பெரியார் என்னும் அறிவியக்கப் பேராற்றல் — தேமொழி

[தேமொழி]

பெரியார் என்னும் அறிவியக்கப் பேராற்றல்

—  தேமொழி

Dec 24, 2022

நன்றி: 'சிறகு' இதழ் 
http://siragu.com/பெரியார்-என்னும்-அறிவியக/

சென்னைப் புத்தகக் காட்சியில் அதிகம் விற்றுச் சாதனை செய்துள்ள நூல்களாக பெரியார் குறித்து எழுதப்பட்ட நூல்களும்   அவரது கருத்துகள் தொகுக்கப்பட்ட நூல்களும் இடம் பெறுவது கடந்த சில  ஆண்டுகளில் வாடிக்கையாகிவிட்டது.

 

2017ஆம் ஆண்டு நடந்த சென்னை 40ஆவது புத்தகக் காட்சியில் அதிகம் விற்றுச் சாதனை படைத்த நூல், அதிலும் ஒரே புத்தகக் காட்சியில் இரண்டு பதிப்புகளும் விற்றுச் சாதனை படைத்த நூல்,  விடியல் பதிப்பகம் வெளியிட்ட "பெரியார் இன்றும் என்றும்" என்ற நூல்தான். மதம், சமுதாயம், கடவுள், சாதி, தத்துவம், பெண், பகுத்தறிவு, பண்டிகைகள், திருமணம், பண்பாடு, கலைகள், கல்வி, தேசியம், இயக்கங்கள், பொருளாதாரம், சமதர்மம், பொது நலம், தன் விளக்கம், ஆதி திராவிடர், நீதி கெட்டது, புராணங்கள் என 21 தலைப்புகளில் பெரியாரின் எழுத்தும் பேச்சும் இந்த நூலில் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. "மறு ஆண்டின் புத்தகக் காட்சியிலும்  இந்த நூல்  வந்த வேகத்தில் விற்றுத் தீர, மீண்டும் அச்சடித்துக் கொண்டு வரும் நிலை" என்று இந்து நாளிதழின் செய்தி கூறுகிறது.

தமிழ், தமிழர், தமிழ்ப் பண்பாடு என்ற கருத்தாக்கங்களை,  அன்றைய நாட்களில்  பொதுவாகக் கட்டமைக்கப் பட்டிருந்த சிந்தனை வட்டத்திற்குள்ளேயே  சிந்தித்துக் கொண்டிருக்காமல், பழகிய வட்டத்திற்கு வெளியே வந்து ஏன், எதற்கு என்று கேள்விகளாக எழுப்பி புதிய வழியில் சிந்திக்கத் துவங்கியவர் பெரியார். தனது சிந்தனையில் உருவான கருத்துகளை மக்களிடம் கொண்டு செல்ல ஒரு இதழாளராகவும் உரையாளராகவும் அரை நூற்றாண்டிற்கு மேல் சமூக அக்கறையுடன் உழைத்தவர் பெரியார்.  அவர் மறைந்து அரை நூற்றாண்டை எட்டிவிடப் போகும் நிலையிலும்,  அவர் பெயரை நூல்களில் மட்டுமே படித்து வளர்ந்த ஒரு தலைமுறையில் பல இளம் ஆர்வலர்களைத் தனது அரை நூற்றாண்டு எழுத்துப் பணியால்  கவர்ந்துவிட்டிருக்கிறார் என்பதற்குப் பெரியார் குறித்துத் துவக்கப்பட்டுள்ள  எண்ணற்ற யூடியூப் அலைவரிசைகளே சான்று.  

இந்தப் புதிய தலைமுறை, ஒரு முறையான கட்சி கட்டமைப்பிற்குள் இயங்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் கொண்டவர்களும் அல்லர்.  பற்பல நாடுகளிலும் பரவியுள்ள பல பெரியார் கருத்துப் பற்றாளர்கள் என்பது மட்டுமே ஒரு பொது புது அடையாளம்.  பெரியார் குறித்து  சுயமரியாதை இயக்கம் சார்ந்த பெற்றோர்களாலும், குடும்ப முன் மாதிரிகளாலும் உருவாக்கப்பட்ட பற்றாளர்களையும்விட,  இவ்வாறாகப் பெரியார் குறித்துப் பல உரையாடல் களைக் கேட்டும் அறிந்தும் அவரது சிந்தனை வீச்சு தந்த வியப்பால் பற்றாளர்களாக  தங்களை மாற்றிக்  கொண்டு, தங்களால் இயன்றவகையில் அவரது கருத்துகளை இணையத்தில் பரப்பிவிட ஏதாவது சிறு பங்காற்றிவிட வேண்டும் எனத் துடிப்புடன் செயலாற்றும் ஆர்வலர்கள் பலர். பெரியாரின் மனித நேயம் மற்றும் சமநீதிக் கருத்துகள் காலங்கடந்தும் நம் சிந்தனைக்கு உரியவையாகவே  இருப்பதுதான் அவற்றின் சிறப்பு.  பெரியார் துவக்கிய அறிவியக்கம் வளரும் இந்தப் புதிய முறையின் செயல்பாடுகளை  அவரே  கூட எண்ணியிருப்பாரா எனத் தெரியவில்லை.  

பெரியார் எழுதியவையும், பெரியார் குறித்துப் பிறர் எழுதியவையும்:
•  புனிதம் என்று போற்றப்பட்டவற்றைக் கட்டுடைத்துப் பெரியாரே எழுதியவை,
•  சுயமரியாதை, பகுத்தறிவு குறித்துப் பெரியாரும் அவர் இயக்கத்தினரும் எழுதியவை,  
•  சுயமரியாதை இயக்க வரலாறு, போராட்டங்கள் குறித்து வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் எழுதியவை,  
•  பெரியாரால் மாறிய தமிழக அரசியல் சூழல்கள், சமூகச் சூழல்கள் குறித்து மானுடவியல் ஆய்வாளர்கள் எழுதியவை,  
•  பெண்கள் முன்னேற்றத்தில் பெரியாரும் அவர் இயக்கமும் செய்த சீர்திருத்தங்கள் குறித்துப் பெண்ணிய எழுத்தாளர்கள் எழுதியவை,  
•  பெரியாரியல் குறித்துப்  பல்கலைக் கழகங்களில் தொடர்ச்சியாகச் சமர்ப்பிக்கப்பட்டு வரும் ஆய்வேடுகள்
எனப் பல்வேறு கோணங்களில், பன்முக நோக்கில் பெரியார் குறிப்பிட்டவை, பெரியாரின் சமூகப் பங்களிப்பு  குறித்துப் பிறர் குறிப்பிடுபவை என எண்ணிறைந்த  படைப்புகள் நாளும் வளர்ந்த  வண்ணமே உள்ளன.

(என் தோழியர்)

இத்தகைய சிந்தனை அறிவியக்க வீச்சைக் காணுகையில்;  
"நாம் கொடுத்தனவும், நம் அக்கன் கொடுத்தனவும், நம் பெண்டுகள் கொடுத்தனவும், கொடுப்பார் கொடுத்தனவும் இந்தக் கல்லிலே வெட்டி அருள்க...." எனப் பேரரசரான இராஜராஜ சோழர், தன்னுடைய பங்களிப்பு மட்டுமன்றி மற்ற எல்லோரின் பங்களிப்பையும் வியப்பிற்குரிய வகையில் தஞ்சை, பெரிய கோவிலின் முதல் கல்வெட்டில் ஆவணப் படுத்தி இருப்பதே நினைவிற்கு வருகிறது.  

அந்த வழியில், பெரியார் கொடுத்தனவும், அவர் வளர்த்த திராவிட இயக்கத்தில் அவரது வழியில் பகுத்தறிவுப் பாசறையின் பயிற்சியில் உருவாகிய அண்ணா, கலைஞர், பாரதிதாசன், நாவலர் நெடுஞ்செழியன், பேராசிரியர் அன்பழகன், ஆசிரியர் வீரமணி  துவங்கி இன்றுவரை பகுத்தறிவுச் சுடரை ஏந்திச் சென்று கொண்டிருக்கும் எண்ணற்ற இளைய தலைமுறையினர் வரை பற்பலர்  கொடுத்தனவும் கொடுப்பனவும், என்று பெரியார் என்ற அறிவியக்கப் பேராற்றல் தரும் அறிவொளி  இன்றுவரை மனித நேயத்தையும், சமத்துவம், சமூகநீதி போன்ற கொள்கைகளைப் பரப்பிக் கொண்டிருப்பதைக் காண முடிகிறது.  

தான் யார் என்றும் தன் பணியின் நோக்கமென்ன என்பதையும்  பின்வருமாறு அறிவித்தவர் பெரியார்.  
"ஈ. வெ. ராமசாமி என்கின்ற நான் திராவிட சமுதாயத்தைத் திருத்தி உலகில் உள்ள மற்ற சமுதாயத்தினரைப் போல் மானமும் அறிவும் உள்ள சமுதாயமாக ஆக்கும் தொண்டை மேற்போட்டுக் கொண்டு அதே பணியாய் இருப்பவன். அந்தத் தொண்டு செய்ய எனக்கு ‘யோக்கியதை‘ இருக்கிறதோ இல்லையோ, இந்த நாட்டில் அந்தப் பணி செய்ய யாரும் வராததினால், நான் அதை மேற்போட்டுக் கொண்டு தொண்டாற்றி வருகிறேன்."
என்றார் பெரியார்.  அவர் ஏற்றிவைத்த அறிவுச் சுடர் ஒலிம்பிக் சுடர் போல தொடர்ந்து பலர் கைகளுக்கு மாற்றப்பட்டு  மக்கள் வாழ்வில் ஒளிவீசி  வருகிறது.

