலைவர் காமராசர் அந்தப் பரிசை வழங்கினார்.

இப்போதும் நா.காமசாரனை நினைத்தால் பரிசு பெற்ற அந்தக் கலையான முகம் கண்ணில் நிற்கிறது.

இருவரும் எட்டி தொட வேண்டிய எல்லைகளைத் தொடாமலேயே மறைந்துவிட்டார்கள் என்பதுதான் என் துயரம்.

- பத்மஸ்ரீ ஔவை நடராசன்

To unsubscribe from this group, send email to minTamil-unsubscribe@googlegroups.com

For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.

To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+unsubscribe@googlegroups.com.

[N. Chandrakumar]

திரு. கானா பிரபா அவர்கள் தமது வலை தளத்தில் மே 25,1017 பதிவில் (  http://www.radiospathy.com/2017/05/blog-post_25.html ) கவியரசர் நா. காமராசனுடனான இலக்கிய நேர்காணல் (நக்கீரன் செப்டெம்பர் 1, 2013 இதழில் வெளி வந்தது ) ஒன்றை   மறு பதிப்புச் செய்திருக்கிறார். மூன்று வருடங்களுக்கு முன் வந்த இந்த பெட்டியில் மிக அதிகத் தகவல்கள் உள்ளன; திரு.கானா பிரபா அவர்களுக்கு நன்றி.. 

 

நீங்கள் கடந்துவந்த பாதை மனநிறைவைத் தருகிறதா?

ஆம்; இதில் எந்தவித சந்தேகமும் இல்லை. பல சோதனைகளைக் கடந்து வெற்றி பெற்றிருக்கிறேன். யாருடைய உதவியும் இல்லாமல் மிகச்சிறிய வயதிலேயே தனியாக உழைத்து அரசியல், இலக்கியப் பணிகளை ஆரம்பித்தேன்; அதில் வெற்றியும் பெற்றேன். என் வாழ்க்கை மிகத் திருப்தியாக இருக்கிறது. நான் மனநிறைவோடுதான் இருக்கிறேன்.

 

உங்கள் இளமைக்காலம் பற்றிச் சொல்லுங்கள்? 

என் இளமைக்காலம் உழைக்கும் வர்க்கத்தின் செயல்களின்மீது காதல் கொண்டதாக இருந்தது. "தமிழ், தமிழ்' என்ற உணர்வே மேலோங்கி நின்றது. 

அதோடு உலகப் பார்வையும் பெற்றேன். வாழ்க்கையை அனுபவித்து ஆராய்ந்து ஏற்றுக்கொண்டேன். பல கவிதை நூல்களைப் படித்தபோது நானே கவிஞனாக உருவானேன். எப்படியும் முதல் இடத்தைப் பெறவேண்டுமென்று உழைத்தேன்.

 

கல்லூரிக் காலத்தில் இந்தி எதிர்ப்பு போராட்டங்களில் பங்கேற்றதை நினைத்தால் எப்படி இருக்கிறது? 

அது ஒரு பொற்காலம். என் நாட்டின் தலை யெழுத்தை உருவாக்குகின்ற தலைவனாக உருவாக வேண்டுமென்ற எண்ணம் என்னுள் மிக ஆழமாக ஏற்பட்டது. அடிப்படையை பலமாக்கிக்கொண்டு படிப்படியாக லட்சிய மாளிகையை எழுப்பினேன். 

மிகப்பெரிய தமிழ் வரலாற்றுத் திருப்பத்தை ஏற்படுத்திய ஒருவன் என்கிற ஆழ்ந்த மனமகிழ்ச்சி இப்போது நினைத்தாலும் எனக்குள் உண்டு.

 

கவிதை எழுதவேண்டுமென்ற தாக்கம் உங்களுக்கு யாரால் ஏற்பட்டது?

உண்மையைச் சொன்னால் லா.ச. ராமமிர்தம் என்கிற மிகப்பெரிய எழுத்தாளரால் ஏற்பட்டது. தமிழ்நாட்டின் மிகச்சிறந்த கவிக்கோலங்களை வரைந்தவர் அவர் என்பதில் பலருக்கு ஐயமில்லை. ஆகவே அவருடைய எழுத்துகளும் கவிதை எழுத ஒரு தூண்டுகோலாக இருந்தது.

 

உங்களை அதிகம் பாதித்த கவிஞர்கள் யார்?

இளங்கோ அடிகளும் கம்பரும்தான். இளங்கோ அடிகள்மீது மரியாதையும், கம்பன்மீது பிரியமும் ஏற்பட்டது. தமிழ் தேசியத்தை உருவாக்கியவர் இளங்கோ; கவிதைத் தாக்கத்தை உருவாக்கியவர் கம்பன். 20-ஆம் நூற்றாண்டில் என்னை பாதித்த கவிஞர்களுள் உவமைக் கவிஞர் சுரதாவும் ஒருவர். அவர் சிந்தித்து எழுதுவார். அவருடைய உவமைகள் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். தமிழ் ஒளியின் கவிதைகள் சந்தத்தில் என்னை பாதித்து இருக்கின்றது.

 

நீங்கள் தமிழில் சிகரம் தொடும் கவிஞர்களில் ஒருவராக வருவீர்கள் என்று சின்ன வயதில் நினைத்துப் பார்த்ததுண்டா?

