شعری درباره حال ما در نماز
با تشکر از دوست بزرگوار آقای ابوالفضل محمودی (mez...@gmail.com) که این شعر زیبا را ارسال نمودند. شاعر آن ناشناس است.
نماز، سرشار از اسرار است. رازهایی برای الهی تر شدن و زیباتر شدن.
اما گاه باید به نماز های خود بخندیم و یادمان بیفتد که حواسمان به نمازهایمان نیست.
=======================================
فکرم همهجا هست، ولی پیش خدا نیست
سجاده زردوز که محرابِ دعا نیست
گفتند سر سجده کجا رفته حواست؟
اندیشه سیال من ـ ای دوست ـ کجا نیست؟!
از شدت اخلاص من عالَم شده حیران
تعریف نباشد، ابداً قصد ریا نیست!
از کمیتِ کار که هر روز سه وعده
از کیفیتش نیز همین بس که قضا نیست
یکذره فقط کُندتر از سرعت نور است
هر رکعتِ من حائز عنوان جهانیست!
این سجده سهو است؟ و یا رکعت آخر؟
چندیست که این حافظه در خدمت ما نیست

ای دلبر من! تا غم وام است و تورم
محراب به یاد خم ابروی شما نیست
بیدغدغه یک سجده راحت نتوان کرد
تا فکر من از قسط عقبمانده جدا نیست
از بسکه پی نیموجب نان حلالیم
در سجده ما رونق اگر هست، صفا نیست
=======================================
به امید آنکه نمازهایمان پر صفا شود.
راستی دوستان گلم! بیایید برای الهی شدن نماز همدیگر دعا کنیم.
----------------------------------------------------------------------------
اگر احتمال می دهید برخی از حرف های این گروه برای دوستانتان نیز مفید است،
این ایمیل را به رسم ادای دوستی، به آنان نیز ارسال فرمایید.
-----------------------------------------------------------------------------

روش عضویت سریع:
کافیه از صفحه ایمیل خودتون، به آدرس
mighate-meh...@googlegroups.com
یه ایمیل خالی بفرستین.

بعد از یکی دو دقیقه ایمیل خوش آمد گویی براتون ارسال می شه.
البته فرقی نمی کنه ایمیل شما گوگل، یاهو یا هر چی دیگه باشه.
----------------------------------------------------------------------------------------------------
یکی می پرسد اندوه تو از چیست؟ سبب ساز سکوت مبهمت کیست؟برایش صادقانه می نویسم: برای او که باید باشد و نیست.
----------------------------------------------------------------------------------------------------