சிவ முகங்கள் - ஐந்து

[Banukumar Rajendran]

சிவனாரின் பஞ்ச முகங்கள் பற்றியக் குறிப்புகள் வரும் சைவ இலக்கியங்கள் யாவை?

நன்றி.

இரா.பானுகுமார்

[Oru Arizonan]

சிவபுராணத்தில் வரும் ஒரு வரி:

"நிறங்களோரைந்துடையாய்  ஆக்குவாய்

காப்பாய் அழிப்பாய் அருள்தருவாய் போக்குவாய்

என்னைப் புகுவிப்பாய்"

இதில் நிறங்கள் ஐந்து என்று மாணிக்கவாசகர் குறிப்பிடுபவை சிவன் செய்யும் ஐந்து தொழில்கள், ஐந்து முகங்கள்.  (five hats he is wearing to do his jobs).

ஒரு அரிசோனன் 

--
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.

--

பணிவன்புடன்,

ஒரு அரிசோனன் 

https://tamizhtharakai.wordpress.com/ -- தாரகை 

[Geetha Sambasivam]

சத்யோஜாதம்:

லிங்கோத்பவர்

சுகாசனர்

உமாமகேசர்

அரிஹரர்

அர்த்தநாரி 

தத்புருஷம்:

பிட்சாடனர்

காமாரி

காலாரி

சலந்தராரி

திரிபுராரி

வாமனம்:

கங்காதரர்

சக்ரவரதர்

கஜாந்திகர்

சண்டேசானுக்கிரகர்

ஏகபாதர்

அகோரம்:

கஜசம்ஹாரர்

வீரபத்திரர்

தக்ஷிணாமூர்த்தி

கிராதமூர்த்தி

நீலகண்டர்

ஈசானன்:

சோமாஸ்கந்தர்

நடராசர்

ரிஷபாரூடர் 

கல்யாணசுந்தரர்

சந்திரசேகரர்

எல்லா சைவ நூல்களிலும் குறிப்பிடப் படுகிறது. 

 

[Seshadri Sridharan]

On Sun, Jan 11, 2015 at 10:01 AM, Banukumar Rajendran <banuk...@gmail.com> wrote:

சிவனாரின் பஞ்ச முகங்கள் பற்றியக் குறிப்புகள் வரும் சைவ இலக்கியங்கள் யாவை? - இரா.பானுகுமார்

 எனது ஆன்மீக ஆசான் ஆனந்த மூர்த்தி திருவாய் மலர்ந்த செய்தி 

Shiva is also called paiṋcavaktram, which means “one who has five faces”. Now the question is, did Shiva really have five faces? No, no one having a physical body can have five faces. The idea of the five-faced Shiva is purely a symbol of the five expressions of one and the same face. The central face, the real face, of Shiva, is Kalyáńasundaram. The face on the extreme right is Dakśińeshvara, and the face between Kalyáńasundaram and Dakśińeshvara is Iishána. The face on the extreme left is Vámadeva, and the face between Kalyáńasundaram and Vámadeva is Kálángni. The behaviour of Dakśińeshvara is mildly severe; Iishána is still milder; Kálágni is far more terrible; but in Kalyáńasundaram there is not the least severity – He is always smiling. Let me explain it in this way: If someone makes a mistake, Dakśińeshvara will say, “Why did you do such a thing? For this, you will be punished.” Iishána will say, “Why are you doing wrong? Shouldn't you be punished for this?” Kálágni will say, “Why are you doing wrong? I will give you severe punishment, I won't tolerate these things. Before me this type of excuse is useless!” Vámadeva will say, “You are such a scoundrel! I will destroy you – I will burn you to ashes!” And Kalyáńasundaram will laughingly say, “Don't do such things, you yourself will be harmed by this.” So Shiva actually had not five faces but one, and that one face had five expressions; thus He is called paiṋcavaktram.

The unconscious mind is the repository of all qualities, and all the knowledge of the human mind. People, according to their capacity, in wakeful state or in a dreaming state, can bring some portion of the unlimited knowledge of the unconscious mind to the subconscious, and a still smaller portion to the conscious mind. But usually people cannot bring all the unlimited knowledge of the unconscious mind to the subconscious or conscious mind. If anyone can do so, then that action is called “seeing knowledge with the eye of knowledge”. This eye of knowledge is called the third eye. Shiva could do this. He was the repository of infinite knowledge, and thus it was imagined that His eye of knowledge, His third eye, was very developed. He is trikáladarshii – the omniscient knower of past, present and future. Thus regarding Him it has been said in the dhyána mantra, trinetram – trilocanam [“the three-eyed one”].

by shrii shrii Ananada murtii on 13 August 1982, Kashi, Published in: Namah Shiváya Shántáya, chapter: Shiva in the Dhyana Mantra Discourse 20

Shiva in the Dhyána Mantra (Discourse 20)

13 August 1982, Kashi

Dhyáyennityaḿ Maheshaḿ rajatagirinibhaḿ cárucandrá vataḿsam;

Ratnákalpojjvaláḿgaḿ parashu-mrga-barábhiitihastaḿ prasannam.

Padmásiinaḿ samantáḿ stutamamaragańaervyághrakrttiḿ vasánam;

Vishvádyaḿ vishvabiijaḿ nikhilabhayaharaḿ paiṋcavaktraḿ trinetram.