நிச்சயமாக உண்டு. உலக அளவில் பெயர் வரவேண்டும் என்று ஆரம்பத்திலேயே விரும்ப ஆரம்பித்தேன். கல்லூரிக் காலங்களில் "கலில் ஜிப்ரான்' கவிதைகள் மட்டும் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். குறிப்பாக அவரின் "முறிந்த சிறகுகள்'  (BROKEN WINGS)   என்கிற புத்தகம் எனது வேதப்புத்தகம். தமிழை உயர்த்திய பல சான்றோர்களில் நானும் ஒருவனாக இருக்கவேண்டும் என்று என் சின்ன வயதிலேயே பொன்கனவு கண்டவன் நான்.

 

அண்ணா, கலைஞர், எம்.ஜி.ஆர், ஜெயலலிதா பற்றி உங்கள் மதிப்பீடு என்ன?

அறிஞர், தமிழ் உணர்வை ஊட்டியவர் அண்ணா. அதைச் செயல்படுத்தியவர் கலைஞர்தான். எதிலும் முதல்வராக வரவேண்டுமென்ற தகுதி உள்ளவர். எம்.ஜி.ஆர். நல்ல மனிதர், பலருக்கு உதவி செய்தவர். ஏழைகள் உயரவேண்டுமென்று மனதார நினைத் தவர். ஜெயலலிதா அறிவாற்றல்மிக்கவர்; துணிச்சல் நிறைந்தவர்.

 

உங்களுக்கும் எம்.ஜி.ஆருக்குமிடையில் மறக்க முடியாத அனுபவம் உண்டா? 

எம்.ஜி.ஆரின் நூலகத்தில் ஏராளமான புத்தகங்கள் உள்ளன. நேரு, தாகூர் எழுதிய புத்தகங்களோடு எனது "கறுப்பு மலர்கள்' புத்தகத்தையும் வைத்திருந்தார். அதை என்னால் மறக்கமுடியாது. எனது புத்தகத்தை முழுவதும் படித்துவிட்டு என்னை அழைத்து பாடல் எழுதச் சொன்னவர். எல்லாக் கவிஞர்கள் எழுதும் பாடல்களையும் அவர் பார்த்து சில திருத்தங்கள் செய்வார் என்று கூறுவார்கள். ஆனால் என்னுடைய பாடல்களை அவர் பார்த்துவிட்டு எம்.எஸ்.வி அண்ணனிடம் மெட்டு அமைக்கச் சொல்லுவார். "ஊருக்கு உழைப்பவன்' படத்தில் வரும் "இரவுப்பாடகன் ஒருவன் வந்தான்' என்ற என்னுடைய பாடலை எம்.எஸ்.வி ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தார். உடனே எம்.ஜி.ஆர் தலையிட்டு "காமராசன் எழுதியதை நீங்கள் மெட்டுப்போட வேண்டும்' என்று கட்டளையிட்டார். அதை இன்றும் என்னால் மறக்கவே முடியாது.

 

உங்கள் திரையுலகப் பயணம் எப்படி? யாரால் நடந்தது?

என்னுடைய திரையுலகப் பயணம் எம்.ஜி.ஆரால் தான் நடந்தது. அது எனது பாக்கியம். அதோடு ஆர்.எம். வீரப்பன் அண்ணன் பெயரையும் குறிப்பிடவேண்டும். எனது "கறுப்பு மலர்கள்' புத்தகத்தை எம்.ஜி.ஆரிடம் படிக்கக் கொடுத்தேன். அதைப் படித்துவிட்டு திடீரென்று ஒருநாள் பாடல் எழுதச் சொன்னார். "கனவுகளே, ஆயிரம் கனவுகளே' என்ற எனது முதல் பாடல் எம்.ஜி.ஆருக்கு எழுதினேன். அதேபோல அண்ணன் ஆர்.எம். வீரப்பன் சத்யா மூவிஸின் எல்லா படங்களிலும் எனக்கு பாடல் எழுத வாய்ப்பளித்தார். அதை என்னால் என்றும் மறக்கமுடியாது.

 

நீங்கள் எழுதிய திரைப்பாடல்களில் உங்கள் மனதை அதிகம் கவர்ந்த பாடல்கள் எவை?

"இரவு பாடகன் ஒருவன் வந்தான்' என்ற  பாடலும், "போய்வா நதி அலையே' என்ற பாடலும் எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாடல்கள். வெள்ளை ரோஜாவில் "ஓ! மானே, மானே' என்ற பாடலும், "உதடுகளில் உனது பெயர் ஒட்டிக்கொண்டது' என்ற "தங்க ரங்கன்' படத்தில் வரும் பாடலும் மிகவும் பிடித்த பாடல்களாகும்.

 

"சந்ததிப் பிழைகள்' என்று திருநங்கைகளுக்காக முதன்முதலில் அக்கறையோடு குரல்கொடுத்த கவிஞர் நீங்கள். அவர்கள் இப்போது தங்கள் உரிமைகளை சமூகத்தில் பெற்றுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இது குறித்து என்ன நினைக்கிறீர்கள்? 

நான் திருநங்கைகளுக்காக எழுபதுகளில் குரல் கொடுத்தேன். என்னுடைய எழுத்துக்களில் எழுதியது இன்று ஓரளவு நடந்துவிட்டது குறித்து மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. அரசு நினைத்தால் சமூகத்தில் திருநங்கைகளுக்கு இன்னும் சிறந்த இடமும், மரியாதையும் அவர்களுக்குக் கிடைக்கச் செய்ய முடியும்.

