http://office.microsoft.com/nl-be/word/HP051862391043.aspx
Als het gaat om een formeel werkstuk (voor een Bachelor of Masters thesis)
zijn daar afkortingen voor (op cit en ibid). Kijk eens hier:
http://en.wikipedia.org/wiki/Op_cit
Misschien zijn die typisch voor Engelstalige scripties en werkstukken, maar
er zijn vast ook NL versies van.
Andere (minder formele) mogelijkheden zijn om de voetnoot gewoon in te
voegen en als tekst te gebruiken "zie Bruins (eerder geciteerd). blz.
255-257." In dat geval is "Bruins" de auteur van de geciteerde bron.
Het lijkt mij ZEER frustrerend om een stuk tekst te lezen met een voetnoot
verwijzing, die ik verder nergens op de pagina kan vinden. Hoewel ik een
hekel heb aan endnotes (omdat ik dan naar het einde van het boek / werkstuk
moet bladeren, daar de sectie met endnotes moet vinden, vaak ook nog
onderverdeeld per hoofdstuk en daar moet kijken of de voetnoot ueberhaupt
interessant is), lijkt me de door jou voorgestelde methode (als ik hem goed
begrijp) om een voetnoot nummer in te voegen die verwijst naar een voetnoot
die eerder in het werkstuk stond BIJZONDER frustrerend. Hoe moet de lezer
weten waar dat voetnoot nummer naar verwijst? Hoe verklaar je dat het
volgende voetnootnummer eigenlijk 16 moet zijn, maar nu staat er ineens een
nr. 4 in de tekst?
Ik zou in het ergste geval geneigd zijn om een gewone voetnoot in te voegen
en op de door Gerda's site voorgestelde wijze IN de voetnoot een
kruisverwijzing te plaatsen naar de eerdere voetnoot, met evt. een verwijzing
naar het blz. nummer waar die voetnoot staat. Ook dat blz. nummer wordt bij
wijzigingen bijgewerkt, zodat hij altijd te vinden is.
David