ஜி.யு. போப் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்த "கபிலர் அகவல்"
151 views
Skip to first unread message
தேமொழி
Jun 8, 2018, 5:45:48 PM6/8/18
to மின்தமிழ்
[An excerpt from:The Poets of the Tamil Lands; By the Rev G. U. Pope. MA, DD. Balliol College, Oxford University; The Asiatic Quarterly Review, Oriental Institute., 1898, (Page: 129-132)]
The Myth and the Agaval
Kabilar's history seems to be almost entirely fabulous; but the legends are bits of Tamil story, one with which the student of Tamil should be acquainted, being closely connected with the mythic histories of 'Tiru-Valluvar' and 'Auvai'. It is said that in the time of 'Ukkira-Peru-Varuthiyar', King of Madura, there was a Brahman of the 'Cora' land called 'Pagavan', who took to him as wife a woman of the lowest caste, called 'Athi' of 'Karur'. To her he was faithful, and they had four daughters and three sons. They led a wandering life. The father seems to have been a mendicant. In each place where a child was born it was abandoned, sometimes in the jungle, sometimes in the precincts of a sacred shrine; but, strange to say, each infant when deserted, opened its mouth and, inspired by the divinity, sang a quatrain of classic Tamil to comfort the mother. These may be read in the ordinary mythic histories of the great author of the 'Kurral', who himself was the sixth of the wonderful family, of which 'Auviyar' (or Avvai) was the second child, and Kabilar the seventh. The names of the others have no interest for us. The verse that the infant Kabilar then sung must take precedence of his other works.
It runs thus:
“ Who from the womb till now hath kept,
Hath He then failed, or passed away to lands unknown ?
Or hath His love unheeding slept ?
O mother say; or wakes it like thine own ?”
The story goes on to say that when he was of age to be invested with the sacred thread worn by Brahmans, the headmen of the village remonstrated, declaring that he was of low caste. The tradition says that he then came forward, and sang the song which under the name of "Agaval" is exceedingly celebrated throughout the Tamil country. Its style seems to indicate that it was composed at a much later period; but no Tamil man will listen to any doubt of its genuineness. The 'Agaval' is a song of a very loose metrical composition, intended to be sung to the accompaniment of a lute. This ''Agaval' of 'Kabilar'' is throughout a vehement protest against many ideas current among the people of the South. We give a rough translation, somewhat condensed, of this remarkable composition, which, every student of Tamil should read carefully.
Kabilar’s Agaval.
I.
When we explore the precious things of wondrous worth contain’d
In this vast world, by the "Four-faced"[1] framed
Was the male first? the female first? or was the sexless thing the first?
Were constellations, or the planets first ? Was good or evil first ?
Is wealth the thing most excellent, or knowledge?
Is the vast and ancient globe appearance or creation?
Is all organic being natural, or made ?
Do men die off through lapse of time? Is death a fiction too ?
Will evil’s poison die, or still undying spread ?
When sentient man dies off, the five-fold world of sense,
What will it do? Whither will it depart?
O men of might, if you perform rare penances
Will you some other body gain? or will your own body bide ?
When you eat is’t the body eats, or is’t the "Life" ? [2]
II.
O men of the world, O men of the world !
With my tongue as the stick, and mouth as the drum, I sound out my teaching.
List to my words, list to my words !
To men life’s period goes not beyond a hundred years ;
Fifty of these are spent in night and sleep ;
Five pass away in dependent childhood ;
And three times five in aimless youth ; —
Seventy are gone, THIRTY remain !
And of these
Some days are days of pleasure ;
Some days are days of affliction !
Wealth is like a swelling stream ; that stream's
Crumbling bank is youth. A tree
Upon that bank, so unstable, is your joyous lifetime !
III.
One thing only should ye do ; that one thing
Should be good alone : that one good thing
This very day should ye do ; this day's
Present hour should ye do it ; but still
"To-morrow,” “ to-morrow,” if ye say
Ye know not the fated day of death's approach.
Ye know not the number of the days fate hath assigned to each!
Death will come, it may be any hour.
Then should ye meet that Lord of Death
With courtcous words, he won't depart ; offer him wealth, he won't depart ;
Bid him begone, he won't depart ; let friends throng round, he won't depart ;
He won’t leave you because you are good; He won’t pity your poverty.
He won’t leave you because you are bad ; He won't respect your wealth.
He won’t delay one instant, he is fierce of eye.