 

உங்கள் கவிதைகளில் அழகியல் சார்ந்த உருவகங்கள் கொடிகட்டிப் பறக்கிறதே?

உருவகம் என்பது இன்றைக்கும் புதுக்கவிதையில் தவிர்க்க முடியாத ஒரு கூறு. உருவகங்களின்மீது கட்டி எழுப்பப்படும் ஒரு கவிதையை வாசித்து அனுபவம் பெறும்போது, அது நம் மனதில் போய் சிம்மாசனமிட்டு உட்கார்ந்து கொள்கிறது. எனக்கு உருவகங்கள்மீது காதல் ஏற்படுவதற்கு ஒரே காரணம் கேரளக்கவி வயலார் ராமவர்மாதான். அவர் ஒரு சிறந்த திரைப்பாடலாசிரியரும்கூட. அவரைப்போல உருவகங்களைக் கையாளுவதிலும், அவற்றை உருவாக்குவதிலும் தனித்துவம் கொண்டவர்கள் என்று இந்தியாவிலேயே யாருமில்லை. கம்யூனிஸக் கருத்துக்களை மாபெரும் உருவக வரைபடத்தில் அவர் ஏற்றிச் சொன்னதை இப்போது நினைத்தாலும் சிலிலிர்க்கிறது.

நான் உருவகங்களை அதிகம் பயன்படுத்தியதற்கு ராமவர்மா முக்கிய பாதிப்பாக அமைந்துபோனார். 

 

அதேபோல எங்களுக்கு தமிழண்ணல் என்றொரு ஆசிரியர் இருந்தார். தமிழ் மரபுச்சொற்கள், பழ மொழிகள் போன்றவற்றில் கொட்டிக் கிடக்கும் உருவகங்களைப் பற்றி எங்களுக்கு பாடப் பகுதி என்றில்லாமல், தனிப்பட்ட முறையில் சொல்லிலிக் கொடுத்தார். எனது கவிதை மொழியின் வளர்ச்சியில் அவருக்கும் பங்குண்டு.

 

புதுக்கவிதையில் சிலேடையை முயன்று பார்த்தவர் நீங்கள். ஆனால் இன்று நவீன புதுக் கவிதையில் சிலேடையின் இடத்தை படிமம் எடுத்துக்கொண்டு விட்டது. உண்மையில் சிலேடை புதுக்கவிதையோடு அல்லது நவீன கவிதையோடு ஒட்டாத ஒரு விஷயமா?

 

சிலேடை என்பது கவித்துவத்தின் உச்சத்தில் தோன்றும் ஓர் உத்தி. சிலேடை எனும் இலக்கிய அலங்காரத்தை நகைச்சுவையின் ராணி என்றே சொல்லிலிவிடலாம். அதே நேரம் சிலேடையை மட்டும் இன்னொரு மொழிக்கு மொழிபெயர்த்துவிட முடியாது. இதுதான் சிலேடையின் தனிச்சிறப்பு.இடைக்கால இலக்கியத்தில் கவி காளமேகத்தின் பங்களிப்பு இன்று வரை பிரமிப்பானது. பிறகு பல்வேறு கவிஞர்கள் முயன்றிருக்கிறார்கள். இன்றைய நவீனயுகத்தில் எனக்குத் தெரிந்து அப்துல் ரகுமான் சிலேடைக்கு முயன்றிருக்கிறார். இவருக்கு முன்பு எழுதிய கி.வா. ஜகந்நாதனும் எழுதியிருக்கிறார். எனது பங்கு என்பது மிகச் சிறியது. இன்றைய இளைய தலைமுறைக்கு சுட்டுப் போட்டாலும் சிலேடை புனைவது சாத்தியமில்லை.

 

உங்களால் மறக்கமுடியாத நபர் யார்? ஏன்?

என்னால் மறக்க முடியாத நண்பர்கள் என்றால் என்னுடன் மதுரை தியாகராசர் கல்லூரியில் படித்த எனது நண்பர்- முன்னாள் சபாநாயகர் மறைந்த கா. காளிமுத்துவும், எனது அன்புத்தம்பி பா. தங்கவேலு (பி.ஈ.)யும்தான். டி.என்.ஹெச்.பி.யில் பணிபுரிந்து ஓய்வு பெற்றுவிட்டார். இப்போதும் என்கூடப் பிறந்தவர்கள் யாரும் இல்லை. இவர்களைத் தான் அண்ணன், தம்பிகளாக நினைப்பேன். 

கூப்பிட்ட குரலுக்கு ஓடிவருவான் என் தம்பி தங்கவேலு. 

 

என் நண்பர் காளிமுத்து, "சென்னையில் நமக்கென்று ஒரு பெரிய இடம், வாய்ப்பு கிடைத்தால் இருப்போம். இல்லையென்றால் மதுரைக்கு ஓடிவிடுவோம்' என்று அடிக்கடி சென்னைக்கு வந்த ஆரம்பத்தில் கூறுவார்.

 

நீங்கள் எழுத நினைத்து, எழுதமுடியாமல் இருக்கும் படைப்பு எது?