[One should constantly meditate on Maheshvara, who is like a silver mountain, whose ornament is the lovely moon –

Whose limbs are brightened with the splendour of jewels, with axe

in hand, holding animals, bestowing boons, ever-blissful –

Seated in lotus posture, wearing a tiger-skin, worshipped by all the gods –

The seed, the cause of this vast world, who removes the boundless fears of the entire universe – the One with five faces and three eyes.]

A controller is called iishvara in Sanskrit. In all large and small matters of this world, there are controllers on all levels and holding different positions. One who is endowed with an extremely powerful mind with enlightened vision, whose heart is saturated with compassionate love – only such a person can be the Supreme Controller of all the small, medium and great controllers.

Tamiishvaráńáḿ paramaḿ Maheshvaraḿ taḿ devatánáḿ paramaḿ ca daevatam;

Patiḿ patiináḿ paramaḿ parastád vidáma devaḿ bhuvaneshamiid́yam.

“You are Maheshvara, the Controller of the controllers; You are Mahádeva, the Lord of the lords. You are the King of the kings, the greatest of the great, you are worshipped by the entire universe. So, Shiva, whether I know You or not, You are the Controller of all, You are the Supreme Controller, Maheshvara.”

The white-complexioned Shiva is as resplendent as the snow-white Raevataka Mountain glittering with light.

Did Shiva really have a crescent moon on His head? On this matter I must say a few words. In the different subtle-energy centres, or plexi (cakras, or padmas), of the human body, there are various types of glands and sub-glands. From these glands and sub-glands different hormones are secreted, and they control the body, mind and vrttis in various ways. Now, the controlling points of these propensities, which are fifty in number, are located in nine cakras in the human body. Each of these cakras has colours and sounds. The inseparable association of these colours and sounds produces fifty fundamental sounds which are also called letters (vowels and consonants). The other, compound sounds originated from these primary letters, and thus these fifty original letters are called the causal matrix. Generally speaking, the hormones secreted from the higher cakras, and their related sounds and colours, influence the lower cakras. The sahasrára cakra, the highest cakra, with one thousand propensities, controls all the lower cakras. The hormone or nectar secreted from the pineal gland, the gland which is related to this cakra, inspires an indescribable spiritual realization in the human body, mind and heart – an ecstasy which transcends thought. This divine nectar is always being secreted in the pineal glands of all human beings; but if their minds are filled with crude, material thoughts, it is immediately destroyed. But if at the time of this hormonal secretion, a person is immersed in spiritual ideation, then one experiences a blissful intoxication, and falls under the spell of divine ecstasy. From outside, such sádhakas may be misunderstood to be in a drunken state.

Shiva was often in that state of divine ecstasy, and those people addicted to drinking or smoking hashish or opium thought that perhaps Shiva was intoxicated like them:

Surápán karine ámi, sudhá khái “Jay Kálii” bale,

Man-mátále mátál kare, mad-mátále mátál bale.

[I don't drink wine, I take divine nectar, saying, “Victory to Kálii.”

My mind, intoxicated with bliss-causing hormones, makes me drunk.

But those who are intoxicated with drink call me a drunkard.]

The people of those days used to think that of the sixteen digits, or portions, of the moon, we can see fourteen digits on the fourteenth day of the fortnight, and fifteen on the full-moon day. But because of the somewhat angular position of the moon, we never see the sixteenth digit. So the people thought that the spiritual nectar was secreted from that sixteenth digit, and gave the name amákalá [dark phase] to this sixteenth digit.

Under the spell of this divine nectar, Shiva used to remain absorbed in Himself; so, many people thought that the invisible sixteenth phase of the moon was on Shiva�s head. Due to the pineal secretion of this divine nectar, Shiva became oblivious to all external phenomena; thus He was called Bholanátha [the Lord of Forgetfulness]. It was said of Him, cárucandrá vataḿsaḿ [“one whose beautiful ornament is the lovely moon”].

Was Shiva only white-complexioned? No, His whole body gleamed with the effulgence of that divine nectar-like snow glistening with the reflection of the midday sun, like the attractive lustre of emeralds in this world of ignorance. The white-complexioned body of Shiva was resplendent with the brilliance which radiates from diamonds and other jewels. Thus it was said, ratnakalpojjvaláḿgaḿ [“one whose body is resplendent like jewels”]. The radiance of Shiva�s sweet fragrant and tender body was enchanting –

Apúrva tánr deher subás mamatámay ánkhi dút́i

Apúrva tánr madhur vánii

Apúrva tánr ánana kháni

Apúrva tánr komala tanu, manamátáno sei hásiti.

[Wondrous the fragrance of His body, His two eyes filled with love,

Wondrous His sweet voice,

Wondrous His divine face,

Wondrous His tender body, wondrous His smile that delights the mind.]

To suppress the arrogance of the tyrants, Shiva held an axe. And, as He used to take care of all humans, animals and plants as His own children and loved them with all His heart, the animals used to approach Him without any fear. It should be remembered that mrga in Sanskrit does not mean only “deer”; it means any wild animal. Shákhámrga (“tree animal”) is another name for monkeys, because they live in the branches of trees. Mrgacarma means the skin of any wild animal, not only deer-skin. In olden days, the kings used to go hunting (mrgayá); this does not mean that they were hunting only deer; they used to hunt any wild animal. Thus all wild animals used to receive safe shelter near Shiva. When any human or animal would come to Shiva, fearful and in danger, He would always reassure them and grant them boons of welfare. This Shiva, who was indifferent to His personal comforts, could not remain unmoved if He saw tears in the eyes of the wicked; He prepared the path for their rectification and also granted them boons.

