கலாரசிகனின் இசை உலா!
439 views
Skip to first unread message
Kannan Natarajan
Dec 16, 2009, 1:53:29 AM12/16/09
to Min Thamizh
மஹா வைத்தியநாத சிவன் கர்நாடக இசை உலகின் ஒரு தலைச்சிறந்த பாடகர்.
ஹரிகதை வல்லுநர் மட்டுமன்றி சிறந்த வாகேயகாரர் ஆவார்.
தியாகராஜரின் சிஷ்ய பரம்பரையைச் சேர்ந்தவர்.
1844ல் தஞ்சை மாவட்டத்தில் உள்ள வையச்சேரி என்ற கிராமத்தில் துரைசாமி அய்யர் (பஞ்சநாத அய்யர்), அருந்ததி அம்மாளுக்கு மூன்றாவது மகனாகப் பிறந்த வைத்யநாத சிவன், 49 ஆண்டுகளே வாழ்ந்தார்.
முதன்முதலாக ஆனை அய்யா அவர்களிடமும், பின்பு தியாகராஜரின் நேரடி மாணவரான மானம்பூச்சாவடி (மகா நோன்புச்சாவடி) வேங்கடசுப்பய்யர்
அவர்களிடமும் இசை பயின்றார்.
7வது வயதிலேயே விஸ்தாரமாக இராகம் பாடும் திறனையும், மிக இலாவகத்துடன் பல்லவி பாடும் முதிர்ச்சியையும் பெற்றிருந்தார்.
10வது வயதில் மூத்த சகோதரர் இராமசுவாமி சிவனுடன் சேர்ந்து கச்சேரி செய்யத் தொடங்கினார்.
இயற்கையான சாரீர வசதி படைத்தவர். 6 காலத்தில் அநாயசமாகப் பாடும் திறன் பெற்றிருந்தார். அயராத சாதகத்தின் மூலம் அநுமந்திர பஞ்சமத்தில்
இருந்து அதி தாரஸ்தாயி ஷட்ஜம் வரை த்ரிஸ்தாயியில் பாடும் குரலை வளர்த்துக் கொண்டார்.
அருமையான பிருகாக்கள், தொடர்ந்து பேசும் சாரீரம், சம்ஸ்கிருதத்திலும், தமிழிலும் பாண்டித்யம் பெற்றிருந்தார். இசை இலக்கணத்தில் நிபுணராகத் திகழ்ந்தார்.
தனது 12வது வயதிலேயே "மஹா" பட்டம் பெற்றவர்.
சிவன் அவர்கள் இயற்றிய காம்போதி வர்ணம், "கெளரி நாயக" எனும் கானடா இராகத்தில் சிம்ஹனந்தன தாளத்தில் அமைந்த தில்லானா,
சங்கராபரண இராகத்தில் "முத்துகுமரய்யனே" போன்ற பாடல்கள் காலத்தால் அழியாதவை.
அவர் இயற்றிய 72 மேள இராகமாலிகா இசை உலகுக்கு ஓர் வரப்பிரசாதம். "குஹதாச" என்பது அவரது முத்திரை.
சுவாதி
நன்றி:- தினமணி
Kannan Natarajan
Dec 16, 2009, 2:00:51 AM12/16/09
to Min Thamizh
அடுத்த எம்.எஸ்....
சாந்தி ஆர்ட்ஸ் பவுண்டேஷன்ஸ் ஆண்டுதோறும் ஏதாவது ஒரு கலைஞரை முன்நிறுத்தி அவரது நினைவைப் போற்றும் விதத்தில் நிகழ்ச்சிகளை அமைப்பது வழக்கம். போன வருடம் ஜி.என்.பி. இந்த வருடம் எம்.எல்.வி.
இன்று மைலாப்பூர் சாஸ்திரி அரங்கத்தில் காயத்ரி வெங்கட்ராகவனின் இசை நிகழ்ச்சி. வி.எஸ். முராரி வயலின். உமையாள்புரம் மாலி மிருதங்கம்.
குருபிரசாத் கடம்.
குத்தால அருவியில் குளித்த சுகம் எப்படி இருக்கும்?
காயத்ரி வெங்கட்ராகவனின் கச்சேரி கேட்டதுபோல இருக்கும். நிஜம்... நிஜம்... நிஜம்...
என்ன சாரீரம்... எப்படிப்பட்ட சங்கீதம்... எழுதி வைத்துக் கொள்ளுங்கள்... இன்னொரு எம்.எஸ். உருவாகிறார்!
"இரஞ்சனி" வர்ணத்தில் தொடங்கிய நொடியிலிருந்து சுகானுபவம்தான்.
அடுத்ததாகப் புரந்தரதாசரின் "வந்தி சுகத" என்கிற "நாட்டை" இராக சாகித்தியம். அதற்குப் பிறகு "வசந்தா" இராகத்தில் தீக்ஷிதரின் "ஹரிஹர புத்ரம்"...
இராக ஆலாபனையும் சரி, ஸ்வரம் பாடிய விதமும் சரி வார்த்தைகளால் வர்ணிக்க முடியாத அளவுக்கு "க்ளாஸ்".
ஸ்வரம் பாடும்போது பஞ்சு மெத்தையில் படுத்து உருளுவதுபோல நெருடலே இல்லாத ஒரு செளக்கியம். இதெல்லாம் சொல்லிக் கொடுத்து வராது.
பிறவியில் பெற்ற வரம்!
"பகுதாரி"யில் ஜி.என்.பி.யின் சாகித்யமும், "வீர வசந்தம்" இராகத்தில் "ஏமனி பொகடுதுரா"வும் பாடிவிட்டு, விஸ்தாரமாக ஒரு "தோடி" பாடி இருக்கிறார்.
இன்றைக்கு காயத்ரி வெங்கட்ராகவன் பாடி இருக்கும் "தோடி" இருக்கிறதே, நிஜமாகவே "கோடி" பெறும். சாகித்யம் "நின்னே நம்மிநானு..."
"பாயும் ஒளி நீ எனக்கு..." என்று பாரதியார் பாடலுடன் கச்சேரி முடிந்தபோது, இசைக் கடலில் மூழ்கிக் குளித்து எழுந்த திருப்தி.
மீண்டும் ஒரு முறை ரிப்பீட்... எழுதி வைத்துக் கொள்ளுங்கள்... இன்னொரு எம்.எஸ். உருவாகி விட்டார்....!
Kannan Natarajan
Dec 16, 2009, 2:08:16 AM12/16/09
to Min Thamizh
சீசன்ஸ் பெஸ்ட்
சேஷகோபாலனில் தொடங்கிய இன்றைய இசை விமர்சனம் சங்கரநாராயணனில் முடிவதுதானே நியாயம்...
நுங்கம்பாக்கம் கல்சுரஸ் அசோசியேஷனில் டி.வி. சங்கரநாராயணனின் இசை நிகழ்ச்சி. டெல்லி சுந்தர்ராஜன் வயலின். குருவாயூர் துரை மிருதங்கம்.
சிவராமகிருஷ்ணன் கடம்.
அடாது மழை பெய்தாலும் விடாது சங்கரநாராயணின் கச்சேரியைக் கேட்டே தீருவோம் என்று நான் உள்பட ஒரு சிலர் பிடிவாதமாகத் தெருவெல்லாம்
பெருக்கெடுத்து ஓடும் வெள்ளத்தில் தவழ்ந்து சென்றது ஏமாற்றத்தில் முடியவில்லை.
சங்கர நாராயணனின் குரல் சிரமப்படுத்துகிறது என்று யாராவது சொன்னால் அது உண்மை. அது சிரமப்படுத்துவது நம்மையல்ல. அவரைத்தான்.
குரல் என்றும் பதினாறாகவே இருக்க சங்கரநாராயணன் காயகல்பம் சாப்பிடுகிறாரா என்ன?
ஆனால், தான் சிரமப்பட்டாலும் பரவாயில்லை என்று தன்னை வருத்திக் கொண்டு நம்மை மகிழ்விக்கிறார் என்பதில் சந்தேகமே இல்லை.
உருண்டோடி வரும் பிருகாக்களும், போட்டி போட்டுக் கொண்டு சுற்றிச் சுழன்றடிக்கும் ஸ்வரப் பிரஸ்தாரங்களும் சங்கரநாராயணனின் சங்கீதத்துக்கு
ஒரு தனி முத்திரை பதிப்பவை. சர்க்கசில் பத்துப் பன்னிரெண்டு பந்துகளை தூக்கிப் பிடித்து விளையாடுவதுபோல, ஸ்வரங்களை சரசரவென்று பின்னிப்
பிரித்து விளையாடும் சங்கரநாராயணின் சங்கீதத்தில் சாரீரத்தின் குறைபாடு இரசிகனுக்குத் தென்படுகிறா என்பது சந்தேகமே...
"சுடரொளியே போற்றி... சுந்தர கணபதியே போற்றி..." என்று தொடங்கியது முதல் கச்சேரி முடியும் வரை மனிதர் தொட்டுக் காட்டிய சங்கதிகளும் சரி,
பிரமிக்க வைக்கும் வகையில் நாடியிலிருந்து எழுப்பிய பிருகாக்களும் சரி...
இன்றைக்குப் பாடிய பூர்விகல்யாணியும், காம்போதியும் அடுத்த பத்து வருடங்களுக்குக் காதில் ரீங்காரம் செய்யும்.
காணக் கண்கோடி வேண்டும் என்பார்கள். இன்றைய சங்கரநாராயணனின் காம்போதியைக் கேட்டுக் கொண்டே இருக்க ஆயுள் பல கோடி வேண்டும்.
மூத்த கலைஞர். ஒரு மிகப் பெரிய இசை பாரம்பரியத்தின் பிரதிநிதி. இவருக்கென்று இரசிகர்கள் இருக்கிறார்கள்.
இவர் ஏன் இத்தனை கச்சேரிகளை ஒவ்வொரு சீசனிலும் ஏற்றுக் கொண்டு தன்னை சிரமப்படுத்திக் கொள்கிறார்?
சுதா இரகுநாதன், அருணா சாய்ராம் போன்றவர்கள் குறைந்த கச்சேரியே ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். தங்களது இரசிகர்கள் தாங்கள் எங்கே பாடினாலும்
கேட்க வருவார்கள் என்கிற தன்னம்பிக்கை அவர்களிடம் இருக்கிறது. அந்தத் தன்னம்பிக்கை ஏன் சங்கரநாராயணனுக்கும், சேஷகோபாலனுக்கும் இல்லை
என்பது தான் புரியவில்லை.
சீசனில் ஆறே ஆறு கச்சேரிகள். அதுவும் தள்ளித் தள்ளி அமைந்த சபாக்களில். அரங்கம் நிறைந்த நிகழ்ச்சிகள் நான்கு அமைவது சிறப்பா,
நாற்காலிகளுக்காக நாற்பது நிகழ்ச்சிகளை ஏற்றுக் கொள்வது சிறப்பா?
இது விமர்சகனின் அதிகப்பிரசங்கித்தனம் அல்ல, இரசிகர்களின் ஆதங்கம்!
Kannan Natarajan
Dec 16, 2009, 2:17:02 AM12/16/09
to Min Thamizh
நியாயமா சங்கீதா...?
பிரம்மகான சபையின் சார்பில் சங்கீதா சுவாமிநாதனின் கச்சேரி. இன்றைய இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்களுடைய நம்பிக்கை நட்சத்திரங்களின் பட்டியலைத் தயாரித்தால் அதில் மறக்காமல் சேர்க்கப்பட வேண்டிய ஒருவர் இந்த சங்கீதா சுவாமிநாதன்.
இவருடைய இசைத்தட்டு எங்கேயாவது கிடைக்குமா என்று கடை கடையாக அலைந்து நான் சலித்த கதையைப் பிறகு வைத்துக் கொள்வோம்.
சங்கீதா சுவாமிநாதன், சுதா இரகுநாதனின் சிஷ்யையாம்.
எம்.எல்.வி. - சுதா - சங்கீதா என்று பாரம்பரியம் தொடர்வது கண்டு மகிழ்ச்சி.
நானும் ஒரு சிஷ்யை என்றில்லாமல், "நான்தான் சிஷ்யை" என்று தனது குருவைப் போலவே தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்ளும் சங்கீதம்.
தெரிந்துதான் சங்கீதா என்று பெயர் வைத்திருக்கிறார்கள்.
இன்றைய கச்சேரிக்குப் பத்மா சங்கர் வயலின். நெல்லை பாலாஜி மிருதங்கம். ஆதம்பாக்கம் சங்கர் கடம்.
"கெளளை" இராக வர்ணத்துடன் தொடங்கிய இசைக் கச்சேரி, அடுத்ததாக, "இரகுவர நன்னும..." என்கிற "காமவர்த்தினி" இராக தியாகய்யர் சாகித்யத்திலேயே
களை கட்டி விட்டது. பல இடங்களில் "பலே.. பலே..." என்று உரக்கக் குரலெழுப்பலாம் போலிருந்தது.
ஒரு இளம் கலைஞர் என்பதை நிச்சயமாக நம்பமுடியவில்லை.
"கானடா" இராகத்தில் "மரியேமி காவலனு" என்கிற சாகித்யத்தைத் தொடர்ந்து, "நாசிகா பூஷணி" இராகத்தில் "மாரவயிரி இரமணி, மஞ்சு பாஷிணி" என்கிற
தியாகய்யர் சாகித்யத்தை அற்புதமாகப் பாடினார். விஸ்தாரமான ஆலாபனை. ஒரு அபூர்வ இராகம் இந்தப் புதிய தலைமுறைப் பாடகியின் குரலில்
ஆனந்த இராகமாக வியாபித்த அற்புதத்தைக் கச்சேரிக்கு வந்திருந்த பாக்கியவான்கள் மட்டுமே உணர்ந்திருக்க முடியும்.
அதோடு விட்டாரா சங்கீதா?
அடுத்ததும் அதிகமாகக் கேள்விப்படாத ஒரு இராகம். பெயர் "டக்கா". இந்த இராகத்தில் தியாகைய்யர் "இராக சசிவதனா" என்கிற ஒரு சாகித்யம் மட்டும்தான்
இயற்றியிருக்கிறார் என்று நினைக்கிறேன். பிறகு, கெளரி, மனோகரியில் ஒரு சுவாதித் திருநாள் கிருதியும், "சுத்த சாரங்"கில் மதுரை ஜி.எஸ். மணியின் பாடலும்
பாடி நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார் சங்கீதா.
நல்ல சாரீரம். ஸ்ருதி சுத்தமான, நல்ல காலப் பிரமாணத்துடன் கூடிய சங்கீதாவின் சங்கீதத்தில் இலயிக்க முடியாமல் போனால் அவர்கள்
ஞான சூன்யங்களாகத்தான் இருக்க முடியும்.
"போத்தீஸ்" பட்டின் மினுமினுப்பும், நடமாடும் நகைக்கடை அலங்காரமும் இல்லாத அற்புதமான சங்கீதம் இவருடையது.
ஒரு சின்னக் குறை.
தனிக்கும் சற்று நேரம் அதிகமாகக் கொடுத்துப் பக்கவாத்தியக்காரர்களையும் உற்சாகப்படுத்த வேண்டாமோ?
ஒரு அன்பு வேண்டுகோள் - மார்கழி உற்சவம் நடக்கிறது.
பெயருக்குக் கூடத் தமிழ் பாட்டு இல்லாமல் இப்படி கச்சேரி செய்வது நியாயமாகப் படுகிறதா, சங்கீதா?
meena muthu
Dec 16, 2009, 2:19:18 AM12/16/09
to mint...@googlegroups.com
கேட்கவே ஆனந்தமாக இருக்கிறது!தொடருங்கள் தங்களின் பகிர்தலை.
என்னைப்போல சங்கீத தி(பெ)ருவிழாவில் கலந்து கொள்ள இயலாதவர்களுக்கு இது ஒரு வரப்பிரசாதம்! மிகவும் நன்றி.
என்னைப்போல சங்கீத தி(பெ)ருவிழாவில் கலந்து கொள்ள இயலாதவர்களுக்கு இது ஒரு வரப்பிரசாதம்! மிகவும் நன்றி.
2009/12/16 Kannan Natarajan <thar...@gmail.com>
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
meena muthu
Dec 16, 2009, 2:22:10 AM12/16/09
to mint...@googlegroups.com
vishalam raman
Dec 16, 2009, 12:08:49 PM12/16/09
to mint...@googlegroups.com
மல்லடி பிரதர்ஸ் இசையும் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது அவர்கள் புட்டப்பர்த்தியில் சாயிபாபாவின் முன்னால் பாடியது அப்படியே அருவிக்கொட்டியதுபோல் சுகம் இதே போல் இப்போது திருச்சூர் பிரதர்ஸ் மிக அழகாகப்பாடுகிறார்கள் இந்த இரு சங்கீத் மேதைகளுக்கு அடக்கம்
பவ்யம் தவிர கடவுள் பக்தி மிகவும் அதிகமாகவே இருக்கிறது ஒவ்வொரு கீர்த்தனையும் அர்த்தம் தெரிந்து பாடுகிறார்கள்
Kannan Natarajan
Dec 16, 2009, 7:09:16 PM12/16/09
to Min Thamizh
பட்டணம் சுப்ரமண்ய ஐயர்
சங்கீத உலகில்,
சங்கீதத்தின் பல பரிமாணங்களில் உயர்ந்து நின்றவர்கள் சிலர்.
அதில் ஒரு முக்கிய இடத்தை அலங்கரிப்பவர் பட்டணம் சுப்ரமண்ய ஐயர்
அவர்கள்.
சங்கீத குடும்பத்தில் பிறந்த இவர், தலைசிறந்த
பாடகராகவும், உயர்ந்த ஆசானாகவும், உத்தம
வாகேயகாரராகவும் பரிமளித்தார்.
ஒரு நூற்றாண்டுக்கு மேலாக
கச்சேரி மேடையை, அவருடைய சாஹித்யங்கள் வலம் வருவதே அதற்கு
சான்று.
தந்தை பரதம் வைத்யநாத ஐயர்; பாட்டனார்
பரதம் பஞ்சநத சாஸ்த்ரி; இவர் இரண்டாம் சரபோஜி மகாராஜாவின்
அரண்மணை ஆஸ்தான வித்வானாக இருந்தவர்.
இவருடைய தாய் மாமா,
மெலட்டூர் கணபதி சாஸ்த்ரிகள் தேர்ச்சி பெற்ற இசைக் கலைஞர்.
அவரிடமும், பின்பு கொத்தவாசல் வெங்கடராம ஐயர்,
மான்பூச்சாவடி வெங்கடசுப்பய்யர் அவர்களிடமும் சுப்ரமண்ய
ஐயர் சங்கீதம் பயின்றார்.
கனமான, ஒத்துழைக்காத சாரீர வாகு
கொண்டவர். முயற்சி உடையார் இகழ்ச்சி அடையார் என்பதற்கு ஏற்ப,
விடா முயற்சி, அசுர சாதகம், கழுத்தளவு தண்ணீரில் இருந்து சாதகம்
செய்வதன் மூலம் தன்னுடைய கன சாரீரத்தை நயமாக்கிக் கொண்டார்.
பேகடா இராகத்தை பிரமாதமாக விஸ்தரிப்பார்.
- இராமநாதபுரம் (பூச்சி) சீனிவாஸ ஐயங்கார்
- மைசூர் வாசுதேவாசாரியார்
- தைகர் வரதாசாரியார்
- ஈனாடி சகோதரிகள்
- முத்தியால்பேட்டை சேஷய்யர்
தமிழ், தெலுங்கு, சம்ஸ்கிருதம் ஆகிய மொழிகளில் புலமை பெற்றிருந்தார்.
வர்ணங்கள், கீர்த்தனைகள், தில்லானா, ஜாவளி போன்ற உருப்படிகளை இயற்றியுள்ளார்.
- பைரவி இராகத்தில் நீ பாதமுலே கதியனி
- ஷண்முகப்ரியாவில் மரிவேரதிக்கெவரய்ய ராம
- செளராஷ்ட்டிர இராகத்தில் நினு ஜூசி
- கதனகுதூகலத்தில் இரகுவம்ச
சுதா
கதனகுதூகலம் இராகம் இவருடைய கண்டுபிடிப்பாகும்.
தனது 58வது வயதில் 1902ம் ஆண்டு இவருடைய இசைத் தெய்வம் வாழ்ந்த திருவய்யாற்றில் உயிர் நீத்தார்.
சுவாதி
Kannan Natarajan
Dec 16, 2009, 7:14:29 PM12/16/09
to Min Thamizh
பெயரைக் கெடுக்க மாட்டார்...
அமெரிக்காவிலிருந்தபடியே, இங்குள்ளவர்களுக்கு இணையாகப் பயின்று நாரத கான சபாவில், கச்சேரி செய்தார்கள் சங்கர் இரமணியும், பிரசன்னா வெங்கடேஷும்.
"ஹம்சத்வனி"யில் "ஜலஜாக்ஷா" வர்ணத்துடன் சங்கர் இரமணியின் நிகழ்ச்சி தொடங்கியது.
"சாரங்கா"வில் தூரனின் "கணநாதனே". சர்வலகுவாக கல்பனா ஸ்வரங்கள். சிவனின் "கற்பக மனோஹரா" என்ற "மலையமாருத" கீர்த்தனையைத் தொடர்ந்து,
சுருக்கமான "சந்திரஜோதி" ஆலாபனையும் பாகயனய்யா கீர்த்தனையும் அழுத்தமாக அமைந்தது.
வெங்கடசுப்பய்யரின் "வந்ததும் போனதும்" பிலஹரி இராகத்தில் அழகாக வந்துபோயிற்று. பிறகு ஒரு விஸ்தாரமான ஷண்முகப்பிரியா, நல்ல குரல் வாகு.
அதை முழுமையாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டார்.
ஷட்ஜ வர்ஜத்துடன் மேல் சஞ்சாரப் பிடிகள் அவரின் கற்பனை வளத்துக்கு சான்றாக இருந்தன.
ஷண்முகப்பிரியாவில் அதிகம் கேட்கப்படாத "ஏகாம்பரேச நாயகீம்" கீர்த்தனையின் சரணத்தில் "காஞ்சி நகர வாசினி"என்ற வரியில் நிரவலும், சுவரப் பிரஸ்தாரமும்.
வயலினில் சதீஷ் குமாரும், மிருதங்கத்தில் சந்தோஷ் குமாரும் ஈடுகொடுத்து வாசித்தார்கள்.
முகாரியில் என்றைக்கு சிவகிருபை வருமோ, அன்னபூர்ணாஷ்டகம், தீட்சிதரின் அன்னபூர்ணே விசாலாட்சி, அஷ்டபதிக்குப் பிறகு நாதுபை கீர்த்தனையுடன் கச்சேரி
நிறைவு அடைந்தது.
ஓ.எஸ். தியாகராஜனின் சிஷ்யர் இவர். குருவின் பெயருக்குக் களங்கம் சேர்க்காத சிஷ்யர்!
அமெரிக்காவிலிருந்தபடியே, இங்குள்ளவர்களுக்கு இணையாகப் பயின்று நாரத கான சபாவில், கச்சேரி செய்தார்கள் சங்கர் இரமணியும், பிரசன்னா வெங்கடேஷும்.
"ஹம்சத்வனி"யில் "ஜலஜாக்ஷா" வர்ணத்துடன் சங்கர் இரமணியின் நிகழ்ச்சி தொடங்கியது.
"சாரங்கா"வில் தூரனின் "கணநாதனே". சர்வலகுவாக கல்பனா ஸ்வரங்கள். சிவனின் "கற்பக மனோஹரா" என்ற "மலையமாருத" கீர்த்தனையைத் தொடர்ந்து,
சுருக்கமான "சந்திரஜோதி" ஆலாபனையும் பாகயனய்யா கீர்த்தனையும் அழுத்தமாக அமைந்தது.
வெங்கடசுப்பய்யரின் "வந்ததும் போனதும்" பிலஹரி இராகத்தில் அழகாக வந்துபோயிற்று. பிறகு ஒரு விஸ்தாரமான ஷண்முகப்பிரியா, நல்ல குரல் வாகு.
அதை முழுமையாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டார்.
ஷட்ஜ வர்ஜத்துடன் மேல் சஞ்சாரப் பிடிகள் அவரின் கற்பனை வளத்துக்கு சான்றாக இருந்தன.
ஷண்முகப்பிரியாவில் அதிகம் கேட்கப்படாத "ஏகாம்பரேச நாயகீம்" கீர்த்தனையின் சரணத்தில் "காஞ்சி நகர வாசினி"என்ற வரியில் நிரவலும், சுவரப் பிரஸ்தாரமும்.
வயலினில் சதீஷ் குமாரும், மிருதங்கத்தில் சந்தோஷ் குமாரும் ஈடுகொடுத்து வாசித்தார்கள்.
முகாரியில் என்றைக்கு சிவகிருபை வருமோ, அன்னபூர்ணாஷ்டகம், தீட்சிதரின் அன்னபூர்ணே விசாலாட்சி, அஷ்டபதிக்குப் பிறகு நாதுபை கீர்த்தனையுடன் கச்சேரி
நிறைவு அடைந்தது.
ஓ.எஸ். தியாகராஜனின் சிஷ்யர் இவர். குருவின் பெயருக்குக் களங்கம் சேர்க்காத சிஷ்யர்!
Kannan Natarajan
Dec 16, 2009, 7:18:17 PM12/16/09
to Min Thamizh
சுருதி சுத்தம் கூட...
சங்கீத கலாநிதி சேஷகோபாலனின் சிஷ்யர் பிரசன்னா வெங்கடேஷ்.
"கேதாரகெளளை" வர்ணத்துடன் விறுவிறுப்பாக கச்சேரியை ஆரம்பித்தார்.
இவரும் எடுத்துக்கொண்ட இராகம் மலையமாருதம்.
அமெரிக்கவாழ் இந்தியர்களுக்குப் பிடித்த இராகமோ என்னவோ?
அருணாசலக் கவிராயரின் "ஹனுமானே சுவாமிக்கிந்த" என்ற பாடல் விரிவான கீரவாணி இராகம்.
"இன்னமும் சந்தேகப் படலாமோ" என்ற கீர்த்தனை.
வாய்விட்டு அழுத்தமான குரலில் பாடியது கேட்பதற்கு நன்றாய் இருந்தது.
வேகத்தைக் குறைத்தால், சுருதி சுத்தம் கூடும்.
துளசிதாசரின் பஜன்; அவரே இயற்றிய "ஆரபி" இராகத் தில்லானாவுடன் கச்சேரி நிறைவு பெற்றது.
சங்கீத கலாநிதி சேஷகோபாலனின் சிஷ்யர் பிரசன்னா வெங்கடேஷ்.
"கேதாரகெளளை" வர்ணத்துடன் விறுவிறுப்பாக கச்சேரியை ஆரம்பித்தார்.
இவரும் எடுத்துக்கொண்ட இராகம் மலையமாருதம்.
அமெரிக்கவாழ் இந்தியர்களுக்குப் பிடித்த இராகமோ என்னவோ?
அருணாசலக் கவிராயரின் "ஹனுமானே சுவாமிக்கிந்த" என்ற பாடல் விரிவான கீரவாணி இராகம்.
"இன்னமும் சந்தேகப் படலாமோ" என்ற கீர்த்தனை.
வாய்விட்டு அழுத்தமான குரலில் பாடியது கேட்பதற்கு நன்றாய் இருந்தது.
வேகத்தைக் குறைத்தால், சுருதி சுத்தம் கூடும்.
துளசிதாசரின் பஜன்; அவரே இயற்றிய "ஆரபி" இராகத் தில்லானாவுடன் கச்சேரி நிறைவு பெற்றது.
Kannan Natarajan
Dec 16, 2009, 7:26:14 PM12/16/09
to Min Thamizh
இனிமை.... வேகம்... சுகம்...
சாந்தி ஃபைன் ஆர்ட்ஸில் புதன்கிழமை(16/12/09) மாலை நேரக் கச்சேரி பந்துல இரமாவுடையது.
இன்றைய தலைமுறைக் கலைஞர்களில் முன்வரிசையில் தனது வித்வத்தை மட்டுமே மூலதனமாகக் கொண்டு இடம்பிடித்திருக்கும் பிரமிக்க வைக்கும் கலைஞர்.
தாய் மொழி தெலுங்கு என்பதால் தியாகைய்யர் சாகித்யங்களை இவர் பாடும்போது அதில் ஒன்றிவிடுகிறார் என்பது இவரது சிறப்பம்சம்.
பத்ராச்சலம் இராமதாசர் "கானடா" இராகத்தில் இயற்றிய "ஓ ரகு நந்தனா"வில் தொடங்கி, அனுமத் ஜெயந்தியை முன்னிட்டு அடுத்தபடியாக
"தர்பார்" இராகத்தில் "ஆஞ்சநேயம் நமாம்யகம்" என்கிற கீர்த்தனையையும் பாடினார்.
"மனசா மனசா மார்கமேமி..." என்கிற தியாகைய்யர் கிருதி. இராகத்தைக் கோடி காட்டியபோது முதலில் "சுத்த சன்யாசி" போல இருந்தது. பிறகு அவரே தெளிவுபடுத்தினார். இராகம் "வர்தினி" என்று. நன்றாகவே இருந்தது.
பிறகு "பண்டுருத்தி கொல்லு" - "ஹம்சநாதம்" இராகம் இனி பந்துல இரமா பாடித்தான் கேட்பது என்று மனதிற்குள் வைராக்கியம் எடுத்துக்கொண்டேன்.
அத்தனை இனிமை.. வேகம்.. சுகம்.
"வசந்தா"வின் "சீதம்ம மாயம்ம.." பாடிவிட்டு விஸ்தாரமாக "ஹரிகாம்போதி" நிரவல் ஸ்வரம் பாடி இரசிகர்களுக்கு அற்புதமான விருந்து படைத்தார்.
எடுத்துக்கொண்ட சாகித்யம் "தினமணி வம்ச". தொடர்ந்து ஒரு பஜன். "பிருந்தாவனி"யில் தில்லானா என்று பாடி நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார்.
ஸ்வரம் பாடுவதில்தான் என்னவொரு வேகம். அனாயாசமான பிரயோகங்கள். சற்றும் பிசிறு தட்டாத சாரீர வளம். குரலில் ஒரு சுகம்.
வித்வத்துள்ள சாரீரம் என்பார்களே, அது இது!
சாந்தி ஃபைன் ஆர்ட்ஸில் புதன்கிழமை(16/12/09) மாலை நேரக் கச்சேரி பந்துல இரமாவுடையது.
இன்றைய தலைமுறைக் கலைஞர்களில் முன்வரிசையில் தனது வித்வத்தை மட்டுமே மூலதனமாகக் கொண்டு இடம்பிடித்திருக்கும் பிரமிக்க வைக்கும் கலைஞர்.
தாய் மொழி தெலுங்கு என்பதால் தியாகைய்யர் சாகித்யங்களை இவர் பாடும்போது அதில் ஒன்றிவிடுகிறார் என்பது இவரது சிறப்பம்சம்.
பத்ராச்சலம் இராமதாசர் "கானடா" இராகத்தில் இயற்றிய "ஓ ரகு நந்தனா"வில் தொடங்கி, அனுமத் ஜெயந்தியை முன்னிட்டு அடுத்தபடியாக
"தர்பார்" இராகத்தில் "ஆஞ்சநேயம் நமாம்யகம்" என்கிற கீர்த்தனையையும் பாடினார்.
"மனசா மனசா மார்கமேமி..." என்கிற தியாகைய்யர் கிருதி. இராகத்தைக் கோடி காட்டியபோது முதலில் "சுத்த சன்யாசி" போல இருந்தது. பிறகு அவரே தெளிவுபடுத்தினார். இராகம் "வர்தினி" என்று. நன்றாகவே இருந்தது.
பிறகு "பண்டுருத்தி கொல்லு" - "ஹம்சநாதம்" இராகம் இனி பந்துல இரமா பாடித்தான் கேட்பது என்று மனதிற்குள் வைராக்கியம் எடுத்துக்கொண்டேன்.
அத்தனை இனிமை.. வேகம்.. சுகம்.
"வசந்தா"வின் "சீதம்ம மாயம்ம.." பாடிவிட்டு விஸ்தாரமாக "ஹரிகாம்போதி" நிரவல் ஸ்வரம் பாடி இரசிகர்களுக்கு அற்புதமான விருந்து படைத்தார்.
எடுத்துக்கொண்ட சாகித்யம் "தினமணி வம்ச". தொடர்ந்து ஒரு பஜன். "பிருந்தாவனி"யில் தில்லானா என்று பாடி நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார்.
ஸ்வரம் பாடுவதில்தான் என்னவொரு வேகம். அனாயாசமான பிரயோகங்கள். சற்றும் பிசிறு தட்டாத சாரீர வளம். குரலில் ஒரு சுகம்.
வித்வத்துள்ள சாரீரம் என்பார்களே, அது இது!
Kannan Natarajan
Dec 16, 2009, 7:30:05 PM12/16/09
to Min Thamizh
இசைச் சுனாமி...
புதன்கிழமை(16/12/09) மத்தியான வேளை. நாரதகான சபா அரங்கத்தில் 2 மணிக்கு சூறாவளியாகப் பயணித்தது சேலம் காயத்திரியின் அற்புதமாக இசைச் சுனாமி!
பூச்சி அய்யங்காரின் நாகஸ்வராவளி வர்ணத்துடன் தொடங்கி எடுத்த எடுப்பிலேயே களைகட்டிவிட்டது.
சிட்டையாக ஹம்சத்வனி இராகம்; தொடர்ந்தது பட்டணம் சுப்பிரமணியன் "மனசுகரகதே". பைரவி இராகத்தை அலசி ஆராய்ந்துவிட்டார்.
அடேயப்பா, என்னவொரு கற்பனை வளம். அந்தக் குரல் என்னமாகப் பேசுகிறது.
விவேகமான, சுருதி தப்பாத வேகம்; உயர்ந்த வித்வத் அடுத்ததாக அவர் பாடிய இரஞ்சனி இராகத்திலும் பளிச்சிட்டது.
குரு டி.ஆர்.சுப்பிரமணியம் ஆயிற்றே! இரஞ்சகமான இரஞ்சனி. திச்ர திருபுடை தாளத்தில் மிச்ரகதியில் விவகாரமான பல்லவியை மிக எளிதாகக் கையாண்டார்.
ஸ்வரங்கள் கணக்கு வழக்குடனும், இராகபாவத்துடனும் கனகச்சிதமாக அமைந்தது.
வயலினில் அழுத்தமான, விச்ராந்தியான வாசிப்பு அனந்த பத்மநாபனுடையது. மிருதங்கம் அர்ஜுன் கணேஷும், கஞ்சிரா நெற்குணம் சங்கரும் கச்சேரியை மேலும்
பரிமளிக்கச் செய்தார்கள்.
சேலம் காயத்ரியை இன்னும் 2 மணிக் கச்சேரி செய்யச் சொல்வது நியாயமில்லை. ஆறு மணிக் கச்சேரிக்கான சங்கீதம் அவருடையது!
புதன்கிழமை(16/12/09) மத்தியான வேளை. நாரதகான சபா அரங்கத்தில் 2 மணிக்கு சூறாவளியாகப் பயணித்தது சேலம் காயத்திரியின் அற்புதமாக இசைச் சுனாமி!
பூச்சி அய்யங்காரின் நாகஸ்வராவளி வர்ணத்துடன் தொடங்கி எடுத்த எடுப்பிலேயே களைகட்டிவிட்டது.
சிட்டையாக ஹம்சத்வனி இராகம்; தொடர்ந்தது பட்டணம் சுப்பிரமணியன் "மனசுகரகதே". பைரவி இராகத்தை அலசி ஆராய்ந்துவிட்டார்.
அடேயப்பா, என்னவொரு கற்பனை வளம். அந்தக் குரல் என்னமாகப் பேசுகிறது.
விவேகமான, சுருதி தப்பாத வேகம்; உயர்ந்த வித்வத் அடுத்ததாக அவர் பாடிய இரஞ்சனி இராகத்திலும் பளிச்சிட்டது.
குரு டி.ஆர்.சுப்பிரமணியம் ஆயிற்றே! இரஞ்சகமான இரஞ்சனி. திச்ர திருபுடை தாளத்தில் மிச்ரகதியில் விவகாரமான பல்லவியை மிக எளிதாகக் கையாண்டார்.
ஸ்வரங்கள் கணக்கு வழக்குடனும், இராகபாவத்துடனும் கனகச்சிதமாக அமைந்தது.
வயலினில் அழுத்தமான, விச்ராந்தியான வாசிப்பு அனந்த பத்மநாபனுடையது. மிருதங்கம் அர்ஜுன் கணேஷும், கஞ்சிரா நெற்குணம் சங்கரும் கச்சேரியை மேலும்
பரிமளிக்கச் செய்தார்கள்.
சேலம் காயத்ரியை இன்னும் 2 மணிக் கச்சேரி செய்யச் சொல்வது நியாயமில்லை. ஆறு மணிக் கச்சேரிக்கான சங்கீதம் அவருடையது!
Kannan Natarajan
Dec 16, 2009, 7:34:11 PM12/16/09
to Min Thamizh
பக்க வாத்தியம் என்றால் என்ன?
சங்கீத வித்வத் சபையின் முதல் நாள் நிகழ்வுகள் வழக்கம்போல, இசை ஆர்வலர்களையும், மாணவர்களையும் கவர்ந்ததில் வியப்பென்ன?
டாக்டர் பப்பு வேணுகோபால் முன்னிலையில், இந்த ஆண்டு சங்கீத கலாநிதி விருது பெறும் வலையப்பட்டி சுப்பிரமணியம் தலைமையில் இசை இயல் விளக்க உரை தொடங்கியது.
"பக்கவாத்தியம் - கச்சேரியில் அதன் பங்கு" என்கிற தலைப்பில் பெங்களூர் மிருதங்க வித்வான் வி.கிருஷ்ணன் செயல்முறை விளக்கமாற்றினார்.
அவருக்குப் பக்கபலமாக,
கஞ்சீரா, கடம், மோர்சிங் முதலிய வாத்தியங்களின் தோற்றம், வளர்ச்சி, மற்ற நாடுகளில் அந்த வாத்தியத்தின் பெயர், அதன் இன்றைய வளர்ச்சி முதலியவற்றைப்
பற்றி விரிவாக விளக்கம் கொடுத்தார் கிருஷ்ணன்.
கச்சேரியில் உபபக்க வாத்தியம் எந்த நேரம் மிருதங்கத்துடன் சேரவேண்டும், விளம்பகாலத்தில் எப்படி வாசிக்க வேண்டும், மத்யம காலத்துக்கு எப்படி
வாசிக்க வேண்டும், தனி ஆவர்த்தனத்திற்கு எப்படி வாசிக்க வேண்டும் என்பதையும் விளக்கினார்.
இந்த வாத்தியங்களில் மாமேதையாக திகழ்ந்த
மிகவும் சுவையானதொரு இசை இயல் விளக்கமாக அமைந்தது.
சங்கீத வித்வத் சபையின் முதல் நாள் நிகழ்வுகள் வழக்கம்போல, இசை ஆர்வலர்களையும், மாணவர்களையும் கவர்ந்ததில் வியப்பென்ன?
டாக்டர் பப்பு வேணுகோபால் முன்னிலையில், இந்த ஆண்டு சங்கீத கலாநிதி விருது பெறும் வலையப்பட்டி சுப்பிரமணியம் தலைமையில் இசை இயல் விளக்க உரை தொடங்கியது.
"பக்கவாத்தியம் - கச்சேரியில் அதன் பங்கு" என்கிற தலைப்பில் பெங்களூர் மிருதங்க வித்வான் வி.கிருஷ்ணன் செயல்முறை விளக்கமாற்றினார்.
அவருக்குப் பக்கபலமாக,
- கஞ்சீராவில் குருபிரசாத்
- கடம் கிரிதர குடியப்பா
- மோர்சிங் வி.இராஜேகர்
வாசித்தார்கள்.
ஜி.இரவிகிரண்
பாடினார். கஞ்சீரா, கடம், மோர்சிங் முதலிய வாத்தியங்களின் தோற்றம், வளர்ச்சி, மற்ற நாடுகளில் அந்த வாத்தியத்தின் பெயர், அதன் இன்றைய வளர்ச்சி முதலியவற்றைப்
பற்றி விரிவாக விளக்கம் கொடுத்தார் கிருஷ்ணன்.
கச்சேரியில் உபபக்க வாத்தியம் எந்த நேரம் மிருதங்கத்துடன் சேரவேண்டும், விளம்பகாலத்தில் எப்படி வாசிக்க வேண்டும், மத்யம காலத்துக்கு எப்படி
வாசிக்க வேண்டும், தனி ஆவர்த்தனத்திற்கு எப்படி வாசிக்க வேண்டும் என்பதையும் விளக்கினார்.
இந்த வாத்தியங்களில் மாமேதையாக திகழ்ந்த
- கஞ்சீரா புதுக்கோட்டை மாமுண்டியா பிள்ளை
- கடம் பழனி கிருஷ்ணய்யர்
- மோர்சிங் மன்னார்குடி நடேசப் பிள்ளை
மிகவும் சுவையானதொரு இசை இயல் விளக்கமாக அமைந்தது.
Kannan Natarajan
Dec 16, 2009, 7:42:44 PM12/16/09
to Min Thamizh
குழலூதும் கண்ணனுக்கு...
என்னதான் சொல்லுங்கள், மாஸ்டர்கள் மாஸ்டர்கள் தான். அதிலும் புல்லாங்குழல் இரமணியை மாஸ்டர் என்று கூறுவதைவிட "மேஸ்ட்ரோ" என்று அழைப்பதுதான்
பொருத்தமாக இருக்கும்.
இந்த வயதிலும் புல்லாங்குழல் வாசிக்கிறாரே மனிதர் என்று பக்கத்தில் இருந்தவர் ஆச்சரியப்பட்டார்.
இரமணித்தான் வயதாகிவிட்டதே தவிர அவரது இசை 20 வருடம் முன்னால் கேட்ட அதே இனிமையுடன்தான் இருக்கிறது.
அந்த நாதம் இப்போதும் அதே கனத்துடன்.
இது எப்படி சாத்தியம் என்று ஆச்சரியப்பட வேண்டியதே இல்லை.
அவரது நாதோபாசனை அப்படிப்பட்டது.
"நாத இன்பம்" சார்பில் இராகசுகா அரங்கத்தில் புதன்கிழமை(16/12/09) மாலை நிகழ்ச்சி புல்லாங்குழல் எஸ்.இரமணியுடையது.
வயலினில் எஸ். வரதராஜனும், மிருதங்கத்தில் டி. வைத்தியநாதனும், டி.வி. வாசன் கடத்திலும் பக்கபலமாக இருந்தனர்.
"சாமி நின்னே" என்று "நாட்டை" இராகத்தில் தொடங்கியதுதான் தாமதம். மங்களம் பாடி முடிக்கும் வரை சற்றாவது தொய்வோ, விறுவிறுப்புக்கு குறைவோ
இருக்க வேண்டுமே.
இரமணியின் குழலிசைக்கு இருக்கும் வளமை வேறு எந்தப் புல்லாங்குழலுக்கும் இல்லையே அது ஏன்?
என்று அவரிடம் ஒரு பேட்டி எடுக்க வேண்டும் போலிருந்தது.
"நின்னு ஜூசி" என்கிற "செளராஷ்டிர" இராக சாகித்யம்.
பிறகு, "சஹானா"வில் "ஈ வசுதா". ஸ்வரம் வாசிக்கவில்லை. அதற்குப் பிறகு விஸ்தாரமாக ஒரு "ஹிந்தோளம்".
குடம் குடமாகத் தேனைக் காதில் கொட்டியதுபோல ஒரு தெவிட்டாத இன்பம்.
மந்திரஸ்தாயியில் வாசிப்பதற்காக ஒரு "பிரத்யேக" புல்லாங்குழல் வைத்திருக்கிறார். எடுத்துக்கொண்ட சாகித்யம் "கோவர்தன கிரீசம்".
அடுத்தாற்போல, "பூர்வ கல்யாணி". கேட்கவா வேண்டும். இராகம் வாசித்து "நின்னுவினா" சாகித்யம். நிரவல், ஸ்வரம் வாசித்தபோது யாரும் பூலோகத்திலேயே
இல்லை போங்கள்.
ஹைலைட் என்ன தெரியுமா?
திஸ்ர நடையில் ஸ்வரம் வாசித்து அசத்தியது தான்!
விறுவிறுப்பாகவும், சுறுசுறுப்பாகவும் ஒரு "கானடா" வாசித்துவிட்டு, மீண்டும் விஸ்தாரமாக ஒரு பிரபல இராகத்தைத் தொடங்கியபோது இரசிகர்களுக்கு மேலும்
ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி.
எடுத்துக்கொண்ட இராகம் கரகரப்பிரியா. சாகித்யம், "இராமா... நீயடா..." நிரவலுக்குப் போகவில்லை. கல்பனா ஸ்வரத்துடன் முடித்துக் கொண்டார்.
ஒரு நேயர் விருப்பம்.
விரும்பிய நேயர் "க்ளீவ்லேண்ட்" சுந்தரம். "சசி பிராண", என்கிற ஜாவளி. அமெரிக்காவில் சுந்தரம் கேட்டு மகிழ்ந்ததை, நம்மவர்களுக்காக வாசிக்க வைத்ததற்கு நன்றி.
இரமணியின் குழலிசைக்கு இணையான சுகத்தை உலகில் வேறு எதுவும் கொடுத்துவிட முடியுமா, என்ன?
என்னதான் சொல்லுங்கள், மாஸ்டர்கள் மாஸ்டர்கள் தான். அதிலும் புல்லாங்குழல் இரமணியை மாஸ்டர் என்று கூறுவதைவிட "மேஸ்ட்ரோ" என்று அழைப்பதுதான்
பொருத்தமாக இருக்கும்.
இந்த வயதிலும் புல்லாங்குழல் வாசிக்கிறாரே மனிதர் என்று பக்கத்தில் இருந்தவர் ஆச்சரியப்பட்டார்.
இரமணித்தான் வயதாகிவிட்டதே தவிர அவரது இசை 20 வருடம் முன்னால் கேட்ட அதே இனிமையுடன்தான் இருக்கிறது.
அந்த நாதம் இப்போதும் அதே கனத்துடன்.
இது எப்படி சாத்தியம் என்று ஆச்சரியப்பட வேண்டியதே இல்லை.
அவரது நாதோபாசனை அப்படிப்பட்டது.
"நாத இன்பம்" சார்பில் இராகசுகா அரங்கத்தில் புதன்கிழமை(16/12/09) மாலை நிகழ்ச்சி புல்லாங்குழல் எஸ்.இரமணியுடையது.
வயலினில் எஸ். வரதராஜனும், மிருதங்கத்தில் டி. வைத்தியநாதனும், டி.வி. வாசன் கடத்திலும் பக்கபலமாக இருந்தனர்.
"சாமி நின்னே" என்று "நாட்டை" இராகத்தில் தொடங்கியதுதான் தாமதம். மங்களம் பாடி முடிக்கும் வரை சற்றாவது தொய்வோ, விறுவிறுப்புக்கு குறைவோ
இருக்க வேண்டுமே.
இரமணியின் குழலிசைக்கு இருக்கும் வளமை வேறு எந்தப் புல்லாங்குழலுக்கும் இல்லையே அது ஏன்?
என்று அவரிடம் ஒரு பேட்டி எடுக்க வேண்டும் போலிருந்தது.
"நின்னு ஜூசி" என்கிற "செளராஷ்டிர" இராக சாகித்யம்.
பிறகு, "சஹானா"வில் "ஈ வசுதா". ஸ்வரம் வாசிக்கவில்லை. அதற்குப் பிறகு விஸ்தாரமாக ஒரு "ஹிந்தோளம்".
குடம் குடமாகத் தேனைக் காதில் கொட்டியதுபோல ஒரு தெவிட்டாத இன்பம்.
மந்திரஸ்தாயியில் வாசிப்பதற்காக ஒரு "பிரத்யேக" புல்லாங்குழல் வைத்திருக்கிறார். எடுத்துக்கொண்ட சாகித்யம் "கோவர்தன கிரீசம்".
அடுத்தாற்போல, "பூர்வ கல்யாணி". கேட்கவா வேண்டும். இராகம் வாசித்து "நின்னுவினா" சாகித்யம். நிரவல், ஸ்வரம் வாசித்தபோது யாரும் பூலோகத்திலேயே
இல்லை போங்கள்.
ஹைலைட் என்ன தெரியுமா?
திஸ்ர நடையில் ஸ்வரம் வாசித்து அசத்தியது தான்!
விறுவிறுப்பாகவும், சுறுசுறுப்பாகவும் ஒரு "கானடா" வாசித்துவிட்டு, மீண்டும் விஸ்தாரமாக ஒரு பிரபல இராகத்தைத் தொடங்கியபோது இரசிகர்களுக்கு மேலும்
ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி.
எடுத்துக்கொண்ட இராகம் கரகரப்பிரியா. சாகித்யம், "இராமா... நீயடா..." நிரவலுக்குப் போகவில்லை. கல்பனா ஸ்வரத்துடன் முடித்துக் கொண்டார்.
ஒரு நேயர் விருப்பம்.
விரும்பிய நேயர் "க்ளீவ்லேண்ட்" சுந்தரம். "சசி பிராண", என்கிற ஜாவளி. அமெரிக்காவில் சுந்தரம் கேட்டு மகிழ்ந்ததை, நம்மவர்களுக்காக வாசிக்க வைத்ததற்கு நன்றி.
இரமணியின் குழலிசைக்கு இணையான சுகத்தை உலகில் வேறு எதுவும் கொடுத்துவிட முடியுமா, என்ன?
Innamburan Innamburan
Dec 16, 2009, 7:49:13 PM12/16/09
to mint...@googlegroups.com
எனக்கு பெருமிதம். என் க்டைக்குட்டி தங்கை ஹேமாவின் பெண், சேலம் காயத்திரி.
இன்னம்பூரான்
-
இன்னம்பூரான்
2009/12/17 Kannan Natarajan <thar...@gmail.com>
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
-
Kannan Natarajan
Dec 16, 2009, 7:49:38 PM12/16/09
to Min Thamizh
வெற்றிக் கூட்டணி!
தனித்தனியாகக் கச்சேரி செய்யும் இரண்டு மூத்த கலைஞர்களை, இணைந்து கச்சேரி செய்யச் சொல்ல ஒரு துணிவு வேண்டும்.
அப்படி ஒரு கச்சேரியை ஒத்துக்கொள்ள அதைவிட தைரியம் வேண்டும்.
நன்றாகவே சாதகம் செய்து கச்சேரி செய்யும் இரட்டையர்கள் சங்கீதம் போல அல்ல இது.
கரணம் தப்பினால் மரணம்போல, சற்று விலகினால் நகைப்புக்கிடமாகிவிடும்.
எந்த அளவுக்கு குருவிடம் ஆழ்ந்து சிஷ்யம் பண்ணியிருக்கிறார்கள் என்பதையும், எத்தனை ஞானஸ்தர்கள் என்பதையும்
ஜெயா தொலைக்காட்சியில் "மார்கழி மகோத்சவ"த்தின் கடைசி நாள் நிகழ்ச்சி.
சுகுணா புருஷோத்தமனும், சுகுணா வரதாச்சாரியும் இணைந்து பாடுகிறார்கள் என்று சொன்னால் கூட்டத்துக்குக் கேட்கவா வேண்டும்?
இரண்டு பேருமே நூற்றுக்கணக்கான சிஷ்யர்களை உருவாக்கிக் கடந்த முப்பது ஆண்டுகளாக இசைத் தொண்டு செய்துவருபவர்கள்.
இருவருமே முசிறி சுப்பிரமணிய அய்யரின் குருகுலத்திலிருந்து வந்தவர்கள்.
அனுமத் ஜெயந்தியை முன்னிட்டு, அன்றைய இசை நிகழ்ச்சிக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட அடிப்படைப் பொருள் அனுமார்.
ஹேமலதாவின் வயலினும், பி.சிவராமனின் மிருதங்கமும் பக்கவாத்தியங்கள்.
அரங்கம் நிரம்பி வழிந்தது என்பது மட்டுமல்ல, வெளியிலும் கூட்டம்.
இவர்களுக்கு இவ்வளவு பெரிய இரசிகர் கூட்டம் இருக்கும் என்று அவர்களேகூட எதிர்பார்த்திருப்பார்களா என்பது சந்தேகம்.
"நாட்டை" இராகத்தில் "பவனாத்மஜ ஆகஸ்ச்ச" என்கிற தீக்ஷிதர் கிருதியில், கல்பனா ஸ்வரம் பாடி கச்சேரியைத் தொடங்கினார்கள்.
தொடர்ந்து, "கர்நாடக காபி" இராகத்தில் "வீர ஹனுமதே" என்கிற தீக்ஷிதர் கிருதி. "ஷட்வித மார்கினி" இராகத்தில் "பாஹி பரமாத்மா" பாடியபோது, ஏதோ பல வருடங்கள் இணைந்து பாடிய அனுபவஸ்தர்கள் போல இவர்களின் கச்சேரி களைகட்டியிருந்தது.
மந்திரத்தால் கட்டுப்பட்டதுபோல இரசிகர்கள்.
"பேகடா" இராக ஆலாபனையை விஸ்தாரமாக சுகுணா வரதாச்சாரி கையாண்டவிதமே அலாதி. இந்த இராகத்துக்கு இத்தனை பரிமாணங்களா என்பது
அதிசயப்படவைக்கும் அளவுக்கு ஒரு கற்பனையை முன்வைத்தார் அவர்.
சுகுணா புருஷோத்தமனின் "அனுமான் திருவடி நினை மனமே" என்கிற பல்லவியை எடுத்துக்கொண்டு நினைமனமே, திருவடி நினைமனமே, அனுமான் திருவடி
நினைமனமே" என்று விஸ்தாரமாகப் பாடி முடித்தபோது எழுந்த கரகோஷம் சொல்லி முடியாது.
இப்போது, சுகுணா புருஷோத்தமனின் முறை. அவர் "சாவேரி" இராகத்தில் விஸ்தாரமாக ஒரு ஆலாபனையைத் தொடர்ந்து சுவாதித் திருநாளின் "ஆஞ்சநேய" என்கிற சாகித்யத்தில் "ஜனக சுதா"வில் நிரவல் ஸ்வரம். பிறகு ஒரு இராகமாலிகை பாடி முடித்தார்கள்.
"முசிறி" பாணின்னா என்ன?
என்று யாராவது கேட்டால் இந்த சுகுணாக்களிடம் அனுப்பி வையுங்கள்.
இரண்டு பேருமே இசை கற்றுக் கொடுப்பதால் அவர்களது சிஷ்யர்கள் அரங்கம் முழுவதும் ஆங்காங்கே அமர்ந்திருந்தனர்.
கச்சேரிகளில் இந்த அளவுக்குத் தாளம் போட்டு இரசித்ததைப் பார்த்ததில்லை.
ஒரே மாதிரி புடவை கட்டி, ஒரே மாதிரி சேஷ்டைகள் செய்து, ஒரே மாதிரி அபஸ்வரம் பாடி.... இது எதுவுமே கிடையாது.
இது ஒரு வெற்றிக் கூட்டணி.
அடுத்த சீசனில் நிச்சயமாக நான்கைந்து கச்சேரிகளாவது இவர்கள் இணைந்து பாடுவார்கள் என்று எதிர்பார்க்கலாம். பாடவேண்டும்!
தனித்தனியாகக் கச்சேரி செய்யும் இரண்டு மூத்த கலைஞர்களை, இணைந்து கச்சேரி செய்யச் சொல்ல ஒரு துணிவு வேண்டும்.
அப்படி ஒரு கச்சேரியை ஒத்துக்கொள்ள அதைவிட தைரியம் வேண்டும்.
நன்றாகவே சாதகம் செய்து கச்சேரி செய்யும் இரட்டையர்கள் சங்கீதம் போல அல்ல இது.
கரணம் தப்பினால் மரணம்போல, சற்று விலகினால் நகைப்புக்கிடமாகிவிடும்.
எந்த அளவுக்கு குருவிடம் ஆழ்ந்து சிஷ்யம் பண்ணியிருக்கிறார்கள் என்பதையும், எத்தனை ஞானஸ்தர்கள் என்பதையும்
- சுகுணா புருஷோத்தமனும்
- சுகுணா
வரதாச்சாரியும்
ஜெயா தொலைக்காட்சியில் "மார்கழி மகோத்சவ"த்தின் கடைசி நாள் நிகழ்ச்சி.
சுகுணா புருஷோத்தமனும், சுகுணா வரதாச்சாரியும் இணைந்து பாடுகிறார்கள் என்று சொன்னால் கூட்டத்துக்குக் கேட்கவா வேண்டும்?
இரண்டு பேருமே நூற்றுக்கணக்கான சிஷ்யர்களை உருவாக்கிக் கடந்த முப்பது ஆண்டுகளாக இசைத் தொண்டு செய்துவருபவர்கள்.
இருவருமே முசிறி சுப்பிரமணிய அய்யரின் குருகுலத்திலிருந்து வந்தவர்கள்.
அனுமத் ஜெயந்தியை முன்னிட்டு, அன்றைய இசை நிகழ்ச்சிக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட அடிப்படைப் பொருள் அனுமார்.
ஹேமலதாவின் வயலினும், பி.சிவராமனின் மிருதங்கமும் பக்கவாத்தியங்கள்.
அரங்கம் நிரம்பி வழிந்தது என்பது மட்டுமல்ல, வெளியிலும் கூட்டம்.
இவர்களுக்கு இவ்வளவு பெரிய இரசிகர் கூட்டம் இருக்கும் என்று அவர்களேகூட எதிர்பார்த்திருப்பார்களா என்பது சந்தேகம்.
"நாட்டை" இராகத்தில் "பவனாத்மஜ ஆகஸ்ச்ச" என்கிற தீக்ஷிதர் கிருதியில், கல்பனா ஸ்வரம் பாடி கச்சேரியைத் தொடங்கினார்கள்.
தொடர்ந்து, "கர்நாடக காபி" இராகத்தில் "வீர ஹனுமதே" என்கிற தீக்ஷிதர் கிருதி. "ஷட்வித மார்கினி" இராகத்தில் "பாஹி பரமாத்மா" பாடியபோது, ஏதோ பல வருடங்கள் இணைந்து பாடிய அனுபவஸ்தர்கள் போல இவர்களின் கச்சேரி களைகட்டியிருந்தது.
மந்திரத்தால் கட்டுப்பட்டதுபோல இரசிகர்கள்.
"பேகடா" இராக ஆலாபனையை விஸ்தாரமாக சுகுணா வரதாச்சாரி கையாண்டவிதமே அலாதி. இந்த இராகத்துக்கு இத்தனை பரிமாணங்களா என்பது
அதிசயப்படவைக்கும் அளவுக்கு ஒரு கற்பனையை முன்வைத்தார் அவர்.
சுகுணா புருஷோத்தமனின் "அனுமான் திருவடி நினை மனமே" என்கிற பல்லவியை எடுத்துக்கொண்டு நினைமனமே, திருவடி நினைமனமே, அனுமான் திருவடி
நினைமனமே" என்று விஸ்தாரமாகப் பாடி முடித்தபோது எழுந்த கரகோஷம் சொல்லி முடியாது.
இப்போது, சுகுணா புருஷோத்தமனின் முறை. அவர் "சாவேரி" இராகத்தில் விஸ்தாரமாக ஒரு ஆலாபனையைத் தொடர்ந்து சுவாதித் திருநாளின் "ஆஞ்சநேய" என்கிற சாகித்யத்தில் "ஜனக சுதா"வில் நிரவல் ஸ்வரம். பிறகு ஒரு இராகமாலிகை பாடி முடித்தார்கள்.
"முசிறி" பாணின்னா என்ன?
என்று யாராவது கேட்டால் இந்த சுகுணாக்களிடம் அனுப்பி வையுங்கள்.
இரண்டு பேருமே இசை கற்றுக் கொடுப்பதால் அவர்களது சிஷ்யர்கள் அரங்கம் முழுவதும் ஆங்காங்கே அமர்ந்திருந்தனர்.
கச்சேரிகளில் இந்த அளவுக்குத் தாளம் போட்டு இரசித்ததைப் பார்த்ததில்லை.
ஒரே மாதிரி புடவை கட்டி, ஒரே மாதிரி சேஷ்டைகள் செய்து, ஒரே மாதிரி அபஸ்வரம் பாடி.... இது எதுவுமே கிடையாது.
இது ஒரு வெற்றிக் கூட்டணி.
அடுத்த சீசனில் நிச்சயமாக நான்கைந்து கச்சேரிகளாவது இவர்கள் இணைந்து பாடுவார்கள் என்று எதிர்பார்க்கலாம். பாடவேண்டும்!
Kannan Natarajan
Dec 18, 2009, 6:30:52 AM12/18/09
to Min Thamizh
முன்னோடிகள்
தியாகராஜ சுவாமிகளின் நேரடி சிஷ்யப் பரம்பரையைச் சேர்ந்தவர் சேஷய்யர்.
சேலம் மாவட்டம் நெய்க்கரை கிராமத்தில் வாழ்ந்த சுப்பய்யர் என்ற தெலுங்கு பிராமணர்.
இவரது தந்தை திருவையாற்றில் தங்கி தியாகராஜ சுவாமிகளிடம் குருகுல வாசம் செய்தவர்.
சேஷய்யர் தன் தந்தையிடமே இசைப் பயின்று தியாகராஜ சுவாமிகளின் நேரடி சிஷ்யப் பரம்ப்ரையை சேர்ந்தவரானார்.
பாடுவதில் மட்டும் அன்றி, பாடல்கள் புனைவதிலும் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார்.
திருவொற்றியூர் தியாகய்யர் நடத்திய இசை விழாவில் பல வித்வான்கள் முன்பு 8 மணி நேரம் தொடர்ந்து தன்யாசி இராகம் பாடி, பின்பு பல்லவி,
கல்பனா சுரங்களும் பாடி மிகுந்த பாராட்டைப் பெற்றார்.பல வர்ணங்கள், கீர்த்தனைகள், தில்லானாக்கள் இயற்றியுள்ளார்.
இவருடைய படைப்புகளை இவரே சுவர, தாளக் குறிப்புடன் எழுதி வைத்திருப்பது சங்கீத கலைஞர்களுக்கும், இசைப் பயிலும் மாணவர்களுக்கும் ஒரு அரிய
பொக்கிஷமாகும்.
ஆயிரக்கணக்கான இராகங்களுக்கு இவர் ஆரோகண - அவரோகண சுரக் குறிப்புகளை எழுதி வைத்துள்ளார்.
இசை உலகத்திற்கு தெலுங்கில் பல அரிய வர்ணங்களையும், கீர்த்தனைகளையும், தில்லானாக்களையும் இயற்றி தனக்கென்று ஒரு தனி முத்திரையைப் பதித்த இவர், 1908ம் ஆண்டு அமரத்வம் எய்தினார்.
தியாகராஜ சுவாமிகளின் நேரடி சிஷ்யப் பரம்பரையைச் சேர்ந்தவர் சேஷய்யர்.
சேலம் மாவட்டம் நெய்க்கரை கிராமத்தில் வாழ்ந்த சுப்பய்யர் என்ற தெலுங்கு பிராமணர்.
இவரது தந்தை திருவையாற்றில் தங்கி தியாகராஜ சுவாமிகளிடம் குருகுல வாசம் செய்தவர்.
சேஷய்யர் தன் தந்தையிடமே இசைப் பயின்று தியாகராஜ சுவாமிகளின் நேரடி சிஷ்யப் பரம்ப்ரையை சேர்ந்தவரானார்.
பாடுவதில் மட்டும் அன்றி, பாடல்கள் புனைவதிலும் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார்.
திருவொற்றியூர் தியாகய்யர் நடத்திய இசை விழாவில் பல வித்வான்கள் முன்பு 8 மணி நேரம் தொடர்ந்து தன்யாசி இராகம் பாடி, பின்பு பல்லவி,
கல்பனா சுரங்களும் பாடி மிகுந்த பாராட்டைப் பெற்றார்.பல வர்ணங்கள், கீர்த்தனைகள், தில்லானாக்கள் இயற்றியுள்ளார்.
இவருடைய படைப்புகளை இவரே சுவர, தாளக் குறிப்புடன் எழுதி வைத்திருப்பது சங்கீத கலைஞர்களுக்கும், இசைப் பயிலும் மாணவர்களுக்கும் ஒரு அரிய
பொக்கிஷமாகும்.
ஆயிரக்கணக்கான இராகங்களுக்கு இவர் ஆரோகண - அவரோகண சுரக் குறிப்புகளை எழுதி வைத்துள்ளார்.
இசை உலகத்திற்கு தெலுங்கில் பல அரிய வர்ணங்களையும், கீர்த்தனைகளையும், தில்லானாக்களையும் இயற்றி தனக்கென்று ஒரு தனி முத்திரையைப் பதித்த இவர், 1908ம் ஆண்டு அமரத்வம் எய்தினார்.
Kannan Natarajan
Dec 18, 2009, 6:35:20 AM12/18/09
to Min Thamizh
சுவாரஸ்யமான சங்கடம்...
மியூசிக் அகாதமியின் சங்கீத வித்வத் சபையில் முதல் இயலிசை விளக்கத்தில் நம் கலாசாரத்தையும், பழங்குடியினர் இசையையும் நம்மிடையே கோத்தகிரியிலிருந்து நேரிடை ஒளிபரப்பாகக் காட்டி விளக்கினார் வெளிநாட்டு இசை ஆய்வாளர் ரிச்சர்ட் வுல்ஃ.
கோத்தகிரி மலைவாழ் பழங்குடி மக்கள், தமிழும் - மலையாளமும் கலந்த மொழி பேசுவதாகக் குறிப்பிட்டார்.
கடவுள் வழிப்பாட்டு இசை, ஒருவர் இறந்தபின் பாடப்படும் இசை என்ற இருவகைப்பட்ட இசையையும் நேரிடையாக அந்தப் பகுதி மக்களை அழைத்து வந்து பாடி ஆட
வைத்தார்.
அங்குள்ள கோவிலை வருடத்திற்கு ஓர் முறையே திறப்பார்களாம்.
ஆண்கள் முதலில் நடனமாட, பெண்கள் பின்பு சேர்ந்துகொள்வார்கள். பின்பு அவர்களே முடிப்பார்கள் என்று அவர்களின் சம்பிரதாயத்தை விளக்கினார்.
வித்வத் சபையில் எப்போதும் நடக்கும் இயல் இசை விளக்கங்களுக்கு, இது ஒரு மாறுபட்ட விளக்கம்.
காலை வேளையில் ஒருவர் இறந்தபின் நடக்கும் சடங்கிசையைக் கேட்க எல்லோருக்கும் கொஞ்சம் சங்கடமாகத்தான் இருந்தது.
ஆனாலும், விஷயம் சுவாரஸ்யமாக இருந்தது.
இரண்டாவது இயல், இசை விளக்கத்தில் சங்கீத ஆசார்யா பேராசிரியர் பி. கிருஷ்ணமூர்த்தி - தியாகராஜரின் பாடல்களில் "இலய விசேஷம்" என்ற தலைப்பில் பல
திவ்யநாம கீர்த்தனைகளைப் பாடினார்.
நிறைய சர்ச்சைகளுடனும், வேறுபட்டக் கருத்துக்களுடனும் கருத்தரங்கம் முடிந்தது.
மியூசிக் அகாதமியின் சங்கீத வித்வத் சபையில் முதல் இயலிசை விளக்கத்தில் நம் கலாசாரத்தையும், பழங்குடியினர் இசையையும் நம்மிடையே கோத்தகிரியிலிருந்து நேரிடை ஒளிபரப்பாகக் காட்டி விளக்கினார் வெளிநாட்டு இசை ஆய்வாளர் ரிச்சர்ட் வுல்ஃ.
கோத்தகிரி மலைவாழ் பழங்குடி மக்கள், தமிழும் - மலையாளமும் கலந்த மொழி பேசுவதாகக் குறிப்பிட்டார்.
கடவுள் வழிப்பாட்டு இசை, ஒருவர் இறந்தபின் பாடப்படும் இசை என்ற இருவகைப்பட்ட இசையையும் நேரிடையாக அந்தப் பகுதி மக்களை அழைத்து வந்து பாடி ஆட
வைத்தார்.
அங்குள்ள கோவிலை வருடத்திற்கு ஓர் முறையே திறப்பார்களாம்.
ஆண்கள் முதலில் நடனமாட, பெண்கள் பின்பு சேர்ந்துகொள்வார்கள். பின்பு அவர்களே முடிப்பார்கள் என்று அவர்களின் சம்பிரதாயத்தை விளக்கினார்.
வித்வத் சபையில் எப்போதும் நடக்கும் இயல் இசை விளக்கங்களுக்கு, இது ஒரு மாறுபட்ட விளக்கம்.
காலை வேளையில் ஒருவர் இறந்தபின் நடக்கும் சடங்கிசையைக் கேட்க எல்லோருக்கும் கொஞ்சம் சங்கடமாகத்தான் இருந்தது.
ஆனாலும், விஷயம் சுவாரஸ்யமாக இருந்தது.
இரண்டாவது இயல், இசை விளக்கத்தில் சங்கீத ஆசார்யா பேராசிரியர் பி. கிருஷ்ணமூர்த்தி - தியாகராஜரின் பாடல்களில் "இலய விசேஷம்" என்ற தலைப்பில் பல
திவ்யநாம கீர்த்தனைகளைப் பாடினார்.
- சமம்
- கால் இடம்
- அரை இடம்
- முக்கால் இடம்
- நான்கு தள்ளி
- ஒன்றரை இடம்
நிறைய சர்ச்சைகளுடனும், வேறுபட்டக் கருத்துக்களுடனும் கருத்தரங்கம் முடிந்தது.
Kannan Natarajan
Dec 18, 2009, 6:39:52 AM12/18/09
to Min Thamizh
இரட்டையர் என்றாலே விறுவிறுப்பு!
மியூசிக் அகாதமியில் மத்தியானக் கச்சேரி எப்படி இருக்கிறது என்று பார்க்கலாம் என்று நுழைந்தால் கர்னாடிகா சகோதரர்கள் மேடையேறி இருந்தனர்.
"சித்ர வீணை" இரவி கிரணின் சகோதரர்கள்.
இந்த நிகழ்ச்சியின் சிறப்பம்சம் இராகம், தானம், பல்லவி.
இரஞ்சனி, ஜனரஞ்சனி, சிவரஞ்சனி இராகங்களைக் கோர்த்து அமைத்த "சொகசுகா மிருதங்க தாளமு, ஸ்ரீரஞ்சனி இராக பாரிதா" என்கிற பல்லவியை எடுத்துக்கொண்டு
அற்புதமாக கல்பனா ஸ்வரங்களுடன், அனாசயமாகப் பாடிய இவர்களைப் பாராட்டாமல் இருக்க முடியாது.