பெரியார் என்ற தனி ஒரு  மனிதரின் சிந்தனையின் வீச்சு ஒரு நூற்றாண்டுக்குள் விரைந்து பரவியுள்ளதை எவராலும் மறுக்க முடியாது.  பெரியாரின் அறிவியக்கத்தின் வீச்சு தமிழர் வாழ்வைத் தொடர்ந்து இருளில் விழாமல் வழி நடத்தும் என்பது உறுதி.

[தேமொழி]

தந்தை பெரியார் ஈ. வெ. ரா. அவர்களின்
வாழ்க்கைக் குறிப்புகள்

17-9-1879 — ஈரோட்டில் மண்டி வெங்கட்டப்ப நாயக்கர்- சின்னத் தாயம்மை ஆகியோரின் நான்காவது மகவாகவும், இரண்டாவது மகனாகவும் தோன்றினார்.
6 ஆம் வயதில் — திண்ணைப் பள்ளியில் சேர்க்கப்பட்டார்.
9 ஆம் வயதில் — பிரைமரி பள்ளியில் பயில அனுப்பப்பட்டார்.
11 ஆம் வயதில் — பள்ளிப் படிப்பை விட்டு நிறுத்தப்பட்டார்.
12ஆம் வயதில் — மண்டிக் கடை வாணிபத்தில் ஈடுபடுத்தப்பட்டார்.
19 ஆம் வயதில் — 13 வயது நாகம்மையை (சேலம் தாதம்பட்டி)த் திருமணம் புரிந்தார்.
21 ஆம் வயதில் —  ஒரு பெண் மகவுக்குத் தந்தையானார்; அக் குழந்தை 5 மாதத்தில் இறந்தது. பின்னர் குழந்தையே இல்லை.
 —  தம் வாணிபத்தில் தொழிலாளர்களுக்கு லாபத்தில் பங்கு கொடுத்து அவர்களைப் பங்குதாரர்களாக ஆக்கினார்.
25 ஆம் வயதில் —  தந்தையார் கண்டிப்புக்கு அஞ்சித் துறவு பூண்டு, காசி, கல்கத்தா முதலான இடங்களுக்குச்சென்று, பின் தந்தையாரால் அழைத்து வரப்பட்டார்.
 —  ‘வெங்கட்டப்ப நாயக்கர் மண்டி ‘ஈ. வெ. ராமசாமி நாயக்கர் மண்டி' ஆயிற்று.
1907 —  காங்கிரஸ் இயக்கத்தில் நாட்டங்கொண்டார்.
1908 —  காங்கிரஸ் மாநாடுகளுக்குச் சென்றுவரத் தொடங்கினார்.
1911 —  தந்தையாரை இழந்தார்.
1914-1918 —  சுாங்கிரஸ் மாநாடுகளை முன்னின்று நடந்தத் தொடங்கினார். ஈரோடு நகரமன்றத் தலைவராகப் பல ஆண்டுகள் பதவி வகித்து ஈரோட்டில் குடிநீர், சுகாதார வசதிகளை அமைத்தார்; மற்றும் சுமார் 28 கவுரவப் பதவிகளை வகித்தார் ; 1918-ல் சேலத்தில் திரு. சி. இராசகோபாலாச்சாரியார் நகர மன்றத் தலைவர்.
1919 —  நகரமன்றத் தலைவர் பதவியை ராஜிநாமாச் செய்துவிட்டு, காங்கிரசில் உறுப்பினரானார்; திருச்சியில் காங்கிரசில் வகுப்புரிமைத் தீர்மானம் கொண்டு சென்றார்.
1920 —  கவுரவப் பதவிகள் அனைத்தையும் ராஜிநாமா செய்தார்; காங்கிரஸ் ஒத்துழையாமை இயக்கத்தில் பங்கு கொண்டார்; நெல்லையில் காங்கிரசில் வகுப்புரிமைத் தீர்மானத்தை முன்வைத்தார்.
1921 —  ஈரோட்டில் கள்ளுக் கடை மறியலைத் தலைமை தாங்கி நடத்தினார்; காந்தியின் நிர்மாணத் திட்டத்தை மேற்கொண்டு, தாதம்பட்டியிலிருந்த தமது தென்னைகள் அய்நூறை வெட்டினார்; தீவிரக் கதர் பிரசாரத்தில் ஈடுபட்டார். தஞ்சையில், காங்கிரசில் வகுப்புரிமைத் தீர்மானத்தைக் கொண்டு சென்றார்.
1922 —  கள்ளுக் கடை மறியலில் ஈடுபட்டு, கோவைச் சிறையில் காவல் வைக்கப் பட்டார் ; ‘குடி அரசு' இதழ் தொடங்கச் சிறையிலேயே திட்டமிட்டார். திருப்பூர் காங்கிரஸ் மாநாட்டில் வகுப்புரிமைத் தீர்மானம் கொண்டு சென்றார்; அங்கேயே, 'மனுதர்ம சாஸ்திரத்தையும், இராமா யணத்தையும் தீயிட்டுக் கொளுத்த வேண்டும்' என முழங்கினார் 'இந்தி' கற்பிக்கத் தன் கட்டடத்தில் பள்ளி துவக்கினார்.
1923 —  ‘ குடி அரசு' துவக்க 19-1-1923-ல் அரசாங்கத்தில் பதிவு செய்தார்; மதுரை காங்கிரசில் வகுப்புரிமை கோரினார். தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் தலைவராகப் பணியாற்றினார்.
1924 —  தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் தலைவராகப் பணிபுரிந்தார். இந்தியாவிலேயே முதன் முதலாகக் கேரளத்தில் வைக்கம் மகாதேவர் கோவில் முன் தீண்டாமை ஒழிப்புச் சத்தியாக்கிரகம் நடத்தி இரு தடவைகள் சிறைப் பட்டார்; தீண்டாமையை ஒழித்து வெற்றி கண்டார்--‘ வைக்கம் வீரர்' எனப் போற்றப்பட்டார். திருவண்ணாமலை காங்கிரசில் வகுப் புரிமைத் தீர்மானத்தை முன் மொழிந்தார்; சேரமாதேவி குருகுலத்தில் பார்ப்பனரல்லாதாருக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதியைக் கண்டித்தார். நீதிக் கட்சி ஆட்சியின் அறநிலையப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தை ஆதரித்தார்.
1925 —  3-5-1925-ல் ‘குடி அரசு' (மாலை 1, மலர் 1) வார இதழை ஈரோட்டில் துவக்கினார். காஞ்சிபுரம் காங்கிரஸ் மாநாட்டில் (25-11-1925) வகுப் புரிமைத் தீர்மானத்தை முன் மொழிந்தார் ; அது ஏற்கப்படாததால்- மாநாட்டுப் பந்தலிலேயே, 'இனிக் காங்கிரசை ஒழிப்பதே என் வேலை' எனச் சூளுரைத்துக் காங்கிரசிலிருந்து நண்பர்களுடன் வெளி யேறினார்; அப்போது அவர் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் செயலாளர்.
1926 —  'இந்திக் கொள்கை'யைக் கண்டித்து எழுதினார். மதுரையில் டிசம்பரில் பார்ப்பனரல்லாதார் முதல் மாகாண மாநாட்டைக் கூட்டினார்.
1927 —  காந்தியாரின் நிர்மாணத் திட்டங்களைக் கண்டிக்கலானார்; பெங்களூரில் காந்தியாரைச் சந்தித்துத் தம் பார்ப்பன எதிர்ப்புக் கொள்கையின் நியாயத்தை விளக்கினார். நாகை இரயில்வே தொழிலாளர் கிளர்ச்சியில் சிறைப்பட்டார். சைமன் கமிஷனை வரவேற்கக் கோரினார். ‘திராவிடன்' தினசரியின் ஆசிரியரானார். சூலையில், கோவையில், சர். ஏ. இராமசாமி முதலியாரால் 'தமிழ் நாட்டின் ரூசோ' என அழைக்கப்பட்டார். திருக்குறள், புத்தர் கொள்கைகளை ‘குடி அரசு' மூலம் பரப்பலானார். தம் பெயருக்குப் பின்னால் இருந்த 'நாயக்கர்' என்ற சாதிப் பட்டத்தை விலக்கினார். 1928  —  'ஈ. வெ.ரா. பெரியார்' எனத் திராவிட இனத் தலைவர்களாலும், மக்களாலும் அழைக்கப்படலானார். ரிவோல்ட்-Revolt' ஆங்கில வார ஏடு துவக்கினார்.
1929  —  செங்கற்பட்டு - சென்னை மாகாண முதலாவது சுயமரியாதை மாநாடு (பிப்ரவரி 17, 18) நடைபெற அடிப்படையாக விளங்கினார். டிசம்பரில் நாகம்மையாருடன் மலேயா நாட்டில் முதலாவதாகச் சுற்றுப் பயணம் செய்து, தீவிர சுயமரியாதைப் பிரசாரம் புரிந்தார். வகுப்புரிமை உத்தரவு செம்மையாக அமுல் நடத்தப்பட வழிகண்டு வென்றார். பனகால் அரசர் மறைவால் மனமுடைந்த திராவிடரைத் தேற்றினார்.
1930  —  மலேயாவிலிருந்து ஜனவரி 11-ல் புறப்பட்டு, 16-ல் நாகை சேர்ந்தார்; அப் பயண நாட்களில் தாடி வளர்க்க நேர்ந்தது. நாடெங்கும் உண்மை நாடுவோர் சங்கம், தாராள சித்தனையாளர் கழகம், பகுத்தறிவாளர் கழகம் துவக்கினார். ஈரோட்டில் மாகாண இரண்டாவது சுயமரியாதை மாநாடு நடத்தினார். "ரிவோல்ட்" வார ஏடு நிறுத்தப்பட்டது. காந்தியாரின் நிர்மாணத் திட்டங்களைப் புறக்கணித்தார். சமதர்ம அறிக்கையை ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழாக்கம் செய்து வெளியிட்டார்.
