பழந்தமிழ் இலக்கியத்தில் வடநாடு - பேராசிரியர் அ.கி.பரந்தாமனார்
Kumaran Malli
சங்ககாலத்தில் சைவம், வைணவம், சமணம், பௌத்தம் ஆகிய இவை தமிழ்நாட்டில் வேரூன்றி விட்டன. கிமு.மூன்றாம் நூற்றாண்டிலேயே இச்சமயங்கள் தமிழ்நாட்டில் நன்கு தழைத்து சங்க இலக்கியங்களில் நன்கு புகுந்து விட்டன. சைவம் தமிழ்நாட்டுச் சமயமே என்று கூறினும் அது வடநாட்டுச் சமயமாகவே காட்சி அளிக்கிறது. இமயமே சிவனுறையும் கைலாயம் என்று குறிப்பதொன்றே இதற்குப் போதிய சான்றாகும். சைவம் தமிழர் சமயம் என்று போற்றுவதற்குப் போதிய ஆதாரம் இல்லை.
சைவ வைணவ சமண பௌத்த சமயங்கள் வடநாட்டைப் புண்ணிய நாடாகக் கருதுமாறு செய்து விட்டன. திருநாவுக்கரசர் கைலாயம் செல்லக் கருதி இமயம் நோக்கியே சென்றார். தொல்காப்பிய சிறப்புப் பாயிரத்துக்கு உரை எழுதிய பழைய உரையாசிரியர், வடவேங்கடம் என்கிற சொற்றொடரை எடுத்துக் காட்டி, 'வடதிசை புண்ணிய திசை ஆகலான் அதனை முதற்கூறினார்' என்றார். ஏணிச்சேரி முடமோசியார், ஆய் என்கிற வள்ளலைக் குறித்துப் பாடிய 132-ஆம் செய்யுளுக்கு உரை கூறிய உரையாசிரியர், 'வடதிசை தேவருலகோடு ஒத்தலான்' என்று குறிப்பெழுதி உள்ளார். அவரே, 229-ஆம் புறப்பாட்டில் விண்மீன் வீழ்ச்சியைக் குறிப்பிடுகையில் "தீத்திசையாகிய தெற்கும் மேற்குமான இரண்டனுள் ஒரு திசைக்கண் வீழ்ந்ததென்றுமாம்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
தமிழர்கள் வடதிசையைப் புண்ணிய திசையாகவும், தென்திசையைத் தீய யம திசையாகவும் கருதினார்கள்.
கீழ்வரும் நாலடியார்ச் செய்யுளைக் காண்க:
'எந்நிலத்து வித்திடினும் காஞ்சிரங்காய் தெங்குஆகா
தென்னாட் டவரும் சுவர்க்கம் புகுதலால்
தன்னால்தான் ஆகும் மறுமை; வடதிசையும்
கொன்னாளர் சாலப் பலர்'
"தென்னாட்டவர் கூட முயற்சி செய்தால் சுவர்க்கம் போக முடிகிறது; வடநாட்டவராயிருந்தும் முயற்சி செய்யாமல் அதனை இழப்பவரும் இருக்கிறார்களே" என்கிற பொருளின் அடிப்படை அளவுகோலைப் பாருங்கள்.
இமய உச்சியில் சிவபெருமான் எழுந்தருளி இருப்பதாகவும் இமயத்தை ஈர்ஞ்சடை அந்தணன் (சிவ பெருமான்) வில்லாகக் கொண்டதாகவும் இமயத்து உச்சியில் இருந்து கங்கைப் பேரியாறு இழிந்து வருவதாகவும் இமயமலையில் முனிவர்கள் தவம் செய்வதாகவும் சங்ககாலத்து இலக்கியங்களிலும் குறிப்புகள் இருக்கின்றன.
வடதிசையில் இமயம் இருப்பதாலும் தென்திசையில் ஆய் வள்ளல் இருப்பதாலும் இப்பெருநாடு கவிழாமல் சமநிலையில் இருக்கிறது என்று பாடுகிறார் முடமோசியார். சேரமான் பெருஞ்சோற்றுதியஞ் சேரலாதனை "வட இமயமும் தென் பொதியமும் போன்று நீடு வாழ" வாழ்த்துகிறது புறநானூற்றின் இரண்டாம் பாடல். "இமயம் சேர்ந்த காக்கை பொன்னிறமாதல் போல்" என்கிறது யாப்பெருங்கலக் காரிகைச் செய்யுள்.