உச்ச ஸ்தாயியிலும், கீழ் ஸ்தாயியிலும் சரி ஒருவருக்கொருவர் அனுசரணையாகப் பாடியவிதம் நிஜமாகவே அசத்தல்.
புதிய வரவு.
இரட்டையர் சங்கீதம் என்றாலே விறுவிறுப்பு என்றுதானே அர்த்தம்!
மியூசிக் அகாதமியில் மத்தியானக் கச்சேரி எப்படி இருக்கிறது என்று பார்க்கலாம் என்று நுழைந்தால் கர்னாடிகா சகோதரர்கள் மேடையேறி இருந்தனர்.
- இடப்பள்ளி அஜித்குமார் வயலின்
- திருவனந்தபுரம் வைத்தியநாதன் மிருதங்கம்
- கே.எஸ். சசிகிரணும்
- பி.கணேஷும்
"சித்ர வீணை" இரவி கிரணின் சகோதரர்கள்.
இந்த நிகழ்ச்சியின் சிறப்பம்சம் இராகம், தானம், பல்லவி.
இரஞ்சனி, ஜனரஞ்சனி, சிவரஞ்சனி இராகங்களைக் கோர்த்து அமைத்த "சொகசுகா மிருதங்க தாளமு, ஸ்ரீரஞ்சனி இராக பாரிதா" என்கிற பல்லவியை எடுத்துக்கொண்டு
அற்புதமாக கல்பனா ஸ்வரங்களுடன், அனாசயமாகப் பாடிய இவர்களைப் பாராட்டாமல் இருக்க முடியாது.
உச்ச ஸ்தாயியிலும், கீழ் ஸ்தாயியிலும் சரி ஒருவருக்கொருவர் அனுசரணையாகப் பாடியவிதம் நிஜமாகவே அசத்தல்.
புதிய வரவு.
இரட்டையர் சங்கீதம் என்றாலே விறுவிறுப்பு என்றுதானே அர்த்தம்!
Kannan Natarajan
Dec 18, 2009, 6:47:50 AM12/18/09
to Min Thamizh
அல்வா இனித்தது...
மியூசிக் அகாதெமியில் புதன்கிழமை சாயங்காலக் கச்சேரி விஜய் சிவாவுடையது.
இன்றைய தலைமுறை இசைக் கலைஞர்களில் தனக்கென ஒரு இடம் பிடித்ததுடன் நின்று விடாமல், தனது சங்கீதத்தின் கெளரவத்தைக் காப்பாற்றிக் கொண்டிருக்கும்
அற்புதக் கலைஞர் விஜய் சிவா.
சாஸ்திரிய மாண்புகள் சற்றும் குறையாமல், அதே நேரத்தில் இரசிகர்களைத் தனது இசையால் கவர்ந்து இழுக்கும் நுணுக்கம் விஜய் சிவாவுக்கு மட்டுமே தெரிந்த இரகசியம்.
கெளரவமான சங்கீதம்.
எனக்குத் தெரிந்து கடந்த பத்து வருடங்களாக விஜய் சிவாவின் எந்தக் கச்சேரியும் இரசிகர்களை ஏமாற்றியதில்லை.
இந்த வருடத்திய அகாதெமி கச்சேரி மட்டும் ஏமாற்றுமா என்ன?
இந்த வருடத்திய கச்சேரியின் "ஹைலைட்" "கமனாஸ்ரமம்" என்கிற இராகம்.
பூர்வி கல்யாணியை ஒத்த இந்த மேளகர்த்தா இராகம் அதிகமாக இசைக்கப் படாதது.
மிஸ்ர சாப்பில், "இது நீக்கு நியாயமா" என்கிற மைசூர் வாசுதேவாச்சாரின் சாகித்யத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து நிரவல்பாடி, ஸ்வரம் பாடி ஜமாய்த்து விட்டார் மனிதர்.
இராக ஆலாபனையில் கமனாஸ்ரமத்தின் பாவங்களை அவர் வெளிக் கொணர்ந்த போது, ஏதோ நாற்பது ஆண்டுக்கு முந்தைய சங்கீத சாம்ராஜ்யத்தில் சஞ்சரித்த
சுகானுபவம்.
நன்றி, விஜய் சிவா.
டி.கே.ஜெயராமனின் சீடர் விஜய் சிவா.
இவர் பாடிய பைரவி ஜெயராமன், பட்டம்மாள் பாணியில் அத்தனை சிறப்பம்சங்களையும் வெளிப்படுத்தியதில் வியப்பென்ன இருக்கிறது?
கேன்டீனுக்கு எழுந்து போனவர்களைக்கூடத் திருப்பி அழைத்து வந்த வாசிப்பு.
அகாதெமி அரங்கமே தாளம் போட்டு இரசித்த தனியாவர்தனம் அது.
விஜய் சிவாவின் கச்சேரி நன்றாக இருந்தது என்று சொல்வது அல்வா சுவையாக இருந்தது என்று சொல்வதைப் போல!
மியூசிக் அகாதெமியில் புதன்கிழமை சாயங்காலக் கச்சேரி விஜய் சிவாவுடையது.
இன்றைய தலைமுறை இசைக் கலைஞர்களில் தனக்கென ஒரு இடம் பிடித்ததுடன் நின்று விடாமல், தனது சங்கீதத்தின் கெளரவத்தைக் காப்பாற்றிக் கொண்டிருக்கும்
அற்புதக் கலைஞர் விஜய் சிவா.
சாஸ்திரிய மாண்புகள் சற்றும் குறையாமல், அதே நேரத்தில் இரசிகர்களைத் தனது இசையால் கவர்ந்து இழுக்கும் நுணுக்கம் விஜய் சிவாவுக்கு மட்டுமே தெரிந்த இரகசியம்.
கெளரவமான சங்கீதம்.
எனக்குத் தெரிந்து கடந்த பத்து வருடங்களாக விஜய் சிவாவின் எந்தக் கச்சேரியும் இரசிகர்களை ஏமாற்றியதில்லை.
இந்த வருடத்திய அகாதெமி கச்சேரி மட்டும் ஏமாற்றுமா என்ன?
இந்த வருடத்திய கச்சேரியின் "ஹைலைட்" "கமனாஸ்ரமம்" என்கிற இராகம்.
பூர்வி கல்யாணியை ஒத்த இந்த மேளகர்த்தா இராகம் அதிகமாக இசைக்கப் படாதது.
மிஸ்ர சாப்பில், "இது நீக்கு நியாயமா" என்கிற மைசூர் வாசுதேவாச்சாரின் சாகித்யத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து நிரவல்பாடி, ஸ்வரம் பாடி ஜமாய்த்து விட்டார் மனிதர்.
இராக ஆலாபனையில் கமனாஸ்ரமத்தின் பாவங்களை அவர் வெளிக் கொணர்ந்த போது, ஏதோ நாற்பது ஆண்டுக்கு முந்தைய சங்கீத சாம்ராஜ்யத்தில் சஞ்சரித்த
சுகானுபவம்.
நன்றி, விஜய் சிவா.
டி.கே.ஜெயராமனின் சீடர் விஜய் சிவா.
இவர் பாடிய பைரவி ஜெயராமன், பட்டம்மாள் பாணியில் அத்தனை சிறப்பம்சங்களையும் வெளிப்படுத்தியதில் வியப்பென்ன இருக்கிறது?
- ஆர்.கே. ஸ்ரீராம்குமார் வயலின்
- திருச்சி சங்கரன் மிருதங்கம்
- சுரேஷ் கடம்
கேன்டீனுக்கு எழுந்து போனவர்களைக்கூடத் திருப்பி அழைத்து வந்த வாசிப்பு.
அகாதெமி அரங்கமே தாளம் போட்டு இரசித்த தனியாவர்தனம் அது.
விஜய் சிவாவின் கச்சேரி நன்றாக இருந்தது என்று சொல்வது அல்வா சுவையாக இருந்தது என்று சொல்வதைப் போல!
Kannan Natarajan
Dec 18, 2009, 6:54:19 AM12/18/09
to Min Thamizh
அம்மணி ஏமாற்றி விட்டார்...
வியாழக்கிழமை (17/12/09) நண்பகலில் ஒரு ஏமாற்றம் காத்திருக்கிறது என்று தெரிந்திருந்தால் மியூசிக் அதாதெமி பக்கத்திலேயே போயிருக்க மாட்டோம்.
வசுதா கேசவ் ஒரு வளரும் நட்சத்திரமாயிற்றே.
ஊரெல்லாம் இவர் புகழைப் பாடுகிறதே.
இவர் எப்படிப் பாடுகிறார் கேட்கலாம் என்று போனால், மிஞ்சியது என்னவோ ஏமாற்றம் தான்.
நான் எப்படிப் பாடினாலும் நன்றாக இருக்கும் என்று ஒரு பாடகர் நினைக்கத் தொடங்கி விட்டால், அவர் ஒரு பாட்டுக்குப் பாடுவார், குரல் ஒரு பாட்டுக்குப் பாடும்.
ஸ்ருதியும், தாளமும் அதன் பாட்டுக்கு உலாவத் தொடங்கிவிடும்.
முறையாக சங்கீதம் படித்த வசுதா கேசவுக்கு இந்த பால பாடத்தை அவரது குருநாதர் கற்றுத்தராமல் போய்விட்டார் போலிருக்கிறது.
"சாவேரி" ஆலாபனை தப்புச் சொல்ல முடியாத அளவுக்கு நன்றாகவே இருந்தது.
ஆலாபனை முடிந்து "வேலைய்யா, தயவில்லையா..." என்கிற கோட்டீஸ்வர ஐயரின் சாகித்யத்தை, கொஞ்சம்கூட பாவமோ, உணர்ச்சியோ இல்லாமல் வசுதா கேசவால்
மட்டும் தான் பாட முடியும்.
எவ்வளவு உருக்கமான சாகித்யம். என்ன அற்புதமான வார்த்தைப் பிரயோகங்கள்.
கோட்டீஸ்வர ஐயர் கேட்டிருந்தால் கொலையே விழுந்திருக்கும்.
இலக்கண சுத்தமாக இருந்தது வசுதா பாடிய சுபபந்துவராளி. கொஞ்சம் கூடக் குறை சொல்ல முடியாது.
சங்கீதம் என்பது இலக்கண சுத்தம் மட்டுமல்ல, அம்மணி...
நமது கற்பனையும், பாவமும் சேரும்போது தான் அதற்கு ஜீவன் வரும்.
இராகத்தின் ஜீவன் வெளிப்படவில்லை என்பது ஒருபுறம் இருக்கட்டும். தீக்ஷிதரின் "ஸ்ரீ சத்யநாராயணம்" என்கிற கிருதியையாவது பாவத்துடனும், உணர்வு
பூர்வமாகவும் கையாண்டாரா என்றால் அதுவும் இல்லை.
வசுதா கேசவுக்கு நல்ல குரல் வளம் இருக்கிறது. கொஞ்சம் சிரமப்பட்டு சாதகம் செய்தால் அற்புதமான குரலாக ஆகர்ஷிக்கும்.
காலப்பிரமாணம் கச்சிதமாகவே இருக்கிறது. ஸ்வரப்பிரஸ்தாரங்களில் இன்னும் சற்று ஆழமும், அழுத்தமும், வேகமும் இருந்தால் நன்றாக இருக்கும்.
உச்சரிப்பில் கவனமும், பாடாந்தரத்தில் சிரத்தையும், சாதகமும் வசுதா கேசவின் அத்தியாவசியத் தேவைகள்.
குற்றம் சொல்கிறார்கள் என்று கோவப்படாமல், குறைகளைக் களைவதில் கவனம் செலுத்தினால் கர்னாடக சங்கீதத்துக்கு ஒரு நல்ல கலைஞர் கிடைப்பார்.
இல்லையென்றால் நஷ்டம் நிச்சயமாக சங்கீதத்துக்கும், இரசிகர்களுக்கும் அல்ல.
வியாழக்கிழமை (17/12/09) நண்பகலில் ஒரு ஏமாற்றம் காத்திருக்கிறது என்று தெரிந்திருந்தால் மியூசிக் அதாதெமி பக்கத்திலேயே போயிருக்க மாட்டோம்.
வசுதா கேசவ் ஒரு வளரும் நட்சத்திரமாயிற்றே.
ஊரெல்லாம் இவர் புகழைப் பாடுகிறதே.
இவர் எப்படிப் பாடுகிறார் கேட்கலாம் என்று போனால், மிஞ்சியது என்னவோ ஏமாற்றம் தான்.
நான் எப்படிப் பாடினாலும் நன்றாக இருக்கும் என்று ஒரு பாடகர் நினைக்கத் தொடங்கி விட்டால், அவர் ஒரு பாட்டுக்குப் பாடுவார், குரல் ஒரு பாட்டுக்குப் பாடும்.
ஸ்ருதியும், தாளமும் அதன் பாட்டுக்கு உலாவத் தொடங்கிவிடும்.
முறையாக சங்கீதம் படித்த வசுதா கேசவுக்கு இந்த பால பாடத்தை அவரது குருநாதர் கற்றுத்தராமல் போய்விட்டார் போலிருக்கிறது.
"சாவேரி" ஆலாபனை தப்புச் சொல்ல முடியாத அளவுக்கு நன்றாகவே இருந்தது.
ஆலாபனை முடிந்து "வேலைய்யா, தயவில்லையா..." என்கிற கோட்டீஸ்வர ஐயரின் சாகித்யத்தை, கொஞ்சம்கூட பாவமோ, உணர்ச்சியோ இல்லாமல் வசுதா கேசவால்
மட்டும் தான் பாட முடியும்.
எவ்வளவு உருக்கமான சாகித்யம். என்ன அற்புதமான வார்த்தைப் பிரயோகங்கள்.
கோட்டீஸ்வர ஐயர் கேட்டிருந்தால் கொலையே விழுந்திருக்கும்.
இலக்கண சுத்தமாக இருந்தது வசுதா பாடிய சுபபந்துவராளி. கொஞ்சம் கூடக் குறை சொல்ல முடியாது.
சங்கீதம் என்பது இலக்கண சுத்தம் மட்டுமல்ல, அம்மணி...
நமது கற்பனையும், பாவமும் சேரும்போது தான் அதற்கு ஜீவன் வரும்.
இராகத்தின் ஜீவன் வெளிப்படவில்லை என்பது ஒருபுறம் இருக்கட்டும். தீக்ஷிதரின் "ஸ்ரீ சத்யநாராயணம்" என்கிற கிருதியையாவது பாவத்துடனும், உணர்வு
பூர்வமாகவும் கையாண்டாரா என்றால் அதுவும் இல்லை.
வசுதா கேசவுக்கு நல்ல குரல் வளம் இருக்கிறது. கொஞ்சம் சிரமப்பட்டு சாதகம் செய்தால் அற்புதமான குரலாக ஆகர்ஷிக்கும்.
காலப்பிரமாணம் கச்சிதமாகவே இருக்கிறது. ஸ்வரப்பிரஸ்தாரங்களில் இன்னும் சற்று ஆழமும், அழுத்தமும், வேகமும் இருந்தால் நன்றாக இருக்கும்.
உச்சரிப்பில் கவனமும், பாடாந்தரத்தில் சிரத்தையும், சாதகமும் வசுதா கேசவின் அத்தியாவசியத் தேவைகள்.
குற்றம் சொல்கிறார்கள் என்று கோவப்படாமல், குறைகளைக் களைவதில் கவனம் செலுத்தினால் கர்னாடக சங்கீதத்துக்கு ஒரு நல்ல கலைஞர் கிடைப்பார்.
இல்லையென்றால் நஷ்டம் நிச்சயமாக சங்கீதத்துக்கும், இரசிகர்களுக்கும் அல்ல.
Kannan Natarajan
Dec 18, 2009, 7:02:34 AM12/18/09
to Min Thamizh
நேரமாவது... காலமாவது...
நாரத கான சபையில் வியாழக்கிழமை (17/12/09) டாக்டர் கணேஷிடம் இசை நிகழ்ச்சி.
மகாராஜபுரம் சந்தானத்தின் சீடர்.
குருவே இவருக்குள் கூடு பாய்ந்து விட்டாரோ என்று சந்தேகப்பட வைக்கும் சங்கீதம்.
மஹாராஜபுரம் சந்தானத்தின் குரல் வளம். அப்படியே இருப்பது என்பது உண்மையிலேயே வியப்பாகத்தான் இருக்கிறது.
குரல் மட்டுமல்ல, சங்கீத ஞானமும் அப்படியே...
எடுப்பும், தொடுப்பும் களைகட்ட வைத்தது.
"பௌளி" இராகத்தில், கண்டசாபு தாளத்தில் தியாகய்யரின் "மேலுகோவய்ய" தொடர்ந்தது "கம்பீர நாட்டை"யில், ஆதி தாளத்தில் மைசூர் மஹாராஜாவின்
"ஸ்ரீஜாலந்தா" கீர்த்தனையும் அழகாகப் பின்னி பிணையப்பட்ட கல்பனாசுவரங்களும்.
வசந்தமாக வீசியது இன்றைக்கு இவர் பாடிய "வசந்த பைரவி" இராக ஆலாபனை. முத்துசுவாமி தீட்சிதரின் "ப்ரசன்ன வெங்கடேச்வரம்" கீர்த்தனையும்,
கல்பனா சுவரங்களும் அசத்தின.
பிரதி மத்யமத்தில் வாசஸ்பதி இராகத்தில் தியாகய்யரின் "கண்டஜூடுமி" கீர்த்தனை உசத்தியான இரகம்.
விறுவிறுப்பாக நிரவல், இரம்மியமான கல்பனா சுவரங்கள்.
சுருட்டி இராகத்தில், ஆதி தாளத்தில் கோபாலகிருஷ்ண பாரதியின் "கனகசபை திரு நடனத்தை"த் தொடர்ந்து, வீசும் தென்றலாய் வந்தது சங்கராபரண இராகம்.
இரஞ்சகமான இராக ஆலாபனை.
வியாழக்கிழமைக்குப் பொருத்தமாய் சுப்பராம தீட்சிதரின் சங்கராசார்யம் கிருதி. இன்றைய கச்சேரியின் "ஹைலைட்" சங்கராபரணம் தான்.
ஞானானந்தர்மேல் ஹரிதாஸ்கிரி அவர்கள் ஆபேரி இராகத்தில் இயற்றிய "ஞானானந்த குரும்" என்ற பாடல், இராகவேந்தர் மேல் கமலேச விட்டலரின்
"துங்காதீரவிராஜம்", சாய் பஜனுடன் கச்சேரி நிறைவாய் அமைந்தது.
அதிகாலை பத்து மணிக் கச்சேரி என்றால் தான் என்ன?
சுகமான நிறையான நிகழ்ச்சியைக் கேட்ட திருப்தி.
நல்ல சங்கீதம் கேட்க நேரம் காலம் என்ன வேண்டிக் கிடக்கிறது?
நாரத கான சபையில் வியாழக்கிழமை (17/12/09) டாக்டர் கணேஷிடம் இசை நிகழ்ச்சி.
மகாராஜபுரம் சந்தானத்தின் சீடர்.
குருவே இவருக்குள் கூடு பாய்ந்து விட்டாரோ என்று சந்தேகப்பட வைக்கும் சங்கீதம்.
மஹாராஜபுரம் சந்தானத்தின் குரல் வளம். அப்படியே இருப்பது என்பது உண்மையிலேயே வியப்பாகத்தான் இருக்கிறது.
குரல் மட்டுமல்ல, சங்கீத ஞானமும் அப்படியே...
- கண்டதேவி விஜயராகவன் வயலின்
- சிதம்பரம் பாலசங்கர் மிருதங்கம்
- தீனதயாளன் மோர்சிங்
எடுப்பும், தொடுப்பும் களைகட்ட வைத்தது.
"பௌளி" இராகத்தில், கண்டசாபு தாளத்தில் தியாகய்யரின் "மேலுகோவய்ய" தொடர்ந்தது "கம்பீர நாட்டை"யில், ஆதி தாளத்தில் மைசூர் மஹாராஜாவின்
"ஸ்ரீஜாலந்தா" கீர்த்தனையும் அழகாகப் பின்னி பிணையப்பட்ட கல்பனாசுவரங்களும்.
வசந்தமாக வீசியது இன்றைக்கு இவர் பாடிய "வசந்த பைரவி" இராக ஆலாபனை. முத்துசுவாமி தீட்சிதரின் "ப்ரசன்ன வெங்கடேச்வரம்" கீர்த்தனையும்,
கல்பனா சுவரங்களும் அசத்தின.
பிரதி மத்யமத்தில் வாசஸ்பதி இராகத்தில் தியாகய்யரின் "கண்டஜூடுமி" கீர்த்தனை உசத்தியான இரகம்.
விறுவிறுப்பாக நிரவல், இரம்மியமான கல்பனா சுவரங்கள்.
சுருட்டி இராகத்தில், ஆதி தாளத்தில் கோபாலகிருஷ்ண பாரதியின் "கனகசபை திரு நடனத்தை"த் தொடர்ந்து, வீசும் தென்றலாய் வந்தது சங்கராபரண இராகம்.
இரஞ்சகமான இராக ஆலாபனை.
வியாழக்கிழமைக்குப் பொருத்தமாய் சுப்பராம தீட்சிதரின் சங்கராசார்யம் கிருதி. இன்றைய கச்சேரியின் "ஹைலைட்" சங்கராபரணம் தான்.
ஞானானந்தர்மேல் ஹரிதாஸ்கிரி அவர்கள் ஆபேரி இராகத்தில் இயற்றிய "ஞானானந்த குரும்" என்ற பாடல், இராகவேந்தர் மேல் கமலேச விட்டலரின்
"துங்காதீரவிராஜம்", சாய் பஜனுடன் கச்சேரி நிறைவாய் அமைந்தது.
அதிகாலை பத்து மணிக் கச்சேரி என்றால் தான் என்ன?
சுகமான நிறையான நிகழ்ச்சியைக் கேட்ட திருப்தி.
நல்ல சங்கீதம் கேட்க நேரம் காலம் என்ன வேண்டிக் கிடக்கிறது?
Kannan Natarajan
Dec 18, 2009, 7:09:24 AM12/18/09
to Min Thamizh
இதுக்குப் போயி பயப்படலாமா...?
நாரத கான சபையில் வியாழக்கிழமை டாக்டர் கணேஷின் கச்சேரியைத் தொடர்ந்து மினி ஹாலில் பாரதி இராமசுப்பன் பாடுகிறார் என்று கேட்டு உள்ளே நுழைந்தோம்.
பி.எஸ். நாராயண ஸ்வாமியின் சிஷ்யையாயிற்றே, சோடை போகாது என்கிற தைரியம் தான்.
ஆலாபனை, சுவாதி திருநாள் மஹாராஜாவின் "ஸ்மர சதா மானச" கீர்த்தனை, சுருக்கமான நிரவல் ஸ்வரம்.
விளம்ப காலத்தில் "இலலிதா" இராகத்தில் அமைந்த தீட்சிதரின் "ஹிரண்மயீம் இலட்சுமீம்" கிருதியை மிக அழகாக அட்சர சுத்தமாகப் பாடினார்.
பாரதியிடம் பாவத்துடனும், இராகத்தின் ஜீவன் கெடாமலும் பாட வேண்டும் என்கிற கவனம் நிறையவே இருக்கிறது.
அதுதான் இவரது சங்கீதத்தில் இருக்கும் "ஸ்பெஷல்" கவர்ச்சி.
"சந்திர ஜோதி" இராகத்தில் தியாகய்யரின் "சசிவதனா"விற்குப் பிறகு வந்தது ஆபத்து!
ஆபத்து என்று சொன்னால் ஏதோ அபவாதம் நடந்துவிட்டதாக நினைத்து விடாதீர்கள்.
வளரும் கலைஞர்கள் எல்லோருக்குமே கச்சேரியின் போது ஏற்படும் அதே சறுக்கல் தான் பாரதிக்கும் இன்றைய நிகழ்ச்சியில் ஏற்பட்டது.
அந்த சறுக்கலுக்குக் காரணம் பதட்டம் தான் என்பதை அவர் புரிந்து கொண்டாரோ இல்லையோ கேட்கும் இரசிகர்கள் புரிந்து கொண்டனர்.
கரஹரப்பிரியா பாடுகையில் ஓர் பதட்டம்.
பதட்டத்தின் விளைவு ஆங்காங்கே இடறல். சிரமப்பட்டு சுதாரித்துக் கொண்டுவிட்டார்.
இதுக்கெல்லாம் பதட்டப்பட்டால், இனி சாதிக்க எவ்வளவு இருக்கு பாரதி... இதுக்குப் போயி பயப்படலாமா...?
தனிக்குப் பின் காபியில் அம்புஜம் கிருஷ்ணாவின் "அரவிந்த பதமலர்", அவசரமாகத் தவழ்ந்து வந்தது.
சிந்து பைரவியில் "வந்து,வந்து முன் தவழ்ந்து" என்ற திருப்புகழ்.
தியாகய்யரின் "ஷோபானே" கீர்த்தனையுடன் ஷோபனமாய் முடித்தார் பாரதி.
பாரதி இராமசுப்பனைப் பற்றி ஒரு வார்த்தை.
இன்னும் இரண்டு சீசன் கழித்து பாருங்கள்.
இவர் ஒரு நம்பிக்கை நட்சத்திரம்.
நாரத கான சபையில் வியாழக்கிழமை டாக்டர் கணேஷின் கச்சேரியைத் தொடர்ந்து மினி ஹாலில் பாரதி இராமசுப்பன் பாடுகிறார் என்று கேட்டு உள்ளே நுழைந்தோம்.
பி.எஸ். நாராயண ஸ்வாமியின் சிஷ்யையாயிற்றே, சோடை போகாது என்கிற தைரியம் தான்.
- திருமருகல் தினேஷ்குமார் வயலின்
- ஜி.கே. கணேஷ் மிருதங்கம்
ஆலாபனை, சுவாதி திருநாள் மஹாராஜாவின் "ஸ்மர சதா மானச" கீர்த்தனை, சுருக்கமான நிரவல் ஸ்வரம்.
விளம்ப காலத்தில் "இலலிதா" இராகத்தில் அமைந்த தீட்சிதரின் "ஹிரண்மயீம் இலட்சுமீம்" கிருதியை மிக அழகாக அட்சர சுத்தமாகப் பாடினார்.
பாரதியிடம் பாவத்துடனும், இராகத்தின் ஜீவன் கெடாமலும் பாட வேண்டும் என்கிற கவனம் நிறையவே இருக்கிறது.
அதுதான் இவரது சங்கீதத்தில் இருக்கும் "ஸ்பெஷல்" கவர்ச்சி.
"சந்திர ஜோதி" இராகத்தில் தியாகய்யரின் "சசிவதனா"விற்குப் பிறகு வந்தது ஆபத்து!
ஆபத்து என்று சொன்னால் ஏதோ அபவாதம் நடந்துவிட்டதாக நினைத்து விடாதீர்கள்.
வளரும் கலைஞர்கள் எல்லோருக்குமே கச்சேரியின் போது ஏற்படும் அதே சறுக்கல் தான் பாரதிக்கும் இன்றைய நிகழ்ச்சியில் ஏற்பட்டது.
அந்த சறுக்கலுக்குக் காரணம் பதட்டம் தான் என்பதை அவர் புரிந்து கொண்டாரோ இல்லையோ கேட்கும் இரசிகர்கள் புரிந்து கொண்டனர்.
கரஹரப்பிரியா பாடுகையில் ஓர் பதட்டம்.
பதட்டத்தின் விளைவு ஆங்காங்கே இடறல். சிரமப்பட்டு சுதாரித்துக் கொண்டுவிட்டார்.
இதுக்கெல்லாம் பதட்டப்பட்டால், இனி சாதிக்க எவ்வளவு இருக்கு பாரதி... இதுக்குப் போயி பயப்படலாமா...?
தனிக்குப் பின் காபியில் அம்புஜம் கிருஷ்ணாவின் "அரவிந்த பதமலர்", அவசரமாகத் தவழ்ந்து வந்தது.
சிந்து பைரவியில் "வந்து,வந்து முன் தவழ்ந்து" என்ற திருப்புகழ்.
தியாகய்யரின் "ஷோபானே" கீர்த்தனையுடன் ஷோபனமாய் முடித்தார் பாரதி.
பாரதி இராமசுப்பனைப் பற்றி ஒரு வார்த்தை.
இன்னும் இரண்டு சீசன் கழித்து பாருங்கள்.
இவர் ஒரு நம்பிக்கை நட்சத்திரம்.
Kannan Natarajan
Dec 18, 2009, 11:08:33 PM12/18/09
to Min Thamizh
உயிரோட்டம் மிஸ்ஸிங்... மிஸ்...!
ஏர்-டெல் சிங்கரின் குரல் பயிற்சியாளர் அனந்த வைத்யநாதனின் பக்தி இசையைக் கேட்கலாம் என்று ஆசையோடு வெள்ளிக்கிழமை (18/12/09) மதியம் நாரத கான
சபாவில் நுழைந்தபோது ஒரு அதிர்ச்சி.
அவருக்குப் பதில் திருமதி ஜெயந்தி ஸ்ரீதர்
"பந்துவராளி" இராகத்தில் "நினுநேர நம்மிநானுரா"வின் சரணம் "வேதசாஸ்த்ர புராண"வில் நிரவல் செய்து கொண்டிருந்தார்.
ஞானம் இருந்தாலும் அதை வெளிப்படுத்த சிலரால் தான் முடியும். இசைக்கு, ஏற்ற இறக்கம், வல்லினம் - மெல்லினம் இவை அத்தியாவசமானவை.
ஜெயந்தி ஸ்ரீதருக்கு நல்ல குரல் வளம். நினைத்ததெல்லாம் குரலில் பேசுகிறது. ஆனால் உயிரோட்டம்?
குரல் மட்டும் நன்றாக இருந்தால் போதுமா?
பாவமும், சாகித்ய சுத்தமும், கற்பனா சக்தியும் இல்லாமல் போனால் குரல் நன்றாக இருந்து என்ன பயன்?
சினிமாப் பின்னணிப் பாடகியாக வேண்டுமானால் போகலாம்.
பந்துவராளி இராக ஆலாபனை நல்ல கற்பனை வளத்துடன் இருந்தது என்பதை மறுக்கவில்லை.
நிரவல் இலக்கணம் என்னவாயிற்று?
எடுப்பும், அறுதியும் முடிக்கும்போது மட்டும் எட்டிப் பார்த்தன.சரி, திருப்பாவைக்கு விஸ்தார ஆலாபனை தேவையா?
அது போகட்டும், தமிழ் சாகித்யங்களை இப்படியா உச்சரிப்பது?
அதுவும் ஆண்டாள் திருப்பாவையை?
தமிழில் கூட சாகித்ய சுத்தம் இல்லாமல் போனால் எப்படி?
"ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன்" ஊத்தமனாகிவிட்டானே, இது நியாயமா?
தீட்சிதரின் "நீலோத்பலாம்பிகாயாம்" கீர்த்தனை அவசர அவசரமாக ஒப்பிப்பதுபோல் இருந்தது.
சாவேரி இராக ஆலாபனை விவரமாக இருந்தாலும் மனதைத் தொடவில்லை.
"ஆஞ்சநேய இரகுராம" கீர்த்தனையை அழுத்தமாகப் பாடினார். ஆனால் கல்பனாசுவரம் குறைப்பு ஏதுமின்றி உப்புசப்பில்லாமல் இருந்தது.
தொடர்ந்து தனி.
நல்ல ஈடு! சுகமான வாசிப்பு!
கல்யாணி சங்கரின் வயலின் வாசிப்பு அனுசரணையாக இருந்தது.
கடவுள் நல்ல குரல் வளத்தைக் கொடுத்திருக்கிறார்.
ஒழுங்காக சாதகம் செய்து, முறையாகப் பாடந்திரங்களை அப்பியாசம் செய்தால் இந்தக் குரலுக்கு எட்ட வேண்டிய உயரம் அதிகம்.
அதற்குத் தேவை உழைப்பு. பார்ப்போம். அடுத்த சீசனில் முன்னேற்றம் தெரிகிறதா என்று...
ஏர்-டெல் சிங்கரின் குரல் பயிற்சியாளர் அனந்த வைத்யநாதனின் பக்தி இசையைக் கேட்கலாம் என்று ஆசையோடு வெள்ளிக்கிழமை (18/12/09) மதியம் நாரத கான
சபாவில் நுழைந்தபோது ஒரு அதிர்ச்சி.
அவருக்குப் பதில் திருமதி ஜெயந்தி ஸ்ரீதர்
"பந்துவராளி" இராகத்தில் "நினுநேர நம்மிநானுரா"வின் சரணம் "வேதசாஸ்த்ர புராண"வில் நிரவல் செய்து கொண்டிருந்தார்.
ஞானம் இருந்தாலும் அதை வெளிப்படுத்த சிலரால் தான் முடியும். இசைக்கு, ஏற்ற இறக்கம், வல்லினம் - மெல்லினம் இவை அத்தியாவசமானவை.
ஜெயந்தி ஸ்ரீதருக்கு நல்ல குரல் வளம். நினைத்ததெல்லாம் குரலில் பேசுகிறது. ஆனால் உயிரோட்டம்?
குரல் மட்டும் நன்றாக இருந்தால் போதுமா?
பாவமும், சாகித்ய சுத்தமும், கற்பனா சக்தியும் இல்லாமல் போனால் குரல் நன்றாக இருந்து என்ன பயன்?
சினிமாப் பின்னணிப் பாடகியாக வேண்டுமானால் போகலாம்.
பந்துவராளி இராக ஆலாபனை நல்ல கற்பனை வளத்துடன் இருந்தது என்பதை மறுக்கவில்லை.
நிரவல் இலக்கணம் என்னவாயிற்று?
எடுப்பும், அறுதியும் முடிக்கும்போது மட்டும் எட்டிப் பார்த்தன.சரி, திருப்பாவைக்கு விஸ்தார ஆலாபனை தேவையா?
அது போகட்டும், தமிழ் சாகித்யங்களை இப்படியா உச்சரிப்பது?
அதுவும் ஆண்டாள் திருப்பாவையை?
தமிழில் கூட சாகித்ய சுத்தம் இல்லாமல் போனால் எப்படி?
"ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன்" ஊத்தமனாகிவிட்டானே, இது நியாயமா?
தீட்சிதரின் "நீலோத்பலாம்பிகாயாம்" கீர்த்தனை அவசர அவசரமாக ஒப்பிப்பதுபோல் இருந்தது.
சாவேரி இராக ஆலாபனை விவரமாக இருந்தாலும் மனதைத் தொடவில்லை.
"ஆஞ்சநேய இரகுராம" கீர்த்தனையை அழுத்தமாகப் பாடினார். ஆனால் கல்பனாசுவரம் குறைப்பு ஏதுமின்றி உப்புசப்பில்லாமல் இருந்தது.
தொடர்ந்து தனி.
- கும்பகோணம் இராமகிருஷ்ணா மிருதங்கத்திலும்
- நாராயணன் கடத்திலும்
நல்ல ஈடு! சுகமான வாசிப்பு!
கல்யாணி சங்கரின் வயலின் வாசிப்பு அனுசரணையாக இருந்தது.
கடவுள் நல்ல குரல் வளத்தைக் கொடுத்திருக்கிறார்.
ஒழுங்காக சாதகம் செய்து, முறையாகப் பாடந்திரங்களை அப்பியாசம் செய்தால் இந்தக் குரலுக்கு எட்ட வேண்டிய உயரம் அதிகம்.
அதற்குத் தேவை உழைப்பு. பார்ப்போம். அடுத்த சீசனில் முன்னேற்றம் தெரிகிறதா என்று...
Kannan Natarajan
Dec 18, 2009, 11:20:12 PM12/18/09
to Min Thamizh
எள் போட இடமில்லை!
வியாழக்கிழமை (17/12/09) பார்த்தசாரதி சுவாமி சபாவில் எள் போட இடமில்லை.
அப்படி ஒரு கூட்டம்.
சர்க்கரையைத் தேடி எறும்புகள் மொய்ப்பது போல சபாவை இரசிகர்கள் மொய்த்தனர். காரணம் அன்றைக்கு பாம்பே ஜெயஸ்ரீ பாடுகிறார் என்பது தான்.
அன்று முதல் இன்று வரை, பாம்பே ஜெயஸ்ரீயின் கச்சேரி என்றால் அதற்கு ஒரு தனி அந்தஸ்து.
இத்தனைக்கும் அவர் ஒரு விளம்பரப் பிரியரோ, அவரது சங்கீதத்தில் தேவையில்லாத கவர்ச்சியோ கிடையாது.
சாஸ்த்ரீய மணம் கமழும் ஸ்ருதி சுத்தமான சங்கீதம் ஜெயஸ்ரீக்கு மட்டுமே சொந்தம்.
முகத்தில் சற்று முதுமை அதிகமாகவே தெரிகிறது என்று இரசிகர்கள் பேசிக்கொண்டனர்.
ஆனால் சங்கீதத்தில் நாளுக்கு நாள் இளமை அதிகரித்து வருகிறது.
அவருக்கு ஹெச்.எஸ். பாஸ்கர் வயலின், அருண் பிரகாஷ் மிருதங்கம், கே.வி. கோபாலகிருஷ்ணன் கஞ்சிரா.
"நாட்டை"யில் "சரிசீருகா..." என்று எடுத்த எடுப்பிலேயே கச்சேரி களைகட்டிவிட்டது.
சாதாரணமாக ஜெயஸ்ரீயின் கச்சேரியில் விறுவிறுப்பை விட செளக்யம் தான் அதிகமாக இருக்கும்.
இந்தக் கச்சேரி விதிவிலக்கு.
கனகச்சிதமான காலப் பிரமாணமும், ஸ்ருதி சுத்தமான சங்கீதமும் அமைத்துவிட்டால், கேட்கவா வேண்டும்?
இதுவரை எத்தனையோ பேர் "மோகனம்" பாடிக் கேட்டிருக்கிறோம்.
ஆனால் இந்த நிகழ்ச்சியில் ஜெயஸ்ரீ பாடிய "மோகனம்" இருக்கிறதே, அதற்கு ஈடு இணை சொல்ல முடியாது.
பவழ மல்லியை மேலே உதிர்த்தாற்போல ஒரு சுகம்.
எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம் "எவருறா...", அதில் "பவன ரக்ஷக நித்யோத்சவ" என்கிற இடத்தில் நிரவல், ஸ்வரம்.
தொடர்ந்து "வசந்தா"வில் தீக்ஷிதரின் "ஹரிஹரபுத்ரம்".
மத்யமகாலத்தில் ஜெயஸ்ரீ ஸ்வரம் பாடிய சுகமே அலாதி!
என்னவொரு பாவம்.
ஸ்பஷ்டமான பாடாந்தரம். சபாஷ்.... பலே... என்று அடிக்கடிதொரு தடவை கூறலாம் போலிருந்தது.
பாவ பூர்வமாகப் பாடுவதாலோ என்னவோ, ஜெயஸ்ரீ பாடும்போது அதற்கு ஒரு தனி தெய்வீகக் களை ஏற்பட்டு விடுகிறது.
அன்றைய நிகழ்ச்சியின் சிறப்பம்சம் ஜெயஸ்ரீ பாடிய இராகம், தானம், பல்லவி தான். அதற்கு அவர் எடுத்துக்கொண்ட இராகங்கள் ஹம்சநாதம், கேதாரம் மற்றும்
பூர்வ கல்யாணி.
ஒவ்வொரு இராகமாகப் பாடி, திருப்பிப் பாடி அப்படியே இரசிகர்களை மெய்மறக்கச் செய்துவிட்டார்.
ஆதி தாளத்தில் கண்ட நடையில், "ஆனந்த நடனமாடினார், ததீம் ததீமென..." என்கிற பல்லவியில் அவர் "ததீம்... ததீமென...." என்பதை பாடிய விதமே
மெய்சிலிர்க்க வைத்தது.
அப்படி ஒரு பாவம்.
ஸ்வரம் பாடும்போது வசந்தாவையும் அவர் தொட்டுக் காட்டியதை சிலாகிக்காமல் போனால் அபராதம்.
பாகேஸ்வரியில் தில்லானா பாடி பாம்பே ஜெயஸ்ரீ முடித்தபோது, கச்சேரி முடிந்துவிட்டதே என்று தோன்றியது.
மெரினா கடற்கரையில் கால்களில் அலைகள் மோத நடந்து செல்லும் சுகம் ஜெயஸ்ரீயின் சங்கீதம் தரும் சுகம்.
கடந்த 15 ஆண்டுகளாக சீசனுக்கு சீசன் ஜெயஸ்ரீயின் சங்கீதத்தில் மெருகு ஏறிக் கொண்டே போகிறதே, அதற்கு என்ன காரணம்?
தெரிந்தால் சொல்லுங்கள்...
வியாழக்கிழமை (17/12/09) பார்த்தசாரதி சுவாமி சபாவில் எள் போட இடமில்லை.
அப்படி ஒரு கூட்டம்.
சர்க்கரையைத் தேடி எறும்புகள் மொய்ப்பது போல சபாவை இரசிகர்கள் மொய்த்தனர். காரணம் அன்றைக்கு பாம்பே ஜெயஸ்ரீ பாடுகிறார் என்பது தான்.
அன்று முதல் இன்று வரை, பாம்பே ஜெயஸ்ரீயின் கச்சேரி என்றால் அதற்கு ஒரு தனி அந்தஸ்து.
இத்தனைக்கும் அவர் ஒரு விளம்பரப் பிரியரோ, அவரது சங்கீதத்தில் தேவையில்லாத கவர்ச்சியோ கிடையாது.
சாஸ்த்ரீய மணம் கமழும் ஸ்ருதி சுத்தமான சங்கீதம் ஜெயஸ்ரீக்கு மட்டுமே சொந்தம்.
முகத்தில் சற்று முதுமை அதிகமாகவே தெரிகிறது என்று இரசிகர்கள் பேசிக்கொண்டனர்.
ஆனால் சங்கீதத்தில் நாளுக்கு நாள் இளமை அதிகரித்து வருகிறது.
அவருக்கு ஹெச்.எஸ். பாஸ்கர் வயலின், அருண் பிரகாஷ் மிருதங்கம், கே.வி. கோபாலகிருஷ்ணன் கஞ்சிரா.
"நாட்டை"யில் "சரிசீருகா..." என்று எடுத்த எடுப்பிலேயே கச்சேரி களைகட்டிவிட்டது.
சாதாரணமாக ஜெயஸ்ரீயின் கச்சேரியில் விறுவிறுப்பை விட செளக்யம் தான் அதிகமாக இருக்கும்.
இந்தக் கச்சேரி விதிவிலக்கு.
கனகச்சிதமான காலப் பிரமாணமும், ஸ்ருதி சுத்தமான சங்கீதமும் அமைத்துவிட்டால், கேட்கவா வேண்டும்?
இதுவரை எத்தனையோ பேர் "மோகனம்" பாடிக் கேட்டிருக்கிறோம்.
ஆனால் இந்த நிகழ்ச்சியில் ஜெயஸ்ரீ பாடிய "மோகனம்" இருக்கிறதே, அதற்கு ஈடு இணை சொல்ல முடியாது.
பவழ மல்லியை மேலே உதிர்த்தாற்போல ஒரு சுகம்.
எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம் "எவருறா...", அதில் "பவன ரக்ஷக நித்யோத்சவ" என்கிற இடத்தில் நிரவல், ஸ்வரம்.
தொடர்ந்து "வசந்தா"வில் தீக்ஷிதரின் "ஹரிஹரபுத்ரம்".
மத்யமகாலத்தில் ஜெயஸ்ரீ ஸ்வரம் பாடிய சுகமே அலாதி!
என்னவொரு பாவம்.
ஸ்பஷ்டமான பாடாந்தரம். சபாஷ்.... பலே... என்று அடிக்கடிதொரு தடவை கூறலாம் போலிருந்தது.
பாவ பூர்வமாகப் பாடுவதாலோ என்னவோ, ஜெயஸ்ரீ பாடும்போது அதற்கு ஒரு தனி தெய்வீகக் களை ஏற்பட்டு விடுகிறது.
அன்றைய நிகழ்ச்சியின் சிறப்பம்சம் ஜெயஸ்ரீ பாடிய இராகம், தானம், பல்லவி தான். அதற்கு அவர் எடுத்துக்கொண்ட இராகங்கள் ஹம்சநாதம், கேதாரம் மற்றும்
பூர்வ கல்யாணி.
ஒவ்வொரு இராகமாகப் பாடி, திருப்பிப் பாடி அப்படியே இரசிகர்களை மெய்மறக்கச் செய்துவிட்டார்.
ஆதி தாளத்தில் கண்ட நடையில், "ஆனந்த நடனமாடினார், ததீம் ததீமென..." என்கிற பல்லவியில் அவர் "ததீம்... ததீமென...." என்பதை பாடிய விதமே
மெய்சிலிர்க்க வைத்தது.
அப்படி ஒரு பாவம்.
ஸ்வரம் பாடும்போது வசந்தாவையும் அவர் தொட்டுக் காட்டியதை சிலாகிக்காமல் போனால் அபராதம்.
பாகேஸ்வரியில் தில்லானா பாடி பாம்பே ஜெயஸ்ரீ முடித்தபோது, கச்சேரி முடிந்துவிட்டதே என்று தோன்றியது.
மெரினா கடற்கரையில் கால்களில் அலைகள் மோத நடந்து செல்லும் சுகம் ஜெயஸ்ரீயின் சங்கீதம் தரும் சுகம்.
கடந்த 15 ஆண்டுகளாக சீசனுக்கு சீசன் ஜெயஸ்ரீயின் சங்கீதத்தில் மெருகு ஏறிக் கொண்டே போகிறதே, அதற்கு என்ன காரணம்?
தெரிந்தால் சொல்லுங்கள்...
Kannan Natarajan
Dec 18, 2009, 11:25:17 PM12/18/09
to Min Thamizh
பிருஹதேசி
கண்ணைக் கட்டிக் காட்டில் விட்டால் நாம் என்ன செய்வோம்?
இருட்டில் துழாவுவோம்; பயப்படுவோம்.
ஆனால், இரு கண்ணும் தெரியாத அனில் துகார் எல்லோரையும் மூக்கில் விரல் வைக்க வைத்தார்.
மதங்கரின் "பிருஹதேசி" இசைநூலைப் பற்றிப் பேசினார் இவர்.
மதங்கர் தான் எழுதினார் என்பதற்கு அத்தாட்சியாக "மதங்க உவாச" என்று தொடங்கும் சுலோகங்களை ஆதாரமாகக் காட்டினார்.
தேசி, நாதசுவரம், சுருதி இவைகளின் உறவு, வாதி, சம்வாதி, விவாதி சுவரங்கள், சுவரங்களின் இடைவேளை, வர்ணம், ஸ்தாயி, ஆரோஹி, அவரோஹி
இவைகளை எந்த அத்தியாயத்தில் எழுதியுள்ளாரென்பதை விளக்கினார்.
சில அத்யாயங்கள் கிடைக்காமல் போனதைக் குறிப்பிட்டார்.
கிடைக்காத அத்யாயங்களைப் பற்றி குறிப்பிட்டிருக்கும்
முழு விவரம் கூற ஒரு பக்கம் போதாது.
பவர் பாயிண்ட் மூலம் டாக்டர் என். இராமநாதன் திரையில் விவரங்களைக் காண்பிக்க, திரையைப் பார்த்துக்கொண்டே பேசும் அனில், கொட்டும் நீர் வீழ்ச்சியாய்
பேசினார்.
அவருடைய திறமை கேட்போரை நெகிழவைத்தது.
கண்ணைக் கட்டிக் காட்டில் விட்டால் நாம் என்ன செய்வோம்?
இருட்டில் துழாவுவோம்; பயப்படுவோம்.
ஆனால், இரு கண்ணும் தெரியாத அனில் துகார் எல்லோரையும் மூக்கில் விரல் வைக்க வைத்தார்.
மதங்கரின் "பிருஹதேசி" இசைநூலைப் பற்றிப் பேசினார் இவர்.
மதங்கர் தான் எழுதினார் என்பதற்கு அத்தாட்சியாக "மதங்க உவாச" என்று தொடங்கும் சுலோகங்களை ஆதாரமாகக் காட்டினார்.
தேசி, நாதசுவரம், சுருதி இவைகளின் உறவு, வாதி, சம்வாதி, விவாதி சுவரங்கள், சுவரங்களின் இடைவேளை, வர்ணம், ஸ்தாயி, ஆரோஹி, அவரோஹி
இவைகளை எந்த அத்தியாயத்தில் எழுதியுள்ளாரென்பதை விளக்கினார்.
சில அத்யாயங்கள் கிடைக்காமல் போனதைக் குறிப்பிட்டார்.
கிடைக்காத அத்யாயங்களைப் பற்றி குறிப்பிட்டிருக்கும்
- அபினவ குப்தா
- சார்ங்கதேவர்
- நான்ய தேவர்
- மஹாராணா கும்பா
- சோமநாதர்
முழு விவரம் கூற ஒரு பக்கம் போதாது.
பவர் பாயிண்ட் மூலம் டாக்டர் என். இராமநாதன் திரையில் விவரங்களைக் காண்பிக்க, திரையைப் பார்த்துக்கொண்டே பேசும் அனில், கொட்டும் நீர் வீழ்ச்சியாய்
பேசினார்.
அவருடைய திறமை கேட்போரை நெகிழவைத்தது.
Kannan Natarajan
Dec 18, 2009, 11:31:52 PM12/18/09
to Min Thamizh
இசை கேட்டால்...
அகாதமியின் சங்கீத வித்வத் சபையில் இன்றைய முதல் இயலிசை விளக்கமாக இசைச் சிகிச்சை முறையைப் பற்றி கேரளாவிலிருந்து டாக்டர் சுவர்ணா
நலபத் மிக அற்புதமாக செயல்முறை விளக்கம் அளித்தார்.
நாம் இருக்கும் இடத்தைப் பொருத்து இசையின் சப்த அளவு இருக்க வேண்டும் என்றும், உதாரணத்திற்கு, ஒரு நல்ல உணவு விடுதியில் இருக்கும்போது 50
டெசிபெலும், சப்தமில்லாத இரவில் 40 டெசிபெலும், நம்முடைய மூச்சு காற்று மட்டும் காதில் கேட்கும்போது 10 டெசிபெலும் இருக்கவேண்டும் என்று
அவருடைய ஆய்வில் கண்டுபிடித்ததைத் தெரிவித்தார்.
கோலொனோஸ்கோபி என்னும் ஒரு மருத்துவ சோதனையை செய்யும்போது, இசை கேட்டவர்களுக்கு வலி குறைவாக இருந்ததையும், மருந்தின் அளவும்
குறைவாகவே கொடுத்ததையும் குறிப்பிட்டார்.
இதைப்போல் மறதி, மனவளர்ச்சி குறைவு, இதயக்கோளாறு இருப்பவர்களும் இசைக் கேட்டபோது, அவர்களுடைய உடல் நிலைமையில் முன்னேற்றம்
இருந்ததாகத் தெரிவித்தார்.
ஆயுர்வேதம், ஆங்கில மருத்துவம், யோகா, இசை, இசைஇயல் இராக சிகிச்சை மற்றும் உடலிலுள்ள சக்கரம் முதலியவற்றை சேர்த்து அவர் சிகிச்சை
அளிப்பதாகக் கூறினார்.
கேரளாவிலிருப்பவர்களுக்கு புரிவதற்காக மலையாளத்தில் 72 மேளகர்த்தா செய்யப்பட்டிருப்பதாக அவர் கூறியபோது, இரசிகர்களிடையே சலசலப்பு.
கேள்வி நேரத்தின் போது பேராசிரியர் டி.ஆர். சுப்பிரமணியம் எல்லோருடைய சந்தேகத்தையும் தன்னுடைய கேள்வி மூலம் நிவர்த்தி செய்தார்.
சுவர்ணா நலபத் சொல்ல நினைத்தது "72 மேளகர்த்தாவில் பாடல்கள்."
"அப்பாடா" என்று இருந்தது!
அகாதமியின் சங்கீத வித்வத் சபையில் இன்றைய முதல் இயலிசை விளக்கமாக இசைச் சிகிச்சை முறையைப் பற்றி கேரளாவிலிருந்து டாக்டர் சுவர்ணா
நலபத் மிக அற்புதமாக செயல்முறை விளக்கம் அளித்தார்.
நாம் இருக்கும் இடத்தைப் பொருத்து இசையின் சப்த அளவு இருக்க வேண்டும் என்றும், உதாரணத்திற்கு, ஒரு நல்ல உணவு விடுதியில் இருக்கும்போது 50
டெசிபெலும், சப்தமில்லாத இரவில் 40 டெசிபெலும், நம்முடைய மூச்சு காற்று மட்டும் காதில் கேட்கும்போது 10 டெசிபெலும் இருக்கவேண்டும் என்று
அவருடைய ஆய்வில் கண்டுபிடித்ததைத் தெரிவித்தார்.
கோலொனோஸ்கோபி என்னும் ஒரு மருத்துவ சோதனையை செய்யும்போது, இசை கேட்டவர்களுக்கு வலி குறைவாக இருந்ததையும், மருந்தின் அளவும்
குறைவாகவே கொடுத்ததையும் குறிப்பிட்டார்.
இதைப்போல் மறதி, மனவளர்ச்சி குறைவு, இதயக்கோளாறு இருப்பவர்களும் இசைக் கேட்டபோது, அவர்களுடைய உடல் நிலைமையில் முன்னேற்றம்
இருந்ததாகத் தெரிவித்தார்.
ஆயுர்வேதம், ஆங்கில மருத்துவம், யோகா, இசை, இசைஇயல் இராக சிகிச்சை மற்றும் உடலிலுள்ள சக்கரம் முதலியவற்றை சேர்த்து அவர் சிகிச்சை
அளிப்பதாகக் கூறினார்.
கேரளாவிலிருப்பவர்களுக்கு புரிவதற்காக மலையாளத்தில் 72 மேளகர்த்தா செய்யப்பட்டிருப்பதாக அவர் கூறியபோது, இரசிகர்களிடையே சலசலப்பு.
கேள்வி நேரத்தின் போது பேராசிரியர் டி.ஆர். சுப்பிரமணியம் எல்லோருடைய சந்தேகத்தையும் தன்னுடைய கேள்வி மூலம் நிவர்த்தி செய்தார்.
சுவர்ணா நலபத் சொல்ல நினைத்தது "72 மேளகர்த்தாவில் பாடல்கள்."
"அப்பாடா" என்று இருந்தது!
Kannan Natarajan
Dec 18, 2009, 11:40:27 PM12/18/09
to Min Thamizh
இரசிகாவுக்கு ஒர் வேண்டுகோள்!
வெண்கலநாதமாய் குரல், கச்சிதமாய் நிரவலும், சுவரங்களும் இடத்துக்கு வந்து விழுகின்றன.
சுத்தமான பாடாந்தரம்.
இவ்வளவு இருந்தாலும், இவர் முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டியது, மாதாவையும், பிதாவையும். வேறென்ன?
சுருதியையும் இலயத்தையும் தான்.
சுருதி விலகி, இலயம் இழுபறியாகி இவருடைய வித்வத்துக்கு இடைஞ்சல் கொடுக்கிறது.
நாட்டைக்குறிஞ்சி வர்ணத்துடன் தாமதமாக கச்சேரி ஆரம்பித்தது. அடாணாவில் மைசூர் மஹாராஜாவின் "ஸ்ரீ மஹாகணபதே", தன்யாசியில் சுருக்கமான ஆலாபனை,
பாலகிருஷ்ணன் பாதமலர் கீர்த்தனை என்று மடமடவென்று ஒன்றன்பின் ஒன்றாகப் பாடிவிட்டு விஸ்தாரமான "பந்துவராளி" ஆலாபனையில் இறங்கினார் இரசிகா.
தியாகய்யரின் "சம்போ மஹாதேவா" என்கிற கீர்த்தனையில் நிரவல் சுவரம் பாடினார்.
ஆங்காங்கே ஸ்ருதி சேராமல் அவரையும் சிரமப்படுத்தி, நம்மையும் சிரமப்படுத்தியது.
தொடர்ந்து, வஸந்தாவில் அருணாசால கவிராயரின் "கண்டேன் கண்டேன்" பாடல்.கச்சேரி செய்பவருக்கு கால நிர்ணயம் மிக முக்கியம்.
நான்கு மணிக்கு முடிக்க வேண்டிய கச்சேரியில், மூன்றேகால் மணிக்கு மேல் தான் கரஹரப்பிரியா இராகத்தை ஆரம்பித்தார்.
"ஜானகிபதே ஜய காருண்ய ஜலதே" கீர்த்தனையை மிக அழகாகப் பாடினார்.
நிரவலும் கல்பனாசுவரங்களும் முதிர்ச்சியுடன் இருந்தன.
ஆனால், முறையாகத் திட்டமிடாததால் கரகரப்ரியாவை முழுமையாக பயன்படுத்தி தமது குறைகளைப் பூசி மெழுக முடியாமல் போனது.
தாசரின் "எமனல்லி காணனெந்து" பாடலுடன் நிகழ்ச்சி முடிந்தது.
வழுவூர் பாபு, மிருதங்க மேதை குருவாயூர் துரையின் சிஷ்யர். அப்பழுக்கில்லாத செளக்கியமான வாசிப்பு.
வி.வி.எஸ். மணியன் கஞ்சிரா மட்டும் அன்றி அதிரடியாகக் கொன்னக்கோலும் சொல்லி மகிழ்வித்தார்.
அடுத்த கச்சேரியையாவது முறையாகத் திட்டமிட்டு, சுருதியைத் தேடி அலையாமலும், தாளப் பிரமாணம் தவறாமலும் பார்த்துக் கொள்வாராக!
இரசிகாவுக்கு ஒரு இரசிகனின் வேண்டுகோள் இது!
வெண்கலநாதமாய் குரல், கச்சிதமாய் நிரவலும், சுவரங்களும் இடத்துக்கு வந்து விழுகின்றன.
சுத்தமான பாடாந்தரம்.
இவ்வளவு இருந்தாலும், இவர் முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டியது, மாதாவையும், பிதாவையும். வேறென்ன?
சுருதியையும் இலயத்தையும் தான்.
சுருதி விலகி, இலயம் இழுபறியாகி இவருடைய வித்வத்துக்கு இடைஞ்சல் கொடுக்கிறது.
நாட்டைக்குறிஞ்சி வர்ணத்துடன் தாமதமாக கச்சேரி ஆரம்பித்தது. அடாணாவில் மைசூர் மஹாராஜாவின் "ஸ்ரீ மஹாகணபதே", தன்யாசியில் சுருக்கமான ஆலாபனை,
பாலகிருஷ்ணன் பாதமலர் கீர்த்தனை என்று மடமடவென்று ஒன்றன்பின் ஒன்றாகப் பாடிவிட்டு விஸ்தாரமான "பந்துவராளி" ஆலாபனையில் இறங்கினார் இரசிகா.
தியாகய்யரின் "சம்போ மஹாதேவா" என்கிற கீர்த்தனையில் நிரவல் சுவரம் பாடினார்.
ஆங்காங்கே ஸ்ருதி சேராமல் அவரையும் சிரமப்படுத்தி, நம்மையும் சிரமப்படுத்தியது.
தொடர்ந்து, வஸந்தாவில் அருணாசால கவிராயரின் "கண்டேன் கண்டேன்" பாடல்.கச்சேரி செய்பவருக்கு கால நிர்ணயம் மிக முக்கியம்.
நான்கு மணிக்கு முடிக்க வேண்டிய கச்சேரியில், மூன்றேகால் மணிக்கு மேல் தான் கரஹரப்பிரியா இராகத்தை ஆரம்பித்தார்.
"ஜானகிபதே ஜய காருண்ய ஜலதே" கீர்த்தனையை மிக அழகாகப் பாடினார்.
நிரவலும் கல்பனாசுவரங்களும் முதிர்ச்சியுடன் இருந்தன.
ஆனால், முறையாகத் திட்டமிடாததால் கரகரப்ரியாவை முழுமையாக பயன்படுத்தி தமது குறைகளைப் பூசி மெழுக முடியாமல் போனது.
தாசரின் "எமனல்லி காணனெந்து" பாடலுடன் நிகழ்ச்சி முடிந்தது.
வழுவூர் பாபு, மிருதங்க மேதை குருவாயூர் துரையின் சிஷ்யர். அப்பழுக்கில்லாத செளக்கியமான வாசிப்பு.
வி.வி.எஸ். மணியன் கஞ்சிரா மட்டும் அன்றி அதிரடியாகக் கொன்னக்கோலும் சொல்லி மகிழ்வித்தார்.
அடுத்த கச்சேரியையாவது முறையாகத் திட்டமிட்டு, சுருதியைத் தேடி அலையாமலும், தாளப் பிரமாணம் தவறாமலும் பார்த்துக் கொள்வாராக!
இரசிகாவுக்கு ஒரு இரசிகனின் வேண்டுகோள் இது!
Kannan Natarajan
Dec 18, 2009, 11:46:13 PM12/18/09
to Min Thamizh
என் ஆசை நிறைவேறுமா...?
வியாழனன்று(17/12/09) பார்த்தசாரதி சுவாமி சபாவில் மத்யானக் கச்சேரி தீபிகாவுடையது.
ஜெயஸ்ரீ போன்ற மூத்த கலைஞரின் சங்கீதத்துக்கு சீசனுக்கு சீசன் மெருகு ஏறுகிறது என்றால் சுதா இரகுநாதனின் சிஷ்யை தீபிகாவின் சங்கீதத்தில் கொஞ்சம்கூட
முன்னேற்றமே இல்லாமல் இருக்கிறதே என்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
"கல்யாணி" இராகத்தில் "வனஜாக்ஷி" வர்ணத்துடன் தொடங்கியது தீபிகாவின் நிகழ்ச்சி.
தொடர்ந்து, "ஜெகன்மோகினி"யில் "ஷோபில்லு" சாகித்யம்.
கொஞ்சமாவது பாவமோ, குரலில் ஏற்ற இறக்கமோ இல்லாமல் பள்ளிக்கூடப் பாடத்தை மனப்பாடம் செய்து ஒப்பிப்பது போலவா கச்சேரியில் வந்து பாடுவது...?
அதுவும் சுதாவின் சிஷ்யை...!
"ரீதி கெளளை" இராகத்தில் "இராகரத்னமாலிகசே.." சாகித்யத்தை எத்தனை உணர்வுபூர்வமாகப் பாட வேண்டும்.
அந்த உணர்வும், பாவமும் தீபிகாவின் சங்கீதத்தில் காணவில்லையே, ஏன்?
அன்றைய நிகழ்ச்சியில் சொல்லும்படியாக அவர் எடுத்துக் கொண்டது "தோடி" இராக ஆலாபனையை.
நிரவல் ஸ்வரம் பாடி விஸ்தாரமாகக் கையாண்ட தோடியில் குற்றம் உண்டா என்றால் இல்லை.
எப்படி இருந்தது என்றால் தெருக்கோடியில் இருந்தது.
அவ்வளவே.
தோடி பாடினால் மோடியில் கட்டுப்பட்ட பாம்பாக இரசிகர்கள் உருக வேண்டாமோ!
இரசிகர்களும் உருகவில்லை.
தீபிகாவும் அலட்டிக் கொள்ளவில்லை.
நன்றாக ஒப்பனை செய்வதையும், உடை அணிவதையும் கற்றுக் கொண்ட தீபிகா, குருநாதரிடம் கற்றுக் கொள்ள மறந்தது நிறையவே இருக்கிறது.
அடுத்த சீசனில், தீபிகாவைப் பற்றி நான் சொன்ன குறைகள் அனைத்தையும் வாபஸ் பெறுகிறேன் என்று விமர்சனத்தில் பாராட்டி எழுத எனக்கு ஆசை.
என் ஆசை நிறைவேறுமா, தீபிகா?
வியாழனன்று(17/12/09) பார்த்தசாரதி சுவாமி சபாவில் மத்யானக் கச்சேரி தீபிகாவுடையது.
ஜெயஸ்ரீ போன்ற மூத்த கலைஞரின் சங்கீதத்துக்கு சீசனுக்கு சீசன் மெருகு ஏறுகிறது என்றால் சுதா இரகுநாதனின் சிஷ்யை தீபிகாவின் சங்கீதத்தில் கொஞ்சம்கூட
முன்னேற்றமே இல்லாமல் இருக்கிறதே என்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
"கல்யாணி" இராகத்தில் "வனஜாக்ஷி" வர்ணத்துடன் தொடங்கியது தீபிகாவின் நிகழ்ச்சி.
தொடர்ந்து, "ஜெகன்மோகினி"யில் "ஷோபில்லு" சாகித்யம்.
கொஞ்சமாவது பாவமோ, குரலில் ஏற்ற இறக்கமோ இல்லாமல் பள்ளிக்கூடப் பாடத்தை மனப்பாடம் செய்து ஒப்பிப்பது போலவா கச்சேரியில் வந்து பாடுவது...?
அதுவும் சுதாவின் சிஷ்யை...!
"ரீதி கெளளை" இராகத்தில் "இராகரத்னமாலிகசே.." சாகித்யத்தை எத்தனை உணர்வுபூர்வமாகப் பாட வேண்டும்.
அந்த உணர்வும், பாவமும் தீபிகாவின் சங்கீதத்தில் காணவில்லையே, ஏன்?
அன்றைய நிகழ்ச்சியில் சொல்லும்படியாக அவர் எடுத்துக் கொண்டது "தோடி" இராக ஆலாபனையை.
நிரவல் ஸ்வரம் பாடி விஸ்தாரமாகக் கையாண்ட தோடியில் குற்றம் உண்டா என்றால் இல்லை.
எப்படி இருந்தது என்றால் தெருக்கோடியில் இருந்தது.
அவ்வளவே.
தோடி பாடினால் மோடியில் கட்டுப்பட்ட பாம்பாக இரசிகர்கள் உருக வேண்டாமோ!
இரசிகர்களும் உருகவில்லை.
தீபிகாவும் அலட்டிக் கொள்ளவில்லை.
நன்றாக ஒப்பனை செய்வதையும், உடை அணிவதையும் கற்றுக் கொண்ட தீபிகா, குருநாதரிடம் கற்றுக் கொள்ள மறந்தது நிறையவே இருக்கிறது.
அடுத்த சீசனில், தீபிகாவைப் பற்றி நான் சொன்ன குறைகள் அனைத்தையும் வாபஸ் பெறுகிறேன் என்று விமர்சனத்தில் பாராட்டி எழுத எனக்கு ஆசை.
என் ஆசை நிறைவேறுமா, தீபிகா?
Kannan Natarajan
Dec 18, 2009, 11:55:46 PM12/18/09
to Min Thamizh
நாத இன்பம் தந்த இன்பம்...
"நாத இன்பம்" சார்பில் மைலாப்பூர் இராகசுதா அரங்கத்தில் ரித்தா இராஜன் கச்சேரி.
இராணி மேரிக் கல்லூரியில் இசைத் துறைத் தலைவராக இருந்து ஓய்வுபெற்றவர் என்பது ஒருபுறம் இருக்கட்டும்.
பிருந்தா அம்மாவிடமும் பிறகு இராமநாத் கிருஷ்ணனிடமும் சிஷ்யையாக இருந்தவர் என்பது ரித்தா இராஜனின் தனிச் சிறப்பு.
வீணை தனம்மாள் பாணியை நிலைநிறுத்தும் சங்கீதம் என்றும் சொல்லலாம். இராமநாத் கிருஷ்ணனை நினைவுபடுத்தும் சங்கீதம் என்றும் சொல்லலாம்.
வியாழனன்று (17/12/09) மாலையில் நடந்த இந்த நிகழ்ச்சியில் சிறப்பம்சம் என்னவென்றால், மூத்த கலைஞரான ரித்தா இராஜன் அதிகமாகக் கணக்கு விவகாரங்களில்
தன்னைக் குழப்பிக் கொள்ளாமல் சர்வ இலகு பாணியில் தனது கச்சேரியை அமைத்துக் கொண்டது தான்.
மூத்த மிருதங்கக் கலைஞர் வேலூர் இராமபத்திரன் பக்கவாத்தியமாக அமைந்தது ஒரு சிறப்பு.
வி.வி.எஸ். முரளி வயலின்.
"சலமேல" என்கிற "தர்பார்" இராக சாகித்யத்துடன் தொடங்கியது நிகழ்ச்சி.
"வேகவாகினி" இராகத்தில் "சல்லக நாதோ" என்கிற சாகித்யத்தை அனாயாசமாக அவர் எடுத்தபோது சபையே நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தது.
இந்த "வேகவாகினி" இராகம் இருக்கிறதே, அது சற்று "சக்ரவாகம்" போல இருப்பதால் சிலரை ஏமாற்றிவிடும்.
இரண்டாவது காலத்தில் ரித்தா இராஜன் கல்பனா ஸ்வரம் பாடியபோது இந்தக் கலைஞரின் அனுபவம் பளிச்சிட்டது.
பிறகு "சாரங்கா" இராகத்தில் ஒரு சின்ன ஆலாபனை.
எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம் "நீ வாடானே கான".
"சத்யம்பூ, நித்யம்பூ..." என்ற இடத்தில் நிரவல் மற்றும் கல்பனா ஸ்வரம்.
திருப்தியாக சாரங்கா கேட்ட சந்தோஷம் சொல்லி மாளாது.
"த்வ ஜாவந்தி" இராகத்தில் திஸ்ர ஏக தாளத்தில் பதம் பாடத் தெரிந்தவர்கள் எத்தனை பேர்?
அதுவும், சாஸ்த்ரியமாக, தனம்மாள் பாணியிலான பதம் பாடுவது என்பது எத்தனை இரம்மியமான விஷயம்?
"வசந்தா" இராகத்தில் திருவாரூர் இராமசாமிப் பிள்ளையின் "ஸ்ரீ காமாக்ஷி" என்கிற சாகித்யத்தை மிகவும் அபூர்வமாகத் தான் மேடையில் கேட்க முடிகிறது.
இந்த சாகித்யங்கள் எல்லாம் இன்றைய தலைமுறைக்குப் பாடந்தரமே கிடையாது.
ரித்தா இராஜன் பாடியபோது, அடடா, எவ்வளவு அற்புதமான சாகித்யம்.
இதை நமது இளைய தலைமுறையினர் கையாளாமல் இருக்கிறார்களே என்கிற ஆதங்கம் மேலிட்டது உண்மை.
"மத்யமாவதி" இராகத்திலான தியாகைய்யரின் "எவரிச்சிரா"வை ஆலாபனை மட்டும் பாடி ஸ்வரம் பாடாமல் முடித்துக் கொண்டார்.
அதற்குப் பிறகு ஒரு "சங்கராபரணம்" பாடியிருக்கிறார், அற்புதம் என்றால் அற்புதம்.