நான் நிறைய புத்தகங்கள் எழுதியுள்ளேன். கவிதை, கட்டுரை, நாடகங்கள் என 32 புத்தகங்கள்  எழுதி யுள்ளேன். ரொம்ப வருடங்களாகவே ஒரு காவியம் எழுதவேண்டுமென்ற ஆசை எனக்குள் இருக்கிறது. ஆனால் ஏனோ எழுத முடியாமல் தள்ளிப்போகிறது. நான் எழுத நினைக்கும் காவியத்துக்கு "மூன்றாவது உலகம்' என்று எப்போதோ பெயர் வைத்துவிட்டேன். எழுத வேண்டும்; எழுதுவேன்.

 

உங்கள் கவிதைக்கு மிகப்பெரிய ரசிகர் கூட்டமே உண்டு. அவர்களைப் பற்றி சொல்லுங்கள்?

அவர்கள் அனைவரும் நல்ல கருத்து உள்ளவர்கள். சிலர் கம்யூனிசக் கருத்து உள்ளவர்கள். அவர்களுக்கெல்லாம் தமிழ்ப்பற்றும் நிறைய வேண்டும் என்று நான் கேட்டுக்கொள்கிறேன். குறிப்பாகச் சொல்ல வேண்டுமென்றால் கைதி என்று அழைக்கப்படுகின்ற எனது நண்பர் கவிஞர் கை. திருநாவுக்கரசுவைத்தான் குறிப்பிட வேண்டும். ஒருநாள் முழுக்க விடிய, விடிய என் கவிதைகளைப்பற்றி ரசித்து, ரசித்துப் பேசியவர். இதேபோல கவிஞர் மயிலாடுதுறை இனியன் என்ற நண்பர் கடிதம் மூலம் எனது கவிதைகள் பற்றி அவ்வப்போது அக்கறையோடு எழுதுவார்.  ஆதிவேலு என்ற நண்பர் அடிக்கடி தொடர்புகொண்டு விமர்சிப்பார். உசிலம்பட்டி கவிஞர் தமிழ்தாசன் என்ற நண்பர் தொலைபேசியில்  அடிக்கடி இன்றுவரை என் எழுத்துக்களையும் நலத்தையும் விசாரிப்பார். இப்படி பல பேர்கள் உள்ளனர்.  தண்டையார் பேட்டை ரமணன் என்கிற நண்பர் என் பாடல்களை எல்லாம் விமர்சித்துக் கொண்டுதானிருக்கிறார். பி. மீனாட்சிபுரம் ராஜா என்ற மகாராஜன்- என் இளவல் மிகச்சிறிய வயதிலேயே கவிதை எழுத ஆரம்பித்து, என்னோடு போனவருடம்வரை கூட இருந்துவிட்டு இப்போது இவ்வுலகைவிட்டு மறைந்துவிட்டார். அது எனக்கு மிகுந்த கவலையையும், துக்கத்தையும் ஏற்படுத்திவிட்டது. அவன் ஆத்மா என்னையே நினைத்து இருக்கும். இப்படி என் பாட்டையும், என் கவிதைகளையும் ரசித்த கூட்டம் நான் என்ன செய்து கொண்டுள்ளேன் என்று ஒவ்வொரு நாளும் அக்கறையோடும் அன்போடும் விசாரித்துக்கொண்டும் இருக்கிறது. என்மீது அன்புகொண்ட என் அன்பு ரசிகர்களுக்கு நான் என்றும் கடமைப்பட்டவனாகவே இருப்பேன்.

 

கவிதை எப்படி இருக்க வேண்டும்? எப்படி இருக்கக் கூடாது?

கவிதை என்பது மரபுக் கவிதையும் புதுக்கவிதையும் சரிசமமாக கலந்து இருக்கவேண்டும். காலமாற்றங்களை ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும். ஒரே வரியில் சொன்னால் கம்பனின் கற்பனையும், பாரதிதாசனின் உணர்ச்சியும் சேர்ந்து இருக்கவேண்டும். வெறும் ஏட்டுச் சுரைக் காயாக இருக்கக்கூடாது. கருத்து இல்லாமல் இருக்கக் கூடாது. சமூகத்தில் நடக்கும் அவலங்களைச் சுட்டிக்காட்டி, உண்மையான நீதியையும் குறிப்பிட வேண்டும். 

 

மொத்தத்தில் வாசகர்களைக் கவர்ந்து இழுக்க வேண்டும். 

 

நீங்கள் நேசிப்பது? 

திராவிடத்தை மிகவும் நேசிக்கிறேன். 

 

நீங்கள் வெறுப்பது? 

செயற்கையாக உருவாக்கப்பட்ட நாடுகளை.

 

நீங்கள் ரசிப்பது? 

தமிழை மட்டும். என் உயிர் உள்ளவரை ரசிப்பேன். ஏனென்றால் என் உயிரே தமிழ்தான்.

 

உங்கள் உடலுக்கு என்ன பிரச்சினை? என்ன மருத்துவம் எடுத்துக் கொள்கிறீர்கள்?

என் உடலுக்கு எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை. எல்லாருக்கும் ஏற்படும் வயதுக்கோளாறுதான். எனக்கு ரொம்ப வருடங்களாக ஆஸ்துமா தொந்தரவு உண்டு. அவ்வப்போது அவதிப்படுகின்றேன். சர்க்கரையும் உண்டு. அதற்குரிய மருந்தை மருத்துவர் அறிவுரைப்படி எடுத்துக்கொண்டு, வீட்டில் எழுதிக்கொண்டும் ஓய்வு எடுத்தபடியும் இருக்கிறேன். எங்கேயும் அதிகம் செல்வதில்லை. முக்கியமான விழாக்களில் கலந்து கொள்வேன்.