He will carry away your “ life ” ; the body he bears not off.
IV.
Why wail ye poor mortals ?
Is it for the “ life ” lost, or for the body lost ?
Should ye say, “ We wail for the ‘ life ’ lost,”
The body ye saw not erewhile, and ye see not again.
The body that hath lost its life they drag as a thief caught in the theft,
They bind the feet, they bind the hands,
They strip off the garments, and tie the waist-cloth,
They kindle fire in the burning-ground,
They burn it to ashes, plunge in the stream,
There go your kindred and wail vnth anguished minds.
Shall we call this folly? or deem it sense ?
V.
O ye Brahmans, hear me when I speak,
When they put you here as dead [3]
You utter many made-up 'mantras' ; and then
When their sons put food before you
Do the dead return afflicted with hunger ?
Do they stretch out hands and stand ? Has any seen it so ?
By the food that was eaten whose hunger was assuaged ?
VI.
The Ottiyars, the Outcasts, the Huns, the Singhalese,
The Moors with slender forms, the Greeks,[4] the Chinese,
All these dwellers in many lands have no Brahmans !
As if an elder creation, with customs diverse,
Ye have appointed in this land your fourfold caste,
With the ordinance that some should be high, and some should be low.
A bullock and a buffalo are species diverse in birth ;
Has anyone known that these have joined to form some mingled race ?
But in the human race all are one caste ;
Only two species midst the castes ye find ;
The male and female, and from these proceeds a kindred race.
In whatever land ye sow whatever seed
In that land that selfsame seed springs up.
No seed produces diverse plants.
Brahmans are the fathers, outcast women are the mothers,
Still the children are they not Brahmans too ?
The buffalo and bullock are diverse to the eye.
Is there such difference in men ? Have you so seen it ?
In length of days, limbs, body, form and skill
Doth any difference of varying caste appear ?
If from the south an outcast northward goes
He may become a Brahman skilled in Vedic lore.
A Brahman from the northern land if to the south he make his way
May change his mode of life, and straight an outcast may become.
VII.
Howe'er that be —
Brahma, who from the mudborn lotus sprang,
Was sire to Vasishtha, and the mother was a dancing-girl, [5]
Vaishtha took a low-caste maiden ; 'Cakliyar' was their son.
'Cakliyar' took to him an outcast maid ; their son was Paracarar.
Paracarar wedded a fisher-girl ; their son was Vyasar.
These four chanted the sacred writings, and were great ;
Renowned ascetics they became, clothed with illustrious praise.
VIII.
In Karur’s city great a sage for penitence renowned,
Great 'Pagavan' wedded a low-caste maiden large of eye,
And 'Athi' was her name. Her son was I myself,
And Kabilar my name, You ask who were
My brothers and my sisters : brothers were three, and sisters four.
In brief I'll tell you how we all grew up.
In 'Uttukadu' in a washerman’s hut, 'Uppai' was reared.
In Kaviri-pum-pattinam’s[6] suburb, where they toddy sell,
In dwelling of some worthy folk was 'Urruvai' brought up.
In suburb where dwell those who make lute-strings
In minstrel’s home was 'Avvai' nourished.
In dwelling of a chief of hillmen, on slope of a great hill,
Mid millet Harvests rich 'Valli' was nurtured.
In Tondai land, in Mayilai for Tamil lore renowned,
By 'Pariahs' was Valluvar brought up.[7]
In 'Vanji' girt with groves where beetles hum, mid opening flowers,
By 'Athigan' was Athigaman sustained.
In 'Arur' where copious waters flow adown the crags,
In 'Brahman's' house I found my home.
Doth the rain fall only on a chosen few ?
Doth the wind passing over some, refresh a chosen few ?
Doth the mighty earth say of some, “I will not bear them ” ?
Doth the radiant sun say of some, “ I will not warm them ” ?
Is food found for higher castes in the cultivated lands ?
And for the lower castes in the wilderness ?
Does wealth or poverty or gain of pious acts, or death, come otherwise upon
this earth to some ?
Caste is but one. Family is but one.
Death is but one. Birth is but one.
The Godhead worshipped is but one.
IX.
Therefore, transgress ye not the words the ancients spake.
Each day give ye to them who ask of you.
Shun meanness, murder, theft. Bide in the way of virtue that abides.
Say not this teaching’s false.
But tell me foolish ones, can accident of birth confer
What excellence and virtue can impart ?
