Bir Ölen bir Doğan Kardeş...

[Erkan Atik]

Doğan Taşkent’in hüzünlü hikayesi nden doğan bir "DOĞAN KARDEŞ" dergisi☺️
Bizim kuşaktan olup da bu dergiyi eline almayan hiçbir çocuk yoktur.

Ben 60 ların ortasında ortaokula giderken Cumartesi gününü iple çekerdim, çünkü Doğan Kardeş o gün çıkardı, ilk işim dergiyi alıp her satırını atlamadan okumak olurdu, onlara hala gözüm gibi bakarım🧿

Benim bu yazma tutkum Doğan kardeşi okumam sayesindedir.
Doğan kardeşimizin bu hüzünlü hikayesini aktarayım,merakla okuyacağınıza eminim,

çok da uzun bir hikaye değil önceden belirteyim;

Bu hüzünlü olay İsviçre'nin dağ köyü Flims de geçer.

 İsviçre'de Flims kasabasında dağa doğru bakan küçük bir çocuk heykeli dikkat çeker 

"aldığın kardeşlerimi geri ver" der gibi. 

10 Nisan 1939 yılında İsviçre'nin Flims kasabası, Sunnehhuesley Yatılı Okulu (Doğan,2.Dünya savaşı başlayınca daha emniyetli diye Almanyadan İsviçrenin bu güvenli kasabasındaki okula nakledilir,kadere bakın),sabah vakti okulun müdürü, uyumakta olan eşini uyandırır, "çocukları pikniğe götürecegim gelir misin" der. Eşi, hamile olduğu için kendini yorgun hisseder ve küçük kızları hala uyumaktadır. "Siz gidin" der.

Müdür, atına biner, arkada çocuklar yakınlarındaki Alp dağlarına doğru giderler. Karlar yeni erimiş, çiçekler açmış, Bütün gün oynar çocuklar, getirdikleri yiyecekleri yerler. Akşama doğru dönüşe geçerler. Okula yaklaştıklarında müdürün atı huysuzlanır şaha kalkıp geriye doğru kaçmaya başlar. Müdür de üzerinde, atı bir türlü durduramaz. Çocuklar korkudan şaşkın bir şekilde okula girerler ve ardından çok büyük bir gürültü kopar ve koca dağ  okulun üzerine kaymıştır.Tarihin en büyük heyelanıdır bu Alp dağlarında.

Heyelanda müdürün karısı ve küçük kızı dahil 19 kişi ölür. 5 çocuğun cenazesine ulaşılamaz. 

 

11 Nisan 1939'da bu haber Türkiye’de ajanslara düştüğünde bir aile dışında  kimseyi ilgilendirmez .

Ertesi sabah postacı Yapı Kredi Bankası'nın kurucusu Kazım Taşkent'e haberi verir, çocukları heyelanda ölmüştür.

Taşkent'ler hızlı bir şekilde Flims kasabasına ulaşırlar. Ulaşırlar ama acıları daha da katlanır. 

Cenazesi  kayıp 5 çocuktan biri oğulları idi.Günlerce beklerler dağ 5 çocuğu geri vermez.

Kazım Taşkent, Türkiye'ye döndükten sonra oğlunun gönderdiği mektuplardan ve anısını 

yaşatmak için Doğan Kardeş dergisini çıkarır.

Bizler ise bu hüzünlü hikayeyi bilmeden Doğan Kardeşi okuduk durduk.

Doğan Kardeş sayesinde dünyadan haberdar olduk,çeşitli ülkelerden mektup arkadaşlarımız oldu,çocuk kitaplarını oradan takip ettik,Kemalettin Tuğcuyu orada tanıdık, çizgi romanlar İle orada tanıştık,arka sayfalarında doğum günü çocuklarını gördük, uzay maceralarını ve daha bir çok bilgiyi ve kültürü öğrendik, 

Mine Söğüt Doğan Kardeş’in “yaşamöyküsü“nü yazabilmek için, derginin bütün sayılarını elden geçirdi, dergiye hayat verenlerin izlerini sürdü, yayımlanmış yazıları derledi. Suna Kan’dan İdil Biret’e, Coşkun Aral’dan Pınar Kür’e, Talat Sait Halman’dan Garo Mafyan’a kadar, günümüzün birçok ünlü isminin imzalarına önce Doğan Kardeş’te rastladı.Türkiye'de hiçbir çocuk dergisi Doğan Kardeş kadar efsanevi, onun kadar unutulmaz olamadı.  

Hala zaman zaman ciltlettiğim dergileri açar okurum, sanırım 78 yılında yayın hayatına son verdi ama bizim kuşağın gönlünde hala yaşıyor Doğan kardeşimiz❤️🌹☺️ 

Hüzünlü ancak ilginç bir hikaye.

Sevgiler hepinize.

Erkan Atik