Under all circumstances He maintained His mental composure. Even in the most serious danger, the smile on His face would never fade; He would never lose His composure even in the gravest crisis. Such an ever-smiling face is rare in the history of the universe.

Usually He would sit in a posture called padmásana [lotus posture]. It is called padmásana because it is just like a lotus in full bloom. Just as the roots and stems of the lotus remain under the water and only the leaves and flowers float above it – and although it is born in the mud it sustains its love for the stars – in the same way, people sitting in this lotus posture and remaining in the world, can keep their minds above their mundane environment. That is why on the path of sádhaná this posture has tremendous importance. Even though He took upon Himself all the physical and psychic responsibilities of the entire world, Shiva, when seated in this posture, was just like a lotus in full bloom, transcending all the impurities and dirt of the mind. In Shiva was the harmonious adjustment between the physical and psychic world on the one hand and the spiritual world on the other.

It is true that whatever is created in this universe is subject to decay and change. It is equally true that all the divine vibrations, all the Cosmic thought projections (devas) emanating from the Universal Nucleus, are all rushing towards the unfathomable void, towards the distant future. So we may say that these divine rays, these devas, are immortal. They approach near, and they go far – incalculable millions of light-years away.

It is said that these devas also worship Mahádeva, the God of gods; they pay their salutations to Him. It is a general rule that whenever someone discovers qualities in a person greater than one's own, one worships that person. All the gods, all the divine rays, all the effulgent emanations, are far, far less important than Shiva, and that is why they all eulogize Him. Even if these devas are endowed with many great qualities, next to Shiva they are insignificant, because they are all under the bondages of the guńas, while Shiva is beyond all bondages. One who is in bondage always seeks the shelter of another who is liberated.

Prabhumiishamaniishamasheśaguńaḿ guńahiinamaheshagańábharańam.

“O Lord Shiva, you are Mahesha, the Lord of All – and You are also Aniisha – You have no lord. O Shiva, when we try to analyse Your qualities, we can never come to an end, because Your qualities are infinite. We call You Guńádhiisha because you are not bound by the guńas. On the ears, necks, arms and waists of the gods there are so many ornaments to increase their splendour – but You have nothing. Your favourite devotees, Your dearest followers, Your beloved children – they are Your ornaments, they are Your jewel necklaces, they are Your glory. You spend Your days in thinking only of them.

“O Shiva, it is beyond all human capacity to describe Your qualities” –

Asitagirisamaḿ syát kajjalaḿ sindhupátre surataruvarashákhá lekhanii patramurvii;

Likhati yadi grhiitvá sáradá sarvakálaḿ tathápi tava guńánámiisha páraḿ na yáti.

“O First Father, First Lord, Lord of Mantra, Great God, it is not possible to enumerate Your qualities. If we take the mighty Himalayas as a great ink tablet and place it in an ink-pot as vast as the ocean; if we use a branch of the mythological Párijáta tree as the pen, and the surface of the world as a sheet of paper; and if Sarasvatii the goddess of learning writes for eternity with this ink, ink-pot, pen and paper, still she will never finish writing of Your glory.”

Here Shiva is the combination of all the guńas, in Him are gathered all the qualities – and yet He is also guńátiita [beyond the guńas] and guńahiina [without bondage of guńas]. Because He transcends the guńas, and because He is devoid of all the guńas, all the entities of the three worlds prostrate before Him in full surrender, and say in one voice, “You are our father, You are our first father, You are our Táraka Brahma, the Supreme Liberator – You are our everything. Again and again we prostrate at Your Feet.”

In the Jain period, due to the influence of the Jain doctrine, some ignorant people thought that Shiva was digambara [unclothed]. In the dhyána mantra it has been clearly stated that He is seated on, and wearing, a tiger-skin. Since He used to wear a tiger-skin He had another name, “Krttivása” [krtti mean “tiger-skin”]. The deep conception of Shiva as Parama Puruśa, the embodiment of Supreme Consciousness, is one with our tangible Shiva who is so close to us. All the qualities of Parama Brahma in the role of the Supreme Entity and the First Creator – all these we find in Shiva. Thus we can say without hesitation that Shiva is indeed the maryádá [replica] of the Supreme Father: He is the replica of Puruśottama [the Macrocosmic Nucleus]. He is the First Puruśa, the Supreme Shiva, and we recognize Him as vishvádya [“the source of the universe”].

The root cause of the creation lies in Ádipuruśa [The First Puruśa] and Ádishiva. Ádishiva transforms niśkalatva [the first cause in its unmanifested state] into sakalatva [all the manifestations of creation] by His mere wish. Without the wish of Paramashiva [Ádishiva], the Primordial Prakrti is not able to assume Her manifested form. That is why the fundamental cause of the universe is not the Primordial Prakrti but Ádishiva Himself. Thus in the dhyána mantra it has been clearly stated that Shiva is vishvabiija [“the seed of the universe”].

