Baxış tərzi

[Qiyas Huseyn]

Baxış tərzi

 

Professor dərsə girir və

"Uşaqlar, sizə izah edəcəyim hadisəni diqqətlicə dinləmənizi

və şərh etmənizi istəyirəm" deyir.

 

İzah etm

əyə başlayır.

"Xəstəmiz nə danışır,

nə də deyiləni anlayır,

saatlarla aydın olmaz şeylərdanışır...

zaman və adam anlayışı yox.

 

Son altı aydır, onun yanındayam.

Nə görünüşü üçün bir səy sərf edir,

nə də ona qayğı göstərəndə köməkçi olur...

 

Onu, həmişə başqaları bəsləyir,

yuyur və geydirir.

Dişləri belə yoxdu!

Yeməklərinin püre halına gətirilməsi lazımdır.

 

Köynəyi, tüpürcəklərindən ötəri davamlı ləkə içində.

Getmir!

 

Yuxusu nizamsız,

gecə yarısı oyanıb, qışqırıqlarla hər kəsi oyandırır...

 

Amma çox vaxt

xoşbəxt və mehriban.

Lakin bəzən ortada bir səbəb yoxkən əsəbiləşir.

Biri gəlib onu yatırana qədər

fəryad fəğan qışqırır."

 

Professor, sinifə dönür:

"Belə birinin baxımını boynuna götürmək istərsinizmi?"

deyə soruşur.

 

Şagirdlər, hamısı bir ağızdan

"XEYR"

deyə qışqırır...

 

Professor:

"bu işi böyük bir zövqlə etdiyini onların da etməsi lazım olduğunu"

söyləyincə, şagirdlər çaşır.

 

Daha sonra professor, xəstəsinin fotoşəkilini sinifdə dolaşdırmağa başlayır.

 

Fotoşəkildəki,

həkimin altı aylıq qızıdır.