 

இன்றைய நவீனத் தமிழ்க் கவிதையில் யாரை அறிந்திருக்கிறீர்கள்? புதிய கவிஞர்களின் கவிதை களை வாசிப்பதுண்டா?

அப்துல்ரகுமான், இன்குலாப் இரண்டுபேரையும் ஆளுமையான கவிஞர்கள் என்று ஏற்றுக்கொள்வேன். இன்று எழுதிக்கொண்டிருக்கிற இளம் கவிஞர்கள் பலரும் அரை வேக்காடுகள். இரண்டாயிரமாண்டு தமிழ்க் கவிதை நெடுங்கணக்கில் எத்தனை நூல்கள் இருக்கின்றன என்பதைக்கூட அறியாத அரிச்சுவடிக் கவிஞர்கள்.

 

இவர்கள் எழுதுகிற கவிதைகளால் அச்சகம் நடத்துகிறவர்களுக்குத்தான் லாபமே தவிர, தமிழ் மொழிக்கோ கவிதையை நேசித்து வாசிக்கத் துடிப்பவனுக்கோ லாபமல்ல. குறிப்பாக நவீன கவிதை என்பதில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை. குழப்பம்தான் நவீன கவிதை. நவீன கவிதைகளுக்குத் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் ஒருபோதும் இடம் கிடைக்காது என்பது என் கணிப்பு. காலம் இதை உறுதி செய்யும். காமராசன் சரியாகச் சொன்னான் என்று வரும் தலைமுறையினர் என்னைப் பேசிக் கொண்டிருப்பார்கள்.

 

அப்படியானால் இன்றைய தமிழ்க்கவிதைத் துறைக்குத் தேவைப்படும் மாற்றம் என்று எதைச் சொல்வீர்கள்?

நாம் அடுத்துவரும் ஒரு நூற்றாண்டு காலத்துக்கு மரபுக் கவிதையின் பக்கம் திரும்பிவிடுவதன் மூலம் தமிழ்க் கவிதைக்கு மீண்டும் உயிரூட்ட முடியும் என்று நினைக்கிறேன். காரணம் கம்பனின் ஆளுமை இன்னும் உயிர்ப்புடன் இருப்பது அவன் படைத்த மரபில்தான். நானும் இப்போது மரபுக்குத் திரும்பியிருக்கிறேன். பெரியாரின் வாழ்க்கையை "பெரியார் காவிய'மாக மரபுக்கவிதையில் புனைந்து முடித்துவிட்டேன். 

 

இந்த தமிழ்ச் சமூகத்திடமிருந்து நீங்கள் எதிர் பார்ப்பது என்ன?

நம் தமிழ்ச் சமூகம் உலகில் முதலிடம் பெறவேண்டும்; இழந்த பெருமையை மீட்க வேண்டும். 

புதிய பெருமைகளை ஏற்றவேண்டும்; ஏற்றுக்கொள்ள வும் வேண்டும். தமிழ் என்றால் தமிழ்தான், அதற்கு எந்த விளக்கமும் தேவையில்லை. உலகமெல்லாம் பொதுவுடைமை ஆகவேண்டும். உள்ளத்தை தமிழ்தான் ஆளவேண்டும் என்பதை எதிர்பார்க்கிறேன்.

 

தமிழ்க் கவிதையுலகின் முன்னோடிக் கவிஞர்களில் முக்கியமானவர் நீங்கள். "இனிய உதயம்' வாசகர்களுக்காக ஒரு சின்னக் கவிதை தர முடியுமா? 

என்றென்றும் இங்கேதான் மாற்றம் வேண்டும் 

என்னாலும் இந்நாட்டில் வெளிச்சம் வேண்டும் 

விவசாயம் தலைமைதாங்கி வளர வேண்டும் 

விண்வெளியை இந்தியாவே ஆள வேண்டும்.

எழுத்தாளர் அனைவருமே உள்ள மட்டும் 

எந்நாளும் உண்மைகளைச் சொல்ல வேண்டும் 

பழுத்ததமிழ் முதல்இடத்தை வகிக்க வேண்டும் 

பலமொழிகள் அதற்கிணையாய் இருக்கவேண்டும்.

உலகங்கள் எல்லாமே ஒன்றே என்று 

உரத்த குரல் எழுப்புகிற நாடு ஒன்று 

நம் நாடு அதுதானே தமிழ்நாடாகும்! 

நாடெல்லாம் பொதுவுடைமை பரவவேண்டும் 

அறிவெல்லாம் வளரட்டும், பசி ஒழியட்டும். 

நாடெல்லாம் வீடெல்லாம், ஊரெல்லாமும் 

நல் உதயம் வாசகர்கள் பெருக வேண்டும்.

(நிறைவு)

[Singanenjam Sambandam]

நல்ல கவிஞர் 

To unsubscribe from this group, send email to minTamil-unsubscribe@googlegroups.com

For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.

To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+unsubscribe@googlegroups.com.