வீணை தனம்மாளிடம் அந்தக் காலத்தில் ஒரு பாடம் படிக்க ஐந்து ரூபாய் கட்டணமாம்.
பல்லவி, அனுபல்லவி, சரணம் படிக்க 15 ரூபாய் கொடுத்தாக வேண்டும்.
"தனம்மாள் ஸ்கூல்" என்றால் பாடாந்திர சுத்தம் இருக்கும் என்பதால் பரூர் சுந்தரமைய்யர், முசிறி சுப்பிரமண்ய அய்யர் போன்றவர்கள், கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப்
பணம் சேர்த்து அவரிடம் போய்க் கற்றுக் கொள்வார்களாம்.
அந்தப் பாரம்பரியத்தில் வந்த விருந்தாம்மாவிடம் கற்றுக் கொண்டவர் என்பதை ரித்தா இராஜன் தனது சங்கராபரணத்தில் நிரூபித்தார்.
எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம் தீக்ஷிதரின் "சங்கராச்சார்யம்".
பிறகு ஆனந்த பைரவியில் ஒரு பதமும், "கமாஸ்" இராகத்தில் ஒரு ஜாவளியும் பாடித் தனது நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார் ரித்தா இராஜன்.
இன்றைய இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்களுக்கு ஒரு வேண்டுகோள்.
காலங்கடத்தாமல் இதுபோன்ற மூத்த கலைஞர்களிடம் கையைக் கட்டிக் கொண்டு அமர்ந்து பாடம் கேட்கவும்.
இந்தப் பாடாந்தரங்களை நீங்கள் தவறவிட்டால், நஷ்டம் உங்களுக்கு மட்டுமல்ல. வருங்காலக் கர்னாடக இசைக்கும்கூட.
"நாத இன்பம்" சார்பில் மைலாப்பூர் இராகசுதா அரங்கத்தில் ரித்தா இராஜன் கச்சேரி.
இராணி மேரிக் கல்லூரியில் இசைத் துறைத் தலைவராக இருந்து ஓய்வுபெற்றவர் என்பது ஒருபுறம் இருக்கட்டும்.
பிருந்தா அம்மாவிடமும் பிறகு இராமநாத் கிருஷ்ணனிடமும் சிஷ்யையாக இருந்தவர் என்பது ரித்தா இராஜனின் தனிச் சிறப்பு.
வீணை தனம்மாள் பாணியை நிலைநிறுத்தும் சங்கீதம் என்றும் சொல்லலாம். இராமநாத் கிருஷ்ணனை நினைவுபடுத்தும் சங்கீதம் என்றும் சொல்லலாம்.
வியாழனன்று (17/12/09) மாலையில் நடந்த இந்த நிகழ்ச்சியில் சிறப்பம்சம் என்னவென்றால், மூத்த கலைஞரான ரித்தா இராஜன் அதிகமாகக் கணக்கு விவகாரங்களில்
தன்னைக் குழப்பிக் கொள்ளாமல் சர்வ இலகு பாணியில் தனது கச்சேரியை அமைத்துக் கொண்டது தான்.
மூத்த மிருதங்கக் கலைஞர் வேலூர் இராமபத்திரன் பக்கவாத்தியமாக அமைந்தது ஒரு சிறப்பு.
வி.வி.எஸ். முரளி வயலின்.
"சலமேல" என்கிற "தர்பார்" இராக சாகித்யத்துடன் தொடங்கியது நிகழ்ச்சி.
"வேகவாகினி" இராகத்தில் "சல்லக நாதோ" என்கிற சாகித்யத்தை அனாயாசமாக அவர் எடுத்தபோது சபையே நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தது.
இந்த "வேகவாகினி" இராகம் இருக்கிறதே, அது சற்று "சக்ரவாகம்" போல இருப்பதால் சிலரை ஏமாற்றிவிடும்.
இரண்டாவது காலத்தில் ரித்தா இராஜன் கல்பனா ஸ்வரம் பாடியபோது இந்தக் கலைஞரின் அனுபவம் பளிச்சிட்டது.
பிறகு "சாரங்கா" இராகத்தில் ஒரு சின்ன ஆலாபனை.
எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம் "நீ வாடானே கான".
"சத்யம்பூ, நித்யம்பூ..." என்ற இடத்தில் நிரவல் மற்றும் கல்பனா ஸ்வரம்.
திருப்தியாக சாரங்கா கேட்ட சந்தோஷம் சொல்லி மாளாது.
"த்வ ஜாவந்தி" இராகத்தில் திஸ்ர ஏக தாளத்தில் பதம் பாடத் தெரிந்தவர்கள் எத்தனை பேர்?
அதுவும், சாஸ்த்ரியமாக, தனம்மாள் பாணியிலான பதம் பாடுவது என்பது எத்தனை இரம்மியமான விஷயம்?
"வசந்தா" இராகத்தில் திருவாரூர் இராமசாமிப் பிள்ளையின் "ஸ்ரீ காமாக்ஷி" என்கிற சாகித்யத்தை மிகவும் அபூர்வமாகத் தான் மேடையில் கேட்க முடிகிறது.
இந்த சாகித்யங்கள் எல்லாம் இன்றைய தலைமுறைக்குப் பாடந்தரமே கிடையாது.
ரித்தா இராஜன் பாடியபோது, அடடா, எவ்வளவு அற்புதமான சாகித்யம்.
இதை நமது இளைய தலைமுறையினர் கையாளாமல் இருக்கிறார்களே என்கிற ஆதங்கம் மேலிட்டது உண்மை.
"மத்யமாவதி" இராகத்திலான தியாகைய்யரின் "எவரிச்சிரா"வை ஆலாபனை மட்டும் பாடி ஸ்வரம் பாடாமல் முடித்துக் கொண்டார்.
அதற்குப் பிறகு ஒரு "சங்கராபரணம்" பாடியிருக்கிறார், அற்புதம் என்றால் அற்புதம்.
வீணை தனம்மாளிடம் அந்தக் காலத்தில் ஒரு பாடம் படிக்க ஐந்து ரூபாய் கட்டணமாம்.
பல்லவி, அனுபல்லவி, சரணம் படிக்க 15 ரூபாய் கொடுத்தாக வேண்டும்.
"தனம்மாள் ஸ்கூல்" என்றால் பாடாந்திர சுத்தம் இருக்கும் என்பதால் பரூர் சுந்தரமைய்யர், முசிறி சுப்பிரமண்ய அய்யர் போன்றவர்கள், கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப்
பணம் சேர்த்து அவரிடம் போய்க் கற்றுக் கொள்வார்களாம்.
அந்தப் பாரம்பரியத்தில் வந்த விருந்தாம்மாவிடம் கற்றுக் கொண்டவர் என்பதை ரித்தா இராஜன் தனது சங்கராபரணத்தில் நிரூபித்தார்.
எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம் தீக்ஷிதரின் "சங்கராச்சார்யம்".
பிறகு ஆனந்த பைரவியில் ஒரு பதமும், "கமாஸ்" இராகத்தில் ஒரு ஜாவளியும் பாடித் தனது நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார் ரித்தா இராஜன்.
இன்றைய இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்களுக்கு ஒரு வேண்டுகோள்.
காலங்கடத்தாமல் இதுபோன்ற மூத்த கலைஞர்களிடம் கையைக் கட்டிக் கொண்டு அமர்ந்து பாடம் கேட்கவும்.
இந்தப் பாடாந்தரங்களை நீங்கள் தவறவிட்டால், நஷ்டம் உங்களுக்கு மட்டுமல்ல. வருங்காலக் கர்னாடக இசைக்கும்கூட.
Kannan Natarajan
Dec 18, 2009, 11:59:07 PM12/18/09
to Min Thamizh
முன்னோடிகள்:- தஞ்சாவூர் கிருஷ்ண பாகவதர்
தஞ்சையை மராத்திய மன்னர்கள் ஆண்ட காலம் கலைகளின் பொற்காலமென்றே சொல்லலாம்.
கலைகள் நன்கு போஷிக்கப்பட்டு தழைத்து வளர்ந்தன.
இந்த காலகட்டத்தில் தஞ்சையில் பிறந்தவர் கிருஷ்ண பாகவதர்.
கதா காலட்சேபம் செய்வதில் நிபுணராக விளங்கினார்.
வாய்ப்பாட்டு மட்டும் அன்றி, வயலின், சுரபத், மிருதங்கம் போன்ற பல இசைக் கருவிகளை வாசிப்பதில் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார்.
தில்லைஸ்தானம் இராம அய்யங்காரிடம் தியாகராஜரின் கிருதிகளை முறையாகப் பயின்றார்.
தஞ்சையில் வடநாட்டு இசைக் கலையிலும், கதைகள் சொல்லுவதிலும் தேர்ச்சி பெற்றார்.
தமிழ் மட்டும் அன்றி,மராத்தி, சம்ஸ்கிருதம், ஹிந்தி போன்ற பல மொழிகளைக் கற்றுத் தேர்ந்தார்.
இதிஹாசப் புராணங்களை முழுமையாகப் படித்து அறிந்தார். சில காலங்கள் பரத நாட்டியக் கலையும் பயின்றார்.
கோபாலகிருஷ்ண பாரதியாரின் நந்தனார் சரித்திரத்தை கதாகாலட்சேபம் செய்வதில் ஈடு இணையற்று விளங்கினார்.
கோபாலகிருஷ்ண பாரதியார் முன்னிலையில் நந்தனார் சரித்திரத்தைக் கூறி, அவருடைய ஆசிர்வாதத்தைப் பெற்றார்.
அதைக் கேட்டு பரவசமடைந்த பாரதியார் கிருஷ்ண பாகவதரை ஆரத் தழுவினார்.
கதாகாலட்சேபம் செய்வதில் ஓர் முன்னோடியாய்த் திகழ்ந்து சாதனை படைத்த கிருஷ்ண பாகவதர் 1903ம் ஆண்டு அமரத்துவம் எய்தினார்.
சுவாதி
தஞ்சையை மராத்திய மன்னர்கள் ஆண்ட காலம் கலைகளின் பொற்காலமென்றே சொல்லலாம்.
கலைகள் நன்கு போஷிக்கப்பட்டு தழைத்து வளர்ந்தன.
இந்த காலகட்டத்தில் தஞ்சையில் பிறந்தவர் கிருஷ்ண பாகவதர்.
கதா காலட்சேபம் செய்வதில் நிபுணராக விளங்கினார்.
வாய்ப்பாட்டு மட்டும் அன்றி, வயலின், சுரபத், மிருதங்கம் போன்ற பல இசைக் கருவிகளை வாசிப்பதில் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார்.
தில்லைஸ்தானம் இராம அய்யங்காரிடம் தியாகராஜரின் கிருதிகளை முறையாகப் பயின்றார்.
தஞ்சையில் வடநாட்டு இசைக் கலையிலும், கதைகள் சொல்லுவதிலும் தேர்ச்சி பெற்றார்.
தமிழ் மட்டும் அன்றி,மராத்தி, சம்ஸ்கிருதம், ஹிந்தி போன்ற பல மொழிகளைக் கற்றுத் தேர்ந்தார்.
இதிஹாசப் புராணங்களை முழுமையாகப் படித்து அறிந்தார். சில காலங்கள் பரத நாட்டியக் கலையும் பயின்றார்.
கோபாலகிருஷ்ண பாரதியாரின் நந்தனார் சரித்திரத்தை கதாகாலட்சேபம் செய்வதில் ஈடு இணையற்று விளங்கினார்.
கோபாலகிருஷ்ண பாரதியார் முன்னிலையில் நந்தனார் சரித்திரத்தைக் கூறி, அவருடைய ஆசிர்வாதத்தைப் பெற்றார்.
அதைக் கேட்டு பரவசமடைந்த பாரதியார் கிருஷ்ண பாகவதரை ஆரத் தழுவினார்.
கதாகாலட்சேபம் செய்வதில் ஓர் முன்னோடியாய்த் திகழ்ந்து சாதனை படைத்த கிருஷ்ண பாகவதர் 1903ம் ஆண்டு அமரத்துவம் எய்தினார்.
சுவாதி
Kannan Natarajan
Dec 19, 2009, 11:12:58 PM12/19/09
to Min Thamizh
முன்னோடிகள்:- இராமநாதபுரம் (பூச்சி) சீனிவாச அய்யங்கார்
இராமநாதபுரம் நாராயண அய்யங்கார் - இலட்சுமி அம்மாள் தம்பதிக்கு பிறந்தவர் சீனிவாச அய்யங்கார்.
சிட்சையே இல்லாமல் இவர் பாடும் திறனைக் கண்ட இராமநாதபுரம் மன்னரின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த
பாண்டித்துரைத் தேவர் இவர் மேல் நம்பிக்கைக் கொண்டு, அடிக்கடி சமஸ்தானத்திற்கு வருகை தரும்
பட்டணம் சுப்பிரமணிய அய்யரிடம் இவரை மாணாக்கராகச் சேர்த்தார்.
ஆழ்ந்த குரு விசுவாசமும், அயாராத உழைப்பும், இயற்கையான ஞானமும், குரல் வளமும் இவரை
ஒரு உயர்ந்த கலைஞராகவும், வாக்கேயகாரராகவும் ஆக்கியது.
பட்டணம் சுப்பிரமணிய அய்யரிடம் பலர் இசை பயின்றிருந்த போதிலும், குருவுடன் ஒன்றாக
மேடையில் இணைந்து பாடும் வாய்ப்பைப் பெற்றவர் இவர் மட்டுமே.
குருவிடம் கற்ற இசைப் பயிற்சியைத் தவிர நல்ல கச்சேரிகளைக் கேட்டுத் தன் ஞானத்தை மேலும்
பட்டைத் தீட்டிக்கொண்டார்.
மகாவைத்யநாத சிவனின் கச்சேரிகள் எங்கு நடந்தாலும் தவறாமல் போய் கேட்பாராம்.
நாலரைக் கட்டையில் முதலில் பாடிக் கொண்டிருந்த இவர், பின்பு 3 கட்டையில் சரமாகக் கச்சேரி
அடைமொழியைப் பெற்றார்.
தலைசிறந்த வாக்கேயகாரர்களில் ஒருவர் இவர்.
இவரது படைப்புகளில்,
1919ம் ஆண்டு இவர் காலமானார்.
இவரது பெயரை நிலைநிறுத்தும் சீடராக அடையாளம் காணப்பட்ட அரியக்குடி இராமானுஜ அய்யங்கார்,
பிற்காலத்தில் தனக்கென ஒரு தனியிடம் பிடித்தார் என்றாலும் "பூச்சி" அய்யங்காரின் மாணவன் என்று
சொல்லிக் கொள்வதைத்தான் பெருமையாகக் கடைசி வரைக் கருதினார்.
இராமநாதபுரம் நாராயண அய்யங்கார் - இலட்சுமி அம்மாள் தம்பதிக்கு பிறந்தவர் சீனிவாச அய்யங்கார்.
சிட்சையே இல்லாமல் இவர் பாடும் திறனைக் கண்ட இராமநாதபுரம் மன்னரின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த
பாண்டித்துரைத் தேவர் இவர் மேல் நம்பிக்கைக் கொண்டு, அடிக்கடி சமஸ்தானத்திற்கு வருகை தரும்
பட்டணம் சுப்பிரமணிய அய்யரிடம் இவரை மாணாக்கராகச் சேர்த்தார்.
ஆழ்ந்த குரு விசுவாசமும், அயாராத உழைப்பும், இயற்கையான ஞானமும், குரல் வளமும் இவரை
ஒரு உயர்ந்த கலைஞராகவும், வாக்கேயகாரராகவும் ஆக்கியது.
பட்டணம் சுப்பிரமணிய அய்யரிடம் பலர் இசை பயின்றிருந்த போதிலும், குருவுடன் ஒன்றாக
மேடையில் இணைந்து பாடும் வாய்ப்பைப் பெற்றவர் இவர் மட்டுமே.
குருவிடம் கற்ற இசைப் பயிற்சியைத் தவிர நல்ல கச்சேரிகளைக் கேட்டுத் தன் ஞானத்தை மேலும்
பட்டைத் தீட்டிக்கொண்டார்.
மகாவைத்யநாத சிவனின் கச்சேரிகள் எங்கு நடந்தாலும் தவறாமல் போய் கேட்பாராம்.
நாலரைக் கட்டையில் முதலில் பாடிக் கொண்டிருந்த இவர், பின்பு 3 கட்டையில் சரமாகக் கச்சேரி
செய்தார்.
இனிமையான குரலில் வண்டு ரீங்காரம் செய்வதைப்
போன்று ஸ்வரம் பாடியதால் "பூச்சி" என்ற அடைமொழியைப் பெற்றார்.
தலைசிறந்த வாக்கேயகாரர்களில் ஒருவர் இவர்.
இவரது படைப்புகளில்,
- கேதாரகெளளையில் "ஸரகுண பாலிம்ப"
- பேகடாவில் "அனுதினமுனு"
- மோகனத்தில்
"நின்னுக்கோரி"
- கானடாவில் "நெரநம்மிதி"
1919ம் ஆண்டு இவர் காலமானார்.
இவரது பெயரை நிலைநிறுத்தும் சீடராக அடையாளம் காணப்பட்ட அரியக்குடி இராமானுஜ அய்யங்கார்,
பிற்காலத்தில் தனக்கென ஒரு தனியிடம் பிடித்தார் என்றாலும் "பூச்சி" அய்யங்காரின் மாணவன் என்று
சொல்லிக் கொள்வதைத்தான் பெருமையாகக் கடைசி வரைக் கருதினார்.
Kannan Natarajan
Dec 19, 2009, 11:25:03 PM12/19/09
to Min Thamizh
இரசிப்பதற்குத் தான் இரசிகன்!
சனிக்கிழமை (19/12/09) காலையில் அகாதமியின் சங்கீத வித்வத் சபையில்
மதங்கி இராஜாகோபாலன்
அவர் இயற்றியுள்ள பதங்களில்,
சில மணிப்பிரவாளப் பதங்களைப் பாடிக் காட்டினார்.
தமிழ், தெலுங்கு, மராட்டி மூன்றும் கலந்த பதம் "வாரும் தயதோ ஆஜீ சேரும் பாகுக சிவசங்க".
"சதுர்தச புவன அனுராக இராகமாலிகா தரு", 14 இராகங்களைக் கொண்டது.
சப்த தாள சூலாதி பிரபந்த லீலா தரு ஸப்த தாளத்தில்,
கச்சேரி செய்யும் கலைஞர்கள் ஒவ்வொரு கச்சேரியிலும் கட்டாயமாக ஷாஜி மஹாராஜாவின் ஒரு
பதத்தையாவது பாடிப் பிரபலப்படுத்த வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுத்தார் அவர்.
இரண்டாவதாக, வேதவல்லி "ஒரே சாயலுள்ள இராகங்கள்" என்ற தலைப்பில் சாஸ்திரீயமாக, ஒரே
மேளத்தில் ஜன்யமான, ஒரே ஆரோஹணத்தையும், சிறிய வித்யாசத்துடன் கூடிய
அவரோஹணத்தையும் கொண்ட சில இராகங்களை எடுத்துக் கொண்டார்.
உதாரணமாக,
இராகத்தின் சாயல் எப்படி வெளிப்படுகிறது என்று விளக்கினார்.
ஸ்வரங் களை வைத்துக்கொண்டு பாடக்கூடாது.
இராகமாய் பாடும்போது தேவையான இடத்தில் கமகத்தோடு பாடுவது மிகவும் அவசியம் என்றார்.
கேதாரகெளள இராகத்தில் "நி,நி,ஸ" வரும் இடத்தில் அசைத்தும், சுருட்டியில் அதே "நி,நி,ஸ" வரும்
இடத்தில் அசைவு இல்லாமலும் பாட வேண்டும் என்று பாடிக் காட்டினார்.
ஒரே குருவிடம் பயிலும் மாணவர்கள் புரிந்து கொண்டு பாடும் முறையிலேயே மாற்றம் வந்து விடுகிறது.
முடிந்தவரை மாற்றம் செய்யக்கூடாது.
பெரியவர்கள் வழிவழியாகப் பாடிவைத்ததை மாற்றக்கூடாது என்று வலியுறுத்தினார்.
அவர் கூறிய பல விஷயங்கள் பாடக் கேட்டு புரிந்து கொள்ள வேண்டியவை; அவற்றை எழுத்தில் வடிக்க
தீர்மானங்களை கொண்டு வரலாம்; இசை விமர்சகர்கள் தங்களுடைய கருத்துக்களை சொல்லலாம்;
இரசிகர்கள் வேலை இசையை இரசிப்பது தான் என்றார்.
சனிக்கிழமை (19/12/09) காலையில் அகாதமியின் சங்கீத வித்வத் சபையில்
மதங்கி இராஜாகோபாலன்
- ஷாஜி மகாராஜாவின்
அவர் இயற்றியுள்ள பதங்களில்,
- பக்திப் பதங்கள் 50
- பாவப் பதங்கள் 5
- வைராக்யப் பதங்கள் 9
- சிருங்காரப் பதங்கள் 103
- ஹாஸ்யப் பதங்கள் 14
- நீதிப் பதங்கள் 24
- மங்களம் 3
சில மணிப்பிரவாளப் பதங்களைப் பாடிக் காட்டினார்.
தமிழ், தெலுங்கு, மராட்டி மூன்றும் கலந்த பதம் "வாரும் தயதோ ஆஜீ சேரும் பாகுக சிவசங்க".
"சதுர்தச புவன அனுராக இராகமாலிகா தரு", 14 இராகங்களைக் கொண்டது.
சப்த தாள சூலாதி பிரபந்த லீலா தரு ஸப்த தாளத்தில்,
- நாராயண கெளள
- கன்னட கெளள
- மாளவ கெளள
- ரீதி கெளள
- பூர்வ கெளள
- சாயா கெளள
- கேதார கெளள
கச்சேரி செய்யும் கலைஞர்கள் ஒவ்வொரு கச்சேரியிலும் கட்டாயமாக ஷாஜி மஹாராஜாவின் ஒரு
பதத்தையாவது பாடிப் பிரபலப்படுத்த வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுத்தார் அவர்.
இரண்டாவதாக, வேதவல்லி "ஒரே சாயலுள்ள இராகங்கள்" என்ற தலைப்பில் சாஸ்திரீயமாக, ஒரே
மேளத்தில் ஜன்யமான, ஒரே ஆரோஹணத்தையும், சிறிய வித்யாசத்துடன் கூடிய
அவரோஹணத்தையும் கொண்ட சில இராகங்களை எடுத்துக் கொண்டார்.
உதாரணமாக,
- ஆரபி
- தேவகாந்தாரி
- சாமா
- கேதாரகெளள
இராகத்தின் சாயல் எப்படி வெளிப்படுகிறது என்று விளக்கினார்.
ஸ்வரங் களை வைத்துக்கொண்டு பாடக்கூடாது.
இராகமாய் பாடும்போது தேவையான இடத்தில் கமகத்தோடு பாடுவது மிகவும் அவசியம் என்றார்.
கேதாரகெளள இராகத்தில் "நி,நி,ஸ" வரும் இடத்தில் அசைத்தும், சுருட்டியில் அதே "நி,நி,ஸ" வரும்
இடத்தில் அசைவு இல்லாமலும் பாட வேண்டும் என்று பாடிக் காட்டினார்.
ஒரே குருவிடம் பயிலும் மாணவர்கள் புரிந்து கொண்டு பாடும் முறையிலேயே மாற்றம் வந்து விடுகிறது.
முடிந்தவரை மாற்றம் செய்யக்கூடாது.
பெரியவர்கள் வழிவழியாகப் பாடிவைத்ததை மாற்றக்கூடாது என்று வலியுறுத்தினார்.
அவர் கூறிய பல விஷயங்கள் பாடக் கேட்டு புரிந்து கொள்ள வேண்டியவை; அவற்றை எழுத்தில் வடிக்க
முடியாது.
பேராசிரியர் எஸ்.ஆர்.
ஜானகிராமன் கருத்து சொல்லும்போது, இசைக் கலைஞர்களே இசையைப்
பற்றிய தீர்மானங்களை கொண்டு வரலாம்; இசை விமர்சகர்கள் தங்களுடைய கருத்துக்களை சொல்லலாம்;
இரசிகர்கள் வேலை இசையை இரசிப்பது தான் என்றார்.
Kannan Natarajan
Dec 19, 2009, 11:47:15 PM12/19/09
to Min Thamizh
ஒன்ஸ் மோர் எப்படிக் கேட்பது?
ஒரு சில கலைஞர்களின் அற்புதமான திறமையைப் பற்றி யோசிக்கும்போது, "பூர்வ ஜென்ம சுகிர்தம்"
என்கிற வார்த்தையின் பொருள் தான் நினைவுக்கு வருகிறது.
படித்து வருவது என்பது ஒரு வகை.
பிறவியிலேயே கலைஞர்களாகப் பிறப்பது என்பது இன்னொரு வகை.
"சித்ர வீணை" இரவிக் கிரண் இரண்டாவது இரகம்.
பிறவிக் கலைஞர் இவர்.
சித்திர வீணையில் சித்திரம் வரையும் அற்புதக் கலைஞர்.
மாற்றுக் குறையாத சங்கீதம் எப்படி இருக்கும் என்பதை சித்திர வீணை இரவிக் கிரணின் வாசிப்பைக்
கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
"சித்திர வீணை" எப்படி இருக்கும் என்றெல்லாம் கற்பனை செய்து பயப்படாதீர்கள்.
"பழைய கோட்டு வாத்தியம்"தான் இரவிக் கிரணின் கையில் தவழும்போது சித்திர வீணையாகி விடுகிறது.
பூர்விக வாத்தியம் பழக்கத்திலிருந்து மறைந்து விடக் கூடாது என்பதற்காகவே கடவுள் இரவிக் கிரணைப்
படைத்திருக்கிறாரோ என்னவோ...
வியாழக்கிழமை (17/12/09) மியூசிக் அகாதமியின் மாலை நேர இசை விருந்து இரவிக் கிரணுடையது.
பொழிந்தது!
"சரசீருஹா..." என்று நாட்டையில் தொடங்கிய நிகழ்ச்சி எப்போது எப்படி முடிந்தது என்றே தெரியவில்லை.
நேரம் ஜெட் வேகத்தில் ஓடியது.
இசை மடை திறந்த வெள்ளமாய் பாய்ந்து வந்தது.
தொடர்ந்து "முகாரி" இராகத்தில் "பிரம்ம கடுகின பாதமு"
அதற்குப் பிறகு, "இலலிதா" இராகத்தில் "ஹிரண்மயீம் இலக்ஷ்மீம்" என்கிற தீட்சிதர் கிருதி.
ஒரு அதி அற்புதமான "த்வாஜாவந்தி" ஆலாபனையைத் தொடர்ந்து மிஸ்ர அட தாளத்தில்
ஊத்துக்காடு வெங்கட கவிராயரின் சாகித்யம் வாசித்திருக்கிறார்.
என்ன கெளரவமான வாசிப்பு.
தண்டபாணி தேசிகரின் நூற்றாண்டு என்பதாலோ என்னவோ, அவருடைய "என்னை நீ மறவாதே" என்கிற
அமிர்தவர்ஷிணி சாகித்யத்தை வாசித்தார்.
காம்போதி இராகத்தைக் கையாள்வது என்பது ஒரு சுகானுபவம்.
கேட்பவருக்கும் சுகம், வாசிப்பவருக்கும் சுகம்.
இராவணேஸ்வரன் இந்தக் காம்போதியை வாசித்தல்லவா பரமேஸ்வரனையே மயக்கினான் என்பார்கள்.
இரவிக் கிரண் அன்று வாசித்த காம்போதி இராக ஆலாபனை, ஏதோ தாமரைப் பூவில் இதழ்கள்
கதிரவனைக் கண்டதும் மலர்வது போல ஒன்றன் பின் ஒன்றாக அந்தச் சித்திர வீணையிலிருந்து
எழுந்தபோது, எங்கே மியூசிக் அகாதமியில் பரமேஸ்வரன் பிரசன்னமாகி விடுவாரோ என்று கூட
நினைக்கத் தோன்றியது.
கீழ் ஸ்தாயியில் தொடங்கி, மந்த்ர ஸ்தாயியில் சயனித்துக் கடைசியில் உச்ச ஸ்தாயிக்குச் செல்லும்
அந்த வாசிப்பு ஏதோ அலை, அலையாக இசை ஊர்வலம் நகர்வது போன்ற இன்பத்தை அள்ளித்
தெளித்தது.
இராக மாலிகையில் தானம் வாசித்து விட்டு, கண்ட திரிபுடை, கண்டநடையில் பைரவி இராகத்தில்
"கோபால கோகுலபாலா, கோபிகா சமூகலோலா இலாசாஹிருதயாலயா, மாம்பாலயா" என்கிற
இராகம் தானம் பல்லவி.
சாஸ்த்ரிய சுத்தம். சங்கீத உச்சம்.
அக்கரை சுப்புலெட்சுமி தினமும் பன்னீரில் கைகழுவுகிறாரோ என்கிற சந்தேகம் ஏற்படுகிறது.
அவரது விரல்களிலிருந்து அந்த வயலின் வெளிப்படுத்தும் பூசையின் சுகமும் சங்கீத மணமும்
அத்தகையது.
இரவிக் கிரனுக்கு ஈடு கொடுத்து வாசிப்பது சும்மாவா?
போதாக்குறைக்கு, மூத்த கலைஞரான டி.வி. கோபாலகிருஷ்ணன் மிருதங்கம்,
திருப்பூணித்துரை இராதாகிருஷ்ணன் கடம்.
இரவிக் கிரண் போன்ற கலைஞர்கள்தான் கர்னாடக சங்கீதத்தின் தூண்கள்.
என்ன கற்பனை. என்ன வாசிப்பு.
பிரமிப்பு இன்னும் கூட அடங்கின பாடில்லை என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.
இதே "செட்" இன்னொரு தடவை சேர்த்தால் எப்படி இருக்கும்?
என்ன செய்வது, அகாதமியின் "ஒன்ஸ் மோர்" கேட்க முடியாதே!
ஒரு சில கலைஞர்களின் அற்புதமான திறமையைப் பற்றி யோசிக்கும்போது, "பூர்வ ஜென்ம சுகிர்தம்"
என்கிற வார்த்தையின் பொருள் தான் நினைவுக்கு வருகிறது.
படித்து வருவது என்பது ஒரு வகை.
பிறவியிலேயே கலைஞர்களாகப் பிறப்பது என்பது இன்னொரு வகை.
"சித்ர வீணை" இரவிக் கிரண் இரண்டாவது இரகம்.
பிறவிக் கலைஞர் இவர்.
சித்திர வீணையில் சித்திரம் வரையும் அற்புதக் கலைஞர்.
மாற்றுக் குறையாத சங்கீதம் எப்படி இருக்கும் என்பதை சித்திர வீணை இரவிக் கிரணின் வாசிப்பைக்
கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
"சித்திர வீணை" எப்படி இருக்கும் என்றெல்லாம் கற்பனை செய்து பயப்படாதீர்கள்.
"பழைய கோட்டு வாத்தியம்"தான் இரவிக் கிரணின் கையில் தவழும்போது சித்திர வீணையாகி விடுகிறது.
பூர்விக வாத்தியம் பழக்கத்திலிருந்து மறைந்து விடக் கூடாது என்பதற்காகவே கடவுள் இரவிக் கிரணைப்
படைத்திருக்கிறாரோ என்னவோ...
வியாழக்கிழமை (17/12/09) மியூசிக் அகாதமியின் மாலை நேர இசை விருந்து இரவிக் கிரணுடையது.
- அக்கரை சுப்புலெட்சுமி வயலின்
- டி.வி. கோபாலகிருஷ்ணன் மிருதங்கம்
பொழிந்தது!
"சரசீருஹா..." என்று நாட்டையில் தொடங்கிய நிகழ்ச்சி எப்போது எப்படி முடிந்தது என்றே தெரியவில்லை.
நேரம் ஜெட் வேகத்தில் ஓடியது.
இசை மடை திறந்த வெள்ளமாய் பாய்ந்து வந்தது.
தொடர்ந்து "முகாரி" இராகத்தில் "பிரம்ம கடுகின பாதமு"
அதற்குப் பிறகு, "இலலிதா" இராகத்தில் "ஹிரண்மயீம் இலக்ஷ்மீம்" என்கிற தீட்சிதர் கிருதி.
ஒரு அதி அற்புதமான "த்வாஜாவந்தி" ஆலாபனையைத் தொடர்ந்து மிஸ்ர அட தாளத்தில்
ஊத்துக்காடு வெங்கட கவிராயரின் சாகித்யம் வாசித்திருக்கிறார்.
என்ன கெளரவமான வாசிப்பு.
தண்டபாணி தேசிகரின் நூற்றாண்டு என்பதாலோ என்னவோ, அவருடைய "என்னை நீ மறவாதே" என்கிற
அமிர்தவர்ஷிணி சாகித்யத்தை வாசித்தார்.
காம்போதி இராகத்தைக் கையாள்வது என்பது ஒரு சுகானுபவம்.
கேட்பவருக்கும் சுகம், வாசிப்பவருக்கும் சுகம்.
இராவணேஸ்வரன் இந்தக் காம்போதியை வாசித்தல்லவா பரமேஸ்வரனையே மயக்கினான் என்பார்கள்.
இரவிக் கிரண் அன்று வாசித்த காம்போதி இராக ஆலாபனை, ஏதோ தாமரைப் பூவில் இதழ்கள்
கதிரவனைக் கண்டதும் மலர்வது போல ஒன்றன் பின் ஒன்றாக அந்தச் சித்திர வீணையிலிருந்து
எழுந்தபோது, எங்கே மியூசிக் அகாதமியில் பரமேஸ்வரன் பிரசன்னமாகி விடுவாரோ என்று கூட
நினைக்கத் தோன்றியது.
கீழ் ஸ்தாயியில் தொடங்கி, மந்த்ர ஸ்தாயியில் சயனித்துக் கடைசியில் உச்ச ஸ்தாயிக்குச் செல்லும்
அந்த வாசிப்பு ஏதோ அலை, அலையாக இசை ஊர்வலம் நகர்வது போன்ற இன்பத்தை அள்ளித்
தெளித்தது.
இராக மாலிகையில் தானம் வாசித்து விட்டு, கண்ட திரிபுடை, கண்டநடையில் பைரவி இராகத்தில்
"கோபால கோகுலபாலா, கோபிகா சமூகலோலா இலாசாஹிருதயாலயா, மாம்பாலயா" என்கிற
இராகம் தானம் பல்லவி.
சாஸ்த்ரிய சுத்தம். சங்கீத உச்சம்.
அக்கரை சுப்புலெட்சுமி தினமும் பன்னீரில் கைகழுவுகிறாரோ என்கிற சந்தேகம் ஏற்படுகிறது.
அவரது விரல்களிலிருந்து அந்த வயலின் வெளிப்படுத்தும் பூசையின் சுகமும் சங்கீத மணமும்
அத்தகையது.
இரவிக் கிரனுக்கு ஈடு கொடுத்து வாசிப்பது சும்மாவா?
போதாக்குறைக்கு, மூத்த கலைஞரான டி.வி. கோபாலகிருஷ்ணன் மிருதங்கம்,
திருப்பூணித்துரை இராதாகிருஷ்ணன் கடம்.
இரவிக் கிரண் போன்ற கலைஞர்கள்தான் கர்னாடக சங்கீதத்தின் தூண்கள்.
என்ன கற்பனை. என்ன வாசிப்பு.
பிரமிப்பு இன்னும் கூட அடங்கின பாடில்லை என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.
இதே "செட்" இன்னொரு தடவை சேர்த்தால் எப்படி இருக்கும்?
என்ன செய்வது, அகாதமியின் "ஒன்ஸ் மோர்" கேட்க முடியாதே!
Kannan Natarajan
Dec 20, 2009, 12:00:04 AM12/20/09
to Min Thamizh
டபுள் ஓகே!
மைலாப்பூர் ஃபைன் ஆர்ட்சில் மதியக் கச்சேரி என்றால் சற்று சிரமம் தான்.
ஏசி இல்லாதது தான் காரணம்.
மார்கழி மாதமானதால் தப்பித்தோம்.
சனிக்கிழமை (19/12/09) பாம்பே ஜெயஸ்ரீயின் சீடர்கள் என்பதால் கார்த்திகா, கீர்த்தனா இரட்டையரின்
கச்சேரி எப்படி இருக்கிறது கேட்போம் என்கிற ஆர்வம்.
உள்ளே நுழைந்தால், தனது தயாரிப்புகளின் தரத்தை முன்வரிசையிலிருந்து எடை போட்டுக்
கொண்டிருந்தார் பாம்பே ஜெயஸ்ரீ.உள்ளே நுழையும்போது "ஹிந்தோளம்" பாடிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
"மனசிலோனி" என்கிற கிருதி.
கார்த்திகா இராக ஆலாபனை செய்து கொண்டிருந்தார்.
ஆகா அற்புதம் என்றெல்லாம் பாராட்ட முடியாவிட்டாலும், அப்பழுக்கு சொல்ல முடியாது.
நன்றாக சாதகம் செய்திருப்பதும், குரலில் கவனம் செலுத்துவதும், கற்பனை வளம் இருப்பதும் தெரிந்தது.
ஸ்வரம் பாடும்போது இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் புரிந்து கொண்டும் இணைந்தும் பாடிய விதம் நம்மை
உட்கார்ந்து கேட்க வைத்தது."கமாஸ்" இராகத்தில் "சந்தான கோபாலம்" பாடிவிட்டு "கல்யாணி" இராகத்தை
விஸ்தாரமாக ஆலாபனை செய்யும் வாய்ப்பை எடுத்துக் கொண்டார் கீர்த்தனா.
தரமான கல்யாணி.
கார்த்திகாவுக்கு, தான் எள்ளளவும் சளைத்தவரல்ல என்பதை நிரூபித்தார் கீர்த்தனா.
பிருகாக்கள் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக அலையடிப்பது போல வந்த விதம் நிஜமாகவோ நம்மை அசர அடித்தன.
"பஜரே சித்த பாலாம்பிகாம்" என்கிற தீக்ஷிதர் கிருதியைத் தேர்ந்தெடுத்திருந்தனர்.
நிரவல் ஸ்வரங்களிலும் சரி, அப்படி ஒரு விறுவிறுப்பு. புதியவர்கள் என்று சத்தியமாகச் சொல்ல முடியாது.
ஒரு சில இடங்களில் முதிர்ச்சியின் நளினம் இல்லையென்றாலும், பல இடங்களில் பயிற்சியின் அழுத்தம்
தெரிகிறது.
நல்ல செளக்கியமான குரல் வளம்.
அதீதமான தன்னம்பிக்கையுடன் பாடும் பக்குவம்.
கொஞ்சம் கூட பிசிரோ, தப்போ காண முடியாத சங்கீதம்.
பிருகாக்களில் சுறுசுறுப்பும், அழுத்தமும்.
குறை காண முடியாத இவர்கள் பாம்பே ஜெயஸ்ரீயின் பெயரை நிலைநிறுத்துவார்கள் என்கிற
வித்யாநம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியது இவர்களது நிகழ்ச்சி.
டபுள் ஓகே!
மைலாப்பூர் ஃபைன் ஆர்ட்சில் மதியக் கச்சேரி என்றால் சற்று சிரமம் தான்.
ஏசி இல்லாதது தான் காரணம்.
மார்கழி மாதமானதால் தப்பித்தோம்.
சனிக்கிழமை (19/12/09) பாம்பே ஜெயஸ்ரீயின் சீடர்கள் என்பதால் கார்த்திகா, கீர்த்தனா இரட்டையரின்
கச்சேரி எப்படி இருக்கிறது கேட்போம் என்கிற ஆர்வம்.
உள்ளே நுழைந்தால், தனது தயாரிப்புகளின் தரத்தை முன்வரிசையிலிருந்து எடை போட்டுக்
கொண்டிருந்தார் பாம்பே ஜெயஸ்ரீ.உள்ளே நுழையும்போது "ஹிந்தோளம்" பாடிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
"மனசிலோனி" என்கிற கிருதி.
கார்த்திகா இராக ஆலாபனை செய்து கொண்டிருந்தார்.
ஆகா அற்புதம் என்றெல்லாம் பாராட்ட முடியாவிட்டாலும், அப்பழுக்கு சொல்ல முடியாது.
நன்றாக சாதகம் செய்திருப்பதும், குரலில் கவனம் செலுத்துவதும், கற்பனை வளம் இருப்பதும் தெரிந்தது.
ஸ்வரம் பாடும்போது இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் புரிந்து கொண்டும் இணைந்தும் பாடிய விதம் நம்மை
உட்கார்ந்து கேட்க வைத்தது."கமாஸ்" இராகத்தில் "சந்தான கோபாலம்" பாடிவிட்டு "கல்யாணி" இராகத்தை
விஸ்தாரமாக ஆலாபனை செய்யும் வாய்ப்பை எடுத்துக் கொண்டார் கீர்த்தனா.
தரமான கல்யாணி.
கார்த்திகாவுக்கு, தான் எள்ளளவும் சளைத்தவரல்ல என்பதை நிரூபித்தார் கீர்த்தனா.
பிருகாக்கள் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக அலையடிப்பது போல வந்த விதம் நிஜமாகவோ நம்மை அசர அடித்தன.
"பஜரே சித்த பாலாம்பிகாம்" என்கிற தீக்ஷிதர் கிருதியைத் தேர்ந்தெடுத்திருந்தனர்.
நிரவல் ஸ்வரங்களிலும் சரி, அப்படி ஒரு விறுவிறுப்பு. புதியவர்கள் என்று சத்தியமாகச் சொல்ல முடியாது.
ஒரு சில இடங்களில் முதிர்ச்சியின் நளினம் இல்லையென்றாலும், பல இடங்களில் பயிற்சியின் அழுத்தம்
தெரிகிறது.
நல்ல செளக்கியமான குரல் வளம்.
அதீதமான தன்னம்பிக்கையுடன் பாடும் பக்குவம்.
கொஞ்சம் கூட பிசிரோ, தப்போ காண முடியாத சங்கீதம்.
பிருகாக்களில் சுறுசுறுப்பும், அழுத்தமும்.
குறை காண முடியாத இவர்கள் பாம்பே ஜெயஸ்ரீயின் பெயரை நிலைநிறுத்துவார்கள் என்கிற
வித்யாநம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியது இவர்களது நிகழ்ச்சி.
டபுள் ஓகே!
Kannan Natarajan
Dec 20, 2009, 12:12:45 AM12/20/09
to Min Thamizh
ஆகட்டும் பார்க்கலாம்...
நாரதகான சபாவில் சனியன்று (19/12/09) 12.30 மணிக்கு ஐயர் சகோதரிகளின் இசை நிகழ்ச்சி.
விறுவிறுப்பாக சாவேரியில் ஆதி தாள வர்ணமான "ஸரஸஸுட"வுடன் கச்சேரி தொடங்கியது.
நளினகாந்தி இராகமும்,ஈ.எஸ். கிருஷ்ணய்யரின் "துர்கா இலட்சுமி சரஸ்வதி" சாகித்யமும், அதற்கு
சிட்டையாக ஸ்வரங்களும் பாடினர்.
அடுத்ததாக வந்தது "தர்பார்".
வித்யா பாடியதில் விறுவிறுப்புக்கு குறைவில்லை.
ஆனால், கார்வை கொடுத்து நிலைத்து நின்று பாடுதல் அவசியம்.
இது சாதகமும், அனுபவமும் இருந்தால் தான் வரும்.
இருவர் பாடும்போது ஒருங்கிணைந்து பாடுவது மிக முக்கியம்.
தியாகய்யரின் "யோசனா" கீர்த்தனையைப் பாடும்போது வேறு ஏதோ யோசனையில் இருந்தார்களோ
என்னவோ, இந்த விஷயத்தைக் கோட்டை விட்டார்கள்.
ஒரு விஷயத்தை ஒத்துக்கொள்ளத்தான் வேண்டும்.
கல்பனாசுவரங்கள் சர்வலகுவாக வந்து விழுந்தன.
த்விஜாவந்தி இராகத்தில் முத்துசுவாமி தீக்ஷிதரின் "சேத ஸ்ரீபாலகிருஷ்ணம்" கிருதியை விச்ராந்தியுடன்
பாடினார்கள்.
அடுத்த இராகத்தை சுதா பாடினார்.
அவர் பாட ஆரம்பித்தவுடன் இரசிகர்கள் மத்தியில் சின்ன சலசலப்பு. சர்ச்சை!
ஒருவர் தோடி என்று சொல்ல, சிலர் இல்லை, இல்லை இது கரஹரப்பிரியா என்றார்கள்.
அவர் பாடியதென்னவோ நாடகப்பிரியா!
இந்த இராகத்தின் பூர்வாங்கம் தோடி; உத்திராங்கம் கரஹரப்பிரியா.
இராகம் பாடும்போது சில சில்லறை சிதறல்கள்.
இருந்தாலும் முழுமையாகப் பாடினர்.
"சங்கீத வாத்ய நடன நாடகப் பிரியே! இரசிகே!" என்ற இராக முத்திரையுடன் கூடிய பாடல்.
கச்சேரியில் நிரவல் இல்லாதது பெரிய குறையே!
பரபரப்பானதொரு தனி வாசித்தார் குரு இராகவேந்திரா.
பக்கவாத்தியம் என்றால் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று உணர்ந்து வாசித்தார் என்று தான்
சொல்ல வேண்டும்.
வயலின் வாசித்த விஜயும் சரி, ரொம்ப அனுசரணையான வாசிப்பு.
கச்சேரியைத் தாங்கிப் பிடித்தது என்று சொன்னால் கூடத் தப்பில்லை.
இராகே - ஸ்ரீராகத்தில் லால்குடி ஜெயராமனின் தில்லானாவுடன் கச்சேரி நிறைவடைந்தது.
ஆகா ஓகோ இரகம் இல்லாவிட்டாலும் ஊஹூம் இரகம் இல்லை.
வருங்காலம் பிரகாசமாக இருப்பதற்கான அறிகுறிகள் இல்லாமல் இல்லை.
ஆகட்டும் பார்க்கலாம்...!
நாரதகான சபாவில் சனியன்று (19/12/09) 12.30 மணிக்கு ஐயர் சகோதரிகளின் இசை நிகழ்ச்சி.
விறுவிறுப்பாக சாவேரியில் ஆதி தாள வர்ணமான "ஸரஸஸுட"வுடன் கச்சேரி தொடங்கியது.
நளினகாந்தி இராகமும்,ஈ.எஸ். கிருஷ்ணய்யரின் "துர்கா இலட்சுமி சரஸ்வதி" சாகித்யமும், அதற்கு
சிட்டையாக ஸ்வரங்களும் பாடினர்.
அடுத்ததாக வந்தது "தர்பார்".
வித்யா பாடியதில் விறுவிறுப்புக்கு குறைவில்லை.
ஆனால், கார்வை கொடுத்து நிலைத்து நின்று பாடுதல் அவசியம்.
இது சாதகமும், அனுபவமும் இருந்தால் தான் வரும்.
இருவர் பாடும்போது ஒருங்கிணைந்து பாடுவது மிக முக்கியம்.
தியாகய்யரின் "யோசனா" கீர்த்தனையைப் பாடும்போது வேறு ஏதோ யோசனையில் இருந்தார்களோ
என்னவோ, இந்த விஷயத்தைக் கோட்டை விட்டார்கள்.
ஒரு விஷயத்தை ஒத்துக்கொள்ளத்தான் வேண்டும்.
கல்பனாசுவரங்கள் சர்வலகுவாக வந்து விழுந்தன.
த்விஜாவந்தி இராகத்தில் முத்துசுவாமி தீக்ஷிதரின் "சேத ஸ்ரீபாலகிருஷ்ணம்" கிருதியை விச்ராந்தியுடன்
பாடினார்கள்.
அடுத்த இராகத்தை சுதா பாடினார்.
அவர் பாட ஆரம்பித்தவுடன் இரசிகர்கள் மத்தியில் சின்ன சலசலப்பு. சர்ச்சை!
ஒருவர் தோடி என்று சொல்ல, சிலர் இல்லை, இல்லை இது கரஹரப்பிரியா என்றார்கள்.
அவர் பாடியதென்னவோ நாடகப்பிரியா!
இந்த இராகத்தின் பூர்வாங்கம் தோடி; உத்திராங்கம் கரஹரப்பிரியா.
இராகம் பாடும்போது சில சில்லறை சிதறல்கள்.
இருந்தாலும் முழுமையாகப் பாடினர்.
"சங்கீத வாத்ய நடன நாடகப் பிரியே! இரசிகே!" என்ற இராக முத்திரையுடன் கூடிய பாடல்.
கச்சேரியில் நிரவல் இல்லாதது பெரிய குறையே!
பரபரப்பானதொரு தனி வாசித்தார் குரு இராகவேந்திரா.
பக்கவாத்தியம் என்றால் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று உணர்ந்து வாசித்தார் என்று தான்
சொல்ல வேண்டும்.
வயலின் வாசித்த விஜயும் சரி, ரொம்ப அனுசரணையான வாசிப்பு.
கச்சேரியைத் தாங்கிப் பிடித்தது என்று சொன்னால் கூடத் தப்பில்லை.
இராகே - ஸ்ரீராகத்தில் லால்குடி ஜெயராமனின் தில்லானாவுடன் கச்சேரி நிறைவடைந்தது.
ஆகா ஓகோ இரகம் இல்லாவிட்டாலும் ஊஹூம் இரகம் இல்லை.
வருங்காலம் பிரகாசமாக இருப்பதற்கான அறிகுறிகள் இல்லாமல் இல்லை.
ஆகட்டும் பார்க்கலாம்...!
Kannan Natarajan
Dec 20, 2009, 12:21:42 AM12/20/09
to Min Thamizh
சபாக்காரர்களின் கவனத்திற்கு...
நுங்கம்பாக்கம் கல்சுரல் அகாடமியில் கல்லிடைக்குறிச்சி எஸ். வெங்கடேசனின் வீணை கச்சேரி.
அந்த காலத்தில் பிரசித்தி பெற்ற வாக்கேயக்காரராக விளங்கிய கல்லிடைக்குறிச்சி ஏ.சுந்தரமையர்
இல்லையென்றாலும் அவர் இயற்றிய,
கொண்டேயிருக்கின்றன.
அவரது புதல்வர் எஸ்.வெங்கடேசன் வீணை விற்பன்னராக இசைப் பாரம்பரியத்தைத் தொடர்ந்து
கொண்டிருக்கிறார்.
மானாம்புசாவடி வேங்கட சுப்பையர் இயற்றிய "ஜலஜாக்ஷ" (ஹம்ஸத்வனி) வர்ணத்தோடு
அமர்க்களமாக தொடங்கியது நிகழ்ச்சி.
தொடர்ந்து தீக்ஷிதரின் "எவர்கிரீன் மெலடி"யான "கஞ்சதளாயதாக்ஷியை" (கமலாமனோஹரி)
வாசித்த கையோடு "பண்டுரிதி கொலுவிய்ய" என்று ஹம்ஸநாதம் வீணையின் தந்திகளினூடே
தவழ்ந்து வந்தது.
அதிலும் சரணத்தில் வரும் "ரோமாஞ்சமனே கன கஞ்சமுகு" என்கிற வரிகளை வாசிக்கும்போது
மெய்சிலிர்த்தது என்னவோ நிஜம்.
அடுத்ததாக அவர் தேர்ந்தெடுத்தது பட்டணம் சுப்பிரமணிய ஐயரின் "பரிதானமிச்சிதே" (பிலஹரி).
இலஞ்சமாக ஏதாவது கொடுத்தால் தான் காப்பாற்றுவாயா என்று வெங்கடேச பெருமானை வேண்டும்
"பரிதானமிச்சிதே பாவிந்துவேமோ?" என்கிற வரிகளை வாசிக்கும்போது அப்படி ஒரு உருக்கம்.
அடுத்து தியாகராஜரின் "மனஸா யெடுலோர்துனே" (மலையமாருதம்), தொடர்ந்து
தீக்ஷிதரின் "ப்ருஹன்னாயகி வரதாயகி" (ஆந்தாளி) வாசித்து விட்டு மீண்டும்
பட்டனம் சுப்பிரமணிய ஐயரின் "அபராதமுலு" (இலதாங்கி) வாசித்தார்.
இதன் அனுபல்லவியில் வரும் "க்ருபஜேஸி நாமனவி ஆலகிஞ்சி கீ கண்ட ஜூட ஸமயமிதே"
என்கிற வரிகளில் அற்புதமான நிரவல்.
இறுதியாக தனது தந்தை இயற்றிய "மாமதுரை மீனாட்சி" (பாகேஸ்ரீ) பாடலுடன் நிகழ்ச்சியை
நிறைவு செய்தார்.
தஞ்சாவூர் ஆர். குமார் மிருதங்கம் இணைத்த வாசிப்பு.
வாத்தியங்களுக்கே சமீப காலமாக இரசிகர்களின் ஆதரவு குறைந்து வருகிறது என்கிற
குற்றச்சாட்டுக்குக் காரணம் வெங்கடேசன் போன்ற அற்புதமான கலைஞர்களுக்கு கிடைக்க வேண்டிய
வாய்ப்புகள் இல்லாமல் இருப்பது தான்.
பாரம்பரியம் மிக்க பாலாந்தரமும், குரு பரம்பரையும் உள்ள இதுபோன்ற கலைஞர்களுக்கு
சாயங்காலக் கச்சேரிகளை ஒதுக்கினால், மீண்டும் பழைய வரவேற்புக் கிடைக்கும்.
நுங்கம்பாக்கம் கல்சுரல் அகாடமியில் கல்லிடைக்குறிச்சி எஸ். வெங்கடேசனின் வீணை கச்சேரி.
அந்த காலத்தில் பிரசித்தி பெற்ற வாக்கேயக்காரராக விளங்கிய கல்லிடைக்குறிச்சி ஏ.சுந்தரமையர்
இல்லையென்றாலும் அவர் இயற்றிய,
- மாமதுரை மீனாக்ஷி (பாகேஸ்ரீ)
- யமுனா தீர விஹார (மோகனத்வனி)
- ஆனந்த தாண்டவ (ஆரபி)
கொண்டேயிருக்கின்றன.
அவரது புதல்வர் எஸ்.வெங்கடேசன் வீணை விற்பன்னராக இசைப் பாரம்பரியத்தைத் தொடர்ந்து
கொண்டிருக்கிறார்.
மானாம்புசாவடி வேங்கட சுப்பையர் இயற்றிய "ஜலஜாக்ஷ" (ஹம்ஸத்வனி) வர்ணத்தோடு
அமர்க்களமாக தொடங்கியது நிகழ்ச்சி.
தொடர்ந்து தீக்ஷிதரின் "எவர்கிரீன் மெலடி"யான "கஞ்சதளாயதாக்ஷியை" (கமலாமனோஹரி)
வாசித்த கையோடு "பண்டுரிதி கொலுவிய்ய" என்று ஹம்ஸநாதம் வீணையின் தந்திகளினூடே
தவழ்ந்து வந்தது.
அதிலும் சரணத்தில் வரும் "ரோமாஞ்சமனே கன கஞ்சமுகு" என்கிற வரிகளை வாசிக்கும்போது
மெய்சிலிர்த்தது என்னவோ நிஜம்.
அடுத்ததாக அவர் தேர்ந்தெடுத்தது பட்டணம் சுப்பிரமணிய ஐயரின் "பரிதானமிச்சிதே" (பிலஹரி).
இலஞ்சமாக ஏதாவது கொடுத்தால் தான் காப்பாற்றுவாயா என்று வெங்கடேச பெருமானை வேண்டும்
"பரிதானமிச்சிதே பாவிந்துவேமோ?" என்கிற வரிகளை வாசிக்கும்போது அப்படி ஒரு உருக்கம்.
அடுத்து தியாகராஜரின் "மனஸா யெடுலோர்துனே" (மலையமாருதம்), தொடர்ந்து
தீக்ஷிதரின் "ப்ருஹன்னாயகி வரதாயகி" (ஆந்தாளி) வாசித்து விட்டு மீண்டும்
பட்டனம் சுப்பிரமணிய ஐயரின் "அபராதமுலு" (இலதாங்கி) வாசித்தார்.
இதன் அனுபல்லவியில் வரும் "க்ருபஜேஸி நாமனவி ஆலகிஞ்சி கீ கண்ட ஜூட ஸமயமிதே"
என்கிற வரிகளில் அற்புதமான நிரவல்.
இறுதியாக தனது தந்தை இயற்றிய "மாமதுரை மீனாட்சி" (பாகேஸ்ரீ) பாடலுடன் நிகழ்ச்சியை
நிறைவு செய்தார்.
தஞ்சாவூர் ஆர். குமார் மிருதங்கம் இணைத்த வாசிப்பு.
வாத்தியங்களுக்கே சமீப காலமாக இரசிகர்களின் ஆதரவு குறைந்து வருகிறது என்கிற
குற்றச்சாட்டுக்குக் காரணம் வெங்கடேசன் போன்ற அற்புதமான கலைஞர்களுக்கு கிடைக்க வேண்டிய
வாய்ப்புகள் இல்லாமல் இருப்பது தான்.
பாரம்பரியம் மிக்க பாலாந்தரமும், குரு பரம்பரையும் உள்ள இதுபோன்ற கலைஞர்களுக்கு
சாயங்காலக் கச்சேரிகளை ஒதுக்கினால், மீண்டும் பழைய வரவேற்புக் கிடைக்கும்.
Kannan Natarajan
Dec 20, 2009, 12:27:50 AM12/20/09
to Min Thamizh
வித்தைகள் தேவைதானா திலீப்...?
காத்திரமான சாரீரத்தில், பேராசிரியர் எஸ்.ஆர். ஜானகிராமனின் முத்திரையுடன் ஆதி தாளத்தில்
சாவேரி இராகத்தில் "ஸரஸஸுட" வர்ணத்துடன் ஸ்ரீராம் கண்ணனனின் கச்சேரி தொடங்கியது.
அம்ருதமாகப் பொழிந்தது அம்ருதவர்ஷிணி இராக ஆலாபனை.
தீட்சிதரின் "ஆனந்தாம்ருதவர்ஷிணி" கீர்த்தனையும் அதற்கும் பொருத்தமாகக் கற்பனாசுவரங்களும்.
ஆனந்தபைரவியோ என்று ஒரு வினாடி நம்மை யோசிக்க வைத்து, பின் அழகாக, அழுத்தமாக
ரீதிகெளளையை விஸ்தாரமாக ஆலாபனை செய்து ச்யாமா சாஸ்த்திரியின் "நினுவினாமரிகலதா"
பாடிய போது, நல்ல ரீதிகெளளை கேட்ட சம் திருப்தி.
அடுத்து தமிழில் எந்நேரமும் கேட்டு மகிழக்கூடிய "தேவ காந்தாரி" இராகத்தில் அமைந்த
கோபாலகிருஷ்ண பாரதியின் "என் நேரமும் உந்தன் சன்னிதி" பாடலை விச்ராந்தியுடன் பாடினார்.
ஒரே குருவிடம் பல காலம் பயில்வது இப்போதெல்லாம் ரொம்பவும் அரிதான விஷயமாகி விட்டது.
ஆனால், குருகுலப் பாடாந்தரத்தில் ஸ்வாபாவீகமாகக் குருவின் குரல் சிஷ்யரின் குரலில் ஒலிக்கும்
என்று பெரியவர்கள் கூறுவார்கள்.
தோடி ஆலாபனையில் அதை நிரூபித்தார் ஸ்ரீராம்.
தோடியில் தியாகய்யரின் ஸ்ரீரங்க பஞ்சரத்னத்தில் ஒன்றான "இராஜுவெடல" கீர்த்தனையைப் பாடினார்.
நிரவலும், கல்பனாசுவரங்களும் அவரின் முதிர்ச்சியைப் பறை சாற்றிற்று.
தோடியில் கல்பனா ஸ்வரம் பாடும்போது கீழ்காலத்தில் பாடாதது ஒரு குறையாக இருந்தது.
இராகமாலிகையில் புரந்தரதாசரின் "நின்யாகோ பதம்", கரஹரப்பிரியாவில் "பகலிரவினில்" என்ற
திருப்புகழுடன் கச்சேரி நிறைவடைந்தது.
வயலின் வாசித்த திலீப் வயலின் மேதை எம்.எஸ். கோபாலகிருஷ்ணனின் சீடர் என்பதை ஒவ்வொரு
கையசைவும் பறைச்சாற்றிற்று. வயலினில் அலை,அலையாய் வரும் அசைவுகள் பரூர் குடும்பத்தின்
தனிச் சொத்து.
நன்றாக வாசித்தார்.
ஆனால், சில இடங்களில் தலையில் எண்ணெய்க் குடத்தை வைத்துக்கொண்டு கயிற்றின் மேல்
நடப்பதைப் போல் இருந்தது.
நல்ல பாரம்பரியமான வாசிப்பில் செப்படி வித்தைகள் தேவைதானா திலீப்?
விளாங்குடி சிவகுமார், உபபக்கவாத்தியம் இல்லை என்ற குறையே தெரியாமல் வாசித்தார்.
அழுத்தமான, முதிர்ச்சியான கச்சேரியை ஒரு இளைய தலைமுறைப் பாடக் கேட்டதில் அலாதி திருப்தி!!
காத்திரமான சாரீரத்தில், பேராசிரியர் எஸ்.ஆர். ஜானகிராமனின் முத்திரையுடன் ஆதி தாளத்தில்
சாவேரி இராகத்தில் "ஸரஸஸுட" வர்ணத்துடன் ஸ்ரீராம் கண்ணனனின் கச்சேரி தொடங்கியது.
அம்ருதமாகப் பொழிந்தது அம்ருதவர்ஷிணி இராக ஆலாபனை.
தீட்சிதரின் "ஆனந்தாம்ருதவர்ஷிணி" கீர்த்தனையும் அதற்கும் பொருத்தமாகக் கற்பனாசுவரங்களும்.
ஆனந்தபைரவியோ என்று ஒரு வினாடி நம்மை யோசிக்க வைத்து, பின் அழகாக, அழுத்தமாக
ரீதிகெளளையை விஸ்தாரமாக ஆலாபனை செய்து ச்யாமா சாஸ்த்திரியின் "நினுவினாமரிகலதா"
பாடிய போது, நல்ல ரீதிகெளளை கேட்ட சம் திருப்தி.
அடுத்து தமிழில் எந்நேரமும் கேட்டு மகிழக்கூடிய "தேவ காந்தாரி" இராகத்தில் அமைந்த
கோபாலகிருஷ்ண பாரதியின் "என் நேரமும் உந்தன் சன்னிதி" பாடலை விச்ராந்தியுடன் பாடினார்.
ஒரே குருவிடம் பல காலம் பயில்வது இப்போதெல்லாம் ரொம்பவும் அரிதான விஷயமாகி விட்டது.
ஆனால், குருகுலப் பாடாந்தரத்தில் ஸ்வாபாவீகமாகக் குருவின் குரல் சிஷ்யரின் குரலில் ஒலிக்கும்
என்று பெரியவர்கள் கூறுவார்கள்.
தோடி ஆலாபனையில் அதை நிரூபித்தார் ஸ்ரீராம்.
தோடியில் தியாகய்யரின் ஸ்ரீரங்க பஞ்சரத்னத்தில் ஒன்றான "இராஜுவெடல" கீர்த்தனையைப் பாடினார்.
நிரவலும், கல்பனாசுவரங்களும் அவரின் முதிர்ச்சியைப் பறை சாற்றிற்று.
தோடியில் கல்பனா ஸ்வரம் பாடும்போது கீழ்காலத்தில் பாடாதது ஒரு குறையாக இருந்தது.
இராகமாலிகையில் புரந்தரதாசரின் "நின்யாகோ பதம்", கரஹரப்பிரியாவில் "பகலிரவினில்" என்ற
திருப்புகழுடன் கச்சேரி நிறைவடைந்தது.
வயலின் வாசித்த திலீப் வயலின் மேதை எம்.எஸ். கோபாலகிருஷ்ணனின் சீடர் என்பதை ஒவ்வொரு
கையசைவும் பறைச்சாற்றிற்று. வயலினில் அலை,அலையாய் வரும் அசைவுகள் பரூர் குடும்பத்தின்
தனிச் சொத்து.
நன்றாக வாசித்தார்.
ஆனால், சில இடங்களில் தலையில் எண்ணெய்க் குடத்தை வைத்துக்கொண்டு கயிற்றின் மேல்
நடப்பதைப் போல் இருந்தது.
நல்ல பாரம்பரியமான வாசிப்பில் செப்படி வித்தைகள் தேவைதானா திலீப்?
விளாங்குடி சிவகுமார், உபபக்கவாத்தியம் இல்லை என்ற குறையே தெரியாமல் வாசித்தார்.
அழுத்தமான, முதிர்ச்சியான கச்சேரியை ஒரு இளைய தலைமுறைப் பாடக் கேட்டதில் அலாதி திருப்தி!!
Kannan Natarajan
Dec 20, 2009, 12:34:28 AM12/20/09
to Min Thamizh
அலட்டல் இல்லாத...
அலட்டலோ, ஆர்பாட்டமோ இல்லாத அசலான அக்மார்க் சங்கீதம் மட்டுமே வழங்கக் கூடிய
கலைஞர்களின் பட்டியலில் சங்கரி கிருஷ்ணனுக்கு நிச்சயம் இடம் உண்டு.
அவருடைய நிகழ்ச்சி கார்த்திக் பைன் ஆர்ட்ஸ் சார்பில் சனிக்கிழமையன்று(19/12/09) பாரதிய வித்யா
பவனில் காலை பத்து மணிக்கு என்று தெரிந்ததும் பத்து நிமிடம் முன்னதாகவே ஆஜர்.
ஆனால் நமக்கு முன்பாகவே பக்க வாத்திய கலைஞர்கள் புடைசூழ மேடையில் தயாராக இருந்தார்
சங்கரி கிருஷ்ணன்.
சரியாக பத்து மணிக்கு லால்குடி ஜெயராமன் இயற்றிய "அருணோதயமே அன்பின் வடிவமே" என்கிற
பெளளி இராக கீர்த்தனையோடு நிகழ்ச்சியை தொடங்கினார் (லால்குடியாரின் சிஷ்யையான)
சங்கரி கிருஷ்ணன்.
அடுத்து, புலியூர் துரைசாமி ஐயரின் "ஸரஸிருஹாஸனப்ரியே" (நாட்டை), தியாகராஜரின்
நன்னுவிடச்சி (ரீதிகெளளை) இரண்டையும் பாடிவிட்டு பட்டனம் சுப்ரமணிய ஐயரின்
"அபராதமுலன்னியு" (இலதாங்கி) கீர்த்தனையை எடுத்துக் கொண்டு ஒரு இசைத் தேரோட்டமே
நடத்தி விட்டார்.
அதிலும், அனுபல்லவியில் வரும் "க்ருபஜேஸி நாமனவி ஆலகிஞ்சி கீ கண்ட ஜூட சமயமிதே" என்கிற
வரிகளில் ஸ்வரம் பாடி முடிக்கு முன்பே அரங்கத்தில் பலத்த கரகோஷம்.
அடாணா இராகத்தை விஸ்தாரமாக அவர் ஆலாபனை செய்தபோது "சாரதே நமோஸ்துதே"வோ
"நீ இரங்காயெனி"லோ வரப்போகிறது என்று நினைத்த நமக்கு இன்ப அதிர்ச்சியாக
"அனுபவ குணாம்பதி" (தியாகராஜர்) பாடி வியக்க வைத்தார்.
அடுத்ததாக இவர் பாடிய "கொலு மரகத கோதண்டபாணி" (தியாகராஜர்) கீர்த்தனையில் வரும்
"ஸ்ரீ கருணீ" என்கிற வரியை எடுத்துக் கொண்டு இவர் செய்த நிரவல் அட்சர இலட்சம் பெறும்.
மயிலாப்பூர் கச்சேரியில் பாபநாசம் சிவன் பாடல் இல்லாமல் எப்படி?
என்ன தவம் செய்தனை (காபி) பாடி இறுதியாக லால்குடியாரின் யமுனா கல்யாணி இராக
தில்லானாவுடன் நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார் சங்கரி கிருஷ்ணன்.
என்கிற இரசம் சங்கரி கிருஷ்ணனின் சங்கீதம்.
அலட்டலோ, ஆர்பாட்டமோ இல்லாத அசலான அக்மார்க் சங்கீதம் மட்டுமே வழங்கக் கூடிய
கலைஞர்களின் பட்டியலில் சங்கரி கிருஷ்ணனுக்கு நிச்சயம் இடம் உண்டு.
அவருடைய நிகழ்ச்சி கார்த்திக் பைன் ஆர்ட்ஸ் சார்பில் சனிக்கிழமையன்று(19/12/09) பாரதிய வித்யா
பவனில் காலை பத்து மணிக்கு என்று தெரிந்ததும் பத்து நிமிடம் முன்னதாகவே ஆஜர்.
ஆனால் நமக்கு முன்பாகவே பக்க வாத்திய கலைஞர்கள் புடைசூழ மேடையில் தயாராக இருந்தார்
சங்கரி கிருஷ்ணன்.
சரியாக பத்து மணிக்கு லால்குடி ஜெயராமன் இயற்றிய "அருணோதயமே அன்பின் வடிவமே" என்கிற
பெளளி இராக கீர்த்தனையோடு நிகழ்ச்சியை தொடங்கினார் (லால்குடியாரின் சிஷ்யையான)
சங்கரி கிருஷ்ணன்.
அடுத்து, புலியூர் துரைசாமி ஐயரின் "ஸரஸிருஹாஸனப்ரியே" (நாட்டை), தியாகராஜரின்
நன்னுவிடச்சி (ரீதிகெளளை) இரண்டையும் பாடிவிட்டு பட்டனம் சுப்ரமணிய ஐயரின்
"அபராதமுலன்னியு" (இலதாங்கி) கீர்த்தனையை எடுத்துக் கொண்டு ஒரு இசைத் தேரோட்டமே
நடத்தி விட்டார்.
அதிலும், அனுபல்லவியில் வரும் "க்ருபஜேஸி நாமனவி ஆலகிஞ்சி கீ கண்ட ஜூட சமயமிதே" என்கிற
வரிகளில் ஸ்வரம் பாடி முடிக்கு முன்பே அரங்கத்தில் பலத்த கரகோஷம்.
அடாணா இராகத்தை விஸ்தாரமாக அவர் ஆலாபனை செய்தபோது "சாரதே நமோஸ்துதே"வோ
"நீ இரங்காயெனி"லோ வரப்போகிறது என்று நினைத்த நமக்கு இன்ப அதிர்ச்சியாக
"அனுபவ குணாம்பதி" (தியாகராஜர்) பாடி வியக்க வைத்தார்.