1931 —  விருதுநகரில் மாகாண மூன்றாவது சுயமரியாதை மாநாடு நடத் தினார். நாடெங்கும் சமதர்மச் சங்கங்கள் நிறுவத்  தலைப்பட்டார். டிசம்பரில் அயல்நாடுகள் சுற்றுப் பயணம் மேற்கொண்டார்.
1932 —  எகிப்து, ருஷியா, கிரீஸ், துருக்கி, ஜெர்மனி, ஸ்பெயின், பிரான்சு, போர்ச்சுகல், இங்கிலாந்து, இலங்கை முதலான அயல் நாடுகளில் 11 மாதம் பயணம் செய்தார்; நவம்பர் 11-ல் ஈரோடு திரும்பினார்; "தோழர்" என விளியுங்கள் என வேண்டினார்; டிசம்பரில் சமதர்மத் திட்டம் தீட்டினார்.
1933 —  ‘புரட்சி” வார ஏட்டைத் துவக்கினார், தீவிர சமதர்மப் பிரசாரத்தை மேற்கொண்டார்; அதற்காக டிசம்பரில் தண்டிக்கப்பட்டுச் சிறை வைக்கப்பட்டார். 11-5-1933-ல் நாகம்மையார் இயற்கை எய்தினார்; எனினும் மறுநாள் திருச்சியில் 144 தடையை மீறித் திருமணம் ஒன்றை நடத்தினார். 'மே தினம்' முதன்முதலாக, 21-5-1933-ல் கொண்டாடக் கோரினார். 1934 —  சமதர்ம வேலைத் திட்டத்தைக் காங்கிரசுக்கும், நீதிக் கட்சிக்கும் அனுப்பினார். கடனுக்குச் சிறைபிடிக்கும் சட்டத்தை எதிர்த்துச் சிறை சென்றார். ‘பகுத்தறிவு' வார ஏட்டைத் துவக்கினார்; 'பகுத்தறிவு' தினசரி ஏட்டைத் துவக்கிச் சிறிது காலம் வெளியிட்டார். ‘பகுத்தறிவு' வார ஏட்டில் டிசம்பரில் முதன்முதலாகத் தமிழ் எழுத்துச் சீர்திருத்தத்தைப் புகுத்தினார். ஜெயப் பிரகாஷ் நாராயண், ஈரோட்டில் பெரியாரைக் கண்டு பேசினார்.
1935 —  நீதிக் கட்சி தம்திட்டத்தை ஏற்றுக் கொண்டதால் அக் கட்சிக்குத் தீவிர ஆதரவு அளித்தார். 'பருத்தறிவு' மாத ஏடு துவக்கினார்.
1936 —  நீதிக் கட்சி 1937 தேர்தலில் வெற்றிபெற வேண்டுமென விரும்பி, தீவிரப் பிரசாரத்தில் ஈடுபட்டார். தாயார் சின்னத் தாயம்மாள் 95-ஆம் வயதில் மறைவு.
1937 —  தேர்தலில் நீதிக் கட்சி படுதோல்வி கண்டது; காங்கிரஸ் வென்றது.
1938 —  இரயில்வே நிலையங்களிலுள்ள உணவு விடுதிகளில் 'பிராமணாள்- இதராள்' சாப்பிடுமிடம் என்றிருந்த இழிவை ஒழித்தார். ஆச்சாரியார் கல்வியில்  திணித்த கட்டாய இந்தியை எதிர்த்தார்; காஞ்சியில் இந்தி எதிர்ப்பு மாநாடு கூட்டிக் கிளர்ச்சித் திட்டம் வகுத்தார்; கிளர்ச்சியில் 1269 பேர் சிறை சென்றனர்; இந்தியை எதிர்த்து, ஆகஸ்டில், தமிழர் பெரும்படை சென்னைநோக்கி அணிவகுத்துச் சென்று, 11-9-1938-ல் திருவல்லிக்கேணிக் கடற்கரையை அடைந்தது; அன்று அங்கு முதன் முதலாக, ‘தமிழ்நாடு தமிழருக்கே!' எனக் குரல் கொடுத்தார் பெரியார்; கிளர்ச்சியில் 2 ஆண்டு தண்டனையும், 2000 ரூபாய் அபராதமும் விதிக்கப் பெற்று, பெல்லாரி சிறையில் வைக்கப் பட்டார்; சிறையில் இருந்தபோதே 29-12-1938-ல் நீதிக் கட்சித் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 'பெரியார்" என்ற சொல்லால் எப்போதும் அவரைக் குறிப்பிட வேண்டுமெனத் தமிழ்நாட்டுப் பெண்கள் மாநாடு' அறிவித்தது.
1939 —  சிறையிலிருந்து மீண்டார். ஸ்டாபோர்ட் கிரிப்ஸை சந்தித்து 'திராவிடநாடு பிரிவினையை விளக்கி வலியுறுத்தினார்.
1940 —  ஜனவரி 8-ல் பம்பாயில் எம். ஏ. ஜின்னாவின் இல்லத்தில் அவரைச் சந்தித்துத் தம் தனிநாடு பிரிவினைத் தத்துவத்தை விளக்கினார், டாக்டர் அம்பேதிகார் உடனிருந்தார். திருவாரூர் மாநாட்டில் திராவிட நாடு பிரிவினையை விளக்கினார். ஏப்ரலில் கவர்னர் ஜெனரலும், கவர்னரும், திரு. இராஜாஜியும் நேரில் வேண்டியும் மந்திரிசபைப் பதவியை ஏற்க மறுத்து விட்டார்.
1941 —  'பார்ப்பனர் அல்லாதார்' என்ற பெயரில் அமைப்புகள் இருப்பதைப் படிப்படியாக மாற்றி, 'திராவிடர் கழகம்' ஆக்கிவரலானார். திரு. எம். என். ராய் சென்னைக்கு வந்தபோது சந்தித்து உரையாடினார்.
1942 —  திராவிடநாடு பிரிவினைக் கொள்கையைத் தீவிரமாகப் பிரசாரம் செய்தார். இரண்டாம் முறை கவர்னர் ஜெனரலும், கவர்னரும் வேண்டியும் கூட மந்திரிசபை அமைக்க மறுத்தார்.
1943 —  சோதனைக் குழாயில் குழந்தை உருவாக்கப்படும் (Test tube baby) என்ற சுயசிந்தனை முடிவை உலகுக்கு அறிவித்தார்.
1944 —  சேலத்தில் ஆகஸ்டு 27-ல் கூடிய நீதிக் கட்சி மாநாட்டுக்குத் தலைமை ஏற்று, 'ஜஸ்டிஸ் கட்சி-தென்னிந்திய நல உரிமைச் சங்கம்' என்ற பெயரை 'திராவிடர் கழகம்' என அதிகார பூர்வமாக மாற்றினார். திருச்சியில் இந்துமகாசபைத் தலைவர் முஞ்சேயைச் சந்தித்தார். டிசம்பர் 27-ல் கல்கத்தாவில் திரு. எம். என். ராயின் 'ரேடிகல் டெமாக்ரடிக் கட்சி' மாதாட்டுக்கும், 29, 30, 31-ல் கான்பூரில் 'பார்ப்பனரல்லாத பிற்பட்டோர்' மாநாடுகளுக்கும் சென்று அறிவுரை வழங்கினார்.
1945 —  செப்டம்பர் 29, 30-ல் திருச்சியில் திராவிடர் கழக மாகாண மாநாடு நடத்தினார் ; 'கறுஞ் சட்டைத் தொண்டர் படை' என்ற அமைப்பை உருவாக்கினார்.
1946 —  மே 11-ல் மதுரையில் கறுஞ் சட்டைப் படை மாநாடு நடந்தது; பார்ப்பனர் தூண்டுதலால் மாநாட்டுப் பந்தல் எரிக்கப்பட்டு, தோழர்கள் தாக்கப்பட்டனர்-கொதித்தெழுந்த கறுஞ் சட்டையினரை அமைதிப் படுத்தினார், பெரியார். திராவிடர் கழகக் கொடி உருவாக்கப்பட்டது. அரசியல் நிர்ணயசபை உருவாக்கப்பட்ட முறையை வன்மையாக எதிர்த்தார்.
1947 —  'ஆகஸ்டு 15, சுதந்தர நாள்' என அனைவருமே  கூறியபோது, ‘ஆகஸ்டு 15, திராவிடருக்குத் துக்க நாள்' எனத் தெளிவாக அறிவித்தார்; வடநாட்டார் கவர்னராக நியமிக்கப்படுவதை எதிர்த்துக் கறுப்புக் கொடி பிடிக்கச் செய்தார். கடலூரில் ‘ திராவிடர் மாநாடு' கூட்டி, அனைத்துத் திராவிடருக்கும் நாட்டுப் பிரிவினை உணர்ச்சியை ஊட்டினார். ‘சூலை 1 திராவிட நாடு பிரிவினை நாள்' என நாடெங்கும் கொண்டாடச் செய்தார்.
1948 —  கட்டாய இந்தித் திணிப்பை எதிர்த்து, அனைத்துத் தலைவர்களையும் அழைத்து, சூலை 17-ல் சென்னையில் மாநாடு நடத்தினார்; இந்தியை எதிர்த்துப் பேச்சுரிமையை நிலைநாட்ட 144 தடையை மீறி குடந்தையில் போராட்டம் நடத்தி வெற்றிபெற்றார். கவர்னர்ஜெனரலாக திரு. சி. இராசகோபாலாச்சாரியார் சென்னைக்கு வந்தபோது அவரைப் பகிஷ்கரித்ததற்காகக் கழகத் தோழர்களுடன் சிறைப் பட்டார். மே 8, 9-ல் தூத்துக்குடியில் மாபெரும் மாகாண தி. க. மாநாடு நடத்தினார். 'திருக்குறள் மாநாடு நடத்திப் பாமரர்க்கும் அந் நூலை அறிமுகப்படுத்தினார்.