Thus ends the famous 'Agaval'.
What the effect of this wonderful sermon, poured forth by the child to the assemblage of the Brahman elders may have been, is not recorded, but in the 'Purra-nannfirru' he is always mentioned with profound respect as the “Spotless Brahman.”
__________________________________________________________
[1]Brahma, the Demiurge.
[2] "Life, breath, spirit, soul."
[3] "To do offics for the dead"
[4] Greeks, 56.
[5] Urvaci : but the myths are variously given. See Muir, Vol. I.
[6] See Pope’s Naladiyar, p. 160.
[7] See Pope’s Kurral, Introd.
Reference:
The Poets of the Tamil Lands, Kabilar, and his friend, Vel Pari; By the Rev G. U. Pope. MA, DD. Balliol College, Oxford University; The Asiatic Quarterly Review, Oriental Institute., 1898, (Page: 129-132).
__________________
தேமொழி
Jun 8, 2018, 5:47:29 PM6/8/18
to மின்தமிழ்
__________________
கபிலர் அகவல்
__________________
நான்முகன் படைத்த
நானாவகையுலகில்
ஆன்றசிறப்பின்
அரும்பொருள் கூறுங்கால்
ஆண்முதிதோ பெண்முதிதோ
அன்றியலிமுதிதோ
நாண்முதிதோ கோண்முதிதோ
நல்வினைமுதிதோ தீவினைமுதிதோ
செல்வஞ்சிறப்போ கல்விசிறப்போ
அல்லதுலகில் அறிவுசிறப்போ
தொல்லைமாஞாலந்
தோற்றமோ படைப்போ
எல்லாப்பிறப்பும்
இயற்கையோ செயற்கையோ
காலத்தாற்சாவரோ
பொய்ச்சாவுசாவரோ
நஞ்சுறுதீவினை
துஞ்சுமோ துஞ்சாதோ
துஞ்சும்போதந்தப்
பஞ்சேந்திரியம்
எஞ்செயாநிற்குமோ
எவ்விடத்தேகுமோ
ஆற்றலுடையீர்
அருந்தவம்புரிந்தால்
வேற்றுடம்பாகுமோ
தமதுடம்பாகுமோ
உண்டியையுண்குவ
துடலோவுயிரோ
கண்டின்புறுவது
கண்ணோகருத்தோ
நாக்கடிப்பாக
வாய்ப்பறையறைந்து
சாற்றக்கேண்மின்
சாற்றக்கேண்மின்
மனிதர்க்குவயது
நூறல்லதில்லை
ஐம்பதிரவில்
அகலுந்துயிலினால்
ஒட்டியவிளமையால்
ஓரைந்துநீங்கும்
ஆக்கையிளமையில்
ஐம்மூன்றுநீங்கும்
எழுபதும்போகநீக்
கிருப்பதுமுப்பதே
(அவற்றுள்)
இன்புறுநாளுஞ்
சிலவேயதாஅன்று
துன்புருநாளுஞ்
சிலவேயாதலால்
பெருக்காறொத்ததுசெல்வம்
பெருக்காற்றிடிகரை
யொத்ததிளமை
இடிகரைவாழ்மரமொத்ததுவாழ்நாள்
ஆதலால்
ஒன்றேசெய்யவும்வேண்டும்
அவ்வொன்றும்
நன்றேசெய்யவும்வேண்டும்
அந்நன்றும்
இன்றேசெய்யவும்வேண்டும்
அவ்வின்றும்
இன்னேசெய்யவும்வேண்டும்
அவ்வின்னும்
நாளைநாளைஎன்பீராகில்
நாளைநம்முடைமுறைநாள்
ஆவதுமறியீர்
நமனுடைமுறைநாள்
ஆவதுமறியீர்
எப்போதாயினுங்
கூற்றுவன்வருவான்
அப்போதந்தக்
கூற்றுவன்றன்னைப்
போற்றவும் போகான்