அடுத்ததாக இவர் பாடிய "கொலு மரகத கோதண்டபாணி" (தியாகராஜர்) கீர்த்தனையில் வரும்
"ஸ்ரீ கருணீ" என்கிற வரியை எடுத்துக் கொண்டு இவர் செய்த நிரவல் அட்சர இலட்சம் பெறும்.
மயிலாப்பூர் கச்சேரியில் பாபநாசம் சிவன் பாடல் இல்லாமல் எப்படி?
என்ன தவம் செய்தனை (காபி) பாடி இறுதியாக லால்குடியாரின் யமுனா கல்யாணி இராக
தில்லானாவுடன் நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார் சங்கரி கிருஷ்ணன்.
- வயலின்: பத்மா சங்கர் (இவரும் லால்குடி சிஷ்யை)
- மிருதங்கம் கணபதிராமன்
- கஞ்சிரா கோபாலகிருஷ்ணன்
என்கிற இரசம் சங்கரி கிருஷ்ணனின் சங்கீதம்.
Kannan Natarajan
Dec 21, 2009, 3:35:18 AM12/21/09
to Min Thamizh
முன்னோடிகள்:- திருக்கோடிக்காவல் கிருஷ்ணய்யர் (1857 - 1913)
19ம் நூற்றாண்டில் பாலுசுவாமி தீட்சிதரால் கர்நாடக இசைக்கு இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பிடில் வாத்தியத்தில் கரை கண்டு மாமேதையாகத்
திகழ்ந்தவர் திருக்கோடிக்காவல் கிருஷ்ணய்யர்.
தஞ்சை மாவட்டத்தில் உள்ள மரத்துறை என்ற கிராமத்தில் பாகவத சம்பிரதாயத்தில் ஊறிய ஒரு குடும்பத்தில் பிறந்தவர் இவர்.
ஸங்கீதம் இயல்பாகவே இவருடைய இரத்தத்தில் கலந்திருந்தது.
இவருடைய தந்தை நல்ல பாஷா ஞானம் பெற்று ஹரிகதை நிகழ்த்துவதில் வல்லுநராகத் திகழ்ந்தார்.
கிருஷ்ணய்யரின் முதல் ஆசான் அவருடைய தந்தையாவார்.
குரல் பேசவில்லை. ஆனால் இவர் விரல் பேசியது.
சாத்தனூர் பஞ்சநத பாகவதரிடமும், பின்பு வயலின் சுப்பராயரிடமும் வயலின் பயின்று, அதை வாசிப்பதில் கைதேர்ந்தவரானார்.
விடாமுயற்சியும், அயராத உழைப்பும் இவரை நன்கு பக்குவப் படுத்திற்று.
நான்கு ஸ்தாயிகளிலும் விடாது சாதகம் செய்வதையும், சாவேரி, பேகடா முதலிய ஆதிதாள வர்ணங்கள், கல்யாணி மற்றும் பைரவி
அட தாள வர்ணங்களை தினமும் வாசித்து மெருகேற்றுவதையும் வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.
அதிகாலை 3 மணிக்கு ஆரம்பிக்கும் இவரது சாதகம் 7 மணி வரை தொடரும்.
அபூர்வ இராகங்களையும் அதற்கான சுவர பிரஸ்தாரங்களையும் அதிகாலையில் சாதகம் செய்வது இவரது வழக்கம்.
மாலை கச்சேரி இருந்தாலும் தன்னுடைய சாதகம் செய்யும் நேரத்தைக் குறைத்துக்கொள்ள மாட்டாராம்.
பிரபல வித்வான்களுக்கு மட்டுமன்றி இளம் வித்வான்களுக்கும் பக்கவாத்தியம் வாசிப்பார்.
எவ்வளவு தான் அடக்கி வாசித்தாலும், இவர் வாசிக்கும்போது, அவருடைய திறமை அதிகமாக பரிமளித்தது.
இளம் வித்வான்கள் இவரைப் பக்கவாத்தியமாக போட்டுக்கொள்ள அஞ்சினர்.
பட்டணம் சுப்ரமண்ய அய்யர், பூச்சி சீனிவாஸ அய்யங்கார் போன்றவர்களுக்கு வாசிக்கும்போது இவருடைய திறமையை முழுமையாக
வெளிக்கொண்டு வர முடிந்தது.
இவர் வாழ்க்கையில் நடந்த ஓர் சுவையான சம்பவம்.
ஒரு சமயம், பூச்சி சீனிவாஸ அய்யங்காருக்கு பக்கவாத்தியம் வாசிப்பதற்காக சென்னை வந்திருந்தார்.
கச்சேரி முடிந்த பின் சீனிவாஸ அய்யங்கார் தன்னுடனே தங்குமாறு கிருஷ்ணய்யரை அழைத்தார்.
தான் அதிகாலை 3 மணிக்கு செய்யும் சாதகம் மற்றவர்களுக்கு சிரமம் தரக்கூடாது என்பதால் அவருடன் செல்ல மறுத்துவிட்டார்.
தான் தங்கியிருந்த இடத்தில் வழக்கம்போல் அதிகாலை சாதகம் செய்யத் தொடங்கினார்.
சாதகம் முடிந்த தறுவாயில் பக்கத்து வீட்டுத் திண்ணையிலிருந்து பூச்சி சீனிவாச அய்யங்கார் அவர்கள் எழுந்து வந்து மிகவும் பாராட்டினாராம்.
இவரது சங்கீத சாதகத்தைக் கேட்பதற்காக இரவு முழுவதும் திண்ணையில் படுத்திருந்தார் அய்யங்கார் அவர்கள்.
இவருடைய ஒரு கச்சேரிக்கு நடுவில் புல்லாங்குழல் வித்வான் சரப சாஸ்திரிகள் இறந்ததை அறிந்து வாய்விட்டு அழுதாராம்.
"மகா வைத்யநாத சிவன் காலமானபோது என் வலது கை இழந்தேன்; இன்று என் இடது கையையும் இழந்தேன்" என்று சொல்லி கச்சேரியை
முடித்துக்கொண்டாராம்.
வயலினுக்கு பெருமைச் சேர்த்த இவர், 1903ம் ஆண்டு இயற்கை எய்தினார்.
சுவாதி
19ம் நூற்றாண்டில் பாலுசுவாமி தீட்சிதரால் கர்நாடக இசைக்கு இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பிடில் வாத்தியத்தில் கரை கண்டு மாமேதையாகத்
திகழ்ந்தவர் திருக்கோடிக்காவல் கிருஷ்ணய்யர்.
தஞ்சை மாவட்டத்தில் உள்ள மரத்துறை என்ற கிராமத்தில் பாகவத சம்பிரதாயத்தில் ஊறிய ஒரு குடும்பத்தில் பிறந்தவர் இவர்.
ஸங்கீதம் இயல்பாகவே இவருடைய இரத்தத்தில் கலந்திருந்தது.
இவருடைய தந்தை நல்ல பாஷா ஞானம் பெற்று ஹரிகதை நிகழ்த்துவதில் வல்லுநராகத் திகழ்ந்தார்.
கிருஷ்ணய்யரின் முதல் ஆசான் அவருடைய தந்தையாவார்.
குரல் பேசவில்லை. ஆனால் இவர் விரல் பேசியது.
சாத்தனூர் பஞ்சநத பாகவதரிடமும், பின்பு வயலின் சுப்பராயரிடமும் வயலின் பயின்று, அதை வாசிப்பதில் கைதேர்ந்தவரானார்.
விடாமுயற்சியும், அயராத உழைப்பும் இவரை நன்கு பக்குவப் படுத்திற்று.
நான்கு ஸ்தாயிகளிலும் விடாது சாதகம் செய்வதையும், சாவேரி, பேகடா முதலிய ஆதிதாள வர்ணங்கள், கல்யாணி மற்றும் பைரவி
அட தாள வர்ணங்களை தினமும் வாசித்து மெருகேற்றுவதையும் வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.
அதிகாலை 3 மணிக்கு ஆரம்பிக்கும் இவரது சாதகம் 7 மணி வரை தொடரும்.
அபூர்வ இராகங்களையும் அதற்கான சுவர பிரஸ்தாரங்களையும் அதிகாலையில் சாதகம் செய்வது இவரது வழக்கம்.
மாலை கச்சேரி இருந்தாலும் தன்னுடைய சாதகம் செய்யும் நேரத்தைக் குறைத்துக்கொள்ள மாட்டாராம்.
பிரபல வித்வான்களுக்கு மட்டுமன்றி இளம் வித்வான்களுக்கும் பக்கவாத்தியம் வாசிப்பார்.
எவ்வளவு தான் அடக்கி வாசித்தாலும், இவர் வாசிக்கும்போது, அவருடைய திறமை அதிகமாக பரிமளித்தது.
இளம் வித்வான்கள் இவரைப் பக்கவாத்தியமாக போட்டுக்கொள்ள அஞ்சினர்.
பட்டணம் சுப்ரமண்ய அய்யர், பூச்சி சீனிவாஸ அய்யங்கார் போன்றவர்களுக்கு வாசிக்கும்போது இவருடைய திறமையை முழுமையாக
வெளிக்கொண்டு வர முடிந்தது.
இவர் வாழ்க்கையில் நடந்த ஓர் சுவையான சம்பவம்.
ஒரு சமயம், பூச்சி சீனிவாஸ அய்யங்காருக்கு பக்கவாத்தியம் வாசிப்பதற்காக சென்னை வந்திருந்தார்.
கச்சேரி முடிந்த பின் சீனிவாஸ அய்யங்கார் தன்னுடனே தங்குமாறு கிருஷ்ணய்யரை அழைத்தார்.
தான் அதிகாலை 3 மணிக்கு செய்யும் சாதகம் மற்றவர்களுக்கு சிரமம் தரக்கூடாது என்பதால் அவருடன் செல்ல மறுத்துவிட்டார்.
தான் தங்கியிருந்த இடத்தில் வழக்கம்போல் அதிகாலை சாதகம் செய்யத் தொடங்கினார்.
சாதகம் முடிந்த தறுவாயில் பக்கத்து வீட்டுத் திண்ணையிலிருந்து பூச்சி சீனிவாச அய்யங்கார் அவர்கள் எழுந்து வந்து மிகவும் பாராட்டினாராம்.
இவரது சங்கீத சாதகத்தைக் கேட்பதற்காக இரவு முழுவதும் திண்ணையில் படுத்திருந்தார் அய்யங்கார் அவர்கள்.
இவருடைய ஒரு கச்சேரிக்கு நடுவில் புல்லாங்குழல் வித்வான் சரப சாஸ்திரிகள் இறந்ததை அறிந்து வாய்விட்டு அழுதாராம்.
"மகா வைத்யநாத சிவன் காலமானபோது என் வலது கை இழந்தேன்; இன்று என் இடது கையையும் இழந்தேன்" என்று சொல்லி கச்சேரியை
முடித்துக்கொண்டாராம்.
வயலினுக்கு பெருமைச் சேர்த்த இவர், 1903ம் ஆண்டு இயற்கை எய்தினார்.
சுவாதி
Kannan Natarajan
Dec 21, 2009, 3:41:08 AM12/21/09
to Min Thamizh
இதோ வந்துவிட்டார்...
மதுரை புஷ்பவனம் அய்யரின் பாணி வழிவழியாக வந்து இப்போது டி.வி. சங்கரநாராயணின் மகன் மகாதேவனிடம்
பத்திரமாக அடைக்கலமாகி இருக்கிறது.
ஒரு மிகப் பெரிய பாரம்பரியத்தின் பொறுத்தமான வாரிசு என்று "சபாஷ்" போட வைக்கும் சங்கீதத்துக்கு சொந்தக்காரர்
இந்த இளைஞர்.
சங்கீத கலாநிதி டி.வி. சங்கரநாராயணனின் மகன்.
மீன் குட்டிக்கு நீந்தவா கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும்?
எந்த ஒரு கலைஞனுமே தனியாக நிகழ்ச்சி நடத்தத் தொடங்கும்போதுதான் அவனது ஞானமும், கற்பனா சக்தியும் வெளிவருகிறது.
மதுரை மணி அய்யருடன் பின்பாட்டுப் பாடிக் கொண்டிருந்தபோது யாராவது டி.வி. சங்கரநாராயணின் வீச்சும், தாக்கமும் இந்த
அளவுக்கு இருக்கும் என்று நினைத்துப் பார்த்தார்களோ?
ஆனால், மகாதேவன் தமது தந்தையுடன் பாடும் போதே தனது திறமையைக் கூட்ட சில சந்தர்ப்பங்களை டி.வி.எஸ். தராமல் இல்லை.
அதை அவரும் முறையாக பயன்படுத்திக் கொண்டார் எனலாம்.
சரியான நேரத்தில் களம் இறங்கியிருக்கிறார் இந்த இசை உலக வாரிசு...
நாட்டையில் தீட்சிதரின் "மஹாகணபதிம்" தொடர்ந்து தர்பார்!
அவுட் வாணமாய் சங்கதிகள் வந்து இறங்கின.
வாலாஜாபேட்டை வெங்கடரமண பாகவதரின் "நீவே நனு ப்ரோலே" என்கிற சாகித்யம்.
அதைத் தொடர்ந்து ஜிலுஜிலுப்பாக கல்பனா ஸ்வரங்கள்.
வாசஸ்பதியில் இராக ஆலாபனை, "ஸ்ரீ பதே ஜய" என்ற கீர்த்தனை.
தோடியில் விஸ்தாரமான ஆலாபனை.
மகாதேவனின் சங்கீதத்தில் நிறைய நாதஸ்வரப்பிடிகள்.
ஸ்ருதியும், இலயமும் மணி அய்யருக்கு வாய்த்தது போல இவரிடமும் கைகட்டி சேவகம் செய்கிறது.
குரலில் தான் என்ன வேகம்!
எங்கு தேவையோ அங்கே வேகத்தை பிரயோகிக்கும் புத்திசாலித்தனத்தைப் பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை.
மிச்ர சாபு தாளத்தில் சுவாதித் திருநாளின் "ஸரஸிஜநாப முராரே".
அடுத்த ஆலாபனை ஹமீர் கல்யாணி.
மஹாதேவனுக்கும் அம்பிகா பிரசாதுக்கும் இடையே ஆரோக்கியமான போட்டி!
இரசிகர்களுக்கு விருந்தாய் அமைந்தது ஹமீர் கல்யாணி.
சுப்பராய சாஸ்த்ரியின் "வெங்கடசைல விஹார" கீர்த்தனையை அழகாகப் பாடினார்.
நெய்வேலி இராம்குமாரின் மிருதங்கமும், இராஜ் கணேஷின் கஞ்சிராவும் சேர்ந்து தனி ஆவர்த்தனம் ஒரு இலய சங்கமமாக
இருந்தது.
"எப்போ வருவாரோ" பாடல் மதுரை மணி அய்யரின் குடும்ப சொத்து.
மிக அழகாகப் பாடினார்.
மத்யமாவதியில் அன்னமாச்சார்யாரின் "நீ நாமமே மாகு" பாட்டுடன் கச்சேரி நிறைவடைந்தது.
எழுதி வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.
கொடிகட்டிப் பறக்கப் போகிறார் இந்த இளைஞர்.
விறுவிறுப்பான சங்கீதத்துக்கும், சாஸ்த்ரிய சுத்தமான இசைக்கும் பங்கம் வந்து விடுமோ என்று யாராவது கவலைப்பட்டால்,
தயவு செய்து மகாதேவனின் பாட்டைக் கேளுங்கள்.
வருங்காலத்தைப் பற்றிய கவலை பறந்து விடும்.
"எப்போ வருவாரோ" என்று எதிர்பார்த்தவர்களுக்கு ஒரு செய்தி - இதோ வந்துவிட்டார்!
மதுரை புஷ்பவனம் அய்யரின் பாணி வழிவழியாக வந்து இப்போது டி.வி. சங்கரநாராயணின் மகன் மகாதேவனிடம்
பத்திரமாக அடைக்கலமாகி இருக்கிறது.
ஒரு மிகப் பெரிய பாரம்பரியத்தின் பொறுத்தமான வாரிசு என்று "சபாஷ்" போட வைக்கும் சங்கீதத்துக்கு சொந்தக்காரர்
இந்த இளைஞர்.
சங்கீத கலாநிதி டி.வி. சங்கரநாராயணனின் மகன்.
மீன் குட்டிக்கு நீந்தவா கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும்?
எந்த ஒரு கலைஞனுமே தனியாக நிகழ்ச்சி நடத்தத் தொடங்கும்போதுதான் அவனது ஞானமும், கற்பனா சக்தியும் வெளிவருகிறது.
மதுரை மணி அய்யருடன் பின்பாட்டுப் பாடிக் கொண்டிருந்தபோது யாராவது டி.வி. சங்கரநாராயணின் வீச்சும், தாக்கமும் இந்த
அளவுக்கு இருக்கும் என்று நினைத்துப் பார்த்தார்களோ?
ஆனால், மகாதேவன் தமது தந்தையுடன் பாடும் போதே தனது திறமையைக் கூட்ட சில சந்தர்ப்பங்களை டி.வி.எஸ். தராமல் இல்லை.
அதை அவரும் முறையாக பயன்படுத்திக் கொண்டார் எனலாம்.
சரியான நேரத்தில் களம் இறங்கியிருக்கிறார் இந்த இசை உலக வாரிசு...
நாட்டையில் தீட்சிதரின் "மஹாகணபதிம்" தொடர்ந்து தர்பார்!
அவுட் வாணமாய் சங்கதிகள் வந்து இறங்கின.
வாலாஜாபேட்டை வெங்கடரமண பாகவதரின் "நீவே நனு ப்ரோலே" என்கிற சாகித்யம்.
அதைத் தொடர்ந்து ஜிலுஜிலுப்பாக கல்பனா ஸ்வரங்கள்.
வாசஸ்பதியில் இராக ஆலாபனை, "ஸ்ரீ பதே ஜய" என்ற கீர்த்தனை.
தோடியில் விஸ்தாரமான ஆலாபனை.
மகாதேவனின் சங்கீதத்தில் நிறைய நாதஸ்வரப்பிடிகள்.
ஸ்ருதியும், இலயமும் மணி அய்யருக்கு வாய்த்தது போல இவரிடமும் கைகட்டி சேவகம் செய்கிறது.
குரலில் தான் என்ன வேகம்!
எங்கு தேவையோ அங்கே வேகத்தை பிரயோகிக்கும் புத்திசாலித்தனத்தைப் பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை.
மிச்ர சாபு தாளத்தில் சுவாதித் திருநாளின் "ஸரஸிஜநாப முராரே".
அடுத்த ஆலாபனை ஹமீர் கல்யாணி.
மஹாதேவனுக்கும் அம்பிகா பிரசாதுக்கும் இடையே ஆரோக்கியமான போட்டி!
இரசிகர்களுக்கு விருந்தாய் அமைந்தது ஹமீர் கல்யாணி.
சுப்பராய சாஸ்த்ரியின் "வெங்கடசைல விஹார" கீர்த்தனையை அழகாகப் பாடினார்.
நெய்வேலி இராம்குமாரின் மிருதங்கமும், இராஜ் கணேஷின் கஞ்சிராவும் சேர்ந்து தனி ஆவர்த்தனம் ஒரு இலய சங்கமமாக
இருந்தது.
"எப்போ வருவாரோ" பாடல் மதுரை மணி அய்யரின் குடும்ப சொத்து.
மிக அழகாகப் பாடினார்.
மத்யமாவதியில் அன்னமாச்சார்யாரின் "நீ நாமமே மாகு" பாட்டுடன் கச்சேரி நிறைவடைந்தது.
எழுதி வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.
கொடிகட்டிப் பறக்கப் போகிறார் இந்த இளைஞர்.
விறுவிறுப்பான சங்கீதத்துக்கும், சாஸ்த்ரிய சுத்தமான இசைக்கும் பங்கம் வந்து விடுமோ என்று யாராவது கவலைப்பட்டால்,
தயவு செய்து மகாதேவனின் பாட்டைக் கேளுங்கள்.
வருங்காலத்தைப் பற்றிய கவலை பறந்து விடும்.
"எப்போ வருவாரோ" என்று எதிர்பார்த்தவர்களுக்கு ஒரு செய்தி - இதோ வந்துவிட்டார்!
Kannan Natarajan
Dec 21, 2009, 3:49:16 AM12/21/09
to Min Thamizh
அந்த 3 மணி நேரம்...
மயிலாப்பூர் இராகசுதா அரங்கத்தில் "நாத இன்பம்" அமைப்பின் சார்பில் சீதா ராஜனின் நிகழ்ச்சி.
இவரது மாணவி ஜோத்ஸ்னா உடன் பாடினார்.
"பாலபிருந்தம்" என்கிற இசைப் பள்ளியின் மூலம் பல இளம் இசைக் கலைஞர்களை உருவாக்கும் பணியில் தன்னை
அர்ப்பணித்துக் கொண்டிருப்பவர் சீதா ராஜன்.
"இன்ட்ட சாலா" பேகடா இராக வர்ணத்துடன் தனது நிகழ்ச்சியைத் தொடங்கிய சீதா ராஜன், அடுத்ததாக எடுத்துக் கொண்டது
"முட்டுமோமு" என்கிற தியாகராஜர் கிருதியை.
"சூரியகாந்தம்" இராகத்திலான அந்த சாகித்யத்தில், "ஜனன ஸ்வபாவமு" என்ற இடத்தில் அப்படியே பாவத்தைப் பிழிந்து
பாடிய சீதா ராஜனின் சங்கீதம் தியாகய்யரையே கூட உருக வைத்திருக்கும்.
பிறகு வராளியில் "கா வா வா, கந்தா வா..." பாடிவிட்டு தேவகாந்தாரி இராக ஆலாபனையில் இறங்கினார்.
அற்புதமான தேவகாந்தாரிக்குப் பிறகு வழக்கம்போல "ஷீரசாகர" சாகித்தியம் பாடுவார் என்று எதிர்பார்த்தவர்களுக்கு ஒரு
இன்ப அதிர்ச்சி, "வந்தனேஸ்வரம்" என்கிற தீட்சிதர் சாகித்யத்தை எடுத்துக் கொண்டதும் பலே... பலே... என்று வாய்விட்டு சிலர்
தங்களது மகிழ்ச்சியை வெளியிட்டனர்.
பிறகு விஸ்தாரமாக ஒரு பூர்விகல்யாணி.
சாகித்தியம் ஸ்யாமா சாஸ்திரியின் "நின்னுவினா".
தொடர்ந்து மைசூர் சதாசிவராவின் "எவருன்னாரு" என்கிற "பாலஹம்சா" இராக சாகித்தியம்.
இந்த சாகித்தியம் அதிகம் கேட்டிராத சாகித்தியம் என்பதால் பரவலாக இரசித்தனர்.
இரசமஞ்சரி என்றொரு இராகம். இரசிகப்பிரியா போல என்று சொல்லலாம்.
இந்த இராகத்தில் தீட்சிதரின் "சிருங்கார இரசமஞ்சரி" என்கிற சாகித்தியத்தை எடுத்துக்கொண்டு சீதா ராஜன்
பாடியது மிகவும் பயனுள்ளதாக இருந்தது.
அந்த இராகத்தின் பல்வேறு பரிமாணங்களைத் தொட்டுக்காட்டி நமது இசை அறிவுக்கு விஷயதானம் செய்தார்
என்று சொல்லலாம்.
அடாணாவிலும், சுபபந்துவராளி இராகத்திலும் உருப்படிகள் பாடிவிட்டு கடைசியாக சீதா ராஜன் எடுத்துக் கொண்டது
காம்போதியை.
விஸ்தாரமான ஆலாபனை.
எடுத்துக்
கொண்ட சாகித்தியம் கோபாலகிருஷ்ண பாரதியின் "திருவடி சரணம்".
நிரவல், ஸ்வரம் பாடி முடித்தபோது நல்ல இசை விருந்து கிடைத்த திருப்தி.
சுமார் 3 மணி நேரம் சற்றும் அலுப்பு தட்டாத, ஆர்ப்பாட்டமே இல்லாத, சாஸ்த்ரீய இரசம் சொட்டும் சங்கீத நிகழ்ச்சி.
முல்லைவாசல் சந்திரமெளலியின் வயலினும், பத்ரி சதீஷ்குமாரின் மிருதங்கமும், புருஷோத்தமனின் கடமும் நிகழ்ச்சிக்கு மெருகு சேர்த்தன.
மயிலாப்பூர் இராகசுதா அரங்கத்தில் "நாத இன்பம்" அமைப்பின் சார்பில் சீதா ராஜனின் நிகழ்ச்சி.
இவரது மாணவி ஜோத்ஸ்னா உடன் பாடினார்.
"பாலபிருந்தம்" என்கிற இசைப் பள்ளியின் மூலம் பல இளம் இசைக் கலைஞர்களை உருவாக்கும் பணியில் தன்னை
அர்ப்பணித்துக் கொண்டிருப்பவர் சீதா ராஜன்.
"இன்ட்ட சாலா" பேகடா இராக வர்ணத்துடன் தனது நிகழ்ச்சியைத் தொடங்கிய சீதா ராஜன், அடுத்ததாக எடுத்துக் கொண்டது
"முட்டுமோமு" என்கிற தியாகராஜர் கிருதியை.
"சூரியகாந்தம்" இராகத்திலான அந்த சாகித்யத்தில், "ஜனன ஸ்வபாவமு" என்ற இடத்தில் அப்படியே பாவத்தைப் பிழிந்து
பாடிய சீதா ராஜனின் சங்கீதம் தியாகய்யரையே கூட உருக வைத்திருக்கும்.
பிறகு வராளியில் "கா வா வா, கந்தா வா..." பாடிவிட்டு தேவகாந்தாரி இராக ஆலாபனையில் இறங்கினார்.
அற்புதமான தேவகாந்தாரிக்குப் பிறகு வழக்கம்போல "ஷீரசாகர" சாகித்தியம் பாடுவார் என்று எதிர்பார்த்தவர்களுக்கு ஒரு
இன்ப அதிர்ச்சி, "வந்தனேஸ்வரம்" என்கிற தீட்சிதர் சாகித்யத்தை எடுத்துக் கொண்டதும் பலே... பலே... என்று வாய்விட்டு சிலர்
தங்களது மகிழ்ச்சியை வெளியிட்டனர்.
பிறகு விஸ்தாரமாக ஒரு பூர்விகல்யாணி.
சாகித்தியம் ஸ்யாமா சாஸ்திரியின் "நின்னுவினா".
தொடர்ந்து மைசூர் சதாசிவராவின் "எவருன்னாரு" என்கிற "பாலஹம்சா" இராக சாகித்தியம்.
இந்த சாகித்தியம் அதிகம் கேட்டிராத சாகித்தியம் என்பதால் பரவலாக இரசித்தனர்.
இரசமஞ்சரி என்றொரு இராகம். இரசிகப்பிரியா போல என்று சொல்லலாம்.
இந்த இராகத்தில் தீட்சிதரின் "சிருங்கார இரசமஞ்சரி" என்கிற சாகித்தியத்தை எடுத்துக்கொண்டு சீதா ராஜன்
பாடியது மிகவும் பயனுள்ளதாக இருந்தது.
அந்த இராகத்தின் பல்வேறு பரிமாணங்களைத் தொட்டுக்காட்டி நமது இசை அறிவுக்கு விஷயதானம் செய்தார்
என்று சொல்லலாம்.
அடாணாவிலும், சுபபந்துவராளி இராகத்திலும் உருப்படிகள் பாடிவிட்டு கடைசியாக சீதா ராஜன் எடுத்துக் கொண்டது
காம்போதியை.
விஸ்தாரமான ஆலாபனை.
நிரவல், ஸ்வரம் பாடி முடித்தபோது நல்ல இசை விருந்து கிடைத்த திருப்தி.
சுமார் 3 மணி நேரம் சற்றும் அலுப்பு தட்டாத, ஆர்ப்பாட்டமே இல்லாத, சாஸ்த்ரீய இரசம் சொட்டும் சங்கீத நிகழ்ச்சி.
முல்லைவாசல் சந்திரமெளலியின் வயலினும், பத்ரி சதீஷ்குமாரின் மிருதங்கமும், புருஷோத்தமனின் கடமும் நிகழ்ச்சிக்கு மெருகு சேர்த்தன.
Kannan Natarajan
Dec 21, 2009, 3:53:57 AM12/21/09
to Min Thamizh
நாளொரு நிகழ்ச்சி!
வாய்மொழியாக வந்த இசை மரபை பற்றிய குறிப்பீடே சுப்பராம தீட்சிதரின் சம்பிரதாயப் பிரதர்சினி என்று
குறிப்பிட்டு விட்டு தன் விளக்கத்தை ஆரம்பித்தார் இசைக் கலைஞர் டி.எம். கிருஷ்ணா.
கடந்த காலத்தில் பரவலாய் இருந்த சங்கதிகள், பழைய மரபில் பாடப்பட்டு வந்த இராகங்கள் இவற்றைப்
பற்றி நாம் புரிந்துகொள்ள இதைப் போன்ற குறிப்பீட்டுப் புத்தகங்கள் மிக உதவியாக இருக்கின்றன.
முதலில் பைரவம், கன்னட, சஹானா என்ற மூன்று இராகங்களை எடுத்துக்கொண்டார்.
காரணம், இந்த இராகங்களை தியாகராஜரும் கையாண்டுள்ளார் என்பதனால்.
சம்பிரதாயப்ரதர்சினியில் தீட்சிதர் சம்பிரதாயத்தில் இவை எப்படிப் பாடப்படவேண்டும் என்ற குறிப்பிருந்தும்,
தியாகராஜர் இந்த இராகங்களைக் கையாண்ட விதத்திலேயே இப்போது தீட்சிதரின் சாஹித்யங்களும்
பாடப்படுகின்றன என்று கூறினார்.
தீட்சிதர் சம்பிரதாயத்தில், சம்பிரதாயப் பிரதர்சினியில் குறிப்பிட்டிருப்பதைப் போல எப்படிப் பாட வேண்டும் என்று
சஹானா இராகத்தை மிக அழகாகப் பாடிக் காட்டினார்.
முதன்முறையாக இந்த பாணியில் சஹானாவைக் கேட்டபோது, அது தர்பார் - கானடா கலவையாகத்தான்
காதில் விழுந்தது.
கலைஞர்கள் அடிக்கடி பாடி இரசிகர்கள் மனதில் இவற்றைப் பதிய வைக்க வேண்டியது அவசியம்.
அன்யஸ்வரங்கள் அந்த இராகத்திற்குரிய இயற்கையான ஸ்வரங்களைப் போல கையாளப்படுகின்றன.
இது தவறு என்று சுட்டிக்காட்டினார் கிருஷ்ணா.
கிருஷ்ணாவின் சங்கீத ஈடுபாடு பட்டவர்தனமாகத் தெரிந்தது.
"எள் போட்டால் எள் விழாத கூட்டம்" என்பார்கள்.
ஆனால், அகாதெமி மினி ஹாலில், எள்ளைப் போட்டால் கீழே விழுவதற்குள் எண்ணையாகி விடுமளவு
கூட்டம்.
இதுபோன்ற நிகழ்ச்சிகளை ஒரு நாளுக்கு ஒரு நிகழ்ச்சியாக பெரிய ஹாலிலேயே வைத்துக் கொள்ளலாமே!!
வாய்மொழியாக வந்த இசை மரபை பற்றிய குறிப்பீடே சுப்பராம தீட்சிதரின் சம்பிரதாயப் பிரதர்சினி என்று
குறிப்பிட்டு விட்டு தன் விளக்கத்தை ஆரம்பித்தார் இசைக் கலைஞர் டி.எம். கிருஷ்ணா.
கடந்த காலத்தில் பரவலாய் இருந்த சங்கதிகள், பழைய மரபில் பாடப்பட்டு வந்த இராகங்கள் இவற்றைப்
பற்றி நாம் புரிந்துகொள்ள இதைப் போன்ற குறிப்பீட்டுப் புத்தகங்கள் மிக உதவியாக இருக்கின்றன.
முதலில் பைரவம், கன்னட, சஹானா என்ற மூன்று இராகங்களை எடுத்துக்கொண்டார்.
காரணம், இந்த இராகங்களை தியாகராஜரும் கையாண்டுள்ளார் என்பதனால்.
சம்பிரதாயப்ரதர்சினியில் தீட்சிதர் சம்பிரதாயத்தில் இவை எப்படிப் பாடப்படவேண்டும் என்ற குறிப்பிருந்தும்,
தியாகராஜர் இந்த இராகங்களைக் கையாண்ட விதத்திலேயே இப்போது தீட்சிதரின் சாஹித்யங்களும்
பாடப்படுகின்றன என்று கூறினார்.
தீட்சிதர் சம்பிரதாயத்தில், சம்பிரதாயப் பிரதர்சினியில் குறிப்பிட்டிருப்பதைப் போல எப்படிப் பாட வேண்டும் என்று
சஹானா இராகத்தை மிக அழகாகப் பாடிக் காட்டினார்.
முதன்முறையாக இந்த பாணியில் சஹானாவைக் கேட்டபோது, அது தர்பார் - கானடா கலவையாகத்தான்
காதில் விழுந்தது.
கலைஞர்கள் அடிக்கடி பாடி இரசிகர்கள் மனதில் இவற்றைப் பதிய வைக்க வேண்டியது அவசியம்.
அன்யஸ்வரங்கள் அந்த இராகத்திற்குரிய இயற்கையான ஸ்வரங்களைப் போல கையாளப்படுகின்றன.
இது தவறு என்று சுட்டிக்காட்டினார் கிருஷ்ணா.
கிருஷ்ணாவின் சங்கீத ஈடுபாடு பட்டவர்தனமாகத் தெரிந்தது.
"எள் போட்டால் எள் விழாத கூட்டம்" என்பார்கள்.
ஆனால், அகாதெமி மினி ஹாலில், எள்ளைப் போட்டால் கீழே விழுவதற்குள் எண்ணையாகி விடுமளவு
கூட்டம்.
இதுபோன்ற நிகழ்ச்சிகளை ஒரு நாளுக்கு ஒரு நிகழ்ச்சியாக பெரிய ஹாலிலேயே வைத்துக் கொள்ளலாமே!!
Kannan Natarajan
Dec 21, 2009, 4:01:51 AM12/21/09
to Min Thamizh
அடுத்த கச்சேரி எங்கே?
பிரம்மகான சபையில் வெள்ளிக்கிழமை(18/12/09) ஓ.எஸ். தியாகராஜனின் நிகழ்ச்சி.
சங்கராபரணத்தில் "சாமி நின்னே"யில் தொடங்கிய நிகழ்ச்சியில் அடுத்ததாக "தசரத நந்தன..."
என்கிற "அசாவேரி" இராக கீர்த்தனை.
பிறகு தீட்சதரின் "நீலகண்டம் பஜேகம் சததம்" என்கிற "கேதார கெளளை" இராக சாகித்யம்.
"தக்ஷிண காசிபுரம்" என்கிற இடத்தில் ஸ்வரம் பாடுவதுடன் நிறுத்திக் கொண்டார்.
விஸ்தாரமாகப் போகவில்லை.
"சீதா மனோகர சிருங்கார சேகர" என்கிற "இராம மனோகரி" இராகக் கீர்த்தனை தியாகய்யருடையது.
அதை "ஓ.எஸ்.டி." பாடிக் கேட்கும்போது புதிய பல இராகபாவங்கள் வெளிப்பட்டன.
முன்பெல்லாம் முசிறியைத் தவிர ஏனைய வித்வான்கள் "முகாரி" இராகம் பாடுவதைத் தவிர்ப்பார்கள்.
கச்சேரியில் விறுவிறுப்புக்கு உதவாது என்பதுகூடக் காரணமாக இருக்கலாம்.
இப்போது "முகாரி" பாடுவது என்பது வித்வத்தின் வெளிபாடாகக் கருதப்படுகிறது.
உருக்கமான சங்கீதத்தை வெளிப்படுத்த இந்த இராகத்துக்கு ஈடு இணை இல்லை என்பதை
இன்றைய கலைஞர்கள் நிரூபித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
ஓ.எஸ். தியாகராஜன் பாடிய "முகாரி"யை முசிறி அந்த நாளில் பாடிய முகாரியுடன் ஒப்பிடலாம்.
"அக்மார்க்" முகாரி சாகித்யம் வழக்கம்போல "என்றைக்கு சிவகிருபை வருமோ..." நந்தனாரை நமது
மனக் கண்ணில் கொண்டு வந்து நிறுத்திய "முகாரி".
ஹம்சநாதத்தில் ஊத்துக்காடு வெங்கடசுப்பைய்யரின் "கல்யாணாம"வைத் தொடர்ந்து விஸ்தாரமாக ஒரு மத்யமாவதி
எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம் தியாகைய்யரின் "அடிகி சுகமுலு".
மத்யமாவதி இராக ஆலாபனை, வழக்கம்போல "க்ளாஸ்".
"சாக்கேததாம தியாகராஜனுத"லில் நிரவல், ஸ்வரம்."பெகாக்" இராகத்தில் "ஆடும் சிதம்பரமே",
"அனுமனை அனுதினம் நினை மனமே" என்று இராகமாலிகை பாடி நிகழ்ச்சியை "ஓ.எஸ்.டி." நிறைவு செய்தபோது,
நம்மை அறியாமலே கேட்கத் தோன்றிய கேள்வி. என்ன தெரியுமா?
ஓ.எஸ்.டி.யின் அடுத்த கச்சேரி எங்கே, எப்போது?
பிரம்மகான சபையில் வெள்ளிக்கிழமை(18/12/09) ஓ.எஸ். தியாகராஜனின் நிகழ்ச்சி.
- அம்பிகா பிரசாத் வயலின்
- எஸ். தியாகராஜன் மிருதங்கம்
சங்கராபரணத்தில் "சாமி நின்னே"யில் தொடங்கிய நிகழ்ச்சியில் அடுத்ததாக "தசரத நந்தன..."
என்கிற "அசாவேரி" இராக கீர்த்தனை.
பிறகு தீட்சதரின் "நீலகண்டம் பஜேகம் சததம்" என்கிற "கேதார கெளளை" இராக சாகித்யம்.
"தக்ஷிண காசிபுரம்" என்கிற இடத்தில் ஸ்வரம் பாடுவதுடன் நிறுத்திக் கொண்டார்.
விஸ்தாரமாகப் போகவில்லை.
"சீதா மனோகர சிருங்கார சேகர" என்கிற "இராம மனோகரி" இராகக் கீர்த்தனை தியாகய்யருடையது.
அதை "ஓ.எஸ்.டி." பாடிக் கேட்கும்போது புதிய பல இராகபாவங்கள் வெளிப்பட்டன.
முன்பெல்லாம் முசிறியைத் தவிர ஏனைய வித்வான்கள் "முகாரி" இராகம் பாடுவதைத் தவிர்ப்பார்கள்.
கச்சேரியில் விறுவிறுப்புக்கு உதவாது என்பதுகூடக் காரணமாக இருக்கலாம்.
இப்போது "முகாரி" பாடுவது என்பது வித்வத்தின் வெளிபாடாகக் கருதப்படுகிறது.
உருக்கமான சங்கீதத்தை வெளிப்படுத்த இந்த இராகத்துக்கு ஈடு இணை இல்லை என்பதை
இன்றைய கலைஞர்கள் நிரூபித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
ஓ.எஸ். தியாகராஜன் பாடிய "முகாரி"யை முசிறி அந்த நாளில் பாடிய முகாரியுடன் ஒப்பிடலாம்.
"அக்மார்க்" முகாரி சாகித்யம் வழக்கம்போல "என்றைக்கு சிவகிருபை வருமோ..." நந்தனாரை நமது
மனக் கண்ணில் கொண்டு வந்து நிறுத்திய "முகாரி".
ஹம்சநாதத்தில் ஊத்துக்காடு வெங்கடசுப்பைய்யரின் "கல்யாணாம"வைத் தொடர்ந்து விஸ்தாரமாக ஒரு மத்யமாவதி
எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம் தியாகைய்யரின் "அடிகி சுகமுலு".
மத்யமாவதி இராக ஆலாபனை, வழக்கம்போல "க்ளாஸ்".
"சாக்கேததாம தியாகராஜனுத"லில் நிரவல், ஸ்வரம்."பெகாக்" இராகத்தில் "ஆடும் சிதம்பரமே",
"அனுமனை அனுதினம் நினை மனமே" என்று இராகமாலிகை பாடி நிகழ்ச்சியை "ஓ.எஸ்.டி." நிறைவு செய்தபோது,
நம்மை அறியாமலே கேட்கத் தோன்றிய கேள்வி. என்ன தெரியுமா?
ஓ.எஸ்.டி.யின் அடுத்த கச்சேரி எங்கே, எப்போது?
Kannan Natarajan
Dec 21, 2009, 4:08:34 AM12/21/09
to Min Thamizh
"வி" ஃபார் வித்யா!
மைலாப்பூர் சாஸ்த்ரி ஹாலில் சனிக்கிழமை(19/12/09) வித்யா கல்யாணராமனின் நிகழ்ச்சி.
இன்றைய இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்களில் ஒளிமயமான எதிர்காலம் காணப்படும் சிலரில்
இவருக்கும் நிச்சயமாக இடமுண்டு.
கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக இவரது சங்கீதத்தில் ஆண்டுதோறும் மெருகேறி வருகிறது.
இராகத்தில் அமைந்த "ஆழிமழைக் கண்ணா" என்கிற திருப்பாவையுடன் தொடர்ந்தது.
பிறகு ஒரு அற்புதமான "மலையமாருதம்" பாடினார் வித்யா.
சுமார் 18 நிமிடங்கள் பாடிய மலையமாருதத்திற்கு அவர் எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம் "மனசாயெட்டுலோ...".
இவரும் சரி, தனது சங்கீதத்தின் பாவ இலட்சணங்களை வெளிப்படுத்தத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்ட இராகம்
"முகாரி". சாகித்யம், "அறிவார், யார் அறிவார்...". தொடர்ந்து "சிந்தயாம் மகாலிங்கம்" என்கிற தீட்சதரின் "பரஸ்"
இராக கீர்த்தனை.
வித்யா கல்யாணராமன் அதற்குப் பிறகு விஸ்தாரமாக ஒரு கல்யாணி பாடி இருக்கிறார்.
அடேயப்பா, கல்யாணியின் அத்தனை இயல்புகளும் அவரது குரலில் இழைத்தோடி வந்தன.
அந்த விஸ்தாரமான ஆலாபனையின்போது பிருகாக்கள் உருண்டோடி வந்த விதம் சில இடங்களில்
எம்.எல்.வி.யை ஞாபகப்படுத்தின.
அவ்வளவு அனாயாசமாக பிருகாக்கள் எழுந்தன என்பது மட்டுமல்ல, 'கல்யாணி' இராகத்தின்
இனிமையையும் உட்பொருளையும் உள்ளடக்கியவையாக இருந்தன என்பதுதான் நம்மை அசர அடித்தது.
"கல்யாணி" இராகத்துக்கு வித்யா எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம் பட்டணம் சுப்பிரமணிய அய்யரின் "நிஜதாஸவரதா".
ஸ்வரம் பாடி பிறகு தனியாவர்தனத்திற்கும் இடம் ஒதுக்கி, வியக்கத்தக்க விதத்தில் விருந்து படைத்தார் என்று
கூறவேண்டும்.
ஒரு இராகமாலிகை, "ஜோன்புரி" இராகத்தில் "எப்போ வருவாரோ", பூர்ண சந்திரிகாவில் "தில்லானா" என்று
விறுவிறுவென்று பாடி திருப்தியான இசை நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார் வித்யா கல்யாணராமன்.
அனாயாசமாகப் பாடுகிறார். அனுபவத்தில் பாடுகிறார்.
அதனால் அசைபோட்டு இரசிக்க வைக்கிறார் "வி" ஃபார் வித்யா!
மைலாப்பூர் சாஸ்த்ரி ஹாலில் சனிக்கிழமை(19/12/09) வித்யா கல்யாணராமனின் நிகழ்ச்சி.
இன்றைய இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்களில் ஒளிமயமான எதிர்காலம் காணப்படும் சிலரில்
இவருக்கும் நிச்சயமாக இடமுண்டு.
கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக இவரது சங்கீதத்தில் ஆண்டுதோறும் மெருகேறி வருகிறது.
- இலட்சுமி வெங்கட்ரமணி வயலின்
- கும்பகோணம் சுவாமிநாதன் மிருதங்கம்
இராகத்தில் அமைந்த "ஆழிமழைக் கண்ணா" என்கிற திருப்பாவையுடன் தொடர்ந்தது.
பிறகு ஒரு அற்புதமான "மலையமாருதம்" பாடினார் வித்யா.
சுமார் 18 நிமிடங்கள் பாடிய மலையமாருதத்திற்கு அவர் எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம் "மனசாயெட்டுலோ...".
இவரும் சரி, தனது சங்கீதத்தின் பாவ இலட்சணங்களை வெளிப்படுத்தத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்ட இராகம்
"முகாரி". சாகித்யம், "அறிவார், யார் அறிவார்...". தொடர்ந்து "சிந்தயாம் மகாலிங்கம்" என்கிற தீட்சதரின் "பரஸ்"
இராக கீர்த்தனை.
வித்யா கல்யாணராமன் அதற்குப் பிறகு விஸ்தாரமாக ஒரு கல்யாணி பாடி இருக்கிறார்.
அடேயப்பா, கல்யாணியின் அத்தனை இயல்புகளும் அவரது குரலில் இழைத்தோடி வந்தன.
அந்த விஸ்தாரமான ஆலாபனையின்போது பிருகாக்கள் உருண்டோடி வந்த விதம் சில இடங்களில்
எம்.எல்.வி.யை ஞாபகப்படுத்தின.
அவ்வளவு அனாயாசமாக பிருகாக்கள் எழுந்தன என்பது மட்டுமல்ல, 'கல்யாணி' இராகத்தின்
இனிமையையும் உட்பொருளையும் உள்ளடக்கியவையாக இருந்தன என்பதுதான் நம்மை அசர அடித்தது.
"கல்யாணி" இராகத்துக்கு வித்யா எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம் பட்டணம் சுப்பிரமணிய அய்யரின் "நிஜதாஸவரதா".
ஸ்வரம் பாடி பிறகு தனியாவர்தனத்திற்கும் இடம் ஒதுக்கி, வியக்கத்தக்க விதத்தில் விருந்து படைத்தார் என்று
கூறவேண்டும்.
ஒரு இராகமாலிகை, "ஜோன்புரி" இராகத்தில் "எப்போ வருவாரோ", பூர்ண சந்திரிகாவில் "தில்லானா" என்று
விறுவிறுவென்று பாடி திருப்தியான இசை நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார் வித்யா கல்யாணராமன்.
அனாயாசமாகப் பாடுகிறார். அனுபவத்தில் பாடுகிறார்.
அதனால் அசைபோட்டு இரசிக்க வைக்கிறார் "வி" ஃபார் வித்யா!
Kannan Natarajan
Dec 22, 2009, 6:27:56 AM12/22/09
to Min Thamizh
'ஓ' போடு!
நாரதகான சபாவில் ஆர். இராகவேந்திர இராவின் இசை நிகழ்ச்சி.
ஸ்ரீமுஷ்ணம் இராஜாராவ் அவரை வளர்க்கும் போது இசையையும் சேர்த்தே வளர்த்திருக்கிறார் என்று தெரிகிறது.
அப்படியொரு புஷ்டியான இசை!
இந்த சீசனில், சாவேரி வர்ணத்தை நாரதகான சபா மினி ஹால் குத்தகைக்கு எடுத்துக் கொண்டுள்ளது போலும்.
தொடர்ந்து இந்த அரங்கில் சாவேரி வர்ணத்தில் தொடங்கி நான் கேட்கும் ஏழாவது கச்சேரி இது.
அதன் பின், இரஞ்சனி இராகத்தை நல்ல மனோதர்மத்துடன் பாடினார்.
தொடர்ந்தது "இரஞ்சனி நிரஞ்சனி" சாகித்யம்.
வாகதீச்வரியில் "ஸுகவரதே" என்று நாராயணன் என்பவர் எழுதி, ஸ்ரீமுஷ்ணம் இராஜாராவ் இசை அமைத்த
கீர்த்தனையைப் பாடினார்.
அசாத்தியமாக இருந்தது.
நாகஸ்வராவளியில் "ஸ்ரீபதே" பாடி நிரவலும், கல்பனா ஸ்வரங்களும்.
ஆஹா! எக்ஸ்பிரஸ் வேகம்!
மனோரதக் குதிரை அதி வேகமாக நாலு கால் பாய்ச்சலில் போனாலும் இலகானைக் கச்சிதமாகப் பிடித்துக்
கொண்டு தனது "கன்ட்ரோலிங்" குரலையும், இசையையும் வைத்துக் கொண்டிருக்கும் சாமர்த்தியத்துக்கு
"ஓ" போட வேண்டும்.
இதற்கு நேர்மாறாக அடுத்து வந்தது, நிதானமாய் ஒரு பூர்வி கல்யாணி.
நிறைய கார்வைகள் கொடுத்து நின்று நிதானமாய்ப் பாடினார்.
தீட்சிதரின் "மீனாட்சி முதம் தேஹி"; பொருத்தமாய் கல்பனா ஸ்வரங்கள்; என்ன ஒரு இலயப் படிப்பு!
மோஹனம், சிந்து பைரவி, ஆனந்த பைரவி பெஹாகில் விருத்தம் பாடி, கோபாலகிருஷ்ணன பாரதியார்
"இரக்கம் வராததேனோ - சுவாமி" என்ற பாட்டை உருக்கமாகப் பாடினார்.
காரைக்கால் சுப்பிரமணியம் மிக இனிமையாக, அழுத்தமாக வயலின் வாசித்தார்.
வயலின் மேதை டி.என். கிருஷ்ணனின் சிஷ்யராயிற்றே!
ஸ்ரீவாஞ்சியம் ஸ்ரீராம் முதிர்ச்சியான ஒரு தனி வாசித்தார்.
நாளைய தலைமுறையின் நம்பிக்கை நட்சத்திரங்களில் இவருக்கு நிச்சயமாக ஒரு இடமுண்டு.
நாரதகான சபாவில் ஆர். இராகவேந்திர இராவின் இசை நிகழ்ச்சி.
ஸ்ரீமுஷ்ணம் இராஜாராவ் அவரை வளர்க்கும் போது இசையையும் சேர்த்தே வளர்த்திருக்கிறார் என்று தெரிகிறது.
அப்படியொரு புஷ்டியான இசை!
இந்த சீசனில், சாவேரி வர்ணத்தை நாரதகான சபா மினி ஹால் குத்தகைக்கு எடுத்துக் கொண்டுள்ளது போலும்.
தொடர்ந்து இந்த அரங்கில் சாவேரி வர்ணத்தில் தொடங்கி நான் கேட்கும் ஏழாவது கச்சேரி இது.
அதன் பின், இரஞ்சனி இராகத்தை நல்ல மனோதர்மத்துடன் பாடினார்.
தொடர்ந்தது "இரஞ்சனி நிரஞ்சனி" சாகித்யம்.
வாகதீச்வரியில் "ஸுகவரதே" என்று நாராயணன் என்பவர் எழுதி, ஸ்ரீமுஷ்ணம் இராஜாராவ் இசை அமைத்த
கீர்த்தனையைப் பாடினார்.
அசாத்தியமாக இருந்தது.
நாகஸ்வராவளியில் "ஸ்ரீபதே" பாடி நிரவலும், கல்பனா ஸ்வரங்களும்.
ஆஹா! எக்ஸ்பிரஸ் வேகம்!
மனோரதக் குதிரை அதி வேகமாக நாலு கால் பாய்ச்சலில் போனாலும் இலகானைக் கச்சிதமாகப் பிடித்துக்
கொண்டு தனது "கன்ட்ரோலிங்" குரலையும், இசையையும் வைத்துக் கொண்டிருக்கும் சாமர்த்தியத்துக்கு
"ஓ" போட வேண்டும்.
இதற்கு நேர்மாறாக அடுத்து வந்தது, நிதானமாய் ஒரு பூர்வி கல்யாணி.
நிறைய கார்வைகள் கொடுத்து நின்று நிதானமாய்ப் பாடினார்.
தீட்சிதரின் "மீனாட்சி முதம் தேஹி"; பொருத்தமாய் கல்பனா ஸ்வரங்கள்; என்ன ஒரு இலயப் படிப்பு!
மோஹனம், சிந்து பைரவி, ஆனந்த பைரவி பெஹாகில் விருத்தம் பாடி, கோபாலகிருஷ்ணன பாரதியார்
"இரக்கம் வராததேனோ - சுவாமி" என்ற பாட்டை உருக்கமாகப் பாடினார்.
காரைக்கால் சுப்பிரமணியம் மிக இனிமையாக, அழுத்தமாக வயலின் வாசித்தார்.
வயலின் மேதை டி.என். கிருஷ்ணனின் சிஷ்யராயிற்றே!
ஸ்ரீவாஞ்சியம் ஸ்ரீராம் முதிர்ச்சியான ஒரு தனி வாசித்தார்.
நாளைய தலைமுறையின் நம்பிக்கை நட்சத்திரங்களில் இவருக்கு நிச்சயமாக ஒரு இடமுண்டு.
Kannan Natarajan
Dec 22, 2009, 6:31:53 AM12/22/09
to Min Thamizh
காசுக்கு பறக்க மாட்டேன்!
மகாராஜபுரம் விஸ்வநாதய்யர் பாட்டில் மட்டுமல்ல...பேச்சிலும் சமர்த்தர்.
தஞ்சாவூர் ஜில்லாக்காரர்களுக்கே உரித்தான நுட்பமான பொடி வைத்த பேச்சு அவருடையது.
நண்பர்கள் புடை சூழ அமர்ந்திருக்கும் சமயங்களில் சுவாரஸ்யமான உரையாடல்களுக்கு நடு நடுவே அவர்
அடிக்கிற ஜோக்குகளுக்கு ஈடு இணையே கிடையாது.
குறிப்பாக இரட்டுற மொழிதலில் - சிலேடைப் பேச்சுக்களில் மன்னன்.
எந்தக் காலத்திலும் பணத்தையே பிரதானமாக எண்ணாமல் கெளரவமாகத் தொழில் செய்த
தன்மானம் மிக்க அந்த நாள் கலைஞர்களில் அவருக்குத் தனி இடம் உண்டு.
ஒரு தடவை கச்சேரிக்கு அழைக்க மும்பையிலிருந்து - அன்றைய பம்பாய் - சிலர் வந்திருந்தார்கள்.
விஸ்வநாதய்யர் ஓய்வாக நாற்காலியில் சாய்ந்து அமர்ந்திருக்க அவர்கள் அவரிடம் பம்பாயில்
வந்து அவசியம் பாடவேண்டுமென்று கேட்டுக் கொண்டனர்.
"பண்ணின கச்சேரியெல்லாம் போருமே...அவ்வளவு தூரம் வந்து பாடறது சிரமம்" என்று அதை
ஏற்க அவர் மறுத்துவிட்டார்.
அண்ணாவுக்கு இரயில்ல வரது சிரமமாயிருந்தால் நாங்கள் பிளேனிலேயே டிக்கெட் ஏற்பாடு
பண்ணறோம் என்றனர் அந்த விடாக் கண்டர்கள்.
விஸ்வநாதய்யர் சட்டென்று "நான் பணத்துக்காகப் பறக்கலை ஐயா....ஆளைவிடுங்கள்"
என்ற போது வந்தவர்களுக்கே சிரிப்பு வந்துவிட்டது.
மகாராஜபுரம் விஸ்வநாதய்யர் பாட்டில் மட்டுமல்ல...பேச்சிலும் சமர்த்தர்.
தஞ்சாவூர் ஜில்லாக்காரர்களுக்கே உரித்தான நுட்பமான பொடி வைத்த பேச்சு அவருடையது.
நண்பர்கள் புடை சூழ அமர்ந்திருக்கும் சமயங்களில் சுவாரஸ்யமான உரையாடல்களுக்கு நடு நடுவே அவர்
அடிக்கிற ஜோக்குகளுக்கு ஈடு இணையே கிடையாது.
குறிப்பாக இரட்டுற மொழிதலில் - சிலேடைப் பேச்சுக்களில் மன்னன்.
எந்தக் காலத்திலும் பணத்தையே பிரதானமாக எண்ணாமல் கெளரவமாகத் தொழில் செய்த
தன்மானம் மிக்க அந்த நாள் கலைஞர்களில் அவருக்குத் தனி இடம் உண்டு.
ஒரு தடவை கச்சேரிக்கு அழைக்க மும்பையிலிருந்து - அன்றைய பம்பாய் - சிலர் வந்திருந்தார்கள்.
விஸ்வநாதய்யர் ஓய்வாக நாற்காலியில் சாய்ந்து அமர்ந்திருக்க அவர்கள் அவரிடம் பம்பாயில்
வந்து அவசியம் பாடவேண்டுமென்று கேட்டுக் கொண்டனர்.
"பண்ணின கச்சேரியெல்லாம் போருமே...அவ்வளவு தூரம் வந்து பாடறது சிரமம்" என்று அதை
ஏற்க அவர் மறுத்துவிட்டார்.
அண்ணாவுக்கு இரயில்ல வரது சிரமமாயிருந்தால் நாங்கள் பிளேனிலேயே டிக்கெட் ஏற்பாடு
பண்ணறோம் என்றனர் அந்த விடாக் கண்டர்கள்.
விஸ்வநாதய்யர் சட்டென்று "நான் பணத்துக்காகப் பறக்கலை ஐயா....ஆளைவிடுங்கள்"
என்ற போது வந்தவர்களுக்கே சிரிப்பு வந்துவிட்டது.
V, Dhivakar
Dec 22, 2009, 6:38:20 AM12/22/09
to mint...@googlegroups.com
ஆர். இராகவேந்திர இராவின்
இராவ் - இப்படித்தான் தமிழில் எழுதவேண்டுமா? அ.பி.த.வாக நினைக்கவேண்டாம். நிஜமாகவே கேட்கிறேன்.
தி
Dhivakar
http://www.vamsadhara.blogspot.com
http://aduththaveedu.blogspot.com
Kannan Natarajan
Dec 22, 2009, 6:38:21 AM12/22/09
to Min Thamizh
மத்தியானக் கச்சேரி சகோதரிகள்...
ஞாயிறன்று(20/12/09) நாரத கான சபாவில் மதிய நேரக் கச்சேரி மாம்பலம் சகோதரிகளுடையது.
மாம்பலம் சகோதரிகள்
மத்தியானக் கச்சேரி சகோதரிகள் என்று இவர்களை அழைத்தாலும் தகும்.
காரணம் இருக்கிறது.
மேலே படியுங்கள்...
மைசூர் மஹாராஜாவின் "ஸ்ரீமஹா கணபதே" என்ற அடாணா இராகக் கீர்த்தனையுடன் கச்சேரி ஆரம்பித்தது.
சிவசக்தி இராகத்தை விஜயலட்சுமி பாடி, பின் ஜி.என்.பி.யின் "ஸ்ரீசக்ரராஜ" கீர்த்தனையைப் பாடினார்கள்.
கல்பனாஸ்வரம் பாடும் பாணி நன்றாக இருந்தது.
"மாயனை மன்னும்" என்ற திருப்பாவை.
இராஜ பாட்டையாகத் தோடி இராகம்.
சித்ரா நன்றாகவே பாடினார்.
சுபபந்துவராளி இராகம்; தியாகராஜரின் "என்னாளு" கீர்த்தனை; தொடர்ந்தது "சாவேரி" இராகம்.
மன்னார்குடி இராஜகோபால சுவாமியை தீட்சிதர் தனது பாட்டின் மூலம் கண்முன் கொண்டு வந்து நிறுத்தினார்.
புரந்தரதாசரின் "அபராதி நானல்ல", அன்னமாசாரியாரின் "நீ நாமமேது" கீர்த்தனைகளைப் பாடி முடித்தார்கள்.
குரல் பேசும்; விரல் பேசுமா?
ஹேமலதாவின் கையில் பேசியது.
அவர் வயலினில் வாசித்ததெல்லாம் வார்த்தைகளாய் வந்து விழுந்தன.
என்ன ஒரு வித்வத்!
மிருதங்கம் கல்லிடைகுறிச்சி சிவகுமார் இடது கை வாசிப்பு.
டி.எஸ். இரங்காசாரி கஞ்சிரா; நல்ல ஜமா; தேர்ந்த கலைஞர்கள் என்பதை நிரூபித்தனர்.
சிறப்பான தனி.
இந்த மாம்பலம் சகோதரிகளைக் கடந்த ஐந்தாறு வருடங்களாகத் தொடர்ந்து கேட்டுக் கொண்டு வருகிறோம்.
அப்போது கேட்ட மாதிரியே இப்போதும் ஏதோ கடனுக்குப் பாடிவிட்டது போல இருக்கிறது.
சங்கீதத்தில் என்ன குறை என்று கேட்டால், தப்புச் சொல்லவும் முடியவில்லை.
ஆனால் வெறும் "ச,ரி,க,ம,ப,த,நி" மட்டுமே சங்கீதமல்லவே.
இவர்களுக்குப் பின்னால் பாட வந்த இரஞ்சனி - காயத்ரி, உச்சத்துக்குப் போய்விட்டார்கள்.
இவர்கள் அண்ணாந்து பார்த்தபடி, சான்சுக்கு ஆலாய்ப் பறக்கிறார்கள்.என்ன கொடுமையப்பா இது?
தொடர்ந்து அடுத்த நாள் கச்சேரியை ஏற்றுக் கொள்வதே, நியாயமாக எந்த ஒரு கலைஞரும்
செய்யத் தயங்குவார்கள்.
இவர்கள் கிடைத்த வாய்ப்பை நழுவவிடக் கூடாது என்று ஒரே நாளில் இரண்டு மூன்று கச்சேரியை
ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். இப்படி இருந்தால் இவர்களது சங்கீதம் எப்படி இருக்கும்?
அது தான், மத்தியானக் கச்சேரியுடன் ஸ்தம்பித்து விட்டது.
ஞாயிறன்று(20/12/09) நாரத கான சபாவில் மதிய நேரக் கச்சேரி மாம்பலம் சகோதரிகளுடையது.
மாம்பலம் சகோதரிகள்
மத்தியானக் கச்சேரி சகோதரிகள் என்று இவர்களை அழைத்தாலும் தகும்.
காரணம் இருக்கிறது.
மேலே படியுங்கள்...
மைசூர் மஹாராஜாவின் "ஸ்ரீமஹா கணபதே" என்ற அடாணா இராகக் கீர்த்தனையுடன் கச்சேரி ஆரம்பித்தது.
சிவசக்தி இராகத்தை விஜயலட்சுமி பாடி, பின் ஜி.என்.பி.யின் "ஸ்ரீசக்ரராஜ" கீர்த்தனையைப் பாடினார்கள்.
கல்பனாஸ்வரம் பாடும் பாணி நன்றாக இருந்தது.
"மாயனை மன்னும்" என்ற திருப்பாவை.
இராஜ பாட்டையாகத் தோடி இராகம்.
சித்ரா நன்றாகவே பாடினார்.
சுபபந்துவராளி இராகம்; தியாகராஜரின் "என்னாளு" கீர்த்தனை; தொடர்ந்தது "சாவேரி" இராகம்.
மன்னார்குடி இராஜகோபால சுவாமியை தீட்சிதர் தனது பாட்டின் மூலம் கண்முன் கொண்டு வந்து நிறுத்தினார்.
புரந்தரதாசரின் "அபராதி நானல்ல", அன்னமாசாரியாரின் "நீ நாமமேது" கீர்த்தனைகளைப் பாடி முடித்தார்கள்.
குரல் பேசும்; விரல் பேசுமா?
ஹேமலதாவின் கையில் பேசியது.
அவர் வயலினில் வாசித்ததெல்லாம் வார்த்தைகளாய் வந்து விழுந்தன.
என்ன ஒரு வித்வத்!
மிருதங்கம் கல்லிடைகுறிச்சி சிவகுமார் இடது கை வாசிப்பு.
டி.எஸ். இரங்காசாரி கஞ்சிரா; நல்ல ஜமா; தேர்ந்த கலைஞர்கள் என்பதை நிரூபித்தனர்.
சிறப்பான தனி.
இந்த மாம்பலம் சகோதரிகளைக் கடந்த ஐந்தாறு வருடங்களாகத் தொடர்ந்து கேட்டுக் கொண்டு வருகிறோம்.
அப்போது கேட்ட மாதிரியே இப்போதும் ஏதோ கடனுக்குப் பாடிவிட்டது போல இருக்கிறது.
சங்கீதத்தில் என்ன குறை என்று கேட்டால், தப்புச் சொல்லவும் முடியவில்லை.
ஆனால் வெறும் "ச,ரி,க,ம,ப,த,நி" மட்டுமே சங்கீதமல்லவே.
இவர்களுக்குப் பின்னால் பாட வந்த இரஞ்சனி - காயத்ரி, உச்சத்துக்குப் போய்விட்டார்கள்.
இவர்கள் அண்ணாந்து பார்த்தபடி, சான்சுக்கு ஆலாய்ப் பறக்கிறார்கள்.என்ன கொடுமையப்பா இது?
தொடர்ந்து அடுத்த நாள் கச்சேரியை ஏற்றுக் கொள்வதே, நியாயமாக எந்த ஒரு கலைஞரும்
செய்யத் தயங்குவார்கள்.
இவர்கள் கிடைத்த வாய்ப்பை நழுவவிடக் கூடாது என்று ஒரே நாளில் இரண்டு மூன்று கச்சேரியை
ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். இப்படி இருந்தால் இவர்களது சங்கீதம் எப்படி இருக்கும்?
அது தான், மத்தியானக் கச்சேரியுடன் ஸ்தம்பித்து விட்டது.
Kannan Natarajan
Dec 22, 2009, 6:42:15 AM12/22/09
to Min Thamizh
எங்கே இவர்கள்?
இரட்டையர்களைப் பற்றிய பேச்சு வந்ததாலும், பிரியா சகோதரிகள் பற்றிய பிரஸ்தாபம் எழுந்ததாலும்
ஒரு அதிர்ச்சியான மர்மம்.
எங்கே தான் சென்றார்கள் இராதா - ஜெயலட்சுமி?
அறுபதுகளில் கொடி கட்டிப் பறந்த இரட்டையர்கள்.
ஜி.என்.பி.யின் சிஷ்யைகளான இராதா- ஜெயலட்சுமி.
இவர்கள் ஒரே குருவிடம் பாடம் பயின்றபோது ஏற்பட்ட நெருக்கத்தால் இணைந்து
இரட்டையர்களாகப் பாடி வலம் வந்தனர்.
பிருந்தா முக்தாவுக்குப் பிறகு இசை உலகில் தங்களுக்கென்று தனி முத்திரை பதித்த
இரட்டையர்கள் இராதா - ஜெயலட்சுமி தான் எனலாம்.
பிரியா சகோதரிகள் இவர்களிடம் இசை கற்றனர்.
இதுபோல பலருக்கும் குருவாக இருந்த இராதா - ஜெயலட்சுமி சைதாப்பேட்டையில்
குடியிருந்த வீட்டை விற்றுவிட்டார்கள்.
திருமணம் செய்துகொள்ளாத இவர்கள் கடைசியாக புட்டபர்த்திக்குச் செல்வதாகக்
கூறிச் சென்றார்களாம்.
பிறகு என்ன ஆனார்கள் என்று யாருக்குமே தெரியவில்லை.
பல இடங்களில் விசாரித்தும் பலனில்லை.
பிரியா சகோதரிகள் தாங்களும் தேடுவதாகவும், விவரம் எதுவும் இல்லை என்று
உதட்டைப் பிதுக்குகிறார்கள்.
அற்புதமான சங்கீதத்துக்கு சொந்தக்காரர்கள்.
இரசிகர்களை தங்களது விறுவிறுப்பான இசையால் கட்டிப் போட்டவர்கள்.
எங்கே தான் போனார்கள் இவர்கள்?
தெரிந்தால் சொல்லுங்களேன்...
இரட்டையர்களைப் பற்றிய பேச்சு வந்ததாலும், பிரியா சகோதரிகள் பற்றிய பிரஸ்தாபம் எழுந்ததாலும்
ஒரு அதிர்ச்சியான மர்மம்.
எங்கே தான் சென்றார்கள் இராதா - ஜெயலட்சுமி?
அறுபதுகளில் கொடி கட்டிப் பறந்த இரட்டையர்கள்.
ஜி.என்.பி.யின் சிஷ்யைகளான இராதா- ஜெயலட்சுமி.
இவர்கள் ஒரே குருவிடம் பாடம் பயின்றபோது ஏற்பட்ட நெருக்கத்தால் இணைந்து
இரட்டையர்களாகப் பாடி வலம் வந்தனர்.
பிருந்தா முக்தாவுக்குப் பிறகு இசை உலகில் தங்களுக்கென்று தனி முத்திரை பதித்த
இரட்டையர்கள் இராதா - ஜெயலட்சுமி தான் எனலாம்.
பிரியா சகோதரிகள் இவர்களிடம் இசை கற்றனர்.
இதுபோல பலருக்கும் குருவாக இருந்த இராதா - ஜெயலட்சுமி சைதாப்பேட்டையில்
குடியிருந்த வீட்டை விற்றுவிட்டார்கள்.
திருமணம் செய்துகொள்ளாத இவர்கள் கடைசியாக புட்டபர்த்திக்குச் செல்வதாகக்
கூறிச் சென்றார்களாம்.
பிறகு என்ன ஆனார்கள் என்று யாருக்குமே தெரியவில்லை.
பல இடங்களில் விசாரித்தும் பலனில்லை.
பிரியா சகோதரிகள் தாங்களும் தேடுவதாகவும், விவரம் எதுவும் இல்லை என்று
உதட்டைப் பிதுக்குகிறார்கள்.
அற்புதமான சங்கீதத்துக்கு சொந்தக்காரர்கள்.
இரசிகர்களை தங்களது விறுவிறுப்பான இசையால் கட்டிப் போட்டவர்கள்.
எங்கே தான் போனார்கள் இவர்கள்?
தெரிந்தால் சொல்லுங்களேன்...
Kannan Natarajan
Dec 22, 2009, 6:51:47 AM12/22/09
to Min Thamizh
இரட்டை 'சபாஷ்'!
சனிக்கிழமை(19/12/09) அகாதெமியின் "இரட்டையர்கள் தினம்" என்று அறிவிக்காத குறை.
தங்களது தொழிலில் சிரத்தையும், அணுகுமுறையில் துணிவும், சங்கீதத்தில் புதிது புதிதாக
ஏதாவது செய்து காட்ட வேண்டும் என்கிற தாகமும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இசை
உலகில் தனித்தன்மையுடன் வளையவர வேண்டும் என்கிற வைராக்கியமும் தான்
பிரியா சகோதரிகளைத் தொடர்ந்து முன்வரிசைக் கலைஞர்களாகத் தக்க வைத்திருக்கிறது.