1949 —  இயக்கத்திற்குப் பாதுகாப்பு கருதி சூலை 9-ல் மணியம்மையைத் திருமணம் செய்துகொண்டார்; இந்த ஏற்பாட்டைக் காரணமாகக் கொண்டு திரு.சி.என். அண்ணாதுரை கழகத்திலிருந்து பிரிந்து, 'திராவிட முன்னேற்றக் கழகம்' என்ற தனி அமைப்பை ஏற்படுத்தினார். அரசியல் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டதனை வன்மையாக எதிர்த்தார், பெரியார். உடுமலைப்பேட்டையில் 144 தடையுத்தரவை மீதிக் கைதானார்.
1950 —  'சனவரி 26 குடிஅரசு நாள்' என்பதைத் துக்கநாளாகக் கொண்டாடக் கோரினார். 'பொன் மொழிகள் என்ற நூலுக்காக 6 மாதம் சிறைத் தண்டனை ஏற்றார். வடநாட்டு ஆதிக்கத்தை எதிர்க்கவும், கைத்தறியாளர் துயர் துடைக்கவும், வடநாட்டார் துணிக் கடை, உணவுக் கடை முன் மறியல் நடத்தி உணர்வூட்டினார். வகுப்புரிமை உத்தரவு செல்லாது என அய்க்கோர்ட்டும், சுப்ரீம்கோர்ட்டும் அளித்த தீர்ப்புகளை எதிர்த்து, பார்ப்பனரல்லாத தலைவர்களை அழைத்து, திருச்சியில் டிசம்பர் 3-ல் 'வகுப்புரிமை மாநாடு' நடத்தினார்; ‘அரசியல் சட்டம் ஒழிக!' என நாடெங்கும் முழங்கச் செய்தார்; மத்திய அமைச்சர்கட்குக் கறுப்புக் கொடி பிடித்து எதிர்ப்பைத் தெரிவிக்கத் தீர்மானித்தார். தமையனார் ஈ. வெ. கிருஷ்ணசாமி மறைவு.
1951 —  இந்திய அரசியல் சட்டத்தை வகுப்புரிமை வழங்கும் வகையில் திருத்தக் கோரினார்; அச் சட்டம் அமுலுக்குவந்த ஓராண்டில் 1951 பிப்ரவரியில் அதன் 15-வது விதியில் புதிதாக 4-வது உட்பிரிவு சேர்க்கப்பட்டு பிற்பட்டோருக்கும், தாழ்த்தப்பட்டோருக்கும் வருப்புரிமை வழங்கப் பாதுகாப்புச் செய்யப்பட மூலகாரணரானார்.
1952 —  வயது வந்தோருக்கு வாக்குரிமை அளித்து முதலாவதாக நடந்த இந்தியப் பொதுத் தேர்தலில், சென்னை மாகாணத்தில் காங்கிரஸ் படுதோல்வி அடைய மூலகாரணராக விளங்கினார். இந்தியை எதிர்த்து ஆகஸ்டு 1 -ல் இரயில் நிலையப் பெயர்ப் பலகைகளில், இந்தியை அழிக்கும் கிளர்ச்சியை நடத்தினார். 'திராவிட ஸ்தாபனங்களே வேண்டும்' என அறிவித்து, திராவிட விவசாயத் தொழிலாளர் சங்கம், தென் பகுதி இரயில்வே மென் யூனியன் இவற்றைத் துவக்கினார்.
1953 —  நாடெங்கும் 'விநாயகர் உருவப் பொம்மை உடைப்புக் கிளர்ச்சி நடைபெறச் செய்து, உருவ வணக்கப் பித்தலாட்டத்தை அம்பலப் படுத்தினார். ஆகஸ்டு 1-ல் இரயில் நிலையப் பெயர்ப் பலகைகளில், இந்தியை அழிக்கும் கிளர்ச்சியை நடத்தினார்.
1954 —  ஈரோட்டில் புத்தர் கொள்கை மாநாடு, குலக் கல்விதி திட்ட எதிர்ப்பு மாநாடு நடத்தினார். ராஜாஜியின் குலக் கல்வித் திட்டத்தை எதிர்த்து நாடு முழுவதும் கொதித்தெழச் செய்தார்; 1925 முதல் மேற்கொண்டு வந்த காங்கிரஸ் எதிர்ப்பைத் தளர்த்தி, ஏப்ரல் 13 முதல் காமராசரை ஆதரிப்பதாக அறிவித்தார்; குடியாத்தம் உபதேர்தலில் காமராசரை ஆதரித்தார்; அரை நேரக் குலக் கல்வித் திட்டத்தை ஒழித்தார். நாகையில் 76-வது பிறந்த நாளில் 76 பவுன் அளிக்கப் பெற்றார். ஆகஸ்டு 1-4 இரயில் நிலைய போர்டுகளில் இந்தியை அழிக்கச் செய்தார். மணியம்மையாருடன் பரிமாவிற்குச் சென்று டிசம்பர் 3-ல் அங்கு உலக பவுத்தர் மாநாட்டில் கலந்துகொண்டார்; மலேயாவில் 2ஆம் தடவையாகச் சுயமரியாதைப் பிரசாரம் மேற்கொண்டார்.
1955 —  இந்தித் திணிப்பை எதிர்த்து அரசாங்கத் தேசியக் கொடியை ஆகஸ்டு 1-ல் எரிப்பது எனத் தீர்மானித்தார். 'இந்தி, தேர்வுக்கான பாடமாக இராது' என மத்திய-மாநில அரசுகள் உறுதியளித்ததன்பேரில் கொடி எரிப்புக் கிளர்ச்சியைத் தற்காலிகமாக சூலை 31-ல் ஒத்தி வைத்தார்.
1956 —  நாடெங்கும் இராமன் உருவப் படம் எரிக்கப்படச் செய்தார். 'தட்சணப் பிரதேசம்' என்ற கேடான அமைப்பை எதிர்த்து, அதனை இந்திய அரசு கைவிடச் செய்தார். மொழிவாரி பிரியும் தமிழ்நாடே, தாம் கோரும் 'தனித் திராவிடநாட்டின் ' எல்லை என அறிவித்தார்.
1957 —  திருச்சியில் வினோபா பாவேயைச் சந்தித்து இராமாயணம் பற்றிய தம் கருத்தை விளக்கினார். தமிழர்-கலெக்டர் திரு. மலையப்பன் விஷயமாகப் பார்ப்பன நீதிபதிகள் அளித்த அநியாயத் தீர்ப்பை எதிர்த்து நாடெங்கும் கண்டனக் குரல் எழுப்பினார். அதற்காக கோர்ட் அவமதிப்பு வழக்குக்கு ஆளாகித் தண்டனை ஏற்றார்; அவ் விசாரணையின்போது வரலாற்றுச் சிறப்புடையதான வாக்கு மூலம் ஒன்றை அய்க்கோர்ட்டில் தாக்கல் செய்தார். தி.க. மத்திய கமிட்டியில் ஆகஸ்டில் காந்தி கண்டளத் தீர்மானம் நிறைவேற்றினார். உணவு விடுதிகளில் 'பிராமணாள்' என்ற பெயரை நீக்கும் கிளர்ச்சி நடத்தி வெற்றி பெற்றார். தமிழகத்தில் எந்தத் தலைவருக்கும் நடந்திராத தன்மையில் அவர்தம் எடைக்கு எடை வெள்ளிரூபாய் அன்பளிப்பாக தஞ்சையில் 3-11-1957-ல் அளிக்கப்பெற்றார்; அங்கு, சாதியை ஒழிக்க வேண்டி, 'சாதிக்குப் பாதுகாப்பாக உள்ள அரசியல் சட்டப் பகுதியை எரிப்பது' என முடிவெடுத்தார்; 26-11-1957-ல் நாடெங்கும் சுமார் 10,000 பேர் சட்டத்தைக் கொளுத்தினர், 3000 பேர் தண்டிக்கப் பட்டனர், இருவர் சிறையிலேயே மாண்டனர். ‘பார்ப்பனர்களை வெட்டச் சொன்னார், குத்தச் சொன்னார்" எனக் குற்றஞ்சாட்டி 3 செக்ஷன்களின்  கீழ் 1½ ஆண்டு தண்டனை விதிக்கப்பெற்று, ஏக காலத்தில் 6 மாதம் அனுபவிக்கத் தீர்ப்பு அளிக்கப்பட்டார், பெரியார் ; தமிழர்கள் கொதித்தெழுந்தனர்.
1958 —  சிறையிலிருந்து விடுதலை அடைந்த அவர் மே 13-ல் சென்னையில் மாபெரும் வரவேற்பை ஏற்றார்.
1959 —  வடநாட்டுச் சுற்றுப் பயணத்தை மேற்கொண்டு பிப்ரவரியில் கான்பூர், லக்னோ, டில்லி, பம்பாய் முதலான இடங்களில் ரிபப்ளிகன் கட்சிக் கூட்டங்களிலும், கல்லூரிகளிலும் பேருரைகளாற்றினார். தமிழ் மக்கள் அளித்த குபாய் ஒன்றரை லட்சம் நிதியைக் கொண்டு சென்னையில் ‘எழும்பூர் டிராம் ஷெட்' என்ற இடத்தைக் கழகத்திற்கு வாங்கினார். அதுவே 'பெரியார் திடல்'  —  அங்கேதான் நடிகவேள் எம். ஆர். ராதா மன்றத்திற்கு வலப் புறமுள்ள இடத்தில் அய்யா அவர்கள் இன்று மீளாத் துயில் கொள்கிறார்.
1960 —  நாடெங்கும், தமிழ்நாடு பிரிவினை கோரி, 'தமிழ்நாடு நீங்கிய இந்திய தேசப் படத்தை' எரிக்கச் செய்தார்; தடுப்புக் காவல் சட்டப் பிரிவு 151-ன் படி கைது செய்யப்பட்டார்.
1961 —  காங்கிரசில் பார்ப்பன ஆதிக்கத்தை ஒழிக்க காமராசர் கையைப் பலப் படுத்தும் பணியைத் தீவிரமாக மேற்கொண்டார்; சமதர்மப் பிரசாரம் புரிந்தார்.