கங்கையாற்றை "வளமழை மாறிய என்றூழ்க்காலை மன்பதையெல்லாம் சென்றுணக் கங்கை" என்று புறநானூறும், "பொன்கொழித்து இழிதரும் போக்கருங் கங்கை" என்று பெரும்பாணாற்றுப் படையும் "கங்கையும் பேரியாறு கடர்படர்ந்து" என்று மதுரைக் காஞ்சியும் குறிப்பிடுகின்றன.
இவ்வாறு இமயத்தையும் கங்கையையும் வர்ணிப்பதோடு நில்லாமல் வடநாட்டில் நிகழ்ந்த செய்திகளையும் கூறுகின்றன சங்க இலக்கியங்கள். மகாபாரதப் போர் பற்றிய குறிப்பு முன்சொன்ன புறநானூற்றுப் பாடலில் இருக்கிறது. அகநானூறு வடநாட்டில் கிமு நான்காம் நூற்றாண்டில் மகத நாட்டை ஆட்சி புரிந்த நந்தர்களுடைய பெருஞ்செல்வத்தைக் குறிப்பிடுகிறது. *நந்தர்கள் ஆட்சி தமிழகத்தில் இருந்ததற்கு ஒரு குறிப்பும் இல்லை; ஆனால் அகநானூற்றின் 251, 265 ஆகிய பாடல்களில் அவர்களுடைய ஆட்சியின் பெருஞ் செல்வச் சிறப்பை மட்டும் காண்கிறோம்.
பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் வடநாட்டைச் சமய நிலையில் உயர்வாக குறிப்பிடினும் அரசியல் நிலையிலும் வீரச் சிறப்பைக் கூறும் முறையிலும் வடநாட்டை மதித்துக் கூறவில்லை. வடநாட்டினர் மேல் தமிழர்க்ள் பகை கொண்டிருந்தது போலவே தோன்றுகிறது. தமிழ் மன்னர்கள் வடநாடு சென்று இமயத்தில் தங்கள் இலச்சினைகளைப் பொறித்ததும் இமயம் முதல் குமரி வரை தமிழ் மன்னர்கள் ஆண்டதும் வடநாட்டு மன்னர்கள் தமிழ்நாட்டு மூவேந்தர்களுக்கு அடி பணிந்ததும் திறை கொடுத்ததும் வடபுல மன்னர்களான கனக விசயர்கள் தலையில் கண்ணகி படிவக் கற்களைச் சுமக்க வைத்ததும் வடநாட்டுக்குப் படையெடுத்ததுமான செய்திகளைப் பழந்தமிழ்ச் சங்க இலக்கியமாகிய பதிற்றுப்பத்து அகநானூறு சிலப்பதிகாரம் போன்றவை கூறுகின்றன.
பெருவீரனான அசோகனும் தமிழ்நாட்டில் காலெடுத்து வைக்கவில்லை.கலிங்கத்தை வென்றதோடு நின்றான். அவன் தன் கல்வெட்டுகளில் சேர சோழ பாண்டியர்களை நேச மன்னர்களாகவே குறிப்பிட்டான். புறநானூறு அசோகருக்குப் பின் வந்த மோரியர் படையெடுப்பை 'வம்ப மோரியர் படையெடுப்'பாகவே கூறுகிறது. அப்படி வந்தவர் வெற்றி பெற்றதாகக் குறிப்பைக் காணோம்.
ஆனால் வரலாற்றுப் பேராசிரியர் பலர் தமிழ் மன்னர்களின் வீரச் செயல்களையும் படையெடுப்புகளையும் கற்பனைத் திறன் மிகுந்த காப்பியக் கதைகளாகத் தான் கருதுகின்றனர். பேராசிரியர் இராமச்சந்திர தீட்சிதர் தவிர்த்த அனைவரும் செங்குட்டுவன் உள்ளிட்ட தமிழ் வேந்தர்களின் படையெடுப்புகள் அனைத்தையுமே கட்டுக்கதைகளாகப் புறக்கணிக்கின்றனர்.
வடவர்கள் காஞ்சியைத் தவிர பிற பழந்தமிழ் நகரங்களைப் புண்ணிய நகரங்களாகக் கருதவில்லை. தமிழ்ப் புலவர்களோ வட நாட்டைப் புண்ணிய நாடாகவும் வட மொழியைத் தெய்வ மொழியாகவும் மதித்தார்கள்; வடநாட்டுக் கதைகளைக் காப்பியங்களாகப் பாடினார்கள். இது பழந்தமிழர் பண்பாடு மட்டுமன்று; இன்றையத் தமிழர் பண்பாடும் ஆகும்.