"சுத்த சங்கீதம்" என்று அங்கலாய்ப்பவர்களால் பிரியா சகோதரிகளின் சங்கீதத்தை ஏற்றுக்
கொள்ள முடியாமல் இருக்கலாம்.
ஆனால், இந்த சகோதரிகளின் இசையைப் பொறுத்தவரை அடிப்படை இலக்கணத்தில்
பிழை காண முடியாது.
ஸ்ருதி சுத்தமான சங்கீதம் என்பதிலும் சந்தேகம் கிடையாது.
இரசிகர்களைக் கட்டிப் போடுகிறார்கள் என்பது ஒன்று போதும் இவர்களது அங்கீகாரத்துக்கு
சான்று.
பிரியா சகோதரிகள்
பகர தார ஸ்தாயியிலேயே நிரவல், ஸ்வரம்
பாடுகிறார்கள் என்பதும், சில "சீப்"பான
சங்கதிகளைப் போட்டு கைதட்டல் வாங்குகிறார்கள் என்பதும் பிரியா சகோதரிகளைப்
பற்றிய குற்றச்சாட்டுகள்.
இந்தக் குற்றச்சாட்டுக்கு இன்றைய இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்கள் பலரும்
உள்ளாவார்கள் என்பது தானே உண்மை!
கச்சேரியை எப்படி அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதை பிரியா சகோதரிகளிடம்
தான் பாடம் படிக்க வேண்டும்.
அவ்வளவு கச்சிதமாகத் தயாரித்திருப்பார்கள்.
அகாதெமி நிகழ்ச்சி மட்டும் விதிவிலக்காகிவிடுமா என்ன?
ருத்ரபட்டணம் வெங்கட்ராமய்யாவின் "நாயகி" இராக வர்ணத்தில் தொடங்கியது முதல்
கடைசியில் மங்களம் பாடி முடிக்கும் வரை ஒரு வினாடிகூடத் தொய்வு இல்லாத நிகழ்ச்சி.
விறு விறுவென்று அவர்கள் கச்சேரியைக் கொண்டு சென்ற விதத்துக்கே பாராட்ட வேண்டும்.
"இலாவண்ய இராமா" பாடிவிட்டு, அடுத்தாற்போல "கமகப்ரியா", நம்ம "பூர்வி கல்யாணி"தான் சுவாமி.
இதற்கு "கமகப்ரியா" என்றும் ஒரு பெயர் உண்டு.
"மீனாட்சி மேமும் தேஹி" என்கிற தீட்சிதர் கிருதி.
வழக்கம்போல "மீனலோசனி"யில் நிரவல் ஸ்வரம்.
மகுடியில் கட்டுண்ட பாம்பு போல இரசிகர்களைக் கட்டிப் போட்டு விட்டனர்.
"தோடி"யில் ஒரு இராகம், தானம், பல்லவி பாடியிருக்கிறார்கள் பாருங்கள்.
இவர்களது சங்கீத சுத்தத்தைக் கேள்வி கேட்பவர்கள் அன்றைய இராகம், தானம், பல்லவியை
கேட்டிருக்க வேண்டும்.
அற்புதமான ஆலாபனை. சுருக்கமான தானம்.
இரண்டு எடுப்புடன் கூடிய கண்ட அட தாளத்தில் நறுக்கென்று ஒரு இரட்டைப் பல்லவியை
எடுத்துக் கொண்டு அற்புதமாக இந்த சகோதரிகள் கையாண்ட விதத்தை எப்படி பாராட்டாமல் இருப்பது?
குறிப்பாக, பல்லவி வரிகளுக்கு திரிகாலம் மற்றும் நிரவல் கொடுத்ததை "பலே" போட்டு இரசிக்காமல்
இருந்தால் எப்படி?
பிரியா சகோதரிகளுக்கு இரட்டை சபாஷ்!
சனிக்கிழமை(19/12/09) அகாதெமியின் "இரட்டையர்கள் தினம்" என்று அறிவிக்காத குறை.
- 9 மணிக்கு ருத்ரபட்டினம் சகோதரர்கள்
- 4 மணிக்கு மல்லாடி சகோதரர்கள்
- 7 மணிக்கு பிரியா சகோதரிகள்
தங்களது தொழிலில் சிரத்தையும், அணுகுமுறையில் துணிவும், சங்கீதத்தில் புதிது புதிதாக
ஏதாவது செய்து காட்ட வேண்டும் என்கிற தாகமும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இசை
உலகில் தனித்தன்மையுடன் வளையவர வேண்டும் என்கிற வைராக்கியமும் தான்
பிரியா சகோதரிகளைத் தொடர்ந்து முன்வரிசைக் கலைஞர்களாகத் தக்க வைத்திருக்கிறது.
"சுத்த சங்கீதம்" என்று அங்கலாய்ப்பவர்களால் பிரியா சகோதரிகளின் சங்கீதத்தை ஏற்றுக்
கொள்ள முடியாமல் இருக்கலாம்.
ஆனால், இந்த சகோதரிகளின் இசையைப் பொறுத்தவரை அடிப்படை இலக்கணத்தில்
பிழை காண முடியாது.
ஸ்ருதி சுத்தமான சங்கீதம் என்பதிலும் சந்தேகம் கிடையாது.
இரசிகர்களைக் கட்டிப் போடுகிறார்கள் என்பது ஒன்று போதும் இவர்களது அங்கீகாரத்துக்கு
சான்று.
பிரியா சகோதரிகள்
சங்கதிகளைப் போட்டு கைதட்டல் வாங்குகிறார்கள் என்பதும் பிரியா சகோதரிகளைப்
பற்றிய குற்றச்சாட்டுகள்.
இந்தக் குற்றச்சாட்டுக்கு இன்றைய இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்கள் பலரும்
உள்ளாவார்கள் என்பது தானே உண்மை!
கச்சேரியை எப்படி அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதை பிரியா சகோதரிகளிடம்
தான் பாடம் படிக்க வேண்டும்.
அவ்வளவு கச்சிதமாகத் தயாரித்திருப்பார்கள்.
அகாதெமி நிகழ்ச்சி மட்டும் விதிவிலக்காகிவிடுமா என்ன?
ருத்ரபட்டணம் வெங்கட்ராமய்யாவின் "நாயகி" இராக வர்ணத்தில் தொடங்கியது முதல்
கடைசியில் மங்களம் பாடி முடிக்கும் வரை ஒரு வினாடிகூடத் தொய்வு இல்லாத நிகழ்ச்சி.
விறு விறுவென்று அவர்கள் கச்சேரியைக் கொண்டு சென்ற விதத்துக்கே பாராட்ட வேண்டும்.
"இலாவண்ய இராமா" பாடிவிட்டு, அடுத்தாற்போல "கமகப்ரியா", நம்ம "பூர்வி கல்யாணி"தான் சுவாமி.
இதற்கு "கமகப்ரியா" என்றும் ஒரு பெயர் உண்டு.
"மீனாட்சி மேமும் தேஹி" என்கிற தீட்சிதர் கிருதி.
வழக்கம்போல "மீனலோசனி"யில் நிரவல் ஸ்வரம்.
மகுடியில் கட்டுண்ட பாம்பு போல இரசிகர்களைக் கட்டிப் போட்டு விட்டனர்.
"தோடி"யில் ஒரு இராகம், தானம், பல்லவி பாடியிருக்கிறார்கள் பாருங்கள்.
இவர்களது சங்கீத சுத்தத்தைக் கேள்வி கேட்பவர்கள் அன்றைய இராகம், தானம், பல்லவியை
கேட்டிருக்க வேண்டும்.
அற்புதமான ஆலாபனை. சுருக்கமான தானம்.
இரண்டு எடுப்புடன் கூடிய கண்ட அட தாளத்தில் நறுக்கென்று ஒரு இரட்டைப் பல்லவியை
எடுத்துக் கொண்டு அற்புதமாக இந்த சகோதரிகள் கையாண்ட விதத்தை எப்படி பாராட்டாமல் இருப்பது?
குறிப்பாக, பல்லவி வரிகளுக்கு திரிகாலம் மற்றும் நிரவல் கொடுத்ததை "பலே" போட்டு இரசிக்காமல்
இருந்தால் எப்படி?
- வயலினில் வி.வி. சீனிவாச ராவ்
- நெய்வேலி ஸ்கந்த சுப்பிரமணியன் மிருதங்கம்
- மடிப்பாக்கம் முரளி கடம்
பிரியா சகோதரிகளுக்கு இரட்டை சபாஷ்!
Kannan Natarajan
Dec 22, 2009, 6:56:46 AM12/22/09
to Min Thamizh
"டபுள் ஓகே"
மியூசிக் அகாதமியில் சனிக்கிழமை(19/12/09) காலையில் ருத்ரப்பட்டினம் சகோதரர்களின் வாய்ப்பாட்டு நிகழ்ச்சி.
ருத்ரப்பட்டினம் சகோதரர்கள்
இவர்கள் கர்நாடகாவைச் சேர்ந்த மூத்த கலைஞர்கள் என்பது மட்டுமல்லாமல், பிழிந்தெடுத்த சாஸ்த்ரிய
பாணிக்கு சொந்தக்காரர்களும் கூட.
லால்குடி ஜெயராமனின் "கன்னட" வர்ணத்தில் தொடங்கிய இவர்களது நிகழ்ச்சியில் அடுத்த உருப்படி,
பட்டணம் சுப்பிரமணிய அய்யரின் "பைரவி" இராக சாகித்யமான "நன்னு ப்ரோவராதா" அடுத்தாற்போல
"தோடி" இராகத்தில் "நின்னே நம்மிநானு", "மாளவி" இராகத்தில் ஜி.என்.பி.யின் "மரிவேரே..."யும் சரி,
அதைத் தொடர்ந்து பாடிய "கீரவாணி" இராகத்திலான இராகம், தானம், பல்லவியும் சரி, சாஸ்த்ரிய
சங்கீத இலக்கணங்களிலிருந்து இம்மியும் விலகாத சுத்தமான பாடாந்தாரங்கள்.
இவர்கள் தமிழர்கள் அல்ல. கன்னடத்தவர்கள்.
நம்மவர்கள் தமிழைக் கொலை செய்து பாடுகிறார்கள்.
இவர்களோ "ஆரபிமான வைத்து ஆதரி" என்ற இராகமாலிகையை ஸ்பஷ்டமாகவும்,
இராகத்தின் பாவமும், சாகித்யத்தின் பாவமும் கெடாமலும் பாடியிருக்கிறார்கள் பாருங்கள்,
சபாஷ், சபாஷ், சபாஷ்!
லால்குடி விஜயலட்சுமி வயலின். சொல்ல வேண்டுமா?
கமலாகர ராவ் மிருதங்கம்.
ஒரு காலத்தில் இசை விழா மேடைகளை ஒரு கலக்குக் கலக்கிய அன்றைய கமலாகரராவ்,
சிட்டிபாபு மற்றும் பாலமுரளி கிருஷ்ணாவின் ஃபேவரிட்.
வயதானாலும் அவரது வாசிப்பில் கொஞ்சம் கூட தொய்வு தட்டவில்லை என்பது மறுக்க
முடியாத உண்மை.
கடம் வாசித்த கோவிந்தராஜனும் ஈடு கொடுத்து வாசித்தார்.
நிறைவான கச்சேரி.
இவர்களைப் போன்றவர்களால் தான் சாஸ்த்ரிய சங்கீதம் நிலைத்திருக்கிறது!
மியூசிக் அகாதமியில் சனிக்கிழமை(19/12/09) காலையில் ருத்ரப்பட்டினம் சகோதரர்களின் வாய்ப்பாட்டு நிகழ்ச்சி.
ருத்ரப்பட்டினம் சகோதரர்கள்
இவர்கள் கர்நாடகாவைச் சேர்ந்த மூத்த கலைஞர்கள் என்பது மட்டுமல்லாமல், பிழிந்தெடுத்த சாஸ்த்ரிய
பாணிக்கு சொந்தக்காரர்களும் கூட.
லால்குடி ஜெயராமனின் "கன்னட" வர்ணத்தில் தொடங்கிய இவர்களது நிகழ்ச்சியில் அடுத்த உருப்படி,
பட்டணம் சுப்பிரமணிய அய்யரின் "பைரவி" இராக சாகித்யமான "நன்னு ப்ரோவராதா" அடுத்தாற்போல
"தோடி" இராகத்தில் "நின்னே நம்மிநானு", "மாளவி" இராகத்தில் ஜி.என்.பி.யின் "மரிவேரே..."யும் சரி,
அதைத் தொடர்ந்து பாடிய "கீரவாணி" இராகத்திலான இராகம், தானம், பல்லவியும் சரி, சாஸ்த்ரிய
சங்கீத இலக்கணங்களிலிருந்து இம்மியும் விலகாத சுத்தமான பாடாந்தாரங்கள்.
இவர்கள் தமிழர்கள் அல்ல. கன்னடத்தவர்கள்.
நம்மவர்கள் தமிழைக் கொலை செய்து பாடுகிறார்கள்.
இவர்களோ "ஆரபிமான வைத்து ஆதரி" என்ற இராகமாலிகையை ஸ்பஷ்டமாகவும்,
இராகத்தின் பாவமும், சாகித்யத்தின் பாவமும் கெடாமலும் பாடியிருக்கிறார்கள் பாருங்கள்,
சபாஷ், சபாஷ், சபாஷ்!
லால்குடி விஜயலட்சுமி வயலின். சொல்ல வேண்டுமா?
கமலாகர ராவ் மிருதங்கம்.
ஒரு காலத்தில் இசை விழா மேடைகளை ஒரு கலக்குக் கலக்கிய அன்றைய கமலாகரராவ்,
சிட்டிபாபு மற்றும் பாலமுரளி கிருஷ்ணாவின் ஃபேவரிட்.
வயதானாலும் அவரது வாசிப்பில் கொஞ்சம் கூட தொய்வு தட்டவில்லை என்பது மறுக்க
முடியாத உண்மை.
கடம் வாசித்த கோவிந்தராஜனும் ஈடு கொடுத்து வாசித்தார்.
நிறைவான கச்சேரி.
இவர்களைப் போன்றவர்களால் தான் சாஸ்த்ரிய சங்கீதம் நிலைத்திருக்கிறது!
Kannan Natarajan
Dec 22, 2009, 7:07:27 AM12/22/09
to Min Thamizh
காத்திருந்து...காத்திருந்து...
சாஹித்யங்களைப் பாடிக் காண்பித்தார்.எடுத்துக் கொண்ட தலைப்போ கமக்கமும், அழகும்.
சிந்துபைரவி போன்ற இராகங்களை ஹிந்துஸ்தானியில் எப்படிப் பாடுகிறார்கள், கர்நாடக சங்கீதம்
பாடும்போது எப்படி கமக்கம் கொடுக்கவேண்டும் என்று கமக்கத்தைப் பற்றி விளக்கம் வரும், வரும்
என்று காத்திருந்து ஏமாந்தது தான் மிச்சம்.
வராமலேயே போயிற்று.
திங்கள்
(21/12/09) அன்று மியூசிக் அகாதமியில் சங்கீத வித்வத் சபையின் இயலிசை செயல் விளக்க
நிகழ்ச்சியில்
சங்கீத ஆராய்ச்சியாளர் டாக்டர் எம்.பி. வேதவல்லியின் நிகழ்ச்சி.
டாக்டர் எம்.பி. வேதவல்லி மும்மூர்த்திகளுக்கு பின்பு உருவான இராகங்களுக்குள்ள இரட்டைப் பெயர்கள்
என்ற பெயரில் விளக்க உரையாற்றினார்.
வேதவல்லி
ஒரே ஸ்வரஸ்தானங்களை வைத்து
அதுபோல,
இதைப் போல தியாகராஜரின் காலத்திலும் ஆந்தோளிகாவும், மயூரத்வனியும் ஒரே ஸ்வரஸ்தானங்களைக்
கொண்டவை.
சிந்துராமகிரியாவும், கேசரியும் ஒரே ஸ்வரஸ்தானங்களைக் கொண்டவை என்று கூறினார்.
இரண்டாவதாக இலய வாத்திய மேதை, டி.வி. கோபாலகிருஷ்ணன் ஹிந்துஸ்தானி கர்நாடக
சங்கீதத்தல் உள்ள கமகங்களும், அழகும் என்ற தலைப்பில் பவர் பாயிண்ட் மூலம் விளக்கினார்.
சங்கீத ஆராய்ச்சியாளர் டாக்டர் எம்.பி. வேதவல்லியின் நிகழ்ச்சி.
டாக்டர் எம்.பி. வேதவல்லி மும்மூர்த்திகளுக்கு பின்பு உருவான இராகங்களுக்குள்ள இரட்டைப் பெயர்கள்
என்ற பெயரில் விளக்க உரையாற்றினார்.
வேதவல்லி
ஒரே ஸ்வரஸ்தானங்களை வைத்து
- சாரங்க தரங்கிணி என்ற பெயரில் ஜி.என்.பி.யும்
- விவாஹபிரியா என்ற பெயரில் சித்திர வீணை இரவிக்கிரணும்
அதுபோல,
- இரதிபதிப்ரியா என்ற பெயரில்
தண்டபாணி தேசிகரும்
- சாரதாப்பிரியா என்ற பெயரில் மைசூர்
வெங்கடகிரியப்பாவும்
இதைப் போல தியாகராஜரின் காலத்திலும் ஆந்தோளிகாவும், மயூரத்வனியும் ஒரே ஸ்வரஸ்தானங்களைக்
கொண்டவை.
சிந்துராமகிரியாவும், கேசரியும் ஒரே ஸ்வரஸ்தானங்களைக் கொண்டவை என்று கூறினார்.
இரண்டாவதாக இலய வாத்திய மேதை, டி.வி. கோபாலகிருஷ்ணன் ஹிந்துஸ்தானி கர்நாடக
சங்கீதத்தல் உள்ள கமகங்களும், அழகும் என்ற தலைப்பில் பவர் பாயிண்ட் மூலம் விளக்கினார்.
- பலுஸ்கர்
- படே குலாமலிகான்
- ரோஷனாரா பேகம்
- பண்டிட் மல்லிகா அர்ஜுன் மன்ஸுர்
- பீம்சேன் ஜோஸி
- பர்வீன் சுல்தானா
- அரியகுடி இராமானுஜம் அய்யங்கார்
- செம்பை வைத்யநாத பாகவதர்
- எம்.எஸ். சுப்புலட்சுமி
- எம்.டி. இராமநாதன்
- வோலெட்டி வெங்கடேச்வருலு
- எம்.எல். வசந்தகுமாரி
- பாலமுரளி கிருஷ்ணா
பின் மியாகிதோடி சுபபந்துவராளி, பூர்ட கல்யாண் - பூர்வ கல்யாணி, மற்றும் சிந்துபைரவியில் சில
சாஹித்யங்களைப் பாடிக் காண்பித்தார்.எடுத்துக் கொண்ட தலைப்போ கமக்கமும், அழகும்.
சிந்துபைரவி போன்ற இராகங்களை ஹிந்துஸ்தானியில் எப்படிப் பாடுகிறார்கள், கர்நாடக சங்கீதம்
பாடும்போது எப்படி கமக்கம் கொடுக்கவேண்டும் என்று கமக்கத்தைப் பற்றி விளக்கம் வரும், வரும்
என்று காத்திருந்து ஏமாந்தது தான் மிச்சம்.
வராமலேயே போயிற்று.
Kannan Natarajan
Dec 22, 2009, 7:12:02 AM12/22/09
to Min Thamizh
தகர்த்தார் மாயையை...
மியூசிக் அதாதமியில் வெள்ளிக்கிழமையன்று (18/12/09) மத்தியானக் கச்சேரி ஹரிபிரசாதுடையது.
சாஸ்திரியமான கர்னாடக சங்கீதம் எப்படி இருக்க வேண்டும்?
ஹரிபிரசாதின் சங்கீதம்போல இருக்க வேண்டும், வேறென்ன?
"பூஷாவளி" இராகத்தில் சுவாதித் திருநாளின் கீர்த்தனையுடன் தனது நிகழ்ச்சியைத் தொடங்கிய
ஹரிபிரசாத், அடுத்தாற்போல எடுத்துக் கொண்டது "பேகடா" இராகத்தை.
இனிமையைப் பன்னீரில் குழைத்துத் தெளிக்கும் குரலில், அலை அலையாக பிருகாக்களை
எழுப்பி மயங்க வைக்கும் ஆலாபனை.
தொடர்ந்து "அனுதினமுனு காவுமய்யா" என்கிற பூச்சி சீனிவாசய்யங்காரின் கீர்த்தனை.
ஆனந்த பைரவியில் "மரிவேரே கதி எவரய்யா"வைத் தொடர்ந்து ஒரு இராகம், தானம், பல்லவி.
சிம்மேந்திர மத்யமத்தில் விஸ்தாரமான ஆலாபனைக்குப் பிறகு தாளத்தைத் தொடர்ந்து
கண்ட திரிபுடையில் அற்புதமான ஒரு பல்லவி.
"நீ பாதமுலே கதி எனி நம்மிதி, ஸ்ரீராமச்சந்திரா" என்கிற பல்லவியில் ஸ்வரம் பாடி, மூன்று காலத்திலும்
நிரவல் செய்து, இராகம், தானம், பல்லவி எப்படி இருத்தல் வேண்டும் என்று இலக்கண சுத்தமாகப் படைத்ததை
பாராட்டாமல் இருந்தால் எப்படி?
அம்புஜம் கிருஷ்ணாவின் "காபி" இராக கிருதியான "அரவிந்த பாதமலருடன்" நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்த
கே. ஹரிபிரசாதின் சங்கீதத்தில் நிறையவே செம்மங்குடி பாணியின் தாக்கம் தெரிந்தது.
விசாரித்தபோதுதான் குட்டு வெளியானது.
வி. சுப்பிரமணியத்தின் சீடரிடம் "செம்மங்குடி" பாணி முத்திரை இல்லாமலா இருக்கும்?
நாட்டியத்துக்குப் பாடும் கலைஞர் இசை நிகழ்ச்சி நடத்த முடியாது என்கிற மாயையைத் தகர்த்திருக்கிறார்
ஹரிபிரசாத்.
இவர் தொடர்ந்து பரதநாட்டியத்துக்குப் பாடுபவராம்.
அன்றைய நிகழ்ச்சியின் வெற்றிக்கு கண்டதேவி விஜயராகவனின் வயலினும், மைசூர் சுதர்ஷனின்
மிருதங்கமும் உரிய பங்களிப்பு நல்கின என்பதைக் குறிப்பிடாமல் விட்டால் தவறு.
அப்படி ஒரு இயைந்த வாசிப்பு.
மியூசிக் அதாதமியில் வெள்ளிக்கிழமையன்று (18/12/09) மத்தியானக் கச்சேரி ஹரிபிரசாதுடையது.
சாஸ்திரியமான கர்னாடக சங்கீதம் எப்படி இருக்க வேண்டும்?
ஹரிபிரசாதின் சங்கீதம்போல இருக்க வேண்டும், வேறென்ன?
"பூஷாவளி" இராகத்தில் சுவாதித் திருநாளின் கீர்த்தனையுடன் தனது நிகழ்ச்சியைத் தொடங்கிய
ஹரிபிரசாத், அடுத்தாற்போல எடுத்துக் கொண்டது "பேகடா" இராகத்தை.
இனிமையைப் பன்னீரில் குழைத்துத் தெளிக்கும் குரலில், அலை அலையாக பிருகாக்களை
எழுப்பி மயங்க வைக்கும் ஆலாபனை.
தொடர்ந்து "அனுதினமுனு காவுமய்யா" என்கிற பூச்சி சீனிவாசய்யங்காரின் கீர்த்தனை.
ஆனந்த பைரவியில் "மரிவேரே கதி எவரய்யா"வைத் தொடர்ந்து ஒரு இராகம், தானம், பல்லவி.
சிம்மேந்திர மத்யமத்தில் விஸ்தாரமான ஆலாபனைக்குப் பிறகு தாளத்தைத் தொடர்ந்து
கண்ட திரிபுடையில் அற்புதமான ஒரு பல்லவி.
"நீ பாதமுலே கதி எனி நம்மிதி, ஸ்ரீராமச்சந்திரா" என்கிற பல்லவியில் ஸ்வரம் பாடி, மூன்று காலத்திலும்
நிரவல் செய்து, இராகம், தானம், பல்லவி எப்படி இருத்தல் வேண்டும் என்று இலக்கண சுத்தமாகப் படைத்ததை
பாராட்டாமல் இருந்தால் எப்படி?
அம்புஜம் கிருஷ்ணாவின் "காபி" இராக கிருதியான "அரவிந்த பாதமலருடன்" நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்த
கே. ஹரிபிரசாதின் சங்கீதத்தில் நிறையவே செம்மங்குடி பாணியின் தாக்கம் தெரிந்தது.
விசாரித்தபோதுதான் குட்டு வெளியானது.
வி. சுப்பிரமணியத்தின் சீடரிடம் "செம்மங்குடி" பாணி முத்திரை இல்லாமலா இருக்கும்?
நாட்டியத்துக்குப் பாடும் கலைஞர் இசை நிகழ்ச்சி நடத்த முடியாது என்கிற மாயையைத் தகர்த்திருக்கிறார்
ஹரிபிரசாத்.
இவர் தொடர்ந்து பரதநாட்டியத்துக்குப் பாடுபவராம்.
அன்றைய நிகழ்ச்சியின் வெற்றிக்கு கண்டதேவி விஜயராகவனின் வயலினும், மைசூர் சுதர்ஷனின்
மிருதங்கமும் உரிய பங்களிப்பு நல்கின என்பதைக் குறிப்பிடாமல் விட்டால் தவறு.
அப்படி ஒரு இயைந்த வாசிப்பு.
Kannan Natarajan
Dec 22, 2009, 7:16:10 AM12/22/09
to Min Thamizh
முன்னோடிகள்:- வீணை தனம்மாள்
சங்கீதத்தின் உறைவிடமாய் இருந்த தஞ்சாவூர், இசை உலகிற்கு அளித்த இன்னுமொரு பொக்கிஷம் வீணை தனம்மாள்.
1867ம் ஆண்டு பிறந்தார்.
இவருடைய முன்னோர்கள் தஞ்சையை ஆண்ட மராத்திய மன்னரின் அரசவையில் ஆடல், பாடல் கலைஞர்களாக சேவை
செய்து வந்தனர்.
நான்கு தலைமுறை சங்கீத குடும்பம் என்று சொல்லலாம்.
தனம்மள் அவர்களுடைய பாட்டி காமாட்சியம்மாள், சியாமா சாஸ்திரி, ஆனை அய்யா, பாலுசுவாமி தீட்சிதர் மற்றும்
பரதம் கணபதி சாஸ்திரி முதலியவர்களிடம் இசை பயின்றவர்.
தாயார், சுப்பராய சாஸ்திரி அவர்களிடம் இசை பயின்றவர்.
தஞ்சை நால்வரின் பதங்கள், ஜாவளிகள், தில்லானாக்கள் போன்றவற்றை பொக்கிஷமாகப் பாதுகாத்து, இன்றும் இசை
உலகில் உலவிவர காரணமாக இருந்தது இவர்களின் இசைக் குடும்பமேயாகும்.
பாட்டி காமாட்சியம்மாளின் காலத்தில் தான் இக்குடும்பம் சென்னைக்குக் குடி பெயர்ந்தது.
முதலில் பாட்டியிடமும், தாயாரிடமும் இசை பயின்றார் இவர்.
இவருடைய முதல் வீணையாசான் அழகியசிங்கரையா.
12வது வயதிலேயே நன்கு கற்றுத் தேர்ந்தார்.
பதம் பாலகிருஷ்ணதாசரிடமும் நீண்ட காலமாக இசை பயின்றார்.
இவரிடம் ஷேத்ரஞரின் பதங்களைப் பயின்று அவற்றை தன்னுடைமையாக்கிக் கொண்டார்.
சாத்தனூர் பஞ்சநத பாகவதரிடம் தீட்சிதரின் செளககால கீர்த்தனைகளையும், பல்லவி கோபாலய்யரின் மத்தியமகால
உருப்படிகளையும், நிரவல் சுவரம், பல்லவி பாடும் முறையையும் பயின்றார்.
இவருடைய முக்கிய சிஷ்யர்கள், வீணை கற்றுக்கொண்ட முத்தியால்பேட்டை சரவணம், டாக்டர் சீதாபதி அவர்களின் மனைவி,
மகள் சாவித்ரி இராஜன், கனகம்மாள், திருவாங்கூர் மகாராணியின் மகள் சேது பார்வதி பாய் முதலியவர்கள்.
வாய்பாட்டுக் கற்றுக்கொண்ட திருவாரூர் இராஜாயீ இளமையிலேயே காலமாகிவிட்டார்.
ஆனால் இவர் வாசிப்பைக் கேட்டு ஊக்கமும், ஞானமும் அடைந்தவர்கள் ஏராளம்.
சங்கீதத்தின் உறைவிடமாய் இருந்த தஞ்சாவூர், இசை உலகிற்கு அளித்த இன்னுமொரு பொக்கிஷம் வீணை தனம்மாள்.
1867ம் ஆண்டு பிறந்தார்.
இவருடைய முன்னோர்கள் தஞ்சையை ஆண்ட மராத்திய மன்னரின் அரசவையில் ஆடல், பாடல் கலைஞர்களாக சேவை
செய்து வந்தனர்.
நான்கு தலைமுறை சங்கீத குடும்பம் என்று சொல்லலாம்.
தனம்மள் அவர்களுடைய பாட்டி காமாட்சியம்மாள், சியாமா சாஸ்திரி, ஆனை அய்யா, பாலுசுவாமி தீட்சிதர் மற்றும்
பரதம் கணபதி சாஸ்திரி முதலியவர்களிடம் இசை பயின்றவர்.
தாயார், சுப்பராய சாஸ்திரி அவர்களிடம் இசை பயின்றவர்.
தஞ்சை நால்வரின் பதங்கள், ஜாவளிகள், தில்லானாக்கள் போன்றவற்றை பொக்கிஷமாகப் பாதுகாத்து, இன்றும் இசை
உலகில் உலவிவர காரணமாக இருந்தது இவர்களின் இசைக் குடும்பமேயாகும்.
பாட்டி காமாட்சியம்மாளின் காலத்தில் தான் இக்குடும்பம் சென்னைக்குக் குடி பெயர்ந்தது.
முதலில் பாட்டியிடமும், தாயாரிடமும் இசை பயின்றார் இவர்.
இவருடைய முதல் வீணையாசான் அழகியசிங்கரையா.
12வது வயதிலேயே நன்கு கற்றுத் தேர்ந்தார்.
பதம் பாலகிருஷ்ணதாசரிடமும் நீண்ட காலமாக இசை பயின்றார்.
இவரிடம் ஷேத்ரஞரின் பதங்களைப் பயின்று அவற்றை தன்னுடைமையாக்கிக் கொண்டார்.
சாத்தனூர் பஞ்சநத பாகவதரிடம் தீட்சிதரின் செளககால கீர்த்தனைகளையும், பல்லவி கோபாலய்யரின் மத்தியமகால
உருப்படிகளையும், நிரவல் சுவரம், பல்லவி பாடும் முறையையும் பயின்றார்.
இவருடைய முக்கிய சிஷ்யர்கள், வீணை கற்றுக்கொண்ட முத்தியால்பேட்டை சரவணம், டாக்டர் சீதாபதி அவர்களின் மனைவி,
மகள் சாவித்ரி இராஜன், கனகம்மாள், திருவாங்கூர் மகாராணியின் மகள் சேது பார்வதி பாய் முதலியவர்கள்.
வாய்பாட்டுக் கற்றுக்கொண்ட திருவாரூர் இராஜாயீ இளமையிலேயே காலமாகிவிட்டார்.
ஆனால் இவர் வாசிப்பைக் கேட்டு ஊக்கமும், ஞானமும் அடைந்தவர்கள் ஏராளம்.
Kannan Natarajan
Dec 23, 2009, 3:34:47 AM12/23/09
to Min Thamizh
மினி ஹாலில் மேஜர் கச்சேரி...
இன்றைய இளம் தலைமுறைக் கலைஞர்களில் மிக அதிகமான எதிர்பார்ப்புகளை ஏற்படுத்தி
இருப்பவர்களில் சவிதா நரசிம்மனும் ஒருவர்.
குரல் தேன் பாகாய் இனிக்கிறது என்று சொல்லிக் கேட்டிருக்கிறோம்.
உணர வேண்டுமானால் சவிதாவின் இசை நிகழ்ச்சிக்குப் போங்கள்.
கபாலி ஃபைன் ஆர்ட்ஸ் சார்பில் கடந்த சனிக்கிழமை மைலாப்பூர் சாஸ்த்ரி ஹாலில்
சவிதாவின் கச்சேரி.
மாலை நான்கு மணிக் கச்சேரி என்றாலும் அரங்கம் நிரம்பி வழிந்தது.
சவிதா மேஜர் ஆர்ட்டிஸ்ட் ஆகிவிட்டார்.
இவரது நிகழ்ச்சியை மினி ஹாலில் வைத்தால் எப்படி?
"கெளளை" இராகத்தில் ""ஸ்ரீமகாகணபதி இரவத்துமாம்"வுடன் தனது நிகழ்ச்சியைத் தொடங்கினார்
சவிதா.
தொடர்ந்து "ஹரிகாம்போதி"யில் "முருகா, திருமால் மருகா, ஷண்முகா".
"பந்துவராளி" ஒரு அசத்தலான இராகம்.
கச்சேரி களை கட்ட "பந்துவராளி"யும் "கரகரப்ரியா"வும் கை கொடுக்கும் என்பது தொன்றுதொட்டு
நமது கலைஞர்கள் தெரிந்து வைத்திருக்கும் "டெக்னிக்".
சவிதா தனது மேஜர் அயிட்டமாகத் தேர்வு செய்திருந்தது "பந்துவராளி"யைத்தான்.
சாகித்யம் தியாகய்யரின் "நின்னே நேர நம்மினானு..."
ஆலாபனை என்றால் சூப்பரான ஆலாபனை.
சவிதாவின் குரல் வளத்துக்கும், ஒன்றன் பின் ஒன்றாக மேகங்கள் உருண்டோடி வருவது
போல வந்த பிருகாக்களுக்கும், பந்துவராளி இரசிகர்களின் மனதைப் பந்தாடியது.
"வேத சாஸ்த்ர புராண" என்கிற இடத்தில் ஸ்வரம் பாடினார்.
விறுவிறுப்பாக அவர் ஸ்வரம் பாடிய விதம் நம்மை அறியாமலே எம்.எஸ்.வி.யை
நினைவுபடுத்தியது.
அதே கவர்ச்சி. அதே சுறுசுறுப்பு.
ஸ்வரப்பிரஸ்தாரங்களில் அப்படி ஒரு செளக்கியமான பிரயோகங்கள்.
எந்த ஒரு இடத்திலும் இடரலே இல்லாமல், பாதாம் அல்வா சாப்பிடுவது போல ஒரு தங்கு
தடங்கலே இல்லாத சுகானுபவம்.
"பிருந்தாவன சாரங்கா"வில் தீட்சிதரின் "செளந்தரராஜம்" கிருதியை மட்டும் பாடிவிட்டு,
விஸ்தாரமாகக் "கேதார கெளளை" இராக ஆலாபனையில் இறங்கினார் சவிதா நரசிம்மன்.
தேர்ந்தெடுத்த சாகித்யம், பூச்சி சீனிவாச அய்யங்காரின் "சுரகுண பாலிம்ப சமயமுகா".
கச்சேரி முடியும்போது, இன்னும் கொஞ்சநேரம் பாடமாட்டாரா சவிதா நரசிம்மன் என்கிற
ஏக்கத்துடன் தான் அத்தனை இரசிகர்களும் சாஸ்த்ரி ஹாலிலிருந்து வெளியேறினார்கள்
என்பது தான் நிஜம்.
இன்னும் பத்து வருஷங்களுக்குப் பிறகு அத்தனை விமர்சகர்களும் "செளக்யமான சங்கீதத்திற்கு
சவிதா நரசிம்மன்" என்று எழுதப் போகிறார்கள்.
அதற்குப் பிள்ளையார் சுழி போட்ட திருப்தி நமக்கு!
இன்றைய இளம் தலைமுறைக் கலைஞர்களில் மிக அதிகமான எதிர்பார்ப்புகளை ஏற்படுத்தி
இருப்பவர்களில் சவிதா நரசிம்மனும் ஒருவர்.
குரல் தேன் பாகாய் இனிக்கிறது என்று சொல்லிக் கேட்டிருக்கிறோம்.
உணர வேண்டுமானால் சவிதாவின் இசை நிகழ்ச்சிக்குப் போங்கள்.
கபாலி ஃபைன் ஆர்ட்ஸ் சார்பில் கடந்த சனிக்கிழமை மைலாப்பூர் சாஸ்த்ரி ஹாலில்
சவிதாவின் கச்சேரி.
மாலை நான்கு மணிக் கச்சேரி என்றாலும் அரங்கம் நிரம்பி வழிந்தது.
சவிதா மேஜர் ஆர்ட்டிஸ்ட் ஆகிவிட்டார்.
இவரது நிகழ்ச்சியை மினி ஹாலில் வைத்தால் எப்படி?
"கெளளை" இராகத்தில் ""ஸ்ரீமகாகணபதி இரவத்துமாம்"வுடன் தனது நிகழ்ச்சியைத் தொடங்கினார்
சவிதா.
தொடர்ந்து "ஹரிகாம்போதி"யில் "முருகா, திருமால் மருகா, ஷண்முகா".
"பந்துவராளி" ஒரு அசத்தலான இராகம்.
கச்சேரி களை கட்ட "பந்துவராளி"யும் "கரகரப்ரியா"வும் கை கொடுக்கும் என்பது தொன்றுதொட்டு
நமது கலைஞர்கள் தெரிந்து வைத்திருக்கும் "டெக்னிக்".
சவிதா தனது மேஜர் அயிட்டமாகத் தேர்வு செய்திருந்தது "பந்துவராளி"யைத்தான்.
சாகித்யம் தியாகய்யரின் "நின்னே நேர நம்மினானு..."
ஆலாபனை என்றால் சூப்பரான ஆலாபனை.
சவிதாவின் குரல் வளத்துக்கும், ஒன்றன் பின் ஒன்றாக மேகங்கள் உருண்டோடி வருவது
போல வந்த பிருகாக்களுக்கும், பந்துவராளி இரசிகர்களின் மனதைப் பந்தாடியது.
"வேத சாஸ்த்ர புராண" என்கிற இடத்தில் ஸ்வரம் பாடினார்.
விறுவிறுப்பாக அவர் ஸ்வரம் பாடிய விதம் நம்மை அறியாமலே எம்.எஸ்.வி.யை
நினைவுபடுத்தியது.
அதே கவர்ச்சி. அதே சுறுசுறுப்பு.
ஸ்வரப்பிரஸ்தாரங்களில் அப்படி ஒரு செளக்கியமான பிரயோகங்கள்.
எந்த ஒரு இடத்திலும் இடரலே இல்லாமல், பாதாம் அல்வா சாப்பிடுவது போல ஒரு தங்கு
தடங்கலே இல்லாத சுகானுபவம்.
"பிருந்தாவன சாரங்கா"வில் தீட்சிதரின் "செளந்தரராஜம்" கிருதியை மட்டும் பாடிவிட்டு,
விஸ்தாரமாகக் "கேதார கெளளை" இராக ஆலாபனையில் இறங்கினார் சவிதா நரசிம்மன்.
தேர்ந்தெடுத்த சாகித்யம், பூச்சி சீனிவாச அய்யங்காரின் "சுரகுண பாலிம்ப சமயமுகா".
கச்சேரி முடியும்போது, இன்னும் கொஞ்சநேரம் பாடமாட்டாரா சவிதா நரசிம்மன் என்கிற
ஏக்கத்துடன் தான் அத்தனை இரசிகர்களும் சாஸ்த்ரி ஹாலிலிருந்து வெளியேறினார்கள்
என்பது தான் நிஜம்.
இன்னும் பத்து வருஷங்களுக்குப் பிறகு அத்தனை விமர்சகர்களும் "செளக்யமான சங்கீதத்திற்கு
சவிதா நரசிம்மன்" என்று எழுதப் போகிறார்கள்.
அதற்குப் பிள்ளையார் சுழி போட்ட திருப்தி நமக்கு!
Kannan Natarajan
Dec 23, 2009, 3:43:13 AM12/23/09
to Min Thamizh
எங்கே எதிலே தமிழ்...?
எல்டாம்ஸ் சாலை "தத்வலோகா" அரங்கத்தில் கர்னாடிகா அமைப்பின் சார்பில்
ஞாயிற்றுக்கிழமை(20/12/09) ஹைதராபாத் சகோதரர்களின் கச்சேரி.
அரங்கம் நிரம்பி வழிந்ததில் ஆச்சரியம் என்ன இருக்கிறது?
ஆனால், ஐந்து மணிக் கச்சேரிக்கு பிரபல இரட்டையர்கள் தம்புரா வைத்துக்
கொள்ளாமல் நிகழ்ச்சி நடத்துவது வியப்பாக இருந்தது.
சொல்லப் போனால் குறையாகத் தெரிந்தது.
இதைத் தவிர அப்பழுக்கு சொல்ல முடியாத அற்புதமான ஒரு இசை நிகழ்ச்சி
அன்றைய ஹைதராபாத் சகோதரர்களுடையது.
"வலச்சி" வர்ணத்துடன் தங்களது நிகழ்ச்சியைத் தொடங்கினார்கள்
தொடர்ந்து "சேஷாச்சாரி" மாயாமாளவ கெளளை இராக ஆலாபனையில் இறங்கினார்.
வழக்கம்போல உருண்டோடி வரும் பிருகாக்களுடன் சேஷாச்சாரியின் மின்னல்
வெட்டுப் போன்ற ஆலாபனை இரசிகர்களைக் கட்டிப் போட்டதில் வியப்பென்ன
வேண்டிக் கிடக்கிறது?
தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம் "இரக்ஷிம்பவே...".
கல்பனா ஸ்வரத்தில் எக்கச்சக்கமான கணக்கு விவகாரங்கள்.
இந்தச் சாரியும், அந்தச் சாரியும் சரசரவென்று சாரிசாரியாக எடுத்துவிட்ட
ஸ்வரப்பிரஸ்தாரங்கள் இரசிகர்களுக்கு அற்புத விருந்து.
"பூபாளம்" இராகத்தில் "சதா சலேஸ்வரம்" கிருதியையும், "சந்திரஜோதி" இராகத்தில்
"பாகாயனய்ய.." கிருதியையும் பாடிவிட்டு, "நாகஸ்வராளி" இராகத்தை
சேஷாச்சாரியும், இராகவாச்சாரியும் இணைந்து ஆலாபனை செய்தனர்.
"கருட கமன"விலும், "சமயமிதே" என்கிற இடத்திலும் கற்பனா ஸ்வரம் பாடினார்கள்.
தொடர்ந்து, "செளராஷ்டிரம்" இராகத்தில் "இரங்கநாதுடே.." பாடிவிட்டு
அன்றைய முக்கிய அயிட்டத்துக்குத் தாவினார்கள்.
இந்த கச்சேரியின் பிரதான அம்சமான ஹைதராபாத் சகோதரர்கள் தேர்ந்தெடுத்துக்
கொண்ட இராகம் "ஹேமவதி".
சாகித்யம் தீட்சிதரின் "ஸ்ரீசாந்திமதிம்".
மந்த்ர ஷட்ஜத்தில் ஆலாபனை செய்தது அற்புதமாக இருந்தது.
பிறகு நிரவல், கற்பனா ஸ்வரம் பாடி தனியாவர்த்தனத்திற்கும் விட்டனர்.
ஒரு நொடி கூடத் தொய்வு என்பது கிடையாது.
சங்கீதமே தெரியாத ஒருவர் அந்த அரங்கத்தில் போய் அமர்ந்திருந்தால்கூடக்
கடைசிவரை எழுந்து போக மனது வந்திருக்காது.
அப்படி ஒரு ஈர்ப்பை ஏற்படுத்தும் நிகழ்ச்சி.
ஹைதராபாத்காரர்கள் தெலுங்கு சாகித்யங்களைப் பாடியதில் தவறில்லை.
சென்னையில் நிகழ்ச்சிக்கு வரும்போது ஒன்றிரண்டு தமிழ் உருப்படிகளும் பாட வேண்டாமோ?
எங்களவர்களைப் பாருங்கள்.
நாங்கள் தமிழகத்தில் வாழ்ந்து சென்னையில் பாடினாலும்,
பின்னுக்குத் தள்ளும் அளவுக்குப் பெருந்தன்மையுடன் நடந்து கொள்கிறோமே...
"இந்த யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளிர்" மனப் பக்குவம் உங்களுக்கு ஏன் வரமாட்டேன் என்கிறது..?
எல்டாம்ஸ் சாலை "தத்வலோகா" அரங்கத்தில் கர்னாடிகா அமைப்பின் சார்பில்
ஞாயிற்றுக்கிழமை(20/12/09) ஹைதராபாத் சகோதரர்களின் கச்சேரி.
அரங்கம் நிரம்பி வழிந்ததில் ஆச்சரியம் என்ன இருக்கிறது?
ஆனால், ஐந்து மணிக் கச்சேரிக்கு பிரபல இரட்டையர்கள் தம்புரா வைத்துக்
கொள்ளாமல் நிகழ்ச்சி நடத்துவது வியப்பாக இருந்தது.
சொல்லப் போனால் குறையாகத் தெரிந்தது.
இதைத் தவிர அப்பழுக்கு சொல்ல முடியாத அற்புதமான ஒரு இசை நிகழ்ச்சி
அன்றைய ஹைதராபாத் சகோதரர்களுடையது.
"வலச்சி" வர்ணத்துடன் தங்களது நிகழ்ச்சியைத் தொடங்கினார்கள்
- சேஷாச்சாரியும்,
- இராகவாச்சாரியும்
தொடர்ந்து "சேஷாச்சாரி" மாயாமாளவ கெளளை இராக ஆலாபனையில் இறங்கினார்.
வழக்கம்போல உருண்டோடி வரும் பிருகாக்களுடன் சேஷாச்சாரியின் மின்னல்
வெட்டுப் போன்ற ஆலாபனை இரசிகர்களைக் கட்டிப் போட்டதில் வியப்பென்ன
வேண்டிக் கிடக்கிறது?
தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம் "இரக்ஷிம்பவே...".
கல்பனா ஸ்வரத்தில் எக்கச்சக்கமான கணக்கு விவகாரங்கள்.
இந்தச் சாரியும், அந்தச் சாரியும் சரசரவென்று சாரிசாரியாக எடுத்துவிட்ட
ஸ்வரப்பிரஸ்தாரங்கள் இரசிகர்களுக்கு அற்புத விருந்து.
"பூபாளம்" இராகத்தில் "சதா சலேஸ்வரம்" கிருதியையும், "சந்திரஜோதி" இராகத்தில்
"பாகாயனய்ய.." கிருதியையும் பாடிவிட்டு, "நாகஸ்வராளி" இராகத்தை
சேஷாச்சாரியும், இராகவாச்சாரியும் இணைந்து ஆலாபனை செய்தனர்.
"கருட கமன"விலும், "சமயமிதே" என்கிற இடத்திலும் கற்பனா ஸ்வரம் பாடினார்கள்.
தொடர்ந்து, "செளராஷ்டிரம்" இராகத்தில் "இரங்கநாதுடே.." பாடிவிட்டு
அன்றைய முக்கிய அயிட்டத்துக்குத் தாவினார்கள்.
இந்த கச்சேரியின் பிரதான அம்சமான ஹைதராபாத் சகோதரர்கள் தேர்ந்தெடுத்துக்
கொண்ட இராகம் "ஹேமவதி".
சாகித்யம் தீட்சிதரின் "ஸ்ரீசாந்திமதிம்".
மந்த்ர ஷட்ஜத்தில் ஆலாபனை செய்தது அற்புதமாக இருந்தது.
பிறகு நிரவல், கற்பனா ஸ்வரம் பாடி தனியாவர்த்தனத்திற்கும் விட்டனர்.
ஒரு நொடி கூடத் தொய்வு என்பது கிடையாது.
சங்கீதமே தெரியாத ஒருவர் அந்த அரங்கத்தில் போய் அமர்ந்திருந்தால்கூடக்
கடைசிவரை எழுந்து போக மனது வந்திருக்காது.
அப்படி ஒரு ஈர்ப்பை ஏற்படுத்தும் நிகழ்ச்சி.
ஹைதராபாத்காரர்கள் தெலுங்கு சாகித்யங்களைப் பாடியதில் தவறில்லை.
சென்னையில் நிகழ்ச்சிக்கு வரும்போது ஒன்றிரண்டு தமிழ் உருப்படிகளும் பாட வேண்டாமோ?
எங்களவர்களைப் பாருங்கள்.
நாங்கள் தமிழகத்தில் வாழ்ந்து சென்னையில் பாடினாலும்,
- தெலுங்கு
- கன்னடம்
- மராட்டி
- இந்தி
பின்னுக்குத் தள்ளும் அளவுக்குப் பெருந்தன்மையுடன் நடந்து கொள்கிறோமே...
"இந்த யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளிர்" மனப் பக்குவம் உங்களுக்கு ஏன் வரமாட்டேன் என்கிறது..?
Kannan Natarajan
Dec 23, 2009, 3:55:05 AM12/23/09
to Min Thamizh
ஆண்டொன்று போனால்...
சௌம்யாவின் குரல் போலவும் இல்லாமல், நித்யஸ்ரீயின் குரல் போலவும் இல்லாமல்
இரண்டும் கலந்த ஒரு கலவையாக இருக்கிறது சௌம்யஸ்ரீயின் குரல்.
கடந்த ஞாயிறன்று ஸ்ரீ பார்த்தசாரதி சபாவுக்காக இவர் பாடிய ஒரு உச்சி வெயில்
நேரத்தில் அரங்கினுள் நுழைந்தோம்.
ஹரிகேசநல்லூர் முத்தையா பாகவதரின் "மாதே மலையத்வஜா" என்னும் கமாஸ்
இராக வர்ணத்துடன் தன் நிகழ்ச்சியைத் தொடங்கினார்.
அடுத்ததாக, அன்னமாச்சார்யாவின் "பெளளி" இராகத்தில் அமைந்த
"ஸ்ரீமந்நாராயணா"வை அருமையாகப் பாடினார்.
உச்ச ஸ்தாயியில் பாடும்போது அவரது கடுமையான சாதகம் வெளிப்பட்டது.
நிறையவே சிரமப்பட்டு தனது சங்கீதத்தை உயர்த்திக் கொள்ள முயற்சிக்கிறார்
என்பது தெரிகிறது.
பட்டணம் சுப்பிரமணிய ஐயரின் "சமயமிதே நன்னு ப்ரோவ" (கேதாரம்) பாடிவிட்டு
மீண்டும் அன்னமாச்சார்யாவின் "பரமபுருஷ நிருபமான" (ஷண்முகப்ரியா)வுக்கு வந்தார்.
தொடர்ந்து பாபநாசம் சிவனின் "என்ன தவம் செய்தனை" (காபி)யை மிக அழகாகப் பாடினார்.
அதிலும் "பிரமனும் இந்திரனும் மனதில் பொறாமை கொள்ள" என்கிற வரியை இத்தனை
விதமாக பாட முடியும் என்பது இப்போது தான் தெரிகிறது. அருமை.
தியாகராஜரின் "வினராதநா மனவி" (தேவகாந்தாரி) பாடிவிட்டு, விஸ்தாரமாக
பிலஹரி இராகத்தை ஆலாபனை செய்தார்.
நாம் எதிர்பார்த்தது போலவே "தொரகுனா இது வண்ட்டி" (தியாகராஜர்) பாடிவிட்டு
நாராயண தீர்த்தரின் "பாஹி பாஹி ஜகன்மோகன கிருஷ்ணா" (நாத நாமக்ரியா) பாடினார்.
லால்குடியாரின் மிஸ்ர சிவரஞ்சனி இராக தில்லானாவை பாடி கைதட்டலை
பெற்றுக்கொண்டு நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார் சௌம்யஸ்ரீ.
வயலின் வாசித்த சுதர்ஸன் அவரது தம்பி என்று சொன்னார்கள்.
மதுரை பி.சுந்தரின் அனாயாச வாசிப்பில் வியப்பதற்கு எதுவும் இல்லை.
உமையாள்புரம் சீடராயிற்றே.
அம்சமான கச்சேரி.
குறையொன்றுமில்லை.
போன வருடத்துக்கு இந்த வருடம் நல்ல முன்னேற்றம்.
ஒரு சின்ன விண்ணப்பம்.
இவ்வளவு நல்ல குரல் வளமும், முன்னேற வேண்டும் என்கிற ஆர்வமும் உள்ள செüம்யஸ்ரீ
திருப்பதியில் இருந்தால் எப்படி?
சென்னையில் மூத்த கலைஞர்கள் யாரிடமாவது சிஷ்யம் பண்ணினால்தானே, அடுத்த
கட்டத்துக்கு உயர முடியும்?
எங்கள் திருப்பதி வெங்கடேஸ்வரா பல்கலைக்கழகத்தில் இல்லாத சங்கீத விற்பன்னர்களா
உங்கள் சென்னையில் இருந்துவிடப் போகிறார்கள் என்று எதிர் கேள்வி தொடுத்து விடுவாரோ!
சௌம்யாவின் குரல் போலவும் இல்லாமல், நித்யஸ்ரீயின் குரல் போலவும் இல்லாமல்
இரண்டும் கலந்த ஒரு கலவையாக இருக்கிறது சௌம்யஸ்ரீயின் குரல்.
கடந்த ஞாயிறன்று ஸ்ரீ பார்த்தசாரதி சபாவுக்காக இவர் பாடிய ஒரு உச்சி வெயில்
நேரத்தில் அரங்கினுள் நுழைந்தோம்.
ஹரிகேசநல்லூர் முத்தையா பாகவதரின் "மாதே மலையத்வஜா" என்னும் கமாஸ்
இராக வர்ணத்துடன் தன் நிகழ்ச்சியைத் தொடங்கினார்.
அடுத்ததாக, அன்னமாச்சார்யாவின் "பெளளி" இராகத்தில் அமைந்த
"ஸ்ரீமந்நாராயணா"வை அருமையாகப் பாடினார்.
உச்ச ஸ்தாயியில் பாடும்போது அவரது கடுமையான சாதகம் வெளிப்பட்டது.
நிறையவே சிரமப்பட்டு தனது சங்கீதத்தை உயர்த்திக் கொள்ள முயற்சிக்கிறார்
என்பது தெரிகிறது.
பட்டணம் சுப்பிரமணிய ஐயரின் "சமயமிதே நன்னு ப்ரோவ" (கேதாரம்) பாடிவிட்டு
மீண்டும் அன்னமாச்சார்யாவின் "பரமபுருஷ நிருபமான" (ஷண்முகப்ரியா)வுக்கு வந்தார்.
தொடர்ந்து பாபநாசம் சிவனின் "என்ன தவம் செய்தனை" (காபி)யை மிக அழகாகப் பாடினார்.
அதிலும் "பிரமனும் இந்திரனும் மனதில் பொறாமை கொள்ள" என்கிற வரியை இத்தனை
விதமாக பாட முடியும் என்பது இப்போது தான் தெரிகிறது. அருமை.
தியாகராஜரின் "வினராதநா மனவி" (தேவகாந்தாரி) பாடிவிட்டு, விஸ்தாரமாக
பிலஹரி இராகத்தை ஆலாபனை செய்தார்.
நாம் எதிர்பார்த்தது போலவே "தொரகுனா இது வண்ட்டி" (தியாகராஜர்) பாடிவிட்டு
நாராயண தீர்த்தரின் "பாஹி பாஹி ஜகன்மோகன கிருஷ்ணா" (நாத நாமக்ரியா) பாடினார்.
லால்குடியாரின் மிஸ்ர சிவரஞ்சனி இராக தில்லானாவை பாடி கைதட்டலை
பெற்றுக்கொண்டு நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார் சௌம்யஸ்ரீ.
வயலின் வாசித்த சுதர்ஸன் அவரது தம்பி என்று சொன்னார்கள்.
மதுரை பி.சுந்தரின் அனாயாச வாசிப்பில் வியப்பதற்கு எதுவும் இல்லை.
உமையாள்புரம் சீடராயிற்றே.
அம்சமான கச்சேரி.
குறையொன்றுமில்லை.
போன வருடத்துக்கு இந்த வருடம் நல்ல முன்னேற்றம்.
ஒரு சின்ன விண்ணப்பம்.
இவ்வளவு நல்ல குரல் வளமும், முன்னேற வேண்டும் என்கிற ஆர்வமும் உள்ள செüம்யஸ்ரீ
திருப்பதியில் இருந்தால் எப்படி?
சென்னையில் மூத்த கலைஞர்கள் யாரிடமாவது சிஷ்யம் பண்ணினால்தானே, அடுத்த
கட்டத்துக்கு உயர முடியும்?
எங்கள் திருப்பதி வெங்கடேஸ்வரா பல்கலைக்கழகத்தில் இல்லாத சங்கீத விற்பன்னர்களா
உங்கள் சென்னையில் இருந்துவிடப் போகிறார்கள் என்று எதிர் கேள்வி தொடுத்து விடுவாரோ!
Kannan Natarajan
Dec 23, 2009, 4:02:05 AM12/23/09
to Min Thamizh
பத்தரை மாற்றுப் பொன்!
"பாரசால" பொன்னம்மாள் ஒரு மூத்த கலைஞர்.
செம்மங்குடி சீனிவாசய்யர் நாற்பதுகளில் திருவனந்தபுரம் இசைக் கல்லூரி
முதல்வராக இருந்த காலத்தில் அவரிடம் சங்கீதம் படித்தவர்.
எழுபது வயதைக் கடந்து விட்ட பிராயத்திலும் தொடர்ந்து சாதகம் செய்து
வருவதுடன், சற்றும் தளர்ச்சி அடையாது சாரீரத்துடன் கச்சேரியும் செய்கிறார்.
இவரது பெயரில் மட்டும் "பொன்" இல்லை. பாட்டும் பொன்.
அதிலும், பத்தரை மாற்றுப் பொன்.
ஞாயிறன்று காலை மியூசிக் அகாதமியில் காலை 9 மணிக் கச்சேரி
"பாரசாலை" பொன்னம்மாளுடையது.
"பாரசாலா" பொன்னம்மாள்.
தொடர்ந்து, "மாயாமாளவ கெளளை" இராக ஆலாபனை.
பிறகு "சாவேரி" இராகத்தில் "துருசுகா கிருபஜூடு".
"சாவேரி" இராகத்தை சாறு பிழிந்து தந்து விட்டார்.
இந்தப் பெண்மணிக்கு இலட்சணமும், இலட்சியமும் இரத்தத்தில்
ஊறிய விஷயங்கள் என்பது தெரிந்தது.
தொடர்ந்து ஒரு "சங்கராபரணம்" பாடியிருக்கிறார் பாருங்கள்.
ஸ்வரப்பிரஸ்தாரங்களில் அவ்வளவு அனாயாசம்.
சப்த ஸ்வரங்களும் இவரிடம் சேவகம் செய்கின்றனவோ என்று தோன்றிவிட்டது.
சங்கீதத்துக்காகவே தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டு விட்டிருக்கும் பொன்னம்மாளின்
நாத உபாசனையின் பயனோ என்னவோ இந்த வயதிலும் கொஞ்சம்கூட சாரீரத்தில்
பிசிறு தட்டவில்லை.
சரீரத்தின் முதிர்ச்சிக்கும் இவரது சங்கீதத்தின் முதிர்ச்சிக்கும் நேர் எதிராக
சாரீரம் இளமைப் பொலிவுடன் இருப்பது எப்படி என்பதுதான் ஆச்சரியத்திலும் ஆச்சரியம்.
முகபாவ சேஷ்டைகளிலோ, கழுத்தை நீட்டி, நீட்டிப் பாடுவது, கையைக் காற்றில் ஆட்டி
அலையவிட்டுப் பாடுவது, பட்டுப்புடவைகள், வைர நகைகள் என்று எதுவும் நல்ல
சங்கீதத்தைத் தந்துவிடாது என்பதற்கு பாரசாலைப் பொன்னம்மாள் ஒரு எடுத்துக்காட்டு.
நமது இளைய தலைமுறையினர் இவரைப் பார்த்துப் படிக்க வேண்டிய விஷயம்.
கடுமையான சாதகமும், முழு மனதுடனான சங்கீத உபாசனையும்!
அடுத்த வருடம் எப்போது வரும், பாரசாலைப் பொன்னம்மாளின் கச்சேரியை மீண்டும்
எப்போது கேட்போம் என்று ஆவலாக இருக்கிறது.
"பாரசால" பொன்னம்மாள் ஒரு மூத்த கலைஞர்.
செம்மங்குடி சீனிவாசய்யர் நாற்பதுகளில் திருவனந்தபுரம் இசைக் கல்லூரி
முதல்வராக இருந்த காலத்தில் அவரிடம் சங்கீதம் படித்தவர்.
எழுபது வயதைக் கடந்து விட்ட பிராயத்திலும் தொடர்ந்து சாதகம் செய்து
வருவதுடன், சற்றும் தளர்ச்சி அடையாது சாரீரத்துடன் கச்சேரியும் செய்கிறார்.
இவரது பெயரில் மட்டும் "பொன்" இல்லை. பாட்டும் பொன்.
அதிலும், பத்தரை மாற்றுப் பொன்.
ஞாயிறன்று காலை மியூசிக் அகாதமியில் காலை 9 மணிக் கச்சேரி
"பாரசாலை" பொன்னம்மாளுடையது.
- மகாதேவ சர்மா வயலின்
- சல்லராஜு மிருதங்கம்
- இராமகிருஷ்ணன் கடம்
"பாரசாலா" பொன்னம்மாள்.
தொடர்ந்து, "மாயாமாளவ கெளளை" இராக ஆலாபனை.
பிறகு "சாவேரி" இராகத்தில் "துருசுகா கிருபஜூடு".
"சாவேரி" இராகத்தை சாறு பிழிந்து தந்து விட்டார்.
இந்தப் பெண்மணிக்கு இலட்சணமும், இலட்சியமும் இரத்தத்தில்
ஊறிய விஷயங்கள் என்பது தெரிந்தது.
தொடர்ந்து ஒரு "சங்கராபரணம்" பாடியிருக்கிறார் பாருங்கள்.
ஸ்வரப்பிரஸ்தாரங்களில் அவ்வளவு அனாயாசம்.
சப்த ஸ்வரங்களும் இவரிடம் சேவகம் செய்கின்றனவோ என்று தோன்றிவிட்டது.
சங்கீதத்துக்காகவே தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டு விட்டிருக்கும் பொன்னம்மாளின்
நாத உபாசனையின் பயனோ என்னவோ இந்த வயதிலும் கொஞ்சம்கூட சாரீரத்தில்
பிசிறு தட்டவில்லை.
சரீரத்தின் முதிர்ச்சிக்கும் இவரது சங்கீதத்தின் முதிர்ச்சிக்கும் நேர் எதிராக
சாரீரம் இளமைப் பொலிவுடன் இருப்பது எப்படி என்பதுதான் ஆச்சரியத்திலும் ஆச்சரியம்.
முகபாவ சேஷ்டைகளிலோ, கழுத்தை நீட்டி, நீட்டிப் பாடுவது, கையைக் காற்றில் ஆட்டி
அலையவிட்டுப் பாடுவது, பட்டுப்புடவைகள், வைர நகைகள் என்று எதுவும் நல்ல
சங்கீதத்தைத் தந்துவிடாது என்பதற்கு பாரசாலைப் பொன்னம்மாள் ஒரு எடுத்துக்காட்டு.
நமது இளைய தலைமுறையினர் இவரைப் பார்த்துப் படிக்க வேண்டிய விஷயம்.
கடுமையான சாதகமும், முழு மனதுடனான சங்கீத உபாசனையும்!
அடுத்த வருடம் எப்போது வரும், பாரசாலைப் பொன்னம்மாளின் கச்சேரியை மீண்டும்
எப்போது கேட்போம் என்று ஆவலாக இருக்கிறது.
Kannan Natarajan
Dec 23, 2009, 4:10:21 AM12/23/09
to Min Thamizh
தப்பி ஓடாதே தாளமே...
"விக்னராஜஸ்ரீ" என்ற "சுத்ததன்யாசி கீர்த்தனையுடன் கச்சேரியை ஆரம்பித்தார்
மகாராஜபுரம் கணேஷ் விஸ்வநாதன்.
நாரதகான சபாவில் மத்தியானம் 2.30 மணிக்கு கச்சேரி.
மகாராஜபுரம் குடும்பத்துக்கே உரிய கணீரென்ற குரல்.
சர்வ இலகுவாய் கல்பனா ஸ்வரங்கள் வந்து விழுகிறது.
அதிகம் பாடப்படாத "நீவேரா குல தனமு" என்ற தியாகய்யரின் கிருதியை,
இயற்கையாய் உருண்டோடி வந்து விழும் பிருகாக்களுடன் பாட முயன்ற கணேஷ்
விஸ்வநாதனுக்கு இன்றைக்குப் பார்த்து சவுண்ட் பாக்ஸ் சதி செய்தது.
நன்கு கட்டிய அட்டிகையிலிருந்து கல் விழுந்து விடுவதுபோல் அழுத்தமில்லாத
வார்த்தை உச்சரிப்பு.
உச்சரிப்பில் நாசூக்கு தேவை என்பதை தாத்தா சந்தானம் இருந்தால் சொல்லிப்
புரிய வைத்திருப்பார்.
சரக்கிருந்தால் மட்டும் போதாது; அதை அழகாய் வெளிக்கொணர வேண்டும்.
இந்த விஷயத்தை சந்தானத்தின் பேரன் ஏன் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்பது புதிர்.
மாயாமாளவகெளளையில் சுவாதித் திருநாளின் "தேவ தேவ கலயாமிதே"; சரணத்தில்
"ஜாதரூப நிபசேல" என்ற இடத்தில் நிரவல்.
வேகமாய் பாடும்போது இலயக் கட்டுப்பாடு தேவை.
வீட்டிலேயே வைத்து வந்து விட்டார் போலிருக்கிறது.
தாளம் தப்புகிறது.
ஸ்வரங்கள் பாடுவதில் கட்டுப்பாடற்ற வேகம்.
வேகம் விவேகமல்ல!
நின்று நிதானமாகப் பாடினால்தானே ஒரு கலைஞனாக உயர்ந்து நிற்க முடியும், கணேஷ்!
அடுத்து ஷண்முகப்பிரியாவை ஆலாபனை செய்தார்.
சில சங்கதிகள் தாத்தாவை நினைவுபடுத்தின என்பதில் ஐயமில்லை.
பட்டணம் சுப்பிரமணிய ஐயரின் "மரிவேரே திக்கெவரய்ய இராம" சாகித்யம்.
இந்த ஒரு சாஹித்யத்துக்காக பட்டணம் சுப்பிரமணிய ஐயருக்கு என்ன கொடுத்தாலும் தகும்.
அவ்வளவு அழகான கீர்த்தனை.
தியாகய்யர், தீட்சிதர், சியாமா சாஸ்த்ரி இவர்கள் எல்லோரையும் கரைத்துக் குடித்து
விட்டு வாக்கேயகாரரானவர் ஆயிற்றே!
தொடர்ந்தது "ஸன்னுதாங்க ஸ்ரீ"யில் நிரவல் செய்தார்; சரவெடியாகக் கல்பனா ஸ்வரங்கள் வெடித்தன.
திலங் இராகத்தில் "கோவிந்தா, நின்ன நாமவே சந்தா"; இராகமாலிகைக்குப் பிறகு,
"நாடித் தேடித் திரிவார் பால்" என்ற திருப்புகழுடன் முடித்தார்.
கோவை சந்திரன் எப்போதுமே தொல்லை தராத வயலின் வித்வான்.
ஒற்றையடிப் பாதையாய் அவர் பின் தொடர்ந்தார்.
முதிர்ச்சியான மிருதங்க வித்வான் கும்பகோணம் இராமகிருஷ்ணன்.
எப்போதுமே பாட்டை ஒட்டிய வாசிப்பு; "தனி" அமர்க்களமாய் அமையக் கேட்பானேன்?
நான்காவது தலைமுறைக் கலைஞர் கணேஷ்.
அதனால் பொறுப்பு அதிகம்; தாத்தாவும், கொள்ளு தாத்தாவும் சங்கீத கலாநிதிகள்.
பெயரைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள வேண்டுமென்றால், நிறைய உழைத்து,
பாடாந்திரத்தை விருத்தி செய்துகொண்டு, குடும்ப சொத்தான குரலை மட்டும்
நம்பாமல் ஸ்ருதியிலும் இலயத்திலும் கவனம் செலுத்தித் தனக்கென்று ஒரு
தனி முத்திரையைப் பதிக்க வேண்டும்.
இத்தனையையும் சொல்லிவிட்டு ஒரு வார்த்தை.
கச்சேரி எப்படி இருந்தது என்று கேட்டால், "தேவலாம்", "கேட்கலாம்" என்று தான்
சொல்லத் தோன்றுகிறதே தவிர முகம் சுளிக்கத் தோன்றவில்லை.
காரணம், குரல் வளம். வம்சாவளிக்கும் மார்க் போடணுமோன்னோ...
"விக்னராஜஸ்ரீ" என்ற "சுத்ததன்யாசி கீர்த்தனையுடன் கச்சேரியை ஆரம்பித்தார்
மகாராஜபுரம் கணேஷ் விஸ்வநாதன்.
நாரதகான சபாவில் மத்தியானம் 2.30 மணிக்கு கச்சேரி.
மகாராஜபுரம் குடும்பத்துக்கே உரிய கணீரென்ற குரல்.
சர்வ இலகுவாய் கல்பனா ஸ்வரங்கள் வந்து விழுகிறது.
அதிகம் பாடப்படாத "நீவேரா குல தனமு" என்ற தியாகய்யரின் கிருதியை,
இயற்கையாய் உருண்டோடி வந்து விழும் பிருகாக்களுடன் பாட முயன்ற கணேஷ்
விஸ்வநாதனுக்கு இன்றைக்குப் பார்த்து சவுண்ட் பாக்ஸ் சதி செய்தது.
நன்கு கட்டிய அட்டிகையிலிருந்து கல் விழுந்து விடுவதுபோல் அழுத்தமில்லாத
வார்த்தை உச்சரிப்பு.
உச்சரிப்பில் நாசூக்கு தேவை என்பதை தாத்தா சந்தானம் இருந்தால் சொல்லிப்
புரிய வைத்திருப்பார்.
சரக்கிருந்தால் மட்டும் போதாது; அதை அழகாய் வெளிக்கொணர வேண்டும்.
இந்த விஷயத்தை சந்தானத்தின் பேரன் ஏன் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்பது புதிர்.