1962 —  பொதுத் தேர்தலில் காமராசருக்கு அபரிமிதமான வெற்றியைத் தேடித் தந்தார்.
1963 —  காமராசர் பதவி விலகுவது தமிழருக்கும், தமிழ்நாட்டுக்கும், காமராச ருக்கும் தற்கொலையாக முடியும் என முன் கூட்டித் தந்திமூலம் அவருக்கு அறிவித்தார்.
1964 —  'தமிழ்நாடு நில உச்ச வரம்புச் சட்டம் செல்லாது' என சுப்ரீம் கோர்ட் அளித்த தீர்ப்பை எதிர்த்து நாடெங்கும் கண்டனக் குரல் எழுப்பினார். திருச்சியில் சுயமரியாதைப் பிரசாரப் பயிற்சி வகுப்பை நடத்தி விரிவுரைகளாற்றினார். காங்கிரஸ் ஆட்சி பார்ப்பன ஆதிக்கத்துக்கு இடந் தருவதைக் கண்டித் தார்.
1965 —  'இந்தி எதிர்ப்பு' என்ற பெயரால் பார்ப்பனர்கள், பத்திரிகைக்காரர்கள் தூண்டுதலின் பேரில் நடந்த கலவரத்தைக் கண்டனம் செய்து ஓடுக்கினார். நாடெங்கும் 6-4-1965-ல்  ‘இராமாயணம்' எரிக்கப்பட செய்தார். திருச்சி மாவட்டத்தில் சுயமரியாதைப் பயிற்சி வகுப்புகள் நடத்தினார்.
1966 —  நாடெங்கும் ‘இராமாயணம்'  எரிக்கப்படச் செய்தார். விழுப்புரத்தில் சுயமரியாதைப் பயிற்சி வகுப்பு நடத்தினார்.
1967 —  பொதுத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் பெற்ற தோல்வி தமது தோல்வி என அறிக்கை விட்டார் ; தம் 1963-ம் ஆண்டுத் 'தந்தி'யைச் சுட்டிக் காட்டினார். தேர்தலில் பெரு வெற்றி குவித்த திரு. சி. என். அண்ணாதுரை பார்ப்பனரின் சூழ்ச்சித் திட்டத்துக்கு ஆட்பட விரும்பாமல், மார்ச்சு மாதம் தந்தை பெரியாரைச் சந்தித்தார்; பெரியார் ஆதரவு நல்கினார். தஞ்சை விடயபுரத்தில் சுயமரியாதைப் பயிற்சி வகுப்பு நடத்தினார்; அங்கேதான் கடவுள் மறுப்பு வாசகங்களை உலகுக்கு அறிவித்தார். அச் சமயம் நாகர்கோவில் பயணத்தினால் அவரது உடல்நலம் பாதிப் புற்றது. திருச்சியில், நகர மக்கள் குழு சார்பில், 17-9-67-ல் பெரியார் சிலை தமிழகத்திலேயே முதன் முதலாகத் திறந்து வைக்கப் பெற்றது. அறிஞர் சி. என். அண்ணாதுரை ஆட்சியில் 28-11-1967-ல், சுயமரியா தைத் திருமணம் செல்லுபடியாகும் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது. பெரியாருக்கு தி. மு. க. அளித்த முதல் வெற்றிக் கனி, அதுவாகும்.
1968 —  தமிழ்நாட்டுக்குப் பூரண சுதந்தரம் கோரி 14-4-1968-ல் நாடெங்கும் ‘டில்லி ஆதிக்கக் கண்டனநாள்" அனுசரிக்கச் செய்தார். லக்னோவில் அக்டோபரில் நடந்த மாநாடுகளில் அறிவுரையாற்றினார்.
1969 —  இனஇழிவை நீக்க கோவில் கர்ப்பக் கிரகக் கிளர்ச்சிபற்றி அக்டோபரில் அறிக்கையிட்டார்; 16-11-1969-ல் மத்திய தி.க. கமிட்டியில், 26-1-1970-ல் கிளர்ச்சி நாள்' என அறிவித்தார்.
1970 —  மார்ச்சு 7-ல் திருச்சி சிந்தனையாளர் கழகத்தையும், செப்டம்பரில் சென்னை பகுத்தறிவாளர் கழகத்தையும் துவக்கி, நாடெங்கும் இவ் வமைப்புகளை நூற்றுக்கணக்கில் தோற்றுவித்தார். குடந்தையில் 18-1-1970 மாநாட்டில் கர்ப்பக் கிரகக் கிளர்ச்சியை ஒத்திவைத்தார். அக்டோபரில் உணவு விடுதிகளில் ‘பிராமணாள்' பெயர் அழிப்புக் கிளர்ச்சி நடத்தினார். நவம்பரில் பம்பாயில் சுற்றுப் பயணம் மேற் கொண்டார்.
1971 —  கலைஞர் மு. கருணாநிதி ஆட்சியில், 12-1-1971-ல், 'அனைத்துச் சாதியினரும் அர்ச்சகர் ஆகலாம்' என்று சட்டம் நிறைவேற்றப் பட்டு, பெரியார் கோரிக்கை நிறைவேற வழி வகுக்கப்பட்டது. சனவரியில் சேலத்தில் மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு மாநாடு கூட்டினார்; அங்கு இராமன் உருவப் பொம்மை செருப்பாலும், விளக்குமாற்றாலும் அடித்து அவமானப் படுத்தப்பட்டு, தீயிடப்பட்டது. இராமன் படத்தை ஊர்தோறும் செருப்பால் அடிக்கச் செய்தார். இவற்றைக்கண்டு இந்தியாவே பரபரப்படைந்தது. தஞ்சை மன்னார்குடியில் திருச்சி- தஞ்சை தி. க. தொண்டர்கள் கருத்தரங்கில் அறிவுரை வழங்கினார்.
1972 —  நாகை வேளாங்கண்ணியில் சுயமரியாதைப் பிரசாரப் பயிற்சி வகுப்பில் அறிவுரைகள் வழங்கினார் ; தமிழ்நாடு அரசின் 'அனைத்துச் சாதி யினரும் அர்ச்சகர்' ஆக உரிமைதரும் சட்டம் செல்லாதென சுப்ரீம் கோர்ட், அச் சமயம், தீர்ப்பளித்தது; அத் தீர்ப்பின் மூலம் பார்ப்பான், சத்திரியன், வைசியன், சூத்திரன் என்ற பேதம் நிலை நாட்டப்பட்டது. எனவே அதி தீர்ப்பை எதிர்த்து 15-3-1972-ல் நாகையில் போர்க் கொடி உயர்த்தினார்.
1973 —  தம் 95ஆம் வயதில், அவர் வாழ்ந்த 98 நாட்களில், 35 நாட்கள் சூறாவளிப் பயணம் செய்தார். 16-9-1973, 17-9-1973 சென்னை பிறந்த நாள் விழா, 30-9-1973 மதுரை மாநாடு, 4-11-1973 திருச்சி சிந்தனை யாளர் கழகவிழா, 18-11-1973 முதல் 28-11-1973 வரை தமிழகச் சுற்றுப் பயணம்; 8, 9-12-1973 சென்னை மாநாடுகள் முக்கிய நிகழ்ச்சிகளாக அமைந்தன; இம் மாநாடுகள் அவர்தம் இன கிழிவு நீக்கப் போரின்
கடைசிக் களமாகவும், அவர்தம் வாழ்நாளில் இறுதி மாநாடுகளாகவும் அமைந்து விட்டன. 19-12-1973-ல் சென்னை தியாகராய நகரில் சிந்தனையாளர் மன்றச் சார்பில்-மரண சாசனம் என
நேரிட்ட பேருரையை நிகழ்த்தினார்; அதுவே இறுதிச் சொற் பொழிவாக அமைந்து விட்டது. 20-12-1973 பிற்பகல் 3 மணிக்கு சென்னை அரசினர் தலைமை மருத்துவ மனையில் சேர்க்கப்பட்டார்; 21-12-1973 பிற்பகல் வேலூர் C.M.C. மருத்துவ மனைக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டார்; 23-12-1973 மாலை கவலைக்கிடமான நிலையை அடைந்து, இரவு 11 மணிக்குப் பின் நினைவிழந்தார்-நினைவு திரும்பாமலேயே, தமிழகத்தையும், உலகச் சிந்தனையாளர்களையும் தத்தளிக்க விட்டு-24-12-1973 காலை 7-40 மணிக்கு மீளா விடை பெற்றார், தந்தை பெரியார். அவர்தம் 95 ஆண்டைய நெடியவாழ்வு முடிவுற்றது; ஓய்வறியாத அப் பெருந்தகை ஓய்வு பெற்றார். உடல் சென்னைக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டது; 24-12-1973 பிற்பகல் 4 மணி முதல் 25-12-1973 பிற்பகல் 3 மணி வரை சென்னை இராஜாஜி மண்ட பத்தில் அவர்தம் உடல் மக்கள் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டிருந்தது; அன்னாரின் உடலைக் கண்டு லட்சோப லட்சம் மக்கள் ‘அய்யா? 'அய்யா!' எனக் கதறி அழுதனர்; 3-10 மணிக்கு அரசு மரியாதை யுடன் இறுதி ஊர்வலம் துவங்கிற்று; 1-45 மணிக்குப் 'பெரியார் திடலை' அடைந்தது; அவரது தங்கமேனி தேக்கு மரப்பெட்டியில் வைத்து மூடப்பட்டு, மாலை 5-05 மணிக்குப் புதை குழியில் இறக்கப் பட்டது.