An entity which is boundless or unbarred is called nikhila or akhila. In different spheres of life, in different realms of thought, people became frightened by many things. Just as wild animals are always afraid of their various enemies, in the past, human life was also filled with fears. For the human beings of today the degree of fear in the physical sphere has much decreased; but in the psychic world of thought the degree of fear has greatly increased. Today people are not so afraid of smaller weapons: indeed, there is greater security of life now. But the fear of large weapons such as atomic bombs has increased. Shiva made earnest and constant efforts to save human beings as well as animals from all sorts of fear: He developed a science of medicine to save them from the scourge of disease; He invented various types of weapons to liberate them from the fear of their enemies; He evolved various branches of knowledge to remove their psychic fears; and He introduced Tantra Yoga to remove their spiritual fears. Moreover, He gave shelter to animals, as well; He taught the human beings to protect and nurture animals and plants. Thus about Him it has been said, nikhilabhayaharam [“the one who removes the boundless fears of the universe”].

[Oru Arizonan]

கீதா சாம்பசிவம் அவர்கள் , சேஷாத்ரி ஸ்ரீதரன் அவர்களின் விளக்கத்திற்கு நன்றி.  

--

--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.

[Banukumar Rajendran]

2015-01-11 11:16 GMT+05:30 Oru Arizonan <oruar...@gmail.com>:

சிவபுராணத்தில் வரும் ஒரு வரி:

"நிறங்களோரைந்துடையாய்  ஆக்குவாய்

காப்பாய் அழிப்பாய் அருள்தருவாய் போக்குவாய்

என்னைப் புகுவிப்பாய்"

இதில் நிறங்கள் ஐந்து என்று மாணிக்கவாசகர் குறிப்பிடுபவை சிவன் செய்யும் ஐந்து தொழில்கள், ஐந்து முகங்கள்.  (five hats he is wearing to do his jobs).

நன்றி ஐயா. தேவாரத்திலோ அல்லது மற்ற சைவ இலக்கியங்களிலோ, குறிப்பாக ஐந்து முகங்கள் என்று வரும் இடங்கள் தரவேண்டுமாறுக் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

[Banukumar Rajendran]

அம்மையீர் சிவனாரின் ஐந்து முகங்களை அறிந்திருந்தாலும், எந்த சைவ இலக்கியத்தில் என்று அறியேன்.குறிப்பாக

வரும் இடங்களை சுட்டினால் நன்றாகயிருக்கும்.

நன்றி.

இரா.பா

 

 

--

[Banukumar Rajendran]

நன்றி சேச்சாத்திரி.

இரா.பா

--

[Geetha Sambasivam]

ம்ம்ம்ம்ம், கொஞ்சம் பொறுங்கள்.  நண்பர் ஒருவர் இதை எல்லாம் கரைத்துக் குடித்தவர்.  அவரிடம் கேட்கிறேன்.  எனக்குச் சிலவற்றில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதா என்பதில் சந்தேகம். எல்லா சைவ இலக்கியங்களையும் படித்து அறியவில்லை.  ஓரளவுக்குத் தான் தெரியும். 

2015-01-12 10:47 GMT+05:30 Banukumar Rajendran <banuk...@gmail.com>:

 

[Geetha Sambasivam]

சைவத் திருமுறைகள் அதாவது பன்னிரு திருமுறைகளில் பல இடங்களில் குறிப்பிடப் படுகின்றது. 

அஞ்சன மேனி அரிவையோர் பாகத்தன்

அஞ்சொ டிருபத்து மூன்றுள ஆகமம்

அஞ்சலி கூப்பி அறுபத் தறுவரும்

அஞ்சாம் முகத்தில் அரும்பொருள் கேட்டதே. (திருமந்திரம்)

ஐந்தாம் திருமுறையில் திருமீயச்சூர் பதிகத்திலும் சிவனாரின் ஐம்முகங்கள் பற்றிச் சொல்கின்றது.

அஞ்சன மேனி அரிவையோர் பாகத்தன்

அஞ்சொ டிருபத்து மூன்றுள ஆகமம்

அஞ்சலி கூப்பி அறுபத் தறுவரும்

அஞ்சாம் முகத்தில் அரும்பொருள் கேட்டதே.  

என்றாலும் நிறைய இடங்களில் இருக்கக் கூடும். தேடித்தான் பார்க்க வேண்டும்  மேலும் கச்சியப்ப சிவாசாரியாரின் கந்தபுராணத்தின் முதலடியிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.  மற்றபடி நண்பரும் தேட வேண்டும் என்று சொல்கிறார்.

[Banukumar Rajendran]

மிகவும் நன்றி அம்மையீர்.

தேவாரக் குறிப்புகள் கிடைத்தால் நன்றாகயிருக்கும்.

மீண்டும் நன்றி.

இரா.பா

[Geetha Sambasivam]

தேடுகிறேன் ஐயா.  நண்பரும் தேடித் தருவதாகச் சொல்லி இருக்கிறார்.  பார்க்கலாம். 

[Hari Krishnan]

2015-01-14 14:51 GMT+05:30 Banukumar Rajendran <banuk...@gmail.com>:

மிகவும் நன்றி அம்மையீர்.

தேவாரக் குறிப்புகள் கிடைத்தால் நன்றாகயிருக்கும்.

மீண்டும் நன்றி.