மாயாமாளவகெளளையில் சுவாதித் திருநாளின் "தேவ தேவ கலயாமிதே"; சரணத்தில்
"ஜாதரூப நிபசேல" என்ற இடத்தில் நிரவல்.
வேகமாய் பாடும்போது இலயக் கட்டுப்பாடு தேவை.
வீட்டிலேயே வைத்து வந்து விட்டார் போலிருக்கிறது.
தாளம் தப்புகிறது.
ஸ்வரங்கள் பாடுவதில் கட்டுப்பாடற்ற வேகம்.
வேகம் விவேகமல்ல!
நின்று நிதானமாகப் பாடினால்தானே ஒரு கலைஞனாக உயர்ந்து நிற்க முடியும், கணேஷ்!
அடுத்து ஷண்முகப்பிரியாவை ஆலாபனை செய்தார்.
சில சங்கதிகள் தாத்தாவை நினைவுபடுத்தின என்பதில் ஐயமில்லை.
பட்டணம் சுப்பிரமணிய ஐயரின் "மரிவேரே திக்கெவரய்ய இராம" சாகித்யம்.
இந்த ஒரு சாஹித்யத்துக்காக பட்டணம் சுப்பிரமணிய ஐயருக்கு என்ன கொடுத்தாலும் தகும்.
அவ்வளவு அழகான கீர்த்தனை.
தியாகய்யர், தீட்சிதர், சியாமா சாஸ்த்ரி இவர்கள் எல்லோரையும் கரைத்துக் குடித்து
விட்டு வாக்கேயகாரரானவர் ஆயிற்றே!
தொடர்ந்தது "ஸன்னுதாங்க ஸ்ரீ"யில் நிரவல் செய்தார்; சரவெடியாகக் கல்பனா ஸ்வரங்கள் வெடித்தன.
திலங் இராகத்தில் "கோவிந்தா, நின்ன நாமவே சந்தா"; இராகமாலிகைக்குப் பிறகு,
"நாடித் தேடித் திரிவார் பால்" என்ற திருப்புகழுடன் முடித்தார்.
கோவை சந்திரன் எப்போதுமே தொல்லை தராத வயலின் வித்வான்.
ஒற்றையடிப் பாதையாய் அவர் பின் தொடர்ந்தார்.
முதிர்ச்சியான மிருதங்க வித்வான் கும்பகோணம் இராமகிருஷ்ணன்.
எப்போதுமே பாட்டை ஒட்டிய வாசிப்பு; "தனி" அமர்க்களமாய் அமையக் கேட்பானேன்?
நான்காவது தலைமுறைக் கலைஞர் கணேஷ்.
அதனால் பொறுப்பு அதிகம்; தாத்தாவும், கொள்ளு தாத்தாவும் சங்கீத கலாநிதிகள்.
பெயரைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள வேண்டுமென்றால், நிறைய உழைத்து,
பாடாந்திரத்தை விருத்தி செய்துகொண்டு, குடும்ப சொத்தான குரலை மட்டும்
நம்பாமல் ஸ்ருதியிலும் இலயத்திலும் கவனம் செலுத்தித் தனக்கென்று ஒரு
தனி முத்திரையைப் பதிக்க வேண்டும்.
இத்தனையையும் சொல்லிவிட்டு ஒரு வார்த்தை.
கச்சேரி எப்படி இருந்தது என்று கேட்டால், "தேவலாம்", "கேட்கலாம்" என்று தான்
சொல்லத் தோன்றுகிறதே தவிர முகம் சுளிக்கத் தோன்றவில்லை.
காரணம், குரல் வளம். வம்சாவளிக்கும் மார்க் போடணுமோன்னோ...
Kannan Natarajan
Dec 23, 2009, 4:16:21 AM12/23/09
to Min Thamizh
ஜி.என்.பி.யின் வழி...
செவ்வாய் (22/12/09) அன்று மியூசிக் அகாதமி சங்கீத வித்வத் சபையில் நடந்த
வயலின் விதூஷி கன்யாகுமாரியின் இசை இயல் விளக்கம் மிகவும்
நேர்த்தியாக இருந்தது.
அவர் எடுத்துக்கொண்ட தலைப்பு "ஜி.என்.பி.யின் வழி".
18வது வயதில் ஜி.என்.பி. மைலாப்பூரில் முசிரி சுப்பிரமணிய அய்யரால் பாட
முடியாமல் போனதால் அவருக்கு பதிலாகக் கச்சேரி செய்தார்.
அவரால் பிரபலமடைந்த கீர்த்தனைகளும், இராகங்களும் ஏராளம்;
அவருடைய படைப்புகள் காலத்தால் அழியாதவை என்று கூறினார்.
ஒரு வயலின் மேதை இவ்வளவு குரல் வளத்துடன் பாட முடியுமா
என்று எல்லோரையும் தன் பாட்டின் மூலம் ஆச்சரியப்பட வைத்தார் கன்யாகுமாரி.
முதல் முறையாகப் பாடுகிறாராம்.
நம்ப முடியவில்லை.
அகாதமி இவருக்கு அடுத்த வருடம் பாட்டுக் கச்சேரிக்கு வாய்ப்பளித்தால்
ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.
ஜி.என்.பி. இயற்றிய
தோடி இராகக் கீர்த்தனை "மமகுலேச்வரம்", தீட்சிதரின் கீர்த்தனையைப் போல
அமைந்திருப்பதைக் குறிப்பிட்டார்.
ஆந்தோளிகா இராகம் அவரால் பிரபலமடைந்தது.
அவருடைய படைப்பான சிவசக்தி இராகம், கானடாவில் "பராமுகமேல நம்ம"
இவற்றைக் குறிப்பிட்டார்.
ஜி.என்.பி. இயற்றிய சாஹித்யத்தின் ஒவ்வொரு சிட்டைசுவரமும் இராக ரூபத்தை
முழுமையாக வெளிப்படுத்துகிறது என்று கூறினார்.
பாடல்களின் சங்கதியில் அவருடைய தனித்துவம் புலப்படுவதைப் பாடிக் காட்டினார்.
ஜி.என்.பி.யைக் கண் முன்னே கொண்டு நிறுத்தினார் கன்யாகுமாரி என்று
சொன்னால்கூடத் தவறில்லை.
செவ்வாய் (22/12/09) அன்று மியூசிக் அகாதமி சங்கீத வித்வத் சபையில் நடந்த
வயலின் விதூஷி கன்யாகுமாரியின் இசை இயல் விளக்கம் மிகவும்
நேர்த்தியாக இருந்தது.
அவர் எடுத்துக்கொண்ட தலைப்பு "ஜி.என்.பி.யின் வழி".
18வது வயதில் ஜி.என்.பி. மைலாப்பூரில் முசிரி சுப்பிரமணிய அய்யரால் பாட
முடியாமல் போனதால் அவருக்கு பதிலாகக் கச்சேரி செய்தார்.
அவரால் பிரபலமடைந்த கீர்த்தனைகளும், இராகங்களும் ஏராளம்;
அவருடைய படைப்புகள் காலத்தால் அழியாதவை என்று கூறினார்.
ஒரு வயலின் மேதை இவ்வளவு குரல் வளத்துடன் பாட முடியுமா
என்று எல்லோரையும் தன் பாட்டின் மூலம் ஆச்சரியப்பட வைத்தார் கன்யாகுமாரி.
முதல் முறையாகப் பாடுகிறாராம்.
நம்ப முடியவில்லை.
அகாதமி இவருக்கு அடுத்த வருடம் பாட்டுக் கச்சேரிக்கு வாய்ப்பளித்தால்
ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.
ஜி.என்.பி. இயற்றிய
- சாரங்தரங்கிணியில்
"சமானரஹிதே"
- சந்திரஹசிதத்தில் "எந்த நினு வேடுதிர"
- அமிர்த பெஹாகில்
"கமல சரண"
- வலஜியில் "சன்ததமு நின்னே"
- தோடியில் "மமகுகேச்வரம்"
தோடி இராகக் கீர்த்தனை "மமகுலேச்வரம்", தீட்சிதரின் கீர்த்தனையைப் போல
அமைந்திருப்பதைக் குறிப்பிட்டார்.
ஆந்தோளிகா இராகம் அவரால் பிரபலமடைந்தது.
அவருடைய படைப்பான சிவசக்தி இராகம், கானடாவில் "பராமுகமேல நம்ம"
இவற்றைக் குறிப்பிட்டார்.
ஜி.என்.பி. இயற்றிய சாஹித்யத்தின் ஒவ்வொரு சிட்டைசுவரமும் இராக ரூபத்தை
முழுமையாக வெளிப்படுத்துகிறது என்று கூறினார்.
பாடல்களின் சங்கதியில் அவருடைய தனித்துவம் புலப்படுவதைப் பாடிக் காட்டினார்.
ஜி.என்.பி.யைக் கண் முன்னே கொண்டு நிறுத்தினார் கன்யாகுமாரி என்று
சொன்னால்கூடத் தவறில்லை.
Kannan Natarajan
Dec 23, 2009, 4:23:53 AM12/23/09
to Min Thamizh
பஞ்ச மரபு!
இரண்டாவது இசை இயல் விளக்கம் திருவையாறு இசைக் கல்லூரியில் முதல்வராகப்
பல வருடங்கள் சேவை செய்த முனைவர் ஆர். கெளசல்யாவின் "பஞ்சமரபு" எனும்
இசைத்தமிழ் நூல் பற்றியது.
இது ஒரு மணி நேரத்தில் விளக்கக்கூடிய விஷயம் இல்லை.
முதன்முதலில் தெய்வசிகாமணி கெளண்டரால் ஒரு ஓலைசுவடியும், உரை நூலும்
கண்டறியப்பட்டு அவரால் பதிக்கப்பட்டது என்று கூறினார்.
இந்த மரபு நூல் முதல் திருமாறன் என்ற மன்னர் காலத்ததாக இருக்க வேண்டும் என்றார்.
இடைச் சங்கத்தின் கடைப் பகுதியோ அல்லது கடைச்சங்க காலத்தைச் சேர்ந்ததாக இருக்க வேண்டும்
என்றார்.
ஐந்து பகுதிகளைக் கொண்ட இந்நூலுக்கு "பஞ்ச மரபு" என்று பெயர் என்றும், இது
- தோல்
- துளை
- நரம்பு
- கஞ்சம்
- மிடறு
7 ஸ்வரங்களின் தமிழ்ப் பெயர்களான
- குரல்
- துத்தம்
- கைக்கிளை
- உழை
- இளி
- விளரி
- தாரம்
இதைத் தவிர 103 பண்கள் அதில்
- பெரும் பண்கள் (சம்பூர்ணம்) 17
- பண்ணியல் (ஷாடவம்) 70
- திறம் (ஒளடவம்) 12
- திறத்திறம் (சுவராந்தரம்) 4
7 பாலைகளையும், ஒவ்வொரு பாலையின் கீழ் எவ்வளவு பண்கள் வருகின்றன என்றும் குறிப்பிட்டார்.
இசைப் புணர்ப்பு என்ற இசை அமைத்தலுக்கு தேவையானவை, மங்கலப் பண்கள்.
இவற்றைப் பற்றியும் குறிப்பிட்டார் கெளசல்யா.
Kannan Natarajan
Dec 23, 2009, 4:30:46 AM12/23/09
to Min Thamizh
முன்னோடிகள்:- "வேணுகான" சரப சாஸ்திரிகள்
31 வருடங்களே வாழ்ந்தும், அதிலும் இரண்டாவது வயதிலேயே கண் பார்வையை
இழந்தும் புல்லாங்குழல் வாசிப்புக்கு ஓர் சின்னமாகத் திகழ்ந்தவர் சரப சாஸ்திரிகள்.
1872ம் ஆண்டு கும்பகோணத்தில் பிறந்தார்.
நோய் காரணமாக இரண்டாவது வயதில் கண் பார்வையை இழந்தார்.
பள்ளிக்கூடம் செல்ல முடியாத சூழ்நிலையில் இவருடைய தந்தை வீட்டிலேயே
இவருக்கு படிப்பை கற்றுக் கொடுக்க அது இவருடைய கேட்கும் திறனையும் புத்தி
கூர்மையையும் வளர்த்தது.
இசை பயிற்றுவித்தால் மகனுடைய பிற்காலத்துக்கு உறுதுணையாக இருக்கும்
என்று தந்தை எண்ணினார்.
புல்லாங்குழல் பழக தனக்கு விருப்பம் இருப்பதை சரப சாஸ்திரியும் வெளிப்படுத்தினார்.
புல்லாங்குழல் வாங்கிக் கொடுத்ததும் சுயமாகவே வாசிக்கத் தொடங்கினார்.
முதலில் அவ்வூரிலேயே இருந்த கலைஞர்களிடம் பயின்ற சரப சாஸ்திரி, பின்பு
மானம்புச்சாவடி வெங்கட சுப்பையரிடம் பயின்றார்.
மிகவும் இனிமையாகப் பாடும் திறன் பெற்றிருந்தார்.
அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களின் சரித்திரத்தைப் பாடல்களாகப் புனைந்து
மெட்டமைத்தார்.
சூலமங்கலம் வைத்யநாத பாகவதர் தன்னுடைய கதாகாலட்சேபத்தில் இவற்றைப்
பாடுவது வழக்கம்.
சிறு வயதிலேயே கச்சேரிகள் செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டார்.
அபாரமாய் கிரகித்துக்கொள்ளும் திறனைப் பெற்றிருந்த சரப சாஸ்திரி, தெலுங்கு,
சம்ஸ்கிருதம், மராத்தி போன்ற பல மொழிகளில் பாண்டித்தியம் பெற்றார்.
சம்ஸ்கிருதத்தில் சரளமாகப் பேசும் திறன் பெற்றிருந்தார்.
தியாகராஜ கிருதிகளுக்கு மிகப் பொருத்தமாகச் சங்கதிகளைச் சேர்த்து கேட்பவர்களை
மெய்ம்மறக்கச் செய்வார்.
இவருடைய சமகால வித்வான்களான
தகவல் உதவி:-
31 வருடங்களே வாழ்ந்தும், அதிலும் இரண்டாவது வயதிலேயே கண் பார்வையை
இழந்தும் புல்லாங்குழல் வாசிப்புக்கு ஓர் சின்னமாகத் திகழ்ந்தவர் சரப சாஸ்திரிகள்.
1872ம் ஆண்டு கும்பகோணத்தில் பிறந்தார்.
நோய் காரணமாக இரண்டாவது வயதில் கண் பார்வையை இழந்தார்.
பள்ளிக்கூடம் செல்ல முடியாத சூழ்நிலையில் இவருடைய தந்தை வீட்டிலேயே
இவருக்கு படிப்பை கற்றுக் கொடுக்க அது இவருடைய கேட்கும் திறனையும் புத்தி
கூர்மையையும் வளர்த்தது.
இசை பயிற்றுவித்தால் மகனுடைய பிற்காலத்துக்கு உறுதுணையாக இருக்கும்
என்று தந்தை எண்ணினார்.
புல்லாங்குழல் பழக தனக்கு விருப்பம் இருப்பதை சரப சாஸ்திரியும் வெளிப்படுத்தினார்.
புல்லாங்குழல் வாங்கிக் கொடுத்ததும் சுயமாகவே வாசிக்கத் தொடங்கினார்.
முதலில் அவ்வூரிலேயே இருந்த கலைஞர்களிடம் பயின்ற சரப சாஸ்திரி, பின்பு
மானம்புச்சாவடி வெங்கட சுப்பையரிடம் பயின்றார்.
மிகவும் இனிமையாகப் பாடும் திறன் பெற்றிருந்தார்.
அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களின் சரித்திரத்தைப் பாடல்களாகப் புனைந்து
மெட்டமைத்தார்.
சூலமங்கலம் வைத்யநாத பாகவதர் தன்னுடைய கதாகாலட்சேபத்தில் இவற்றைப்
பாடுவது வழக்கம்.
சிறு வயதிலேயே கச்சேரிகள் செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டார்.
அபாரமாய் கிரகித்துக்கொள்ளும் திறனைப் பெற்றிருந்த சரப சாஸ்திரி, தெலுங்கு,
சம்ஸ்கிருதம், மராத்தி போன்ற பல மொழிகளில் பாண்டித்தியம் பெற்றார்.
சம்ஸ்கிருதத்தில் சரளமாகப் பேசும் திறன் பெற்றிருந்தார்.
தியாகராஜ கிருதிகளுக்கு மிகப் பொருத்தமாகச் சங்கதிகளைச் சேர்த்து கேட்பவர்களை
மெய்ம்மறக்கச் செய்வார்.
இவருடைய சமகால வித்வான்களான
- கடம் பழனி கிருஷ்ணய்யர்
- கஞ்சிரா மாமுண்டியா பிள்ளை
- தட்சிணாமூர்த்தி பிள்ளை
- திருக்கோடிக்காவல் கிருஷ்ணய்யர்
தகவல் உதவி:-
- சந்திரிகா இராஜாராம்
- ஜெயஸ்ரீ
- சுவாதி
- ஹம்சினி
- உமா சரஸ்
- இராஜ்கண்ணன்
Kannan Natarajan
Dec 24, 2009, 4:04:59 PM12/24/09
to Min Thamizh
வாழ்க...வளர்க...
பால கலாசாகரம் சார்பில் பாரதிய வித்யா பவன் மினி அரங்கில் கே. தாரிணியின் பாட்டு.
முதலாவதாக "நீயே கதியணி நிரதமு" என்கிற லால்குடி ஜெயராமனின் நளினகாந்தி இராக வர்ணத்துடன்
முடித்து சியாமா சாஸ்த்ரியின் "நன்னு ப்ரோவு இலலிதே"யை (இலலிதா) மிக அழகாகப் பாடினார்.
(ஆஹா, எத்தனை நாளாயிற்று கேட்டு!)
தொடர்ந்து சுருட்டி இராக ஆலாபனை. அருமை. பாடலும் அருமை தான்.
தீட்சதரின் "ஸ்ரீவேங்கட கிரீஸம்".
இதில் "அலமேலு மங்கா சமேத" என்கிற வரியில் ஸ்வரம் பாடி அமர்க்களப்படுத்தினார்.
உடனே "மனோரஞ்சனி" இராகத்தில் தியாகராஜரின் "அடுக்காரதனி"யை ஆரம்பித்ததும்
அரங்கத்தில் கரகோஷம்.
அடுத்து தீட்சதரின் "இராமநாதம் பஜேகம்" (பந்துவராளி). நல்ல பாவம். தெளிவான உச்சரிப்பு.
இதில் "குமார குருகுஹ மஹேசம்" வரியில் நிரவல் பாடி ஸ்வரம் பாடினார்.
பலே பலே இரகம்!
அடுத்ததாக சுரஜானந்தாவின் ஹிட் பாடலான "முருகனின் மறுபெயர் அழகு" (பெஹாக்) இவர்
பாடிய விதமும் அழகு.இறுதியாக "மாணிக்கம் கட்டி வயிரம் இடை கட்டி" என்னும் ஆழ்வார்
பாசுரத்தை ஆனந்த பைரவியில் தொடங்கி சந்திர கெளஸில் தொடர்ந்து நீலாம்பரியில் நிறைவு
செய்த போது உற்சாகம் சபை முழுக்க பரவியது.
கச்சேரி தொடங்கும் முன்பே அரங்கம் நிறைந்து விட்டதன் காரணம் புரிந்தது.
NO DULL MOMENT.
வாழ்க! வளர்க!
பால கலாசாகரம் சார்பில் பாரதிய வித்யா பவன் மினி அரங்கில் கே. தாரிணியின் பாட்டு.
- கெளஷிக் சிவராமகிருஷ்ணன் - வயலின்
- சுசீந்திரம் கிரிதர் - மிருதங்கம்
முதலாவதாக "நீயே கதியணி நிரதமு" என்கிற லால்குடி ஜெயராமனின் நளினகாந்தி இராக வர்ணத்துடன்
தொடங்கினார்.
அடுத்து
நாட்டை இராகத்தில் மாயவரம் விஸ்வநாத சாஸ்த்ரி இயற்றிய "மஹா கணபதே சுரபதே"
முடித்து சியாமா சாஸ்த்ரியின் "நன்னு ப்ரோவு இலலிதே"யை (இலலிதா) மிக அழகாகப் பாடினார்.
(ஆஹா, எத்தனை நாளாயிற்று கேட்டு!)
தொடர்ந்து சுருட்டி இராக ஆலாபனை. அருமை. பாடலும் அருமை தான்.
தீட்சதரின் "ஸ்ரீவேங்கட கிரீஸம்".
இதில் "அலமேலு மங்கா சமேத" என்கிற வரியில் ஸ்வரம் பாடி அமர்க்களப்படுத்தினார்.
உடனே "மனோரஞ்சனி" இராகத்தில் தியாகராஜரின் "அடுக்காரதனி"யை ஆரம்பித்ததும்
அரங்கத்தில் கரகோஷம்.
அடுத்து தீட்சதரின் "இராமநாதம் பஜேகம்" (பந்துவராளி). நல்ல பாவம். தெளிவான உச்சரிப்பு.
இதில் "குமார குருகுஹ மஹேசம்" வரியில் நிரவல் பாடி ஸ்வரம் பாடினார்.
பலே பலே இரகம்!
அடுத்ததாக சுரஜானந்தாவின் ஹிட் பாடலான "முருகனின் மறுபெயர் அழகு" (பெஹாக்) இவர்
பாடிய விதமும் அழகு.இறுதியாக "மாணிக்கம் கட்டி வயிரம் இடை கட்டி" என்னும் ஆழ்வார்
பாசுரத்தை ஆனந்த பைரவியில் தொடங்கி சந்திர கெளஸில் தொடர்ந்து நீலாம்பரியில் நிறைவு
செய்த போது உற்சாகம் சபை முழுக்க பரவியது.
கச்சேரி தொடங்கும் முன்பே அரங்கம் நிறைந்து விட்டதன் காரணம் புரிந்தது.
NO DULL MOMENT.
வாழ்க! வளர்க!
Kannan Natarajan
Dec 24, 2009, 4:11:34 PM12/24/09
to Min Thamizh
உருப்படி சரியில்லை...
செவ்வாய் (22/12/09) அன்று பாரதீய வித்யா பவன் மினி ஹாலில் கார்த்திக் பைன் ஆர்ட்ஸின்
7 மணி கச்சேரி அருணா இரங்கநாதனுடையது.
"கானட"வில் ஆதி தாள வர்ணம் "நேரநம்மிதி"யுடன் கச்சேரி தொடங்கியது.
"சுத்த சீமந்தினி'யில் தியாகய்யரின் "ஜானகி ரமணா'. நேர்த்தியாகப் பாடினார்.
கல்பனா ஸ்வரங்கள் மிகப் பொருத்தமாக அமைந்தன.
அழுத்தமான சம்பிரதாயமான பாடாந்திரம் என்பது புலப்பட்டது.
கேதார இராகத்தில் "சிதம்பரம் நடராஜ" என்ற தீட்சிதர் கீர்த்தனை.
அருமையான கிருதியை அழகாகப் பாடினார்.
தொடர்ந்து விரிவான "முகாரி" ஆலாபனை.
வார்த்தைச் சிதைவின்றி நிரவலை அழகாய் நிர்மித்தார்.
ஆனந்த பைரவியில் "காப்பதுவே"; அதிகம் பாடப்படாத கீர்த்தனை;
பொன்னைய்யா பிள்ளையுடையது; அடுத்து வந்தது காம்போதி;
இந்த இரண்டிற்கும் இடையே விறுவிறுப்பாக ஏதாவது பாடியிருக்கலாமோ என்று
தோன்றிற்று.
விஸ்தாரமான காம்போதி; "ஓ இரங்கசாயி" வரப்போகிறது என்று நினைத்தல் வந்தது
"மறுபடியும் கருவடையும் குழியில்" ஹுசேனி இராகத்தில் "என்ன புண்ணீயம் செய்தேனோ",
தொடர்ந்து திவிஜாவந்தியில் தஞ்சாவூர் சங்கரய்யரின் தில்லானா.
கச்சேரி எப்படி இருந்தது?
நன்றாகத்தான் இருந்தது.
சில விஷயங்களில் கூடுதல் கவனம் செலுத்தினால் நன்றாக இருக்கும்.
இராகம் பாடுவது இவரது கோட்டை.
ஆனால் அடிக்கடி அதற்காக சாகித்யத்தைக் கோட்டை விடக்கூடாது பாருங்கள்...
ஒரே இரிஷப, காந்தார ஸ்வரஸ்தானங்கள் வருவது போல கீர்த்தனைகளை ஒரு
கச்சேரியில் கையாள்வது இவருக்கு ஒரு சாகசம் செய்து சாதனை புரிந்த திருப்தியை
அளிக்கலாம்.
ஆனால் கேட்பவர்கள் மனதைத் தொடுவது கடினம்.
இதில் ஒன்றைப் பாடிவிட்டு, விறுவிறுப்பான ஒரு கீர்த்தனையைப் பாடினால்தானே
கச்சேரியின் "டெம்போ"வை நிலைநிறுத்த முடியும்!
அருணாவுடையது சம்பிரதாயமான நல்ல சங்கீதம்.
அது சம்பிரதாயத்துக்கு நடத்தப்படுவதாக மாறிவிடக் கூடாது பாருங்கள்.
கண்டதேவி விஜராகவனுடையது பாதுகாப்பான ஒரு வாசிப்பு. நம் கூடவே வருவார்.
இப்பவும் அப்படியே!
நெல்லை பாலாஜியை "ஸீஸன்" பாலாஜி என்று கூப்பிடலாம்.
ஸர்வ வியாபியாக எல்லா இடத்திலும் இருக்கிறார். நல்ல வாசிப்பு.
அதனால்தான் எல்லோரும் அழைக்கிறார்கள்.
கடம் வாசித்த சிறுவன் நன்றாக வாசித்தான். பெயர் தெரியவில்லை.
எல்லாம் இருந்தும் கச்சேரியில் வேகம் இல்லை. காரணம், தேர்ந்தெடுத்த உருப்படிகள்.
உருப்படி சரியில்லாவிட்டாலும் என்ன செப்படி வித்தை செய்தாலும் கச்சேரி தம்பிடி
பெறாது என்பது அருணாவுக்கு ஏன் புரியவில்லை...!
செவ்வாய் (22/12/09) அன்று பாரதீய வித்யா பவன் மினி ஹாலில் கார்த்திக் பைன் ஆர்ட்ஸின்
7 மணி கச்சேரி அருணா இரங்கநாதனுடையது.
"கானட"வில் ஆதி தாள வர்ணம் "நேரநம்மிதி"யுடன் கச்சேரி தொடங்கியது.
"சுத்த சீமந்தினி'யில் தியாகய்யரின் "ஜானகி ரமணா'. நேர்த்தியாகப் பாடினார்.
கல்பனா ஸ்வரங்கள் மிகப் பொருத்தமாக அமைந்தன.
அழுத்தமான சம்பிரதாயமான பாடாந்திரம் என்பது புலப்பட்டது.
கேதார இராகத்தில் "சிதம்பரம் நடராஜ" என்ற தீட்சிதர் கீர்த்தனை.
அருமையான கிருதியை அழகாகப் பாடினார்.
தொடர்ந்து விரிவான "முகாரி" ஆலாபனை.
வார்த்தைச் சிதைவின்றி நிரவலை அழகாய் நிர்மித்தார்.
ஆனந்த பைரவியில் "காப்பதுவே"; அதிகம் பாடப்படாத கீர்த்தனை;
பொன்னைய்யா பிள்ளையுடையது; அடுத்து வந்தது காம்போதி;
இந்த இரண்டிற்கும் இடையே விறுவிறுப்பாக ஏதாவது பாடியிருக்கலாமோ என்று
தோன்றிற்று.
விஸ்தாரமான காம்போதி; "ஓ இரங்கசாயி" வரப்போகிறது என்று நினைத்தல் வந்தது
"மறுபடியும் கருவடையும் குழியில்" ஹுசேனி இராகத்தில் "என்ன புண்ணீயம் செய்தேனோ",
தொடர்ந்து திவிஜாவந்தியில் தஞ்சாவூர் சங்கரய்யரின் தில்லானா.
கச்சேரி எப்படி இருந்தது?
நன்றாகத்தான் இருந்தது.
சில விஷயங்களில் கூடுதல் கவனம் செலுத்தினால் நன்றாக இருக்கும்.
இராகம் பாடுவது இவரது கோட்டை.
ஆனால் அடிக்கடி அதற்காக சாகித்யத்தைக் கோட்டை விடக்கூடாது பாருங்கள்...
ஒரே இரிஷப, காந்தார ஸ்வரஸ்தானங்கள் வருவது போல கீர்த்தனைகளை ஒரு
கச்சேரியில் கையாள்வது இவருக்கு ஒரு சாகசம் செய்து சாதனை புரிந்த திருப்தியை
அளிக்கலாம்.
ஆனால் கேட்பவர்கள் மனதைத் தொடுவது கடினம்.
- முகாரி
- ஆனந்த பைரவி
- ஹுசேனி
இதில் ஒன்றைப் பாடிவிட்டு, விறுவிறுப்பான ஒரு கீர்த்தனையைப் பாடினால்தானே
கச்சேரியின் "டெம்போ"வை நிலைநிறுத்த முடியும்!
அருணாவுடையது சம்பிரதாயமான நல்ல சங்கீதம்.
அது சம்பிரதாயத்துக்கு நடத்தப்படுவதாக மாறிவிடக் கூடாது பாருங்கள்.
கண்டதேவி விஜராகவனுடையது பாதுகாப்பான ஒரு வாசிப்பு. நம் கூடவே வருவார்.
இப்பவும் அப்படியே!
நெல்லை பாலாஜியை "ஸீஸன்" பாலாஜி என்று கூப்பிடலாம்.
ஸர்வ வியாபியாக எல்லா இடத்திலும் இருக்கிறார். நல்ல வாசிப்பு.
அதனால்தான் எல்லோரும் அழைக்கிறார்கள்.
கடம் வாசித்த சிறுவன் நன்றாக வாசித்தான். பெயர் தெரியவில்லை.
எல்லாம் இருந்தும் கச்சேரியில் வேகம் இல்லை. காரணம், தேர்ந்தெடுத்த உருப்படிகள்.
உருப்படி சரியில்லாவிட்டாலும் என்ன செப்படி வித்தை செய்தாலும் கச்சேரி தம்பிடி
பெறாது என்பது அருணாவுக்கு ஏன் புரியவில்லை...!
Kannan Natarajan
Dec 24, 2009, 4:17:30 PM12/24/09
to Min Thamizh
வீணாகவில்லை...
திங்கள்கிழமை (21/12/09) காலை ஒன்பது மணிக்கு அகாதமியில் கல்யாணி கணேசனின்
வீணைக் கச்சேரி.
உமயாள்புரம் மாலி மிருதங்கம்.
கஞ்சிரா வாசித்தவர் யார் என்று நினைவில்லை.
வீணைக் கச்சேரியில் இருக்கும் சுகம் வாய்ப்பாட்டில் கிடையாது என்பது இரசிக்கத்
தெரிந்தவர்களுக்குத் தெரியும்.
கல்யாணி கணேசன் ஒரு மூத்த வீணைக் கலைஞர்.
சாஸ்த்ரிய சுத்தமான சங்கீதம் இவருடையது.
இம்மி பிசகாத காலப் பிரமாணத்துடன் கூடிய வீணை வாசிப்பு.
"யதுகுல காம்போதி" இராகத்தில் ஜி.என்.பி.யின் கிருதியான "பரம கிருபா சாகரி"யைக்
கல்யாணி கணேசன் வாசித்த விதமே அருமையிலும் அருமை.
மின்னல் வெட்டுப் போன்ற சிட்ட ஸ்வரங்களும், நளினமான பிருகாக்களும்,
இரம்மியமான இசையை வீணையிலிருந்து வெளிப்படுத்தின.
தொடர்ந்து சங்கராபரணத்தின் அடிப்படையைப் பிழிந்து தந்த "அக்ஷயலிங்க விபோ"
சாகித்யம்.
வீணையில் "சாவேரி"
இராகம் வாசிக்கும்போது மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.
சற்று கவனக்குறைவாக இருந்துவிட்டால், தைவதமும், ரிஷபமும் இளித்துவிடும்.
அதேபோல, வீணையில் தாளக் கட்டுப்பாடு கச்சிதமாக இருக்க வேண்டுமானால்,
நல்ல இலய ஞானமும், விரல் பயிற்சியும் இருந்தாக வேண்டும்.
"சாவேரி"யில் கல்யாணி கணேசன் வாசித்த இராகம், தானம், பல்லவி
அப்பழுக்கில்லாததாக இருந்தது.
தானமும் சரி, பல்லவியில் திருகாலமும் சரி, கச்சிதமாக இருந்தன.
ஒரு இரம்மியமான, நல்ல வீணைக் கச்சேரி கேட்ட திருப்தி.
திங்கள்கிழமை (21/12/09) காலை ஒன்பது மணிக்கு அகாதமியில் கல்யாணி கணேசனின்
வீணைக் கச்சேரி.
உமயாள்புரம் மாலி மிருதங்கம்.
கஞ்சிரா வாசித்தவர் யார் என்று நினைவில்லை.
- எஸ். பாலச்சந்தர்
- மைசூர் துரைசாமி அய்யங்கார்
- சிட்டிபாபு
- இராஜேஸ்வரி
பத்மநாபன்
வீணைக் கச்சேரியில் இருக்கும் சுகம் வாய்ப்பாட்டில் கிடையாது என்பது இரசிக்கத்
தெரிந்தவர்களுக்குத் தெரியும்.
கல்யாணி கணேசன் ஒரு மூத்த வீணைக் கலைஞர்.
சாஸ்த்ரிய சுத்தமான சங்கீதம் இவருடையது.
இம்மி பிசகாத காலப் பிரமாணத்துடன் கூடிய வீணை வாசிப்பு.
"யதுகுல காம்போதி" இராகத்தில் ஜி.என்.பி.யின் கிருதியான "பரம கிருபா சாகரி"யைக்
கல்யாணி கணேசன் வாசித்த விதமே அருமையிலும் அருமை.
மின்னல் வெட்டுப் போன்ற சிட்ட ஸ்வரங்களும், நளினமான பிருகாக்களும்,
இரம்மியமான இசையை வீணையிலிருந்து வெளிப்படுத்தின.
தொடர்ந்து சங்கராபரணத்தின் அடிப்படையைப் பிழிந்து தந்த "அக்ஷயலிங்க விபோ"
சாகித்யம்.
சற்று கவனக்குறைவாக இருந்துவிட்டால், தைவதமும், ரிஷபமும் இளித்துவிடும்.
அதேபோல, வீணையில் தாளக் கட்டுப்பாடு கச்சிதமாக இருக்க வேண்டுமானால்,
நல்ல இலய ஞானமும், விரல் பயிற்சியும் இருந்தாக வேண்டும்.
"சாவேரி"யில் கல்யாணி கணேசன் வாசித்த இராகம், தானம், பல்லவி
அப்பழுக்கில்லாததாக இருந்தது.
தானமும் சரி, பல்லவியில் திருகாலமும் சரி, கச்சிதமாக இருந்தன.
- பட்டணம் சுப்பிரமணிய அய்யரின் "கமாஸ்" இராகத் தில்லானாவும்
- பாபநாசம் சிவனின் மத்யமாவதி இராகத்தில் அமைந்த "கற்பகமே"யும்
ஒரு இரம்மியமான, நல்ல வீணைக் கச்சேரி கேட்ட திருப்தி.
Kannan Natarajan
Dec 24, 2009, 4:25:03 PM12/24/09
to Min Thamizh
இனி இராஜபாட்டை தான்...
திங்கள்கிழமை (21/12/09) கிருஷ்ண கான சபையில் டி.என்.எஸ். கிருஷ்ணாவின் நிகழ்ச்சி.
சேஷகோபாலனின் மகனும் சிஷ்யனுமான கிருஷ்ணா ஒரு சாதாரண இசை வாரிசு
மட்டுமல்ல. பொறியியல் பட்டதாரி. எம்.பி.ஏ. படித்தவர்.
பன்னாட்டு நிறுவனம் ஒன்றில் உயர் அதிகாரி.
ஆனால், இவரது இசை ஆர்வம் மட்டும் சற்றும் அடங்கவில்லை.
இந்த இளைஞர் எந்த அளவுக்கு சாதகம் செய்கிறார் என்பதை இவரது கச்சேரிகள்
தெளிவுபடுத்துகின்றன.
பிழைப்புக்காக இசைக் கலைஞராகாமல், இதயபூர்வ தாகத்துடன் இசையை
நேசிக்கும் இளைய தலைமுறை கலைஞர்களில் கிருஷ்ணாவும் ஒருவர்.
புலிக்குப் பிறந்தது பூனையாகாது என்பதை நிரூபிப்பதற்ககாவே களம்
இறங்கி இருக்கிறாரோ என்றுகூட நினைக்கத் தோன்றுகிறது.
மதுரை சங்கர சிவத்தின் பாணியைத் தந்தை டி.என். சேஷகோபாலனிடமிருந்து
உள்வாங்கி, தனது சொந்த ஞானத்தையும், குரல் வளத்தையும் சேர்த்துத்
தனக்கென ஒரு இசைப் பயணத்தைத் தொடங்கி இருக்கிறார் இந்த இளைஞர்.
அன்றைய கச்சேரிக்கு டி.என்.எஸ். கிருஷ்ணாவுக்கு அமைந்தது பக்கவாத்தியம் அல்ல.
"பக்கா"வாத்தியம்.
பின் என்ன?
மூத்த தலைமுறை ஜாம்பவான்களின் பக்கவாத்தியத்துடன் இளைய தலைமுறை இசை.
கேட்கவா வேண்டும் கச்சேரி களைகட்ட?
அன்றைய கச்சேரியில் எதைச் சொல்வது, எதை விடுவது?
பூர்விகல்யாணியிலான "நின்னு வினாகமாரி"யில் அவரது மத்யம காலப்பிரமாணத்தைச்
சொல்லவா, தீட்சதரின் "அம்பா நீலாயதாக்ஷி"யில் செளக்க காலத்தில் பாடியதைச் சொல்லவா,
"தோடி" இராக சாகித்யமான "தாசுகோவலேனா"வின் மிஸ்ர ஜம்பத்தைச் சிலாகிக்காவா?
தந்தை சேஷகோபாலனிடமிருந்து கிருஷ்ணா காலப்பிரமாணத்தையும், தாளக்
கட்டுப்பாட்டையும் இம்மி பிசகாமல் கிரகித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
விசேஷம் என்னவென்றால், தாளத்தையும், கணக்கு விவகாரங்களையும் இவர் பாவம்
சற்றும் குறையாமல் கையாளும் புத்திசாலித்தனம்தான்.
இராக ஆலாபனைகளில் பிரமாதமான மனோதர்மம். கட்டுப்பாடு.
அன்றைக்குப் பாடிய "தோடி" இராக ஆலாபனை மிக உயர்ந்த இரகத்திலானது.
ஹரிகேச நல்லூர் முத்தையா பாகவதரின் தில்லானாவுடன் தனது நிகழ்ச்சியை
நிறைவு செய்தபோது, நினைவுக்கு வந்த பழமொழி என்ன தெரியுமா?
"புலி பத்தடி பாய்ந்தால் குட்டி பதினாறு அடி பாயும்"!
இனிமேல், No stopping him!
திங்கள்கிழமை (21/12/09) கிருஷ்ண கான சபையில் டி.என்.எஸ். கிருஷ்ணாவின் நிகழ்ச்சி.
சேஷகோபாலனின் மகனும் சிஷ்யனுமான கிருஷ்ணா ஒரு சாதாரண இசை வாரிசு
மட்டுமல்ல. பொறியியல் பட்டதாரி. எம்.பி.ஏ. படித்தவர்.
பன்னாட்டு நிறுவனம் ஒன்றில் உயர் அதிகாரி.
ஆனால், இவரது இசை ஆர்வம் மட்டும் சற்றும் அடங்கவில்லை.
இந்த இளைஞர் எந்த அளவுக்கு சாதகம் செய்கிறார் என்பதை இவரது கச்சேரிகள்
தெளிவுபடுத்துகின்றன.
பிழைப்புக்காக இசைக் கலைஞராகாமல், இதயபூர்வ தாகத்துடன் இசையை
நேசிக்கும் இளைய தலைமுறை கலைஞர்களில் கிருஷ்ணாவும் ஒருவர்.
புலிக்குப் பிறந்தது பூனையாகாது என்பதை நிரூபிப்பதற்ககாவே களம்
இறங்கி இருக்கிறாரோ என்றுகூட நினைக்கத் தோன்றுகிறது.
மதுரை சங்கர சிவத்தின் பாணியைத் தந்தை டி.என். சேஷகோபாலனிடமிருந்து
உள்வாங்கி, தனது சொந்த ஞானத்தையும், குரல் வளத்தையும் சேர்த்துத்
தனக்கென ஒரு இசைப் பயணத்தைத் தொடங்கி இருக்கிறார் இந்த இளைஞர்.
அன்றைய கச்சேரிக்கு டி.என்.எஸ். கிருஷ்ணாவுக்கு அமைந்தது பக்கவாத்தியம் அல்ல.
"பக்கா"வாத்தியம்.
பின் என்ன?
- வயலினில் "சங்கீத கலாநிதி" எம். சந்திரசேகர்
- மிருதங்கத்தில் இன்னொரு சங்கீத கலாநிதி உமயாள்புரம் சிவராமன்
மூத்த தலைமுறை ஜாம்பவான்களின் பக்கவாத்தியத்துடன் இளைய தலைமுறை இசை.
கேட்கவா வேண்டும் கச்சேரி களைகட்ட?
அன்றைய கச்சேரியில் எதைச் சொல்வது, எதை விடுவது?
பூர்விகல்யாணியிலான "நின்னு வினாகமாரி"யில் அவரது மத்யம காலப்பிரமாணத்தைச்
சொல்லவா, தீட்சதரின் "அம்பா நீலாயதாக்ஷி"யில் செளக்க காலத்தில் பாடியதைச் சொல்லவா,
"தோடி" இராக சாகித்யமான "தாசுகோவலேனா"வின் மிஸ்ர ஜம்பத்தைச் சிலாகிக்காவா?
தந்தை சேஷகோபாலனிடமிருந்து கிருஷ்ணா காலப்பிரமாணத்தையும், தாளக்
கட்டுப்பாட்டையும் இம்மி பிசகாமல் கிரகித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
விசேஷம் என்னவென்றால், தாளத்தையும், கணக்கு விவகாரங்களையும் இவர் பாவம்
சற்றும் குறையாமல் கையாளும் புத்திசாலித்தனம்தான்.
இராக ஆலாபனைகளில் பிரமாதமான மனோதர்மம். கட்டுப்பாடு.
அன்றைக்குப் பாடிய "தோடி" இராக ஆலாபனை மிக உயர்ந்த இரகத்திலானது.
ஹரிகேச நல்லூர் முத்தையா பாகவதரின் தில்லானாவுடன் தனது நிகழ்ச்சியை
நிறைவு செய்தபோது, நினைவுக்கு வந்த பழமொழி என்ன தெரியுமா?
"புலி பத்தடி பாய்ந்தால் குட்டி பதினாறு அடி பாயும்"!
இனிமேல், No stopping him!
Kannan Natarajan
Dec 24, 2009, 4:32:16 PM12/24/09
to Min Thamizh
பேர் சொல்லும் சீடன்...
திங்களன்று (21/12/09) மயிலை கபாலி ஃபைன் ஆர்ட்ஸ் சார்பில் பிரசன்னா வெங்கட்ராமனின்
இசை நிகழ்ச்சி.
பிரகாசமான எதிர்காலம் உள்ள இளைஞர்கள் பட்டியலில் இடம்பெற வேண்டியவர்களில்
ஒருவர்.
சஞ்சய் சுப்பிரமணியத்தின் சீடர்.
அற்புதமான குரல் வளம். பிரமாதமான மனோதர்மம்.
தன்னம்பிகையுடன் பாடும் இவரைப் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கலாம் போலிருந்தது.
பாடுகின்ற ஸ்டைலே கவர்ந்திழுக்கிறது.
குருவிடம் இருப்பது போல முக சேஷ்டைகள் இல்லாத சங்கீதம் இவருடையது.
அடுத்தாற்போல, "ஹரிகாம்போதி"யில் "எவருநானுரா" என்கிற தியாகைய்யர் சாகித்யம்.
ஸ்வரம் மட்டும் பாடினார்.
தொடர்ந்து பத்து நிமிடத்துக்கு "இலதாங்கி" இராக ஆலாபனை.
அடேயப்பா, என்ன கற்பனை.
அனாயாசமாக அந்தக் குரல் குழைந்து, நெளிந்து வெள்ளப் பிரவாகமாக எழுந்து
ஆற்றொழுக்காகப் பாயும் அழகே தனி...
பிறகு, "ஆரபி"யில் தியாகைய்யரின் "நாதசுதாரசம்". நிரவல், ஸ்வரம் பாடினார்.
"ஆபேரி"யில் தீட்சதரின் "காயாரோகணேசம்" பாடி, விஸ்தாரமாக ஒரு "பைரவி" பாடினார்.
எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம், "யாரோ இவர் யாரோ". நிரவல் ஸ்வரம் பாடி அசத்தினார்.
சற்றும் பிசிறு தட்டாத அற்புதமான குரல் வளம். கொஞ்சம் கூடக் குறையே காண முடியாத
சங்கீதம்.
சஞ்சய் சுப்பிரமணியத்தின் பெயரைக் காப்பாத்துவார்.
Keep it up Prasanna!
திங்களன்று (21/12/09) மயிலை கபாலி ஃபைன் ஆர்ட்ஸ் சார்பில் பிரசன்னா வெங்கட்ராமனின்
இசை நிகழ்ச்சி.
பிரகாசமான எதிர்காலம் உள்ள இளைஞர்கள் பட்டியலில் இடம்பெற வேண்டியவர்களில்
ஒருவர்.
சஞ்சய் சுப்பிரமணியத்தின் சீடர்.
- வயலினில் சாருமதி இராகவனும்
- மிருதங்கத்தில் அர்ஜுன் கணேஷும் பக்கவாத்தியங்கள்
அற்புதமான குரல் வளம். பிரமாதமான மனோதர்மம்.
தன்னம்பிகையுடன் பாடும் இவரைப் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கலாம் போலிருந்தது.
பாடுகின்ற ஸ்டைலே கவர்ந்திழுக்கிறது.
குருவிடம் இருப்பது போல முக சேஷ்டைகள் இல்லாத சங்கீதம் இவருடையது.
அடுத்தாற்போல, "ஹரிகாம்போதி"யில் "எவருநானுரா" என்கிற தியாகைய்யர் சாகித்யம்.
ஸ்வரம் மட்டும் பாடினார்.
தொடர்ந்து பத்து நிமிடத்துக்கு "இலதாங்கி" இராக ஆலாபனை.
அடேயப்பா, என்ன கற்பனை.
அனாயாசமாக அந்தக் குரல் குழைந்து, நெளிந்து வெள்ளப் பிரவாகமாக எழுந்து
ஆற்றொழுக்காகப் பாயும் அழகே தனி...
பிறகு, "ஆரபி"யில் தியாகைய்யரின் "நாதசுதாரசம்". நிரவல், ஸ்வரம் பாடினார்.
"ஆபேரி"யில் தீட்சதரின் "காயாரோகணேசம்" பாடி, விஸ்தாரமாக ஒரு "பைரவி" பாடினார்.
எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம், "யாரோ இவர் யாரோ". நிரவல் ஸ்வரம் பாடி அசத்தினார்.
சற்றும் பிசிறு தட்டாத அற்புதமான குரல் வளம். கொஞ்சம் கூடக் குறையே காண முடியாத
சங்கீதம்.
சஞ்சய் சுப்பிரமணியத்தின் பெயரைக் காப்பாத்துவார்.
Keep it up Prasanna!
Kannan Natarajan
Dec 24, 2009, 4:37:31 PM12/24/09
to Min Thamizh
முன்னோடிகள்:- திருவையாறு சபேசய்யர்
தியாகராஜரின் பரம்பரையில் நான்காவது தலைமுறைக் கலைஞர் சபேசய்யர்.
இவருடைய குரு மஹாவைத்யநாத சிவன்.
சிவனின் ஆசான் மானம்பூச்சாவடி வெங்கடசுப்பய்யர்.
இவர் தியாகராஜரின் நேரடி சிஷ்யராவார்.
சபேசய்யரின் தந்தை சாம்பசிவ அய்யர் ஒரு வயலின் வித்தகர்.
மஹாவைத்யநாத சிவனின் கச்சேரிகளுக்குப் பக்கவாத்தியம் வாசித்தவர்.
இவருடைய தாத்தா பல்லவி துரைசுவாமி.
சங்கீத, சாஹித்ய வித்வானாக தஞ்சாவூர் அரண்மனையில் துளஜாராவின்
ஆஸ்தான வித்வானாகவும், வைணீகராகவும் பிரபலமாக விளங்கினார்.
சபேசய்யர் 10 வயதில் மஹாவைத்யநாத அய்யரிடம் சிஷ்யனாகச் சேர்ந்தார்.
சிவனிடம் தியாகராஜ கீர்த்தனைகள், ஆனை - அய்யாவின் கீர்த்தனைகள்,
சிவனின் 72 மேள இராகமாலிகை இவற்றை நேரடியாகப் பயின்றார்.
ஹரிகேசநல்லூர் முத்தைய்யா பாகவதர் சபேசய்யரின் தந்தை சாம்பசிவ அய்யரிடம்
சங்கீதம் பயின்று வந்தார்.
அவருடைய காலத்திற்குப் பிறகு சபேசய்யரிடம் சங்கீதம் பயின்றார்.
சபேசய்யரிடம் நேரடியாக சங்கீதம் பயின்றவர்களில் முக்கியமானவர்கள்
முதன்முதல் ஏற்றவர்.
அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் இவரிடம் இசைப் பயின்றவர்களில் முக்கியமானவர்கள்
1937ம் வருடம் வரை அப்பதவியில் இருந்தார்.
சர்வகலாசலையிலும், சங்கீத பாட நியமன சங்கத்திலும் முக்கிய அங்கத்தினராக இருந்தார்.
நிரவல் செய்வதில் தனிமுத்திரையைப் பதித்தவர்.
இவர் புரசைவாக்கம், வெள்ளாளர் தெருவில் முசிரி சுப்பிரமணிய அய்யருக்கு சங்கீதம் கற்றுக்
கொடுக்கும்போது, வீட்டுத் திண்ணையில் பலர் குழுமி விடுவார்களாம்.
மஹாவைத்யநாத சிவனின் 72 மேள இராகமாலிகா இவர் மூலம் பிரபல்யம் அடைந்தது.
1934ம் வருடம் சங்கீத வித்வத் சபை மகாநாட்டிற்குத் தலைமை வகித்தார்.
1948ம் ஆண்டு அமரத்வம் எய்தினார்.
தியாகராஜரின் பரம்பரையில் நான்காவது தலைமுறைக் கலைஞர் சபேசய்யர்.
இவருடைய குரு மஹாவைத்யநாத சிவன்.
சிவனின் ஆசான் மானம்பூச்சாவடி வெங்கடசுப்பய்யர்.
இவர் தியாகராஜரின் நேரடி சிஷ்யராவார்.
சபேசய்யரின் தந்தை சாம்பசிவ அய்யர் ஒரு வயலின் வித்தகர்.
மஹாவைத்யநாத சிவனின் கச்சேரிகளுக்குப் பக்கவாத்தியம் வாசித்தவர்.
இவருடைய தாத்தா பல்லவி துரைசுவாமி.
சங்கீத, சாஹித்ய வித்வானாக தஞ்சாவூர் அரண்மனையில் துளஜாராவின்
ஆஸ்தான வித்வானாகவும், வைணீகராகவும் பிரபலமாக விளங்கினார்.
சபேசய்யர் 10 வயதில் மஹாவைத்யநாத அய்யரிடம் சிஷ்யனாகச் சேர்ந்தார்.
சிவனிடம் தியாகராஜ கீர்த்தனைகள், ஆனை - அய்யாவின் கீர்த்தனைகள்,
சிவனின் 72 மேள இராகமாலிகை இவற்றை நேரடியாகப் பயின்றார்.
ஹரிகேசநல்லூர் முத்தைய்யா பாகவதர் சபேசய்யரின் தந்தை சாம்பசிவ அய்யரிடம்
சங்கீதம் பயின்று வந்தார்.
அவருடைய காலத்திற்குப் பிறகு சபேசய்யரிடம் சங்கீதம் பயின்றார்.
சபேசய்யரிடம் நேரடியாக சங்கீதம் பயின்றவர்களில் முக்கியமானவர்கள்
- முசிரி சுப்பிரமணிய அய்யர்
- வீணைக் கலைஞர் வித்யா சங்கர்
முதன்முதல் ஏற்றவர்.
அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் இவரிடம் இசைப் பயின்றவர்களில் முக்கியமானவர்கள்
- பேராசிரியர் எஸ். இராமனாதன்
- வீணை வித்வான் ஜி.என். தண்டபாணி
- ஓ.எஸ்.சுப்பிரமணியம்
1937ம் வருடம் வரை அப்பதவியில் இருந்தார்.
சர்வகலாசலையிலும், சங்கீத பாட நியமன சங்கத்திலும் முக்கிய அங்கத்தினராக இருந்தார்.
நிரவல் செய்வதில் தனிமுத்திரையைப் பதித்தவர்.
இவர் புரசைவாக்கம், வெள்ளாளர் தெருவில் முசிரி சுப்பிரமணிய அய்யருக்கு சங்கீதம் கற்றுக்
கொடுக்கும்போது, வீட்டுத் திண்ணையில் பலர் குழுமி விடுவார்களாம்.
மஹாவைத்யநாத சிவனின் 72 மேள இராகமாலிகா இவர் மூலம் பிரபல்யம் அடைந்தது.
1934ம் வருடம் சங்கீத வித்வத் சபை மகாநாட்டிற்குத் தலைமை வகித்தார்.
1948ம் ஆண்டு அமரத்வம் எய்தினார்.
vishalam raman
Dec 25, 2009, 3:18:49 AM12/25/09
to mint...@googlegroups.com
அன்பு கண்ணன் மிகவும் ரசித்து படித்தேன் இளம் தலைமுறைகளைப்பற்றி
எழுதுவது சிறப்பாக இருக்கிறது
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
Kannan Natarajan
Dec 25, 2009, 5:32:50 AM12/25/09
to Min Thamizh
கச்சிதம்.. கனகச்சிதம்...
நாத இன்பம் ஆதரவில் இராகசுதாவில் செவ்வாய்க்கிழமை ((22/12/09) மாலை
"கருணிம்ப" என்கிற "சஹானா" இராக வர்ணத்துடன் தொடங்கியது பரத் சுந்தரின்
தீக்ஷிதரின் "ஷண்முகப்ரியா"வில் அமைந்த "ஸித்தி வினாயக"த்துடன் நிகழ்ச்சி
களை கட்டியது.
பேகடாவில் "லோகாவனசதரா" பாடி, "வாசஸ்பதி"யில் சிவனுடைய
"பராத்பரா"வில் அரியும், அரனும் காணா என்கிற இடத்தில் நிரவல்.
இருபது நிமிஷம் அசத்திவிட்டார்.
நாதநாமக்ரியை பாடிவிட்டு ஹரிகாம்போதியில் "இராராபணி சயனாவை"
அவர் பாடியபோது இரசிகர்கள் கட்டுண்டவர்களாய் இலயித்து விட்டிருந்தனர்.
தொடர்ந்து பைரவியில் இறங்கினார் பரத் சுந்தர். 45 நிமிடம் போனது தெரியவில்லை.
"கொலுவையுன்னாடேவில் மனசு..." நிரவல் ஸ்வரம் இரண்டுமே கச்சிதம்.
வயலின் எம். இராஜீவ் நல்ல பக்க பலம்.
திருவனந்தபுரம் பாலாஜி கேட்கவே வேண்டாம், விரல் பேசியது.
"தனி" அமர்க்களம். பின் பரத் சுந்தர் கோபாலகிருஷ்ண பாரதியின்
"இரக்கம் வராமல் போனதேனய்யா" (பெஹாக்) மற்றும் "மாஞ்சி" இராகத்தில்
அமைந்த வருகலாமோ ஐயா பாடி நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார்.
Watch out for this rising star!
நாத இன்பம் ஆதரவில் இராகசுதாவில் செவ்வாய்க்கிழமை ((22/12/09) மாலை
"கருணிம்ப" என்கிற "சஹானா" இராக வர்ணத்துடன் தொடங்கியது பரத் சுந்தரின்
இசை நிகழ்ச்சி.
தீக்ஷிதரின் "ஷண்முகப்ரியா"வில் அமைந்த "ஸித்தி வினாயக"த்துடன் நிகழ்ச்சி
களை கட்டியது.
பேகடாவில் "லோகாவனசதரா" பாடி, "வாசஸ்பதி"யில் சிவனுடைய
"பராத்பரா"வில் அரியும், அரனும் காணா என்கிற இடத்தில் நிரவல்.
இருபது நிமிஷம் அசத்திவிட்டார்.
நாதநாமக்ரியை பாடிவிட்டு ஹரிகாம்போதியில் "இராராபணி சயனாவை"
அவர் பாடியபோது இரசிகர்கள் கட்டுண்டவர்களாய் இலயித்து விட்டிருந்தனர்.
தொடர்ந்து பைரவியில் இறங்கினார் பரத் சுந்தர். 45 நிமிடம் போனது தெரியவில்லை.
"கொலுவையுன்னாடேவில் மனசு..." நிரவல் ஸ்வரம் இரண்டுமே கச்சிதம்.
வயலின் எம். இராஜீவ் நல்ல பக்க பலம்.
திருவனந்தபுரம் பாலாஜி கேட்கவே வேண்டாம், விரல் பேசியது.
"தனி" அமர்க்களம். பின் பரத் சுந்தர் கோபாலகிருஷ்ண பாரதியின்
"இரக்கம் வராமல் போனதேனய்யா" (பெஹாக்) மற்றும் "மாஞ்சி" இராகத்தில்
அமைந்த வருகலாமோ ஐயா பாடி நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார்.
Watch out for this rising star!
Kannan Natarajan
Dec 25, 2009, 5:38:29 AM12/25/09
to Min Thamizh
பாராமுகம் ஏனோ?
மைலாப்பூரில் ஃபைன் ஆர்ட்ஸ் கிளப்பில், வியாழனன்று (24/12/09) காலைக்
கச்சேரி சுகந்தா காளமேகத்துடையது.
கேட்பதற்காகவே சிலர் ஆஜராகி இருந்தனர் என்பது ஆச்சரியமான விஷயம்.
இந்த அதி அற்புதமான கலைஞரை ஏன், எப்படி, எதற்காக ஏனைய
சபாக்காரர்கள் ஆதரிப்பதில்லை என்பது புதிராகவே இருக்கிறது.
"கன்னட" இராகத்தில் "நன்னு ப்ரோவா"வில் தொடங்கி "நாட்டை"யில்
"நின்னே பஜன", "தன்யாசி"யில் "ஸ்ரீரங்கநாதாய" என்று சற்றும்
தொய்வில்லாமல் நிகழ்ச்சி தொடர்ந்தது.
அற்புதமான பிருகா சாரீரம். இராக ஆலாபனையில் வித்வத் பளிச்சிட்டது.
ஜனரஞ்சகத்துக்கும் குறைவில்லை.
பிறகும் ஏன் இவருக்கு மாலை நேரக் கச்சேரிக்கு வாய்ப்பளிக்கத்
தயங்குகிறார்கள்?
இதற்குப் பின்னால் இருப்பது அரசியலா, சதியா என்றெல்லாம் சிந்தனையைச்
சிதறவிட்ட வேளையில், பளிச்சென்று தீட்சதரின் "ஆனந்த நடனப்ரகாசம்" பாடத்
தொடங்கியதும் சுதாரித்துக் கொண்டோம்.
கேதாரத்தைத் தொடர்ந்து "ஏதா உன்னரா" என்கிற தியாகய்யரின் "கல்யாணி"
இராகக் கிருதி.
பிறகு "சிந்து பைரவி"யில் "கருணை தெய்வமே.."
பிருந்தாவன சாரங்காவில் ஒரு தில்லானா, விருத்தம் என்று பாடி நிகழ்ச்சியை
நிறைவு செய்தார் சுகந்தா காளமேகம்.
திறமைகள் தூங்குகின்றன.
சங்கீதத்தில் நிஜமான அக்கறை நமது சபாக்காரர்களுக்கு இருந்தால்,
சுகந்தாவின் சங்கீதம் புறக்கணிக்கப்படாமல் பார்த்துக் கொள்வது அவசியம்!
மைலாப்பூரில் ஃபைன் ஆர்ட்ஸ் கிளப்பில், வியாழனன்று (24/12/09) காலைக்
கச்சேரி சுகந்தா காளமேகத்துடையது.
- பத்மா சங்கர் வயலின்
- ஜே. வைத்தியநாதன் மிருதங்கம்
கேட்பதற்காகவே சிலர் ஆஜராகி இருந்தனர் என்பது ஆச்சரியமான விஷயம்.
இந்த அதி அற்புதமான கலைஞரை ஏன், எப்படி, எதற்காக ஏனைய
சபாக்காரர்கள் ஆதரிப்பதில்லை என்பது புதிராகவே இருக்கிறது.
"கன்னட" இராகத்தில் "நன்னு ப்ரோவா"வில் தொடங்கி "நாட்டை"யில்
"நின்னே பஜன", "தன்யாசி"யில் "ஸ்ரீரங்கநாதாய" என்று சற்றும்
தொய்வில்லாமல் நிகழ்ச்சி தொடர்ந்தது.
அற்புதமான பிருகா சாரீரம். இராக ஆலாபனையில் வித்வத் பளிச்சிட்டது.
ஜனரஞ்சகத்துக்கும் குறைவில்லை.
பிறகும் ஏன் இவருக்கு மாலை நேரக் கச்சேரிக்கு வாய்ப்பளிக்கத்
தயங்குகிறார்கள்?
இதற்குப் பின்னால் இருப்பது அரசியலா, சதியா என்றெல்லாம் சிந்தனையைச்
சிதறவிட்ட வேளையில், பளிச்சென்று தீட்சதரின் "ஆனந்த நடனப்ரகாசம்" பாடத்
தொடங்கியதும் சுதாரித்துக் கொண்டோம்.
கேதாரத்தைத் தொடர்ந்து "ஏதா உன்னரா" என்கிற தியாகய்யரின் "கல்யாணி"
இராகக் கிருதி.
பிறகு "சிந்து பைரவி"யில் "கருணை தெய்வமே.."
பிருந்தாவன சாரங்காவில் ஒரு தில்லானா, விருத்தம் என்று பாடி நிகழ்ச்சியை
நிறைவு செய்தார் சுகந்தா காளமேகம்.
திறமைகள் தூங்குகின்றன.
சங்கீதத்தில் நிஜமான அக்கறை நமது சபாக்காரர்களுக்கு இருந்தால்,
சுகந்தாவின் சங்கீதம் புறக்கணிக்கப்படாமல் பார்த்துக் கொள்வது அவசியம்!
Kannan Natarajan
Dec 25, 2009, 5:47:03 AM12/25/09
to Min Thamizh
யாருக்காக இது யாருக்காக...?
இசை வல்லுநர்கள் சபையின் சார்பில் ஸ்ரீ பார்வதி அரங்கில்
சனிக்கிழமையன்று (19/12/09) மாளவிகாவின் கச்சேரி.
சென்ற ஆண்டு மியூஸிக் அகாதெமியில் காலை நேரத்தில் கேட்டு
இரசித்த மாளவிகாவின் இசையை இந்த வருடம் மாலையில் கேட்கிறோம்
என்பதுதான் முன்னேற்றம்.
அதிகம் கேட்டிராத அண்ணாசாமி சாஸ்த்ரியின் "கருணாகடாக்ஷி" என்னும்
தோடி இராக வர்ணத்துடன் நிகழ்ச்சியை அமர்க்களமாகத் தொடங்கினார்.
தொடர்ந்து "இரகுநாயக நீ பாதயுக" (ஹம்ஸத்வனி) என்கிற தியாகராஜ
கிர்த்தனையைப் பாடி முடித்து அழகாக "ஆழிமழைக் கண்ணா"வுக்கு
(திருப்பாவை) மாறினார்.
அடுத்ததாக இவர் எடுத்துக் கொண்டது கதன குதூகலத்தில் அமைந்த
முத்தையா பாகவதரின் "கிரிப்ரியம்".
இந்த பாட்டும் அருமை. இவர் பாடிய விதமும் அருமை.
அடுத்தாற்போல இவர் பாடிய தியாகராஜரின் "முரிபெமு கலிரக கதா"
(முகாரி) ஏனோ அவ்வளவாக சோபிக்கவில்லை.
"இலதாங்கி" ஆலாபனை முடிந்து "பிறவா வரம் தாரும்" (பாபநாசம் சிவன்)
ஆரம்பித்தபோது மீண்டும் உற்சாகம் களை கட்டியது.
தொடர்ந்து தீட்சதரின் "தியாகராஜாய நமஸ்தே"யை (பேகடா)
அற்புதமாகப் பாடினார்.
மறுபடியும் காபியில் "காபி மதுரி குணா" (அஷ்டபதி) பாடிவிட்டு
லால்குடியின் மிஸ்ர சிவரஞ்சனி இராக தில்லானாவைப் பாடினார்
(இசை விழாவின் நாட்டுப் பண் போல் எல்லா கச்சேரியிலும் இதுதான்).
இறுதியாக திருப்புகழ்.
என்ன இவர் மும்மூர்த்திகளில் சியாமா சாஸ்த்ரியை விட்டுவிட்டாரே
என்று நாம் நினைத்தபோது மத்யமாவதியில் "காமாக்ஷி லோகசாக்ஷி"யை
பாடி கைதட்டலோடு நிறைவு செய்தார்.
மனதுக்கு நிறைவான கச்சேரி.
கடந்த ஆண்டை விட இந்த முறை நல்ல முன்னேற்றம். உழைப்பு தெரிகிறது.
குரு பத்மாவதி அனந்தகோபால் என்று சொன்னார்கள். பாராட்டுவோம்.
சம்பந்தப்பட்ட சபா நிர்வாகிகளுக்கு ஒரு வார்த்தை. கிடைக்கிற
இடத்தைப் பிடித்து கிடைக்கிற கலைஞர்களை அழைத்து கிடைக்கிற
நேரத்தில் இசையைப் பரப்ப வேண்டும் என்கிற உங்கள் உயர்ந்த உள்ளத்தை
பாராட்டுகிறோம்.
அதற்காக நவராத்திரி கொலுவில் பாடுகிற வீட்டுக் கூடத்தை விட ஒரு சிறிய
இடத்தை பிடித்து (சென்னையின் மிகச் சிறிய அரங்கம் இதுவாகத்தான் இருக்கும்!)
கச்சேரி நடத்துவது நியாயமா?
அந்த இடத்திற்கு ஒலிபெருக்கியே தேவையில்லை. சரியாகவும் இயங்கவில்லை.
மற்றொரு விஷயம்.
இருபத்தைந்தே இருக்கைகள் உள்ள அந்த சிற்றரங்கில் பாடுபவரின் பெற்றோர்,
உற்றார், உறவின் முறை, குரு, குடும்பம், நலம் விரும்பிகள் போட்டோ வீடியோ
எடுப்பவர்கள் என்று இருபத்து மூன்று இருக்கையை பிடித்து விட்டால் இரசிகர்கள்
எப்படி கச்சேரி கேட்க முடியும்?
அவர்களல்லவா முக்கியம்?
இசை வல்லுநர்கள் சபையின் சார்பில் ஸ்ரீ பார்வதி அரங்கில்
சனிக்கிழமையன்று (19/12/09) மாளவிகாவின் கச்சேரி.
சென்ற ஆண்டு மியூஸிக் அகாதெமியில் காலை நேரத்தில் கேட்டு
இரசித்த மாளவிகாவின் இசையை இந்த வருடம் மாலையில் கேட்கிறோம்
என்பதுதான் முன்னேற்றம்.
அதிகம் கேட்டிராத அண்ணாசாமி சாஸ்த்ரியின் "கருணாகடாக்ஷி" என்னும்
தோடி இராக வர்ணத்துடன் நிகழ்ச்சியை அமர்க்களமாகத் தொடங்கினார்.
தொடர்ந்து "இரகுநாயக நீ பாதயுக" (ஹம்ஸத்வனி) என்கிற தியாகராஜ
கிர்த்தனையைப் பாடி முடித்து அழகாக "ஆழிமழைக் கண்ணா"வுக்கு
(திருப்பாவை) மாறினார்.
அடுத்ததாக இவர் எடுத்துக் கொண்டது கதன குதூகலத்தில் அமைந்த
முத்தையா பாகவதரின் "கிரிப்ரியம்".
இந்த பாட்டும் அருமை. இவர் பாடிய விதமும் அருமை.
அடுத்தாற்போல இவர் பாடிய தியாகராஜரின் "முரிபெமு கலிரக கதா"
(முகாரி) ஏனோ அவ்வளவாக சோபிக்கவில்லை.
"இலதாங்கி" ஆலாபனை முடிந்து "பிறவா வரம் தாரும்" (பாபநாசம் சிவன்)
ஆரம்பித்தபோது மீண்டும் உற்சாகம் களை கட்டியது.
தொடர்ந்து தீட்சதரின் "தியாகராஜாய நமஸ்தே"யை (பேகடா)
அற்புதமாகப் பாடினார்.
மறுபடியும் காபியில் "காபி மதுரி குணா" (அஷ்டபதி) பாடிவிட்டு
லால்குடியின் மிஸ்ர சிவரஞ்சனி இராக தில்லானாவைப் பாடினார்
(இசை விழாவின் நாட்டுப் பண் போல் எல்லா கச்சேரியிலும் இதுதான்).
இறுதியாக திருப்புகழ்.
என்ன இவர் மும்மூர்த்திகளில் சியாமா சாஸ்த்ரியை விட்டுவிட்டாரே
என்று நாம் நினைத்தபோது மத்யமாவதியில் "காமாக்ஷி லோகசாக்ஷி"யை
பாடி கைதட்டலோடு நிறைவு செய்தார்.
மனதுக்கு நிறைவான கச்சேரி.
கடந்த ஆண்டை விட இந்த முறை நல்ல முன்னேற்றம். உழைப்பு தெரிகிறது.
குரு பத்மாவதி அனந்தகோபால் என்று சொன்னார்கள். பாராட்டுவோம்.
சம்பந்தப்பட்ட சபா நிர்வாகிகளுக்கு ஒரு வார்த்தை. கிடைக்கிற
இடத்தைப் பிடித்து கிடைக்கிற கலைஞர்களை அழைத்து கிடைக்கிற
நேரத்தில் இசையைப் பரப்ப வேண்டும் என்கிற உங்கள் உயர்ந்த உள்ளத்தை
பாராட்டுகிறோம்.