வேந்தன் அரசு
குமரன்
மோரியர்களுக்கு முன்னர் வடபுலம் ஆண்ட நந்தர்கள் பற்றிய குறிப்புகள் இருக்கு. ஆனால் குப்தர்கள் குறிப்பு சங்க இலக்கியங்களில் இல்லை. எனவே சங்க காலம் இவ்விரண்டு ஆட்சிகளுக்கும் இடைப்பட்ட காலமாக இருக்கலாம்
தமிழ் செட்டியார்கள் வணிகத்தால் வடபுல அறிவு பெற்றவராக இருக்கலாம். புகாரில் பன்னாட்டு பலபண்டம் மண்டி கிடந்தன என பட்டினப்பாலையில் வரிகள் உள்.
வடநாட்டினர் தமிழ்நாட்டைக் குறித்து அக்காலத்தில் தெரிந்திருப்பதைப் பார்க்கிலும், தமிழர்கள் வடநாட்டைப் பற்றி மிகுதியாக அறிந்திருந்தார்கள்.
--
வேந்தன் அரசு
சின்சின்னாட்டி
(வள்ளுவம் என் சமயம்)
I have enough love for you to forgive your follies.
naa.g...@gmail.com
போன ஆண்டு ரத்னேஷ் (அஸ்ஸாம்) வலைப்பதிவு:
http://rathnesh.blogspot.com/2008/04/blog-post_06.html
நா. கணேசன்
Kumaran Malli
ஆமாம் ஐயா. இரத்னேஷின் பதிவில் படித்ததைப் 'படித்ததில் பிடித்தது' தலைப்பில் என்னுடைய கூடல் பதிவில் இட்டேன். அங்கே இரத்னேஷின் பதிவைப் பற்றி குறிப்பிட்டேன். அதே கையோடு பரந்தாமனாரின் நூலின் பகுதியை மட்டும் இங்கே இட்டேன்.
கூடலில் இன்று இட்ட இடுகை: http://koodal1.blogspot.com/2009/01/blog-post_28.html
Kumaran Malli
naa.g...@gmail.com
On Jan 28, 9:33 pm, Kumaran Malli <kumaran.ma...@gmail.com> wrote:
> நீங்கள் சொல்வது போல் பார்த்தால் சங்க இலக்கிய காலம் 300 BCE முதல் 300 CE வரை
> வரும் ஐயா.
>
இந்தத் தேதிகள் எனக்கும் ஒப்புதலே.
2 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நான் திருவனந்தபுரம்
கேரளப் பல்கலையிலே உரையாற்றினேன்.
வ. ஐ. சுப்பிரமணியம் ஐயா தலைமையில்.
பின்னர் சாயுங்காலம் அனந்தைத் தமிழ்ச்
சங்கத்திலே பேசினேன், நீல. பத்மநாபன்,
அனந்தைத் தமிழ்ச் சங்கத்துக்கு அனந்தபத்மநாபசுவாமி
கோவில் அருகிலே மிக நல்ல இடமும்,
கட்டடமும் அளித்தவர்கள், இஸ்ரோ பொறிஞர்கள்,
... வந்திருந்தனர்.
வ. ஐ. சுப்பிரமணியன் (தமிழ்ப் பல்கலை முதல் துணைவேந்தர்)
IJDL இதழை வெளியிட வைத்தார்.
அதில் முனைவர் கா. ராஜன் கண்டுபிடித்த
தாதப்பட்டி நடுகல் கல்வெட்டு இருக்கிறது.
அது கி.மு. 3 (அ) 2-ஆம் நூற்றாண்டு.
அது ஆநிரை கவர்தல் பற்றிக் குறிக்கும்
கல்வெட்டு.
பொதுவாக, மேலைநாடுகளில் கட்டுரை
வெளியாகணும்னாக்க கொஞ்சம் காலத்தை
முன்னுக்கு கொண்டுவந்து conservative-ஆ சொன்னால் ஒத்துக்குவாங்க.
அப்படித்தான் ஐராவதம் நூலில் தேதிகள்
இருக்கலாம். அதற்கு ஒரு நூற்றாண்டு
முன்னாடியும் இருக்கலாம் என்பது என் யூகம்.
இதற்கு சிறீலங்கா, தமிழ்நாடு கிடைத்த
பானை ஓடுகளில் கிடைத்த பிராமி எழுத்து
சான்று. அவ்வோடுகளை விஞ்ஞான
பூர்வமாகப் பார்த்தால் அசோகனுக்கு
முந்தையது என்று காட்டுகிறது.
கடல்வழி வாணிகத்தால் தமிழ்
எழுத்து அசோகனுக்கு முன்னமே இலங்கை,
பொதிகை மலைப் பகுதிகளில்
தோன்றிவிட்டதோ? என ஆய்வுக்கு இடமுண்டு.
கி.மு. முதல் நூற்றாண்டிலே *எகிப்திலே*
கூடத் தமிழ் எழுத்துக் கிடைக்கிறதே!