[தேமொழி]

நன்றி - சிறகு : http://siragu.com/திரைப்படப்-பாடலாசிரியர்/

திரைப்படப் பாடலாசிரியர் கலைமாமணி கவிஞர் நா. காமராசன்

தேமொழி 

May 27, 2017

மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆரின் திரைப்படங்களில் பாடல்கள் அத்தனையும் தவறாது வெற்றிபெறும். அதற்குக் காரணம், எம்.ஜி.ஆர். அவை உருவாவதில் தனிப்பட்ட விதத்தில் அதிகக் கவனம் செலுத்துபவர் என்பதும், அவர் திரைப்படப்பாடல்களின் கலை நுணுக்கங்களை நன்கு அறிந்தவர் என்பதும் திரைப்பட ஆர்வலர்கள் பலரும் கூறும் கருத்து. கலையுலகில் திறமையாளர்களை அடையாளம் கண்டு, தக்க வகையில் வாய்ப்பளித்து அவர்களை வளர்த்துவிடுவதும் எம்.ஜி.ஆரின் தனிச்சிறப்பு.

பாடுவது எம்.ஜி.ஆரே தான் என அடித்துச் சொல்லும் அளவிற்கு டி.எம்.எஸ்-சின் குரல் அவர் பாடல்களுக்குப் பொருந்தியது. இருப்பினும் அவருடன் கொண்ட கருத்து வேறுபாட்டில் எஸ்.பி. பாலசுப்ரமணியம், கே. ஜே. ஏசுதாஸ் போன்ற பிற பாடகர்களைத் தனது பாடல்களைப் பாட நாடவேண்டிய சூழ்நிலை அவருக்கு ஏற்பட்டது. அவர்களது மென்மையான குரல் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு அவரது குரலுடன் பொருந்தி வராத போதிலும், திரையுலக நாயகிகள் எம்.ஜி.ஆரைக் கண்டு உருகி கனவு காணும் பாடல்களுக்கு அவர்களுடன் பாடுவதற்கு புதியவர்களைப் பயன்படுத்திக் கொண்டார். “கோட்டையிலே நமது கொடி பறந்திட வேண்டும் கொள்கை வீரர் தியாகங்களை ஏற்றிட வேண்டும்", “வீரமுண்டு வெற்றி உண்டு விளையாடும் களமிங்கே உண்டு வா வா என் தோழா” எனக் கோட்டையில் தனது கட்சிக் கொடியைப் பறக்கவிடும் வீரமுழக்கக் கொள்கைப் பாடல்களில் தானே நேரடியாக வாயசைக்கும் பொழுது மட்டும் வேறுவழியின்றி கம்பீரமான குரல் கொண்ட டி.எம்.எஸ். அவரால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டார்.

அது போலவே கவியரசர் கண்ணதாசனுடன் கொண்ட கருத்து வேறுபாட்டில் பஞ்சு அருணாசலம், புலமைப்பித்தன், முத்துலிங்கம் போன்ற பல புதிய திரையிசைப் பாடலாசிரியர்களை அறிமுகப்படுத்தினார் எம்.ஜி.ஆர். அந்த வரிசையில் ஒருவர் கவிஞர் நா. காமராசன். திரையுலக வாழ்வில் எம்.ஜி.ஆர் அறிமுகத்தால் புகழடைந்த கலைஞர்களை மோதிரக்கையால் குட்டுப்பட்டவர்கள் என்று குறிப்பிடுவது வழக்கம். மறைந்த கவிஞர் நா. காமராசனும் அவ்வாறே மோதிரக் கையால் குட்டுப்பட்டு, 1970 களிலும் 80 களிலும் பல சிறந்த திரையிசைப் பாடல்களை வழங்கி பாராட்டைப் பெற்றார்.

கவிஞர்   நா. காமராசனின் முதல் பாடல் இடம் பெற்ற படம்,  ஆகஸ்ட் 22, 1975 அன்று ஏ. ஜெகநாதன் இயக்கத்தில், ஆர். எம். வீரப்பனின் சத்யா மூவிஸ் தயாரிப்பில், எம். ஜி. ஆர். நடித்து வெளிவந்த “இதயக்கனி” என்ற படம். எம்.எஸ். விசுவநாதன் இசையமைப்பில் இவரது முதல் பாடலான “தொட்ட இடமெல்லாம் தித்திப்புடன் இருக்கும்” என்ற காதல் பாடல் மூலம் தித்திப்புடன் இனிமையாகத் திரையுலகில் அறிமுகமானார் கவிஞர் நா. காமராசன்.

தத்துவப் பாடல்களிலும் இவர் சளைத்தவரல்ல.

“எட்டடி மண்ணுக்குப் போகும்வரை இந்தக்

கற்பனை ஊர்வல வாழ்க்கையிலே

யாரோ ஒருவன் தோட்டமிட்டான் அதில்

யாரோ பலனை அனுபவித்தார்

[...]

தூக்கமும் துன்பமும் தொடர்வதுண்டு இந்த

தொடர்கதை ஒரு நாள் முடிவதுண்டு இந்த

தொடர்கதை ஒரு நாள் முடிவதுண்டு”

என்பது “எத்தனை மனிதர்கள் உலகத்திலே அம்மா எத்தனை உலகங்கள் இதயத்திலே” பாடலில் இடம் பெறும் தத்துவ முத்துக்கள்.