பொருடரப்போகான்
சாற்றவும்போகான்
தமரொடும்போகான்
நல்லாரென்னான்
நல்குரவறியான்
தீயாரென்னான்
செல்வரென்றுன்னான்
தரியானொருகணந்
தறுகணாளன்
உயிர்கொடுபோவான்
உடல்கொடுபோகான்
ஏதுக்கழுவீர்
ஏழைமாந்தர்காள்
உயிரினையிழந்தோ
உடலினையிழந்தோ
உயிரிழந்தழுதுமென்
றோதுவீராகில்
உயிரினையன்றுங்காணீர்
இன்றுங்காணீர்
உடலினையன்றுங்கண்டீர்
இன்றுங்கண்டீர்
உயிரினையிழந்த
உடலதுதன்னைக்
களவுகொண்ட
கள்வனைப்போலக்
காலுமார்த்துக்
கையுமார்த்துக்
கூறைகளைந்து
கோவணங்கொளுவி
ஈமத்தீயை
எரியெழமூட்டிப்
பொடிபடச்சுட்டுப்
புனலிடைமூழ்கிப்
போய்த்தமரோடும்
புந்தினைந்தழுவது
சலமெனப்படுமோ
சதுரெனப்படுமோ
பார்ப்பனமாந்தர்காள்
பகவர்வதுகேண்மின்
இறந்தவராயுமை
இல்லிடையிருத்திப்
பாவனைமந்திரம்
பலபடவுரைத்தே
உமக்கவர்புத்திரர்
ஊட்டினபோது
அடுபசியாற்குலைந்
தாங்கவர்மீண்டு
கையேந்திநிற்பது
கண்டதார்புகலீர்
அருந்தியவுண்டியால்
ஆர்பசிகழிந்தது
ஒட்டியர்மிலேச்சர்
ஊணர்சிங்களர்
இட்டிடைச்சோனகர்
யவனர்சீனத்தர்
பற்பலநாட்டிலும்
பார்ப்பாரிலையால்
முற்படைப்பதனில்
வேறாகியமுறமைபோல்
நால்வகைச்சாதியிந்
நாட்டில்நீர்நாட்டினீர்
மேல்வகைகீழ்வகை
விளங்குவதொழுக்கால்
பெற்றமுமெருமையும்
பிறப்பினில்வேறே
அவ்விருசாதியில்
ஆண்பெண்மாறிக்
கலந்துகருப்பெறல்
கண்டதுண்டோசொலும்
ஒருவகைச்சாதியா
மக்கட்பிறப்பிலீர்
இருவகையாகநீர்
இயம்பியகுலத்துள்
ஆண்பெண்மாறி
அணைதலுமணைந்தபின்
கருப்பொறையுயிர்ப்பதுங்
காண்கின்றிலீரோ
எந்நிலத்தெந்தவித்
திடப்படுகின்றதோ
அந்நிலத்தந்தவித்
தங்குரித்திடுமலால்
மாறிவேறாகும்
வழக்கமொன்றிலையே
பூசுரர்ப்புணர்ந்து
புலைச்சியரீன்ற
புத்திரராயினோர்
பூசுரரல்லரோ
பெற்றமுமெருமையும்
பேதமாய்த்தோன்றல்போல்
மாந்தரிற்பேதமாம்
வடிவெவர்கண்டுளார்
வாழ்நாளுறுப்புமெய்
வண்ணமோடறிவினில்
வேற்றுமையாவதும்
வெளிப்படலின்றே
தென்றிசைப்புலையன்
வடதிசைக்கேகில்
பழுதறவோதிப்
பார்ப்பானாவான்
வடதிசைப்பார்ப்பான்
தென்றிசைக்கேகின்
நடையதுகோணிப்
புலையனாவான்
(அதுநிற்க)
சேற்றிற்பிறந்த
செங்கழுநீர்போலப்பிரமற்குக்
கூத்திவயிற்றிற்
பிறந்தவசிட்டரும்
வசிட்டருக்குச்சண்டாளி
வயற்றிற்பிறந்தசத்தியரும்
சத்தியர்க்குப்புலைச்சிதோள்
சேர்ந்துபிறந்தபராசரரும்
பராசரருக்குமீன்வாணிச்சி
வயிற்றிற்பிறந்தவியாசரும்
(ஆகிய இந்நால்வரும்)
வேதங்களோதி
மேன்மைப்பட்டு
மாதவராகி
வயங்கினரன்றோ
அருந்தவமாமுனி
யாம்பகவற்கூழ்
இருந்தவாறிணைமுலை
ஏந்திழைமடவரல்
ஆதிவயற்றினில்
அன்றவதரித்த
கான்முளையாகிய
கபிலனும்யானே
என்னுடன்பிறந்தவர்
எத்தனைபேரெனில்
ஆண்பான்மூவர்
பெண்பானால்லர்