2007-ல் எனக்கு ஜார்ஜ் ஹார்ட் எழுதிய மடல் இது:
Ganesan -- whatever it means, it seems to me no one has pointed out an
obvious fact: that if people were scribbling such things on pots, it
meant that they had a remarkable level of literacy. That would accord
with the existence of the Sangam poems. I wish one of them had been
impractical enough to write a line from a poem on pottery. George
On Nov 24, 2007, at 8:42 AM, N. Ganesan wrote:
http://www.hinduonnet.com/2007/11/21/stories/2007112158412400.htm
It is possible to give another explanation. the newspaper article
mentions that "The word occurring in the pottery inscription
found at Quseir-al-Qadim can also be read as o(R)Ri as Tamil Brahmi
inscriptions generally avoid doubling of consonants."
Instead of "pAn2ai oRi", perhaps this can be interpreted as "pAn2ai
oRRi" means the pot in which the mariners' mortgage, lease documents
written in palm leaves are kept.
Here is the word, oRRi in these meanings from a bhakti era poem:
"aRRa pOztum alanta pOztum aavaR kAlat taTikEL ummai
oRRi vaittinGuNNalAmO? ONakAntan2 RaLiyuLiirE" Cuntarar 7.5.3
------
Just last year, a major port, Muciri (cf. Muziris) on the Malabar
coast where major trade tookplace with the west was discovered by
archaeologists,
http://news.bbc.co.uk/2/hi/south_asia/4970452.stm
Maximum number of Roman coins have been found in Kongunadu region,
some miles east of Muciri port. Since the Western ghat mountains
break in what is called Palghat gap, trade routes between Kerala's
Muciri to Tamil Nadu run via the Kongu region.
The Roman coins, rings, .. in and near old Vanchi (modern Karur),
capital of Cheras in Sangam texts discovered in recent years is
substantial.
(1) Catalogue of the Roman and Byzantine coins in the Madras
Government Museum. Author: Aravamuthan, T. G.
Chennai : The Commissioner of Museums, Govt. Museum, 2002
(2) Roman Karur : a peep into Tamils' past
R Nagaswamy, 1995, 153 p., [43] leaves of plates, Madras.
(3) Symbols of trade : Roman and pseudo-Roman objects found
in India. Author: Suresh, S.
New Delhi : Manohar Publishers & Distributors, 2004
(4) Late Roman copper coins from South India, Karur and Madurai
Ira Kirusnamurtti, 1994, 140 p. Madras : Garnet Publications,
(5) Non-roman ancient foreign coins from Karur in India,
Ira Kirusnamurtti, 2000, 145 p. Chennai : Garnet Publishers,
(important finds including Hellenistic coins).
(6) Sangam : numismatics and cultural history : essays in honour
of Dr. R. Krishnamurthy. Chennai : New Era Publications, 2006
N. Ganesan
> 2009/1/28 வேந்தன் அரசு <raju.rajend...@gmail.com>
>
>
>
> > குமரன்
>
> > மோரியர்களுக்கு முன்னர் வடபுலம் ஆண்ட நந்தர்கள் பற்றிய குறிப்புகள் இருக்கு.
> > ஆனால் குப்தர்கள் குறிப்பு சங்க இலக்கியங்களில் இல்லை. எனவே சங்க காலம்
> > இவ்விரண்டு ஆட்சிகளுக்கும் இடைப்பட்ட காலமாக இருக்கலாம்
>
> > தமிழ் செட்டியார்கள் வணிகத்தால் வடபுல அறிவு பெற்றவராக இருக்கலாம். புகாரில்
> > பன்னாட்டு பலபண்டம் மண்டி கிடந்தன என பட்டினப்பாலையில் வரிகள் உள்.
>
> > 2009/1/28 Kumaran Malli <kumaran.ma...@gmail.com>
>
> >> வடநாட்டினர் தமிழ்நாட்டைக் குறித்து அக்காலத்தில் தெரிந்திருப்பதைப்
> >> பார்க்கிலும், தமிழர்கள் வடநாட்டைப் பற்றி மிகுதியாக அறிந்திருந்தார்கள்.