1990-கள் வரையிலும் முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட படங்களுக்குப் பாடல்கள் எழுதிய நா. காமராசன் கலைமாமணி விருதுடன், சிறந்த பாடலாசிரியர் விருது, பாரதிதாசன் விருதுகளையும் பெற்றுள்ளார். பஞ்சவர்ணம் என்ற படத்திற்கு வசனமும் எழுதியுள்ளார். கவியரசு, சோசலிசக்கவிஞர், புதுக்கவிதையின் முன்னோடி, புதுக்கவிதை ஆசான் போன்ற பட்டங்களையும் பெற்றுள்ளார்.

நா. காமராசன் திரையுலகில் நுழைந்த காலம், தமிழ்த் திரையிசையும் புதிய மாற்றங்களை எதிர்கொள்ளத் துவங்கியிருந்த காலகட்டம். கிராமபோன், எல். பி. வினைல் இசைத்தட்டு, வானொலி போன்றவை அனலாக் ஒலியில் (analog sound) மட்டுமே பாடலை வழங்கிவந்த எல்லையைத் தாண்டி டேப் ரெக்கார்டர், கேசட் டேப், தொலைக்காட்சி போன்றவை டிஜிட்டல் இசையின் தொழில்நுட்ப மாற்றத்தில் திரையிசைப் பாடல்களை வழங்கத் துவங்கிய முக்கியமானத் திருப்பத்தைக் கொண்ட காலகட்டம் அது. பாடல்களைக் கேட்கும் வாய்ப்பு ஒரு குறிப்பிட்ட நேரம்தான் அமையும் என்பதைக் கடந்து எவரும் விரும்பிய நேரத்தில் பிடித்த பாடலைக் கேட்கும் வசதியும் ஏற்பட்டிருந்தது.

எம். எஸ். விசுவநாதனின் இசையில் நா. காமராசன் அறிமுகமானாலும் இவரது பாடல்கள் பெரும்பாலும் இளையராஜாவின் இசையில் மிகவும் பரவலாக மக்களைச் சென்றடைந்தன. எம். எஸ். விசுவநாதன் இசைக் கோலோச்சிய காலம் எம்.ஜி.ஆர். சிவாஜி போன்ற மூத்த தலைமுறை நடிகர்கள் படங்களுக்கு அவர்  இசையமைத்த காலம். அவர்கள் படங்கள் குறைந்ததும் அடுத்த தலைமுறை நடிகர்களின் படங்களுக்கு இசையமைத்த இளையராஜாவின் இசைக்காலம் 1975 இல் இருந்து மலரத் துவங்கியதும் இதற்குக் காரணம் எனலாம். பெரும்பாலான கமலஹாசன், ரஜினி படங்களில் எஸ்.பி. பாலசுப்ரமணியம், கே. ஜே. ஏசுதாஸ் குரல்களில் இவரது பாடல்கள் வெளிவந்தன. ரஜினி படங்களில், இளையராஜா-ஏசுதாஸ்- நா. காமராசன் கூட்டணியில் இனிமையான பாடல்கள் உருவாகின.

ஒவ்வொரு தமிழ்த் திரையிசை ஆர்வலருக்கும் அவர்களது கருத்தைக் கவர்ந்த நா. காமராசன் பாடல்கள் இருக்கும். எனக்குப் பிடித்தது என நான் தேர்வு செய்தால் ஒரு தந்தை பாடும் தாலாட்டாக, கே. ஜே. ஏசுதாசின் குரலில் மிக மென்மையாக, அமைதியாக, இனிமையாகப் பட்டு போல இழையும் மிகச் சிறிய தாலாட்டுப் பாடல் எனது தேர்வாக இருக்கும்.

இரவுப் பாடகன் ஒருவன் வந்தான்

நெஞ்சிலிருந்து பாடல்கள் கொண்டு வந்தான்

காத்திருப்பாள் என்று தேவதைக்கு

தென்றல் காற்றினிலே ஒன்றைத் தூது விட்டான்

புத்தனின் முகமோ என் தத்துவ சுடரோ

சித்திர விழியோ அதில் எத்தனைக் கதையோ

அதில் எத்தனைக் கதையோ

ஆரிராராரோ ஆரிராராரோ ஆரிராராரோ ஆரிராராரோ

மற்றொன்று எனக் குறிப்பிட விரும்பினால், அதுவும் கே. ஜே. ஏசுதாசின் குரலில் பதிவான, தூங்க அடம் பிடிக்கும் சிறுமியிடம் பாடும் தாலாட்டுப் பாடல் எனச் சொல்லலாம்.

முத்து மணிச் சுடரே வா

முல்லை மலர்ச் சரமே வா

கண்ணுறங்க நேரமானதே

கண்ணே என் பொன்னே தாலேலோ

…

காற்றினில் தேர் போல ஓடிடும் மானே

தன் வழி போனாளே…கனிமொழி எங்கே

அலை போல் பாய்ந்தோடும் முயலே நீ சொல்லு

தனியே பார்த்தாயோ…அவளும் வந்தாளோ

நான் தேடும் பொன்மாலை கண்டேனடி

நான் தேடும் பொன்மாலை கண்டேனடி

அசைந்து குலுங்கி சிரித்துச் சிரித்து

ஒளிந்த பதுமை நேரில் வந்தது…

உவமைக் கவிஞர் சுரதாவால் கவிதை உலகத்திற்கு அறிமுகமான நா. காமராசன், 1960-களின் இறுதியில் கவிதைகளை எழுதத் துவங்கினார். தமிழ் புதுக்கவிதை இயக்க முன்னோடிகளில் ஒருவரான இவர் மரபுக்கவிதைகள் எழுதும் கவிஞராக துவங்கி வசனக்கவிதை, புதுக்கவிதை, திரையிசைப் பாடல்கள் எனப் பலவிதப் பாடல்களையும் எழுதினார். தாமரை, முரசொலி, மன்றம், காஞ்சி, காதல், சுரதா, தீபம் ஆகிய பல பத்திரிகைகளில் இவரது கவிதைகள் வெளிவந்தன. உருவகங்களையும், உவமைகளையும், சிலேடைகளையும் தனது கவிதைகளில் சிறப்பாகக் கையாண்டார்.