இரா.பா

விடாப்பிடியாய்க் கேட்கிறீர்கள்.  ஏதோ விஷயம் இருக்கிறது.  இருக்கட்டும் பரவாயில்லை.  எனக்குத் தெரிந்து, சிவனுடைய ஐம் முகங்களைப் பற்றி தேவாரத்தில் ஒரே ஒரு பாடலில் மட்டும்நேரடியாக இல்லாமல் குறிப்பாக  சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.  பாடல்கள் 5334

பஞ்ச மந்திரம் ஓதும் பரமனார்
அஞ்ச ஆனை யுரித்தன லாடுவார்
நெஞ்சம் வாழி நினைந்திரு மீயச்சூர்
எந்த மையுடை யாரிளங் கோயிலே.

நெஞ்சமே ! ஈசானம் முதலிய ஐந்து மந்திரங்களை ஓதும் பரமனும், ஆனை அஞ்சுமாறு உரித்தவனும், அனல் ஆடு வானும், திருமீயச்சூர் இளங்கோயிலில் எம்மை உடையானுமாகிய பெருமானையே நினைந்திரு ; அந்நினைப்பால் வாழ்வாய்.

http://www.thevaaram.org/thirumurai_1/songview.php?thiru=5&Song_idField=50110&padhi=011&startLimit=3&limitPerPage=1&sortBy=&ampsortOrder=DESC

பாடல் 6106

அஞ்சு மஞ்சுமோ ராடி யரைமிசை
அஞ்சு போலரை யார்த்ததின் தத்துவம்
அஞ்சு மஞ்சுமோ ரோரஞ்சு மாயவன்
அஞ்சு மாமெம் அகத்துறை யாதியே.

என் அகத்து உறை ஆதி. ஆனைந்து ஆடி. ஐந்தொழில் நடனம் ஆடி. இடையில் ஐந்தலை அரவார்த்தவன் அவன். தத்துவங்களாகிய இருபத்தைந்தின் கூறானவன்.

இதில் பஞ்ச மந்திரம் குறிக்கப்படுவதாகவும், இது ஈசானம் தத்புருஷம் அகோரம் வாமதேவம் சத்யோஜாதம் என்பவையான பஞ்சமந்திரங்களைக் குறிப்பதாக அ ச ஞா பதிப்பு சொல்கிறது.

சுத்தி வளைச்சுப் பாத்தா ரெண்டுமே அப்பர் பாடல்கள்.  அப்படின்னா, சிவன் ஐந்து முகங்களும் சமணக் கொடைன்னு கிளம்பப் போகுதா புதுக் கணக்கு? ம்?  :)))

--

அன்புடன்,
ஹரிகி.

நட்பும் சுற்றமும் நலமே என்பதை

மட்டும் கேட்க வாணி அருள்கவே.

God bless all of us.  May we hear from everyone in our life that they are good and prosperous. 

[Hari Krishnan]

2015-01-14 15:16 GMT+05:30 Hari Krishnan <hari.har...@gmail.com>:

அஞ்சு மஞ்சுமோ ராடி யரைமிசை
அஞ்சு போலரை யார்த்ததின் தத்துவம்
அஞ்சு மஞ்சுமோ ரோரஞ்சு மாயவன்
அஞ்சு மாமெம் அகத்துறை யாதியே.

என் அகத்து உறை ஆதி. ஆனைந்து ஆடி. ஐந்தொழில் நடனம் ஆடி. இடையில் ஐந்தலை அரவார்த்தவன் அவன். தத்துவங்களாகிய இருபத்தைந்தின் கூறானவன்.

இதையுந்தான் விடுவானேன்... இந்தாங்க

http://www.thevaaram.org/thirumurai_1/songview.php?thiru=5&Song_idField=50890&padhi=089&startLimit=5&limitPerPage=1&sortBy=&ampsortOrder=DESC

[N D Logasundaram]

அன்புள்ள பானுகுமார் அவர்களுக்கு,

தேவாரத்தில் ,

அதாவது மூவர் முதலிகள் எனப்படும் அப்பர் சம்பந்தர் சுந்தரர் 

அருளிய (கிடைத்து பண்ணமைக்கப் பட்டவை = choreographed ​+ பிற்சேர்க்கைகள் ) 

 799 பதிகங்களில் (386 + 313 + 100 = 799)

 8274 பாடல்கள்     (4180 + 3068 + 1026 ) 

இவைகளில் ஐந்து முகம் எனும் கருத்து காணவில்லை 

ஆனால் 

ஐந்து தலை நாகம் (பார்சுவனதர் தொடர்புடன்  உள்ளது போல்) 

சிவன் தொடர்புடன் நூற்றுக்கனகான பாடல்கள் உள்ளன 

மேலும்

பிரமனுக்கு 5 தலைகள் இருந்து அதனில் ஓர் தலையை சிவா பெருமான்

கிள்ளியதாக 2 ஆசிரியர்கள் பாடிய 3 பாடல்களில் உள்ளன கீழே காண்க 

                 

