Darzbór14.06.2004
Obecnie obowiązuje pisownia łączna.
Darzbór jest traktowane jak
dobranoc, a nie jak
Bóg zapłać.
Różni się jednak od życzenia dobrej nocy sposobem akcentowania.
Pisownia rozdzielna występuje w dokumentach kół łowieckich,
wspomnieniach myśliwych i tym podobnych tekstach.
Profesor Andrzej Markowski pisze o
darzbór w książce
Polszczyzna znana i nieznana. Twierdzi, że
darzbór
„jest na drodze do przekształcenia się w jeden niepodzielny znaczeniowo
wyraz” i że „ten proces językowy, zachodzący w omawianym wyrazie,
oddaje już jego pisownia”.
Sprzeciwiałbym się kodyfikowaniu
tendencji, która ma wprawdzie analogie w historii języka polskiego, ale
we współczesnych tekstach znajduje minimalne odzwierciedlenie (jest klub
sportowy Darzbór Szczecinek i niewiele poza tym).
Może dyskusja
myśliwych i językoznawców np. na forum Rady Języka Polskiego
doprowadziłaby do uzgodnienia stanowiska – zmiany pisowni albo w
słownikach, albo w tekstach o polowaniach.
Artur Czesak, IJP PAN, Kraków
Bardzo proszę o odpowiedź, dlaczego zawołanie myśliwych darzbór pisze się łącznie? Z góry bardzo dziękuje za odpowiedź.
Darzbór to znane od wieków zawołanie myśliwych i
leśników, używane w funkcji powitania i pożegnania lub życzenia
powodzenia, pomyślności. Zawołanie to składa się z formy trybu
rozkazującego czasownika
darzyć, dziś już nieczęsto używanej, oraz rzeczownika
bór,
znaczenie jego można zatem opisać jako ‘niech ci bór darzy (=obdarza,
przynosi dary)’. Pierwotnie zwrot ten pisano rozdzielnie (a i dziś w
pismach kół łowieckich znaleźć można taką pisownię), zgodnie zresztą z
gramatycznym statusem jego członów, w ciągu wieków jednak okrzyk ten
powoli zestalił się i zrósł w jedno słowo, podobnie jak inne formy
wyrażające życzenia typu
dobranoc (‘życzę ci dobrej nocy’) czy
bodaj (pierwotnie
Bóg daj ‘niech ci Bóg da’). Proces zrastania się
darz bór w
darzbór według Andrzeja Markowskiego (
Polszczyzna znana i nieznana,
Gdańsk 1999) jest bezpośrednio powiązany ze zmianą form wyrażania trybu
życzącego (optatiwu), zaczęto bowiem w polszczyźnie używać innych,
analitycznych (złożonych) form rozkaźnika: dziś zamiast dawnego
darz powiedzielibyśmy
niech darzy. W modlitwie
Ojcze nasz mamy zachowane stare formy rozkaźnika 3. os. lp.:
bądź wola twoja,
przyjdź królestwo twoje,
święć się imię twoje, dziś w powszechnym użyciu mamy formy z partykułą
niech:
niech będzie,
niech przyjdzie,
niech się święci. Obecnie obowiązuje pisownia łączna tego okrzyku, co już od lat 50. XX wieku obrazują słowniki, takie jak
Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego,
Słownik języka polskiego pod red. M. Szymczaka,
Wielki słownik ortograficzny PWN pod red. E. Polańskiego i in.