“மிதமான உருவகமும் தகுதியழகோடு விளங்கும் பொருத்தமான வார்த்தைகளும் நா. காமராசன் பாடல்களின் சிறப்பு. கவிஞனுக்கே உரியக் கௌரவத்தோடு தம்மை முன்னிறுத்தி முந்திக்கொள்ளாமல் தம் பாடல்களின் ஜீவமொழியைத் திரைத்துறைக்கு வழங்கிவிட்டு ஓரமாக நின்றுகொண்டார்” எனக் கவிஞர் மகுடேஸ்வரனும், “தன் கால்களில் இரத்தம் கசியக்கசிய பழைய முட்பாதைகளில் முன்னேறி முதலில் புதுக்கவிதை உலகுக்கு ஒரு புதுப்பாதை அமைத்தவன் நா. காமராசன் தான் என்பதை மூர்ச்சை அடைந்தவன் கூட மறந்து விடக் கூடாது” என்று கவிஞர் வைரமுத்துவும் இவரது கவிதைகளின் சிறப்பைப் பாராட்டுகிறார்கள்.

தேனிமாவட்டம் போடி மீனாட்சிபுரத்தைச் சேர்ந்தவர் நா. காமராசன். மதுரை தியாகராசர் கலைக் கல்லூரியின் மாணவரான இவர் பேராசிரியர் சி. இலக்குவனார் அவர்களது மாணவர். 1964ஆம் ஆண்டில் நடந்த இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டங்களில் பங்கேற்றவர். மாணவராக இருந்த முன்னாள் சபாநாயகர் கா. காளிமுத்துவுடன் இணைந்து அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தை போராட்டக் காலத்தில் எரித்தவர். போராட்டத்தில் பங்கேற்றதால் காலில் விலங்கிடப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டவர்.

உத்தமபாளையம் ஹாஜி கருத்த ராவுத்தர் கல்லூரியில் தமிழ் விரிவுரையாளராக நா. காமராசன் பணியாற்றிய பொழுது பிற வகுப்பு மாணவர்களும் பேராசிரியர்களும் இவர் உரையைக் கேட்க ஆர்வத்துடன் வகுப்பு வாயிலில் குழுமிவிடுவதுண்டு. பெரியார் காவியம் என்ற இவரது கவிதைத் தொகுப்பு பல்கலைக்கழகத்தில் பாடத்திட்டத்தில் இடம்பெற்றது. இவர் எழுதிய கறுப்புமலர் என்ற கவிதைகள் தொகுப்பு நூல் மிகுந்த பாராட்டு பெற்ற இவரது முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட நூல்களுள் ஒன்று.

தமிழ்நாடு அரசு தலைமைச் செயலகத்தில் மொழிபெயர்ப்பு துறையில் அதிகாரியாக, தமிழகத்தின் கதர் வாரியத்தின் துணைத்தலைவராக, மாநில மாணவர் அணி மற்றும் மாநில இலக்கிய அணி செயலாளராக பல பதவிகளைச் சிறப்பித்துள்ளார் இவர். தமிழ் நாட்டு இயல் இசை நாடக மன்றத்தின் உறுப்பினராக முதல்வர் ஜெ.ஜெயலலிதாவால் நியமிக்கப்பட்டவர்.

இலக்கியம், திரைப்படம், அரசியல் எனப் பலதுறைகளில் முத்திரை பதித்த கலைமாமணி கவிஞர் நா. காமராசன் மே 24, 2017 அன்று தமது உடல் நலக்குறைவால் 74 ஆம் அகவையில் சென்னையில் காலமானார்.

… ஆம், இந்தத் தொடர்கதையும் ஒரு நாள் முடிவதுண்டு.

_________________________________________

மேலும் தகவல் பெற:

தமிழ்த்திரையின் மகத்தான பாடல்கள் – நா. காமராசன்: புல்லறுக்க வந்தவன் தந்த புதையல்! கவிஞர் மகுடேசுவரன், காட்சிப்பிழைதிரை (திரைப்பட மாதாந்திர ஆய்விதழ்) – http://www.nakkheeran.in/users/frmArticles.aspx?A=28791

[N. Chandrakumar]

From Tamil Hindu.. An Article by Sri. Yugabharathi....

அஞ்சலி: நா. காமராசன் - புதுமைப் பாடகன் ஒருவன் வந்தான்

~ந.சந்திரக்குமார்

[N. Chandrakumar]

From Tamil Hindu.. An Article by Sri. Yugabharathi....

அஞ்சலி: நா. காமராசன் - புதுமைப் பாடகன் ஒருவன் வந்தான்

~ந.சந்திரக்குமார்