கறுத்தான் கனலால் மதில் மூன்றையும் வேவச்

செறுத்தான் திகழுங்கடல் நஞ்(சு) அமுதாக

அறுத்தான் அயன் தன்சிரம் ஐந்திலும் ஒன்றைப்

பொறுத்தானிடம் பூம்புகலிந்நகர் தானே 1.30.7 திருப்புகலி சம்பந்தர் 

சங்கரன்காண் சக்கரமாற்(கு) அருள்செய்தான் காண்

தருண் ஏந்து சேகரன் காண் தலைவன்தான் காண்

அங்கமலத்(து) அயன்சிரங்கள் ஐந்தில் ஒன்றை

அறுத்தவன் காண் அணிபொழில்சூழ் ஐயாற்றான் காண்

எங்கள்பெருமான் காண் என் இ¢டர்கள் போக

அருள் செய்யும் இறைவன் காண் இமையோர் ஏத்தும்

செங்கமல வயல் புடைசூழ் திருவாரூரில்

திருமூலத்தானத்(து) எம் செல்வன் தானே 6.30.6 திருவாரூர் / அப்பர் 

ஆதியனை எறிமணியின் ஓசையானை

அண்டத்தார்க்(கு) அறிஒண்ணா(து) அப்பால் மிக்க

சோதியனைத் தூமறையின் பொருளான் தன்னைச்

சுரும்(பு) அமரும் மலர்க்கொன்றைத் தொல்நூல் பூண்ட

வேதியனை அறம் உரைத்த பட்டன் தன்னை

விளங்கு மலர் அயன் சிரங்கள் ஐந்தில் ஒன்றைச்

சேதியனைத் திருஆனைக்கா உளானைச்

செழுநீர்த் திரளைச் சென்(று) ஆடி னேனே 6.63.7 திருஆனைக்கா / அப்பர் 

-அறிவீர்கள் ஏழூர்கள் (சப்தஸ்தனத் தலங்கள் = திருவையாறு+6) எனவும் 

சிவன் தன எட்டு வீரச்செயல் தொடர்புடன் அட்ட வீரட்டம் எனும் தொகையிலும் 

காணும் திருக்கண்டியூர் இந்த பிராணம் தலை கொய்த வீரச் செயலுடன் காட்டப்படுகின்றது 

மேலும் 

எட்டாம் நூற்றாண்டு மாணிக்க வாசகர் அருளிய திரு வாசககீர்த்தித் திருவகலில்மாவேட்டு ஆகிய ஆகமம் வாங்கியும்