வாழ்க பெரியார் புகழ்!

பார்க்க:  பெரியார் ஈ.வெ.ரா சிந்தனைகள்–I:1 [தொகுதி 1 – பகுதி 1] – வே.ஆனைமுத்து (Periyar EVR Sinthanaigal-Vol.I-Part:1)
https://archive.org/details/evrt-vol-1-part-1/page/n99/mode/2up
__________________________________________________________________________________

[தேமொழி]

பெண் ஏன் அடிமையானாள் விற்பனையில் சாதனை  

(நன்செய் பதிப்பகத்தால்  மட்டும் 4 லட்சம் பிரதிகள் விற்பனை ) 

``````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

On Friday, December 23, 2022 at 8:39:01 PM UTC-8 தேமொழி wrote:

[தேமொழி]

பார்க்க:  https://bookday.in/book-introduction-chola-nagarajans-periyar-enemy-of-brahmins-b-vijayakumar/

பகுத்தறிவுப் பகலவன் பெரியார் நீண்டநெடிய தன் வாழ்நாளில் தமிழகம் முழுவதும் பயணித்து தமிழர்களுக்குப் பகுத்தறிவைப் புகட்டி வந்தார் அவரைத் தூற்றுவோரும், அவர் மீது வெறுப்பை உமிழ்வோரும் உண்டு என்ற போதிலும் தமிழ் கூறும் நல்லுகிற்கு அவர் ஆற்றியுள்ள பேருதவியை தமிழர்கள் என்றென்றும் மறக்காமல் அவரின் புகழைப் போற்றிப் பாராட்டிக் கொண்டிருப்பார்கள் என்பதுறுதி.

தந்தை பெரியார் பற்றி தமிழில் ஏராளமான நூல்கள் வெளிவந்துள்ளன. இவ்வரிசையில் எழுத்தாளர் சோழ நாகராஜன் ‘பெரியார் பிராமணர்களின் எதிரியா?’ என்ற நூலை வெளிக் கொணர்ந்துள்ளார். தக்க சான்றுகளுடன் பெரியார் பிராமணர்களின் எதிரி அல்ல என்பதை இந்நூலில் நிரூபித்து வெற்றி கண்டுள்ளார் சோழ நாகராஜன். பேரா.அருணன் தனது அணிந்துரையில் ‘பெரியாரை முழுவதும் புரிந்து கொள்ளவும், சனாதன இந்துத்துவ பிராமணிய எதிர்ப்பே இன்றைய தேவை என்பதை அறிந்து கொள்ளவும் இந்நூல் உதவிடும்’ என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறார். பெரியார் பற்றி இதுவரை பேசப்படாத புதிய பரிமாணங்கள் கொண்ட இந்நூல் சாதிச் சேற்றில் சிக்கிக் கிடக்கும் எல்லா மனிதர்களும் அதனின்று மீண்டுவர பேருதவி செய்யும் என்று நூலின் ஆய்வுரையில் திராவிடர் கழகப் பிரச்சாரச் செயலாளர் அருள்மொழி கூறியுள்ளது முற்றிலும் சரியான கருத்தே.

சோழ நாகராஜன் செம்மலர் இலக்கிய இதழின் ஆசிரியர் குழுவில் பல ஆண்டுகள் பணியாற்றிய அனுபவமிக்கவர். திரைப்படங்கள், திரைக்கலைஞர்கள் குறித்து தொடர்ந்து தீக்கதிர், புதிய ஆசிரியன் போன்ற இதழ்களில் எழுதி வருகிறார். ’வெறும் கோழிகளல்ல’, ரொம்ப தூரமில்ல…’ என்ற இரண்டு கவிதைத் தொகுப்புகள், ’சினிமா சில மனிதர்களும், சில சர்ச்சைகளும்’ என்ற கட்டுரைத் தொகுப்பு, ’அவர்தான் கலைவாணர்’- வாழ்க்கை வரலாற்றுச் சுருக்கம்’ ஆகிய நூல்களை எழுதியுள்ளார். இந்து குழுமம் ’மௌனம் கலைத்த சினிமா’ என்ற நூலை விரைவில் வெளியிட உள்ளது. சோழ நாகராஜன் பல்வகைத் திறமைகளைக் கொண்ட நல்ல கலைஞர், சிந்தனையாளர், எழுத்தாளர். கலைவாணர் என்.எஸ்.கிருஷ்ணனின் புகழை உலகமெல்லாம் பாடித்திரியும் ‘சிகப்புக் குயில்’.  

இந்நூல் பெரியாருக்கு முன், பெரியாரின் காலம். பெரியாரைத் துணைக்கோடல் என்று மூன்று இயல்களாக எழுதப்பட்டுள்ளது. ’பெரியாருக்கு முன்’ என்ற முதல் இயலில் இந்தியாவில் ஈராயிரம் ஆண்டுகளாக நிலைத்து நிற்கும் வர்ண பேத வரலாற்றை நூலாசிரியர்  விளக்குகிறார். பகவத் கீதையில் ”நான்கு வர்ணங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு, அதுவே எண்ணற்ற சாதிகளாகப் பல்கிப் பெருகியும் போன விசித்திரமான சமூகமே இந்தியச் சமூகம். கடவுளால் படைக்கப்பட்டதுதான் இந்தியாவிலுள்ள சாதீயச் சமூகம். அந்தக் கடவுளுக்கே அதை மாற்றுகிற வல்லமை, அதிகாரம், உரிமை என்று எதுவுமில்லை. அதாவது சர்வ வல்லமையுள்ள கடவுளைக் காட்டிலும் அதிக வல்லமை உடையது சாதீயம்” என்று சொல்லப்பட்டுள்ளதை நூலாசிரியர் எடுத்துரைக்கிறார்.  

சாதியத்தின் வித்து ஊன்றப்பட்ட காலந்தொட்டே அதை எதிர்த்த கலகக் குரல்களும் இந்திய மண்ணில் ஒலிக்கத் துவங்கின. பௌத்தம், சமணம், ஆசீவகம் போன்ற மதங்கள் சாதி வேற்றுமைகளைக் களைந்தெறிந்திடவே விரும்பின. வர்ணாசிரமத்திற்கு எதிராக ஆதியிலேயே களம் கண்டவர் புத்தர். மனுஸ்மிருதி அவரை எதிர்த்து சாதியத்தை நிலைநாட்டவே இயற்றப்பட்டதாக அம்பேத்கர் கூறுவார். சார்வாகர், கபிலர், வர்த்தமான மகாவீரர், வள்ளலார், நாராயண குரு போன்றோர் எல்லாம் வைதீகத்திற்கெதிரான சமரின் தளபதிகளே. தமிழ் மரபு சித்தர்களும் சாதி, மத மாச்சரியங்களைக் கடுமையாகச் சாடியிருக்கின்றனர். ‘பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்’ என்று ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே முழங்கிய வள்ளுவன் தொடங்கி இருபதாம் நூற்றாண்டில் ஓங்கி ஒலித்த பாரதி வரையிலான பிராமணிய எதிர்ப்புக் குரல்களின் நீண்ட வரலாறு தமிழ் நிலத்திற்கு இருப்பதை நூலாசிரியர் குறிப்பிடுகிறார்.  