>
> >> --
> >> வேந்தன் அரசு
> >> சின்சின்னாட்டி
> >> (வள்ளுவம் என் சமயம்)
> >> I have enough love for you to forgive your follies.- Hide quoted text -
>
> - Show quoted text -
naa.g...@gmail.com
(அக்டோபர் 1, 2006)
http://nganesan.blogspot.com/2006/10/blog-post.html
http://www.services.cnrs.fr/wws/arc/ctamil/2006-10/msg00000.html
There are well-defined 3rd century BCE Tamil Brahmi inscriptions found
recently. The corpus is from MaankuLam, AriTTaapaTTi, PulimaankOmpai
('naTukal)
and now on menhir stone from TaatappaTTi. I've given the reading of
the
taatappaTTi ancient Tamil inscription in:
http://nganesan.blogspot.com/2006/10/blog-post.html
Ultimately whether it will be proved that Brahmi has even 4th century
attestations in Sri Lanka and Tamil Nadu will be of interest. At least
a
feature of the earliest Tamil Brahmi inscriptions are found in
BhaTTiproLu
prakrit inscriptions which show a South to North movement of
orthographic
features.
In all these 3rd century BC Tamil inscriptions, "an unmarked consonant
represents the consonant alone, with no following vowel. A single
diacritic
sign, visually equivalent to the sign which marks long "aa" in
standard
Brahmi,
indicates in TB-I either a or aa, the distinction to be made by the
reader
"from the linguistic context" (p. 227, Iravatham, 2003)". (IM's book
review,
R.
Salomon, JAOS, 124.3, 2004)
It is interesting that this 3rd century BCE Tamil inscriptions'
technique is
found in the BhaTTiprOLu inscriptions (2nd century BCE) in
Andhrapradesh.
Among
the BhaTTiprOLu stUpa inscriptions, which are in Prakrit and not in
Tamil, a
TB-I feature is found. BhaTTiprOLu inscriptions are essentially like
the TB-I
system, but with the addition of a distinct vowel marker to clarify
the
difference between post-vocalic a and aa.
http://students.washington.edu/baums/tmp/brahmi-proposal.pdf
See Section 5. Bhattiprolu Brahmi (pg. 7-8)
"Puzzlingly, the main reason for abandoning inherent [a], namely the
ability
to
write word-final consonants or non-homorganic consonant clusters
conveniently,
does not apply in the case of the Bhattiprolu inscriptions since
Middle
Indo-Aryan has neither of these phonetic features. This makes it
likely that
the dedicated long aa maatraa, too, was first introduced in a Tamil
context,
and that the resulting system was only later imitated in Bhattiprolu.
No such
Tamil inscription has however been discovered yet."
It will be very inetersting to find Tamil Brahmi I phase inscriptions
where
distinct matra markers for a and aa.
N. Ganesan
Kumaran Malli
நன்றி கணேசன் ஐயா. முன்பொரு முறை இராம.கி. ஐயாவின் பதிவில் சில சங்க கால இலக்கியங்கள் 500 BCE - 600 BCE ஆகக் கூட இருக்கலாம் என்று படித்த நினைவு. எங்கே படித்தேன்; எந்த நூற்களைச் சொன்னார் என்பது மறந்துவிட்டது.
மதுரைத் திட்டம் முதல் பல இடங்களில் சங்க காலம் 200 BCE முதல் 200 CE வரை என்றே குறிக்கப்படுகிறது. ஆனால் மற்ற தரவுகளை வைத்துப் பார்க்கும் போது குறைந்தது 300 BCE முதலே எழுதப்பட்டவை சங்க இலக்கியங்களில் தொகுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்றே சொல்ல வேன்டும் என்று தோன்றுகிறது.
Narayanan Kannan
மதுரைப் பல்கலைக்கழக ஆய்வு இன்னும் விரிவாக்கப்பட்டு தென் தமிழகமே
இந்தியாவின் தொல்பரப்பு என நிருவப்படும் போது தேதிகள் இன்னும் பின்னால்
போகும். ராமதுரை பேசும் ஆழ்வார்கள் காலம் மெய்ப்படலாம்.
சமீபத்திய தொல்பொருள் ஆய்வுகளே சங்கத்தை பின் தள்ளுகின்றனவே. நம்
தமிழ்த்துறை இன்னும் அறிவியல் பூர்வமாகவில்லை. வெறும் இலக்கியத்தை
நம்பியே காலத்தை ஓட்டிக்கொண்டு இருக்கிறது. பல்துறை அறிஞர்கள்
தமிழ்த்துறைக்கு வரும்போது அதன் நோக்கு விரியும். புத்தாக்கம் பிறக்கும்.
காலம் கனியக்காத்திருப்போம்.
கணியன்
2009/1/29 Kumaran Malli <kumara...@gmail.com>:
Tirumurti Vasudevan
என்ன சாமி பேரை மாத்திக்கிட்டே இருக்கீங்க? ;-))
ஆமா என்னதான் வேலை செய்யறீங்க? எப்படி இத்தனை மடல் பெரிசு பெரிசா எழுதி பதில் போட்டு.... கம்பனி ஒண்ணும் சொல்லாதா?