மாவேட்டு ஆகிய ஆகமம் வாங்கியும்            18

மற்றவை தம்மை மகேந்திரத்து இருந்து

உற்ற ஐம் முகங்களாள் பணித்து அருளியும்

-----------------------------------

மூல முதல்வேதா மாலரன் முன்னிற்கக்

கோலிய ஐம்முகன் கூறப் பரவிந்து

சாலப் பரநாதம் விந்துத் தனிநாதம்

பாலித்த சத்தி பரைபரன் பாதமே  10.708

பாகம் பராசத்தி பைம்பொன் சடைமுடி

ஏகம் இருதயம் ஈரைந்து திண்புயம்

மோக முகம் ஐந்து முக்கண் முகம்தொறும்

நாகம் உரித்து நடம் செய்யும் நாதர்க்கே 63

ஐம்முத லாக வளர்ந்தெழு சக்கரம்

ஐம்முத லாக அமர்ந்திரீம் ஈறாகும்

அம்முத லாகி அவர்க்குஉடை யாள்தனை

மைம்முத லாக வழுத்திடு நீயே 10.1334

வேதா நெடுமால் உருத்திரன் மேலீசன்

மீதான ஐம்முகன் விந்துவும் நாதமும்

ஆதார சத்தியும் அந்தச் சிவனொடும்

சாதா ரணமாம் சதாசிவந் தானே 10.1731

சத்திதான் நிற்கின்ற ஐம்முகம் காற்றிடில்

உத்தமம் வாமம் உரையத்து இருந்திடும்

தத்துவம் பூருவம் தற்புரு டன்சிரம்

அத்தரு கோரம் மருடத்துஈ சானனே 10.1741

மலர்ந்த அயன்மால் உருத்திரன் மகேசன்

பலந்தரும் ஐம்முகன் பரவிந்து நாதம்

நலந்தரும் சத்தி சிவன்வடி வாகிப்

பலந்தரு லிங்கம் பராநந்தி யாமே 10.1776

சிவமொடு சத்தி திகழ்நாதம் விந்து

தவமான ஐம்முகன் ஈசன் அரனும்

பவமுறும் மாலும் பதுமத்தோன் ஈறா

நவம்அவை யாகி நடிப்பவன் தானே 10.1807

ஆறாறு குண்டலி தன்னின் அகத்திட்டு

வேறாகு மாயைiல் முப்பால் மிகுத்திட்டுஅங்கு

ஈறாம் கருவி இவற்றால் வகுத்திட்டு

வேறாம் பதிபசு பாசம்வீ டாகுமே 10.2419

மணிவாசகர் அருளிய திருவாசகம்

8.2 கீர்த்தித் திரு அகவல்

தில்லையில் அருளியது- நிலைமண்டில ஆசிரியப்பா

தில்லை மூதூர் ஆடிய திருவடி

பல் உயிர் எல்லாம் பயின்றனன் ஆகி

எண்இல் பல்குணம் எழில்பெற விளங்கி

மண்ணும் விண்ணும் வானோர் உலகும்

துன்னிய கல்வி தோற்றியும் அழித்தும் 5

என்னுடை இருளை ஏறத்துரந்தும்

அடியார் உள்ளத்து அன்பு மீதூரக்

குடியாக் கொண்ட கொள்கையும் சிறப்பும்

மன்னும் மாமலை மகேந்திரம் அதனில்

சொன்ன ஆகமம் தோற்றுவித்து அருளியும் 10

கல்லா டத்துக் கலந்து இனிது அருளி

நல்லா ளோடு நயப்புறவு எய்தியும்

பஞ்சப் பள்ளியில் பால்மொழி தன்னொடும்

எஞ்சாது ஈண்டும் இன்அருள் விளைத்தும்

கிராத வேடமொடு கிஞ்சுக வாயவள் 15

விராவு கொங்கை நல்தடம் படிந்தும்

கேவேடர் ஆகிக் கெளிறது படுத்தும்

மாவேட்டு ஆகிய ஆகமம் வாங்கியும்

மற்றவை தம்மை மகேந்திரத்து இருந்து

உற்ற ஐம் முகங்களாள் பணித்து அருளியும் 20

நந்தம் பாடியில் நான் மறையோனாய்

அந்தமில் ஆரியனாய் அமர்ந்து அருளியும்

வேறு வேறு உருவும் வேறுவேறு இயற்கையும்

நூறு நூறு ஆயிரம் இயல்பினது ஆகி

ஏறு உடை ஈசன் இப்புவனியை உய்யக் 25

கூறு உடை மங்கையும் தானும் வந்தருளிக்

குதிரையைக் கொண்டு குடநாடு அதன்மிசை

- - - - - - - -

- - - - - - - -

மெய்ம்மயிர்ப் புளகம் முகிழ்ந்திட் டம்மெனக்

கண்ணீர் அரும்பிக் கடிமலர் மலர்ந்து புண்ணிய

அஞ்செழுத் தருங்காய் தோன்றி நஞ்சுபொதி

காள கண்டமும் கண்ணொரு மூன்றும்

தோளொரு நான்கும் சுடர்முகம் ஐந்தும் 20

பவளநிறம் பெற்றுத் தவளநீறு பூசி

அறுசுவை அதனினும் உறுசுவை உடைத்தாய்க்

காணினும் கேட்பினும் கருதினுங் களிதரும்

சேணுயர் மருத மாணிக்கத் தீங்கனி

பையப் பையப் பழுத்துக் கைவர 25

- - - - - - - -

- - - - - - - - பட்டினத்துப் பிள்ளையார்

திரு ஏகம்பமுடையார் திருவந்தாதி 

[N D Logasundaram]

அன்புள்ள பானுகுமார் 

நான் எழுதிக்கொண்டிருக்கும் பொதே பாதியில் மடல் சென்று விட்டது மன்னிக்கவும் நான் முழுதும் மீண்டும் வைக்கின்றேன் 

அன்புடன் 

நூ த லோ சு மயிலை 

[Oru Arizonan]

தங்கள்  புலமைக்கும், தேவார, திருவாசக அறிவுக்கும் தலைவணங்குகிறேன், லோகசுந்தரம் ஐயா!

ஒரு அரிசோனன் 

[Oru Arizonan]

//அப்படின்னா, சிவன் ஐந்து முகங்களும் சமணக் கொடைன்னு கிளம்பப் போகுதா புதுக் கணக்கு? ம்?  //

சிவபெருமானின் ஐந்துமுகத்தைப்பற்றிய கேள்வி பானுகுமார் அவர்களிடமிருந்து ஏன் பிறந்தது என்று என் மனதிலும் தோன்றியது.  

கேள்வியை இக்குழுமத்தில் எழுப்பிய பானுகுமார் அவர்கள்தான் விளக்கவேண்டும்.  அது அவரின் பொறுப்பும்கூட.  அதுவரை அமைதி காக்கிறேன்.

ஒரு அரிசோனன் 

[Hari Krishnan]

2015-01-14 22:54 GMT+05:30 Oru Arizonan <oruar...@gmail.com>:

கேள்வியை இக்குழுமத்தில் எழுப்பிய பானுகுமார் அவர்கள்தான் விளக்கவேண்டும்.  அது அவரின் பொறுப்பும்கூட.  அதுவரை அமைதி காக்கிறேன்.

இது ஒரு பழைய இழை.  சிவன் ஐந்து முகத்தைப் பற்றி தேவாரக் குறிப்பு வேண்டுமென்றார் பானுகுமார்.  அவர் கேட்டது கிடைத்திருக்கலாம்.

நாளைக்குப் படிக்கப் போகும் மருத்துமலைப் படலத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.  மருந்து மலைக்குச் செல்லும் வழியில் அனுமன், பிரம்மா, திருமால் (ஆம் திருமால்தான்) சிவன் முதலானோர்களைக் கண்டு வணங்கிச் செல்வதாக வரும் வருணணைகளில், ருத்திரனைக் கண்டு வணங்கிய பாடல் இது--

ஆயதன் வட கீழ்ப் பாகத்து, ஆயிரம் அருக்கர் ஆன்ற

காய் கதிர் பரப்பி, ஐந்து கதிர் முகக் கமலம் காட்டி,

தூய பேர் உலகம் மூன்றும் தூவிய மலரின் சூழ்ந்த

சேயிழை பாகத்து, எண் தோள் ஒருவனை வணக்கம் செய்தான். 

இந்தப் பாடலில் உள்ள அருக்கர் என்பதற்கு சூரியன் என்று பொருள்.  ஆயிரம் சூரியர்கள் ஒன்று சேர்ந்ததைப் போன்ற ஒளியைப் பரப்பும் ஐந்து முகங்களை உடைய என்று போகிறது பாடல்.

அர்ஹ>அர்க்க>அருக்க என்று அம்புவிடும் வித்தகர்கள் தயவுசெய்து தவிர்க்கவும்.