கிரேக்க சமுதாயம் சூழ்நிலையைப் பொறுத்து மாறிக் கொண்டே வந்ததையும், அதனால் வளர்ச்சி பெற்றதையும், அவ்வாறு தன்னை மாற்றிக் கொள்ளாது பிடிவாதம் பிடித்த காரணத்தால் வளர்ச்சியில் பெரிய தேக்கத்தை இந்திய சமுதாயம் அனுபவிக்க நேர்ந்த சோகத்தையும் தன்னுடைய ’இந்து தத்துவ இயல்’ எனும் நூலில் இந்தியாவின் தலைசிறந்த சிந்தனையாளரான ராகுல சாங்கிருத்தியாயன் சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். அதனை  அவர் ”இந்தியாவைப் பீடித்திருந்த இளம்பிள்ளை வாதம், வளர்ச்சித் தேக்கம், உயிருள்ள சவம், முட்டாள்தனங்களின் காட்சி சாலை” என்றெல்லாம் சாடுகிறார். வளர்ச்சி அடிப்படையில் கிரேக்க சமுதாயத்திற்கும், சனாதன தர்மத்தை உயர்த்திப் பிடித்த இந்திய சமுதாயத்திற்கும் இடையில் நிலவிடும் வேறுபாட்டை சாங்கிருத்தியாயனின் நூல்வழி சோழ நாகராஜன் நிரூபிக்கிறார்.

’பெரியாரின் காலம்’ எனும் இரண்டாம் இயலில் பெரியார் எதிர்த்தது பிராமணியத்தையே பிராமணர்களை அல்ல என்பதை ஆதாரங்களுடன் நிரூபிக்கிறார். காந்தி கொலையுண்ட போது திருவாரூர் அருகில் நன்னிலத்தில் திராவிடர் கழகம் நடத்திய கூட்டத்தில் பேசிய இளைஞர் ஒருவர் காந்தியைக் கொன்ற கோட்ஸே ஒரு பிராமணன் என்பதற்காக  பிராமணர்கள் அனைவரையும் விமர்சிக்கத் தொடங்கினார். உடனே மேடையில் அமர்ந்திருந்த பெரியார் அவரைத் தடுத்து நிறுத்தி “இந்தப் பேச்சு தவிர்க்கப்பட வேண்டியது. நமக்கு பார்ப்பனியத்தோடுதான் முரண். தனிப்பட்ட பார்ப்பனர்களோடல்ல. தவிரவும், நாடு இப்போது இருக்கிற நிலையில் இப்படிப் பேசுவது சரியா? கலவரங்களை உண்டாக்காதா? சமூகத்தைப் பிளவுபடுத்தாதா? என்று கோபத்துடன் கடிந்து கொண்டார். உண்மையில் மகாத்மா காந்தியை சுட்டுக் கொன்றது ஒரு சித்பவன பிராமணன்தான் என்றாலும், அவ்வாறு பிரச்சாரம் செய்ய பெரியார் விரும்பவில்லை என்பது சமூக ஒற்றுமைக்கு அவர் எவ்வளவு முக்கியத்துவம் கொடுத்தார் என்பதைத்  தெளிவாக்கிக் காட்டுகிறது.  

சனாதனத்தைப் பிடிவாதமாகப் பற்றிக் கொண்டிருந்த பிராமணர்கள் தங்களுடைய பரமவைரியாகவே பெரியாரைக் கண்டனர். பெரியாரின் சிந்தனைகள் தங்களது அடித்தளத்தையே தகர்ப்பதாக அவர்கள் கருதினர். பெரியாரை பிராமண துவேஷி என்றனர். ஆனால் உண்மையில் அவர்கள் பற்றி நின்ற பிராமணியக் கொள்கைகள் காரணமாக கருத்தியல் ரீதியாக மட்டுமே சனாதன பிராமணர்களை பெரியார் எதிர்த்தார். தனிப்பட்ட முறையில் பிராமணர்களோடு அவர் வேற்றுமை பாராட்டியதே இல்லை என்று நூலாசிரியர் அறுதியிட்டுக் கூறுகிறார். பிராமணியத்தை எதிர்த்துக் கடும் சமர் புரிந்த பெரியார் பிராமணர்களுக்குள்ளும் மனிதர்களைத் தேடியதை சான்றுகளுடன் நிரூபிக்கிறார். தன்னுடன் நெருங்கிப் பழகிய இராஜாஜி, எஸ்.எஸ்.வாசன், கல்கி, சுத்தானந்த பாரதி ஆகியோருடன் மட்டுமல்ல முன்பின் தெரியாத தன் கொள்கையை உரசிப் பார்த்த பிராமணர்களிடமும்கூட கண்ணியத்துடனும், வாஞ்சையுடனும் அவர் நடந்து கொண்டுள்ளதை ஆதாரத்துடன் எடுத்துரைக்கிறார்.

அதனாலேயே அக்கிரகாரத்து அதிசய மனிதர் வ.ரா “இயற்கையின் புதல்வர்! மண்ணை மணந்த மணாளர்! மலைகளையும், மரங்களையும் வேரோடு பிடுங்கி யுத்தம் செய்த மாருதியைப்போல நாயக்கர் தமிழ்நாட்டின் தேக்கமுற்ற வாழ்வோடு போர் புரியும் வகைமையைக் கண்டு நாம் வியப்படையாமல் இருக்க முடியாது” என்று பெரியாரைப் பற்றி 1933ஆம் ஆண்டு ’காந்தி’ இதழில் எழுதினார். எழுத்தாளர் கல்கி 1931ஆம் ஆண்டு ஆனந்த விகடனில் பெரியாரைப் பற்றி  ”ஈரோடு ஸ்ரீமான் ஈ.வெ.ராமசாமி நாயக்கர் உலகானுபவம் எனும் கலாசாலையில் முற்றுணர்ந்த பேராசிரியர் என்பதில் சந்தேகமில்லை. எங்கிருந்துதான் அவருக்கு அந்தப் பழமொழிகளும், உபமானங்களும், கதைகளும். கற்பனைகளும் கிடைக்கின்றனவோ நானறியேன்” என்று பாராட்டி எழுதியிருந்தார்.

ஒரு முறை சிருங்கேரி மடாதிபதி சங்கராச்சாரியார் பெரியாருக்கு ஸ்ரீமுகம் எழுதினார். (நாம் எழுதுவது கடிதம்; ஆனால் ஒரு மடாதிபதி எழுதினால் அது ஸ்ரீமுகம்) கன்னட மொழியில் எழுதப்பட்டிருந்த அந்தக் கடிதத்தில் பெரியாரைச் சந்தித்து உரையாடத் தமக்கு விருப்பமென சங்கராச்சாரியார் தெரிவித்திருந்தார். பிராமணீய வர்ணாசிரமத்தின் பெருமைகளைப் பேசி சங்கராச்சாரியார் எழுதியிருந்த கடிதத்திற்கு பெரியார் பதில் எழுதிய கடிதம் இதோ: ”பொறுப்புள்ள ஒரு பதவி வகிப்பவரும், பல மக்களால் வணங்கிக் கொண்டாடி மதிக்கத் தக்கவராக இருப்பவருமான சங்கராச்சாரியாரின் அழைப்பை மதித்து, அதற்கு இணங்கி, சென்று வர வேண்டியது மிகவும் நியாயமாகும் என்றே நமக்குத் தோன்றுகிறது. ஆயினும் நமது நண்பர்களின் விருப்பத்தை அறிந்து சென்று வரலாம் என்றே கருதியிருக்கிறோம்” என்று மிகுந்த அடக்கத்துடனேயே பெரியார் கடிதம் எழுதினார். நண்பர்கள் பலரும் சிருங்கேரி சங்கராச்சாரியாரைச் சந்திப்பது வீண் வேலை என்ற கருத்தைத் தெரிவித்ததால் பெரியார் அந்தச் சந்திப்பைத் தவிர்த்தார்.

’பெரியாரைத் துணைக்கோடல்’ எனும் மூன்றாம் இயலில் ஜனநாயகத்தை உள்வாங்கிக்கொண்டு பெரியார் தனது விடாப்பிடியான போராட்டத்தை எவ்வாறு நடத்தியுள்ளார் என்பதை சோழ நாகராஜன் சான்றுகளுடன் எடுத்துக்காட்டுகிறார். ’பெரியாரைத் துணைக்கோடல்’ எனும் சொற்றொடர் திருக்குறளில் வள்ளுவர் பயன்படுத்தியது. பெரியவர்களைத் துணைக்கோடல் நல்வழிக்கு இட்டுச்செல்லும் என்று பொருள்படும். தந்தை பெரியாரைத் துணைக்கோடலும் நல்வழிக்கு இட்டுச் செல்லும், பகுத்தறிவு புகட்டிடும் என்பதில் ஐயமில்லையே. பெரியார் எவ்வளவு பெரிய ஜனநாயகவாதி என்பதற்கு அவரின் ”என் அபிப்பிராயத்தை மறுக்க உங்களுக்கு உரிமையுண்டு. ஆனால் என் அபிப்பிராயத்தை வெளியிட எனக்கு உரிமை உண்டு.” என்ற பிரகடனமே சான்று: ஜனநாயகத்தின் அடிப்படைத் தன்மையான கருத்துப் பரிமாறல், கருத்து முரண்படல், கருத்தைக் கருத்தால் எதிர்கொள்ளல் என்ற முறைகளின் வாயிலாகவே பெரியார் பரப்புரை செய்துள்ளார்.  