அதற்காக நவராத்திரி கொலுவில் பாடுகிற வீட்டுக் கூடத்தை விட ஒரு சிறிய
இடத்தை பிடித்து (சென்னையின் மிகச் சிறிய அரங்கம் இதுவாகத்தான் இருக்கும்!)
கச்சேரி நடத்துவது நியாயமா?
அந்த இடத்திற்கு ஒலிபெருக்கியே தேவையில்லை. சரியாகவும் இயங்கவில்லை.
மற்றொரு விஷயம்.
இருபத்தைந்தே இருக்கைகள் உள்ள அந்த சிற்றரங்கில் பாடுபவரின் பெற்றோர்,
உற்றார், உறவின் முறை, குரு, குடும்பம், நலம் விரும்பிகள் போட்டோ வீடியோ
எடுப்பவர்கள் என்று இருபத்து மூன்று இருக்கையை பிடித்து விட்டால் இரசிகர்கள்
எப்படி கச்சேரி கேட்க முடியும்?
அவர்களல்லவா முக்கியம்?
Kannan Natarajan
Dec 25, 2009, 5:53:09 AM12/25/09
to Min Thamizh
இரட்டைத்தாள அவதானம்!
புதன்கிழமையன்று (23/12/09) மியூசிக் அகாதமியின் இரண்டாவது இசையியல்
விளக்கத்தில் விதூஷி சுகுணா புருஷோத்தமன் எடுத்துக் கொண்ட தலைப்பு
"இரட்டைத்தாள அவதானம்"
"அவதானம்" என்பது ஒரே சமயத்தில் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட காரியங்கள் செய்வது.
ஒரு கையில் ஒரு தாளம், மற்றொரு கையில் அதே எண்ணிக்கை வருவதுபோல்
மற்றொரு தாளம்.
வாய்பாட்டுக்கு அகார சாதகம் போல் இலயத்திற்கும் சாதகப் பயிற்சி உண்டு என்று
கூறி, சரளி வரிசையிலிருந்து, கால் இடம் தள்ளி, முக்கால் இடம் தள்ளி பயிற்சி
மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார்.
சதுஸ்ரஜாதி ஆதி தாளம் திச்ர நடையில் ஒரு கையிலும் மற்றொரு கையில் ரூபக
தாளமும் போட்டுக் காண்பித்தார்.
இதைப்போல மிச்ர ஜம்பை (40 அட்சரம்), சதுரச்ர மட்டியத்திலும் (40 அட்சரம்) இரு
கைகளிலும் போட்டுக் கொண்டு பாடிக் காண்பித்தனர் அவருடைய மாணவியர்.
இருகைகளிலும் ஒரே அட்சரம் கொண்ட இரு தாளங்களைப் போட்டுக் கொண்டு,
போட்டுக்கொண்டு பல்லவி பாடிக் காண்பித்தனர் அவரது மாணவியர்.
செவிக்கும், கண்ணுக்கும் ஒரு சேர விருந்து கிடைத்தது. மனம் நிறைந்தது.
புதன்கிழமையன்று (23/12/09) மியூசிக் அகாதமியின் இரண்டாவது இசையியல்
விளக்கத்தில் விதூஷி சுகுணா புருஷோத்தமன் எடுத்துக் கொண்ட தலைப்பு
"இரட்டைத்தாள அவதானம்"
- சொல்லிக்கொடுக்கும் முறையும்
- கற்றுக்கொள்ளும் முறையும்
"அவதானம்" என்பது ஒரே சமயத்தில் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட காரியங்கள் செய்வது.
ஒரு கையில் ஒரு தாளம், மற்றொரு கையில் அதே எண்ணிக்கை வருவதுபோல்
மற்றொரு தாளம்.
வாய்பாட்டுக்கு அகார சாதகம் போல் இலயத்திற்கும் சாதகப் பயிற்சி உண்டு என்று
கூறி, சரளி வரிசையிலிருந்து, கால் இடம் தள்ளி, முக்கால் இடம் தள்ளி பயிற்சி
மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார்.
சதுஸ்ரஜாதி ஆதி தாளம் திச்ர நடையில் ஒரு கையிலும் மற்றொரு கையில் ரூபக
தாளமும் போட்டுக் காண்பித்தார்.
இதைப்போல மிச்ர ஜம்பை (40 அட்சரம்), சதுரச்ர மட்டியத்திலும் (40 அட்சரம்) இரு
கைகளிலும் போட்டுக் கொண்டு பாடிக் காண்பித்தனர் அவருடைய மாணவியர்.
இருகைகளிலும் ஒரே அட்சரம் கொண்ட இரு தாளங்களைப் போட்டுக் கொண்டு,
- ஆதி தாள வர்ணம்
- அட தாள வர்ணம்
- கீர்த்தனை
- பல்லவி
போட்டுக்கொண்டு பல்லவி பாடிக் காண்பித்தனர் அவரது மாணவியர்.
செவிக்கும், கண்ணுக்கும் ஒரு சேர விருந்து கிடைத்தது. மனம் நிறைந்தது.
Kannan Natarajan
Dec 25, 2009, 6:00:47 AM12/25/09
to Min Thamizh
அட்ரா சக்கை!
புதன்கிழமை (23/12/09), பிரும்மகான சபாவின் ஆதரவில் நடந்த
"ஜயராஜ் - ஜயஸ்ரீ தம்பதி"யினரின் வீணைக் கச்சேரி ஒரு
சுகானுபவமாக அமைந்தது.
வீணைக் கச்சேரி கேட்கலாமே என்று போனது வீணாகவில்லை.
"ஸஹானா" வர்ணத்துடன் ஆரம்பமான கச்சேரியின் அடுத்த உருப்படி
நாட்டையும் சரி, பின் "ஸ்ரீரஞ்ஜனி"யின் "சொகசுகா,மிருதங்க,தாளமு"
என்று மூன்றிலும் இரட்டையர் மாறி, மாறி வாசித்து பிரமிக்க
செய்துவிட்டார்கள்.
"ஸ்ரீரஞ்ஜனி" இராக ஆலாபனை அற்புதம் என்பதைவிட அதி அற்புதம்
என்றுதான் கூறவேண்டும்.
"தேவக்ரியா"வில் "ஸ்ரீகுருகுஹ தாரயாசுமாம்" வாசித்துவிட்டு பிடித்தார்களே
ஒரு பிடி பூர்வி கல்யாணியை.
பூர்விகல்யாணிப் பல்லவிக்கு ஒரே நாதமாக இரண்டு வீணையும்
இழைந்தது அபாரமான வாசிப்பு.
மன்னார்கோவில் பாலாஜியும் ஸ்ரீரங்கம் இரவிக்கிருஷ்ணனும் மிருதங்கமும்,
கடமும்.
தனி ஆவர்த்தனத்தில் ஒருவரை ஒருவர் மிஞ்சிவிட்டார்கள்.
வீணைக்கு மீண்டும் மிகப்பெரிய வரவேற்பை ஏற்படுத்தக்கூடிய வாசிப்பு
இவர்களுடையது.
"சிவானந்தம் - சாரதா"வுக்குப் பிறகு மீண்டும் இரட்டையர் வீணையா, அட்ரா சக்கை!
புதன்கிழமை (23/12/09), பிரும்மகான சபாவின் ஆதரவில் நடந்த
"ஜயராஜ் - ஜயஸ்ரீ தம்பதி"யினரின் வீணைக் கச்சேரி ஒரு
சுகானுபவமாக அமைந்தது.
வீணைக் கச்சேரி கேட்கலாமே என்று போனது வீணாகவில்லை.
"ஸஹானா" வர்ணத்துடன் ஆரம்பமான கச்சேரியின் அடுத்த உருப்படி
நாட்டையும் சரி, பின் "ஸ்ரீரஞ்ஜனி"யின் "சொகசுகா,மிருதங்க,தாளமு"
என்று மூன்றிலும் இரட்டையர் மாறி, மாறி வாசித்து பிரமிக்க
செய்துவிட்டார்கள்.
"ஸ்ரீரஞ்ஜனி" இராக ஆலாபனை அற்புதம் என்பதைவிட அதி அற்புதம்
என்றுதான் கூறவேண்டும்.
"தேவக்ரியா"வில் "ஸ்ரீகுருகுஹ தாரயாசுமாம்" வாசித்துவிட்டு பிடித்தார்களே
ஒரு பிடி பூர்வி கல்யாணியை.
- பஹுதாரி
- ஹமீர் கல்யாணி
- பாகேஸ்ரீ மற்றும்
- ஸ்ரீராகம்
பூர்விகல்யாணிப் பல்லவிக்கு ஒரே நாதமாக இரண்டு வீணையும்
இழைந்தது அபாரமான வாசிப்பு.
மன்னார்கோவில் பாலாஜியும் ஸ்ரீரங்கம் இரவிக்கிருஷ்ணனும் மிருதங்கமும்,
கடமும்.
தனி ஆவர்த்தனத்தில் ஒருவரை ஒருவர் மிஞ்சிவிட்டார்கள்.
வீணைக்கு மீண்டும் மிகப்பெரிய வரவேற்பை ஏற்படுத்தக்கூடிய வாசிப்பு
இவர்களுடையது.
"சிவானந்தம் - சாரதா"வுக்குப் பிறகு மீண்டும் இரட்டையர் வீணையா, அட்ரா சக்கை!
Kannan Natarajan
Dec 25, 2009, 6:12:38 AM12/25/09
to Min Thamizh
முன்னோடிகள்:- டைகர் வரதாசாரியார்
சங்கீத பரம்பரையில் பிறந்தவர் டைகர் வரதாசாரியார்.
கதாகாலட்சேபம் செய்வதில் நிபுணரான இராமானுஜாசாரியாருக்கு
மகனாக 1876ம் ஆண்டு கொளத்தூர் என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார் இவர்.
வரதாசாரியாரின் தமையனார் கே.வி.சுந்தரம் ஐயங்கார் சிறந்த இசை
வல்லுநர்.
மற்றொரு தமையனார் கே.வி.கிருஷ்ணமாசாரியார் வீணை வித்தகர்.
தமக்கைகளும் இசை பயின்றனர்.
இத்தகைய சூழலில் பிறந்து வளர்ந்த இவர் காதுகள் இசையின்
நுணுக்கங்களை வெகுவாக உள்வாங்கிக்கொண்டன.
வரதாசாரியார் தனது தமையனாரிடம் வர்ணங்களைப் பயின்றார்.
இராமசந்திரன் என்ற வயலின் வித்வானிடம் இராகங்களைக் கற்றார்.
சங்கீதத்தை முழு நேரத் தொழிலாக எடுத்துக்கொள்ள முடியுமா என்று
இவருடைய தந்தையார் கவலைப்பட்டார்.
ஆனால்,
கற்றார்.
பட்டணம் சுப்பிரமணிய ஐயரிடம் பயிலத் தொடங்கி 3 ஆண்டுகள் மட்டுமே
படிக்க முடிந்தது.
குடும்பச் சூழலால் வேலைக்குப் போக வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.
சில உருப்படிகளையே பட்டணம் சுப்பிரமணிய ஐயரிடம் கற்றிருந்தாலும்
அவருடைய பாடமுறையால் இவருள் ஆழ்ந்த சங்கீத நுணுக்கங்கள் கல்லில்
செதுக்கியது போலப் பதிந்துவிட்டன.
இதனால்தானோ என்னவோ பட்டணம் சுப்பிரமணிய ஐயரின் சீடர் என்று
பின்னாளில் பெருமையாக பேசப்பட்டார்.
வரதாசாரியாரின் குரல் கரகரப்பாக இருந்த போதிலும் சங்கீத இரஸத்தைப்
பிழிந்துதர அது தடையாக இருக்கவில்லை.
மைசூருக்குச் சென்ற டைகர் நிகழ்த்திய கச்சேரியைக் கேட்ட மன்னர்
கிருஷ்ணராஜ உடையார் இவருக்கு "டைகர்" என்ற பட்டத்தையும்,
தோடையமும் அளித்தார் என்று ஒரு தகவல் தெரிவிக்கிறது.
தொண்டை கரகரப்பையும் மீறி பிருகாக்களும் கமகங்களும் இவரிடம்
கைகட்டி சேவகம் செய்யும் என்று கூறுவது உண்டு.
இவர் நல்ல சாகித்தியகர்த்தாவும் கூட.
கீதம், வர்ணம், கீர்த்தனைகளைப் புனைந்திருக்கிறார்.
1931ம் வருடம் சங்கீத வித்வத் சபையின் ஆசிரியர் படிப்புக் கல்லூரியிலும்,
அதன் பின் சென்னை சர்வகலாசாலையின் இசைத் துறையிலும்,1937ல்
அண்ணாமலை சர்வகலாசாலையிலும்,1943ல் சென்னை
கலாட்சேத்திரத்திலும் பணிபுரிந்தார்.
சக்ரவர்த்தி சி. இராஜகோபாலாசாரியார் கலாட்சேத்திரத்துக்கு வருகை
தந்த நாளையொட்டி, "ஈ தினமே சுப தினமு" என்ற கிருதியை இயற்றிப்
பாடினார் டைகர்.
1932ம் வருடம் சங்கீத வித்வத் சபைக்குத் தலைமை தாங்கினார்.
வரதாசாரியாருக்கு நகைச்சுவை உணர்வு அதிகம்.
ஒரு முறை மிருகக்காட்சி சாலையை ஒட்டிய மைதானத்தில் சங்கீத
வித்வத் சபை மாநாடு நடைபெற்றது.
ஆடல் - பாடல் என்ற தலைப்பில் எழுத்தாளர் கல்கி அதைச் சுட்டிக்காட்டி
கேலியாக விமர்சிக்க, அதை முதலில் ஆமோதித்து இரசித்துச் சிரித்தவர்
டைகர் வரதாசாரியார் தான் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
இவருடைய சிஷ்யர்களில் முக்கியமானவர்களில் சிலர்.
சுவாதி
தகவல் உதவி:-
சங்கீத பரம்பரையில் பிறந்தவர் டைகர் வரதாசாரியார்.
கதாகாலட்சேபம் செய்வதில் நிபுணரான இராமானுஜாசாரியாருக்கு
மகனாக 1876ம் ஆண்டு கொளத்தூர் என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார் இவர்.
வரதாசாரியாரின் தமையனார் கே.வி.சுந்தரம் ஐயங்கார் சிறந்த இசை
வல்லுநர்.
மற்றொரு தமையனார் கே.வி.கிருஷ்ணமாசாரியார் வீணை வித்தகர்.
தமக்கைகளும் இசை பயின்றனர்.
இத்தகைய சூழலில் பிறந்து வளர்ந்த இவர் காதுகள் இசையின்
நுணுக்கங்களை வெகுவாக உள்வாங்கிக்கொண்டன.
வரதாசாரியார் தனது தமையனாரிடம் வர்ணங்களைப் பயின்றார்.
இராமசந்திரன் என்ற வயலின் வித்வானிடம் இராகங்களைக் கற்றார்.
சங்கீதத்தை முழு நேரத் தொழிலாக எடுத்துக்கொள்ள முடியுமா என்று
இவருடைய தந்தையார் கவலைப்பட்டார்.
ஆனால்,
- போட்டோ மாசிலாமணி
- பெத்த
சிங்கராசார்யலு
கற்றார்.
பட்டணம் சுப்பிரமணிய ஐயரிடம் பயிலத் தொடங்கி 3 ஆண்டுகள் மட்டுமே
படிக்க முடிந்தது.
குடும்பச் சூழலால் வேலைக்குப் போக வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.
சில உருப்படிகளையே பட்டணம் சுப்பிரமணிய ஐயரிடம் கற்றிருந்தாலும்
அவருடைய பாடமுறையால் இவருள் ஆழ்ந்த சங்கீத நுணுக்கங்கள் கல்லில்
செதுக்கியது போலப் பதிந்துவிட்டன.
இதனால்தானோ என்னவோ பட்டணம் சுப்பிரமணிய ஐயரின் சீடர் என்று
பின்னாளில் பெருமையாக பேசப்பட்டார்.
வரதாசாரியாரின் குரல் கரகரப்பாக இருந்த போதிலும் சங்கீத இரஸத்தைப்
பிழிந்துதர அது தடையாக இருக்கவில்லை.
மைசூருக்குச் சென்ற டைகர் நிகழ்த்திய கச்சேரியைக் கேட்ட மன்னர்
கிருஷ்ணராஜ உடையார் இவருக்கு "டைகர்" என்ற பட்டத்தையும்,
தோடையமும் அளித்தார் என்று ஒரு தகவல் தெரிவிக்கிறது.
தொண்டை கரகரப்பையும் மீறி பிருகாக்களும் கமகங்களும் இவரிடம்
கைகட்டி சேவகம் செய்யும் என்று கூறுவது உண்டு.
இவர் நல்ல சாகித்தியகர்த்தாவும் கூட.
கீதம், வர்ணம், கீர்த்தனைகளைப் புனைந்திருக்கிறார்.
1931ம் வருடம் சங்கீத வித்வத் சபையின் ஆசிரியர் படிப்புக் கல்லூரியிலும்,
அதன் பின் சென்னை சர்வகலாசாலையின் இசைத் துறையிலும்,1937ல்
அண்ணாமலை சர்வகலாசாலையிலும்,1943ல் சென்னை
கலாட்சேத்திரத்திலும் பணிபுரிந்தார்.
சக்ரவர்த்தி சி. இராஜகோபாலாசாரியார் கலாட்சேத்திரத்துக்கு வருகை
தந்த நாளையொட்டி, "ஈ தினமே சுப தினமு" என்ற கிருதியை இயற்றிப்
பாடினார் டைகர்.
1932ம் வருடம் சங்கீத வித்வத் சபைக்குத் தலைமை தாங்கினார்.
வரதாசாரியாருக்கு நகைச்சுவை உணர்வு அதிகம்.
ஒரு முறை மிருகக்காட்சி சாலையை ஒட்டிய மைதானத்தில் சங்கீத
வித்வத் சபை மாநாடு நடைபெற்றது.
ஆடல் - பாடல் என்ற தலைப்பில் எழுத்தாளர் கல்கி அதைச் சுட்டிக்காட்டி
கேலியாக விமர்சிக்க, அதை முதலில் ஆமோதித்து இரசித்துச் சிரித்தவர்
டைகர் வரதாசாரியார் தான் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
இவருடைய சிஷ்யர்களில் முக்கியமானவர்களில் சிலர்.
- எம்.டி. இராமநாதன்
- டி.கே. இரங்காசாரி,
- பி.வி. இராமன்
- பி.வி. இலட்சுமணன்
- சாவித்ரி இராஜன்
- எஸ்.ஆர். ஜானகிராமன்
- டி. பசுபதி
சுவாதி
தகவல் உதவி:-
- கே.ஸ்ரீநிவாசன்
- சந்திரிகா இராஜாராம்
- ஜெயஸ்ரீ
- ஹம்சினி
- உமா சரஸ்
- இராஜ்கண்ணன்
PENNESWARAN KRISHNA RAO
Dec 25, 2009, 6:17:08 AM12/25/09
to mint...@googlegroups.com
இங்கே டெல்லியில் என் காதுகளில் வண்டி வண்டியாகப் புகை.
ஆளுக்கு ஒரு கச்சேரியாக எழுதி அமர்க்களம் பண்ணுகிறீர்கள். சென்னையில் அங்கங்கே பொளந்து கட்டிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். இங்கே டெல்லியில் ஏதாவது மாமியோ மாமாவோ நான் இன்ன இடத்தில் பாடப்போறேன் அவசியம் வரணும் என்று கூப்பிட்டால் அவசரமாக வயிற்றைக் கலக்குகிறது.
சென்னை ஆசாமிகள் கொண்டை உள்ள மகாராஜன்கள். முடிந்து கொள்கிறீர்கள்.
இங்கே சொட்டைத் தலையை சொறிந்து கொண்டு இருக்கிறோம். நல்ல குளிரில்.
வயிற்றெரிச்சலுடன்
பென்னேஸ்வரன்
2009/12/25 Kannan Natarajan <thar...@gmail.com>
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
--
http://www.vadakkuvaasal.com/
Geetha Sambasivam
Dec 25, 2009, 6:23:56 AM12/25/09
to mint...@googlegroups.com
தொலைக்காட்சியில் பார்க்கலாம், நேரம் இருந்தால். நேத்திக்குப் பொதிகையில் இரு சிறு பெண்கள் அநன்யா, அநாமிகா இருவரும் பாடினார்கள். கூடவே பேட்டியும் ஒளிபரப்பானது. குரலும் அருமை, கச்சேரி செய்தவிதமும் தேர்ந்த வித்வான்களைப் போல் மிக மிக அருமை. ஒவ்வொரு நாளும் மாலை 5-30 மணியில் இருந்து ஆறு மணி வரை விஜய் தொலைக்காட்சியிலும், 6-00 மணியில் இருந்து 7-00 மணி வரை ஜெயா தொலைக்காட்சியிலும் கச்சேரிகள் ஒளிபரப்பப்படுகின்றன. அனைத்தும் முத்தான கச்சேரிகள். ஜெயாவில் மறு ஒளிபரப்பு மறுநாள் காலை ஆறு முப்பதுக்கு. ஆனால் அரை மணி நேரம் தான்.
2009/12/25 PENNESWARAN KRISHNA RAO <penne...@gmail.com>
PENNESWARAN KRISHNA RAO
Dec 25, 2009, 1:14:29 PM12/25/09
to mint...@googlegroups.com
என்ன இருந்தாலும் வெளியே நின்று கீரை வடையும் பஜ்ஜியும் தஞ்சாவூர் காபியும் சாப்பிட்டு வாயைத் துடைத்துக் கொண்டு திரும்பப் போய் விட்ட இடத்தைப் பிடிக்கிற சுகம் இந்த டிவியில் எல்லாம் வருமா?
அதுக்குத்தான் அந்தப் புகை.
அன்புடன்
பென்னேஸ்வரன்
2009/12/25 Geetha Sambasivam <geetha...@gmail.com>
--
http://www.vadakkuvaasal.com/
Kannan Natarajan
Dec 25, 2009, 10:57:56 PM12/25/09
to Min Thamizh
ஏன் என்ற கேள்வி...
சென்னை இசை இரசிகர்களின் மனதை கொள்ளை கொண்ட - சென்னைக்கு
வெளியே இருக்கும் - கலைஞர்களில் முக்கியமானவர் மானஸி பிரசாத்
(பெங்களூரு).
கடந்த திங்கள்கிழமை (21/12/09) அடையாறு எம்.ஜி.ஆர் கலை மற்றும் அறிவியல்
கல்லூரி அரங்கில் கர்னாடிகா அமைப்பின் சார்பில் நடந்த இவரது இசை
நிகழ்ச்சியில் மைசூர் வாசுதேவாச்சாரின் சாஹித்யங்கள் மட்டுமே இடம்பெற்றன.
மந்தாரி இராகத்தில் அமைந்த "வனஜாஷி" என்கிற வர்ணத்துடன் நிகழ்ச்சியை
தொடங்கினார் மானஸி.
தொடர்ந்து "பாலயாஷீ பத்மநாபா" (ஹம்ஸத்வனி)வும், "தேவி ரமே மாமவ"வும்
பாடிவிட்டு அடுத்ததாக வகுளாபரணத்தில் "கருணிஞ்சி நன்னு காப்பாடு"பாட
தொடங்கியதுமே அரங்கத்தில் கைதட்டல்.
அதிலும் "ப்ரோவ பாரமா ஸூகேத இராமா" என்ற வரியைப் பாடும்போது
உருகியும் விட்டார். உருக்கியும் விட்டார்.
அடுத்து பாடிய "நின்னே நம்மிதினய்ய" (சிம்மேந்திர மத்திமம்) அநேகமாக எல்லா
கச்சேரிகளிலும் கேட்கிற பாடல் தான் என்றாலும் "பன்னகேந்திர ஸயனா" என்கிற
வரியில் வந்த நிரவல் மானஸி ஸ்பெஷல்.
தொடர்ந்து "கோகுல நிலைய க்ருபாலய பாலய" (ஆவேரி) என்கிற பஜன் பாடிவிட்டு
கமாஸ் இராக தில்லானாவுடன் நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார்.
இதனை பாட்டுக் கச்சேரி என்று கூறுவதை விட பாட்டும் பேச்சும் கலந்த கச்சேரி
என்று கூறுவதுதான் பொருத்தம்.
மைசூர் வாசுதேவாச்சார் வாழ்வில் நடந்த பல சுவையான தகவல்களை ஒவ்வொரு
பாடலுக்கு இடையிலும் அழகுபடக் கூறினார் மானஸி.
அது சரி, வாசுதேவாச்சார் சம்ஸ்க்ருதத்திலும், தெலுங்கிலும் மட்டுமே கீர்த்தனைகள்
இயற்றியிருக்கிறாரே தவிர தமது தாய்மொழியான கன்னடத்தில் ஒரு கீர்த்தனை கூட
இயற்றவில்லை என்று கூறினார் இந்த கன்னடத்துப் பைங்கிளி. அப்படியா?
மானஸியின் நிகழ்ச்சிகள் அதிகம் இல்லையே, ஏன்?
சென்னை இசை இரசிகர்களின் மனதை கொள்ளை கொண்ட - சென்னைக்கு
வெளியே இருக்கும் - கலைஞர்களில் முக்கியமானவர் மானஸி பிரசாத்
(பெங்களூரு).
கடந்த திங்கள்கிழமை (21/12/09) அடையாறு எம்.ஜி.ஆர் கலை மற்றும் அறிவியல்
கல்லூரி அரங்கில் கர்னாடிகா அமைப்பின் சார்பில் நடந்த இவரது இசை
நிகழ்ச்சியில் மைசூர் வாசுதேவாச்சாரின் சாஹித்யங்கள் மட்டுமே இடம்பெற்றன.
மந்தாரி இராகத்தில் அமைந்த "வனஜாஷி" என்கிற வர்ணத்துடன் நிகழ்ச்சியை
தொடங்கினார் மானஸி.
தொடர்ந்து "பாலயாஷீ பத்மநாபா" (ஹம்ஸத்வனி)வும், "தேவி ரமே மாமவ"வும்
பாடிவிட்டு அடுத்ததாக வகுளாபரணத்தில் "கருணிஞ்சி நன்னு காப்பாடு"பாட
தொடங்கியதுமே அரங்கத்தில் கைதட்டல்.
அதிலும் "ப்ரோவ பாரமா ஸூகேத இராமா" என்ற வரியைப் பாடும்போது
உருகியும் விட்டார். உருக்கியும் விட்டார்.
அடுத்து பாடிய "நின்னே நம்மிதினய்ய" (சிம்மேந்திர மத்திமம்) அநேகமாக எல்லா
கச்சேரிகளிலும் கேட்கிற பாடல் தான் என்றாலும் "பன்னகேந்திர ஸயனா" என்கிற
வரியில் வந்த நிரவல் மானஸி ஸ்பெஷல்.
தொடர்ந்து "கோகுல நிலைய க்ருபாலய பாலய" (ஆவேரி) என்கிற பஜன் பாடிவிட்டு
கமாஸ் இராக தில்லானாவுடன் நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார்.
இதனை பாட்டுக் கச்சேரி என்று கூறுவதை விட பாட்டும் பேச்சும் கலந்த கச்சேரி
என்று கூறுவதுதான் பொருத்தம்.
மைசூர் வாசுதேவாச்சார் வாழ்வில் நடந்த பல சுவையான தகவல்களை ஒவ்வொரு
பாடலுக்கு இடையிலும் அழகுபடக் கூறினார் மானஸி.
அது சரி, வாசுதேவாச்சார் சம்ஸ்க்ருதத்திலும், தெலுங்கிலும் மட்டுமே கீர்த்தனைகள்
இயற்றியிருக்கிறாரே தவிர தமது தாய்மொழியான கன்னடத்தில் ஒரு கீர்த்தனை கூட
இயற்றவில்லை என்று கூறினார் இந்த கன்னடத்துப் பைங்கிளி. அப்படியா?
- ஆனையாம்பட்டி வேங்கடசுப்பிரமணியம் - வயலின்
- ஸ்கந்த சுப்பிரமணியம் - மிருதங்கம்
மானஸியின் நிகழ்ச்சிகள் அதிகம் இல்லையே, ஏன்?
Kannan Natarajan
Dec 25, 2009, 11:09:40 PM12/25/09
to Min Thamizh
பலே, மேஜர் ஆயிட்டயே...
சிக்கில் குருசரணுக்கு மனமார்ந்த நல்வாழ்த்துக்கள்!
சங்கீத உலகத்தின் உச்சகட்ட அங்கீகாரம் "சங்கீத கலாநிதி" விருது என்றால்
அதற்கு அச்சாரம், மியூசிக் அகாதமியில் ஏழு மணிக் கச்சேரி.
இந்தத் தகுதியைப் பெற்றுத் தந்திருப்பது அவரது சங்கீதத்தின்
சிலருக்குக் குரல் வளம் இருக்கும். வித்வத் இருக்காது.
இன்னும் சிலருக்கு மேடைக் கவர்ச்சி இருக்காது.
வேறு சிலருக்குத் தங்களது நிகழ்ச்சியை பொறுக்கி எடுத்த
உருப்படிகளுடன் புத்திசாலித்தனமாக அமைத்துக் கொள்ளத் தெரியாது.
இந்த எல்லா விஷயங்களும் ஒருங்கே அமைந்திருக்கிறது குரு சரணிடம்.
போதாக் குறைக்கு, பணிவும், கிஞ்சித்தும் தலைக்கனமே இல்லாமல் பழகும்
இயல்பும்.
வெற்றிக்கு வேறு தகுதிகள் தேவையா என்ன?
ஒரு இராகத்தையோ, சாகித்யத்தையோ குரு சரண் கையாளும் விதமே அலாதியாக
இருக்கும். அதில் முழுமைத்தனம் இருக்கும் என்பது மட்டுமல்ல, தன்னுடைய
வித்வத்தைக் காட்டுவதில் கவனம் செலுத்தாமல் இராகத்தின் அல்லது சாகித்யத்தின்
ஜீவனைத் தொட்டுக் காட்ட வேண்டும் என்கிற கவனம் தான் அதிகமாக இருக்கும்.
"சீனியர்" என்கிற அங்கீகாரம் கிடைத்து விட்டிருக்கும் நிலையில், இவரது
சங்கீதம் எப்படி மெருகேறப் போகிறது, தனது கற்பனையை எந்த அளவுக்கு மேலும்
வளர்த்திக் கொள்ளப் போகிறார் என்பதைக் காலம் தான் கணிக்க வேண்டும்.
மியூசிக் அதாதமியில் செவ்வாயன்று (22/12/09) சிக்கில் குரு சரணின் நிகழ்ச்சி.
விட்டதில் ஒரு மூத்த வித்வானுக்கு அசாத்திய வருத்தம் (கோபம்).
எதற்பு வம்பு?
இனிமேல் யாருக்குமே விருதுகள் போட்டு மரியாதை தருவதில்லை என்று
தீர்மானித்து விட்டோம். சிவராமன் மன்னிப்பீராக!
அன்றைக்கு குரு சரண் "வசந்தா" பாடியிருக்கிறார் பாருங்கள்.
அடடா, கேட்காமல் விட்டவர்கள் துரதிர்ஷ்டசாலிகள்.
அந்த கச்சேரியின் சிறப்பம்சமே அந்த "வசந்தா"தான்.
எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம், வழக்கம் போல "ஹரிஹர புத்ரம்".
இப்போதெல்லாம்,"முகாரி" அடிக்கடி நமது இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்களால்
கையாளப்படுகிறது. குறிப்பாக, சிக்கில் குருசரணின் ஃபேவரிட் என்றுகூடக் கூறலாம்.
உருக்கத்தைப் பிழிந்தெடுத்துக் கொடுக்க "முகாரி" உதவுகிறது என்பது உண்மை.
"என்ட்ட நின்னே சபரி பாக்யமு" என்கிற சாகித்யம்.
முழுமையான உருக்கத்தை குரு சரண் வெளிக்கொணர்ந்தாரா என்பதில் நமக்கு சந்தேகமே.
"ஆகா ஓகோ" இரகத்திலான முகாரி அல்ல இது!
"பரஸ்" இராகத்தில் சியாமா சாஸ்த்திரியின் "நீலாயதாக்ஷி"யையும் குரு சரண் ஏதோ
பாடினார் என்று சொல்லலாமே தவிர, "சபாஷ்" போட்டு இரசிக்க முடியவில்லை.
ஏழு மணிக் கச்சேரியில் குரு இப்படி "டல்" அடிக்கிறாரே என்று சற்று சிந்திப்பதற்குள்
எடுத்து விட்டார் பாருங்கள் ஒரு கல்யாணியை.
அரங்கமே சுறுசுறுப்பாகிவிட்டது. கைகள் தாளமிடத் தொடங்கிவிட்டன.
"கல்யாணி" இராக ஆலாபனையில் குரு சரண் ஒரு மாயாஜாலமே நிகழ்த்தி விட்டார்.
ஒரு ஸ்ருதிபேதம் நடத்தி, ஹிந்தோளத்தையும், மோகனத்தையும் தொட்டுக் காட்டினார்
"நிஜதாச வரத", தான் எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம். "புஜகாதிப சயனா"வில் நிரவல்,
ஸ்வரம்.
குருசரண் ஸ்வரம் பாடும்போது நம்மை அறியாமலே எம்.எல்.வி. நினைவுக்கு வருகிறார்.
அவரைப் போலவே, கொஞ்சம்கூட சிரமப்படாமல் ஸ்வரம் பாடுவது இந்த மனிதருக்கும்
சர்வசாதாரணமான விஷயமாக இருக்கிறது.
தொடர்ந்து "தன்யாசி" இராகத்தில் மிஸ்ரசாப்பு தாளத்தில் இராகம் தாளம் பல்லவி.
கமாஸ் இராகத்தில் ஒரு ஜாவளி பாடிவிட்டு, பூச்சி சீனிவாச அய்யங்கார் இயற்றிய
"காபி" இராகத் தில்லானா என்று பாடி நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார்.
வயலின் வாசித்த நாகை ஸ்ரீராமை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும்.
அப்படி ஒரு அற்புதமான வாசிப்பு.
உமையாள்புரம் சிவராமனின் வாசிப்பைப் பற்றிச் சொல்ல நமக்கெல்லாம் யோக்யதை கிடையாது.
"இலயம்" என்பதே அவரது விரல்களில் சங்கமமான விஷயம்.
கடம் வாசித்த சுப்பிரமணியமும் சரி. அப்பழுக்கில்லாத வாசிப்பு.
மீண்டும் முதல் வரியைப் படித்துக் கொள்ளுங்கள்.
சிக்கில் குருசரணுக்கு மனமார்ந்த நல்வாழ்த்துக்கள்!
சங்கீத உலகத்தின் உச்சகட்ட அங்கீகாரம் "சங்கீத கலாநிதி" விருது என்றால்
அதற்கு அச்சாரம், மியூசிக் அகாதமியில் ஏழு மணிக் கச்சேரி.
இந்தத் தகுதியைப் பெற்றுத் தந்திருப்பது அவரது சங்கீதத்தின்
- செழுமையும்
- உழைப்பும் தான்
சிலருக்குக் குரல் வளம் இருக்கும். வித்வத் இருக்காது.
இன்னும் சிலருக்கு மேடைக் கவர்ச்சி இருக்காது.
வேறு சிலருக்குத் தங்களது நிகழ்ச்சியை பொறுக்கி எடுத்த
உருப்படிகளுடன் புத்திசாலித்தனமாக அமைத்துக் கொள்ளத் தெரியாது.
இந்த எல்லா விஷயங்களும் ஒருங்கே அமைந்திருக்கிறது குரு சரணிடம்.
போதாக் குறைக்கு, பணிவும், கிஞ்சித்தும் தலைக்கனமே இல்லாமல் பழகும்
இயல்பும்.
வெற்றிக்கு வேறு தகுதிகள் தேவையா என்ன?
ஒரு இராகத்தையோ, சாகித்யத்தையோ குரு சரண் கையாளும் விதமே அலாதியாக
இருக்கும். அதில் முழுமைத்தனம் இருக்கும் என்பது மட்டுமல்ல, தன்னுடைய
வித்வத்தைக் காட்டுவதில் கவனம் செலுத்தாமல் இராகத்தின் அல்லது சாகித்யத்தின்
ஜீவனைத் தொட்டுக் காட்ட வேண்டும் என்கிற கவனம் தான் அதிகமாக இருக்கும்.
"சீனியர்" என்கிற அங்கீகாரம் கிடைத்து விட்டிருக்கும் நிலையில், இவரது
சங்கீதம் எப்படி மெருகேறப் போகிறது, தனது கற்பனையை எந்த அளவுக்கு மேலும்
வளர்த்திக் கொள்ளப் போகிறார் என்பதைக் காலம் தான் கணிக்க வேண்டும்.
மியூசிக் அதாதமியில் செவ்வாயன்று (22/12/09) சிக்கில் குரு சரணின் நிகழ்ச்சி.
- நாகை ஸ்ரீராம் வயலின்
- உமையாள்புரம்
சிவராமன் மிருதங்கம்
- சுப்பிரமணியம் கடம்
விட்டதில் ஒரு மூத்த வித்வானுக்கு அசாத்திய வருத்தம் (கோபம்).
எதற்பு வம்பு?
இனிமேல் யாருக்குமே விருதுகள் போட்டு மரியாதை தருவதில்லை என்று
தீர்மானித்து விட்டோம். சிவராமன் மன்னிப்பீராக!
அன்றைக்கு குரு சரண் "வசந்தா" பாடியிருக்கிறார் பாருங்கள்.
அடடா, கேட்காமல் விட்டவர்கள் துரதிர்ஷ்டசாலிகள்.
அந்த கச்சேரியின் சிறப்பம்சமே அந்த "வசந்தா"தான்.
எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம், வழக்கம் போல "ஹரிஹர புத்ரம்".
இப்போதெல்லாம்,"முகாரி" அடிக்கடி நமது இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்களால்
கையாளப்படுகிறது. குறிப்பாக, சிக்கில் குருசரணின் ஃபேவரிட் என்றுகூடக் கூறலாம்.
உருக்கத்தைப் பிழிந்தெடுத்துக் கொடுக்க "முகாரி" உதவுகிறது என்பது உண்மை.
"என்ட்ட நின்னே சபரி பாக்யமு" என்கிற சாகித்யம்.
முழுமையான உருக்கத்தை குரு சரண் வெளிக்கொணர்ந்தாரா என்பதில் நமக்கு சந்தேகமே.
"ஆகா ஓகோ" இரகத்திலான முகாரி அல்ல இது!
"பரஸ்" இராகத்தில் சியாமா சாஸ்த்திரியின் "நீலாயதாக்ஷி"யையும் குரு சரண் ஏதோ
பாடினார் என்று சொல்லலாமே தவிர, "சபாஷ்" போட்டு இரசிக்க முடியவில்லை.
ஏழு மணிக் கச்சேரியில் குரு இப்படி "டல்" அடிக்கிறாரே என்று சற்று சிந்திப்பதற்குள்
எடுத்து விட்டார் பாருங்கள் ஒரு கல்யாணியை.
அரங்கமே சுறுசுறுப்பாகிவிட்டது. கைகள் தாளமிடத் தொடங்கிவிட்டன.
"கல்யாணி" இராக ஆலாபனையில் குரு சரண் ஒரு மாயாஜாலமே நிகழ்த்தி விட்டார்.
ஒரு ஸ்ருதிபேதம் நடத்தி, ஹிந்தோளத்தையும், மோகனத்தையும் தொட்டுக் காட்டினார்
பாருங்கள்.
அடடா... அடடா... கேட்காமல் விட்ட காதுகள் பூர்வ ஜென்மத்தில் பாவம்
செய்தவை. "நிஜதாச வரத", தான் எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம். "புஜகாதிப சயனா"வில் நிரவல்,
ஸ்வரம்.
குருசரண் ஸ்வரம் பாடும்போது நம்மை அறியாமலே எம்.எல்.வி. நினைவுக்கு வருகிறார்.
அவரைப் போலவே, கொஞ்சம்கூட சிரமப்படாமல் ஸ்வரம் பாடுவது இந்த மனிதருக்கும்
சர்வசாதாரணமான விஷயமாக இருக்கிறது.
தொடர்ந்து "தன்யாசி" இராகத்தில் மிஸ்ரசாப்பு தாளத்தில் இராகம் தாளம் பல்லவி.
கமாஸ் இராகத்தில் ஒரு ஜாவளி பாடிவிட்டு, பூச்சி சீனிவாச அய்யங்கார் இயற்றிய
"காபி" இராகத் தில்லானா என்று பாடி நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்தார்.
வயலின் வாசித்த நாகை ஸ்ரீராமை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும்.
அப்படி ஒரு அற்புதமான வாசிப்பு.
உமையாள்புரம் சிவராமனின் வாசிப்பைப் பற்றிச் சொல்ல நமக்கெல்லாம் யோக்யதை கிடையாது.
"இலயம்" என்பதே அவரது விரல்களில் சங்கமமான விஷயம்.
கடம் வாசித்த சுப்பிரமணியமும் சரி. அப்பழுக்கில்லாத வாசிப்பு.
மீண்டும் முதல் வரியைப் படித்துக் கொள்ளுங்கள்.
Kannan Natarajan
Dec 25, 2009, 11:21:52 PM12/25/09
to Min Thamizh
இசையியல் விளக்கம்
மியூசிக் அகாதமியின் வித்வத் சபையில் டாக்டர் என்.சோமநாதன் என்ற ஆய்வாளர்
இசை இலக்கண நூலான பஞ்சமரபில் 30 வாத்தியங்களைப் பற்றி குறிப்பாகத்
"தவில்" என்ற தலைப்பில் வியாழனன்று (24/12/09) "இசையியல் விளக்கம்" அளித்தார்.
எல்லா நாடுகளிலும் தோல் கருவி வாத்தியங்களை அது எத்தனை பெரிது என்று அளவை
வைத்து பார்க்கும்போது, நம்நாட்டில் மட்டும் தாள வாத்தியங்கள் அவற்றின் சப்த அளவை
வைத்து பிரிக்கப்படுகின்றன என்று விளக்கினார்.
"தவில்" என்ற பெயர் முதன்முதலில் திருப்புகழில் காணப்பட்டாலும், பஞ்சமரபில்
"தாவல் தடாரி" என்ற குறிப்பு உள்ளதைச் சுட்டிக்காட்டினார்.
இரண்டாவது இசையியல் விளக்கத்தை இந்த வருடம் சங்கீத கலாநிதி பட்டத்தைப்
பெறப்போகும் தவில் வித்வான் வலையப்பட்டி சுப்பிரமணியம் "இலயம் ஆலயம்"
என்ற தலைப்பில் நகைச்சுவை உணர்வுடன் விளக்கினார்.
பஞ்ச நடையில் வாசிப்பது என்பது, பஞ்ச பூதங்களின் புறப்பாட்டைக் குறிப்பதாகக்
கூறினார்.
இது மங்கல வாத்தியமாகக் கருதப்பட்டதற்குக் காரணம் அசைவம் சாப்பிடாத
மிருகத்தின் தோலை உபயோகப்படுத்துவதே காரணம் என்று கிருபானந்த வாரியார்
சொன்னதாகவும் குறிப்பிட்டார்.
ஒரு காருக்கு எப்படி பெட்ரோலும், ஓட்டுனரும் தேவையோ அதைப்போல சங்கீதத்திற்கு
ஸ்ருதியும் இலயமும் இரு கண்கள் என்று குறிப்பிட்டார் வலையப்பட்டி.
மியூசிக் அகாதமியின் வித்வத் சபையில் டாக்டர் என்.சோமநாதன் என்ற ஆய்வாளர்
இசை இலக்கண நூலான பஞ்சமரபில் 30 வாத்தியங்களைப் பற்றி குறிப்பாகத்
"தவில்" என்ற தலைப்பில் வியாழனன்று (24/12/09) "இசையியல் விளக்கம்" அளித்தார்.
- பேரிகை
- படகம்
- இடைக்கை
- உடுக்கை
- குடமுழா
- தக்கை
- கன்னப் பரை
- டமருகம்
- தத்திரி
- முழவு
- பத்துப்பாட்டு
- எட்டுத்தொகை
- பதினென் கீழ்கணக்கு
- குறிப்புகளும்
- பிறப்பு
- இறப்பு
எல்லா நாடுகளிலும் தோல் கருவி வாத்தியங்களை அது எத்தனை பெரிது என்று அளவை
வைத்து பார்க்கும்போது, நம்நாட்டில் மட்டும் தாள வாத்தியங்கள் அவற்றின் சப்த அளவை
வைத்து பிரிக்கப்படுகின்றன என்று விளக்கினார்.
- மிழவுக்கு ஆட்டின் தோலும்
- பஞ்சமுக வாத்தியத்துக்கு மான் தோலும்
- கஞ்சிராவுக்கு உடும்பின் தோலும்
- இடக்கைக்கு பசுவின் வயிற்றின் உட்பகுதியும்
"தவில்" என்ற பெயர் முதன்முதலில் திருப்புகழில் காணப்பட்டாலும், பஞ்சமரபில்
"தாவல் தடாரி" என்ற குறிப்பு உள்ளதைச் சுட்டிக்காட்டினார்.
இரண்டாவது இசையியல் விளக்கத்தை இந்த வருடம் சங்கீத கலாநிதி பட்டத்தைப்
பெறப்போகும் தவில் வித்வான் வலையப்பட்டி சுப்பிரமணியம் "இலயம் ஆலயம்"
என்ற தலைப்பில் நகைச்சுவை உணர்வுடன் விளக்கினார்.
பஞ்ச நடையில் வாசிப்பது என்பது, பஞ்ச பூதங்களின் புறப்பாட்டைக் குறிப்பதாகக்
கூறினார்.
இது மங்கல வாத்தியமாகக் கருதப்பட்டதற்குக் காரணம் அசைவம் சாப்பிடாத
மிருகத்தின் தோலை உபயோகப்படுத்துவதே காரணம் என்று கிருபானந்த வாரியார்
சொன்னதாகவும் குறிப்பிட்டார்.
ஒரு காருக்கு எப்படி பெட்ரோலும், ஓட்டுனரும் தேவையோ அதைப்போல சங்கீதத்திற்கு
ஸ்ருதியும் இலயமும் இரு கண்கள் என்று குறிப்பிட்டார் வலையப்பட்டி.
Kannan Natarajan
Dec 25, 2009, 11:26:25 PM12/25/09
to Min Thamizh
90 வயதில் பாட முடியுமா?
தொண்ணூறு வயதில் பாட முடியுமா?
முடியும் என்று நிரூபிக்கிறார் ஆர்.கே. ஸ்ரீகண்டன்.
60 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எப்படி உற்சாகமாகப் பாடினாரோ அதே உற்சாகம்.
30 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் எப்படி இருந்ததோ அதே குரல் வளம்.
"சங்கீத கலாநிதி" பட்டம் பெற்ற இந்த மூத்த கலைஞர், தனது 60 வயது
மகன் இராமகாந்த் உடன் பாட,
சுகானுபவம், பாரத் கலாச்சாரில் கடந்த ஞாயிறன்று(20/12/09) காலை பத்தரை மணிக்கு
நிகழ்ந்தது.
அன்றைக்கு அவர் பாடியிருக்கும் "சக்கரவாகம்" இருக்கிறதே, சமீப காலத்தில்
இத்தனை கற்பனை வளத்துடன் யாரும் பாடிக் கேட்டதில்லை.
தந்தை ஸ்ரீகண்டனுக்குச் சற்றும் சளைக்காத சாரீர வளமும், சங்கீதச் செறிவும்
இராமகாந்துக்கு.
ஸ்ரீகண்டனும், இராமகாந்தும் மட்டுமல்ல, சித்திர வீணை வாசித்த இரவிக்கிரணும் சரி,
மிருதங்கம் வாசித்த உமையாள்புரம் சிவராமனும் சரி, கடம் வாசித்த கார்த்திக்கும் சரி,
ஒரு அதி அற்புதமான இசை நிகழ்வைப் பதிவு செய்தனர்.
ஒரு சில இடங்களில் வயலினுக்கு பதிலாக வீணையைப் பக்கவாத்தியம் ஆக்கினால்
என்ன என்று யோசிக்க வைத்துவிட்டார் இரவிக்கிரண்.
சிவராமன் ஆகட்டும். அன்றைக்கு மிஸ்ர சாப்பில் ஒரு தனி வாசித்திருக்கிறார், அந்த
விரல்களைக் கண்ணில் ஒற்றிக் கொள்ள வேண்டும் போலிருந்தது.
ஸ்ரீகண்டனின் நிகழ்ச்சியைக் கேட்டதுதான் இந்த ஆண்டு இசைவிழாவைப் பற்றிய
நினைவு வரும்போதெல்லாம் முதலில் ஞாபகம் வரும்.
பாரத் கலாச்சாருக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும்!
தொண்ணூறு வயதில் பாட முடியுமா?
முடியும் என்று நிரூபிக்கிறார் ஆர்.கே. ஸ்ரீகண்டன்.
60 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எப்படி உற்சாகமாகப் பாடினாரோ அதே உற்சாகம்.
30 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் எப்படி இருந்ததோ அதே குரல் வளம்.
"சங்கீத கலாநிதி" பட்டம் பெற்ற இந்த மூத்த கலைஞர், தனது 60 வயது
மகன் இராமகாந்த் உடன் பாட,
- இரவிக்கிரணின் சித்திர வீணை
- உமையாள்பும் சிவராமனின்
மிருதங்கம்
- கார்த்திக்கின் கடம்
சுகானுபவம், பாரத் கலாச்சாரில் கடந்த ஞாயிறன்று(20/12/09) காலை பத்தரை மணிக்கு
நிகழ்ந்தது.
அன்றைக்கு அவர் பாடியிருக்கும் "சக்கரவாகம்" இருக்கிறதே, சமீப காலத்தில்
இத்தனை கற்பனை வளத்துடன் யாரும் பாடிக் கேட்டதில்லை.
தந்தை ஸ்ரீகண்டனுக்குச் சற்றும் சளைக்காத சாரீர வளமும், சங்கீதச் செறிவும்
இராமகாந்துக்கு.
ஸ்ரீகண்டனும், இராமகாந்தும் மட்டுமல்ல, சித்திர வீணை வாசித்த இரவிக்கிரணும் சரி,
மிருதங்கம் வாசித்த உமையாள்புரம் சிவராமனும் சரி, கடம் வாசித்த கார்த்திக்கும் சரி,
ஒரு அதி அற்புதமான இசை நிகழ்வைப் பதிவு செய்தனர்.
ஒரு சில இடங்களில் வயலினுக்கு பதிலாக வீணையைப் பக்கவாத்தியம் ஆக்கினால்
என்ன என்று யோசிக்க வைத்துவிட்டார் இரவிக்கிரண்.
சிவராமன் ஆகட்டும். அன்றைக்கு மிஸ்ர சாப்பில் ஒரு தனி வாசித்திருக்கிறார், அந்த
விரல்களைக் கண்ணில் ஒற்றிக் கொள்ள வேண்டும் போலிருந்தது.
ஸ்ரீகண்டனின் நிகழ்ச்சியைக் கேட்டதுதான் இந்த ஆண்டு இசைவிழாவைப் பற்றிய
நினைவு வரும்போதெல்லாம் முதலில் ஞாபகம் வரும்.
பாரத் கலாச்சாருக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும்!
Kannan Natarajan
Dec 25, 2009, 11:35:28 PM12/25/09
to Min Thamizh
பாயசத்தில் இனிப்பு எந்த இடம்?
செவ்வாய் (22/12/09) அன்று நுங்கம்பாக்கம் கல்சுரல் அகாதமியில்
மகாராஜபுரம் இராமச்சந்திரனின் இசை நிகழ்ச்சி.
அந்தக் குரலில் இருக்கும் கனம், பிருகாக்களில் இருக்கும் அனாயாசம், சாகித்யத்தில் இருக்கும்
ஸ்பஷ்டம்...
மீண்டும் மகாராஜபுரம் சந்தானம் உயிர் கொண்டு வந்து பாடுவது போல ஒரு பிரமை,
கண்ணை மூடிக் கொண்டு இராமச்சந்திரனின் கச்சேரியைக் கேட்கும் போது ஏற்படுகிறது.
"சுத்த தன்யாசி" இராகத்தில் "ஸ்ரீராஜமாதங்கி" என்கிற வர்ணத்தில் ஆரம்பித்து, "நாட்டை"யில்
"வரசித்தி வினாயகம் பஜரே ரே மானஸு.."வை, சுருக்கமாக இராகத்தைக் கோடு காட்டிவிட்டு
சாகித்யம் மட்டும் பாடி முடித்தார்.
தொடர்ந்து ஆறு நிமிடங்கள் "கமாஸ்" இராக ஆலாபனை.
"சபாஷ்" போட வைத்த ஆலாபனை அது.
தீட்சதரின் "ஸ்ரீசுவாமிநாதாய நமஸ்தே..." சாகித்யம்.
பிறகு விறுவிறுப்பாக ஒரு "தர்பார்".
வழக்கம்போல "யோசனா"தான் சாகித்யம்.
அடுத்தாற்போல, விஸ்தாரமாக ஒரு "கல்யாணி" பாடியிருக்கிறார் மனிதர்.
அந்த சுகத்தைச் சொல்லி மாளாது.
கல்யாணியின் அத்தனை பரிமாணங்களையும் தொட்டுக் காட்டிய அற்புதமான ஆலாபனை.
அந்த கனமான சாரீரத்துக்கும், ஒன்றன்பின் ஒன்றாக எழும் பிருகாக்களும், அரங்கமே
மகுடிக்குக் கட்டுப்பட்ட பாம்பாக மயங்கியது.
"கல்யாணி"க்கு எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம் தியாகைய்யரின் "நிதி சால சுகமா..."
நிரவல், ஸ்வரம் பாடி முடித்தபோது, ஒரு நிமிடத்துக்குக் கரவொலி அலை அலையாய் எழுந்தது.
தொடர்ந்து, சின்னதாக ஒரு "நவரச கானடா".
பாபநாசம் சிவனின் "நானொரு விளையாட்டுப் பிள்ளையா?" தான் சாகித்யம்.
உருக்கத்துக்குக் கேட்கவா வேண்டும்?
இராகம், தானம், பல்லவிக்கு மகாராஜபுரம் இராமச்சந்திரன் எடுத்துக் கொண்ட இராகம்
"பிருந்தாவன சாரங்கா". "நாதனை தினம் நினை மனமே.. பிருந்தாவன சாரங்க
இரங்கநாதனை தினம் நினை மனமே..." தான் பல்லவி.
கண்ட ஜாதி திரிபுட தாளத்தில் அமைந்த இந்தப் பல்லவியில்
தோன்றியது.
அதன் பிறகு காவடிச் சிந்து, தில்லானா என்று துக்கடாக்கள்.
கச்சேரியில் எது நன்றாக இருந்தது என்று மட்டும் கேட்டு விடாதீர்கள்.
பாயசத்தில் எந்த இடம் இனிக்கிறது என்று கேட்டால் என்ன பதில் சொல்ல?
செவ்வாய் (22/12/09) அன்று நுங்கம்பாக்கம் கல்சுரல் அகாதமியில்
மகாராஜபுரம் இராமச்சந்திரனின் இசை நிகழ்ச்சி.
- நாகை முரளிதரன் வயலின்
- நெய்வேலி நாராயணன் மிருதங்கம்
- சிவராமகிருஷ்ணன் கடம்
அந்தக் குரலில் இருக்கும் கனம், பிருகாக்களில் இருக்கும் அனாயாசம், சாகித்யத்தில் இருக்கும்
ஸ்பஷ்டம்...
மீண்டும் மகாராஜபுரம் சந்தானம் உயிர் கொண்டு வந்து பாடுவது போல ஒரு பிரமை,
கண்ணை மூடிக் கொண்டு இராமச்சந்திரனின் கச்சேரியைக் கேட்கும் போது ஏற்படுகிறது.
"சுத்த தன்யாசி" இராகத்தில் "ஸ்ரீராஜமாதங்கி" என்கிற வர்ணத்தில் ஆரம்பித்து, "நாட்டை"யில்
"வரசித்தி வினாயகம் பஜரே ரே மானஸு.."வை, சுருக்கமாக இராகத்தைக் கோடு காட்டிவிட்டு
சாகித்யம் மட்டும் பாடி முடித்தார்.
தொடர்ந்து ஆறு நிமிடங்கள் "கமாஸ்" இராக ஆலாபனை.
"சபாஷ்" போட வைத்த ஆலாபனை அது.
தீட்சதரின் "ஸ்ரீசுவாமிநாதாய நமஸ்தே..." சாகித்யம்.
பிறகு விறுவிறுப்பாக ஒரு "தர்பார்".
வழக்கம்போல "யோசனா"தான் சாகித்யம்.
அடுத்தாற்போல, விஸ்தாரமாக ஒரு "கல்யாணி" பாடியிருக்கிறார் மனிதர்.
அந்த சுகத்தைச் சொல்லி மாளாது.
கல்யாணியின் அத்தனை பரிமாணங்களையும் தொட்டுக் காட்டிய அற்புதமான ஆலாபனை.
அந்த கனமான சாரீரத்துக்கும், ஒன்றன்பின் ஒன்றாக எழும் பிருகாக்களும், அரங்கமே
மகுடிக்குக் கட்டுப்பட்ட பாம்பாக மயங்கியது.
"கல்யாணி"க்கு எடுத்துக் கொண்ட சாகித்யம் தியாகைய்யரின் "நிதி சால சுகமா..."
நிரவல், ஸ்வரம் பாடி முடித்தபோது, ஒரு நிமிடத்துக்குக் கரவொலி அலை அலையாய் எழுந்தது.
தொடர்ந்து, சின்னதாக ஒரு "நவரச கானடா".
பாபநாசம் சிவனின் "நானொரு விளையாட்டுப் பிள்ளையா?" தான் சாகித்யம்.
உருக்கத்துக்குக் கேட்கவா வேண்டும்?
இராகம், தானம், பல்லவிக்கு மகாராஜபுரம் இராமச்சந்திரன் எடுத்துக் கொண்ட இராகம்
"பிருந்தாவன சாரங்கா". "நாதனை தினம் நினை மனமே.. பிருந்தாவன சாரங்க
இரங்கநாதனை தினம் நினை மனமே..." தான் பல்லவி.
கண்ட ஜாதி திரிபுட தாளத்தில் அமைந்த இந்தப் பல்லவியில்
- அமீர் கல்யாணி
- சிவரஞ்சனி
தோன்றியது.
அதன் பிறகு காவடிச் சிந்து, தில்லானா என்று துக்கடாக்கள்.
கச்சேரியில் எது நன்றாக இருந்தது என்று மட்டும் கேட்டு விடாதீர்கள்.
பாயசத்தில் எந்த இடம் இனிக்கிறது என்று கேட்டால் என்ன பதில் சொல்ல?
Kannan Natarajan
Dec 25, 2009, 11:45:36 PM12/25/09
to Min Thamizh
முன்னோடிகள்:- ஹரிகேசநல்லூர் முத்தையா பாகவதர்
ஹரிகேசநல்லூர் முத்தையா பாகவதர் இசைப்புரட்சி செய்த ஒரு மகாவித்வான்
என்று கூறலாம்.
இவர் 1877ல் ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூர் அருகே உள்ள புனைவேலி என்ற கிராமத்தில்
லிங்கம் ஐயருக்கும், ஆனந்தம் அம்மாவிற்கும் மகனாகப் பிறந்தார்.
திருவையாறைச் சேர்ந்த முது கணபதிகளிடம் ஒன்பதாவது வயதில் வேதம் பயிலத்
தொடங்கினார்.
திருவையாறு சங்கீதத்தின் உறைவிடமாய் இருந்த காலம். சங்கீதம் முத்தையாவை
இழுத்தது.
வேத அத்யாயனம் செய்வதை விட்டுவிட்டு, தியாகய்யரின் சிஷ்ய பரம்பரையைச் சேர்ந்த
பல்லவி துரைசுவாமி அய்யரின் சீடரும், சபேசய்யரின் தந்தையுமான வித்வான் சாம்பசிவ
ஐயரிடம் சங்கீதம் பயின்றார்.
அவர் காலத்திற்குப் பிறகு சபேசய்யரிடமும் சில உருப்படிகளைப் பாடம் செய்தார்.
1893ம் ஆண்டு மீண்டும் ஹரிகேசநல்லூருக்குத் திரும்பினார்.
அசுர சாதகம் செய்து தன் குரலை வளப்படுத்திக் கொண்டார்.
த்ரிஸ்தாபியும் (மூன்று காலமும்) பேசக்கூடிய சாரீரம். தானம் பாடுவதில் நிபுணத்துவம்
அடைந்தார்.
1897ம் வருடம் திருவனந்தபுரம் மூலம் திருநாள் முன்பு பாடி சமஸ்தான கௌரவங்கள் பல
விட்டதைப் புரிந்துகொண்டு, தன்னுடைய நாவன்மை, நகைச்சுவை உணர்வு, மொழி
ஆளுமை ஆகியவற்றை மூலதனமாகக் கொண்டு, ஹரிகதை செய்ய ஆரம்பித்தார்.
தஞ்சாவூரில் தொடர்ந்து மூன்று ஆண்டுகள் வசித்தார்.
அங்கு,
குரு சாம்பசிவ ஐயரின் உதவியாலும் அப்பிரஹாம் பண்டிதரின் நட்பாலும் இசையையும்
திறம்படக் கற்றார்.
இந்த நேரத்தில் அவர் ஹரிகதைக்குத் தேவையான பாடல்களையும், தனிக் கீர்த்தனைகளையும்
இயற்ற ஆரம்பித்தார். தன்னுடைய ஹரிகதைகளுக்கு நிரூபணங்களை எழுதினார்.
எல்லா சமஸ்தான மன்னர்களும் இவரை ஆதரித்தனர்.
மைசூர் மஹாராஜா இவருக்கு "காயக சிகாமணி" என்ற பட்டத்தை அளித்தார்.
மஹாராஜாவின் வேண்டுகோளின்படி சாமுண்டீச்வரியின் பெயரில் அஷ்டோத்திரங்களும்,
பாடல்களும் புனைந்தார்.
1930ம் வருடம் சங்கீத கலாநிதி பட்டம் சங்கீத வித்வத் சபையினரால் இவருக்கு
வழங்கப்பட்டது.
1936ல் திருவனந்தபுரம் சமஸ்தானத்தில் ஆஸ்தான வித்வானாக நியமிக்கப்பட்டார்.
சுவாதி திருநாள் மஹாராஜாவின் கீர்த்தனைகளை தொகுப்பதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.
"சங்கீத கல்பத்ருமம்" என்ற இசை இலக்கண நூலை எழுதி டாக்டர் பட்டம் பெற்றார்.
காசியில் சில காலம் தங்கி இந்துஸ்தானி சங்கீதத்தையும் முறைப்படி புரிந்துகொண்டார்.
இவர் வர்ணங்கள், தருவர்ணங்கள், கீர்த்தனைகள் என்று பல உருப்படிகளை இயற்றியுள்ளார்.
இவருடைய கீர்த்தனைகளில் 400 கீர்த்தனைகள் நமக்கு கிடைத்துள்ளன.
அவரிடம் சங்கீதம் பயின்றவர்களில் சிலர்,
1945ம் வருடம் இயற்கை எய்தினார்.
சுவாதி.
தகவல் உதவி:-
ஹரிகேசநல்லூர் முத்தையா பாகவதர் இசைப்புரட்சி செய்த ஒரு மகாவித்வான்
என்று கூறலாம்.
இவர் 1877ல் ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூர் அருகே உள்ள புனைவேலி என்ற கிராமத்தில்
லிங்கம் ஐயருக்கும், ஆனந்தம் அம்மாவிற்கும் மகனாகப் பிறந்தார்.
திருவையாறைச் சேர்ந்த முது கணபதிகளிடம் ஒன்பதாவது வயதில் வேதம் பயிலத்
தொடங்கினார்.
திருவையாறு சங்கீதத்தின் உறைவிடமாய் இருந்த காலம். சங்கீதம் முத்தையாவை
இழுத்தது.
வேத அத்யாயனம் செய்வதை விட்டுவிட்டு, தியாகய்யரின் சிஷ்ய பரம்பரையைச் சேர்ந்த
பல்லவி துரைசுவாமி அய்யரின் சீடரும், சபேசய்யரின் தந்தையுமான வித்வான் சாம்பசிவ
ஐயரிடம் சங்கீதம் பயின்றார்.
அவர் காலத்திற்குப் பிறகு சபேசய்யரிடமும் சில உருப்படிகளைப் பாடம் செய்தார்.
1893ம் ஆண்டு மீண்டும் ஹரிகேசநல்லூருக்குத் திரும்பினார்.
அசுர சாதகம் செய்து தன் குரலை வளப்படுத்திக் கொண்டார்.
த்ரிஸ்தாபியும் (மூன்று காலமும்) பேசக்கூடிய சாரீரம். தானம் பாடுவதில் நிபுணத்துவம்
அடைந்தார்.
1897ம் வருடம் திருவனந்தபுரம் மூலம் திருநாள் முன்பு பாடி சமஸ்தான கௌரவங்கள் பல
பெற்றார்.
தஞ்சாவூர் கிருஷ்ண பாகவதருக்குப் பின்பு
ஹரிகதையில் ஒரு இடைவெளி வந்துவிட்டதைப் புரிந்துகொண்டு, தன்னுடைய நாவன்மை, நகைச்சுவை உணர்வு, மொழி
ஆளுமை ஆகியவற்றை மூலதனமாகக் கொண்டு, ஹரிகதை செய்ய ஆரம்பித்தார்.
தஞ்சாவூரில் தொடர்ந்து மூன்று ஆண்டுகள் வசித்தார்.
அங்கு,
- கோனேரிராஜபுரம் வைத்யநாத ஐயர்
- கும்பகோணம் இராஜமாணிக்கம் பிள்ளை
- மாயவரம் சுப்பு ஐயர்
- கும்பகோணம் அழகநம்பி
குரு சாம்பசிவ ஐயரின் உதவியாலும் அப்பிரஹாம் பண்டிதரின் நட்பாலும் இசையையும்
திறம்படக் கற்றார்.
இந்த நேரத்தில் அவர் ஹரிகதைக்குத் தேவையான பாடல்களையும், தனிக் கீர்த்தனைகளையும்
இயற்ற ஆரம்பித்தார். தன்னுடைய ஹரிகதைகளுக்கு நிரூபணங்களை எழுதினார்.
எல்லா சமஸ்தான மன்னர்களும் இவரை ஆதரித்தனர்.
மைசூர் மஹாராஜா இவருக்கு "காயக சிகாமணி" என்ற பட்டத்தை அளித்தார்.
மஹாராஜாவின் வேண்டுகோளின்படி சாமுண்டீச்வரியின் பெயரில் அஷ்டோத்திரங்களும்,
பாடல்களும் புனைந்தார்.
1930ம் வருடம் சங்கீத கலாநிதி பட்டம் சங்கீத வித்வத் சபையினரால் இவருக்கு
வழங்கப்பட்டது.
1936ல் திருவனந்தபுரம் சமஸ்தானத்தில் ஆஸ்தான வித்வானாக நியமிக்கப்பட்டார்.
சுவாதி திருநாள் மஹாராஜாவின் கீர்த்தனைகளை தொகுப்பதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.
"சங்கீத கல்பத்ருமம்" என்ற இசை இலக்கண நூலை எழுதி டாக்டர் பட்டம் பெற்றார்.
காசியில் சில காலம் தங்கி இந்துஸ்தானி சங்கீதத்தையும் முறைப்படி புரிந்துகொண்டார்.
இவர் வர்ணங்கள், தருவர்ணங்கள், கீர்த்தனைகள் என்று பல உருப்படிகளை இயற்றியுள்ளார்.
இவருடைய கீர்த்தனைகளில் 400 கீர்த்தனைகள் நமக்கு கிடைத்துள்ளன.
- விஜயநாகரி
- புதமனோஹரி
அவரிடம் சங்கீதம் பயின்றவர்களில் சிலர்,
- மதுரை மணி ஐயர்
- பூதலூர் கிருஷ்ணமூர்த்தி
சாஸ்த்ரிகள்
1945ம் வருடம் இயற்கை எய்தினார்.
சுவாதி.
தகவல் உதவி:-
- சந்திரிகா இராஜாராம்
- ஜெயஸ்ரீ
- ஹம்சினி
- உமா சரஸ்
- இராஜ்கண்ணன்
Kannan Natarajan
Dec 26, 2009, 8:04:35 PM12/26/09
to Min Thamizh
சுதா சாதாவாகி விடுவாரா?
சுதா இரகுநாதனுக்குக் குரல் சிரமப்படுத்துகிறது.
முன்புபோல அவரது சாரீரம் ஒத்துழைக்காததால், தொடர்ந்து கீர்த்தனங்களாகப் பாடி சமாளிக்கிறார்.
இப்படி எல்லாம் அவரைப் பற்றிக் குற்றம் சொல்பவர்கள் தயவு செய்து தங்களது குற்றச்சாட்டுகளைத்
திரும்பப் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்.
இந்த சீசனில் எண்ணி 13 கச்சேரிகள் மட்டுமே இடைவெளி விட்டு ஒத்துக் கொண்டு, ஒவ்வொரு
நிகழ்ச்சியையும் ஒன்றை அடுத்தது விஞ்சுவதாக அமைத்துக் கொண்டு விட்டார்.
கடந்த வெள்ளிக்கிழமை (25/12/09) கிருஷ்ண கான சபாவில் காலை 9.30 மணிக்கு சுதா இரகுநாதனின்
கச்சேரி.
தெரியாதவர்கள் தெரிந்து கொள்க.
"ஏரா நாபை" தோடி இராக வர்ணத்துடன் தொடங்கியது சுதா இரகுநாதனின் அன்றைய கச்சேரி.
தொடர்ந்து, "செளராஷ்ட்ரம்" இராகத்தில் அமைந்த தியாகைய்யரின் "குமயனி" என்கிற சாகித்யம்.
ஸ்வரம் மட்டும் பாடிவிட்டு அடுத்தாற்போல, "சாரமதி"யில் "மோட்சமுகலதா".
இதை வெறும் பாட்டுடன் முடித்துக் கொண்டார்.
அதற்குப் பிறகு, விஸ்தாரமாகப் "பந்துவராளி" இராக ஆலாபனையில் இறங்கினார்.
ரொம்ப நாளாயிற்று.
சுதாவின் இப்படி ஒரு பந்துவராளி இராக ஆலாபனையைக் கேட்டு.
என்ன பிருகாக்கள். எத்தகைய மனோதர்மம். ஞானம்.
தேர்ந்தெடுத்த சாகித்யம். "விசாலாட்சீம் விஸ்வேசம் பஜரே.." என்கிற தீட்சிதர் கிருதி.