யாம்வளர்திறஞ்சிறி
தியம்புவன்கேண்மின்
ஊற்றுக்காடெனும்
ஊர்தனிற்றங்கியே
வண்ணாரகந்தனில்
உப்பைவளர்ந்தனள்
காவிரிப்பூம்பட்டினத்திற்
கள்விலைஞர்சேரியில்
சான்றாரகந்தனில்
உறுவைவளர்ந்தனள்
நரப்புக்கருவியோர்
நண்ணிடுஞ்சேரியில்
பாணரகந்தனில்
ஒளவைவளர்ந்தனள்
குறவர்கோமான்
கொய்தினைப்புனஞ்சூழ்
வண்மலைச்சாரலில்
வள்ளிவளர்ந்தனள்
தொண்டைமண்டலத்தில்
வண்டமிழ்மயிலையில்
நீளாண்மைக்கொளும்
வேளாண்மரபுயர்
துள்ளுவரிடத்தில்
வள்ளுவர்வளர்ந்தனர்
அரும்பார்சோலைச்
சுரும்பார்வஞ்சி
அதிகமானில்லிடை
அதிகமான்வளர்ந்தனன்
பாரூர்நீர்நாட்
டாரூர்தன்னில்
அந்தணர்வளர்க்க
யானும்வளர்ந்தேன்
(ஆதலால்)
மாரிதான்சிலரை
வரைந்துபெய்யுமோ
காற்றுஞ்சிலரை
நீக்கிவீசுமோ
மானிலஞ்சுமக்க
மாட்டேனென்னுமோ
கதிரோன்சிலரைக்
காயேனென்னுமோ
நீணான்குசாதிக்
குணவுநாட்டிலுங்
கீணான்குசாதிக்
குணவுகாட்டிலுமோ
திருவும்வறுமையுஞ்
செய்தவப்பேறுஞ்
சாவதும்வேறிலை
தரணியோர்க்கே
குலமுமொன்றே
குடியுமொன்றே
இறப்புமொன்றே
பிறப்புமொன்றே
வழிபடுதெய்வமும்
ஒன்றேயாதலால்
முன்னோருரைத்த
மொழிதவறாமல்
எந்நாளாயினும்
இரப்பவர்க்கிட்டுப்
புலையுங்கொலையுங்
களவுந்தவிர்ந்து
நிலைபெறவறத்தில்
நிற்பதையறிந்து
ஆணும்பெண்ணும்
அல்லதையுணர்ந்து
பேணியுரைப்பது
பிழையெனப்படாது
சிறப்புஞ்சீலமுஞ்செய்தவமல்லது
பிறப்புநலந்தருமோ
பேதையந்தணரே.
கபிலர் அகவல்.
முற்றிற்று.
__________________________________________________________
Reference:
__________________
தேமொழி
Jun 8, 2018, 6:09:08 PM6/8/18
to மின்தமிழ்
ஒன்றேசெய்யவும்வேண்டும்
அவ்வொன்றும்
நன்றேசெய்யவும்வேண்டும்
அந்நன்றும்
இன்றேசெய்யவும்வேண்டும்
அவ்வின்றும்
இன்னேசெய்யவும்வேண்டும்
__________________________________________
தேமொழி
Jun 8, 2018, 6:11:28 PM6/8/18
to மின்தமிழ்
இவையாவும் "ஈரோட்டுச் சரக்கன்று"
15 ஆம் நூற்றாண்டு பாடலில் காணக்கிடைக்கிறது.
பகுத்தறிவு சிந்தனை-1:
இறந்தவராயுமை
இல்லிடையிருத்திப்
பாவனைமந்திரம்
பலபடவுரைத்தே
உமக்கவர்புத்திரர்
ஊட்டினபோது
அடுபசியாற்குலைந்
தாங்கவர்மீண்டு
கையேந்திநிற்பது
கண்டதார்புகலீர்
அருந்தியவுண்டியால்
ஆர்பசிகழிந்தது
ஆம்.... யார் பசி கழிந்தது ... சொல்வீர் சொல்வீர்
__________________________________________
பகுத்தறிவு சிந்தனை-2:
ஒட்டியர்மிலேச்சர்
ஊணர்சிங்களர்
இட்டிடைச்சோனகர்
யவனர்சீனத்தர்
பற்பலநாட்டிலும்
பார்ப்பாரிலையால்
முற்படைப்பதனில்
வேறாகியமுறமைபோல்
நால்வகைச்சாதியிந்
நாட்டில்நீர்நாட்டினீர்
ஆம்....ஆம்.... ஏன் நம் நாட்டில் மட்டும் ?