தமிழகத்தில் பெரியாரின் அப்பழுக்கற்ற இயக்கத்தால் பழமைச் சிந்தனைகளிலிருந்து பிராமணர்கள் உள்ளிட்ட அனைவருமே விடுபட்டுள்ளனர். தம் பெயருக்குப் பின்னால் சாதி அடையாளத்தைப் போட்டுக் கொள்வதை அநாகரீகமெனத் தமிழ் மண்ணில் அனைத்துச் சாதியினரும் கருதுவதே அதற்கான சான்றாகும். அதை பிராமண சமூகமும் ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. தமிழ்நாட்டில் இன்று பிராமணர்கள்கூட ஐயங்கார் என்றோ ஐயர் என்றோ போட்டுக் கொள்வதைப் பெருமையாகக் கருதவில்லையே. இதற்குக் காரணம் பெரியார் இல்லையா? இளம் வயதிலேயே கணவனை இழந்தாலும் விதவை என மொட்டையடித்து, இளங்காவி நிறச் சேலையை உடுத்தி யார் கண்ணிலும் பட்டுவிடாமல் அமங்கலியாக பெண்களை மூலையில் உட்கார வைத்த அந்த அக்கிரகாரத்துக் காட்சி இன்று வழக்கொழிந்து போனதற்கு யார் காரணம்? பெரியார்தானே என்று பிராமணர்களுக்கு உரைக்கும் வண்ணம் சோழ நாகராஜன் கேள்வி எழுப்புகிறார்.

விதவைக் கோலம் மட்டுமா ஒழிந்திருக்கிறது? கல்வி உரிமை, காதலிக்க உரிமை, மணவிலக்கு உரிமை, மறுமண உரிமை என்று தமிழகத்தில் பிராமண சாதிப் பெண்கள் பெற்றிருக்கும் இந்த உரிமைகளைப் பற்றியெல்லாம் வடமாநில பிராமணப் பெண்கள் கேள்விப்பட்டிருப்பார்களா? ’பிராமணாள் ஹோட்டல்’ என்று போட்டுக் கொள்வது பெருமையாகவும் தரத்தின் அடையாளமாகவும் ஒரு காலத்தில் இருந்தது. இன்றில்லையே! பிராமணர்கள் சாப்பிடும் இடம் என்று உணவகங்களில் தனி ஏற்பாடு இருந்த நிலைமை மாறியுள்ளதே. இதற்கெல்லாம் பெரியாரின் அறிவார்ந்த களப்பணிதானே காரணம்.  

நவீன உலகின் சுதந்திரக் காற்றை அச்சமின்றி சுவாசித்துப் பயனடைந்தோரின் பட்டியலில் நிச்சயமாகத் தமிழகத்தின் பிராமண சமூகமும் உண்டு. உண்மையில் பெரியார் அன்றைக்கு வைத்த கோரிக்கை வகுப்புவாரிப் பிரதிநிதித்துவத்தின் மூலம் பிராமணருக்கும் மூன்று அல்லது நான்கு விழுக்காடு இடஒதுக்கீடு கிடைப்பதாக இருந்தது. தார்மீக அடிப்படையில் சட்டத்தின் வழி நிறுவப்பட்டுள்ள இன்றைய இடஒதுக்கீட்டு கொள்கையை உளப்பூர்வமாக ஏற்று ஆதரிக்காமல் எதிர்நிலை எடுப்பது பிராமண சமூகத்தை மேலும் தனிமைப்படுத்தவே செய்யும் என்கிறார் நூலாசிரியர்.

ஆகப் பெரும்பான்மை மக்கள் இறை நம்பிக்கை கொண்டவர்களாக இருந்த போதிலும் பெரியாரிடத்தில் பிரியமுள்ளவர்களாகவே அவர்கள் இருப்பது பலரையும் வியப்பில் ஆழ்த்துகிறது. வர்ணாசிரமம் புத்துயிர் பெற்று இந்துத்துவா முழக்கத்துடன் தனது தாக்குதலைத் தொடுத்து வருகிற இத்தருணத்தில் பெரியாரின் சிந்தனைகளும், செயல்பாடுகளும் எல்லா மக்களுக்கும் குறிப்பாக தமிழர்களுக்கான போர்வாள் – கேடயம் என்றுணர வேண்டும். 1948ல் ’விடுதலை’ இதழில் அவர் எழுதிய கட்டுரையில் பெரியார் “பார்ப்பானும் வேண்டாம், பறையனும் வேண்டாம். பிராமணனும் வேண்டாம், சூத்திரனும் வேண்டாம். பார்ப்பானும் இல்லை, பறையனும் இல்லை என்றான பிறகு யார் இங்கே இருப்பார்கள்? மனிதர்கள் மட்டும்தான்! சாதி மத பேதமற்ற மனிதர்கள்தான் இருப்பார்கள்” என்று தன்னுடைய உள்ளக்கிடக்கையைத் தெரிவிக்கிறார். சாதி ஏற்றத்தாழ்வற்று எல்லோரும் ஒன்றாகி மனிதர்களாக வாழ வேண்டும் எனும் போற்றுதலுக்குரிய நோக்கத்தின் மறுபெயரே பெரியார் என்று தன்னுடைய தர்க்கத்தை முடிக்கிறார் சோழ நாகராஜன்.

நூலின் முடிவில் தன்னுடைய முகநூல் பதிவு ஒன்றையும் இணைத்துள்ளார். பெரியாரை நேரில் பார்த்த, அவரைத் தொட்டுணர்ந்த, அவரது பேச்சால் ஈர்ப்புப் பெற்ற தன் இளமைக் கால அனுபவத்தை வாசகர்களிடையே பகிர்ந்து கொள்கிறார். ”பின்னாளில் நான் கற்ற மார்க்சீய மெய்ஞானம் என் சிந்தனையை மேலும் கூர்மைப்படுத்தியது. துவக்கப் புள்ளியாய் நெஞ்சில் குடிகொண்ட பெரியாரியம் அசைக்க முடியாத அடிக்கல்லாகியது. அடியுரமாகியது என்று கூறி சிலாகிக்கிறார். டிஸ்கவரி பப்ளிகேஷன்ஸ் நூலினை பாங்குடன் வெளியிட்டுள்ளது பாராட்டுதலுக்குரியது.

– பேரா.பெ.விஜயகுமார்

புக் டே இணையதளத்திற்கு தங்களது புத்தக விமர்சனம், கட்டுரைகள் (அறிவியல், பொருளாதாரம், இலக்கியம்), கவிதைகள், சிறுகதை என அனைத்து  படைப்புகளையும், எங்களது book...@gmail.com மெயில் அனுப்பிட வேண்டுகிறோம்.

[Kandiah MURUGATHASAN]

நல்ல பகிர்வு நன்றி

--
"Tamil in Digital Media" group is an activity of Tamil Heritage Foundation. Visit our website: http://www.tamilheritage.org; you may like to visit our Muthusom Blogs at: http://www.tamilheritage.org/how2contribute.html To post to this group, send email to minT...@googlegroups.com
To unsubscribe from this group, send email to minTamil-u...@googlegroups.com
For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/minTamil
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "மின்தமிழ்" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to mintamil+u...@googlegroups.com.
To view this discussion on the web visit https://groups.google.com/d/msgid/mintamil/3d112057-62fb-401b-a4bd-1e5c6fe2529bn%40googlegroups.com.