:-))))))))))))
திவா
--
My blogs:(all in Tamil)
http://anmikam4dumbme.blogspot.com/
http://chitirampesuthati.blogspot.com/ photo blog now with english text too!
http://kathaikathaiyaam.blogspot.com/
BE HAPPY! LIFE IS TOO SHORT TO BE UNHAPPY!
Narayanan Kannan
> போட்டு.... கம்பனி ஒண்ணும் சொல்லாதா?
> :-))))))))))))
>
>
சரிதான்..நம்ம வேலைக்கு வேட்டு வச்சுருவாறு பாலருக்கே!
அண்ணாச்சி, இப்ப இரவு இங்கே!
மற்ற நேரங்களில் எழுதுவது களவாணித்தனம்தான்.
பலநேரங்களில் எனக்கொரு கேள்வியுண்டு. இங்கு கடிதங்கள் வாரநாட்களில்
அதிகம் வருவதேன்.
கம்பெனி அக்கவுண்டா?
அவதாரம்! கண்ணன் என்றால் அவதாரம் இருக்க வேண்டாமா?
நா.கண்ணன் (இது எப்படி இருக்கு. எனக்கே இந்தப்பேரு மறந்து போச்சு)
Tirumurti Vasudevan
சரிதான்..நம்ம வேலைக்கு வேட்டு வச்சுருவாறு பாலருக்கே!
கவலை படாதீங்க!
அண்ணாச்சி, இப்ப இரவு இங்கே!
மற்ற நேரங்களில் எழுதுவது களவாணித்தனம்தான்.
பலநேரங்களில் எனக்கொரு கேள்வியுண்டு. இங்கு கடிதங்கள் வாரநாட்களில்
அதிகம் வருவதேன்.
கம்பெனி அக்கவுண்டா?
அட, இது தெரியாதா என்ன? ஆமாம். கம்பெனிகள் முடியாச்சுனா மடல் குழுக்கள் வலைப்பூக்கள் எல்லாம் படுத்துடும்!
அவதாரம்! கண்ணன் என்றால் அவதாரம் இருக்க வேண்டாமா?
இருக்கணும் இருக்கணும்!
நா.கண்ணன் (இது எப்படி இருக்கு. எனக்கே இந்தப்பேரு மறந்து போச்சு)
Narayanan Kannan
>
> ஏறத்தாழ நாள் முழுவதும் எழுதராப்போல இருக்கு. அதான் கேட்டேன்.
>
சிலநாளில் முடியும். ஆனால் எப்போதும் முடியாது.
எனது கடிதங்களைப் பார்த்தால் ஒரு பேட்டன் கிடைக்கும்.
வாரக்கடைசி கடிதங்கள் நீளமாயிருக்கும். அதுபோல் வேலை ஓய்வு நேரமும்.
வேலைக்குப் போகுமுன் சின்னப்பதில்கள்.
வேலைப்பொழுதில் 10 பக்க கடிதம் வந்தால் படிக்கவே மாட்டேன். இப்படிப்போன
கடிதங்கள் நிறைய உள்ளன. சின்னதாய் பதில் சொல்லத்தக்க இடுகைகளுக்கு
ஊக்கமளிக்க எழுதுவேன்.
வேலையாய் வெளியூர் போய்விட்டால், அவ்வளவுதான், 90% கடிதங்கள் நேராகக்
கிட்டங்கிக்குத்தான்.
ஏதோ இன்னக்கி கமலம் வேண்டிக்கொண்டதால்.
பிற பின் ;-)
க.>
naa.g...@gmail.com
On Jan 29, 5:48 am, Narayanan Kannan <nkan...@gmail.com> wrote:
> குமரன்:
>
> மதுரைப் பல்கலைக்கழக ஆய்வு இன்னும் விரிவாக்கப்பட்டு தென் தமிழகமே
> இந்தியாவின் தொல்பரப்பு என நிருவப்படும் போது தேதிகள் இன்னும் பின்னால்
> போகும். ராமதுரை பேசும் ஆழ்வார்கள் காலம் மெய்ப்படலாம்.
>
நாகரீகம் என்று பார்த்தால் செம்பூழி (bronze age) விரிவாகக்
கிடைப்பது சிந்து - சரஸ்வதி நதிக் கரை ஊர்களே.
இவற்றின் திராவிடப் பெயர்கள் முறையே: சீந்து(ஈங்கு மரம்), விசும்பாள்/
வானி
என்பதாகலாம். ஆயிரக் கணக்கான ஊர்கள் தொல்லியல் அகழ்வாயில் உள்ளன.
இன்னும் 1% தான் தோண்டப்பட்டுள்ளது.