__________________________________________
சாதி ஒழிப்பு - சாதி ஒழிப்பு திருமணம்:
மேல்வகைகீழ்வகை
விளங்குவதொழுக்கால்
பெற்றமுமெருமையும்
பிறப்பினில்வேறே
அவ்விருசாதியில்
ஆண்பெண்மாறிக்
கலந்துகருப்பெறல்
கண்டதுண்டோசொலும்
ஒருவகைச்சாதியா
மக்கட்பிறப்பிலீர்
இருவகையாகநீர்
இயம்பியகுலத்துள்
ஆண்பெண்மாறி
அணைதலுமணைந்தபின்
கருப்பொறையுயிர்ப்பதுங்
காண்கின்றிலீரோ
எந்நிலத்தெந்தவித்
திடப்படுகின்றதோ
அந்நிலத்தந்தவித்
தங்குரித்திடுமலால்
மாறிவேறாகும்
வழக்கமொன்றிலையே
__________________________________________
தேமொழி
Jun 8, 2018, 6:11:53 PM6/8/18
to mint...@googlegroups.com
அன்றும்:
மாரிதான்சிலரை
வரைந்துபெய்யுமோ
காற்றுஞ்சிலரை
நீக்கிவீசுமோ
மானிலஞ்சுமக்க
மாட்டேனென்னுமோ
கதிரோன்சிலரைக்
காயேனென்னுமோ
நீணான்குசாதிக்
குணவுநாட்டிலுங்
கீணான்குசாதிக்
குணவுகாட்டிலுமோ
இன்றும்:
மண்குடிசை வாசலென்றால் தென்றல் வர வெறுத்திடுமா?
மாலை நிலா ஏழை என்றால்வெளிச்சம் தர மறுத்திடுமா?
உனக்காக ஒன்று எனக்காக ஒன்று,
ஒருபோதும்தெய்வம் கொடுத்ததில்லை!!
- கவிஞர் வாலி
__________________________________________
N. Ganesan
Jun 8, 2018, 8:44:32 PM6/8/18
to மின்தமிழ்
rare translation by Rev. G. U. Pope.
Thx,
NG
On Friday, June 8, 2018 at 2:45:48 PM UTC-7, தேமொழி wrote:
தேனீ
Jun 8, 2018, 9:14:26 PM6/8/18
to மின்தமிழ்
கபிலர் அகவலை பேராயர் ஜி.யு. போப் அவர்களின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புடன் பதிந்தமைக்கு நன்றி தேமொழி.
எவ்வளவு சொன்னாலும், தமிழ் கற்காது ஆங்கிலம் கற்ற தமிழருக்குப் புரியும் வண்ணம் ஆங்கிலத்தில் சொன்னாலும், இந்த தமிழர் இனம் இன்னமும் சாதிய வெறியில் ஊறித் திளைப்பதின் மயக்கம்தான் என்னவென்று புரியவில்லை.
Suba
Jun 9, 2018, 6:08:56 AM6/9/18
to மின்தமிழ், Subashini Kanagasundaram
பாராட்டுக்கள் தேமொழி. அறியதொரு பதிவு. இதற்கு ஒரு முன்னுரை போல எழுதி ஒரு கட்டுரை ஆக்குங்களேன். நமது ஆய்வேட்டில் பதிப்பிக்கலாம்.
சுபா
--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-unsubscribe@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+unsubscribe@googlegroups.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Dr.K.Subashini
http://www.subaonline.net - எனது பக்கங்கள்
http://www.tamilheritage.org/- Tamil Heritage Foundation
http://www.heritagewiki.org/- மரபு விக்கி
தேமொழி
Jun 9, 2018, 6:59:51 AM6/9/18
to மின்தமிழ்
On Saturday, June 9, 2018 at 3:08:56 AM UTC-7, Dr.K.Subashini wrote:
பாராட்டுக்கள் தேமொழி. அறியதொரு பதிவு. இதற்கு ஒரு முன்னுரை போல எழுதி ஒரு கட்டுரை ஆக்குங்களேன். நமது ஆய்வேட்டில் பதிப்பிக்கலாம்.
ஓகே சுபா, செய்வோம், நன்றி.
Reply all
Reply to author
Forward
0 new messages