گفتاری در تقوا و ترک گناه
گروه یاوران مهدی
اگرچه انسان مختار است، اما ميتواند با دعاي خالصانه از خدا بخواهد كه او را به مسير تقوي و دوري از گناه هدايت كند. اگرچه تلاش براي مبارزه با گناه بسيار مهم است، اما دعا كردن هم اثرهاي زيادي براي ياري ما خواهد داشت.
حضرت سيدالشهداء
(ع) در فرازي از دعاي عرفه ميفرمايد: «... وَ اَسْعِدْني بِتَقْوئِكَ وَ لا
تُشْقِني بِمَعْصِيَتِكَ: خداوندا! مرا با پرهيزكاري خوشبخت نما و مرا به خاطر
معصيت بدبخت نكن...». [مفاتيحالجنان، دعاي امام حسين (ع) در روز عرفه[
پس علاوه بر تلاش
و مبارزه با نفس و جهاد با شيطان، بايد با دعا و تضرع، توفيق ترك گناه را از
خداوند مسألت كنيم كه هرچه هست در «ترك گناه» است.
در روايات اسلامي
مطالب زيادي در مورد گناه و معصيت بيان شده است:
امام باقر
(ع)فرمود: «براي دل چيزي تباه كنندهتر از گناه نيست؛ زيرا دل مرتكب گناه ميشود
و بر اثر مداومت بر آن، گناه بر آن چيره ميشود و نگونسارش ميكند». [الكافي، ج
2، ص 268[
همچنين مولاي
متقيان حضرت علي (ع) درباره گناه ميفرمايد: «هيچ دردي براي دلها، دردآورتر از
گناهان نيست». [الكافي، ج 2، ص 275[
پيامبر گرامي
اسلامي (ص) نيز در فرمايشي نوراني فرمود: «از مستي گناه بپرهيز، زيرا مستيِ گناه
همچون مستي شراب و بلكه شديدتر از آن است». ]بحارالانوار، ج 77، ص 102[
اميرالمؤمنين علي
(ع) نيز تشبيه زيبايي در اين زمينه دارد، ايشان ميفرمايد: «بدانيد كه گناهها اسبهاي
چموشي هستند كه گناهكاران بر آنها نشسته و لگامهايشان رها شده است، پس سوارانشان
را در آتش ميافكنند.»]بحارالانوار، ج 78، ص 3[
موضوع «ترك گناه»
به عنوان مهمترين دستور ديني، بحث قابل تأملي است. ميتوان گفت بيشترين و مقدمترين
دستوري كه به ما رسيده و بيش از تمام اعمال و اذكار، ما را به كمال نزديك ميكند،
«ترك محارم الهي» است.
پيامبر اكرم «ص»
فرموده است: «هيچ ورعي چون خويشتنداري از گناه نيست». [ميزان الحكمه، ج 13،
126[
منبع:فارس نیوز