தமிழ்நாடு, கேரளா, ஈழம் - கிடைப்பதெல்லாம் இரும்பூழி
நாகரீக ஈமச் சின்னங்கள் தான். ~ 800 BCE or later,
நானும் ஆதிச்சநல்லூர் போன ஆண்டு போயிருந்தேன்.
அழைத்துச் செல்ல நெல்லை தொல்பொருள் காப்பக
அதிகாரி, பேரா. தொ. பரமசிவன், முனைவர் மு. இளங்கோ
வந்திருந்தனர்.
தொல்லியலார் சிந்து குஜராத் ... இருந்து நாகரிகம்
கங்கை, காவிரி (உ-ம்: செம்பியன் கண்டியூர்) கரைகளை அடைந்தன என்று
ஆய்வால் தெரிவிக்கின்றனர்.
நா. கணேசன்
> சமீபத்திய தொல்பொருள் ஆய்வுகளே சங்கத்தை பின் தள்ளுகின்றனவே. நம்
> தமிழ்த்துறை இன்னும் அறிவியல் பூர்வமாகவில்லை. வெறும் இலக்கியத்தை
> நம்பியே காலத்தை ஓட்டிக்கொண்டு இருக்கிறது. பல்துறை அறிஞர்கள்
> தமிழ்த்துறைக்கு வரும்போது அதன் நோக்கு விரியும். புத்தாக்கம் பிறக்கும்.
>
> காலம் கனியக்காத்திருப்போம்.
>
> கணியன்
>
> 2009/1/29 Kumaran Malli <kumaran.ma...@gmail.com>:
>
>
>
>
>
> > நன்றி கணேசன் ஐயா. முன்பொரு முறை இராம.கி. ஐயாவின் பதிவில் சில சங்க கால
> > இலக்கியங்கள் 500 BCE - 600 BCE ஆகக் கூட இருக்கலாம் என்று படித்த நினைவு.
> > எங்கே படித்தேன்; எந்த நூற்களைச் சொன்னார் என்பது மறந்துவிட்டது.- Hide quoted text -
Narayanan Kannan
>
> தொல்லியலார் சிந்து குஜராத் ... இருந்து நாகரிகம்
> கங்கை, காவிரி (உ-ம்: செம்பியன் கண்டியூர்) கரைகளை அடைந்தன என்று
> ஆய்வால் தெரிவிக்கின்றனர்.
உங்களுக்குத்தெரியும் அறிவியலில் சரியான கோட்பாடு கிடைப்பதுதான் கடினம்
கிடைத்துவிட்டால் ஆய்வுகள் அதை நோக்கி நகரும். பிச்சப்பனின் ஆய்வு
அத்தகைய மறுமலர்ச்சியை தமிழுக்கு கொண்டுவரட்டும்.
இந்த வடக்கு தெற்கு என்பதெல்லாம் சார்பானவை. மாறலாம்.
இமயம் என்பது முக்கியமாகப்படுவதற்கு முக்கிய காரணம் அது இந்தியாவிற்கு
மழை வளம் தருவதால்தான். சிவனின் முடியில் கங்கை அவிழ்வதும்,
திருவிக்கிரமன் காலடி கழுவி ஆகாச கங்கை இந்திய கங்கை ஆவதும்
இதைச்சுட்டத்தான். இதை 'இந்தியாவின் கதை' ஆவணம் மிக அழகாக எடுத்துச்
சொல்கிறது.
இதில் ஆச்சர்யம் என்னவென்றால் தென்னாடுடையோருக்கு இமயமலையின் இருப்பு
எப்படித்தெரிந்தது? இவர்கள் பொதிகை மலைவாசிகளாயிற்றே!
க.>
naa.g...@gmail.com
On Jan 29, 7:03 am, Narayanan Kannan <nkan...@gmail.com> wrote:
> இதில் ஆச்சர்யம் என்னவென்றால் தென்னாடுடையோருக்கு இமயமலையின் இருப்பு
> எப்படித்தெரிந்தது? இவர்கள் பொதிகை மலைவாசிகளாயிற்றே!
>
எவ்வளவு பிச்சப்பன் ஆய்வுகள் வந்தாலும் நாகரீகம்
வடக்கே இருந்து தெற்கே நகர்ந்தது என்பது மாறாது.
Briefly,
http://groups.google.com/group/minTamil/msg/8b700a0f756a40ab
BTW, all the genetics research is in a very large time scale.
It does not tell about the Aryan movements into Punjab
around 1900 BCE or later. Rgveda is heavily tied to
horses and chariots which are missing in Harappan civilization.
Also, Indus folks valued Tiger as their symbol and associated tigers
with their goddess worship, and lions even though they existed
in the area were not represented in Indus art at all.