[Oru Arizonan]

2015-05-29 6:39 GMT-07:00 Hari Krishnan <hari.har...@gmail.com>:

2015-01-14 22:54 GMT+05:30 Oru Arizonan <oruar...@gmail.com>:

கேள்வியை இக்குழுமத்தில் எழுப்பிய பானுகுமார் அவர்கள்தான் விளக்கவேண்டும்.  அது அவரின் பொறுப்பும்கூட.  அதுவரை அமைதி காக்கிறேன்.

இது ஒரு பழைய இழை.  சிவன் ஐந்து முகத்தைப் பற்றி தேவாரக் குறிப்பு வேண்டுமென்றார் பானுகுமார்.  அவர் கேட்டது கிடைத்திருக்கலாம்.

இந்தப் பாடலில் உள்ள அருக்கர் என்பதற்கு சூரியன் என்று பொருள்.  ஆயிரம் சூரியர்கள் ஒன்று சேர்ந்ததைப் போன்ற ஒளியைப் பரப்பும் ஐந்து முகங்களை உடைய என்று போகிறது பாடல்.

அர்ஹ>அர்க்க>அருக்க என்று அம்புவிடும் வித்தகர்கள் தயவுசெய்து தவிர்க்கவும்.

மேலே கொடுத்துள்ள --  மஞ்சளிட்ட வரியை மிகவு இரசித்தேன், ஹரிகி அவர்களே!

ஒரு அரிசோனன் 

[N. Ganesan]

On Saturday, January 10, 2015 at 8:31:44 PM UTC-8, இரா.பா wrote:

சிவனாரின் பஞ்ச முகங்கள் பற்றியக் குறிப்புகள் வரும் சைவ இலக்கியங்கள் யாவை?

தேவாரத்தில் உள்ளது பாசுபதம் என்பார்கள். அதில் ஐந்து முகங்கள் கொண்ட

சிவனார் பாடல்கள் இல்லை. பிற்காலத்தில் சதாசிவம் பற்றி வருகிறது:

பிற்காலச் சோழர் கால ஔவையார் வினாயகர் அகவலில்

“சத்ததின் உள்ளே சதாசிவம் காட்டி” என்பதும், ராஜகோபுரங்களில் சதாசிவம் சிற்பங்களும்

பார்க்கலாம். ஆனால், பல்லவர் கால சிற்பங்கள், தேவாரத்தில் இல்லை.

 

பழைய லிங்க வழிபாடு - குடிமல்லம் விடங்கரில் தொடங்குகிறது எனலாம்.

அந்த சிற்பத்தை ஆராய்ந்தால் வருணன் என்பதாக தெரிகிறது. மதுரைக்காஞ்சியில்

’மழுவாள் நெடியோன்’ எனப்ப்படும் கடவுள் இந்த லிங்கம். வருணனின் மனையாளாக

கௌரியை வைக்க மிகப்பழைய சிற்பசாத்திரம் விஷ்ணுதர்மோத்தரம் விதிகள் தருகிறது.

ஐந்து பூதங்களையும் படைப்பவன் மழுவாள் நெடியோன், அவனுக்கான பூசைகள்

பற்றி சங்க இலக்கியம் சொல்கிறது. இந்த ஐம்பூதங்களுக்காவோ,

ஐந்து திசைகளிலும் உள்ள எல்லா பூதங்களுக்கும் தலைவனாகவோ

பிட என்னும் இடத்தில் கிடைக்கும் இலிங்கம் களிமண்ணில் ஆனது

- கிபி முதல் நூற்றாண்டு எனலாம் - பஞ்சமுக லிங்கம் எனலாம்.

இவற்றை மழுவாள் நெடியோன் வருணன் எனக் கொண்டால்,

அடுத்து வரும் நூற்றாண்டுகளில் மெதுவாக சிவ வழிபாட்டுக்கு

ஏகமுக, சதுர்முக, பஞ்சமுக லிங்கங்கள் உருவாகின்றன.

பிட லிங்கம்:

 

மழுவாள் நெடியோன் கி.மு. 800 - 500 வாக்கில் மிகப்

பெரிதாக தமிழ்நாட்டில்:

https://groups.google.com/forum/#!msg/mintamil/opDhkv4x7qg/NOAI0jylEFoJ

மதுராவில் குஷாணர்களுக்கு முன் மழுவாள் நெடியோனுக்கு

லிங்க வழிபாடு ஆரம்பிக்கிறது எனலாம். பின்னர் காலப்போக்கில்

லிங்க வழிபாடு சிவனுக்கு ஆகிறது. இதையே தமிழ் இலக்கியத்திலும்

காண்கிறோம். சிவன் என்ற பேரே சங்க இலக்கியத்தில் இல்லை.

சமண ஆசிரியர் இளங்கோ தமிழில் சிவகதி என்று முதலில் சொல்கிறார்.

ஆனால், அது சிவ வழிபாடு அன்று. 

பின்னர் தேவாரம் போன்றன. சிவ வழிபாடு வருண வழிபாடு மறைந்து

பெரிதாகிறது பல்லவர் காலத்தில். அப்போதும் சதாசிவம் பற்றிப்பாடுதல் இல்லை.

அதற்கு பல்லவர் தொடக்க காலத்திலிருந்து 5 நூற்றாண்டுகள் காத்திருந்து

உருவாகிறது.

நா. கணேசன்