"காசிராணி கபாலின" என்கிற இடத்தில் அமைந்த நிரவல் "ஆகா ஓகோ" இரகம்.
நிரவல் பாடி, ஸ்வரம் பாடி முடிந்தபோது, "பந்துவராளி" பூரணத்துவம் அடைந்தது.
"மணிரங்க்" இராகத்தை சுருக்கமாக ஆலாபனை செய்து விட்டு, "ஜெய,ஜெய பத்மநாப"
என்கிற சுவாதித் திருநாள் சாகித்யத்தைப் பாடிய கையோடு, சிதம்பர பாரதியின் "சாரங்கா"
இராகக் கிருதியான "கண்மணியே சொல்லடி".
கச்சேரியின் விறுவிறுப்புக்கு இதுபோல சில உருப்படிகள் தேவை என்பதை உணர்ந்து
தனது நிகழ்ச்சிகளை அமைத்துக் கொள்ளும் புத்திசாலித்தனம் சுதாவின் ஸ்பெஷாலிடி!
ரொம்ப நாளாயிற்றே, "இராமநன்னுப் ரோவர" கேட்டு என்று, எம்.எஸ். சுப்புலெட்சுமியைப்
பற்றிய நினைவு வரும்போதெல்லாம் தோன்றும்.
இனிமேல் அப்படி நினைவு வந்தால், வெள்ளிக்கிழமை கிருஷ்ணகான சபாவில்
சுதா இரகுநாதன் பாடிய "இராமநன்னுப் ரோவரா"வும் நினைவுக்கு வரும்.
அப்படி ஒரு பிரமாதமான "ஹரிகாம்போதி" ஆலாபனையும் அதைத் தொடர்ந்து நிரவல்
ஸ்வரமும்.
சொல்லி மாளாது போங்கள்!
"கல்யாண வசந்த மண்டபத்தில் வசந்த இராகம் சுகந்த வாசம்" என்கிற பல்லவியை எடுத்துக்
கொண்டு ஒரு இராகம், தானம், பல்லவி.
அதற்குக் கையாண்ட இராகங்கள்,
மகுடிக்கு மயங்கிய பாம்பாகக் கேட்கும் இரசிகர்கள் மெய்மறந்து கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.
சுதாரித்துக் கொண்டு விட்டார் சுதா என்று தெரிகிறது.
தனது நிகழ்ச்சிகளைக் குறைத்துக் கொண்டு, கவனத்துடன் ஒவ்வொரு கச்சேரியையும் இதைப்
போல அமைத்துக் கொண்டு விட்டால், சுதாவைக் குற்றம் குறை சொல்ல இடமிருக்காது.
என்னதான் இருந்தாலும் சுதா சுதாதானே... அவர் "சாதா" ஆகிவிடுவாரா என்ன?
சுதா இரகுநாதனுக்குக் குரல் சிரமப்படுத்துகிறது.
முன்புபோல அவரது சாரீரம் ஒத்துழைக்காததால், தொடர்ந்து கீர்த்தனங்களாகப் பாடி சமாளிக்கிறார்.
இப்படி எல்லாம் அவரைப் பற்றிக் குற்றம் சொல்பவர்கள் தயவு செய்து தங்களது குற்றச்சாட்டுகளைத்
திரும்பப் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்.
இந்த சீசனில் எண்ணி 13 கச்சேரிகள் மட்டுமே இடைவெளி விட்டு ஒத்துக் கொண்டு, ஒவ்வொரு
நிகழ்ச்சியையும் ஒன்றை அடுத்தது விஞ்சுவதாக அமைத்துக் கொண்டு விட்டார்.
கடந்த வெள்ளிக்கிழமை (25/12/09) கிருஷ்ண கான சபாவில் காலை 9.30 மணிக்கு சுதா இரகுநாதனின்
கச்சேரி.
- ஸ்ரீராம்குமார் - வயலின்
- திருவாரூர் வைத்தியநாதன் - மிருதங்கம்
- ஆர். இராமன் - மொகர் சிங்
- காலையில் கிருஷ்ண
கான சபாவில் சுதா
- மாலையில் இந்தியன் பைன் ஆர்ட்சில் கே.ஜே. ஜேசுதாஸ்
தெரியாதவர்கள் தெரிந்து கொள்க.
"ஏரா நாபை" தோடி இராக வர்ணத்துடன் தொடங்கியது சுதா இரகுநாதனின் அன்றைய கச்சேரி.
தொடர்ந்து, "செளராஷ்ட்ரம்" இராகத்தில் அமைந்த தியாகைய்யரின் "குமயனி" என்கிற சாகித்யம்.
ஸ்வரம் மட்டும் பாடிவிட்டு அடுத்தாற்போல, "சாரமதி"யில் "மோட்சமுகலதா".
இதை வெறும் பாட்டுடன் முடித்துக் கொண்டார்.
அதற்குப் பிறகு, விஸ்தாரமாகப் "பந்துவராளி" இராக ஆலாபனையில் இறங்கினார்.
ரொம்ப நாளாயிற்று.
சுதாவின் இப்படி ஒரு பந்துவராளி இராக ஆலாபனையைக் கேட்டு.
என்ன பிருகாக்கள். எத்தகைய மனோதர்மம். ஞானம்.
தேர்ந்தெடுத்த சாகித்யம். "விசாலாட்சீம் விஸ்வேசம் பஜரே.." என்கிற தீட்சிதர் கிருதி.
"காசிராணி கபாலின" என்கிற இடத்தில் அமைந்த நிரவல் "ஆகா ஓகோ" இரகம்.
நிரவல் பாடி, ஸ்வரம் பாடி முடிந்தபோது, "பந்துவராளி" பூரணத்துவம் அடைந்தது.
"மணிரங்க்" இராகத்தை சுருக்கமாக ஆலாபனை செய்து விட்டு, "ஜெய,ஜெய பத்மநாப"
என்கிற சுவாதித் திருநாள் சாகித்யத்தைப் பாடிய கையோடு, சிதம்பர பாரதியின் "சாரங்கா"
இராகக் கிருதியான "கண்மணியே சொல்லடி".
கச்சேரியின் விறுவிறுப்புக்கு இதுபோல சில உருப்படிகள் தேவை என்பதை உணர்ந்து
தனது நிகழ்ச்சிகளை அமைத்துக் கொள்ளும் புத்திசாலித்தனம் சுதாவின் ஸ்பெஷாலிடி!
ரொம்ப நாளாயிற்றே, "இராமநன்னுப் ரோவர" கேட்டு என்று, எம்.எஸ். சுப்புலெட்சுமியைப்
பற்றிய நினைவு வரும்போதெல்லாம் தோன்றும்.
இனிமேல் அப்படி நினைவு வந்தால், வெள்ளிக்கிழமை கிருஷ்ணகான சபாவில்
சுதா இரகுநாதன் பாடிய "இராமநன்னுப் ரோவரா"வும் நினைவுக்கு வரும்.
அப்படி ஒரு பிரமாதமான "ஹரிகாம்போதி" ஆலாபனையும் அதைத் தொடர்ந்து நிரவல்
ஸ்வரமும்.
சொல்லி மாளாது போங்கள்!
"கல்யாண வசந்த மண்டபத்தில் வசந்த இராகம் சுகந்த வாசம்" என்கிற பல்லவியை எடுத்துக்
கொண்டு ஒரு இராகம், தானம், பல்லவி.
அதற்குக் கையாண்ட இராகங்கள்,
- கல்யாண வசந்தம்
- வசந்தா
- வாசந்தி
மகுடிக்கு மயங்கிய பாம்பாகக் கேட்கும் இரசிகர்கள் மெய்மறந்து கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.
சுதாரித்துக் கொண்டு விட்டார் சுதா என்று தெரிகிறது.
தனது நிகழ்ச்சிகளைக் குறைத்துக் கொண்டு, கவனத்துடன் ஒவ்வொரு கச்சேரியையும் இதைப்
போல அமைத்துக் கொண்டு விட்டால், சுதாவைக் குற்றம் குறை சொல்ல இடமிருக்காது.
என்னதான் இருந்தாலும் சுதா சுதாதானே... அவர் "சாதா" ஆகிவிடுவாரா என்ன?
Kannan Natarajan
Dec 26, 2009, 8:12:40 PM12/26/09
to Min Thamizh
தரம் நிரந்தரம்...
மியூசிக் அகாதமியில் சனிக்கிழமை (26/12/09) காலையில் பம்பாய் சகோதரிகள்
ஒரு கச்சேரியைத் தொய்வில்லாமல் எப்படி அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதை
இவர்களிடமிருந்து பயில வேண்டும்.
டி.கே. கோவிந்த ராவ் இயற்றிய "நிகிலலோக" என்ற தன்யாசி வர்ணத்துடன் கச்சேரி
தொடங்கியது.
தொடர்ந்து தீட்சிதரின் "மஹா கணபதிம்" என்கிற நாட்டை இராகக் கீர்த்தனை;
பாவபூர்வமாகக் கல்பனா ஸ்வரங்கள்.
"நாட்டை" பாடியபோதே இரசிகர்களின் இதயக் கோட்டையைக் கவர்ந்துவிட்டனர்.
சனிக்கிழமையை ஒட்டி தீட்சிதரின் வாரக் கீர்த்தனையான "திவாகர தனுஜம்" அதைத்
தொடர்ந்து தியாகய்யரின் "தெரத்யகராத".
இலலிதா, ஷண்முகப்பிரியா இராகத்தை மிக விஸ்தாரமாக ஆலாபனை செய்தார்;
இரசிகர்களை இதுவோ? அதுவோ? என்று யோசிக்க வைக்காமல் முதல் சஞ்சாரத்திலேயே
இராகத்தின் சாயல் தெள்ளத் தெளிவாயிற்று.
உஷா இராஜகோபால் இவர்களுக்கு ஆஸ்தான வயலின் வித்வான்.
இவர்களுடைய பாடாந்திரமும் வழியும் அவருக்குப் அத்துப்படி.
இலலிதா பாடியதற்கு இணையாக வாசித்த உஷாவின் ஷண்முகப்பிரியா கச்சேரியை
களைகட்ட வைத்தது.
"மாமவ கருணையா" என்ற சுவாதித் திருநாள் கிருதி.
நிரவலுக்குப் பெயர் போன "முசிறி" பாணி சங்கீதத்தின் வழித்தோன்றல்களிடம் கேட்கவா வேண்டும்.
"சண்முகப்ரியா" பிரமாதமாக அமைந்தது.
விறுவிறுவென்று தியாகய்யரின் "நெனருஞ்சினானு"வுக்குப் பிறகு, "மத்யமாவதி" ஆலாபனை
சரோஜாவுடையது.
தானத்தை இருவரும் மாறி, மாறி மிக அழகாகப் பாடினார்கள்; ஆதி தாளத்தில் கால் இடத்தில்
"தசரத சுத இராமசந்திர..." என்ற பல்லவி.
தொடர்ந்தது இராகமாலிகா கல்பனா ஸ்வரங்கள்;
பல்லடம் இரவியின் மிருதங்கமும், ஆதம்பாக்கம் சுவாமிநாதனின் கடமும் பாவமான சங்கீதத்துக்கு
மிகப் பொருத்தம்; தனியில் அவர்களுடைய வித்வத் பளிச்சிட்டது.
கச்சிதமானதொரு கச்சேரி.
தரம் நிரந்தரம்! அதில் என்ன சந்தேகம்?
மியூசிக் அகாதமியில் சனிக்கிழமை (26/12/09) காலையில் பம்பாய் சகோதரிகள்
- சி. சரோஜா,
- சி. இலலிதாவின்
ஒரு கச்சேரியைத் தொய்வில்லாமல் எப்படி அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதை
இவர்களிடமிருந்து பயில வேண்டும்.
டி.கே. கோவிந்த ராவ் இயற்றிய "நிகிலலோக" என்ற தன்யாசி வர்ணத்துடன் கச்சேரி
தொடங்கியது.
தொடர்ந்து தீட்சிதரின் "மஹா கணபதிம்" என்கிற நாட்டை இராகக் கீர்த்தனை;
பாவபூர்வமாகக் கல்பனா ஸ்வரங்கள்.
"நாட்டை" பாடியபோதே இரசிகர்களின் இதயக் கோட்டையைக் கவர்ந்துவிட்டனர்.
சனிக்கிழமையை ஒட்டி தீட்சிதரின் வாரக் கீர்த்தனையான "திவாகர தனுஜம்" அதைத்
தொடர்ந்து தியாகய்யரின் "தெரத்யகராத".
இலலிதா, ஷண்முகப்பிரியா இராகத்தை மிக விஸ்தாரமாக ஆலாபனை செய்தார்;
இரசிகர்களை இதுவோ? அதுவோ? என்று யோசிக்க வைக்காமல் முதல் சஞ்சாரத்திலேயே
இராகத்தின் சாயல் தெள்ளத் தெளிவாயிற்று.
உஷா இராஜகோபால் இவர்களுக்கு ஆஸ்தான வயலின் வித்வான்.
இவர்களுடைய பாடாந்திரமும் வழியும் அவருக்குப் அத்துப்படி.
இலலிதா பாடியதற்கு இணையாக வாசித்த உஷாவின் ஷண்முகப்பிரியா கச்சேரியை
களைகட்ட வைத்தது.
"மாமவ கருணையா" என்ற சுவாதித் திருநாள் கிருதி.
நிரவலுக்குப் பெயர் போன "முசிறி" பாணி சங்கீதத்தின் வழித்தோன்றல்களிடம் கேட்கவா வேண்டும்.
"சண்முகப்ரியா" பிரமாதமாக அமைந்தது.
விறுவிறுவென்று தியாகய்யரின் "நெனருஞ்சினானு"வுக்குப் பிறகு, "மத்யமாவதி" ஆலாபனை
சரோஜாவுடையது.
தானத்தை இருவரும் மாறி, மாறி மிக அழகாகப் பாடினார்கள்; ஆதி தாளத்தில் கால் இடத்தில்
"தசரத சுத இராமசந்திர..." என்ற பல்லவி.
தொடர்ந்தது இராகமாலிகா கல்பனா ஸ்வரங்கள்;
- பிலஹரி
- வராளி
- காபி
- பெஹாக்
பல்லடம் இரவியின் மிருதங்கமும், ஆதம்பாக்கம் சுவாமிநாதனின் கடமும் பாவமான சங்கீதத்துக்கு
மிகப் பொருத்தம்; தனியில் அவர்களுடைய வித்வத் பளிச்சிட்டது.
- கோவிந்த விட்டலதாசரின் "பந்தே பந்தே"
- நாராயண தீர்த்தரின் "நந்த நந்தன கோபாலா"
கச்சிதமானதொரு கச்சேரி.
தரம் நிரந்தரம்! அதில் என்ன சந்தேகம்?
Kannan Natarajan
Dec 26, 2009, 8:22:42 PM12/26/09
to Min Thamizh
அசுர சாதகி...
கடந்த சனிக்கிழமை, அதாவது 19ஆம் தேதி (12/09) "நாத இன்ப"த்தின் சார்பில் "இராகசுதா" அரங்கத்தில்
டி.கே. இராமச்சந்திரனின் இசை நிகழ்ச்சி.
இந்த டி.கே. இராமச்சந்திரன் ஒரு ஐ.ஏ.எஸ். அதிகாரி.
குடிசை மாற்று வாரியத்தின் மேலாண் இயக்குநர்.
டி.கே. கோவிந்த ராவின் சீடர்.
"எவரிபோத" என்கிற "ஆபோகி" வர்ணத்துடன் தொடங்கிய நிகழ்ச்சி, ஊத்துக்காடு வெங்கட சுப்பையரின்
"ப்ரணவாகாரம்" என்கிற ஆபேரி இராகக் கிருதியுடன் விறுவிறுப்பாக நகர்ந்தது.
அடுத்ததாக, "தோடி" இராகத்தில் பிரமாதமாக ஒரு ஆலாபனை.
"மீன லோசனி" என்கிற சாகித்யத்தை எடுத்துக் கொண்டு "மாணிக்க வீணாதரி" என்ற இடத்தில்
நிரவல், கல்பனா ஸ்வரம்.
அட, அசத்தலாக இருக்கிறதே என்று நினைப்பதற்குள் அடுத்த அசத்தல் "யதுகுல காம்போதி"யில்
"ஹெச்சரிக்க கா ராரா".
இதற்கும் விஸ்தாரமாக இராகம் பாடி நிரவல், ஸ்வரம்.
நிகழ்ச்சியைத் தொடர்ந்தபோது, பிரமிப்பாக இருந்தது.
சமீப காலங்களில் இப்படி இராகங்களை 20 முதல் 30 நிமிடங்கள் ஆலாபனை செய்யும்
திறமையும், குரல் வளமும், சக்தியும் எந்தவொரு முழுநேர வித்வான்களிடம்கூடக்
காணமுடியாத நிலையில், இந்த அரசு உயர் அதிகாரியால் எப்படி முடிகிறது என்று
ஆச்சரியமாக இருந்தது.
இராமச்சந்திரனின் சங்கீகதத்தில் கட்டுக்குலையாத "முசிறி" பாணி அப்பழுக்கில்லாமல் இருக்கிறது.
தினமும் குறைந்தது 2 மணி நேரமாவது மனிதர் சாதகம் செய்பவராக இருக்க வேண்டும்
என்பது உறுதி.
மூன்று மணி நேரக் கச்சேரி. நேரம் போனதே தெரியவில்லை.
விறுவிறுப்பு என்றால் அப்படி ஒரு விறுவிறுப்பு.
ஒரு இடத்தில் கூடத் தொய்வு என்பதே இல்லை.
பக்கவாத்தியம் வாசித்த
டி.கே. இராமச்சந்திரன் அரசு அதிகாரியாக இல்லாமல் முழுநேர வித்வானாக இருந்தால், இன்றைய முன்னணி
சங்கீத விற்பன்னர்களில் ஒருவர்!
கடந்த சனிக்கிழமை, அதாவது 19ஆம் தேதி (12/09) "நாத இன்ப"த்தின் சார்பில் "இராகசுதா" அரங்கத்தில்
டி.கே. இராமச்சந்திரனின் இசை நிகழ்ச்சி.
இந்த டி.கே. இராமச்சந்திரன் ஒரு ஐ.ஏ.எஸ். அதிகாரி.
குடிசை மாற்று வாரியத்தின் மேலாண் இயக்குநர்.
டி.கே. கோவிந்த ராவின் சீடர்.
"எவரிபோத" என்கிற "ஆபோகி" வர்ணத்துடன் தொடங்கிய நிகழ்ச்சி, ஊத்துக்காடு வெங்கட சுப்பையரின்
"ப்ரணவாகாரம்" என்கிற ஆபேரி இராகக் கிருதியுடன் விறுவிறுப்பாக நகர்ந்தது.
அடுத்ததாக, "தோடி" இராகத்தில் பிரமாதமாக ஒரு ஆலாபனை.
"மீன லோசனி" என்கிற சாகித்யத்தை எடுத்துக் கொண்டு "மாணிக்க வீணாதரி" என்ற இடத்தில்
நிரவல், கல்பனா ஸ்வரம்.
அட, அசத்தலாக இருக்கிறதே என்று நினைப்பதற்குள் அடுத்த அசத்தல் "யதுகுல காம்போதி"யில்
"ஹெச்சரிக்க கா ராரா".
இதற்கும் விஸ்தாரமாக இராகம் பாடி நிரவல், ஸ்வரம்.
- வாசஸ்பதி
- சாவேரி
- சாருகேசி
நிகழ்ச்சியைத் தொடர்ந்தபோது, பிரமிப்பாக இருந்தது.
சமீப காலங்களில் இப்படி இராகங்களை 20 முதல் 30 நிமிடங்கள் ஆலாபனை செய்யும்
திறமையும், குரல் வளமும், சக்தியும் எந்தவொரு முழுநேர வித்வான்களிடம்கூடக்
காணமுடியாத நிலையில், இந்த அரசு உயர் அதிகாரியால் எப்படி முடிகிறது என்று
ஆச்சரியமாக இருந்தது.
இராமச்சந்திரனின் சங்கீகதத்தில் கட்டுக்குலையாத "முசிறி" பாணி அப்பழுக்கில்லாமல் இருக்கிறது.
தினமும் குறைந்தது 2 மணி நேரமாவது மனிதர் சாதகம் செய்பவராக இருக்க வேண்டும்
என்பது உறுதி.
மூன்று மணி நேரக் கச்சேரி. நேரம் போனதே தெரியவில்லை.
விறுவிறுப்பு என்றால் அப்படி ஒரு விறுவிறுப்பு.
ஒரு இடத்தில் கூடத் தொய்வு என்பதே இல்லை.
பக்கவாத்தியம் வாசித்த
- பி. அனந்தகிருஷ்ணன் (வயலின்)
- அர்ஜுன் கணேஷ் (மிருதங்கம்)
- வெங்கடசுப்பிரமணியம் (கடம்)
டி.கே. இராமச்சந்திரன் அரசு அதிகாரியாக இல்லாமல் முழுநேர வித்வானாக இருந்தால், இன்றைய முன்னணி
சங்கீத விற்பன்னர்களில் ஒருவர்!
Kannan Natarajan
Dec 26, 2009, 8:30:24 PM12/26/09
to Min Thamizh
சரியா.. தவறா..?
"சம்பிரதாயா" என்பது சாஸ்த்ரிய சங்கீதத்தை பாதுகாக்கும் ஒரு அமைப்பு.
இவர்கள் வெள்ளியன்று (25/12/09) "சங்கீதக் கலைஞர்கள், இசை விமர்சகர்கள்" என்ற
ஒரு அருமையான நிகழ்ச்சியை வழங்கினார்கள்.
கலைஞர்கள் சார்பில்,
இசை விமர்சகர்கள் சார்பில்,
ஒருங்கிணைப்பாளராக சம்பிரதாயாவின் வாழ்நாள் அங்கத்தினரான தியாகராஜன் நிகழ்ச்சியை ஆரம்பித்து வைத்தார்.
இனி யார் என்ன கூறினார்கள் என்பது;
விஜய் சிவா - "விமர்சகர்களுக்கு சுதந்திரம் கொடுக்க வேண்டும்; வித்வான்கள் அவர்களிடமிருந்து விலகியே
இருக்க வேண்டும்; கலையையும், கலைஞர்களையும் வெளி உலகத்துக்கு எடுத்துச் செல்பவர்கள் அவர்களே.
அதேசமயம் நல்ல விஷயங்களை அவர்கள் காதுக்கு எட்ட வைக்க வேண்டும்.
உதாரணமாக, சங்கீத வித்வத் சபை, தம்பூரா இல்லாமல் பாடக்கூடாது என்று திட்டவட்டமாகக் கூறியுள்ளது.
இது மிக நல்ல விஷயம்; ஆனால் இது எவ்வளவு பேருக்குத் தெரியும்?
கல்கி ஆசிரியர் சீதா இரவி - "பத்திரிகைக் கொள்கைகளை சில சமயம் வெளிப்படையாகச்
சொல்லக்கூடாது; எவ்வளவு பத்திரிகை ஆசிரியர்களுக்கு சங்கீதத்திலும், நாட்டியத்திலும்
பரிச்சியம் இருக்கும்".
கெளரி நாராயணன் - "விமர்சனம் எழுதுவது கலைஞர்களையும், இரசிகர்களையும் சரியாகச்
சென்று அடைவதில்லை. அதனால் விமர்சனம் எழுத விரும்பவில்லை; அதனால் கலை பற்றிய
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளையே எழுத விரும்புகிறேன்".
வீயெஸ்வீ - நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் கேட்கும் ஒரு நிகழ்ச்சியை நாங்கள் பத்திரிகை மூலம்
இலட்சகணக்கானவர்களுக்கு கொண்டு செல்லுகிறோம்".
வீணை காயத்திரி - "நான் முன்னேற விமர்சகர்கள் பெரும் பங்கு வகித்திருக்கிறார்கள்."
கே.வி. பிரசாத் - "யார் மிருதங்கம் வாசித்தாலும், எப்படி வாசித்தாலும், முதிர்ந்த வித்வானாக,
அல்லது இளம் கலைஞராய் இருப்பினும், மிருதங்க வாசிப்பைப் பற்றி ஒரே மாதிரியான
விமர்சனங்கள் தான் வருகின்றன".
பேப்பரை பார்த்துக் கொண்டு, கம்ப்யூட்டரை எதிரில் வைத்துக் கொண்டு பாடுவது சரியா? தவறா?
என்ற விவாதம் சூடு பிடித்தது.
அது சரியில்லை என்று விஜய் சிவாவும்,
அதில் என்ன தவறு? என்று ஓரிரு இரசிகர்களும் விவாதம் நடத்தினர்.
"சம்பிரதாயா" என்பது சாஸ்த்ரிய சங்கீதத்தை பாதுகாக்கும் ஒரு அமைப்பு.
இவர்கள் வெள்ளியன்று (25/12/09) "சங்கீதக் கலைஞர்கள், இசை விமர்சகர்கள்" என்ற
ஒரு அருமையான நிகழ்ச்சியை வழங்கினார்கள்.
கலைஞர்கள் சார்பில்,
- விஜய் சிவா
- வீணை ஈ. காயத்திரி
- மிருதங்க வித்வான் கே.வி. பிரசாத்
இசை விமர்சகர்கள் சார்பில்,
- கெளரீ இராமநாராயணன்
- கல்கி ஆசிரியர் சீதா இரவி மற்றும்
- வீயெஸ்வீ
ஒருங்கிணைப்பாளராக சம்பிரதாயாவின் வாழ்நாள் அங்கத்தினரான தியாகராஜன் நிகழ்ச்சியை ஆரம்பித்து வைத்தார்.
இனி யார் என்ன கூறினார்கள் என்பது;
விஜய் சிவா - "விமர்சகர்களுக்கு சுதந்திரம் கொடுக்க வேண்டும்; வித்வான்கள் அவர்களிடமிருந்து விலகியே
இருக்க வேண்டும்; கலையையும், கலைஞர்களையும் வெளி உலகத்துக்கு எடுத்துச் செல்பவர்கள் அவர்களே.
அதேசமயம் நல்ல விஷயங்களை அவர்கள் காதுக்கு எட்ட வைக்க வேண்டும்.
உதாரணமாக, சங்கீத வித்வத் சபை, தம்பூரா இல்லாமல் பாடக்கூடாது என்று திட்டவட்டமாகக் கூறியுள்ளது.
இது மிக நல்ல விஷயம்; ஆனால் இது எவ்வளவு பேருக்குத் தெரியும்?
கல்கி ஆசிரியர் சீதா இரவி - "பத்திரிகைக் கொள்கைகளை சில சமயம் வெளிப்படையாகச்
சொல்லக்கூடாது; எவ்வளவு பத்திரிகை ஆசிரியர்களுக்கு சங்கீதத்திலும், நாட்டியத்திலும்
பரிச்சியம் இருக்கும்".
கெளரி நாராயணன் - "விமர்சனம் எழுதுவது கலைஞர்களையும், இரசிகர்களையும் சரியாகச்
சென்று அடைவதில்லை. அதனால் விமர்சனம் எழுத விரும்பவில்லை; அதனால் கலை பற்றிய
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளையே எழுத விரும்புகிறேன்".
வீயெஸ்வீ - நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் கேட்கும் ஒரு நிகழ்ச்சியை நாங்கள் பத்திரிகை மூலம்
இலட்சகணக்கானவர்களுக்கு கொண்டு செல்லுகிறோம்".
வீணை காயத்திரி - "நான் முன்னேற விமர்சகர்கள் பெரும் பங்கு வகித்திருக்கிறார்கள்."
கே.வி. பிரசாத் - "யார் மிருதங்கம் வாசித்தாலும், எப்படி வாசித்தாலும், முதிர்ந்த வித்வானாக,
அல்லது இளம் கலைஞராய் இருப்பினும், மிருதங்க வாசிப்பைப் பற்றி ஒரே மாதிரியான
விமர்சனங்கள் தான் வருகின்றன".
பேப்பரை பார்த்துக் கொண்டு, கம்ப்யூட்டரை எதிரில் வைத்துக் கொண்டு பாடுவது சரியா? தவறா?
என்ற விவாதம் சூடு பிடித்தது.
அது சரியில்லை என்று விஜய் சிவாவும்,
அதில் என்ன தவறு? என்று ஓரிரு இரசிகர்களும் விவாதம் நடத்தினர்.
Kannan Natarajan
Dec 26, 2009, 8:35:48 PM12/26/09
to Min Thamizh
முன்னோடிகள்:- கோனேரிராஜபுரம் வைத்யநாத பாகவதர்
கோனேரிராஜபுரம் வைத்யநாத பாகவதர் 1879ம் ஆண்டு மாயவரம் அருகில் உள்ள
மரத்துறை கிராமத்தில் பிறந்தார்.
தந்தை நாராயணசுவாமி முறையாக சங்கீதம் பயிலாதவர் என்றாலும் பக்திப் பாடல்களைப்
பாடுவதில் வல்லவர்.
வைத்யநாதருக்கு 12 வயதானபோது பந்தநல்லூர் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையிடம் சங்கீதம்
பயில அழைத்துச் சென்றார் அவருடைய தந்தையார்.
அப்போது குடும்பமே கோனேரிராஜபுரத்துக்குக் குடிபெயர்ந்தது.
அங்கு நாகசுர மேதை வைத்யலிங்கம் பிள்ளையிடம் இசை பயின்றார்.
இவருடைய வித்வத்தைப் பார்த்து வியந்த மஞ்சக்குடி தேவராஜ ஐயங்கார், இவரை
புதுக்கோட்டை மான்புண்டியா பிள்ளையிடம் அழைத்துச் சென்றார்.
அங்கு குருகுலவாசம் செய்தபோது புதுக்கோட்டை தட்சிணாமூர்த்திப் பிள்ளையிடம்
இலய நுணுக்கங்களைக் கற்றுக்கொண்டார்.
பிறகு மான்புண்டியா பிள்ளையிடம் நேரடி சிட்சை மூலம் இலய இலக்கணங்களைக் கற்றறிந்தார்.
கோனேரிராஜபுரம் வைத்யநாதரின் சில கச்சேரிகளுக்கு மான்புண்டியா பிள்ளை பக்கவாத்தியம்
வாசித்திருக்கிறார்.
ஆரம்பகாலத்தில் வைத்யநாதரின் இசை, இலயத்தைச் சார்ந்து இருந்தது.
ஒருமுறை திருக்கோடிக்காவல் கிருஷ்ணய்யர் இவருக்கு திருவாவடுதுறை ஆதினத்தில்
நடந்த கச்சேரிக்கு உடன் வாசித்தார்.
கச்சேரி முடிந்ததும் ஆதினத்தின் தலைவர் கிருஷ்ணய்யரிடம் கச்சேரி எப்படி நடந்தது என்று கேட்க
அவர் முட்கள் நிறைய இருந்தன என்றாராம்.
ஆதினத் தலைவரும் அதை ஆமோதிக்க, இந்த விஷயம் வைத்யநாதரின் காதுக்கு எட்ட அவர்
மிகவும் வருத்தப்பட்டாராம்.
தன்னுடைய குறையை உணர்ந்த வைத்யநாத பாகவதர், சில மணி நேரங்களுக்குள் தன்னுடைய
போக்கை மாற்றிக்கொண்டாராம்.
அடுத்த கச்சேரி பாடியவுடன், கச்சேரி எப்படி இருந்தது என்று கிருஷ்ணய்யரிடம் கேட்க,
அவர் இன்றைக்கு நீ பாடியது தான் உண்மையான சங்கீதம்; கச்சேரியென்றால் இப்படித்தான்
இருக்க வேண்டும் என்று கூறினாராம்.
வைத்யநாத பாகவதர் சிறிது கட்டையான சாரீரம் கொண்டவராம்;
ஆனால் சிறிது நேரத்துக்குள் கச்சேரி களைகட்டிவிடுமாம்;
வீட்டிலேயே ஒரு மணி நேரம் பாடிவிட்டுத்தான் கச்சேரிக்குச் செல்வாராம்.
இராகம், தானம், பல்லவி பாடுவதில் முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தவர்.
கேட்டால் மரத்துறை வைத்தியின் கச்சேரியைக் கேட்க வேண்டும் என்று இரசிகர்களிடையே
பேச்சு நிலவியதுண்டு.
பக்திப்பாடல்கள் மட்டுமே பாடிவந்த பாபநாசம் சிவன், இவருடைய கச்சேரியைக் கேட்ட பின்பே
கர்நாடக சங்கீதத்தில் நாட்டம் கொண்டு பாடல்கள் புனைய ஆரம்பித்தாராம்.
1921ம் ஆண்டு இசை உலகுக்குப் பேரிழப்பை ஏற்படுத்திவிட்டு இயற்கை எய்தினார் வைத்யநாத
பாகவதர்.
சுவாதி
கோனேரிராஜபுரம் வைத்யநாத பாகவதர் 1879ம் ஆண்டு மாயவரம் அருகில் உள்ள
மரத்துறை கிராமத்தில் பிறந்தார்.
தந்தை நாராயணசுவாமி முறையாக சங்கீதம் பயிலாதவர் என்றாலும் பக்திப் பாடல்களைப்
பாடுவதில் வல்லவர்.
வைத்யநாதருக்கு 12 வயதானபோது பந்தநல்லூர் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளையிடம் சங்கீதம்
பயில அழைத்துச் சென்றார் அவருடைய தந்தையார்.
அப்போது குடும்பமே கோனேரிராஜபுரத்துக்குக் குடிபெயர்ந்தது.
அங்கு நாகசுர மேதை வைத்யலிங்கம் பிள்ளையிடம் இசை பயின்றார்.
இவருடைய வித்வத்தைப் பார்த்து வியந்த மஞ்சக்குடி தேவராஜ ஐயங்கார், இவரை
புதுக்கோட்டை மான்புண்டியா பிள்ளையிடம் அழைத்துச் சென்றார்.
அங்கு குருகுலவாசம் செய்தபோது புதுக்கோட்டை தட்சிணாமூர்த்திப் பிள்ளையிடம்
இலய நுணுக்கங்களைக் கற்றுக்கொண்டார்.
பிறகு மான்புண்டியா பிள்ளையிடம் நேரடி சிட்சை மூலம் இலய இலக்கணங்களைக் கற்றறிந்தார்.
கோனேரிராஜபுரம் வைத்யநாதரின் சில கச்சேரிகளுக்கு மான்புண்டியா பிள்ளை பக்கவாத்தியம்
வாசித்திருக்கிறார்.
ஆரம்பகாலத்தில் வைத்யநாதரின் இசை, இலயத்தைச் சார்ந்து இருந்தது.
ஒருமுறை திருக்கோடிக்காவல் கிருஷ்ணய்யர் இவருக்கு திருவாவடுதுறை ஆதினத்தில்
நடந்த கச்சேரிக்கு உடன் வாசித்தார்.
கச்சேரி முடிந்ததும் ஆதினத்தின் தலைவர் கிருஷ்ணய்யரிடம் கச்சேரி எப்படி நடந்தது என்று கேட்க
அவர் முட்கள் நிறைய இருந்தன என்றாராம்.
ஆதினத் தலைவரும் அதை ஆமோதிக்க, இந்த விஷயம் வைத்யநாதரின் காதுக்கு எட்ட அவர்
மிகவும் வருத்தப்பட்டாராம்.
தன்னுடைய குறையை உணர்ந்த வைத்யநாத பாகவதர், சில மணி நேரங்களுக்குள் தன்னுடைய
போக்கை மாற்றிக்கொண்டாராம்.
அடுத்த கச்சேரி பாடியவுடன், கச்சேரி எப்படி இருந்தது என்று கிருஷ்ணய்யரிடம் கேட்க,
அவர் இன்றைக்கு நீ பாடியது தான் உண்மையான சங்கீதம்; கச்சேரியென்றால் இப்படித்தான்
இருக்க வேண்டும் என்று கூறினாராம்.
வைத்யநாத பாகவதர் சிறிது கட்டையான சாரீரம் கொண்டவராம்;
ஆனால் சிறிது நேரத்துக்குள் கச்சேரி களைகட்டிவிடுமாம்;
வீட்டிலேயே ஒரு மணி நேரம் பாடிவிட்டுத்தான் கச்சேரிக்குச் செல்வாராம்.
இராகம், தானம், பல்லவி பாடுவதில் முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தவர்.
கேட்டால் மரத்துறை வைத்தியின் கச்சேரியைக் கேட்க வேண்டும் என்று இரசிகர்களிடையே
பேச்சு நிலவியதுண்டு.
பக்திப்பாடல்கள் மட்டுமே பாடிவந்த பாபநாசம் சிவன், இவருடைய கச்சேரியைக் கேட்ட பின்பே
கர்நாடக சங்கீதத்தில் நாட்டம் கொண்டு பாடல்கள் புனைய ஆரம்பித்தாராம்.
1921ம் ஆண்டு இசை உலகுக்குப் பேரிழப்பை ஏற்படுத்திவிட்டு இயற்கை எய்தினார் வைத்யநாத
பாகவதர்.
சுவாதி
Kannan Natarajan
Jan 16, 2010, 5:23:00 AM1/16/10
to Min Thamizh
தமிழ் வெறும் துக்கடாவா...?
கடந்த
ஒரு மாதமாக நடந்து வரும் சென்னை இசை விழா முடிவடையும் நிலையை
எட்டிவிட்டது.
முக்கியமான பழம்பெரும் சபாக்களின் நிகழ்வுகள் முடிந்துவிட்டன.
சென்னை சங்கமத்துடன் இந்த ஆண்டுக்கான இசைவிழா நிறைவுபெறும்.
உலகின் பல்வேறு நாடுகளிலும் இதுபோன்ற இசை, நாட்டியம் தொடர்பான கலை விழாக்கள்
நடைபெறுகின்றன.
ஆகஸ்ட் மாதம் எடின்பரோ சர்வதேசக் கலைவிழா மிகவும் விமரிசையாகக் கொண்டாடப்படும் விழா.
1947ம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட இந்த இசை, நாட்டிய விழாவில் பங்குபெறவும், கலந்துகொள்ளவும்
உலகெங்கிலும் இருந்து கலைஞர்களும் இரசிகர்களும் குவிகிறார்கள்.
ஆனால், இந்த இசை விழா நடப்பது ஆறே ஆறு அரங்கங்களில் மட்டுமே.
ஆனால், அவை அனைத்துமே வியாபாரக் கண்ணோட்டத்துடன், பல தொழில் நிறுவனங்களும்,
அந்தந்த நகர அமைப்புகளும் சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவர்ந்து தங்களது பொருளாதாரத்தை
மேம்படுத்த இதுபோன்ற கலை நிகழ்ச்சிகளை விளம்பரப்படுத்திக் குளிர்காய முற்படுகின்றனவே தவிர,
கலைக்காக நடத்தப்படும் விழாக்களா என்றால் கிடையாது.
ஆனால் நமது சென்னையில் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் இசைவிழா அப்படிப்பட்டதல்ல.
இது வியாபாரத்துக்காக நடத்தப்படுவது அல்ல.
சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவர வேண்டும் என்பதற்காக ஏற்பாடு செய்யப்படுவதும் அல்ல.
கலைக்காகக் கலாரசிகர்களால் நடத்தப்படும் நமது சென்னை இசை விழாவின் பிரமாண்டம்
உலகில் வேறு எந்தப் பகுதியில் நடைபெறும் விழாக்களுக்கும் இல்லை என்பதால்தான், சென்னை
மாநகரம் இந்தியாவின் கலாசார தலைநகரம் என்று போற்றப்படுகிறது.
73 சபாக்கள் ஏறத்தாழ 2,850 இசை, நாட்டிய நிகழ்ச்சிகளை நடத்தி நாலாயிரத்துக்கும்
மேற்பட்ட கலைஞர்களின் திறமையை இரசிகர்களுக்கு விருந்து படைக்கும் இந்த அதிசயத்தைப்
பார்த்து வடநாட்டவரும், வெளிநாட்டவரும் வாய் பிளந்து ஆச்சரியப்படுகிறார்கள்.
ஆண்டுதோறும் சில நூறு புதிய இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்கள் அறிமுகமாகிறார்கள்.
சொல்லப்போனால் இந்த இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்களில் பலர் பணத்துக்காக
இசையைத் தேர்ந்தெடுக்காமல், இசையை இசைக்காக நேசிப்பவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்.
கர்நாடக இசை என்பதை நாம் தென்னிந்திய இசை அல்லது திராவிட இசை என்று சொல்வது
தான் சரி.
எப்படித் தமிழர், கேரளத்தவர், கன்னடர், ஆந்திரர் ஆகிய அனைவரையும் வடவர்கள்
"மதராசிகள்" என்று குறிப்பிடுகிறார்களோ அதைப்போல, நமது தஞ்சைத் தரணியில் தோன்றி
தென்னகமெங்கும் பரவிய தென்னக இசையைக் கர்நாடக இசை என்று குறிப்பிடுகிறார்கள்,
ஆற்காடு நவாபுகள் அப்போது கர்நாடிக் நவாப் என்றும் அழைக்கப்பட்டனர்.
இவர்கள் கிருஷ்ணா நதிக்கும், கொள்ளிடத்துக்கும் இடையிலான பகுதியை 1690 முதல் 1801 வரை
ஆண்டு வந்தனர். மைசூர் உள்பட உள்ள பகுதியை ஆண்ட கர்நாடிக் நவாபுகளின் நாட்டு இசையைக்
கர்நாடக இசை என்று இந்துஸ்தானிய இசை மரபினர் அழைக்க முற்பட்டனர்.
இதுதான் வரலாற்று உண்மை.
சப்த ஸ்வரங்களின் அடிப்படையில் அமைந்த இசை எப்படித் தமிழிசையாகும் என்று கேட்பவர்கள்
மறந்துவிடும் ஒன்று, இந்த சப்த ஸ்வரங்கள் நமது பண்களின் பரிணாமம் தான் என்பதை.
"பஞ்ச மரபு" என்கிற சங்க கால நூலில் இசை மரபின் வங்கிய மரபு என்கிற உட்பிரிவில் பாடல்
28ல் "சரி கம பத நீ" எனும் சுத்த எழுத்தால்,
"வரிபரந்த கண்மடவாய் வைக்கத் தெரிவரிய ஏழிசையும் தோன்றும். இதனுள்ளே பண் பிறக்கும்.
சூழ் முதலாம் சுத்தத் துளை"
என்று வங்கியம் (புல்லாங்குழல்) வர்ணிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
நமக்கே உரித்தான இந்த இசையை நாம் தக்கவைத்துக் கொள்ள வேண்டுமானால் முதலில்
அந்த இசை பாமரனுக்கும் புரியும் இசையாக இருக்க வேண்டும்.
அதற்கு அதிகமாகத் தமிழ் சாகித்யங்கள் (பாடல்கள்) கையாளப்பட வேண்டும்.
பெயருக்குத் துக்கடாவாக ஒரு திருப்புகழோ, திருப்பாவையோ பாடுவது என்பது இசையை மட்டுமல்ல,
தமிழையும் கேவலப்படுத்துவதாக இருக்கிறது.
இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்கள் பலர் தமிழ் சாகித்யங்களை மட்டுமல்ல, தெலுங்கு
சாகித்யங்களையும் ஆங்கிலத்தில் எழுதி வைத்துப் பாடும் அவலநிலை ஏற்பட்டிருப்பது எத்தனை
முக்கியமான பழம்பெரும் சபாக்களின் நிகழ்வுகள் முடிந்துவிட்டன.
சென்னை சங்கமத்துடன் இந்த ஆண்டுக்கான இசைவிழா நிறைவுபெறும்.
உலகின் பல்வேறு நாடுகளிலும் இதுபோன்ற இசை, நாட்டியம் தொடர்பான கலை விழாக்கள்
நடைபெறுகின்றன.
ஆகஸ்ட் மாதம் எடின்பரோ சர்வதேசக் கலைவிழா மிகவும் விமரிசையாகக் கொண்டாடப்படும் விழா.
1947ம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட இந்த இசை, நாட்டிய விழாவில் பங்குபெறவும், கலந்துகொள்ளவும்
உலகெங்கிலும் இருந்து கலைஞர்களும் இரசிகர்களும் குவிகிறார்கள்.
ஆனால், இந்த இசை விழா நடப்பது ஆறே ஆறு அரங்கங்களில் மட்டுமே.
- இலண்டன் நாட்டிய விழா
- நியூயார்க் நாட்டிய விழா
- ஐரோப்பிய நாட்டிய விழா
ஆனால், அவை அனைத்துமே வியாபாரக் கண்ணோட்டத்துடன், பல தொழில் நிறுவனங்களும்,
அந்தந்த நகர அமைப்புகளும் சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவர்ந்து தங்களது பொருளாதாரத்தை
மேம்படுத்த இதுபோன்ற கலை நிகழ்ச்சிகளை விளம்பரப்படுத்திக் குளிர்காய முற்படுகின்றனவே தவிர,
கலைக்காக நடத்தப்படும் விழாக்களா என்றால் கிடையாது.
ஆனால் நமது சென்னையில் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் இசைவிழா அப்படிப்பட்டதல்ல.
இது வியாபாரத்துக்காக நடத்தப்படுவது அல்ல.
சுற்றுலாப் பயணிகளைக் கவர வேண்டும் என்பதற்காக ஏற்பாடு செய்யப்படுவதும் அல்ல.
கலைக்காகக் கலாரசிகர்களால் நடத்தப்படும் நமது சென்னை இசை விழாவின் பிரமாண்டம்
உலகில் வேறு எந்தப் பகுதியில் நடைபெறும் விழாக்களுக்கும் இல்லை என்பதால்தான், சென்னை
மாநகரம் இந்தியாவின் கலாசார தலைநகரம் என்று போற்றப்படுகிறது.
73 சபாக்கள் ஏறத்தாழ 2,850 இசை, நாட்டிய நிகழ்ச்சிகளை நடத்தி நாலாயிரத்துக்கும்
மேற்பட்ட கலைஞர்களின் திறமையை இரசிகர்களுக்கு விருந்து படைக்கும் இந்த அதிசயத்தைப்
பார்த்து வடநாட்டவரும், வெளிநாட்டவரும் வாய் பிளந்து ஆச்சரியப்படுகிறார்கள்.
ஆண்டுதோறும் சில நூறு புதிய இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்கள் அறிமுகமாகிறார்கள்.
சொல்லப்போனால் இந்த இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்களில் பலர் பணத்துக்காக
இசையைத் தேர்ந்தெடுக்காமல், இசையை இசைக்காக நேசிப்பவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்.
கர்நாடக இசை என்பதை நாம் தென்னிந்திய இசை அல்லது திராவிட இசை என்று சொல்வது
தான் சரி.
எப்படித் தமிழர், கேரளத்தவர், கன்னடர், ஆந்திரர் ஆகிய அனைவரையும் வடவர்கள்
"மதராசிகள்" என்று குறிப்பிடுகிறார்களோ அதைப்போல, நமது தஞ்சைத் தரணியில் தோன்றி
தென்னகமெங்கும் பரவிய தென்னக இசையைக் கர்நாடக இசை என்று குறிப்பிடுகிறார்கள்,
ஆற்காடு நவாபுகள் அப்போது கர்நாடிக் நவாப் என்றும் அழைக்கப்பட்டனர்.
இவர்கள் கிருஷ்ணா நதிக்கும், கொள்ளிடத்துக்கும் இடையிலான பகுதியை 1690 முதல் 1801 வரை
ஆண்டு வந்தனர். மைசூர் உள்பட உள்ள பகுதியை ஆண்ட கர்நாடிக் நவாபுகளின் நாட்டு இசையைக்
கர்நாடக இசை என்று இந்துஸ்தானிய இசை மரபினர் அழைக்க முற்பட்டனர்.
இதுதான் வரலாற்று உண்மை.
சப்த ஸ்வரங்களின் அடிப்படையில் அமைந்த இசை எப்படித் தமிழிசையாகும் என்று கேட்பவர்கள்
மறந்துவிடும் ஒன்று, இந்த சப்த ஸ்வரங்கள் நமது பண்களின் பரிணாமம் தான் என்பதை.
- இசையும்
- முழவும்
- தாளமும்
- கூத்தும்
- அபிநயமும்
"பஞ்ச மரபு" என்கிற சங்க கால நூலில் இசை மரபின் வங்கிய மரபு என்கிற உட்பிரிவில் பாடல்
28ல் "சரி கம பத நீ" எனும் சுத்த எழுத்தால்,
"வரிபரந்த கண்மடவாய் வைக்கத் தெரிவரிய ஏழிசையும் தோன்றும். இதனுள்ளே பண் பிறக்கும்.
சூழ் முதலாம் சுத்தத் துளை"
என்று வங்கியம் (புல்லாங்குழல்) வர்ணிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
நமக்கே உரித்தான இந்த இசையை நாம் தக்கவைத்துக் கொள்ள வேண்டுமானால் முதலில்
அந்த இசை பாமரனுக்கும் புரியும் இசையாக இருக்க வேண்டும்.
அதற்கு அதிகமாகத் தமிழ் சாகித்யங்கள் (பாடல்கள்) கையாளப்பட வேண்டும்.
பெயருக்குத் துக்கடாவாக ஒரு திருப்புகழோ, திருப்பாவையோ பாடுவது என்பது இசையை மட்டுமல்ல,
தமிழையும் கேவலப்படுத்துவதாக இருக்கிறது.
இளைய தலைமுறைக் கலைஞர்கள் பலர் தமிழ் சாகித்யங்களை மட்டுமல்ல, தெலுங்கு
சாகித்யங்களையும் ஆங்கிலத்தில் எழுதி வைத்துப் பாடும் அவலநிலை ஏற்பட்டிருப்பது எத்தனை
பேருக்குத் தெரியும்?
தமிழில்
பாடினால் மட்டும் போதாது.
தமிழ் படித்துத் தமிழைச் சரியாக உச்சரித்தும் பாட வேண்டும்.
கலைஞர்களை ஒப்பந்தம் செய்யும்போது, நீங்கள் தமிழில் பாடுவதாக இருந்தால்தான்
வாய்ப்பு என்று ஏன் இந்த சபாக்கள் நிபந்தனை விதிப்பதில்லை என்கிற நியாயமான கேள்வியை
எழுப்பி இருக்கிறது "விடுதலை" நாளிதழ்.
நாமும் அந்தக் கருத்தையே பிரதிபலிக்கிறோம்.
இசை பாமரர்களைப் போய்ச் சேர வேண்டும்.
இந்த நோக்கம் சென்னை சங்கமத்தால் ஓரளவுக்கு செயல்வடிவம் கொள்கிறது என்பதையும்
இங்கே பதிவு செய்தாக வேண்டும்.
பூங்காக்களில் பாடும் பல கலைஞர்கள் பாமரர்கள் இரசிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தமிழில் பாடுகிறார்கள்.
இவர்கள் சபாக்களில் பாடும்போது தமிழில் பாடுவதில்லையே ஏன்?
அங்கே கூடும் இரசிகர்கள் தமிழ் பாடக்கூடாது என்று சொல்வார்களா என்ன?
இல்லை அவர்கள், வெளிநாட்டவர்களும் வெளிமாநிலத்தாருமா,தமிழர்கள்தானே?
பணக்கார நிலச்சுவான்தார்கள் மற்றும் ஜமீன்தார்களின் ஏகபோக உரிமையாக இருந்த இசை
இன்று அனைவருக்கும் பொதுவாகி இருக்கிறது.
இனி அதைப் பாமரனும் இரசிக்கும் நிலை ஏற்பட வேண்டும்.
அதற்குப் பள்ளிகளில் ஐந்தாம் வகுப்பு வரை இசை கட்டாயமாகக் கற்றுத்தரப்பட வேண்டும்.
நமது சபாக்களும், இசைவாணர்களும் தமிழிசைக்கு முன்னுரிமை தரவேண்டும்.
தமிழகத்தில் தமிழில் பாடுங்கள் என்று வேண்டுகோள் விடுக்கும் கேவலம் இனியும் தொடரக்கூடாது!
தமிழ் படித்துத் தமிழைச் சரியாக உச்சரித்தும் பாட வேண்டும்.
கலைஞர்களை ஒப்பந்தம் செய்யும்போது, நீங்கள் தமிழில் பாடுவதாக இருந்தால்தான்
வாய்ப்பு என்று ஏன் இந்த சபாக்கள் நிபந்தனை விதிப்பதில்லை என்கிற நியாயமான கேள்வியை
எழுப்பி இருக்கிறது "விடுதலை" நாளிதழ்.
நாமும் அந்தக் கருத்தையே பிரதிபலிக்கிறோம்.
இசை பாமரர்களைப் போய்ச் சேர வேண்டும்.
இந்த நோக்கம் சென்னை சங்கமத்தால் ஓரளவுக்கு செயல்வடிவம் கொள்கிறது என்பதையும்
இங்கே பதிவு செய்தாக வேண்டும்.
பூங்காக்களில் பாடும் பல கலைஞர்கள் பாமரர்கள் இரசிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தமிழில் பாடுகிறார்கள்.
இவர்கள் சபாக்களில் பாடும்போது தமிழில் பாடுவதில்லையே ஏன்?
அங்கே கூடும் இரசிகர்கள் தமிழ் பாடக்கூடாது என்று சொல்வார்களா என்ன?
இல்லை அவர்கள், வெளிநாட்டவர்களும் வெளிமாநிலத்தாருமா,தமிழர்கள்தானே?
பணக்கார நிலச்சுவான்தார்கள் மற்றும் ஜமீன்தார்களின் ஏகபோக உரிமையாக இருந்த இசை
இன்று அனைவருக்கும் பொதுவாகி இருக்கிறது.
இனி அதைப் பாமரனும் இரசிக்கும் நிலை ஏற்பட வேண்டும்.
அதற்குப் பள்ளிகளில் ஐந்தாம் வகுப்பு வரை இசை கட்டாயமாகக் கற்றுத்தரப்பட வேண்டும்.
நமது சபாக்களும், இசைவாணர்களும் தமிழிசைக்கு முன்னுரிமை தரவேண்டும்.
தமிழகத்தில் தமிழில் பாடுங்கள் என்று வேண்டுகோள் விடுக்கும் கேவலம் இனியும் தொடரக்கூடாது!
karthi
Jan 17, 2010, 6:02:35 AM1/17/10
to mint...@googlegroups.com
இந்தக் கட்டுரை மிகைப்படுத்தப்பட்டது என்பதே என்
எண்ணம்.
நானும் கலாரசிகந்தான். So my take!
2009 டிசம்பர் சீசனில் தமிழ்க் கிருதியை
centrepieceஆக வைத்துப் பாடாத
பாடகரே இல்லை என்று சொல்லலாம். ராகம் தானம்
பல்லவியில் கூட
தமிழ்ப் பல்லவிகள் அதிகம். பாம்பே ஜெயஸ்ரீ "ஐயனும்
நோக்கினான்;
அவளும் நோக்கினாள்; கண்ணினைக் கண் ஒன்றையொன்று
உண்ணவும்"
என்று பல்லவி பாடியபோது சங்கீத வித்வத் சபையில்
(இதுதான் மையம்)
கைதட்டல் அதிர்ந்தது - சங்கீதத்துக்கு அல்ல,
தமிழுக்காக.
சங்கீத சீசனில் தமிழைத் துக்கடாவா ஆக்குகிறார்கள்
என்பது நைந்து போன
cliche. இதை முதன்மையாக வைத்து எழுதுபவர்கள் வந்து
உட்கார்ந்து
கேட்கிறார்களா என்பதே தெரியவில்லை.
நீங்கள் பாரக் கணக்கு போட்டு பாடகர் தமிழ் இத்தனைக்
கிலோவும் தெலுங்கு
இத்தனைக் கிலோவும் பாடினார் என்று பார்த்தால்
தெலுங்கு தூக்கலாக
இருக்கும். அதற்கு என்ன செய்வது? தியாகராஜர்தான்
கர்நாடக சங்கீதத்தின்
முதுகெலும்பு. அவருக்கு உரிய மரியாதையைக்
கொடுக்கத்தானே வேண்டும்!
கர்நாடக சங்கீதம்தான் முற்றாகத் திராவிடத் தன்மை
உடையது. திராவிட
மாநிலங்களின் அனைத்து மொழிகளும் பாடப்படுகின்றன.
அனைத்து திராவிடப்
பிரதேச பாடகர்களும் பாடுகிறார்கள். ஒருவரை ஒருவர்
பரஸ்பரம் அறிந்து
வைத்திருக்கிறார்கள். மிகுந்த மரியாதையுடன்
பழகுகிறார்கள். நான் தமிழன்,
நீ கன்னடன் போன்ற துவேஷங்கள் எங்கும்
இல்லை.
மியூசிக் அக்காதமியின் சதசுக்குப் போயிருந்தேன்.
வலையப்பட்டி சுப்பிரமணியத்துக்கு
சங்கீத கலாநிதி விருது கொடுத்தார்கள். விழா சிதம்பரம்
தலைமையில் நடந்தது.
வழக்கம் போல விழா மொழி முழுதும் ஆங்கிலம்தான்.
அறிவிப்பாளர்,
அக்காதமியின் தலைவர், விருது பெறுபவர்களை
அறிமுகப் படுத்துவோர் ஆங்கிலத்திலேயே
மிகத் திறமையாகவும் சுருக்கமாகவும் கண்ணியமாகவும்
மொழிந்தார்கள்.
The Honourable Minister Chidambaram" என்று அறிமுகப்
படுத்தியவுடன் வந்த அவர்,
"அன்புள்ள தலைவர் அவர்களே" என்று ஆரம்பித்து ஓர்
இருபது நிமிடம் அழகான
எளிய நளினமான தமிழில் பேசி அமர்ந்தார்.
சடங்குக்காகக் கூட ஆங்கிலத்தில் ஒரு
வாக்கியமும் பேசவில்லை. அடுத்த நிகழ்ச்சியை அறிவிக்க
எழுந்த பப்பு வேணுகோபால் ரெட்டி (மனிதருக்குத்
தலைமுழுதும் சங்கீதம் பற்றிய
அறிவு) "அமைச்சர் அவர்களுக்கு நமது நன்றி" என்று
முதன் முறை தமிழில்
பேசினார். (வலையப்பட்டியாரின் நன்றி உரையும் தமிழில்
அமைந்திருந்தாலும்
அது திட்டமிடப்படாத வழவழாவாகப்
போயிற்று.)
என்னைக் கேட்டீர்களானால் சங்கீத சபாக்களில் யாரும்
தமிழ்த் துவேஷிகள் அல்லர்.
ஆனால் அவர்கள் lingua franca ஆங்கிலமாக அமைந்து
விட்டது. ஆனால் அவர்களிடம்
தமிழில் பேசினால் சந்தோஷமாகத் தமிழிலேயே
பேசுகிறார்கள்.
பார்க்கப் போனால் துவேஷம் பார்ப்பவர் கண்ணில்தான்
இருக்கிறது.
ரெ.கா.
vishalam raman
Jan 17, 2010, 12:30:33 PM1/17/10
to mint...@googlegroups.com
இசைக்கு மொழியில்லை எந்த மொழியில் பாடினாலும் நெஞ்சைத்தொட்டுவிடும்
மொழிகள் புரிந்திருந்தால் இன்னும் ஆழமாக நெஞ்சில் ஊடுருவி நிற்கும்
மொழிகள் புரிந்திருந்தால் இன்னும் ஆழமாக நெஞ்சில் ஊடுருவி நிற்கும்
karthi
Jan 17, 2010, 8:00:32 PM1/17/10
to mint...@googlegroups.com
உண்மைதான் விசாலம் அம்மா! ஆனால் தமிழைப் புறம் தள்ளுவதற்காகவே
இந்த சமாதானத்தைச் சொன்ன காலம் ஒன்றிருந்தது. ஆனால் இப்போது ஒரு
சமப்பாடு வந்து விட்டது.
இந்த சமாதானத்தைச் சொன்ன காலம் ஒன்றிருந்தது. ஆனால் இப்போது ஒரு
சமப்பாடு வந்து விட்டது.
திருத்தம்: "அண்ணலும் நோக்கினான்..." என் நினைவுப் பிழை; ஜெயஸ்ரீயின்
பிழையன்று.
மன்னிக்கவும்.
ரெ.கா.
--------------------------------------------------------------------------------
Hari Krishnan
Jan 17, 2010, 10:29:25 PM1/17/10
to mint...@googlegroups.com
2010/1/17 vishalam raman <rvis...@gmail.com>
இசைக்கு மொழியில்லை எந்த மொழியில் பாடினாலும் நெஞ்சைத்தொட்டுவிடும்
மொழிகள் புரிந்திருந்தால் இன்னும் ஆழமாக நெஞ்சில் ஊடுருவி நிற்கும்
இசைக்கு மொழியில்லை. ஆமாம். ரசிகன் சொல்லவேண்டிய வார்த்தை அது. பாடகனுக்கு மொழி உண்டு. ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் புரிந்துகொண்டு, அர்த்த ருசியை மனத்தில் வாங்கிக்கொண்டு ரசபாவத்தைக் குரல்வழியே கொடுக்க முடியுமானால், கேட்பவனுக்கு இசை போதும், மொழி தேவையில்லை.
பாடகனுக்கு அப்படியில்லை. இப்படி நான் பலகாலமாகச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறேன். நித்யஸ்ரீ (அமீரக வானொலிக்காக ஆசீப் மீரானை நான் கேட்கச் சொல்லி எழுதியிருந்த கேள்விக்கு விடையிறுக்கையில்) நான் மேலே சொல்லியிருப்பதை அப்படியே சொன்னார்கள். அண்மையில் எஸ் பி பாலசுப்பிரமணியம், ஏதோ ஒரு சேனலின் இசைப்போட்டி நிகழ்ச்சியில் தமிழில் பாடிய ஒரு தெலுங்கருக்கும் இதையே சொன்னார். ஆகவே, it is only partially true to say that music is beyond the barriers of language.
On 17/01/2010, karthi <karth...@gmail.com> wrote:
>
> இந்தக் கட்டுரை மிகைப்படுத்தப்பட்டது என்பதே என் எண்ணம்.
> நானும் கலாரசிகந்தான். So my take!
>
> 2009 டிசம்பர் சீசனில் தமிழ்க் கிருதியை centrepieceஆக வைத்துப் பாடாத
> பாடகரே இல்லை என்று சொல்லலாம். ராகம் தானம் பல்லவியில் கூட
> தமிழ்ப் பல்லவிகள் அதிகம். பாம்பே ஜெயஸ்ரீ "ஐயனும் நோக்கினான்;
> அவளும் நோக்கினாள்; கண்ணினைக் கண் ஒன்றையொன்று உண்ணவும்"
>
அப்படியில்லை ரெகா. ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருப்பதிலிருந்து அப்படியே (இந்தப் பகுதியை மட்டும்) தருகிறேன். (சீதை-308 கட்டுரைகள் விரைவில் தமிழ்மரபு விக்கியில் ஏறப்போகின்றன.)
aNNalum nOkkinaan avaLum nOkkinaaL
It is a strange meeting. It is an enthralling story of love that Kamban builds. They see each other by sheer accident. They forget their surroundings. Walking on the line of vision of each other, they move into the hearts of each other. A dream of a meeting and a dream of a verse. The first meeting of the divine couple ever since they left their abode in the Ocean of Milk. Kamban melts the hearts of the readers, taking everyone with him to the heights of delight in this scene, a real grand creation of his, a deviation from the original.
After the deliverance of Ahalya from the curse of Gautama, her husband, the boys Rama and Lakshmana are taken by their preceptor Viswamitra, to Mithila. Viswamitra had already decided about taking Rama to the court of Janaka and to ask him to string the bow. But he had not disclosed his decision to Rama at this stage. He had simply informed him that they are going to Mithila to witness the grand Yaga being performed by Janaka and nothing more.
The sage and the boys walk into the long and wide roads of Mithila, with everyone turning their heads in wonder at the handsomeness of the boys, and walk close to the moat that surrounds the fortress. Vaidehi is at that time playing on the terrace of her gynaecium with her friends. Running happily like a swan to the parapet wall, she chanced to look at the street. ‘A feast to the eyes of the beholder,’ says Kamban. ‘vengkaLi vizhikku oru vizhavum aayavar.’ A delight to the spectator. ‘mangayarkku iniyadhu oru marundhum aayavaL.’ She is the elixir, the manna among all maidens. Such delight she is, ‘engaL naayagarkku yaavadhu aam kolO?’ what would she be to our Lord! Our Lord who cherishes Her on His chest!
Her eyes fell on the ‘koNdal,’ the cloudlet that was walking down the streets of Mithila. The excited, happy, high-pitched squeals of the girls naturally made Rama to look up. Their eyes locked into each other. ‘eNNa aru nalaththinaaL, inayaL nindruzhi,’ When Sita, whose beauty cannot be comprehended, stood there, leaning on the parapet wall, ‘kaNodu kaN iNai kavvi,’ their pairs of eyes locked into each other, ‘ondrai ondru uNNavum,’ and seemed to swallow each other, ‘nilai peraadhu,’ their minds destabilised as they were (moved towards each other) ‘uNarvum ondrida,’ were in the same state (of love) ‘aNNalum nOkkinaan,’ Rama kept looking on and on. ‘avaLum nOkkinaaL.’ Sita could not take her eyes away from him.
‘parugiya nOkku enum paasathaal piNiththu,’ Their line of vision metamorphosed into a rope and ‘oruvari oruvar tham uLLam eerththalaal,’ since their mind pulled the other with such force (through the towline of their vision), ‘vari silai aNNalum,’ the Lord of the banded bow ‘vaat kaN nangayum,’ and the maiden whose eyes were as sharp as a sword, ‘iruvarum maarip pukku idhayam eydhinaar’ walked on the rope (of their line of vision), and entered into the heart of the other.
A tightrope walking indeed! Rama walked on the ‘rope’ reached the eye of the maiden and through the eye, walked into the grand chamber of her heart. Sita walked to his heart in a similar manner. Scintillating. The kind of vision that the Poet had and the manner in which he has treasured it in words for us to see, is simply marvellous. There is no other word to describe the joy that wells up the heart of the reader.
And why would they stand like that for such a long time? Listen to the Poet......(would be continued later in Marabu Wiki)
--
அன்புடன்,
ஹரிகி.
devoo
Jan 17, 2010, 11:29:08 PM1/17/10
to மின்தமிழ்
Jan 17, 9:29 pm, Hari Krishnan
//ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருப்பதிலிருந்து அப்படியே (இந்தப் பகுதியை
மட்டும்) தருகிறேன். (சீதை-308 கட்டுரைகள் விரைவில் தமிழ்மரபு
விக்கியில் ஏறப்போகின்றன.)//
//ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருப்பதிலிருந்து அப்படியே (இந்தப் பகுதியை
மட்டும்) தருகிறேன். (சீதை-308 கட்டுரைகள் விரைவில் தமிழ்மரபு
முதல் பத்து கட்டுரைகள் ஏறி விட்டன, அண்ணா.
அண்ணல் நோக்கியது ஐந்தாம் தலைப்பு
தேவ்
Geetha Sambasivam
Jan 17, 2010, 11:55:24 PM1/17/10
to mint...@googlegroups.com
செளம்யா தமிழ்ப்பாடல்களின் பண்கள், பாடும் காலங்கள், எந்த எந்த நேரத்தில் எந்தப் பண் என்பது பற்றி ஒரு விரிவான ஆய்வே செய்திருக்கிறார். சங்க காலம் தொட்டு, இந்த நூற்றாண்டு வரையிலான எல்லாத் தமிழ்ப்பாடல்களையும் இவ்வகையில் பாடியும் காட்டினார். இவை கர்நாடக சங்கீத ராகத்தோடு எவ்வகையில் ஒத்திருக்கிறது என்பதையும் சுட்டிக் காட்டினார். அருமையான நிகழ்ச்சி. சென்ற வருடம் வந்தது.
2010/1/18 karthi <karth...@gmail.com>
V, Dhivakar
Jan 18, 2010, 12:05:51 AM1/18/10
to mint...@googlegroups.com
ரெ.கா இம்முறை பல கச்சேரிகளுக்கு நேரில் ஆஜராகி ரசித்துவிட்டு, எழுதியுள்ளார். இந்த தமிழ் தெலுங்கு கன்னடம் பற்றிய அவர் பார்வையோடு ஒத்துப் போகலாம்தான்.
ஆனால் நான் இங்கு சொல்ல விரும்புவது வேறு. தமிழில் பல பாடல்களை தமிழ் வித்வான்கள் பாடும் விதத்தைப் பற்றிக் குறை சொல்லவும் போவதில்லை. ஆனால் தெலுங்கு மொழியை சித்திரவதை செய்யும் மிகப் பெரிய (தமிழக) கர்நாடக வித்துவான்களை என்ன சொல்வது.. முன்பெல்லாம் ராகம், குரல், கீதம் பிடித்திருந்தால் லயித்துப் போய்விடுவேன்.. ஆனால் போகப்போக இவர்கள் தெலுங்குமொழியைப் பிரித்துப் பாடுவதாக நினைத்து அந்த இனிய பாஷையை வதைப்படுத்துவது என்னவென்றென்பது.
போகட்டும்.. இதற்காகத்தான் இசைக்கு மொழி தேவை இல்லை என்கிறார்களோ..
இவ்வண்
இசை அறிவில்லாத
தி
http://www.vamsadhara.blogspot.com
http://aduththaveedu.blogspot.com
shylaja
Jan 18, 2010, 12:06:19 AM1/18/10
to mint...@googlegroups.com
நால்வகை நிலங்களுக்குமான நான்குபெரும்பண்கள் உருவானது. பண்களே,காலப்போக்கில் ராகங்களாக வளர்ச்சியடைந்தன பண்ணென்பது பாடலின் இசைவடிவம் அதை’மெட்டு’என்றும்கூறலாம்
நான்குநிலத்திற்கும் உரிய பெரும்பண்ணை ’பாலை’ என்கிறோம்!
ஒரு பழையபண்தான் இன்று முக்கிய ராகமாகத் திகழ்கிறது
.
சிலப்பதிகாரத்தின் ஆய்ச்சியர்குரவை பாடலில் ’முல்லைத்தீம்பாணி ’என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது
ச ரி க ப த இதன் சுரம்(ஸ்வரம்)
இதுதான், இன்றையமோகன ராகம்.திரைப்படப்பாடல்களில் அதிகம் பயன்படுத்தப்படும் ராகம்..ஆம், இதுவேமோகனம்! சுகமான ராகம் இது!
2010/1/18 Geetha Sambasivam <geetha...@gmail.com>
Innamburan Innamburan
Jan 18, 2010, 5:28:02 AM1/18/10
to mint...@googlegroups.com
As Shailaja put it, Silappadhikaaraam is the fountainhead. Dr.V.K.Narayana mEnon extols its virte.
Innamburan
2010/1/18 shylaja <shyl...@gmail.com>
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
--
இன்னம்பூரான்
It is loading more messages.
0 new messages