May be because their neighbors in Middle East had lions
as symbols. Even in Tamil history we can see this:
Muu-vEndhar don't have lion as symbol, only Pallavas
(who have some north western India/Persia connection
have lions as royal symbol). Pallavas wrote
in initial centruries in ANdhra, Kanchi, Mamallapuram
completely in Sanskrit (not Tamil) and only later
Pallavas get tamilised.
anbudan,
N. Ganesan
Narayanan Kannan
>
> On Jan 29, 7:03 am, Narayanan Kannan <nkan...@gmail.com> wrote:
>> இதில் ஆச்சர்யம் என்னவென்றால் தென்னாடுடையோருக்கு இமயமலையின் இருப்பு
>> எப்படித்தெரிந்தது? இவர்கள் பொதிகை மலைவாசிகளாயிற்றே!
>>
>
> எவ்வளவு பிச்சப்பன் ஆய்வுகள் வந்தாலும் நாகரீகம்
> வடக்கே இருந்து தெற்கே நகர்ந்தது என்பது மாறாது.
மாறும்! பார்த்துக்கொண்டு இருங்கள்.
ஆண்டாள் சிங்கம் பற்றிப்பாடுவதை எதில் சேர்ப்பது?
உடனே ஆண்டாளை 8ம் நூற்றாண்டிற்குத்தள்ளிவிடுவார்கள். அதை அரங்கத்து
ஆசிரியர்கள் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. இந்த ஆசிய மைனர் கதையே வெள்ளையர் தம்
சுயநலத்திற்காக ஏற்படுத்தியது.
காலம் மாறும். கவனியுங்கள். இதன் முதல் அறிகுறிதான் பி.பி.சியின் ஆவணப்படம்.
க.>
LNS
Very interesting post.
But some thoughts were provoked by this thread:
1) If you accept vELir varalARu (by Raghava Iyengar), you have to
concede that vELir's and possibly vELALar's originated from the north,
say Maharashtra or points further north.
George Hart points out in his works that the great tamil classical
works were constructed in the milieu of the Megalithic culture which
has a north west to south east gradient. That would make the great
heroes and chieftains of Tamilakam actually originally from Upper
Deccan.
2) Most archaeologists concede that large number of pastoral nomads
have moved into the peninsula from Upper Deccan between 600 BC and 400
AD. This may be the reason for the very early attestation of Krishna,
the god, in Tamil texts and in the Tamil culture in general. It should
be noted that Krishna is attested in very early contexts and in
commonplace contexts in ancient Tamil texts unlike other deities such
as Siva. That makes Tamil Ayar communities originate from the upper
Deccan.
3) Throughout history from before the time of Tamil texts and may be
written records such as Tamil Brahmi. there seems to be a huge
population movement from the Deccan to the Peninsula. This includes
all castes, not just Brahmana's, unlike the myth constructed by the
19th century Colonial administrators and still faithfully accepted by
many ever since. For example, if the sugarcane crop was introduced by
atiyamAn2's ancestors from the upper Deccan as pointed out in Sangam
works that makes half the vellalar's of Kongu nadu northern too :)
Also, as pointed out by A Kamatchinathan in a very scholarly survey,
the atiyar's show every sign of being a sAtavAhana branch albeit with
Tamil attachments. The satavahana's however are native to the upper
Deccan.
This is just a sampler - but it stands to reason that most Tamil
castes of the historical period have migrated into Tamilnadu from the
Upper Deccan, starting from the pre historic period.
This is not as absurd as it seems. One has to just look at two things:
1. Tamilakam is not an island.
2. Even in the case of an island such as Sri Lanka, we need to bear in
mind how skilfully Prof Stanley Thambiah shows that most Sinhalese
castes were of Tamil origin, from Tamilnadu, starting from the 1400's.
Just like Ceylon was a porous sieve through which all manner of
communities, especially from Tamilnadu, passed and negotiated their
identities as Tamils first and after a few centuries, as Sinhalese,
Andhra and Tamilakam were the same.
Hope this helps.
On Jan 29, 8:18 am, "naa.gane...@gmail.com" <naa.gane...@gmail.com>
wrote:
>
> > இதில் ஆச்சர்யம் என்னவென்றால் தென்னாடுடையோருக்கு இமயமலையின் இருப்பு
> > எப்படித்தெரிந்தது? இவர்கள் பொதிகை மலைவாசிகளாயிற்றே!
>
> எவ்வளவு பிச்சப்பன் ஆய்வுகள் வந்தாலும் நாகரீகம்
> வடக்கே இருந்து தெற்கே நகர்ந்தது என்பது மாறாது.
>